Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(402)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>“ဒေါက်တာကျိုး... ခင်ဗျားက ဆရာဝန် တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီးတော့ လူနာတွေကို ဒီလိုမျိုး စိတ်ဝင်စားနေရတာ မရှက်ဘူးလား</p> <p> </p> <p>ခင်ဗျားတို့ ဆေးရုံက ဆရာဝန်တွေကို ဒီလိုပဲ သင်ပေးထားတာလား၊ ကျွန်တော် ကြည့်ရသလောက်တော့ ခင်ဗျားက နေ့တိုင်း အမျိုးသမီး လူနာတွေနဲ့ ဘယ်လို နီးစပ်အောင် လုပ်ရမလဲဆိုတာပဲ စဉ်းစားနေတာထင်တယ်၊</p> <p> </p> <p>ဒီလိုလုပ်ရပ်နဲ့ဆိုရင် လူနာတွေကိုတောင် ကုသဖို့ အချိန်ရှိပါဦးမလား !”</p> <p> </p> <p>လော်ပင်းက ကျိုးကျယ်ပင်းအား တိုက်ရိုက်ပင် လှောင်ပြောင်လိုက်လေလေ၏။ သူ၏လေသံထဲ၌ မကျေမနပ်ဖြစ်နေမှုများကို လူတိုင်းပင် ကြားနိုင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“လော်ပင်း... ကျွန်မကို လာပြီး မစွပ်စွဲနဲ့! လူတိုင်းက ရှင့်လိုမျိုး နောက်ကွယမှာ အမည်မသိတဲ့လူတွေနဲ့ ပတ်သက်ရတာကို ကြိုက်တယ်လို့ ထင်နေတာလား”</p> <p> </p> <p>လော်ပင်းနှင့် တုန်လိလိတို့က သူမ၏အကြောင်းကို ပြောဆိုနေချိန်တွင် လင်းကျန်းဖူအနေဖြင့် သည်းခံနိုင်သေးသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ကျိုးကျယ်ပင်းအား လော်ပင်းက လာရောက်စွပ်စွဲနေသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင်တော့ သူမ ဆက်လက်၍ သည်းမခံနိုင်တော့ပါချေ။</p> <p> </p> <p>“ဒေါက်တာကျိုးက တကယ့်ကို ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းမွန်တဲ့ ဆရာဝန်တစ်ယောက်ပဲ၊</p> <p> </p> <p>သူ ကယ်တင်ခဲ့တဲ့ လူနာတွေက ရှင်စားခဲ့တဲ့ ထမင်းလုံးတွေထက်တောင် များဦးမယ်! ပြီးတော့ ရှင်က ဘယ်လိုမျက်နှာမျိုးနဲ့ တခြားလူတွေကို လာပြောနေရတာလဲ</p> <p> </p> <p>ရှင် မရှက်တတ်ဘူးလား၊ ကျွန်မရဲ့ကွယ်ရာမှာ တုန်လိလိနဲ့ ရှင်တို့ ဘာတွေခိုးလုပ်ခဲ့ကြလဲ... အရှက်မရှိတဲ့နေရာမှာဆိုရင်တော့ ရှင်က နံပါတ်တစ်ပဲလို့ပြောထားရင် ဘယ်သူမှ နံပါတ်နှစ်ကိုတောင် လာမပြောနိုင်လောက်ဘူး”</p> <p> </p> <p>လင်းကျန်းဖူက သူဘက်မှ မတ်တပ်ရပ် ကာကွယ်ပေးသည်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ကျိုးကျယ်ပင်းတစ်ယောက် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း..</p> <p> </p> <p>အဟမ်း...</p> <p> </p> <p>သူကယ်တင်ခဲ့သော လူနာအရေအတွက်မှာ သူမပြောသလောက်တော့ မများပြားလှပါချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လင်းကျန်းဖူက လော်ပင်းအား ဒေါသတကြီး ပြောဆိုနေသည်များကို နားထောင်ပြီးနောက်တွင် လင်းကျန်းဖူ၏ စိတ်ထဲ၌ မည်သည့်အရာက အတားအဆီးဖြစ်နေကြောင်းကို သူ နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း အတိတ်သည်က အတိတ်သာဖြစ်ပြီး သူ ပို၍အလေးထားသည်မှာ အနာဂတ်ကိုသာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် လင်းကျန်းဖူထံတွင် ယခင်က မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို သူ စိတ်ထဲတွင် မထားသည့်အပြင် အဖြစ်မှန်ကို သိရှိလိုက်ရချိန်တွင် သူမအပေါ် ပို၍ပင် သနားဂရုဏာဖြစ်မိသွားရလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ... ငါ... ငါ..  လင်းကျန်းဖူ၊ ငါ ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်ရလဲဆိုတာ မင်းမသိဘူးလား!</p> <p> </p> <p>အဲဒါက မင်း ကလေးမမွေးနိုင်လို့ပဲ မဟုတ်ဘူးလား ၊ ငါတို့ လက်ထပ်ခဲ့တာ ဆယ်နှစ်ကျော်ပြီ၊  တခြားလူတွေမှာ ကလေးတွေ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရနေကြပေမဲ့ ငါ့မှာတော့ ကလေးတစ်ယောက်တောင် မမြင်ရဘူး</p> <p> </p> <p>လော်မိသားစုရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသားအနေနဲ့ ငါက မိသားစုမျိုးဆက်ကို ဆက်ခံစေချင်တယ်၊ တကယ်လို့ မင်းသာ ကလေးမွေးနိုင်မယ်ဆိုရင် ငါက ဒီလိုလုပ်ပါ့မလား!”</p> <p> </p> <p>လော်ပင်းသည်က သူ လင်းကျန်းဖူအပေါ် အမှားလုပ်ခဲ့သည်ကို ဝန်မခံလိုပါချေ။</p> <p> </p> <p>အစကတည်းက လင်းကျန်းဖူက ကလေးမရနိုင်သူဖြစ်ကြောင်းကိုသာ အတင်းအကျပ်ပြောဆိုနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမနှင့် လမ်းခွဲပြီး တစ်ခြားလူတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ရန်မှလွဲ၍  သူ့တွင် တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပါကြောင်း ပြောချင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးကျယ်ပင်းက အေးစက်သော အကြည့်များဖြင့် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကလေးမရနိုင်တာက သူမရဲ့ပြဿနာပဲဖြစ်ပြီး ခင်ဗျားရဲ့ပြဿနာ မဟုတ်ဘူးလို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အတည်ပြုနိုင်မှာလဲ”</p> <p> </p> <p>“ကလေးမွေးတယ်ဆိုတာ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်တည်းရဲ့ ကိစ္စလို့ ခင်ဗျား တကယ်ကြီး ထင်နေတာလား”</p> <p> </p> <p>ဆိုရလျှင် လော့ပင်းနှင့် လင်းကျန်းဖူတို့နှစ်ယောက်၌ မည်သူ့တွင် ပြဿနာရှိသည်ကို ကျိုးကျယ်ပင်းကိုယ်တိုင်လည်း မသိရှိသေးပါချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအချိန်တွင်တော့ လင်းကျန်းဖူဘက်မှ ရပ်တည်ရန်အတွက် သူ၏ဂုဏ်သိက္ခာကို ရင်း၍သာ တိုက်ပွဲဝင်ရမည်ဖြစ်ကာ ပြဿနာက မည်သူ့ထံ၌ရှိသည်ဖြစ်စေ အရှိန်အဝါပိုင်းတွင်တော့ အသာစီးရအောင် ကြိုးပမ်းနေခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p>လင်းကျန်းဖူသည်ကား ကျိုးကျယ်ပင်းနှင့် လင်းရန်တို့က တစ်လေသံတည်း ထွက်နေခဲ့ကြသည်ကို ကြားရချိန်တွင် ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာရပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကိစ္စရပ်များမှာ သူမ မျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လောက်မည်လား။</p> <p> </p> <p>သူမတွင် ပြဿနာမရှိဘဲ လော်ပင်းတွင်သာ ပြဿနာရှိနေခြင်းကဲ့သို့..</p> <p> </p> <p> </p> <p>လော်ပင်းမှာ မတိုင်မီက ကျိုးကျယ်ပင်း ပြောလိုက်သည့် စကားကြောင့် ရယ်မောချင်စိတ်ပင် ဖြစ်သွားရသည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင်လည်း “မင်း ငါ့ကို နောက်နေတာလား” ဟူသော အမူအရာမျိုး ဖြစ်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါ့ရဲ့ပြဿနာ ဟုတ်လား..ကျိုးကျယ်ပင်း... မင်းရဲ့ မျက်လုံးကို သေသေချာချာဖွင့်ပြီး ကြည့်လိုက်စမ်းပါ၊ ငါ့ဇနီး တုန်လိလိရဲ့ ဗိုက်ထဲမှာ ဘာရှိနေလဲဆိုတာကို မြင်လား</p> <p> </p> <p>အဲဒီထဲမှာရှိတာ ငါ့ကလေးပဲ  မင်း မျက်စိရော ကောင်းရဲ့လား၊ ငါ့ကလေးက မကြာခင် မွေးတော့မှာနော်... ဒါကိုတောင် မင်းင ငါ့မှာ ပြဿနာရှိတယ်လို့ ပြောနေတာလား၊ ဟားဟားဟား...”</p> <p> </p> <p>“ပြီးတော့ ကလေးမမွေးနိုင်တဲ့ ယောကျ်ားဆိုတာ မင်း ကြားဖူးလို့လား၊ တကယ်လို့ ကလေးမရဘူးဆိုရင် အဲဒါက အမျိုးသမီးရဲ့ ပြဿနာပဲ ဖြစ်ရမယ်</p> <p> </p> <p>မင်းက ဆရာဝန်ဖြစ်ပြီးတော့ ဒီလောက် အခြေခံအသိလေးတောင် မရှိဘူးလား၊ ဆေးရုံထဲကို ဘယ်လိုများ ရောက်လာလဲဆိုတာ တကယ်ကို မသိတော့ဘူး”</p> <p> </p> <p>လော်ပင်းက ဘေးမှနေ၍ လှောင်ပြောင်နေခဲ့သော်လည်း သူ့ဘက်မှ “တုန်လိလိ ဗိုက်ထဲက ကလေးက ငါ့ကလေး” ဟု ပြောနေချိန်တွင် တုန်လိလိ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ အပြစ်ရှိသကဲ့သို့သော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်ကိုတော့ မမြင်လိုက်ပါချေ။</p> <p> </p> <p>ထိုထူးဆန်းသော အမူအရာကို လင်းကျန်းဖူကတော့ အမှတ်မထင် မြင်တွေ့လိုက်ရပေသည်။</p> <p> </p> <p>မူလက အဘွားလင်း၏ အကြံမှာ တုန်လိလိ၏ ကလေးမွေးပြီးသည့်တိုင်အောင် စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ ဤကိစ္စကို ဖွင့်ချရန် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ဆိုလျှင် လော်ပင်းက ပို၍ပင် ဒေါသထွက်ရမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခု လော်ပင်း၏ မာန်တက်နေသော အမူအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် လင်းကျန်းဖူအနေဖြင့် ဆက်လက်၍ သည်းမခံနိုင်တော့ပါချေ။</p> <p> </p> <p>သို့ဖြစ်၍ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူမက အဓိပ္ပာယ်အပြည့်ဖြင့် လှောင်ပြုံးပြလိုက်ပြီး လော်ပင်းအား ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“လော်ပင်း... တုန်လိလိ ဗိုက်ထဲက ကလေးက ရှင့်ကလေး အစစ်အမှန် ဟုတ်ရဲ့လားဆိုတာကို ရှင် သေသေချာချာ အတည်ပြုပြီးပြီလား”</p> <p> </p> <p>ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။</p> <p> </p> <p>လင်းကျန်းဖူ၏ ထိုစကားကြောင့် လော်ပင်းတင်မက တုန်လိလိပါ ကြောင်အမ်းသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>လော်ပင်း စကားမပြောရသေးမီမှာပင် ဘေးနားမှ တုန်လိလိက အပြစ်ရှိစွာဖြင့် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“လင်းကျန်းဖူ! နင် ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ၊ ငါ့ဗိုက်ထဲက ကလေးက လော်ပင်းကလေး မဟုတ်ရင် ဘယ်သူ့ကလေး ဖြစ်ရမှာလဲ</p> <p> </p> <p>နင် နောက်ထပ် တစ်ခွန်းမှ မဟုတ်မမှန် လာပြီး မစွပ်စွဲနဲ့နော်၊ မဟုတ်ရင် ငါ နင့်ကို အားနာမှာ မဟုတ်ဘူး!”</p> <p> </p> <p>တုန်လိလိ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ ပုံမှန်ဟု ထင်ရကာ ကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသမီး တစ်ဦးနှင့် ဇနီးသည် တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမ၏ သိက္ခာကို ကာကွယ်ခြင်းသာ ဖြစ်လောက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူမ၏ မျက်လုံးများသာ ကနာမငြိမ် မဖြစ်နေခဲ့လျှင်ပေါ့။</p> <p> </p> <p>သူမက လင်းကျန်းဖူ၏ မျက်လုံးများကို တည့်တည့်မကြည့်ရဲဘဲ ရှောင်လွှဲနေခဲ့ကာ သိသိသာသာပင် လိမ်ညာနေသည့် ပုံစံ ပေါက်နေခဲ့ပေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းကျန်းဖူ တဟားဟား ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“အိုး... ဟုတ်လို့လား၊ ငါ မြင်လိုက်တာများ မှားသွားတာလား၊ လမ်းပေါ်မှာ နင်နဲ့ တခြားယောကျ်ားတစ်ယောက် အရမ်းနီးကပ်လွန်းနေကြတာလားလို့လေ၊</p> <p> </p> <p>ပြီးတော့ နင်က ဗိုက်ထဲက ကလေးကို နင်တို့ နှစ်ယောက်ရဲ့ နာမည်တွေပေါင်းပြီး မှည့်ချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား</p> <p> </p> <p>ကလေးရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်တောင် လော်ပင်းနဲ့ တူလို့ မဖြစ်ဘူးလို့ ပြောခဲ့တာလေ၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် နင့်ရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်ပဲ ယူမှာဆိုလား...”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါတို့က ကလေးကို လော်မျိုးရိုးအဖြစ် မပေးဘူးလို့ ဘယ်တုန်းက ပြောလို့လဲ! ငါတို့က..”</p> <p> </p> <p>ငါတို့က လော်ပင်းနဲ့ ကွာရှင်းပြီးမှ ကလေးကို ပြုစုမယ်၊ အဲဒီကျမှ နာမည်ပြောင်းမယ်လို့ပဲ ပြောခဲ့တာလေ!</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း တုန်လိလိ၏ မသိစိတ်ဖြင့် ပြန်လည်ချေပပြောဆိုမှု မဆုံးသေးမီမှာပင် ဘေးနားမှ လော်ပင်း၏ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော အကြည့်ကို သတိပြုမိသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“တုန်လိလိ?!”</p> <p> </p> <p>သူသည်က တုန်လိလိအား မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အကြည့်များမှာ လူကိုပင် ဝါးစားတော့မည်ဟုထင်ရအောင်ပြင်းထန်လွန်းပေ၏!</p> <p> </p> <p>သူက အရူးမဟုတ်ပါချေ။</p> <p> </p> <p>တုန်လိလိ၏ မတိုင်မီက တုံ့ပြန်မှုမှာပင် လင်းကျန်းဖူ ပြောသမျှက အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြရန် လုံလောက်နေပေပြီ။</p> <p> </p> <p>အနည်းဆုံးတော့ တုန်လိလိ၏ နောက်ကွယ်တွင် အမှန်တကယ်ပင် အမျိုးသားတစ်ဦး ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မဟုတ်ပါက သူမက “ငါတို့” ဟူသော စကားလုံးကို မသိစိတ်ဖြင့် ပြောမိလိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။</p> <p> </p> <p>ဤ “ငါတို့” ဆိုသူမှာ မည်သူဖြစ်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>သူမနှင့် သူမနောက်ကွယ်ရှိ ထိုအရိုင်းအစိုင်းကောင်သာလျှင် ဖြစ်လိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဒါဆို တုန်လိလိက သူ့ကွယ်ရာမှာ တကယ်ကြီး ဖောက်ပြန်နေခဲ့တာလား။</p> <p> </p> <p>သူမက ဘယ်လိုတောင် ရဲတင်းရတာလဲ။</p> <p> </p> <p>ဘယ်လိုတောင် ရဲတင်းရတာလဲ!</p> <p> </p> <p>လော်ပင်းတစ်ယောက် ရူးချင်လာရပေပြီ!</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှ တုန်လိလိက သတိဝင်လာခဲ့သည်။ သူမက လင်းကျန်းဖူဆိုသည့် မိန်းမယုတ်မှ သူမအား ထောင်ချောက်ဆင်လိုက်ကြောင်း ဆဲဆိုနေရင်းမှ လော်ပင်းက သူမအပေါ် ပြန်လည် ယုံကြည်လာစေရန် ရှင်းပြဖို့ နည်းလမ်းကို အမြန် စဉ်းစားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“မဟုတ်ဘူး... ကျွန်မ ဆိုလိုတာက ကျွန်မမှာ ဘယ်ယောကျ်ားနဲ့မှ ဒီလိုမျိုး ပတ်သက်မှု မရှိပါဘူး</p> <p> </p> <p>လင်းကျန်းဖူက တမင်သက်သက် လိမ်ညာပြီး ကျွန်မကို စွပ်စွဲနေတာ၊  လော့ပင်း.. ရှင်က ကျွန်မကို မယုံဘဲ သူမကို ယုံနေတာလား!”</p> <p> </p> <p>“ကျွန်မရဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ်ကို ရှင့်ကိုပဲ ပေးခဲ့တာလေ၊ ရှင် အဲဒါကို မေ့သွားပြီလား”</p> <p> </p> <p>တုန်လိလိ၏ ထိုစကားကို ကြားချိန်တွင်မှ လော်ပင်းလည်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>မှန်ပေ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုနေ့မနက်က တုန်လိလိနှင့် သူ  အတူအိပ်ခဲ့သော အိပ်ရာခင်းပေါ်တွင် သွေးစွန်းထင်းမှုများကို သူ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။ ထိုသည်ကပင် သူမအတွက် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သို့ဆိုလျှင် ဤကလေးမှာ သူနှင့် တုန်လိလိတို့၏ ကလေးသာ ဖြစ်ရပေမည်။</p> <p> </p> <p>ဟုတ်တယ်မလား။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းရင်း တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် လော်ပင်း ရုတ်တရက် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းကျန်းဖူမှာ သူ့အပေါ် မည်မျှပင် မုန်းတီးသည်ဖြစ်စေ သူမက အကြောင်းပြချက်မရှိသတင်းအမှားများကို တမင်ဖန်တီးပြီး ဖြန့်ဝေမည့်သူမျိုး မဟုတ်ကြောင်းကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမက လိမ်ညာခြင်းကို အမုန်းဆုံးဖြစ်ပေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့မဟုတ်ပါက သူမက သူနှင့် တုန်လိလိ၏ ပတ်သက်မှုကို သိရှိသွားချိန်တွင် ဤမျှအထိ ဒေါသထွက်ပြီး ပြတ်ပြတ်သားသား ကွာရှင်းခဲ့မည် မဟုတ်ပါချေ။</p> <p> </p> <p>သူကိုယ်တိုင်ပင် ဆုံးဖြတ်ချက် မချရသေးမီမှာပင် သူမက အရင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သို့ဖြစ်၍ လော်ပင်းမှာ သူမ ပြောသည့်စကားများအပေါ် မသိစိတ်ဖြင့် ယုံကြည်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့အနေဖြင့် တုန်လိလိ ဗိုက်ထဲက ကလေးမှာ သူ၏ကလေး မဟုတ်ကြောင်းကို ဝန်ခံရန် ကြောက်ရွံ့နေပြီး ဤအဖြစ်မှန်ကို လက်မခံနိုင် ဖြစ်နေရခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save