Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၉၆</h2> <h2 style="text-align: center;">သဘောထား အကြီးအကျယ်ပြောင်းလဲခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>အရင်တုန်းက သူတို့၏မယုံကြည်မှုများကို ပြန်လည်တွေးတောရင်း ယွမ်ရှုနှင့် ယွမ်မုတို့မှာ ရှက်ရွံ့လွန်းသဖြင့် မျက်နှာများနီမြန်းနေကြတော့သည်။ ယခုတော့ သူတို့မှာ လုံးဝလက်ခံယုံကြည်ရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>အပြင်ဘက်မှ သတင်းများမှာ နေရာအနှံ့အပြားသို့ ပျံ့နှံ့နေလေပြီ။ ဘိုးဘေးကြီးတွင် အဆင့် ၉ အင်မော်တယ်ဓားရှိနေခြင်း၊ တန်ဟွားမြို့ကိုဖျက်ဆီးခဲ့ခြင်းနှင့် မုန့်ချင်းကို တစ်ချက်တည်းသတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ထိပ်သီးလေးယောက်ဖြစ်သည့် အင်မော်တယ်ဘုရင်ကျိယွင်၊ အင်မော်တယ်ဘုရင်ဟွားယင်း၊ မိစ္ဆာဘုရင်ရှောင်ခွန်းနှင့် မိစ္ဆာဘုရင်ချာလီတို့မှာလည်း သူနှင့်ပူးပေါင်းထားကြပြီး အလွန်ရင်းနှီးသောဆက်ဆံရေးရှိကြသည် ပြောနေကြလေ၏။</p> <p> </p> <p>ဤသတင်းများ စတင်ရောက်ရှိလာစဉ်က သူတို့ လုံးဝမယုံကြည်ခဲ့ကြ။ သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မည်သူကမှ မငြင်းဆိုသည့်အပြင် ပို၍ပင်ချဲ့ကားလာကြပြီး အချို့ဆိုလျှင် ဘိုးဘေးကြီးကျန်းမှာ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်တစ်ပါးဖြစ်သည်ဟုပင် ပြောဆိုနေကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခါမှသာ တစ်ခုခုကိုလွဲချော်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ယွမ်ကျိနှင့် ယွမ်ရှန့်တို့ကို အလျင်အမြန်သွားရောက်ရှာဖွေပြီး ထပ်မံစုံစမ်းရန်ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း ထိုအဖိုးကြီးနှစ်ယောက်မှာ နှုတ်လုံလွန်းလှပြီး သူသည် ဂိုဏ်း၏ဘိုးဘေးကြီးတစ်ဦးဖြစ်သည်ဟုသာပြောကာ နာမည်အပြည့်အစုံပြောပြရန် ငြင်းဆိုခဲ့ကြ၏။</p> <p> </p> <p>အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ယွမ်ကျိနှင့် ယွမ်ရှန့်တို့သည်လည်း ထိပ်သီးလေးယောက်မှာ သူတို့၏ ဂိုဏ်းတည်ထောင်သူဘိုးဘေးကြီးနှင့် ရယ်မောပျော်ရွှင်စွာ စကားပြောနေကြသည်ဟူသော သတင်းကို ကြားရသောအခါ အလွန်အမင်းအံ့အားသင့်ခဲ့ရသည်။ ကျန်းချန်မှာ ဖေးရှန်ဂိုဏ်း၏ တည်ထောင်သူဖြစ်ပြီး အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်များကိုသတ်ခဲ့သူဖြစ်ကြောင်း သူတို့သိထား၏။</p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ်မြို့တော်၏ တက်လှမ်းခြင်းစစ်ပွဲတွင် သူလုပ်ဆောင်ခဲ့သော အံ့မခန်းကိစ္စများကိုလည်း သူတို့သိထားသည်။ သို့သော် သူသည် အောက်လောကမှတက်လှမ်းလာသူ ၁၂၀,၀၀၀ ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြောင်းနှင့် ထိုစဉ်က တင့်ထျန်းမြို့တွင် ကျန်းချန်တစ်ယောက်တည်း၏နာမည်သာ ကျော်ကြားခဲ့ကြောင်းကိုတော့ သူတို့မသိကြ။ ဟင်းလင်းပြင်အင်မော်တယ်နယ်မြေနှင့် ပုံရိပ်ယောင်အင်မော်တယ်နယ်မြေတို့အကြားမှ အတိတ်အကြောင်းအရာများကိုလည်း မသိကြချေ။</p> <p> </p> <p>ဒါကလည်း ဖြစ်သင့်သည်ပင်။ ထိုစဉ်က တက်လှမ်းလာသူများဖြစ်ကြသည့် မိုချန်၊ ရှုယွမ် သို့မဟုတ် ရွှေနဂါးဘုရင်တို့မှာ စေ့စပ်သောလူများဖြစ်ကြသည်။ အထက်အင်မော်တယ်လောကမှ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်များက သူတို့ကိုပစ်မှတ်ထားနေကြောင်းသိပြီးနောက်တွင် သူတို့၏ဇစ်မြစ်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထုတ်ဖော်ပြပါ့မနည်း။</p> <p> </p> <p>သူတို့မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး တိတ်တဆိတ်သာ အင်အားစုဆောင်းခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် နှစ်ပေါင်းသန်းတစ်ရာကြာပြီးနောက်တွင် ဤလျှို့ဝှက်ချက်များမှာ ဖုံးကွယ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဖေးရှန်ဂိုဏ်း၏မှတ်တမ်းများတွင်ပင် ဖော်ပြထားခြင်းမရှိချေ။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိနှင့် ယွမ်ရှန့်တို့၏အမြင်တွင် ဘိုးဘေးကြီးကျန်းမှာ ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားသော်လည်း ၎င်းမှာ ဖေးရှန်ဂိုဏ်းအတွင်းမှာသာ ကန့်သတ်ထားသည်ဟုထင်ခဲ့ကြသည်။ ဒုတိယနှင့် တတိယမျိုးဆက် ဘိုးဘေးများက သူ့ကိုရိုသေကြသည်မှာ သဘာဝပင်။ သို့သော် အခြားသူများကမူ...</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာဘုရင်ရှောင်ခွန်း၊ အင်မော်တယ်ဘုရင်ကျိယွင်နှင့် အခြားသူများမှာ သူနှင့်မည်သည့်ပတ်သက်မှုမှ မရှိသင့်ပေ။ ထိုလူများက ဖေးရှန်ဂိုဏ်းသားများမဟုတ်ကြရာ သူနှင့် မည်သို့ဆက်နွှယ်နိုင်မည်နည်း။ သူတို့ တကယ်ကို နားမလည်နိုင်ကြတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>“ဘိုးဘေးကြီး... ယူမဟာမိတ်အဖွဲ့နဲ့ ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်ဂိုဏ်းက စီနီယာတွေက တကယ်ပဲ ကောလာဟလတွေထဲကအတိုင်း အရှင့်ကိုရိုသေကြတာလား”</p> <p> </p> <p>ဤမေးခွန်းကိုမေးလိုက်သည်နှင့် တခြားသော အကြီးအကဲများမှာလည်း နားစွင့်လိုက်ကြတော့သည်။ ကောလာဟလများမှာ အမှန်ဖြစ်နေလျှင်ပင် ကိုယ်တိုင်မမြင်ရဘဲနှင့်တော့ သူတို့မယုံရဲကြချေ။ ဒါက တကယ်ကို ထူးဆန်းလွန်းလှသည်။ အဲဒါက ယူမဟာမိတ်အဖွဲ့လေ။</p> <p> </p> <p>ချန်းလန်ကောင်းကင်နယ်မြေဆိုသည်မှာ သူတို့ တိတ်တဆိတ်ထိန်းချုပ်ထားသော ကောင်းကင်နယ်မြေ ၃၀ ထဲက တစ်ခုမျှသာ။ ဖေးရှန်ဂိုဏ်း၏အစွမ်းက ချန်းလန်နယ်မြေထဲမှာတောင် ထိပ်ဆုံး ၅၀ ထဲမပါချေ။ ကွာခြားချက်မှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်။ ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်ဂိုဏ်းဆိုလျှင်လည်း ဒေသတွင်းအုပ်ချုပ်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူတို့အမြဲတမ်းမော့ကြည့်ခဲ့ရသူများ မဟုတ်ပါလား။ ဘယ်လိုပဲ ကြည့်ကြည့်၊ ဒါတွေက တကယ် မဟုတ်သလိုပင်။</p> <p> </p> <p>လူအုပ်ကြီး၏ စပ်စုလိုသောအကြည့်များကို ကြည့်ရင်း အစ်ကိုကြီးချန်၏ဟန်ထုတ်လိုစိတ်မှာ အနည်းငယ်ပြည့်ဝသွားသည်။ သူသည် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်”</p> <p> </p> <p>သူ၏ ကိုယ်တိုင် အတည်ပြုချက်ကို ရရှိလိုက်သောအခါ အကြီးအကဲများအားလုံး အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“တကယ်ပဲလား”</p> <p> </p> <p>“ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ”</p> <p> </p> <p>“ဘိုးဘေးကြီးက သူတို့နဲ့ အရင်ကတည်းက ပတ်သက်ခဲ့တာလား”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီ ထိပ်သီးပညာရှင်တွေရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကိုရဖို့ဆိုတာ တကယ်ကို အဓိပ္ပာယ်ကြီးမားတာပဲ...”</p> <p> </p> <p>ခဏမျှအံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ယွမ်ရှုနှင့် ယွမ်မုတို့ကဲ့သို့ အကြီးအကဲများမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြတော့သည်။ လူတိုင်းမှာ ပွဲတော်တစ်ခု ကျင်းပနေရသကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါက ငါတို့ဖေးရှန်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေပဲ”</p> <p> </p> <p>“ဘိုးဘေးကြီးက တကယ်ကို အဆက်အသွယ်ကောင်းတာပဲ၊ အပြင်မှာ ဒီလောက်အစွမ်းထက်တဲ့ သူငယ်ချင်းဟောင်းတွေ ရှိနေတာကိုး”</p> <p> </p> <p>“ဟားဟား... ငါတို့ ဖေးရှန်ဂိုဏ်းကတော့ ကံကောင်းပြီ...”</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိနှင့် ယွမ်ရှန့်တို့က အရင်တုန်းက ဘိုးဘေးကြီး အဆက်အသွယ်ကောင်းတယ်ဟု ပြောခဲ့ခြင်းမှာ ဆင်ခြေတစ်ခုဟုသာ ထင်ခဲ့ကြ၏။ ဘယ်သူက သိမှာလဲ၊ အခုတော့ သူတို့ ပြောခဲ့တာက ကွက်တိ ဖြစ်နေတာကိုး။</p> <p> </p> <p>အခြားအကြီးအကဲများ ပျော်ရွှင်နေကြသည်ကိုကြည့်ရင်း၊ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အံ့ဩခဲ့ရပြီးသားဖြစ်သော အကြီးအကဲသုံးဦးဖြစ်သည့် ယွမ်ကျဲ၊ ယွမ်ဟယ်နှင့် ယွမ်ဝူတို့မှာ ဂုဏ်ယူသလို ခံစားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>“ခင်ဗျားတို့ကတော့ တကယ်ကို အားနာတတ်လွန်းတာပဲ”</p> <p> </p> <p>“သူငယ်ချင်းဟောင်းတွေ ဟုတ်လား။ အဲဒီ မိစ္ဆာဘုရင်လေးယောက်နဲ့ အင်မော်တယ်ဘုရင်တွေက ဘိုးဘေးကြီးရှေ့မှာ ဘယ်လောက်အထိ ရိုသေကြလဲဆိုတာ သိလား”</p> <p> </p> <p>“သူတို့ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကိုရဖို့ ဟုတ်လား။ အဲဒါက လိုလို့လား”</p> <p> </p> <p>“သူတို့က ဘိုးဘေးကြီးကို မြှောက်ပင့်ဖို့နဲ့ ကျေနပ်အောင်လုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာ၊ အဲဒါက အထက်လူကြီးနဲ့ လက်အောက်ငယ်သား ဆက်ဆံရေးမျိုးလေ။ သူတို့က ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေပဲ”</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်နှင့်အတူ အပြင်လိုက်သွားခဲ့ရသဖြင့် သူတို့သည် လောကကြီးကိုမြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး သူတို့၏ ကျောရိုးများမှာလည်း မားမားမတ်မတ်ရှိနေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>“ဘာ...”</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိ၊ ယွမ်ရှုနှင့် အခြားသူများမှာ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားကြရသည်။</p> <p> </p> <p>“ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေ ဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p>“အသေးစိတ်ကို မြန်မြန်ပြောပြစမ်းပါဦး”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... အဲဒီတုန်းက ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ”</p> <p> </p> <p>အစ်ကိုကြီးချန်၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် အကြီးအကဲသုံးဦးမှာ လူအုပ်ကြီး၏ ဝိုင်းအုံမေးမြန်းမှုအောက်တွင် ဤခရီးစဉ်၏ အတွေ့အကြုံများကို ပြန်လည်ပြောပြကြတော့သည်။ လူအုပ်ကြီးဆီမှ အံ့ဩသံများမှာ အခါအားလျော်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့၏ ဘိုးဘေးကြီးအပေါ် လေးစားမှုမှာလည်း အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်က စနစ်၏ကိုကြည့်လိုက်ရာ တုန်လှုပ်မှုတန်ဖိုးအချို့ ရရှိခဲ့သည်မှာအမှန်ပင်။ ကုသိုလ်မှတ်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ရာ ၁,၀၀၀ ကျော်ခန့်ရှိ၏။ သတင်းအများစုမှာပျံ့နှံ့နေပြီဖြစ်ပြီး ယခုကိစ္စမှာ အတည်ပြုချက်ရယူခြင်းဖြစ်သောကြောင့် ဤမျှနည်းရခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူနားနေဆောင်သို့ ဝင်သွားပြီးနောက် အကြီးအကဲများမှာ အစည်းအဝေးခန်းမတွင် အစည်းအဝေးတစ်ခုကို စတင်လိုက်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“အားလုံးပဲ... အခု ဘာပြောစရာကျန်သေးလဲ”</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းချုပ် အင်မော်တယ်အရှင်မြတ်ယွမ်ကျိမှာ ဂုဏ်ယူနေမိသည်။ သူသည် ဘိုးဘေးကြီးကျန်း၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အပြည့်အဝထောက်ခံခဲ့သဖြင့် ခေါင်းမာပြီးမိုက်မဲသည့် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>တတိယအကြီးအကဲယွမ်မုက ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်လိုက်ပြီး စကားလုံးလေးလုံးကိုသာ ပြောလိုက်သည်...</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်က ပညာရှိပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ဒုတိယအကြီးအကဲကတော့ သူ့လောက်အားနာမနေပေ။</p> <p> </p> <p>“ဘိုးဘေးကြီးက အဲဒီလေးယောက်ကိုတောင် သူ့အတွက်အလုပ်လုပ်ပေးခိုင်းနိုင်တာကတော့ တကယ့်ကိုအံ့မခန်းပါပဲ”</p> <p> </p> <p>သူက အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်...</p> <p> </p> <p>“ဒီအဖိုးကြီးကတော့ လုံးဝလက်ခံသွားပါပြီ။ အရင်တုန်းက တကယ်မျက်စိကန်းခဲ့တာပဲ၊ သူ့ကိုမယုံကြည်ခဲ့မိဘူး”</p> <p> </p> <p>အခြားအကြီးအကဲများကလည်း ထပ်မံမေးမြန်းကြပြန်သည်...</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်... မဟာအကြီးအကဲ... ဘိုးဘေးကြီးကျန်းက ဘယ်သူလဲဟင်”</p> <p> </p> <p>“ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ မှတ်တမ်းတွေအနှံ့ရှာကြည့်ပေမဲ့ သူနဲ့ကိုက်ညီတဲ့ ဂိုဏ်းကစီနီယာတစ်ယောက်မှ မတွေ့ရဘူး...”</p> <p> </p> <p>“အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့် လက်အောက်ခံလေးယောက်ရှိတယ်ဆိုတော့ ဘိုးဘေးကြီးက အလယ်အင်မော်တယ်လောကမှာ လှည့်လည်သွားလာနေတုန်းက တကယ့်ကို နာမည်ကျော်တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်... အဲဒီလေးယောက်က အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်းသန်း ၇၀၊ ၈၀ လောက်ကတည်းက နာမည်ကြီးခဲ့တာ။ သူတို့ရှင်သန်ခဲ့တဲ့ခေတ်ကိုကြည့်မယ်ဆိုရင် ဘိုးဘေးကြီးကျန်းက အဲဒီထက်တောင်စောဦးမှာပဲ”</p> <p> </p> <p>“သူ့ရဲ့သက်တမ်းက တကယ့်ကိုမြင့်မားပုံရတယ်”</p> <p> </p> <p>အစ်ကိုကြီးချန်နှင့် ရက်အနည်းငယ်ကြာ ခရီးသွားခဲ့ရသော ယွမ်ကျဲ၊ ယွမ်ဝူနှင့် အခြားသူများပင်လျှင် ဤမေးခွန်းအတွက် ဇဝေဇဝါဖြစ်နေကြရသည်။ ယွမ်ဟယ်က သူရဲကောင်းခန်းမရှိရာဘက်သို့ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာစဉ်းစားလိုက်သည်...</p> <p> </p> <p>“အဲဒီလေးယောက်က ဘိုးဘေးကြီးကို ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းလို့ခေါ်တာကို ကျွန်တော်မှတ်မိနေတယ်...”</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျဲနှင့် ယွမ်ဝူတို့မှာလည်း မှတ်မိနေကြသည်...</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်သားပဲ... သူတို့ အဲဒီလိုခေါ်ခဲ့ကြတာပဲ”</p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုရင် ဘိုးဘေးကြီးက အရင်က မျိုးဆက်တစ်ခုခုရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်ခဲ့တာလား”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ငါတို့ဖေးရှန်ဂိုဏ်းရဲ့သမိုင်းမှာ ကျန်းမျိုးရိုးနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် တစ်ယောက်မှမရှိခဲ့ဖူးဘူးလေ”</p> <p> </p> <p>“ဒါ... ဒါဆိုရင် ဘိုးဘေးကြီးက အပြင်မှာ တခြားဂိုဏ်းတစ်ခုကိုလည်း တည်ထောင်ခဲ့တာလား။ အဲဒီထိပ်သီးလေးယောက်က အဲဒီဂိုဏ်းကများလား”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီ လေးယောက်က ဂိုဏ်းတစ်ခုတည်းကလို့ တစ်ခါမှမကြားဖူးပါဘူး”</p> <p> </p> <p>သူတို့တွေ အမျိုးမျိုးခန့်မှန်းနေကြသည်ကိုကြည့်ပြီး ယွမ်ကျိနှင့် ယွမ်ရှန့်တို့က သူ့ကို ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းဟုခေါ်ခြင်းမှာ မှန်ကန်သောအပြုအမူတစ်ခုဟုသာ တွေးလိုက်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ... နောက်ကျရင်တော့ ဘိုးဘေးကြီးမည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ခင်ဗျားတို့ အလိုလိုသိလာကြပါလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>“အခုလက်ရှိမှာတော့ အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စတစ်ခု ရှိနေသေးတယ်၊ အဲဒါကတော့ အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင်တွေဝယ်ဖို့ပဲ”</p> <p> </p> <p>သူသည် အကြီးအကဲများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မကျေမနပ်ဖြင့်ဆိုလိုက်သည်...</p> <p> </p> <p>“အရင်တစ်ခါက ခင်ဗျားတို့ကို အင်မော်တယ်ကျောက်တုံးတွေထုတ်ပေးဖို့ ပြောတုန်းကတော့ အကြောင်းပြချက်တွေအမျိုးမျိုးပေးပြီး ဘိုးဘေးကြီးက ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာမဟုတ်ဘူးဆိုပြီး မယုံခဲ့ကြဘူးမဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p>“အခုရော ဘယ်လိုလဲ”</p> <p> </p> <p>သူ့စကားဆုံးသည်နှင့် ယွမ်ဟယ်က ပထမဆုံးခုန်ထွက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီအဖိုးကြီးက အင်မော်တယ်ကျောက်တုံးနှစ်သန်းထည့်ဝင်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်”</p> <p> </p> <p>သူသည် သိုလှောင်လက်စွပ်ကိုတင်လိုက်ပြီးနောက် ထပ်လောင်းပြောလိုက်သည်...</p> <p> </p> <p>“ဒါ့အပြင် ရောင်းထုတ်လို့ရမယ့် အင်မော်တယ်လက်နက်တွေနဲ့ ရတနာအချို့လည်းရှိပါသေးတယ်”</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော့်ရဲ့ တပည့်တပန်းတွေအားလုံး အထက်အင်မော်တယ်လောကကို အတူတူသွားနိုင်ဖို့အတွက် ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော်အစွမ်းကုန်ကြိုးစားမှာပါ”</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save