Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(404)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>လင်းရန်က ထိုစကားကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူမက လော်ပင်းကို အနှေးနှင့်အမြန် ဤ ‘မျိုးရိုးစစ်ဆေးခြင်း’ ကို လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း သိစေချင်ခြင်းသာ ဖြစ်လေ၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် စောစောစီးစီး စစ်ဆေးလိုက်ခြင်းကသာ သူတစ်ပါးကလေးကို နောက်ထပ် တစ်လကြာအောင် အလကား ပြုစုနေရမည့် ဘဝမှ ကယ်တင်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>လော်ပင်းမှာ လင်းရန်၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် သူ၏ စိတ်ထဲမှ ချိန်ခွင်လျှာမှာ ယခုချက်ချင်းစစ်ဆေးမှု ပြုလုပ်မည့်ဘက်သို့ မသိစိတ်ဖြင့် ယိမ်းယိုင်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လင်းကျန်းဖူ၏ စကားများနှင့် တုန်လိလိ၏ တုံ့ပြန်မှုများကြောင့် သူသည်က တုန်လိလိ ဝမ်းဗိုက်ထဲမှ ကလေးမှာ သူ၏ကလေး အစစ်အမှန် ဟုတ်၊ မဟုတ်ကို သံသယ ဝင်နေပြီ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ၏ ယောကျ်ားမာနကြောင့်သာ အတည်မပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း အကယ်၍ ဤကလေးမှာ သူ၏ကလေး မဟုတ်ခဲ့ပါက သူ့အနေဖြင့် တုန်လိလိနှင့် သူမ၏နောက်ကွယ်မှ အရိုင်းအစိုင်းကောင်အတွက် နောက်ထပ် တစ်လကြာအောင် အလကား ပြုစုပေးနေရဦးမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>အရှက်ရခြင်းထက် သူတစ်ပါး၏ကလေးကို နောက်ထပ် တစ်လကြာအောင် ပြုစုပေးနေရမည်ကို သူ ပို၍ပင် လက်မခံနိုင်ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>စစ်ဆေးမှုမှာ အနှေးနှင့်အမြန် ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်၍ ယခုချက်ချင်း စစ်ဆေးလိုက်ခြင်းက ပို၍ကောင်းသည်မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>လော်ပင်းတစ်ယောက် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည့်အချိန်၌ပင် ဘေးနားရှိ တုန်လိလိမှာ ထိုသတင်းစကားကြောင့် လုံးဝ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဘာလဲ... ကလေးမွေးပြီးတာနဲ့ အရင်းအချာ ဟုတ်၊ မဟုတ်ကို ခွဲခြားလို့ရတယ်ဟုတ်လား။</p> <p> </p> <p>သူမက သူမ၏ချစ်သူကို အလုပ်အကိုင် အဆင်ပြေသည်အထိ အရင်ဆုံးစောင့်ဆိုင်းပြီးမှ သူအောင်မြင်လာလျှင် လော်ပင်းကို ကွာရှင်းကာ ကလေးကိုခေါ်ပြီး ချစ်သူ၏နောက်သို့ လိုက်ရန် ကြံစည်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍သာ ကလေးမွေးပြီးသည်နှင့် လော်ပင်းက ထိုအစုတ်အပြတ် စစ်ဆေးမှုမျိုးကို လုပ်ဆောင်လိုက်ပါက အရာအားလုံးမှာ ချက်ချင်း ပေါက်ကြားသွားတော့မည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ဆိုလျှင် လော်ပင်းက သူမတို့ သားအမိကို အဘယ်ကြောင့် ရိုးရိုးသားသား ပြုစုစောင့်ရှောက်ပါဦးမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်ကျလျှင် သူမ၏ မီးနေကာလပင် မပြီးသေးမီမှာ သူမနှင့် ကလေးကို လော်မိသားစုက အိမ်ပေါ်မှ နှင်ထုတ်ပစ်လိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>တုန်လိလိအနေဖြင့် ခေါင်းငုံ့ပြီး သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ပွတ်သပ်ရင်းဖြင့် နောက်ထပ် တစ်လခန့်ဆိုလျှင် ကလေးမွေးတော့မည်ဟု ဆရာဝန် ပြောခဲ့သည်ကို ပြန်လည် တွေးတောနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်လပဲလိုတော့တာဆိုတော့ အခုမှ ကလေးကို ဖျက်ချဖို့ ကြိုးစားရင်လည်း မရလောက်တော့ဘူး။</p> <p> </p> <p>သို့ဖြစ်၍ သူမ၏မိဘများက သဘောမတူသော ထိုအမျိုးသားနှင့် ရရှိထားသည့် ကလေးကို အိမ်သို့ ပြန်ခေါ်သွားလျှင်ပင် သူမ၏မိဘများမှာ မည်မျှ လက်မခံချင်နေလျှင်ပင် နောက်ဆုံးတွင် လက်ခံကြရလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မွေးခါနီးဖြစ်နေတဲ့သမီးဖြစ်သူကို အိမ်ပေါ်ကတော့ နှင်မထုတ်ရက်လောက်ပါဘူး။ ဟုတ်တယ်မလား။</p> <p> </p> <p>သူမက လော်ပင်းနှင့် လက်ထပ်ခဲ့ရခြင်းမှာလည်း တကယ်တမ်းတွင် မိဘများ၏ မျက်စိကို လိမ်ရန်နှင့် ကလေးကို ဘေးကင်းစွာ မွေးဖွားနိုင်ရန်အတွက် လော်ပင်းအား အသုံးချခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်က သူမ၏မိဘများမှ ကလေးကို ဖျက်ချရန် အဆက်မပြတ် ပြောဆိုနေခဲ့ကြပြီး ဆေးရုံသို့ပင် အတင်းခေါ်သွားရန် ကြံစည်ခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်ပေ၏။ သူမအနေဖြင့် မည်သို့ လက်လျှော့နိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် နောက်ပိုင်းတွင် သူမ၏ရင်သွေးကို ပြုစုပေးမည့် တခြားအမျိုးသားတစ်ဦးကို ရှာဖွေရန်အတွက် အကြံရလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ကလေးက မွေးဖွားတော့မည်ဖြစ်၍ ဖျက်ချရန် နည်းလမ်းမရှိတော့ပါချေ။ အိမ်သို့ပြန်ရောက်လျှင် အဆိုးဆုံးအနေဖြင့် မိဘများ၏ ပြင်းထန်သော ဆုံးမမှုကို ခံရရုံသာ ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင်တော့ သူမ၏မိဘများက သူမအား ကူညီ၍ ကလေးကိုပြုစုပေးကြမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဤသည်မှာလည်း မဆိုးသော ရလဒ်တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ဆိုလျှင် လော်ပင်းရှိနေရန် မလိုအပ်တော့သည့်ပုံရပေ၏။</p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို တွေးမိချိန်တွင် တုန်လိလိက စိတ်ကို တင်းလိုက်ပြီး လော်ပင်းနှင့် တရားဝင် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမက ခေါင်းကိုမော့ကာ စစ်ဆေးမှုပြုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချထားသော လော်ပင်းအား ကြည့်လျက် တိုက်ရိုက်ပင် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“လော်ပင်း... ကျွန်မတို့ ကွာရှင်းကြရအောင်”</p> <p> </p> <p>“အခြေအနေတွေက ဒီလိုဖြစ်လာပြီဆိုတော့ ကျွန်မ ရှင့်ကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြဖို့ မကြောက်တော့ပါဘူး၊ ကျွန်မရဲ့ဗိုက်ထဲက ကလေးက တကယ်ပဲ ရှင့်ကလေး မဟုတ်ဘူး</p> <p> </p> <p>ကျွန်မ ရှင့်အပေါ် မှားခဲ့တယ်ဆိုတာ သိပေမဲ့ ကျွန်မမှာလည်း ကိုယ်ပိုင် အကြောင်းပြချက်တွေ ရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် ရှင် ဒေါသထွက်တာကို ကျွန်မ နားလည်ပေးနိုင်တယ်</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ ရှင် ကျွန်မကို လက်ထပ်ခဲ့တုန်းကလည်း ကျွန်မရဲ့မိသားစုက အခြေအနေတွေ ကောင်းလို့ လက်ထပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား</p> <p> </p> <p>နောက်ပိုင်းမှာလည်း ကျွန်မတို့မိသားစုရဲ့ အဆက်အသွယ်တွေကြောင့်ပဲ ရှင် အလုပ်ကောင်းကောင်း ရခဲ့တာလေ၊ ဒါကြောင့် ကျွန်မတို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အပြန်အလှန် အသုံးချခဲ့ကြတာပဲ</p> <p> </p> <p>ဘယ်သူကမှ ဘယ်သူ့ကို အကြွေးမတင်ပါဘူး၊ အခုတော့ ပြီးပြတ်လိုက်ကြတာပေါ့”</p> <p> </p> <p>“ဒီနေ့ပဲ ပြန်ပြီး ကွာရှင်းကြရအောင်၊ နောက်ဆိုရင် ကိုယ့်ဘဝနဲ့ကိုယ် အေးအေးဆေးဆေး နေကြတာပေါ့”</p> <p> </p> <p>တုန်လိလိ၏ စကားလုံးအနည်းငယ်မှာ လေးလံလွန်းသော တူကြီးတစ်လက်နှင့် ထုနှက်လိုက်သကဲ့သို့ လော်ပင်းအား ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်စိများက ပြာဝေသွားရကာ သတိမေ့လဲလုနီးပါးပင် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>တုန်လိလိ ဘာပြောလိုက်တာလဲ!</p> <p> </p> <p>သူမရဲ့ ဗိုက်ထဲက ကလေးက သူနဲ့ မဆိုင်ဘူးတဲ့လား...</p> <p> </p> <p>သူ့ကလေး မဟုတ်ဘူး!</p> <p> </p> <p>ဒါဆို သူမက သူ့ကွယ်ရာမှာ တကယ်ကြီး ဖောက်ပြန်နေခဲ့တာပေါ့!</p> <p> </p> <p>မဟုတ်သေးဘူး!</p> <p> </p> <p>သူမက အစကတည်းက သူနဲ့ ကောင်းကောင်းနေထိုင် ပေါင်းသင်းဖို့ စိတ်ကူးမရှိခဲ့တာပဲ။ သူမက အဲဒီအရိုင်းအစိုင်းကောင်နဲ့ အမြဲတမ်း အဆက်အသွယ် ရှိနေခဲ့တာပဲ။</p> <p> </p> <p>ဒီကလေးကတောင် ထိုအဲဒီအရိုင်းအစိုင်းကောင်နဲ့ ရလာပြီးမှ သူ့ဆီကို ရောက်လာခဲ့တာ!</p> <p> </p> <p>သူက ဦးထုပ်စိမ်းအဆောင်းခံလိုက်ရရုံတင် မကဘူး။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်သတ် အသုံးချခံလိုက်ရတာပဲ!</p> <p> </p> <p>အဓိကအချက်က သူ့အနေဖြင့် ဤမျှကြာမြင့်သော အချိန်တစ်ခုလုံး မည်သည်ကိုမျှမသိဘဲ အရူးလုပ်ခံနေရခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>တုန်လိလိနှင့် သူမ၏ ချစ်သူတို့က သူ့၏ကွယ်ရာတွင် မည်မျှကြာအောင် လှောင်ပြောင်နေခဲ့ကြသည်ကို မည်သူ သိပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>တုန်လိလိက သူ့အပေါ် ဘာလို့ ဒီလိုမျိုး လုပ်ရဲတာလဲ!</p> <p> </p> <p>လော်ပင်းတစ်ယောက် မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရကာ တုန်လိလိအား တစ်စစီ ဆွဲဖြဲပစ်တော့မည့်အလား ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“တုန်! လိ! လိ!!! မင်း... မင်း... မိန်းမယုတ်! ငါ မင်းကို သတ်ပစ်မယ်၊ ငါ မင်းကို အခုချက်ချင်း သတ်ပစ်မယ်!”</p> <p> </p> <p>လော်ပင်းတစ်ယောက် ပြောနေရင်းဖြင့် စိတ်ထဲမှ ဒေါသများကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ တုန်လိလိထံသို့ ဒေါသတကြီး ခုန်အုပ်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည်က ယခုအချိန်တွင် ဒေါသကြောင့် လုံးဝ စိတ်လွတ်နေပြီဖြစ်ကာ သူကိုယ်သူ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပါချေ။</p> <p> </p> <p>သူ၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခုသာ ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့အား အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဆက်ဆံခဲ့သော တုန်လိလိကို သတ်ပစ်ရန်နှင့် ထိုလူယုတ်မာကိုပါ သတ်ပစ်ရန်သာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>လော်ပင်း၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လွန်းသောကြောင့် ဘေးနားရှိ ကျိုးကျယ်ပင်းပင် အချိန်မီ မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ပါချေ။</p> <p> </p> <p>ကိုယ်ဝန်ဗိုက်ကြီးဖြင့် တုန်လိလိသည်ကား ပြောစရာပင်မလိုတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>“လော့... လော်ပင်း... ရှင် ဘာလုပ်တာလဲ ! တော်တော့... ရပ်လိုက်တော့!”</p> <p> </p> <p>တုန်လိလိမှာ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးသွားရကာ လော်ပင်း သူမထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်ကို ငေးကြည့်နေခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် လော်ပင်းက သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို အားအပြည့်ဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်လေသည်။ တုန်လိလိက မသိစိတ်ဖြင့် ဝမ်းဗိုက်ကို ကာကွယ်လိုက်သော်လည်း လော်ပင်း၏ အားကို မခုခံနိုင်ခဲ့ပါချေ။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် သူမက လော်ပင်း၏ လက်သီးကြောင့် နောက်သို့ အရှိန်ဖြင့် လန်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘန်းခနဲ လဲကျသွားခဲ့ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူမအား မြေပြင်ပေါ်သို့ ထိုင်ရက်လဲကျရသည့် နာကျင်မှုထက် ပို၍ ထိတ်လန့်စေသည်မှာ သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်းမှ ပြင်းထန်လွန်းသော နာကျင်မှုပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဗိုက်... ဗိုက်ထဲက... အား... ဗိုက်ထဲက အရမ်းနာတယ်၊ ကယ်ကြပါဦး... ကယ်ကြပါဦး!”</p> <p> </p> <p>အမျိုးသမီးဆရာဝန်မှာ ထိုသည်ကို မြင်ချိန်တွင် တုန်လိလိအား ရွံမုန်းနေလျှင်ပင် ဝမ်းဗိုက်ထဲမှ ကလေးတွင် ပြဿနာ ဖြစ်ပွားနေသည်ကို ကြည့်မနေနိုင်တော့ပါချေ။</p> <p> </p> <p>ယခု အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် အန္တရာယ်ကြီးလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍သာ သတိမထားပါက မိခင်ကိုရောကလေးကိုပါ အသက်ဆုံးရှုံးနိုင်ချေ ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့ဖြစ်၍ သူမက အလျှင်အမြန်ပင် ထရပ်လိုက်ပြီး ကျိုးကျယ်ပင်းအား တည်ငြိမ်သော မျက်နှာဖြင့် လော်ပင်းအား ချုပ်ထားရန် ခိုင်းစေလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တုန်လိလိ၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို စိုးရိမ်တကြီး စစ်ဆေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒေါက်တာကျိုး... ဒီလူကို အရင်ဆုံး ဖယ်လိုက်ဦး၊ သူ နောက်ထပ် ဘာကိုမှ မလုပ်မိပါစေနဲ့၊ မဟုတ်ရင် လူသေမှု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်! ရဲဘော်လင်းတို့ နှစ်ယောက်... မြန်မြန်သွားပြီး ကျွန်မတို့ရဲ့ သူနာပြုတွေကို အထဲကိုဝင်လာဖို့ ခေါ်ပေးကြပါဦး!”</p> <p> </p> <p>ကျိုးကျယ်ပင်း၊ လင်းရန်နှင့် လင်းကျန်းဖူတို့မှာလည်း ကိစ္စရပ်၏ ပြင်းထန်မှုကို ရိပ်မိသွားကြသောကြောင့် ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားခဲ့ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းရန်နှင့် လင်းကျန်းဖူတို့မှာ သူနာပြုများကို အကူအညီတောင်းရန် အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားကြပြီး ကျိုးကျယ်ပင်းကတော့ လော်ပင်း၏ လက်များကို မလှုပ်နိုင်အောင် တင်းကျပ်စွာ ချုပ်ကိုင်ထားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>လော်ပင်းမှာ တုန်လိလိအား ထပ်မံ၍ မတိုက်ခိုက်နိုင်တော့သော်လည်း ဒေါသမလျှော့နိုင်စွာ ဆက်လက် အော်ဟစ်နေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>“ငါ့ကို မတားနဲ့၊ ငါ့ရှေ့က ဖယ်ကြစမ်း! ငါ တုန်လိလိနဲ့ ဗိုက်ထဲက အဲဒီလူယုတ်မာရဲ့ကလေးကို သတ်ပစ်မယ်၊ ဖယ်ကြစမ်း!”</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် သူနာပြုများနှင့် အပြင်မှ လူများ ရောက်ရှိလာကြပြီး ရှုပ်ထွေးနေသော အခြေအနေကို ဝိုင်းဝန်း ဖြေရှင်းပေးခဲ့ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>လော်ပင်းအား လူအများက ဝိုင်းဝန်းချုပ်နှောင်ထားသောကြောင့် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ခေတ္တမျှ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး တုန်လိလိကိုတော့ ခွဲစိတ်ခန်းသို့ အမြန် ပို့ဆောင်လိုက်ရလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဆရာဝန်မကြီးက သူမအား စစ်ဆေးပြီးနောက် လက်ရှိ အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် စိုးရိမ်ရပြီး ကလေးမှာ လမစေ့ဘဲ မွေးဖွားရတော့မည်ကို သိရှိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် မွေးဖွားရန် တစ်လခန့် လိုသေးသော်လည်း အခြေအနေအရ ကလေးကို အရင် မွေးထုတ်ရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်ရတော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save