Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၅၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">လုံချန်း၏ လက်ထပ်ပွဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">​*</h2> <p> </p> <p>ဒုတိယအကြိမ် နမ်းပြီးနောက်တွင် ထိုအမျိုးသမီးသည် သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ခုတင်ဆီသို့ ပြန်သွားသည်။</p> <p>​"ဒါဆို နင့်နာမည်က လုံချန်းပေါ့လေ" ထိုအမျိုးသမီးက လုံချန်းကို ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>​"ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲဒါ ကျွန်တော့်နာမည်ပါ" လုံချန်းက ပြန်ဖြေသည်။</p> <p>​"ငါက မင်ရင်းပါ။ ငါ့သမီးက နင့်ကို အကုန်ပြောပြလိုက်ပြီလို့ ကြားတယ်။ ငါ သူ့ကို မပြောခိုင်းရသေးခင်မှာ အခုလို ပြောလိုက်တာကတော့ အတော်လေး အံ့သြဖို့ကောင်းတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဖြစ်ပြီးသွားပြီဆိုတော့ နင်ကလည်း ငါတို့ကို ကူညီဖို့ သဘောတူပြီးပြီဆိုတော့ ငါတို့ ဆက်ပြောကြရအောင်။ ငါ စကားမပြောခင် နင် သိချင်တာရှိရင် အရင်မေးလို့ရပါတယ်" သူမက လုံချန်းကို မေးခွန်းမေးရန် အခွင့်အရေး ပေးလိုက်သည်။</p> <p>​"ကောင်းပါပြီ။ ဒါဆို ကျွန်တော် မေးပါရစေ။ ပထမအချက်က... ကျွန်တော်သာ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ မိန်းကလေးတွေကို ကယ်တင်ပေးခဲ့ရင် အဲဒီနောက်မှာ ခင်ဗျားတို့ကိုယ်ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လို ကာကွယ်မလဲ။ ဆိုလိုတာက... ပြန်ပေးဆွဲခံရတဲ့ မိန်းကလေးတွေကို ကျွန်တော် ဒီကို ခေါ်လာပေးခဲ့ရင်တောင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုက သူတို့ကို ထပ်ပြီး ဖမ်းသွားတာမျိုး ဒါမှမဟုတ် ဒေါသထွက်ပြီး တိုက်ခိုက်တာမျိုးကို ဘယ်လို တားဆီးမှာလဲ" လုံချန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>​"အဲဒါကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ငါတို့မှာ နည်းလမ်းရှိပါတယ်။ နင် အဲဒါအတွက် စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပါဘူး" မင်ရင်းက ပြန်ဖြေသည်။</p> <p>​"ကောင်းပါပြီ။ ဒါဆို ဒုတိယမေးခွန်း မေးပါရစေ။ ကျွန်တော် တကယ် သိချင်နေတာ တစ်ခုရှိတယ်။ ကျွန်တော် ဒီကို ရောက်လာတော့ ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော့်အကူအညီကို ယူဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်သာ ရောက်မလာခဲ့ရင် ခင်ဗျားတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။ ခင်ဗျားတို့ မျိုးနွယ်စုကို အညံခံမှာလား ဒါမှမဟုတ် ပြန်တိုက်မှာလား"</p> <p>​"အဲဒါကိုတော့ ငါ မဆုံးဖြတ်ရသေးဘူး။ တစ်ခုခု မဆုံးဖြတ်ခင် လူတိုင်းရဲ့ သဘောထားကို အရင်မေးဖို့ ပြင်ဆင်နေတာ။ ဒီနေ့က မဲခွဲဆုံးဖြတ်ရမယ့်နေ့ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မဲမခွဲခင်မှာပဲ နင် ပေါ်လာခဲ့တာ" မင်ရင်းက ဆိုသည်။</p> <p>​"ကျွန်တော့်ရဲ့ နောက်ထပ်မေးခွန်းက... ကျွန်တော်သာ သူတို့နေရာကို ခိုးဝင်ပြီး ကျွန်တော်လိုချင်တဲ့ ပစ္စည်းကို ယူလိုက်ရင် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ မိန်းကလေးတွေကို ဘာလို့ ကယ်ထုတ်ပေးရမှာလဲ။ ခင်ဗျားတို့ဆီမှာ ကျွန်တော်လိုချင်တဲ့ အရာတောင် မရှိဘဲနဲ့၊ ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် ပိုပြီး အန္တရာယ်ဖြစ်အောင် ဘာလို့ လုပ်ရမှာလဲ" လုံချန်းက စိတ်ဝင်တစားရှိသော အကြည့်များဖြင့် သူမကို စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"နင် ငါတို့ကို ကူညီမယ်လို့ ကတိပေးပြီးပြီ မဟုတ်ဘူးလား" မင်ရင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးသည်။</p> <p>​"ကတိပေးခဲ့တာ ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် မေးချင်တာက... ကျွန်တော် ဘာလို့ အဲဒီကတိကို တည်ရမှာလဲ။ သူတို့နေရာကို ဝင်ဖို့ အန္တရာယ်အားလုံးကို ကျွန်တော်ပဲ ရင်ဆိုင်ရမှာလေ။ ကျွန်တော် လိုချင်တာကို ယူဖို့ဆိုရင်တော့ ဒါက အဓိပ္ပာယ်ရှိပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့အတွက် ဒါကို လုပ်ပေးဖို့ကတော့ အဓိပ္ပာယ် မရှိသလိုပဲ။ ဒါက မတရားဘူးလို့ မထင်ဘူးလား" လုံချန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ သူသည် မင်လန်၏ မျက်နှာအမူအရာကိုလည်း လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ မင်လန်ကတော့ သူ ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတာကို နားလည်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။</p> <p>​သူသည် ဖြစ်နိုင်လျှင် အပိုဆုလာဘ်အချို့ ရရှိရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​မင်ရင်းသည် သူမနှင့် စကားပြောနေစဉ် သမီးဖြစ်သူကို လှမ်းကြည့်နေသော လုံချန်းကို မြင်သောအခါ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အထင်လွဲသွားလေတော့သည်။</p> <p>​သူမက လုံချန်းသည် သူမ၏ သမီးကို လက်ထပ်ချင်၍ တောင်းဆိုနေသည်ဟု ထင်မှတ်သွားခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>​"ဒါဆို... နင်က တကယ်ပဲ အပြစ်မဲ့တဲ့ မိန်းကလေး ရာပေါင်းများစွာကို မကယ်တင်ပေးဘူးပေါ့ ဟုတ်လား" သူမက ထပ်မေးသည်။</p> <p>​"ကျွန်တော် ကူညီဖို့ ကြိုးစားမှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ အရမ်းအန္တရာယ်များမယ်ဆိုရင်တော့ လုပ်ပေးနိုင်မယ်လို့ အာမမခံနိုင်ဘူး။ ကျွန်တော့်အတွက် တစ်ခုခု တွန်းအားပေးမယ့်အရာတော့ လိုတာပေါ့" သူက ပြန်ဖြေသည်။</p> <p>​'ငါ့သမီးကို သူစိမ်းတစ်ယောက်လက်ထဲ မထည့်ချင်ပေမဲ့ အသက်ပေါင်းများစွာက ဒီအပေါ်မှာ မူတည်နေတယ်။ ငါ့သမီးနဲ့ ပတ်သက်နေလို့ဆိုပြီး မျက်နှာလိုက်လို့ မရဘူး။ ငါတို့ ဘာမှမလုပ်ရင် အပြစ်မဲ့တဲ့ မိန်းကလေး ရာပေါင်းများစွာ သေရလိမ့်မယ်၊ ငါသာ စစ်ခင်းမယ်ဆိုရင်လည်း နောက်ထပ် ထောင်ပေါင်းများစွာ သေကြဦးမယ်။ ဒါက တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲ။ တကယ်လို့ သူကသာ ထိုက်တန်တဲ့သူဆိုရင် ဟိုမိစ္ဆာတွေနဲ့ လက်ထပ်ရတာထက်စာရင် အများကြီး ပိုကောင်းမှာပါ' သူမက လုံချန်းကို အကဲခတ်ရင်း တွေးနေမိသည်။</p> <p>​"ရော့... ဒါကို ဖမ်းလိုက်" သူမက ပြောရင်း လုံချန်းဘက်သို့ ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော ပုံဆောင်ခဲ တစ်ခဲကို ပစ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>​လုံချန်းက လက်မြှောက်၍ ထိုပုံဆောင်ခဲကို ဖမ်းလိုက်သည်။</p> <p>​ပုံဆောင်ခဲက လုံချန်း၏ လက်ထဲသို့ ရောက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တစ်ခန်းလုံး ပြည့်သွားအောင် စိမ်းဖန့်ဖန့် အလင်းတန်းများ စတင်တောက်ပလာတော့သည်။</p> <p>​"ဒါက ဘာလဲ" လုံချန်းက ဇဝေဇဝါဖြင့် သူမကို ကြည့်ကာ မေးသည်။</p> <p>​'အမေက ဘာလို့ ဒါကို သူ့ကို ပေးလိုက်တာလဲ။ ဒါက အမှောင်နတ်မိမယ် တစ်ယောက်နဲ့ လက်ထပ်ဖို့ ထိုက်တန်၊ မထိုက်တန် စစ်ဆေးတဲ့ အရာ မဟုတ်ဘူးလား။ ပုံဆောင်ခဲက ပိုတောက်ပလေလေ အဲဒီလူက ပိုပြီး ထိုက်တန်လေလေပဲ မဟုတ်လား' မင်လန်က နားမလည်နိုင်စွာ တွေးနေမိသည်။</p> <p>​'ပုံဆောင်ခဲက ဒီလောက်အထိ တောက်ပနေတာ ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။ ငါတို့ ဘိုးဘေးတွေ လက်ထပ်တုန်းကပဲ မြင်ဖူးတဲ့ အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းမျိုးတောင် ထွက်နေတယ်။ သူက ငါတို့ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ ခင်ပွန်းလို လူမျိုးလား။ ဘိုးဘေးတွေနောက်ပိုင်း ဒီနယ်မြေမှာ ပေါ်လာတဲ့သူတွေထဲမှာ သူက အထိုက်တန်ဆုံးသူ ဖြစ်နေတာလား' မင်ရင်းကလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အံ့သြစွာ တွေးနေမိသည်။</p> <p>​လုံချန်းမှာတော့ အံ့အားသင့်နေကြသော မင်လန်နှင့် မင်ရင်းတို့၏ မျက်နှာကို ကြည့်ကာ ဘာမှနားမလည်ဘဲ ရပ်နေဆဲပင်။</p> <p>​မင်ရင်းသည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး လုံချန်းအနားသို့ လျှောက်လာသည်။</p> <p>​"နင့်ရဲ့ ဆန္ဒကို ငါ လက်ခံပါတယ်။ နင်ဟာ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ ခင်ပွန်းနောက်ပိုင်း ပေါ်လာတဲ့သူတွေထဲမှာ အထိုက်တန်ဆုံးသူပဲ။ ဒါကို လုပ်ရတဲ့အတွက် ငါ ဘာမှ ဝမ်းမနည်းဘူး။ ရော့... ဒါကို ယူထားလိုက်" သူမက ပြောရင်း သူမ၏ လည်ပင်းမှ ဆွဲကြိုးတစ်ကုံးကို ချွတ်လိုက်သည်။</p> <p>​မင်လန်သည် ထိုဆွဲကြိုးကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားသည်။ သူမသည် အထင်လွဲနေသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် တစ်ခုခုပြောရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။ မင်ရင်းက ထိုဆွဲကြိုးကို လုံချန်းအား ပေးလိုက်ပြီးပြီဖြစ်သည်။</p> <p>​လုံချန်းက ထိုဆွဲကြိုးကို လက်ဖြင့် ကိုင်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဆွဲကြိုးမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>​"အာ..." မင်လန်က လုံချန်းနှင့် သူမအကြား ဆက်နွယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ညည်းသံလေး ထွက်သွားသည်။</p> <p>​လုံချန်းသည်လည်း အတွင်းစိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် မင်လန်အပေါ် ယခင်ထက် ပိုမိုဆွဲဆောင်ခံရသလို ခံစားရပြီး သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် တစ်စုံတစ်ရာသော ဆက်သွယ်မှု ရှိသွားပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ မင်ယုနှင့် သူ၏ တခြားဇနီးများအပေါ် ထားရှိသော ခံစားချက်မျိုးလောက် မပြင်းထန်သော်လည်း အရင်က မင်လန်အပေါ် ရှိခဲ့သော ခံစားချက်ထက်တော့ သေချာပေါက် ပိုများသွားပြီဖြစ်သည်။</p> <p>​"ကျွန်တော့်ကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ" သူက မင်ရင်းကို မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"နင် လိုချင်တာကို ငါပေးလိုက်တာပါ။ ငါ့ရဲ့ အဖိုးတန်သမီးတော်ဟာ အခုဆို နင့်ရဲ့ ဇနီး ဖြစ်သွားပါပြီ။ သူ့ကို ပျော်အောင် ထားပေးပါ သမက်လေး" မင်ရင်းက ပြောရင်း လုံချန်းနှင့် မင်လန်တို့၏ လက်များအား ဆွဲယူကာ မင်လန်၏ လက်ကို လုံချန်း၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>​လုံချန်းမှာ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဆွံ့အသွားတော့သည်။</p> <p>​"ဘာပြောလိုက်တာလဲ။ ကျွန်တော် အခု လက်ထပ်လိုက်ပြီ ဟုတ်လား" လုံချန်းက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် သူ၏ လက်များကို ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။</p> <p>​"ဩော်... နင်က ဒီက လက်ထပ်ပုံ လက်ထပ်နည်းကို နားမလည်လို့ ဖြစ်မှာပါ။ နင်တို့ရဲ့ ရိုးရာအတိုင်း လုပ်ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ပြောပါ၊ ငါတို့ လုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူကတော့ အခု လက်ထပ်ပြီးသွားပါပြီ။ ငါတို့ အမှောင်နတ်မိမယ် မျိုးနွယ်စုမှာ အမေတွေကပဲ သူတို့သမီးတွေ ဘယ်သူနဲ့ လက်ထပ်ရမယ်ဆိုတာကို ဆုံးဖြတ်တာ။ ငါတို့ သမီးတွေ မွေးလာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ငါတို့ရဲ့ လည်ပင်းမှာ ဆွဲကြိုးတစ်ကုံး ပေါ်လာတတ်တယ်။ ငါတို့ သမီးအတွက် ရွေးချယ်ပေးတဲ့ အမျိုးသားကို ဒီဆွဲကြိုး ပေးလိုက်တာနဲ့ အဲဒီဆွဲကြိုးက အဲဒီအမျိုးသားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ စိမ့်ဝင်သွားပြီး သူတို့နှစ်ဦးကြားက သံယောဇဉ်နှောင်ကြိုး ဖြစ်ပေါ်သွားကာ လက်ထပ်ပွဲက မြောက်သွားတာပဲ" မင်ရင်းက ရှင်းပြသည်။</p> <p>​"ဘာတွေလဲဗျာ။ ဒီက လက်ထပ်ပုံတွေ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် ဂရုမစိုက်ဘူး။ ဘာဖြစ်လို့ မင်းသမီးကို ကျွန်တော်နဲ့ ပေးစားလိုက်တာလဲ" လုံချန်းက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​မင်ရင်းက သူ့ကို ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>​"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ သူ့ကို ကူညီပေးတဲ့ အလဲအလှယ်အနေနဲ့ သူ့ကို လက်ထပ်ချင်တယ်လို့ နင်ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ အဲဒါ နင်လိုချင်တဲ့ အရာမို့လို့ ငါ့သမီးကို နင့်ကို ပေးလိုက်တာလေ" သူမက ပြန်ဖြေသည်။</p> <p>​"ကျွန်တော်က ရတနာတွေ၊ ပစ္စည်းတွေကို ဆုလာဘ်အနေနဲ့ တောင်းတာဗျ၊ လက်ထပ်ဖို့ တောင်းတာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော့်ကို ဘာမှလည်း မပြောဘဲနဲ့ ဒီအတိုင်း လက်ထပ်ပေးလိုက်တာလား။ ကျွန်တော့်မှာ ဇနီးသည်တွေ ရှိပြီးသားဗျ။ ကျွန်တော် သူ့ကို တကယ်ချစ်မိသွားလို့ လက်ထပ်တာဆိုရင် တစ်မျိုးပေါ့၊ အခုက ဘာမှလည်း မဖြစ်သေးဘဲနဲ့ ကျွန်တော်က လက်ထပ်ပြီးသား ဖြစ်သွားပြီလား"</p> <p>​လုံချန်းမှာ သူ့အပေါ် ဘာတွေဖြစ်ပျက်သွားသလဲ ဆိုသည်ကို မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p>​ဤသည်က သူ၏ ပထမဆုံးသော တရားဝင် လက်ထပ်ပွဲဖြစ်ပြီး ထိုသည်ကလည်း သူစိမ်းတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေသည့် မိန်းကလေးနှင့်မှ လက်ထပ်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်နေသည်။</p> <p>​"နင်က ရတနာတွေကို တောင်းတာလား" မင်ရင်းက ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>​"အခုတော့ ဘာမှ ပြောင်းလဲလို့ မရတော့ဘူး။ သူက နင့်ရဲ့ ဇနီး ဖြစ်သွားပြီ၊ ဆွဲကြိုးကလည်း နင့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ရောက်သွားပြီ။ သူက နင်နဲ့အတူ နေရမယ်၊ နင် ထွက်သွားတဲ့အခါမှာလည်း နင့်နောက်ကို လိုက်သွားရမယ်။ အဲဒါက ငါတို့ရဲ့ စည်းကမ်းပဲ။ နောက်ပြီး ငါ ဟိုပုံဆောင်ခဲကို ယုံကြည်တယ်။ နင် ဒီလက်ထပ်ပွဲအတွက် မပျော်ရင်တောင် နင်က ငါ့သမီးနဲ့ သေချာပေါက် ထိုက်တန်တဲ့သူဖြစ်သလို သူ့ကိုလည်း ပျော်အောင် ထားနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်" မင်ရင်းက ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>​"ကျွန်တော် သွားတဲ့အခါ သူက ကျွန်တော်နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ရမှာလား" လုံချန်းက မေးမြန်းလိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save