Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၅၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">​*</h2> <p> </p> <p>"မင်းတို့ တိုင်ပင်ပြီးကြပြီလား။ မင်းအမေက ဘာပြောလဲ" မင်လန် အခန်းထဲဝင်လာသည်နှင့် လုံချန်းက ချက်ချင်းမေးလိုက်သည်။ သူ ရိုးသားသည့် အဖြေတစ်ခု ရမည်လော၊ မရမည်လော သိချင်နေမိသည်။</p> <p>​မင်လန်က လုံချန်းကိုကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူမက တစ်စုံတစ်ခုကို သံသယဝင်နေသကဲ့သို့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုနေသည်။</p> <p>​"ဘာဖြစ်လို့လဲ" လုံချန်းက ခပ်တည်တည် မေးလိုက်သည်။ လောလောဆယ် အခန်းထဲတွင် တခြားတစ်ယောက် ရှိနေသည်ကို သူမ ရိပ်မိသွားသည်လောဟု သူ တွေးနေမိသည်။</p> <p>​"ဒီအခန်းထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့အနံ့တစ်ခု ရနေသလိုပဲ။ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ အနံ့က ဒီမှာ ကျန်နေခဲ့သလိုမျိုး။ ငါထွက်သွားပြီးတဲ့နောက် ဒီကို တစ်ယောက်ယောက် လာသေးလား" သူမက သံသယမျက်လုံးများဖြင့် လုံချန်းကို မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"မလာပါဘူး။ ငါ့ကိုမယုံရင် မင်းရဲ့ကင်းစောင့်တွေကို မေးကြည့်လို့ရပါတယ်။ ဒါမှမဟုတ် မင်းအလိုရှိရင် အခန်းကို ရှာကြည့်လိုက်လေ။ တစ်ယောက်ယောက်တွေ့ရင် ငါ့ကိုပြောပေါ့။ အနံ့နဲ့ပတ်သက်ရင်တော့ ငါ ဘာမှမရဘူး။ မင်း စိတ်ထင်လို့နေမှာပါ" လုံချန်းက ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသည့် ပုံစံဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးပြလိုက်သည်။</p> <p>​"ကောင်းပြီလေ။ ဒါနဲ့ ငါ သတင်းတစ်ခုပါလာတယ်။ အဲဒါပြောဖို့ လာတာ။ အမေက ပြောတယ်... ငါတို့က နင့်ရဲ့စကားကို ယုံကြည်ပေးဖို့နဲ့ နင့်ကိုကူညီဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီတဲ့။ နင်လိုချင်တာကို ငါတို့ပေးမယ်၊ ဒါပေမဲ့ အလဲအလှယ်အနေနဲ့ နင့် ငါတို့အတွက် တစ်ခုခု လုပ်ပေးရမယ်" မင်လန်က ပြောသည်။</p> <p>​"မင်းတို့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေထဲမှာ ငါ့အပေါ် ယုံကြည်မှုရှိတယ်လို့ မမြင်မိဘူး။ တကယ်လို့ ငါ့ကို ယုံကြည်တယ်ဆိုရင် မင်း ဒီကို ကင်းစောင့်တစ်ယောက်နဲ့ အတူလာမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့ ငါ့ကို တစ်နည်းနည်းနဲ့ အသုံးချဖို့ ကြိုးစားနေတယ်လို့ပဲ ငါ ခံစားရတယ်" လုံချန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ သူက ထိုအမျိုးသမီးကို အပြင်ထွက်သွားအောင် လုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>​မင်လန်သည် သူမနှင့်အတူ ပါလာသော အမျိုးသမီးကို တစ်ချက်လှည့်ကြည့်ပြီးနောက် လုံချန်းအား ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>​"အဲဒါ မဟုတ်ပါဘူး။ သူက ငါ့ကို အဖော်လိုက်ပေးရုံတင်ပါ" မင်လန်က ပြန်ဖြေသည်။</p> <p>​"စကားလုံးတွေထက် လုပ်ရပ်တွေက ပိုပြီး အဓိပ္ပာယ်ရှိပါတယ် မင်းသမီးလေး" လုံချန်းက ခေါင်းခါရင်း ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>​"ကောင်းပြီလေ" မင်လန်က လုံချန်းကို ပြန်ပြောပြီးနောက် သူမ၏နောက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>​"မိဟား ဟစ်ရှ်ကီ ဂျူလ်ကန်" သူမက သူမနောက်တွင် ရပ်နေသောအမျိုးသမီးကို သူတို့ဘာသာစကားဖြင့် တစ်ခုခုပြောလိုက်သည်။</p> <p>​လုံချန်းက သူမ ဘာပြောလိုက်သလဲဆိုတာ မသိသော်လည်း အပြင်မှာ စောင့်နေဖို့ ပြောလိုက်ကြောင်း ခန့်မှန်းမိသည်။ သူတို့က သူ့ကို လိုအပ်ကြောင်း သေချာသည်ဟု သူယုံကြည်ထားပြီး ထိုအချက်ကို အသုံးချကာ မိန်းကလေးအား တစ်ယောက်တည်းဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>​"နီ..." ထိုအမျိုးသမီးက မင်လန်ကို မကျေမနပ်လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။ သူမကို တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့ဖို့ အဆင်မပြေသည့်ပုံပင်။</p> <p>​မင်လန်က သူတို့ဘာသာစကားဖြင့် ထိုအမျိုးသမီးကို ထပ်မံ ပြောဆိုရပြန်သည်။</p> <p>​အတန်ကြာမှ ထိုအမျိုးသမီးက လက်လျှော့ကာ အခန်းထဲမှ ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>​မင်လန်၏ အမိန့်အရ ထိုအမျိုးသမီးသည် အပြင်ရောက်သည်နှင့် တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။</p> <p>​"ဒါဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ ယုံကြည်မှုကို သက်သေပြဖို့ လုံလောက်ပြီလား" မင်လန်က မေးသည်။</p> <p>​"လုံလောက်တာပေါ့။ ဒါဆို ငါလိုချင်တာကို ပေးတဲ့အတွက် မင်းတို့အတွက် ငါ ဘာလုပ်ပေးရမှာလဲ"</p> <p>​"အဲဒါကိုတော့ ငါ အခုချက်ချင်း ပြောလို့မရသေးဘူး။ အချိန်တန်ရင် နင် သိရမှာပါ။ သိဖို့အတွက် တစ်ပတ်လောက်တော့ စောင့်ရလိမ့်မယ်။ လောလောဆယ်တော့ ငါတို့ နင်နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မယ်ဆိုတာရယ်၊ နင့်ဘက်ကလည်း ငါတို့ကို ကူညီဖို့ အသင့်ဖြစ်နေရမယ်ဆိုတာရယ်ကို လာပြောတာပါ" မင်လန်က ဆိုသည်။</p> <p>​"ဒါဆို မင်း ဘာမှမပြောဘူးပေါ့" လုံချန်းက ထပ်မေးသည်။</p> <p>​"အခုတော့ မဟုတ်သေးဘူး" မင်လန်က ခေါင်းခါရင်း ပြောသည်။ "ဒါပေမဲ့ မကြာခင်ပေါ့။ တစ်ပတ်လောက်ပဲ စောင့်လိုက်ပါ"</p> <p>​"ကောင်းပြီလေ... မင်းကတော့ အခုချက်ချင်း ဘာမှမပြောချင်ဘူးပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ မင်းကို အချက်တချို့ ပြောပြချင်တယ်။ ဒါကို ဘဝသင်ခန်းစာတစ်ခုအနေနဲ့ မှတ်ထားလိုက်ပါ" လုံချန်းက မတ်တပ်ရပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​'အခုပဲ လုပ်လိုက်တော့' သူက မြွေဘုရင်ကို စိတ်ချင်းဆက်၍ ခိုင်းလိုက်သည်။</p> <p>​မြွေဘုရင်သည် သူ၏ သွေးမျိုးဆက်စွမ်းရည်ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်ပြီး မင်လန်ကို ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ချုပ်နှောင်လိုက်သည်။</p> <p>​မင်လန်သည် တစ်စုံတစ်ခုသော အင်အားက သူမကို တစ်နေရာတည်းမှာ ရပ်တန့်အောင် လုပ်ထားကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ တစ်ခုခုလွဲနေကြောင်း ရိပ်မိသွားသည်။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကိုပင် လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပေ။</p> <p>​"ပထမအချက်က... ငါက စိတ်ရှည်တဲ့လူ မဟုတ်ဘူး။ ငါ တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန်ပြန်ရမှာဖြစ်လို့ အချိန်မဖြုန်းချင်ဘူး။ ဒုတိယအချက်က... ဒါက ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါ ထွက်မသွားခင် မင်းကို ပြန်လွှတ်ပေးမှာပါ" လုံချန်းက ပြောရင်း မင်လန်အနားသို့ တိုးသွားသည်။</p> <p>​သူမအနား ရောက်သောအခါ နှလုံးစား ပိုးကောင်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>​မင်လန်၏ သူငယ်အိမ်များမှာ ခေါင်းလောင်းပုံ ပိုးကောင်လေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပြူးကျယ်သွားသည်။</p> <p>​"ဒီကောင်လေးရဲ့ နာမည်က ပိုးဖလံတဲ့။ သူ့ကို မကြောက်ပါနဲ့။ မကြာခင်မှာ သူက မင်းရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ နေမယ့်သူ ဖြစ်လာမှာပါ" လုံချန်းက ပြောရင်း သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် မင်လန်၏ အဝတ်အစားကို အနည်းငယ် ဟလိုက်ပြီး နှလုံးသားစားပိုးကောင်ကို အထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ သူမ၏ အဝတ်အစားတွေ ပျက်စီးသွားပြီး သံသယဖြစ်စရာ ဖြစ်မှာစိုး၍ဖြစ်သည်။</p> <p>​ပိုးဖလံက မင်လန်၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ ဖောက်ဝင်နေစဉ် လုံချန်းက သူမ၏ အဝတ်အစားကို အဝေးသို့ ဆွဲဟထားပြီး သွေးစအနည်းငယ်ကြောင့် အဝတ်အစားများ မပေကျံအောင် ကူညီပေးထားသည်။</p> <p>​ပိုးဖလံသည် တစ်ဖက်လူကို နာကျင်မှုမရှိစေဘဲ နှလုံးသားထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သော်လည်း သွေးအနည်းငယ်တော့ ထွက်တတ်သည်။ သို့သော် ထိုဒဏ်ရာမှာ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားလေ့ရှိသည်။ ထိုစက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ထွက်လာသော သွေးများကြောင့် မင်လန်၏ အဝတ်အစားများ မပေစေရန် လုံချန်းက ဂရုစိုက်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>​ပိုးဖလံ နှလုံးသားထဲ ရောက်သွားပြီးနောက် သူသည် ခုတင်ပေါ်မှ အဝတ်စ တစ်စကို ယူကာ မင်လန်၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ သွေးများအား သုတ်ပေးလိုက်ပြီးမှ သူမ၏ အဝတ်အစားကို ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>​"အခု သူ အထဲရောက်သွားပြီဆိုတော့ သူ့အကြောင်းနဲ့ ငါ့အကြောင်းကို မင်းကို ပြောပြပါရစေ" လုံချန်းက ခုတင်ဆီသို့ ပြန်လျှောက်သွားရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"အဲဒီကောင်လေးက ငါ့ကမ္ဘာက ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သားရဲတစ်ကောင်ပဲ။ သူက ငါနဲ့ စိတ်ချင်း ဆက်သွယ်ထားတာ။ သူ့မှာ ကိုယ်ပိုင်ဦးနှောက်လည်း ရှိတယ်။ ဒါကြောင့် မင်း ငါ့အကြောင်း မကောင်းပြောတာဖြစ်ဖြစ်၊ ငါ့ကို ဒုက္ခရောက်စေမယ့် အရာတစ်ခုခု ပြောတာဖြစ်ဖြစ် သူ ကြားလိုက်တာနဲ့ မင်းကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိမ့်မယ်။ မင်း သူ့ကို အပြင်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားရင်လည်း သူ မင်းကို သတ်လိမ့်မယ်။ နောက်ပြီး ငါက မင်းကို သတ်ဖို့ စိတ်ကူးလိုက်တာနဲ့ သူက မင်းကို သတ်မှာပဲ။ အတိုချုပ်ပြောရရင်... မင်း သူ့ကို အပြင်ထုတ်လို့ မရဘူး၊ ငါ့ကိုလည်း ရန်မူလို့ မရဘူး၊ မဟုတ်ရင် မင်း သေလိမ့်မယ်။ မင်း လိုချင်ရင် သူ့ရဲ့ စွမ်းအားကို နည်းနည်း မြည်းစမ်းခိုင်းလို့ရတယ်နော်" လုံချန်းက နှလုံးသားစားပိုးကောင်အကြောင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p>​"ငါ အခု မင်းကို အချုပ်အနှောင်ကနေ လွှတ်ပေးတော့မယ်။ ငါပြောတဲ့အချိန် မရောက်ခင် မင်း ပါးစပ်ဟလိုက်တာနဲ့ မင်းရဲ့ ရင်ဘတ်ထဲမှာ မင်းဘဝရဲ့ အဆိုးရွားဆုံး နာကျင်မှုကို ခံစားရလိမ့်မယ်။ တကယ်လို့ စက္ကန့် နည်းနည်းလောက် မင်း ပါးစပ်ပိတ်ထားနိုင်ရင်တော့ မင်း ငါ့စကားကို နားထောင်ဖို့ အသင့်ဖြစ်ပြီလို့ ငါ နားလည်လိုက်မယ်"သူက ထပ်လောင်းပြောဆိုသည်။</p> <p>​'သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်တော့' သူက မြွေဘုရင်ကို ခိုင်းလိုက်သည်။</p> <p>​မြွေဘုရင်သည် သူ၏စွမ်းရည်ကို ရပ်တန့်လိုက်သဖြင့် မင်လန် လွတ်မြောက်သွားသည်။</p> <p>​မင်လန် လွတ်မြောက်သွားသည်နှင့် သူမ ပါးစပ်ကို ဟလိုက်သည်။ သူမ လုံချန်းကို တစ်ခုခု ပြောဖို့လား၊ သို့မဟုတ် အကူအညီတောင်းဖို့လား မသေချာသော်လည်း သူမ နှုတ်ခမ်း ဟလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရင်ဘတ်ထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ နာကျင်လွန်း၍ အော်ဟစ်တော့မည့်အချိန်မှာပင် လုံချန်းက သူမရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့် ပိတ်ထားလိုက်သည်။ အော်သံအစား ညည်းသံလေးများသာ ထွက်လာတော့သည်။</p> <p>​"ဒါ ကစားစရာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ပြောသားပဲ။ ဒါကို သတိပေးချက်အနေနဲ့ မှတ်ထားလိုက်ပါ။ နောက်တစ်ကြိမ်ဆိုရင်တော့ တိုက်ရိုက် သေရမှာပဲ" လုံချန်းက မင်လန်၏ နားနားတွင် ကပ်၍ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"ငါက ပြန်ရုံပဲ ပြန်ချင်တာပါ။ ဘယ်သူ့ကိုမှ အန္တရာယ်မပြုချင်ဘူး။ ငါ ပြောခဲ့သလိုပဲ... ငါ လိုချင်တာ ရပြီဆိုရင် မင်းကို လွှတ်ပေးမှာဖြစ်သလို အဲဒီကောင်လေးကိုလည်း ငါ ပြန်ယူသွားမှာပါ။ ငါက မရင်းနှီးတဲ့ နယ်မြေထဲ ရောက်နေတာဆိုတော့ ဒါကို ငါ့ရဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်တဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခုလို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ။ ဩော်... တစ်ခု ပြောဖို့ မေ့သွားလို့။ တကယ်လို့ ငါ သေသွားရင် မင်းလည်း သေမှာပဲ။ ငါ့အမိန့်တွေကို နားထောင်ပြီး ငါ လိုချင်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကိုပဲ ပေးပါ။ အဲဒါဆိုရင် ငါတို့နှစ်ယောက်လုံး ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် အသက်ရှင်သွားလို့ ရပါတယ်" လုံချန်းက မင်လန်ကို သူ၏ လက်မောင်းများထဲတွင် ထွေးပွေ့ထားရင်း ထပ်မံ ပြောဆိုလိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save