Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၆၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">မင်ရင်းနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">​*</h2> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါက ငါတို့ရဲ့ စည်းကမ်းပဲ။ အဲဒါကြောင့်လည်း ငါတို့ အမှောင်နတ်မိမယ် မျိုးနွယ်စုမှာ အမျိုးသားတွေ မရှိတာပေါ့။ နတ်မိမယ်တစ်ယောက်က တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ လက်ထပ်လိုက်ပြီဆိုရင် သူက ခင်ပွန်းနောက်ကို လိုက်သွားရပြီး ခင်ပွန်းရှိတဲ့နေရာမှာပဲ နေထိုင်ရတယ်" မင်ရင်းက ပြန်ဖြေသည်။</p> <p>​"ဒါက ပိုပြီးတော့တောင် ရူးချင်စရာကောင်းလာပြီ။ ဒါဆို ခင်ဗျားက ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိနေသေးတာလဲ။ ခင်ဗျားလည်း မင်းခင်ပွန်းရှိတဲ့နေရာမှာ ရှိနေသင့်တာပေါ့" လုံချန်းက မင်ရင်းကို မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"ငါ့မှာ ခင်ပွန်းမရှိဘူး။ ငါ လက်မထပ်ရသေးဘူး" မင်ရင်းက ဆိုသည်။</p> <p>​"ဒါဆို ကလေးက ဘယ်လိုရတာလဲ" လုံချန်းက မေးလိုက်သော်လည်း မကြာခင်မှာပင် ထိုသည်က လက်မထပ်ဘဲ ရသည့် ကလေး ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။ ကလေးရဖို့အတွက် လက်ထပ်စရာ မလိုသည် မဟုတ်လော။</p> <p>​"အမှောင်နတ်မိမယ်တွေက ခင်ပွန်းမလိုဘဲ ကလေးမွေးနိုင်ကြတယ်။ ငါတို့ရဲ့ နှလုံးသွေးကို သုံးပြီး ဥတစ်လုံး ဖြစ်တည်အောင် လုပ်နိုင်တယ်၊ အဲဒီဥထဲကနေ ကလေးလေး ထွက်လာတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ လက်ထပ်ပြီးသွားရင်တော့ မတူတော့ဘူး။ အဲဒီအခါကျရင်တော့ သူတို့ရဲ့ ခင်ပွန်းရဲ့ မျိုးစိတ်အလိုက် သာမန်အတိုင်းပဲ ကလေးမွေးကြတော့တာ" မင်ရင်းက ရှင်းပြသည်။</p> <p>​"ဒါဆို မင်လန်က အမျိုးသားမပါဘဲ မွေးလာတာပေါ့၊ ထားပါလေ... အဲဒါက ပြဿနာမဟုတ်ပါဘူး။ ပြဿနာက ကျွန်တော် လက်ထပ်ပြီးသား ဖြစ်သွားတာရယ်၊ ခင်ဗျားက ဒါကို မလုပ်ခင် ကျွန်တော့်ကို မရှင်းပြခဲ့တာရယ်ပဲ" လုံချန်းက သက်ပြင်းချရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"ငါ တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဘာမှလုပ်လို့ မရတော့ဘူးလေ။ ဖြစ်ပြီးသွားပြီပဲ" မင်ရင်းက ခါးသက်သက် အပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။</p> <p>​လုံချန်းက မင်လန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမက သူ့ကို ကြောင်စီစီဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p>​"မင်းကော ဒီလက်ထပ်ပွဲကို လက်ခံလား" လုံချန်းက မင်လန်ကို မေးလိုက်သည်။</p> <p>​မင်လန်က ဘာမှမပြောဘဲ ခေါင်းသာ ညိတ်ပြသည်။</p> <p>​"ကောင်းပြီလေ။ ဒါဆို အခုကစပြီး မင်းက ငါ့ရဲ့ ဇနီးပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းကို သတိပေးပါရစေ... ငါ့မှာ ဇနီး ၅ ယောက် ရှိပြီးသား" လုံချန်းက အတည်ပေါက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"၄ ယောက်ပဲ ရှိတာဟဲ့" ရွှင်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>​"မင်းက ငါ့ရဲ့ ၆ ယောက်မြောက် ဇနီးပေါ့" လုံချန်းက ရွှင်း၏ ကန့်ကွက်မှုကို လျစ်လျူရှုကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​မင်လန်က ထပ်မံ၍ ခေါင်းညိတ်ပြပြန်သည်။</p> <p>​"နင်က ခုနက အတော်လေး အံ့သြနေပြီး ငြင်းဆန်နေတာဆိုတော့၊ နင့်မှာ ချစ်သူရှိနေပြီး သူ့အပေါ် သစ္စာရှိချင်လို့လားလို့ ငါထင်နေတာ။ ဒါပေမဲ့ နင့်မှာ ဇနီး ၅ ယောက်တောင် ရှိနေတာလား" မင်ရင်းက လုံချန်းကို မေးသည်။</p> <p>​"ကျွန်တော် ပြောခဲ့သလိုပါပဲ... ခံစားချက်ကြောင့်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော့်မှာ ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အတင်းအကျပ် လုပ်တာမျိုးကိုတော့ ကျွန်တော် မကြိုက်ဘူး" လုံချန်းက ပြန်ဖြေသည်။</p> <p>​"အချိန်ကြာလာရင် ခံစားချက်တွေ ရှိလာမှာပါ။ ငါ့သမီးက တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ အတော်ဆုံး မိန်းကလေးပါ" မင်ရင်းက ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"ကျွန်တော့်ရဲ့ အမျိုးသမီးတွေ အားလုံးက တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ အတော်ဆုံးတွေပါပဲ" လုံချန်းက ခေါင်းခါရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"ကဲ... နင် ငါ့စကားကို သဘောတူလိုက်ပြီပဲ။ အခု ငါ့သမီးကလည်း နင့်လူ ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့... နင် ဟိုမိန်းကလေးတွေကို သွားကယ်မှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် နင်လိုချင်တဲ့ ရတနာတွေကိုပဲ ပေးလိုက်ရမလား" မင်ရင်းက မေးသည်။</p> <p>​"ရပါတယ်။ ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ်ပါ အခုတော့ ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော့်ရဲ့ မိသားစုဝင်တွေ ဖြစ်သွားပြီ။ ကျွန်တော့်မိသားစုဆီကနေ ရတနာတွေ မတောင်းတော့ပါဘူး။ ဩော်... ဒါနဲ့ တစ်ခုတော့ သတိပေးပါရစေ။ ဒီနေရာက ဟင်းလင်းပြင်တွေကြားမှာ ရှိနေတာဆိုတော့ ကျွန်တော် မင်းသမီးကို ခေါ်ပြီး ထွက်သွားပြီးရင် ပြန်လာနိုင်ဖို့ မသေချာဘူးနော်" လုံချန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"ရပါတယ်။ ငါ့သမီး ပျော်နေသရွေ့ ငါလည်း ပျော်ပါတယ်။ သူ့ကိုသာ ဘေးကင်းအောင် စောင့်ရှောက်ပေးပါ" မင်ရင်းက ဆိုသည်။</p> <p>​"သူ ကျွန်တော်နဲ့အတူ ရှိနေသရွေ့ ဘေးကင်းအောင် စောင့်ရှောက်ပါ့မယ်လို့ ကျွန်တော် ကတိပေးခဲ့ပြီးသားပါ။ အခုဆို သူက ကျွန်တော့်မိသားစု ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ ပိုပြီးတော့တောင် ကာကွယ်ပေးရမှာပေါ့" လုံချန်းက သူ၏ ယောက္ခမအသစ်ကို ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"အခုတော့ နင်က အေးအေးဆေးဆေး ပြောနေတာပဲနော်၊ ဒါပေမဲ့ အိမ်ကလူတွေကို ဒါတွေအကုန်လုံး ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲဆိုတာ စဉ်းစားပြီးပြီလား" ရွှင်းက လုံချန်းကို မေးလိုက်သည်။</p> <p>​'ငါလည်း အဲဒါကို စိုးရိမ်နေတာပဲ။ ရိုးရိုးသားသားပဲ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အကုန်ပြောပြလိုက်မှာပေါ့' လုံချန်းက ပြန်ပြောသည်။</p> <p>​"အခြေအနေက ဆိုးပေမဲ့ တစ်ခုတော့ ရယ်ရတယ်နော်။ နင်က မင်ယုကို ဂိုဏ်းထဲမှာ စူးစမ်းဖို့ ထားခဲ့ပြီး တစ်ညအိပ် ထွက်လာတာ၊ မနက်လင်းတော့ ၆ ယောက်မြောက် ဇနီးနဲ့အတူ ပြန်ရောက်သွားတာမျိုးပေါ့" ရွှင်းက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​'ဒါဆို နင်ကလည်း သူမကို ငါ့ရဲ့ ၆ ယောက်မြောက် ဇနီးအဖြစ် လက်ခံလိုက်ပြီပေါ့။ နင် ဒါကို သိနေတယ်ဆိုတာ ငါ သိသားပဲ' လုံချန်းက ရွှင်းကို ပြန်စလိုက်သည်။</p> <p>​"ဒါဆို သူတို့ကို ကယ်ဖို့ ဘယ်တော့ ထွက်မလဲ။ နင်နဲ့အတူ အဖွဲ့ငယ်လေးတစ်ဖွဲ့ ထည့်ပေးလိုက်မယ်လေ" မင်ရင်းက လုံချန်း၏ အာရုံကို ပြန်ဆွဲလိုက်သည်။</p> <p>​"ရပါတယ်။ ဘယ်အဖွဲ့မှ မလိုဘူး။ ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်းဆိုရင် ပိုပြီး အလုပ်လုပ်ရတာ အဆင်ပြေတယ်။ မင်လန်ကိုပဲ နေရာပြဖို့ ခေါ်သွားမယ်" လုံချန်းက ကမ်းလှမ်းချက်ကို ငြင်းပယ်လိုက်သည်။</p> <p>​"ထွက်သွားမယ့် အချိန်ကတော့... ကျွန်တော် ပြန်ဖို့ လိုအပ်နေတာဆိုတော့ တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် ပြီးချင်တယ်။ ဒီညပဲ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဆီကို ထွက်သွားမယ်" သူက ထပ်လောင်းပြောဆိုသည်။</p> <p>​"တခြား ဘယ်သူ့ကိုမှ မခေါ်သွားချင်ဘူးဆိုတာ သေချာရဲ့လား"</p> <p>​"သေချာပါတယ်။ ခိုးဝင်တဲ့ အပိုင်းမှာဆိုရင် ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု ရှိပါတယ်"</p> <p>​"ကောင်းပြီလေ။ ဒါဆို ငါလည်း နင့်ကို ယုံကြည်လိုက်မယ်။ ငါ့သမီးကို ဘေးကင်းအောင် စောင့်ရှောက်ပါ။ မြင်းတွေ စီစဉ်ပေးလိုက်မယ်" မင်ရင်းက ခုတင်ပေါ်တွင် ပြန်ထိုင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ပျံသွားမှာပါ" လုံချန်းက ခေါင်းခါရင်း ပြောသည်။</p> <p>​"နင် ပျံနိုင်တယ်လို့ ငါကြားပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီနေရာက အရမ်းဝေးတယ်။ ဟိုကို မရောက်ခင်မှာတင် နင့်ရဲ့ စွမ်းအင်တွေ ကုန်သွားမှာကို ငါမလိုလားဘူး။ မြင်းတွေကိုပဲ ယူသွားပါ၊ ခရီးစဉ်က ရက်နည်းနည်းပဲ နောက်ကျမှာပါ" မင်ရင်းက တိုက်တွန်းသည်။</p> <p>​"ကျွန်တော်တို့ စွမ်းအင် မကုန်ပါဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ မိုးပျံ သားရဲကို သုံးမှာမို့လို့ပါ" လုံချန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"လူနှစ်ယောက်ကို သယ်ပြီး ပျံသန်းနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားတဲ့ သားရဲတွေလား။ အဲဒီလိုမျိုးတွေ တကယ်ရှိလို့လား" မင်ရင်းက အံ့အားသင့်စွာ မေးသည်။ မင်လန်ပင်လျှင် ဆွံ့အသွားတော့သည်။</p> <p>​သူမသည် မြွေဘုရင် ပျံသန်းသည်ကို မြင်ဖူးသော်လည်း ၎င်းမှာ လူတစ်ယောက်ကိုပင် မသယ်နိုင်လောက်အောင် သေးငယ်သည်။ လူများကို သယ်ဆောင်ပြီး ပျံသန်းနိုင်သော သားရဲများမှာ ဤနေရာတွင်မူ စိတ်ကူးယဉ်ပုံပြင်ထဲ၌သာ ရှိသည်။ အချို့မျိုးစိတ်များက ကိုယ်တိုင်ပျံနိုင်ကြသော်လည်း တခြားသူများကတော့ ကုန်းသတ္တဝါများကိုသာ သုံးကြသည်။ မိုးပျံ သားရဲများကိုတော့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးကြပေ။</p> <p>​"ရှိတာပေါ့။ ကျွန်တော့်မှာ မိုးပျံ သားရဲတစ်ကောင် ရှိပါတယ်။ ခင်ဗျား တကယ် သိချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ထွက်သွားတဲ့အခါ ကြည့်လို့ရပါတယ်" လုံချန်းက မင်ရင်းကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"ငါ လာကြည့်မှာပေါ့"</p> <p>​"ကောင်းပါပြီ။ ဒါဆို အခု အဓိက အကြောင်းအရာကို ပြန်သွားရအောင်။ ကျွန်တော် ဒီကိုလာတာက မိစ္ဆာတွေနဲ့ သူတို့နယ်မြေအကြောင်းကို ပိုသိချင်လို့ပါ။ သူတို့နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ခင်ဗျားသိသမျှ အကုန် သိချင်တယ်" လုံချန်းက မိစ္ဆာများအကြောင်း ပြောသောအခါ တည်ကြည်သွားသည်။</p> <p>​သူတို့သည် နောက်ထပ် နှစ်နာရီခန့်ကို မင်ရင်း၏ အခန်းထဲတွင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုနှင့် သူတို့၏ နေရာအကြောင်း ဆွေးနွေးရင်း ကုန်ဆုံးစေခဲ့သည်။ သူတို့၏ သဘာဝ၊ အားသာချက်၊ အားနည်းချက်များနှင့် သူတို့နယ်မြေ၏ အဆင့်အတန်း ခွဲခြားမှုများအကြောင်းကို ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။</p> <p>​နှစ်နာရီကြာ ဆွေးနွေးပြီးနောက်တွင် အရာအားလုံး ရှင်းလင်းသွားခဲ့သည်။ လုံချန်းမှာ သူ မည်သည်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်ကြောင်း အကြမ်းဖျင်း သိသွားပြီဖြစ်သည်။ သူ မသိသေးသည့် တစ်ခုတည်းသော အချက်မှာ သူတို့၏ စွမ်းအားအဆင့်ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤနေရာက လူများ၏ စွမ်းအားကို မမြင်နိုင်ပေ။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် သူနှင့် မရင်းနှီးသော မျိုးစိတ်များဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံပုံချင်းလည်း မတူသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p>​သူတို့က သူ့ထက် အားသာသည်လား၊ အားနည်းသလား သူ မသိသေးပေ။ အဲဒီအချက်နှစ်ချက်ပေါ် မူတည်ပြီး လုပ်ဆောင်ပုံချင်း ကွဲပြားသွားမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့က ပိုသန်မာပါက သူ ခိုးဝင်ပြီး ဂရုတစိုက် လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ သူတို့က ပိုအားနည်းပါက သူ အကုန်သတ်ဖြတ်ပြီး လိုချင်သည်ကို ယူရုံသာ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့လုပ်ခြင်းဖြင့် အမှောင်နတ်မိမယ် မျိုးနွယ်စုအတွက် အန္တရာယ်တစ်ခုကိုလည်း ဖယ်ရှားပေးရာ ရောက်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>​"ကျွန်တော် ခင်ဗျားနဲ့ တစ်ချက်လောက် တိုက်ခိုက်ကြည့်လို့ ရမလား။ သူတို့ ဘယ်လောက်အထိ သန်မာနိုင်လဲဆိုတာကို ခန့်မှန်းနိုင်ဖို့ ခင်ဗျားရဲ့ စွမ်းအားကို ကြည့်ပြီး နှိုင်းယှဉ်ချင်လို့ပါ" လုံချန်းက မင်ရင်းကို မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"ကောင်းပြီလေ။ ညနေကျရင် လေ့ကျင့်တဲ့အနေနဲ့ တိုက်ခိုက်ကြတာပေါ့။ လန်အာက နေရာကို သိပါတယ်။ သူ နင့်ကို အဲဒီကို ခေါ်သွားလိမ့်မယ်" မင်ရင်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။</p> <p>​"ကောင်းပါပြီ" လုံချန်းက ခေါင်းငြိမ့်ကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ မင်လန်ကလည်း သူ့နောက်မှ လိုက်ပြီး အခန်းထဲမှ ထွက်ခဲ့သည်။</p> <p>​လုံချန်း အပြင်ထွက်လိုက်သည်နှင့် ကင်းစောင့် အများအပြားက သူ့ကို ထပ်မံ ကြိုဆိုကြပြန်သည်။</p> <p>​သူတို့ အများစုက သူ့ကို သံသယမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြဆဲပင်။</p> <p>​"သူတို့တွေ ငါ့ကို ရာဇဝတ်သား တစ်ယောက်လို ကြည့်နေတာ ရပ်ခိုင်းလို့ ရမလား" လုံချန်းက မင်လန်ကို မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"နင်က သူစိမ်းတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာဆိုတော့ နင့် အနားမှာ ငါတို့ နိုးနိုးကြားကြား ရှိနေဖို့ လိုတာပေါ့" အစောက သူ့ကို အခန်းထဲသို့ ခေါ်လာခဲ့သော အမျိုးသမီးက ပြန်ပြောလိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save