Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(407)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p>“တောင်းတစ်ခုထဲမှ ပဲစေ့များ” ကဲ့သို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ နောက်ပိုင်းတွင် တုန်လိလိက မည်သည့်စကားကိုမျှ ထပ်ပြောရန်ပင် မလိုတော့ဘဲ တုန်မိဘများ၏ စိတ်ထဲမှ အပြစ်ရှိစိတ်များက လုံးဝ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လူငယ်နှစ်ဦး၏ ကလေးကိစ္စက ပြေလည်သွားပြီဖြစ်သော်လည်း လော်ပင်းက သူတို့သမီးကို ရိုက်နှက်ခဲ့သည့်အတွက်တော့ လော်မိသားစုထံသို့ သွားရောက်ကာ ရှင်းလင်းချက် တောင်းခံရလိမ့်မည်ဟူ၍  တွေးတောခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ဖြစ်၍ တုန်ဖခင်က တုန်မိခင်အား ဆေးရုံ၌ တုန်လိလိကို ပြုစုရန် ထားရစ်ခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင်ကတော့ ဒေါသတကြီးဖြင့် လော်မိသားစုနှင့် စာရင်းရှင်းရန် ခရိုင်မြို့သို့ ပြန်လာခဲ့လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်တွင်တော့ လော်ပင်းမှာလည်း အိမ်သို့ အရင်ဆုံးပြန်ရောက်နေခဲ့ပြီး မိဘများအား အခြေအနေကို ပြောပြထားခဲ့ပြီးပေပြီ။</p> <p> </p> <p>လော်မိဘများအနေဖြင့် တုန်လိလိက သူတို့အား ဤမျှအချိန်ကာလပတ်လုံး လိမ်ညာခဲ့ပြီး သားဖြစ်သူအား ဦးထုပ်စိမ်းဆောင်းရအောင် လုပ်ခဲ့သည့်အတွက် အလွန်ပင် ဒေါသထွက်နေကြပြီဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည်လည်း တုန်မိသားစုနှင့် စာရင်းရှင်းရန် ပြင်ဆင်နေကြချိန်မှာပင် တုန်ဖခင်မှာ ရောက်ရှိလာခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p>သို့ဖြစ်၍ မိသားစုနှစ်ခုမှာ လော်မိသားစုအိမ်တွင် စစ်ပွဲကြီးတစ်ပွဲကို စတင်လိုက်ကြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ပထမဦးစွာ အချေအတင် စကားများကြရာမှ နှစ်မိသားစုလုံး၏ အရှက်ရဖွယ်ရာ ကိစ္စရပ်များအားလုံးကို ဖွင့်ချလိုက်ကြသောကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူများမှာ အံ့အားသင့်နေခဲ့ရကာ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်သွားကြရသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင် အပြန်အလှန် ဆဲဆိုရုံဖြင့် ဒေါသမပြေနိုင်ကြသောကြောင့် နှစ်မိသားစုလုံးက လက်ပါလာကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ဆွေမျိုးသားချင်းများပါ ပါဝင်လာကြရာမှ လူစုလူဝေးဖြင့် ရန်ပွဲကြီးဖြစ်သွားခဲ့ရလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အဆုံးတွင် ရဲတပ်ဖွဲ့ထံသို့ အတိုင်ခံရသောကြောင့် လူအုပ်စုလိုက်ကို ရဲများက ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ကြရလေသည်။</p> <p> </p> <p>…</p> <p> </p> <p>လင်းရန်နှင့် လင်းကျန်းဖူတို့မှာ ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်မှ အဘွားလင်းထံမှတစ်ဆင့် ဤသတင်းကို ကြားသိခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>လော်မိသားစုက ခရိုင်မြို့၌ ရှိနေကြသောကြောင့် အဘွားအိုတို့နှင့် ပို၍နီးကပ်သည့်အတွက် သတင်းက ပိုမို လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် အဘွားလင်းက လင်းကျန်းဖူတစ်ယောက် လော်မိသားစု၏ နှိပ်စက်မှုကို ခံခဲ့ရသည်ကို အမြဲတစေ မကျေမနပ် ဖြစ်နေခဲ့သူ ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့မိသားစုနှင့် တုန်မိသားစုတို့၏ အရှုပ်တော်ပုံကို ကြားရချိန်တွင် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>လင်းရန်တို့နှင့် ဖုန်းပြောနေချိန်၌ပင် ဤသတင်းကောင်းကို ပြောပြရင်း အော်ဟစ်ရယ်မောနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသတင်းကို ကြားပြီးနောက် လင်းရန်တစ်ယောက် သက်ပြင်းချရင်းသာ ရေရွတ်မိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မကောင်းမှုဆိုတာက အနှေးနဲ့အမြန် ပြန်ပေးဆပ်ရမှာပဲ၊ ဝဋ်ဆိုတာက မလည်တာ မဟုတ်ဘူး၊ လည်ဖို့ အချိန်မကျသေးတာပဲရှိတာ”</p> <p> </p> <p>သို့သော် လော်မိသားစုနှင့် တုန်မိသားစုတို့ နောက်ပိုင်းတွင် မည်မျှပင် ဆက်လက် ရန်ဖြစ်နေကြပါစေ၊ လင်းရန်နှင့် လင်းကျန်းဖူတို့အတွက်တော့ လော်ပင်းနှင့် တုန်လိလိတို့မှာ အတိတ်၏ အစိတ်အပိုင်းများသာ ဖြစ်သွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>ပြီးခဲ့သည့်တစ်ခေါက် ဆေးရုံတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် ကိစ္စပြီးနောက် လင်းကျန်းဖူနှင့် ကျိုးကျယ်ပင်းတို့မှာ ဆက်သွယ်မှုများ ပိုမိုရှိလာခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ ပတ်သက်မှုမှာလည်း ပို၍ ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားမည်ဆိုလျှင် ဒေါ်လေးဖြစ်သူ၏ မင်္ဂလာဝိုင်ကို သောက်ရရန် မဝေးတော့ကြောင်း လင်းရန် ခန့်မှန်းလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအတောအတွင်း ဒေါ်လေး၏ ဘဝပြောင်းလဲမှုများအပြင် လင်းရန်၏ ဘဝမှာလည်း အနည်းငယ် ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အကြီးမားဆုံး အပြောင်းအလဲသည်ကား စုန့်ရှီးယန်က အိမ်သို့ ပြန်လာချိန် ပိုမိုစိပ်လာခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>စုန့်ရှီးယန်သည်က လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က အလုပ်ပြောင်းရွှေ့ခြင်း ကိစ္စရပ်များကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် ဤလဲ့ပြည်နယ်ရှိ တပ်ဖွဲ့တွင် လာရောက် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>သူပြောခဲ့သည့်အတိုင်းပင် အားလပ်ရက်များ ပိုမို ရရှိလာကာ လစဉ် သူမနှင့်အတူ အချိန်ပေးနိုင်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့ဖြစ်၍ ယခုအချိန်တွင် လင်းရန်အနေဖြင့် သူမ၏အိမ်မှာ တိတ်ဆိတ်နေသည်ဟု မခံစားရတော့ပါချေ။</p> <p> </p> <p>တစ်ခါတစ်ရံတွင် စုန့်ရှီးယန် အိမ်ပြန်ရောက်လာချိန်၌ စကားများလွန်းသောကြောင့် ဆူညံလွန်းသည်ဟုပင်  ထင်မိတတ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သူ့ကို အနှောင့်အယှက်တစ်ခုအဖြစ် မုန်းတီးနေမည့်အစား ထိုသူ ဘေးနားတွင် ရှိနေစေခြင်းက ပို၍စိတ်သက်သာရာရစေသည်ဟုသာ ခံစားရလေသည်။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း တရုတ်နှစ်သစ်ကူး နီးကပ်လာပြီဖြစ်၍ ခိုးမှု၊ ဝှက်မှုများ စတင်ပေါ်ပေါက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ကြားသိခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>အကြီးဆုံးအဒေါ် နေထိုင်ရာ လမ်းကြားတွင်လည်း အိမ်တစ်အိမ်ကို ဖောက်ထွင်းခံရလေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းရန်မှာ ထိုသတင်းကို ကြားချိန်တွင် သူမ၏ အကြီးဆုံးအဒေါ်အား သူမနှင့်အတူ လာရောက် နေထိုင်ရန် အကြံပြုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤနေရာမှာ မြို့တော်ခန်းမနှင့် ပို၍နီးကပ်သောကြောင့် မည်မျှပင် ရဲတင်းသော သူခိုးဖြစ်လျှင်ပင် ဤနေရာသို့ လာရဲမည် မဟုတ်ပါချေ။</p> <p> </p> <p>မဟုတ်ပါက သူမ၏ အကြီးဆုံးအဒေါ် တစ်ယောက်တည်း ထိုနေရာတွင် နေထိုင်နေသည့်အပေါ် သူမ စိတ်မချနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း အကြီးဆုံးအဒေါ်က အပြုံးတစ်ခုနှင့် ငြင်းပယ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ့မှာ အဖိုးတန်တာ ဘာမှမရှိပါဘူး၊ ငါ့ရဲ့ လုပ်အားခလစာလေးပဲ ရှိတာလေ၊ အဲဒါလည်း မင်းပြောလိုက်လို့ ဘဏ်စာအုပ်ထဲမှာပဲ ထည့်ထားတာ.. သူခိုးက ခိုးသွားရင်တောင် ထုတ်ယူလို့ရမှာမဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>“ပြီးတော့ ရှောင်စုန့်ကလည်း အခု လတိုင်း ပြန်လာနေတာပဲမလား၊ ငါ မင်းတို့ဆီမှာ လာနေလို့ ဖြစ်ပါ့မလား၊ မင်းရဲ့ အဘွားကလည်း မင်းတို့ဆီက မင်းနဲ့တူတဲ့ မြေးဦးလေး ရဖို့ကို အမြဲတမ်း မျှော်လင့်နေတာလေ.. ဟားဟား!”</p> <p> </p> <p>လင်းရန်မှာ ဤသို့ အစဖော်ခံရသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်၍ ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ကြောင်အမ်းသွားရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသည်ကို မြင်ချိန်တွင် အကြီးဆုံးအဒေါ်က အမြန်ပင် ရှင်းပြလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ ရန်ရန်၊ ဒီကိစ္စကို စိတ်ထဲမထားပါနဲ့ မင်းနဲ့ ရှောင်စုန့်က ငယ်ပါသေးတယ်.. ငါတို့က စတာပါ!”</p> <p> </p> <p>“ဟင့်အင်း...ကျွန်မ စိတ်မဆိုးပါဘူး..ကျွန်မကိုယ်တိုင်လည်း ကလေးတစ်ယောက်ပဲရှိသေးတယ်လို့ ခံစားနေရလို့ပါ”</p> <p> </p> <p>လင်းရန် သူမ၏ နှာခေါင်းကို ကုတ်ခြစ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ သူမက ဤကိစ္စကို တစ်ခါမျှ သေသေချာချာ မတွေးတောခဲ့ဖူးခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမက ယခင်ဘဝက အသက် နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်အရွယ် ဖြစ်ခဲ့လျှင်ပင် ယခုဘဝတွင်တော့ အသက်နှစ်ဆယ်ပင် မပြည့်သေးပါချေ။</p> <p> </p> <p>(21)ရာစုတွင်ဆိုလျှင် ဤအသက်အရွယ်မှာ လက်ထပ်ရန်ပင် မဖြစ်နိုင်သေးသော်လည်း ယခုတွင်တော့ သူမအနေဖြင့် ကလေးယူရန် ကိစ္စကိုပါထည့်သွင်း စဉ်းစားရတော့မည့်ပုံပင်။</p> <p> </p> <p>နေ့လယ်ပိုင်းက အကြီးဆုံးအဒေါ် ပြောလိုက်သော ကလေးအကြောင်းကြောင့်လား မသိရသော်လည်း လင်းရန်တစ်ယောက် ညနေပိုင်း အိမ်သို့ ပြန်ရောက်ချိန်တွင် ဝမ်းဗိုက်က ရုတ်တရက် နေလို့မကောင်းသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူမက ဝမ်းဗိုက်ကို ကိုင်ထားရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် စိုးရိမ်လာခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝမ်းဗိုက်ထဲမှာ တကယ်ကြီး တစ်စုံတစ်ခုရှိနေပြီလား။</p> <p> </p> <p>လင်းရန်အနေဖြင့် ကလေးရမည့်အပေါ် ငြင်းပယ်နေခြင်းမဟုတ်ပါချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမက အဆင်သင့် မဖြစ်သေးခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အကယ်၍ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိလာမည်ဆိုပါကလည်း သူမအနေဖြင့် ဖျက်ချရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် သူမ၌ လုပ်ဆောင်စရာ ကိစ္စများစွာ ရှိနေသေးသည့်အတွက် ယခုအချိန်တွင် မိခင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် အစီအစဉ် မရှိခဲ့သေးသည်ကတော့ အမှန်ပင်ဖြစ်လေ၏။</p> <p> </p> <p>အချိန်အတော်ကြာ ဝေခွဲမရဖြစ်နေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင်တော့ မနက်ဖြန် မနက်၌ ဆေးရုံသို့ သွားရောက် စစ်ဆေးရန်သာ  ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်းဗိုက်ထဲ၌ နေလို့မကောင်းခြင်းကြောင့်လား သို့မဟုတ် စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခုကို စိုးရိမ်နေခြင်းကြောင့်လား မသိရသော်လည်း ထိုညတွင် လင်းရန် ကောင်းမွန်စွာ အိပ်မပျော်နိုင်ခဲ့ပါချေ။</p> <p> </p> <p>သူမက တဝက်နိုး တဝက်အိပ် ဖြစ်နေချိန်မှာပင် အပြင်ဘက်၌ တစ်စုံတစ်ခု မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည့် အသံကို ကြားလိုက်ရသောကြောင့် မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် ပွင့်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဘာဖြစ်တာလဲ။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော ရက်ပိုင်းက ကြားထားရသည့် သူခိုးများအကြောင်းကို သတိရမိလိုက်သောကြောင့် လင်းရန်တစ်ယောက်စိုးရိမ်စိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဒီနေရာအထိတောင်မှ ဝင်ခိုးရလောက်တဲ့အထိ ရဲတင်းလွန်းတဲ့ သူခိုးတစ်ဦး ဝင်လာတာများလား။</p> <p> </p> <p>သူမ အခု ဘာလုပ်သင့်လဲ။</p> <p> </p> <p>တိုက်ရိုက်ပင် အကူအညီတောင်းပြီး အော်ဟစ်ရမှာလား။</p> <p> </p> <p>ဒါမှမဟုတ် ဒီအတိုင်း ငြိမ်နေရမလား။</p> <p> </p> <p>လင်းရန်တစ်ယောက် ကြောက်စိတ်ကို မျိုသိပ်လိုက်ပြီး ခုခံရန်အတွက် လက်နက်တစ်ခုကို တိတ်တဆိတ်ရှာဖွေရန်အတွက် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် ခြံဝင်းထဲမှ ခြေသံများမှာလည်း ပိုမို ရှင်းလင်းလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ခြေသံများက သူမ၏ အိပ်ခန်းဆီသို့ ဦးတည်လာနေခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>လင်းရန်: “!!!”</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သူမက အသက်ကို အောင့်ထားပြီး ကိုယ်ခန္ဓာရှိ ဆဲလ်များအားလုံးက သတိကြီးစွာ ထားနေချိန်မှာပင် အိပ်ခန်းအပြင်ဘက်မှ ရင်းနှီးလွန်းသော၊ တစ်နည်းနည်းအားဖြင့် သတိအတေအထားဖြင့် ခေါ်လာသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ရန်ရန်.. အိပ်ပျော်နေပြီလား”</p> <p> </p> <p>ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လင်းရန်၏ တင်းမာနေသော အာရုံကြောများမှာ ရုတ်တရက် ပြေလျော့သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင် သူမက အိပ်ခန်းတံခါးကို အမြန်သွားဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် အပြင်ရှိ စုန့်ရှီးယန်အား အံကြိတ်လျက် စိုက်ကြည့်လိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>“ရှင်ကတော့! ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ကြီးမှာ လူကို သေအောင် ခြောက်လှန့်နေတာပဲ၊ ကျွန်မက လူဆိုး တစ်ယောက်ယောက် ရောက်လာပြီလို့ ထင်နေတာ”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အပြင်ရှိ လူမှာ တခြားလူမဟုတ်ဘဲ စုန့်ရှီးယန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>စုန့်ရှီးယန်သည်ကား ယခင်က အမြဲတစေ နေ့ခင်းဘက်မှသာ ပြန်လာလေ့ရှိသည်။  ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ကြီး ပြန်လာခြင်းမှာ ယခုတစ်ကြိမ်က ပထမဆုံးဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် အပြင်တံခါးကို ဖွင့်မည့်အစား တံတိုင်းကို ကျော်တက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူက လူကောင်းတစ်ယောက်ရော ဟုတ်ရဲ့လား!</p> <p> </p> <p>လင်းရန်မှာ အလွန်ပင် ဒေါသထွက်သွားသောကြောင့် စုန့်ရှီးယန်ကို အားပြင်းပြင်းဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ထုသော်လည်း ဒေါသမှာ မပြေသေးပါချေ။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ၊ ကိုယ့်အမှားပါ.. ကိုယ် မှားသွားပါတယ်”</p> <p> </p> <p>စုန့်ရှီးယန်သည်လည်း လင်းရန်၏ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ကာ သူမ အမှန်တကယ် ထိတ်လန့်သွားကြောင်း သိရှိလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ရှင်းပြချက်သည်ကား တံခါးခေါက်လိုက်ပါက သူမ အိပ်နေသည်ကို နှိုးမိသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် တံတိုင်းကိုကျော်၍ဝင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့အနေဖြင့် အခန်းတံခါးဝတွင် တီးတိုး မေးမြန်းရန်သာ ကြံစည်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး အကယ်၍ သူမက ပြန်မဖြေပါက မီးဖိုခန်းထဲတွင်သာ တစ်ညလုံး နေထိုင်ပြီး မနက်ဖြန် မနက် လင်းရန် နိုးလာမှသာ အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရန် စိတ်ကူးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သူ ခေါ်လိုက်သည်နှင့် သူမ နိုးလာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပါချေ။</p> <p> </p> <p>“ဘာလို့ အခုထိ မအိပ်သေးတာလဲ၊ နေလို့ မကောင်းဘူးလား”</p> <p> </p> <p>စုန့်ရှီးယန်၏ တုံ့ပြန်မှုက အလွန်လျင်မြန်နေခဲ့သည်။ သူသည်က လင်းရန်၏ အမူအရာမှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်းကို ချက်ချင်းပင် သတိပြုမိလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save