Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၅၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">နှင်းခဲလေး၏ လျှို့ဝှက်ချက်</h2> <h2 style="text-align: center;">​*</h2> <p> </p> <p>လုံချန်းသည် လက်လှမ်း၍ နှင်းခဲလေးကို ထိတွေ့လိုက်သော်လည်း ထိလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>​ဤအရာမှာ ပုံရိပ်ယောင် မဟုတ်ကြောင်း လုံချန်း သိလိုက်ရသည်။ သူ မြင်နေရသောအရာမှာ အစစ်အမှန်ပင်။ နှင်းခဲလေးသည် မိစ္ဆာမုဆိုးသားရဲ အဖြစ် အမှန်တကယ် ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​သူသည် အဖြေတစ်ခုခု ရလိုဇောဖြင့် ရွှင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ရွှင်းမှာ သူ့ထက်ပင် ပို၍ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေပုံရသည်။ သူမသည် ထိုအရာက မဖြစ်နိုင်ကြောင်းသာ တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေတော့သည်။</p> <p>​"ရွှင်း... ဒီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ" လုံချန်းက သူမကို မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"မဖြစ်နိုင်တာတစ်ခု ဖြစ်နေတာပဲ။ ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ယုတ္တိမရှိလိုက်တာ" နှင်းခဲ​လေးကို ကြောင်ကြည့်ရင်း ရွှင်းက ရေရွတ်နေသည်။</p> <p>​"ဘာက မဖြစ်နိုင်တာလဲ။ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ ငါ့ကို ပြောစမ်းပါဦး" လုံချန်းက စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် စိတ်မရှည်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"ရှေးဦး အသေင်္ချေ သားရဲ" ရွှင်းက ထိုစကားလုံးလေးလုံးကို ရေရွတ်ရင်း နှင်းခဲလေးအား လက်ညှိုးညွှန်ပြလိုက်သည်။</p> <p>​"ရှေးဦး အသေင်္ချေ သားရဲ ဟုတ်လား။ အဲဒါက ဘာလဲ" လုံချန်းက မေးသည်။</p> <p>​ရွှင်းသည် အရှိန်ပြင်းစွာ ခုန်နေသော သူမ၏ နှလုံးသားကို တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားရင်း အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။</p> <p>​"ငါ တစ်ခုခု မပြောခင် နှင်းခဲလေးက တကယ်ပဲ ရှေးဦး အသင်္ချေ သားရဲ ဟုတ်မဟုတ် အရင် အတည်ပြုဖို့ လိုတယ်။ သူ့ကို အရင်က ပုံစံအတိုင်း ပြန်ပြောင်းခိုင်းလို့ ရမလား" ရွှင်းက လုံချန်းကို ပြောသည်။</p> <p>​လုံချန်းသည် အမွေးပွပွ သတ္တဝါလေးနှင့် လုံးဝမတူတော့သော နှင်းခဲလေးကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>​"နှင်းခဲလေး... နင် အရင်က ပုံစံအတိုင်း ပြန်ပြောင်းလို့ ရမလား။ ဒီပုံစံက မုဆိုးကြယ် အတွက်ပဲ ထားလိုက်ပါ။ ငါကတော့ နင့်ရဲ့ အရင်ပုံစံလေးကိုပဲ ပိုသဘောကျတယ်" လုံချန်းက ခါးသက်သက် အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​နှင်းခဲလေးသည် လုံချန်းကို ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ သူမ၏ နီရဲသော မျက်လုံးများမှာ နဂိုအရောင်သို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် ကိုယ်လုံးမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း သေးငယ်လာသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပုံသဏ္ဍာန် ပြောင်းလဲလာကာ လက်သည်းများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အမွေးများမှာလည်း အမည်းရောင်မှ အဖြူရောင်သို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>​စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် သူမသည် ချစ်စရာကောင်းသော နဂိုပုံစံလေးသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။</p> <p>​လုံချန်းသည် သူမကို ပွေ့ချီလိုက်ပြီး အသံလေးပြုကာ ကပ်ချွဲနေသော သူမ၏ နူးညံ့သည့် ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>​"အဲဒါမှ ငါသဘောကျတဲ့ ပုံစံလေးပေါ့" လုံချန်းက နှင်းခဲလေးကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​သူသည် ရွှင်းကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>​"သူ ပြန်ဖြစ်သွားပြီ။ အခု ငါ့ကို ပြောပြလို့ ရပြီလား" လုံချန်းက မေးသည်။</p> <p>​ရွှင်းသည် သူမကိုယ်သူမ တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားထားသော်လည်း လုံးဝဥဿုံတော့ တည်ငြိမ်မသွားသေးပေ။</p> <p>​"ဟုတ်တယ်။ သူက ရှေးဦး အသင်္ချေ သားရဲပဲ။ အဲဒီဥထဲကနေ ရှေးဦး အသင်္ချေ သားရဲ ထွက်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ အိပ်မက်ထဲမှာတောင် မထင်ထားခဲ့ဘူး" ရွှင်းက ရေရွတ်သည်။</p> <p>​"ရှေးဦး အသင်္ချေ သားရဲ ဆိုတာက ဘာလဲ" လုံချန်းက ထပ်မေးသည်။ သူမ ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုသည်ကို သူ ဘာမှ နားမလည်သေးပေ။ သူ နားလည်သလောက်မှာ နှင်းခဲလေးသည် ဝိညာဉ်လမင်းကြောင် မဟုတ်ဘဲ ပုံသဏ္ဍာန် ပြောင်းလဲနိုင်သော အခြားမျိုးနွယ်စုတစ်ခု ဖြစ်သည်ဟူ၍သာ။ ၎င်းမှာ ထူးခြားသော စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ရွှင်း ဘာကြောင့် ဤမျှအထိ ထိတ်လန့်နေရသနည်းဆိုသည်ကိုမူ သူ စဉ်းစားမရပေ။</p> <p>​"ငါ အရင်ဆုံး ပုံပြင်တစ်ပုဒ် ပြောပြမယ်။ အဲဒါကို နားထောင်ပြီးရင် နင် နားလည်သွားပါလိမ့်မယ်။ ဒါကို ငါ့ရဲ့ သခင်ဟောင်းက တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ စကားပြောနေတုန်း ကြားခဲ့ရတာပါ" ရွှင်းက ပြန်ဖြေသည်။</p> <p>​"နင့်ရဲ့ သခင်ဟောင်း ဟုတ်လား။ ဒီသွေးမျိုးဆက်ရဲ့ မူလပိုင်ရှင်ကို ပြောတာလား။ ဒါဆိုရင်တော့ အဲဒီပုံပြင်က တကယ့်ကို ထူးခြားမှာပဲ။ ဘာပုံပြင်လဲ" လုံချန်းက မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"အဲဒါက ရှေးဦးသားရဲ နှစ်ကောင်အကြောင်းပါ။ သူတို့က နတ်ဘုရားသားရဲ ၉ ပါးရဲ့ ဘိုးဘေးတွေလို့ ခေါ်ကြတဲ့သူတွေပေါ့" ရွှင်းက လုံချန်းဘေးတွင် ထိုင်ရင်း ဆိုသည်။</p> <p>​"ပုံပြင်က ဒီလိုပါ... ဒီကမ္ဘာမှာ ဘာမှမရှိသေးခင်တုန်းက သက်ရှိနှစ်ဦး ရှိခဲ့တယ်။ သူတို့ကို စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားများ ဒါမှမဟုတ် ရှေးဦးသက်ရှိများလို့ ခေါ်နိုင်ပါတယ်။ အဲဒီသက်ရှိနှစ်ဦးက စကြာဝဠာကြီးကို ဖန်တီးခဲ့တာပါ။ သူတို့က သဘာဝတရား၊ ဂြိုဟ်တွေ၊ သက်ရှိတွေ၊ အခြေခံအားဖြင့် နင် စိတ်ကူးနိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို ဖန်တီးခဲ့တာပေါ့။ သူတို့က စစ်မှန်တဲ့ ဖန်ဆင်းရှင်တွေပဲ။ စကြာဝဠာတစ်ခုလုံးကို ဖန်တီးနိုင်တယ်ဆိုကတည်းက သူတို့ ဘယ်လောက်အထိ အင်အားကြီးမလဲဆိုတာ နင် စဉ်းစားကြည့်လို့ ရနိုင်ပါတယ်" ရွှင်းက ပြောသည်။</p> <p>​"တကယ့်ကို အင်အားကြီးမှာပဲ" လုံချန်းက တွေးတောရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူတို့ မည်မျှအထိ အင်အားကြီးမလဲဆိုသည်ကို သူ ခန့်မှန်းရုံသာ တတ်နိုင်သည်။</p> <p>​"ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့အကြောင်းကို ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး။ ငါ့ သခင်ဟောင်းက ဒါကို ဘယ်လို သိခဲ့သလဲဆိုတာတောင် ငါ မသိပါဘူး။ သူပြောတာကတော့ အဲဒီသက်ရှိနှစ်ဦးဟာ ဒီစကြာဝဠာကနေ ထာဝရ ပျောက်ကွယ်မသွားခင်မှာ တစ်ခုခုကို ငြင်းခုံခဲ့ကြတယ်တဲ့။ သူတို့နှစ်ယောက် တိုက်ခိုက်ရင်းနဲ့ အချင်းချင်း သတ်မိပြီး သေဆုံးသွားကြတာ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ သခင်ဟောင်းက ပြောဖူးတယ်" ရွှင်းက ရှင်းပြသည်။</p> <p>​"စိတ်ဝင်စားစရာ ပုံပြင်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ရှေးဦးသားရဲ နှစ်ကောင်နဲ့ နှင်းခဲလေးနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ" လုံချန်းက နှင်းခဲလေးကို ငုံ့ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"အဲဒီ သက်ရှိနှစ်ဦး တိုက်ခိုက်ကြတုန်းက သူတို့ရဲ့ သွေးစက်တွေ ပြုတ်ကျခဲ့တယ်လို့ ဆိုကြတယ်။ အဲဒီထဲက စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ သွေးစက်ကနေ ရှေးဦးသားရဲ တစ်ကောင် ဖြစ်လာပြီး နောက်ထပ် နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ သွေးစက်ကနေ နောက်ထပ် ရှေးဦးသားရဲ တစ်ကောင် ဖြစ်လာခဲ့တယ်" ရွှင်းက လုံချန်းကို ပြောပြသည်။</p> <p>​"အဲဒီနေ့နောက်ပိုင်းမှာ ရှေးဦးသက်ရှိတွေ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။ သူတို့ရဲ့ သွေးစက်ကနေ မွေးဖွားလာတဲ့ ရှေးဦးသားရဲ နှစ်ကောင်ကတော့ ကြီးပြင်းလာကြတယ်"</p> <p>​"အဲဒီ ရှေးဦးသားရဲ နှစ်ကောင်ထဲက တစ်ကောင်ကတော့ အမှောင်ထုရဲ့ အစောင့်အရှောက်လို့ ဆိုကြတဲ့ ရှေးဦး အသင်္ချေ သားရဲပဲ။ ဒုတိယတစ်ကောင်ကတော့ အလင်းရောင်ရဲ့ အစောင့်အရှောက်လို့ ဆိုကြတဲ့ ရှေးဦး သက်တံဖီးနစ် ပေါ့။ ပုံပြင်ထဲမှာတော့ သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ နှစ်ပေါင်းသန်းချီအောင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတယ်လို့ ဆိုတယ်။ ဘယ်သူ နိုင်သွားသလဲဆိုတာ နင် ခန့်မှန်းနိုင်လား" ရွှင်းက လုံချန်းကို မေးသည်။</p> <p>​"ဘယ်သူလဲ" လုံချန်းက ပြန်မေးသည်။ သူက ဤပုံပြင်ကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးသဖြင့် သူ့အတွက် အသစ်အဆန်း ဖြစ်နေသည်။ ဘယ်သူ နိုင်မည်ကို သူ လုံးဝ မသိပေ။</p> <p>​"ဘယ်သူမှ မနိုင်ခဲ့ဘူး။ နောက်ဆုံးမှာ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး အချင်းချင်း သတ်မိပြီး သေသွားကြတာပဲ။ အဲဒါက ငါ သခင်ဟောင်းဆီက ကြားခဲ့ရတာ၊ ဒါပေမဲ့ သူပိုင်တဲ့ဥထဲမှာ ရှေးဦး အသင်္ချေ သားရဲ ရှိနေလိမ့်မယ်ဆိုတာ ငါ မသိခဲ့ဘူး။ သခင်ဟောင်းက ပုံပြင်တချို့ကို လိမ်ပြောခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ငါ အခု ယုံကြည်လာပြီ" ရွှင်းက နှင်းခဲလေးကို ကြည့်ရင်း ဆိုသည်။</p> <p>​"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ ဒီကောင်မလေးရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဒီလိုပုံပြင်မျိုး ရှိမယ်လို့ ငါ မသိခဲ့ဘူး။ သူ့မှာ စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ သွေး ပါနေတာပေါ့။ ငါ သူ့ကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာက တကယ်ပဲ မယုံနိုင်စရာပဲ။ ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်တာလဲ" လုံချန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးသည်။</p> <p>​ပထမဆုံးသော ရှေးဦးသက်ရှိ၏ သွေးမှ သက်ရှိထင်ရှား ဖြစ်လာသော သားရဲတစ်ကောင်ကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ရသည်က အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ လွယ်ကူနေရကြောင်း သူ နားမလည်နိုင်ပေ။</p> <p>​"ကောင်မလေးရေ... နင်က တကယ့်ကို ထူးခြားတာပဲ။ အဲဒီတုန်းက တိုက်ခဲ့တာက နင်လား၊ ဒါမှမဟုတ် နင့်ရဲ့ အဖေလား" လုံချန်းက နှင်းခဲလေးကို ပြုံးလျက် ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"သူက နတ်ဘုရားသားရဲတွေရဲ့ ဘိုးဘေး ဖြစ်နေတာက သိပ်တော့ မကောင်းဘူး" ရွှင်းက လုံချန်းကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်ကာ ပြောသည်။</p> <p>​"ဘာလို့ မကောင်းရမှာလဲ" လုံချန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"ဘာလို့လဲဆိုတော့ နတ်ဘုရားသားရဲတွေက သူ ရှိနေတာကို သိသွားရင် သူ့ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားကြလိမ့်မယ်" ရွှင်းက ခေါင်းခါရင်း ဆိုသည်။</p> <p>​"ဘာလို့လဲ။ သူက သူတို့ရဲ့ ဘိုးဘေး ဖြစ်ဖြစ် ဘိုးဘေးရဲ့ ကလေးပဲဖြစ်ဖြစ်ပေါ့။ ဘာလို့ သူတို့က သူ့ကို သတ်မှာလဲ" လုံချန်းက မေးသည်။</p> <p>​"အာဏာနဲ့ စွမ်းအားကြောင့်ပေါ့။ နှင်းခဲလေးမှာ သူတို့ထက် အများကြီး ပိုပြီး အင်အားကြီးမားလာနိုင်တဲ့ အလားအလာ ရှိတယ်။ သူတို့က စိုးရိမ်ကြလိမ့်မယ်။ အင်အားကြီးတဲ့သူတွေက မသေချာမှုတွေကြားမှာ မနေချင်ကြဘူး။ သူတို့ထက် ပိုအင်အားကြီးမားလာမယ့်သူ တစ်ယောက်ယောက် ရှိနေတာကို သူတို့ မလိုလားကြဘူး၊ အဲဒါက သူတို့ကို ဒုတိယတန်းစား သက်ရှိတွေ ဖြစ်သွားစေမှာကိုး။ ရှောင်ရွှယ်သာ အဲဒီအဆင့်အထိ ကြီးထွားလာရင် သူတို့က အုပ်စိုးသူတွေ မဟုတ်တော့ဘဲ သူ့ရဲ့ လက်အောက်ခံတွေပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့ သေချာပေါက် သတ်ဖို့ ကြိုးစားကြလိမ့်မယ်။ အဲဒါကိုတော့ ငါ သေချာပေါက် ပြောရဲတယ်" ရွှင်းက ဆိုသည်။</p> <p>​"လူသားတွေတောင်မှ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ အလားအလာကို ကြောက်လို့ တိုက်ခိုက်ကြသေးတာပဲ၊ သားရဲတွေဆိုတာ သားရဲတွေပါပဲ။ ဒီလို ဘိုးဘေးသားရဲတစ်ကောင် စကြာဝဠာထဲမှာ ထွန်းကားလာမှာကို သူတို့ သိရင် ခွင့်ပြုကြမှာ မဟုတ်ဘူး" ရွှင်းက ထပ်ပြောသည်။</p> <p>​"ကောင်းပြီလေ... သူတို့ သူ့ကို ရှာတွေ့မှာမှ မဟုတ်တာ။ သူသာ ပုံစံမပြောင်းဘူးဆိုရင် သူက ရှေးဦး အသင်္ချေ သားရဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ သိမှာ မဟုတ်ပါဘူး" လုံချန်းက ပြန်ပြောသည်။</p> <p>​"ကောင်မလေးရေ... နင် အထဲကို ပြန်သွားပြီး အနားယူလိုက်ဦး။ ငါ နောက်မှ ပြန်ခေါ်မယ်နော်" လုံချန်းက နှင်းခဲလေး၏ နဖူးလေးကို နမ်းကာ ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် သူမအား သားရဲနယ်မြေထဲသို့ ပြန်လည် ပို့ဆောင်လိုက်သည်။</p> <p>​"နင့်လက်ထဲမှာ ရှိနေတာရဲ့ အရေးပါပုံကို နင် တကယ် နားမလည်သေးဘူး ထင်တယ်။ သူက စကြာဝဠာရဲ့ အနာဂတ်ကိုတောင် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်တာ။ ဘယ်နတ်ဘုရားသားရဲရဲ့ ပုံသဏ္ဍာန်ကိုမဆို ဒါမှမဟုတ် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသေးတဲ့ ပုံစံမျိုးကိုတောင် ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ သားရဲလေ။ သူ့ကြောင့် ပြောင်းလဲသွားနိုင်တဲ့ အရာတွေ အများကြီး ရှိတယ်" ရွှင်းက ရေရွတ်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save