"ငါက အဲဒီလောက် အန္တရာယ်ရှိမှန်း သိရက်နဲ့ မင်းအမေရှေ့မှာ ငါ့ကို ဘာလို့ ဒီအတိုင်း ထားခဲ့ရတာလဲ။ ငါသာ တကယ် အင်အားကြီးခဲ့ရင် သူ့ကိုဖြစ်ဖြစ် တခြားသူတွေကိုဖြစ်ဖြစ် အန္တရာယ်ပြုမှာကို မစိုးရိမ်ဘူးလား" လုံချန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။
"မစိုးရိမ်ပါဘူး။ ငါတို့မှာ နောက်ထပ် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်လေ၊ အဲဒါက နင့်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို တိုင်းတာတာပဲ။ နင်က ငါတို့မျိုးနွယ်စု ဒါမှမဟုတ် အမှောင်နတ်မိမယ်တွေအပေါ် မကောင်းတဲ့ စိတ်ရည်ရွယ်ချက် ရှိ မရှိ စစ်ဆေးတာပေါ့။ နင့်မှာ အဲဒီလိုစိတ် မရှိဘူးဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ကတော့ အမြဲတမ်း နိုးနိုးကြားကြား ရှိနေခဲ့တာပါ။ နင်သာ သံသယဖြစ်စရာ တစ်ခုခုလုပ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ရင် ဘာမှမလုပ်နိုင်ခင်မှာတင် အသတ်ခံရမှာပဲ။ နင် ဘာမှမလုပ်ခဲ့တဲ့အတွက် နင်ဟာ ငါတို့ကို ဆန့်ကျင်မယ့်သူမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ထပ်ပြီးတော့ ရှင်းလင်းသွားတာပေါ့" မင်လန်က ရှင်းပြသည်။
"ဒါဆို မင်းတို့က ဒီလို အစီအစဉ်အရှည်ကြီးကို သုံးပြီးတော့မှ သူစိမ်းတစ်ယောက်ရဲ့ အကူအညီကို ယူခဲ့တာပေါ့။ မင်းတို့သာ မှားသွားခဲ့ရင် မင်းအမေ ဘယ်လိုသေသွားနိုင်မလဲဆိုတာ မင်းသိမယ်လို့ ငါမျှော်လင့်ပါတယ်။ မင်းတို့ရဲ့ ဘေးကင်းရေးထက် စွမ်းအားတိုင်းတာတဲ့ ဝင်္ကပါတွေကို ပိုပြီး မယုံကြည်ပါနဲ့။ အခု မင်းရဲ့ ယုံကြည်မှုက ဘယ်ကို ခေါ်ဆောင်သွားသလဲ ကြည့်လိုက်ဦး။ အခုဆို မင်းက ငါ့ကို သစ္စာဖောက်ရင် သေရမယ့် ငါ့ရဲ့ အစေခံတစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီ" လုံချန်းက မင်လန်ကို ပြောလိုက်သည်။
"ငါ ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ နင် ငါ့ကို သတ်မှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ နင်ပြောသလိုပဲ နင်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘေးကင်းဖို့ လုပ်နေတာဆိုတာ ငါနားလည်ပါတယ်။ နင် အလုပ်ပြီးရင် ငါ့ကို လွှတ်ပေးမယ်ဆိုတဲ့ စကားကိုလည်း ငါယုံကြည်တယ်။ နင်က ငါတို့ကို မဆန့်ကျင်သလို ငါတို့ကလည်း နင့်ကို မဆန့်ကျင်ပါဘူး" မင်လန်က ပြန်ဖြေသည်။
"အဲဒီလို သိရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ဒါနဲ့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုက ဒီကနေ ဘယ်လောက်ဝေးလဲ" လုံချန်းက မေးသည်။
"ပျံသွားရင် မိနစ် ၅၀ လောက် ကြာလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ နင်က မပျံနိုင်ဘူးဆိုတော့ အဲဒီထက် ပိုကြာလိမ့်မယ်" မင်လန်က ပြန်ပြောသည်။
"ငါ မပျံနိုင်ဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ" လုံချန်းက ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသော သူမကိုကြည့်ကာ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။
"နင် ပျံနိုင်လို့လား" မင်လန်က အံ့အားသင့်သွားသည်။
"ငါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲဒီလောက် အမြင့်ကြီးက မမြင်ရတဲ့ ပိုက်ကွန်ထဲမှာ သွားပိတ်မိနေတယ်လို့ မင်းထင်လဲ။ အဲဒါကိုကြည့်ရင် ရှင်းနေတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား" လုံချန်းက ခေါင်းခါရင်း ဆိုလိုက်သည်။
"ဩော်... ဟုတ်သားပဲ။ နင်ပြောမှ သတိရတယ်။ အဲဒါက နင် အမြင့်ကြီးကို ခုန်တက်တာ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီနေရာကို ဖြတ်ပြီး ပျံသန်းတာမျိုးဆိုမှ ဖြစ်နိုင်မှာပဲ" မင်လန်က သူမ၏ လက်ချောင်းလေးများကို နှုတ်ခမ်းပေါ် တင်ကာ ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုအကြောင်း မင်းသိသမျှ အကုန်ပြောပြပါ။ ငါကြားဖူးတဲ့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုနဲ့ အတူတူပဲလားဆိုတာ သိချင်လို့" လုံချန်းက မေးလိုက်သည်။
မင်လန် စကားမပြောရသေးခင်မှာပင် ရွှင်းက ကြားဖြတ်၍ လုံချန်း၏ အယူအဆကို ငြင်းဆိုလိုက်သည်။
"အဲဒါ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ စစ်မှန်တဲ့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုက မိစ္ဆာဧကရာဇ် အုပ်စိုးတဲ့ မိစ္ဆာနယ်ပယ်မှာ နေထိုင်ကြတာ။ မူလစွမ်းအင် ပိုင်းမှာဆိုရင် ကောင်းကင်ဘုံနဲ့ တန်းတူလို့ သတ်မှတ်ရမယ့် နယ်ပယ်တစ်ခု ရှိနေရက်သားနဲ့ သူတို့က ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ လာနေမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့နဲ့ ဒီကလူတွေနဲ့ ဆက်စပ်မှု မရှိနိုင်ပါဘူး။ ဆက်စပ်မှု ရှိခဲ့ရင်တောင် ဒီက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဟာ သွေးနှောတွေ ဒါမှမဟုတ် သွေးစင်မှုအပိုင်းမှာ အဆင့်နိမ့်တဲ့သူတွေပဲ ဖြစ်မှာပါ" ရွှင်းက လုံချန်းကို ပြောလိုက်သည်။
'ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သေချာအောင် လုပ်တာက ပိုကောင်းတယ်' သူက ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"မိစ္ဆာတွေက အရိုင်းစိုင်းဆုံး မျိုးစိတ်တွေပဲ။ သူတို့က သတ်ဖြတ်ခြင်းနဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုတွေကို နှစ်သက်ကြတယ်။ တိုက်ပွဲကနေ ဘယ်တော့မှ နောက်မဆုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ထက်မြက်ကြတယ်။ နယ်မြေတွေကို ဦးနှောက်သုံးပြီး သိမ်းပိုက်ဖို့ ကြိုးစားတတ်ကြတယ်။ သူတို့က သူတို့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို အလွန် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပြီး တန်ဖိုးထားကြပေမဲ့ တခြားသက်ရှိတွေကိုတော့ အဲဒီလိုမျိုး မဆက်ဆံကြဘူး။ သူတို့လူတစ်ယောက် အသတ်ခံရရင် စစ်ခင်းကြလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က တစ်ယောက်ယောက်ကို သတ်လိုက်ရင်တော့ ပြန်ပြီး လက်စားချေတာမျိုးကို လက်မခံကြဘူး။ မျိုးနွယ်စု အများအပြားဟာ သူတို့လက်ချက်နဲ့ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံခဲ့ရဖူးတယ်" မင်လန်က စတင်ရှင်းပြသည်။
"သူတို့က ထူးဆန်းတဲ့ အတားအဆီး တစ်ခုနဲ့ ဝန်းရံထားတဲ့ နေရာမှာ နေကြတာ။ အဲဒီအတားအဆီးက ဘယ်သူ့ကိုမှ အထဲပေးမဝင်ဘူး။ ငါတို့အတွက် ဝင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ နင်ကတော့ ဝင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်" သူမက ထပ်လောင်းပြောဆိုသည်။
"ဘယ်သူမှ ဝင်လို့မရတာကို ငါက ဘာလို့ ဝင်နိုင်မယ်လို့ မင်းထင်ရတာလဲ" လုံချန်းက မေးသည်။
"ငါတို့ သိထားတဲ့ သတင်းတွေအရ အဲဒီအတားအဆီးကို ဒီနယ်မြေမှာရှိတဲ့ မျိုးစိတ်အားလုံးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး ပြုလုပ်ထားတာ။ အဲဒါကြောင့် မိစ္ဆာတွေကလွဲရင် ဒီကလူတွေ ဘယ်သူမှ ဖြတ်ကျော်လို့ မရတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ နင်က ဒီနယ်မြေက မျိုးစိတ်မဟုတ်တဲ့အတွက် အထဲကို ဝင်နိုင်လိမ့်မယ်" မင်လန်က ဆိုသည်။
"ငါလိုချင်တဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ပစ္စည်းက သူတို့ဆီမှာ ရှိတာ သေချာရဲ့လား" လုံချန်းက ထပ်မေးသည်။
"ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက် သေချာပါတယ်။ ငါတို့ သတင်းတွေအရ သူတို့ဆီမှာ ရှိနိုင်တယ်။ နောက်ပြီး ငါ့အမေကလည်း သူတို့ဆီမှာ ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်" မင်လန်က ပြောသည်။
"ကောင်းပြီလေ။ မင်းအမေဆီကို ငါ့ကို ခေါ်သွားပါ။ ဘာမှမလုပ်ဘူးဆိုရင် သူ ပြောစကားအရ ငါက တစ်ပတ်လောက် စောင့်နေရဦးမှာ။ ငါလုပ်ရမယ့်အရာကို မင်းပြောပြလို့ ငါသိပြီဖြစ်သလို ငါသဘောတူတယ်လို့လည်း သူ့ကို ပြောလိုက်ပါ။ ပြီးတော့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို တိုက်ရိုက်ရဖို့အတွက် သူနဲ့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စကားပြောချင်တယ်လို့လည်း ပြောလိုက်ပါ" လုံချန်းက မင်လန်ကို မှာကြားလိုက်သည်။
"ကောင်းပါပြီ။ ငါ သူ့ကို ပြောပြပြီး နင့်အတွက် တွေ့ဆုံပွဲ စီစဉ်ပေးပါ့မယ်။ မနက်ဖြန် မနက်လောက် ဖြစ်လိမ့်မယ်" မင်လန်က ပြောရင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။
လုံချန်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး သူမကို ထွက်ခွာခွင့် ပြုလိုက်သည်။
လုံချန်းအတွက် တစ်ညတာ အချိန်ရသွားပြီဖြစ်ရာ သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့်သာ အချိန်ကုန်ဆုံးလိုသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် အဆင့်တက်ရန် နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
လုံချန်းသည် မြွေဘုရင်ကို သားရဲနယ်မြေထဲသို့ ပြန်ပို့လိုက်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်လိုက်သည်။ တစ်နာရီခန့် ကျင့်ကြံပြီးနောက်တွင် သူသည် မြေကမ္ဘာအဆင့် ၉ သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။
"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ ဒီနေရာမှာ ချီစွမ်းအင် အများကြီးရှိတယ်လို့ ငါမခံစားရပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနှုန်းက ဒီမှာ ပိုမြန်နေတယ်။ ဒီမှာ ငါမခံစားနိုင်တဲ့ ချီစွမ်းအင်တွေ ရှိနေတာ သေချာတယ်" လုံချန်းက အသက်ပြင်းပြင်းရှူရင်း ရေရွတ်ကာ ဆက်လက်ကျင့်ကြံနေတော့သည်။
ညတာ ကုန်ဆုံး၍ မနက်ခင်း ရောက်လာသည်။
မင်လန်သည် လုံချန်းကို သူမ၏ အမေထံ ခေါ်ဆောင်သွားရန် အခန်းသို့ ရောက်လာသည်။ ယခုတစ်ခေါက်တွင်လည်း သူမ တစ်ယောက်တည်း ရောက်လာခြင်းဖြစ်သော်လည်း လုံချန်း အခန်းပြင်ထွက်လိုက်သောအခါ ကင်းစောင့်အတော်များများကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူသည် ကင်းစောင့်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မင်လန်နောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် မင်လန်အမေ၏ အခန်းသို့ လိုက်ပါပို့ဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။
သူသည် ခန်းမကြီးထဲတွင် တွေ့ရမည်ဟု မျှော်လင့်ထားသော်လည်း မင်လန် ရှင်းပြသလိုပင် ၎င်းမှာ သူမ၏ အိပ်ခန်းဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားမိသည်။
ကင်းစောင့်များမှာ အပြင်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး လုံချန်းနှင့် မင်လန်တို့ နှစ်ဦးတည်းသာ အထဲသို့ ဝင်ခဲ့ကြသည်။
လုံချန်း အခန်းထဲဝင်လိုက်သောအခါ အခန်းထဲတွင် မည်သူမျှ မရှိဘဲ အလွတ်ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ အဖြူရောင် ခုတင်တစ်လုံး ရှိသော်လည်း လူတစ်ယောက်မျှ မရှိပေ။
သူက မင်လန်ကို သူမ၏ အမေ ဘယ်မှာလဲဟု မေးတော့မည့် အချိန်မှာပင် တခြားအခန်းတစ်ခန်းထဲမှ ရင့်ကျက်သော ပုံစံရှိသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ထွက်လာသည်။ သူမ၏ ဆံပင်များမှာ ရေစိုနေပြီး အဖြူရောင် ဝတ်ရုံတစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
ထိုအမျိုးသမီးတွင် မင်လန်ကဲ့သို့ပင် ဆံပင်ရွှေရောင်ရှည်များနှင့် လှပသော မျက်နှာ ရှိသည်။
"ဂျစ်ခ် ဝီစကာ" ထိုအမျိုးသမီးက မင်လန်ကို တစ်ခုခု မေးလိုက်သော်လည်း လုံချန်း နားမလည်ပေ။
မင်လန်ကလည်း အလားတူ လေသံမျိုးဖြင့် တစ်ခုခု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ထိုအမျိုးသမီးက ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး ရှေ့သို့ လှမ်းလာသည်။
သူမသည် လုံချန်းအနားသို့ တိုးလာပြီး လုံချန်း၏ ပါးပြင်နှစ်ဖက်ကို သူမ၏ လက်များဖြင့် အုပ်ကိုင်လိုက်ကာ လုံချန်း၏ မျက်နှာကို သူမနှင့် နီးကပ်အောင် ဆွဲယူပြီး သူ့အား နမ်းလိုက်တော့သည်။
သူတို့၏ ဘာသာစကားကို နားလည်စေရန်အတွက် ဤနည်းလမ်းအား အသုံးပြုရသည်ဆိုသည်ကို လုံချန်း နားလည်ထားသည်။ မင်လန်ကလည်း သူ့ကို အရင်က နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဤသို့ နမ်းခဲ့ဖူးသည်။
ဤသည်က သူတို့၏ ဘာသာစကားကို နားလည်ဖို့အတွက် လုပ်သည်မှန်း သိပေမည့် လုံချန်းကတော့ ထိုအနမ်းအား အပြည့်အဝ ခံစားနေမိသည်။ ထိုအမျိုးသမီး၏ နှုတ်ခမ်းအရသာမှာ မင်လန်နှင့် ဆင်တူသော်လည်း ကွဲပြားမှုတစ်ခု ရှိနေသည်။ အငန်ဓာတ် အနည်းငယ် ရောစွက်နေသော ထူးဆန်းသည့် အချိုဓာတ်ထဲတွင် သူ နစ်မြုပ်သွားသကဲ့သို့ပင်။
ထိုအနမ်းသည် စက္ကန့်အနည်းငယ်သာ ကြာသော်လည်း လုံချန်းအတွက်မူ အတော်လေး ကြာရှည်သည်ဟု ခံစားရသည်။
ထိုအမျိုးသမီးသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို ခွာလိုက်ပြီး အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။
စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင် သူမသည် လုံချန်း၏ နှုတ်ခမ်းများကို သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများဖြင့် ထပ်မံ ပိတ်ဆို့လိုက်ပြန်သည်။
လုံချန်းမှာ ယဉ်ကျေးစွာပင် နေနေမိသည်။ သူသည် ထိုအမျိုးသမီးကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ နမ်းနိုင်ရန် ပွေ့ဖက်ထားချင်သော်လည်း မလုပ်ခဲ့ပေ။ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် သူမ၏ နူးညံ့သော ခန္ဓာကိုယ်လေး နဲ့ ဖိကပ်မိနေသည်ကိုလည်း သူ ခံစားနေရလေတော့သည်။
***