Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၃၀၇</h2> <h2 style="text-align: center;">ရှောင်ရန်အရေခွံပေး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p>အပင်သုံးပင်ပေါ်မှပူဖောင်းများကိုမြင်ပြီး ဝန်ကြီးလုအံ့ဩသွားသည်။</p> <p> </p> <p>အရောင်ပြောင်းပင်လို၊ ပူဖောင်းနှင့်အပင်တွေ့ရခဲသည်။</p> <p> </p> <p>သူဌေးချင်ပျိုးထောင်သောအပင်က အင်မတန်ထူးခြားတာလည်းဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ရှောင်ရန်နားရှိနေသောချင်လင်ဆီသွားပြီး အံ့ဩသံနှင့်မေးသည်_</p> <p>"သူဌေးချင်.. ငါနဲ့လိုက်ခဲ့ပါဦး... မင်းပျိုးထောင်ထားတဲ့အပင်သုံးပင်ကလည်း ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး''</p> <p> </p> <p>ဝန်ကြီးလုက ချင်လင်ကိုအပင်သုံးပင်ဆီဆွဲခေါ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"သူဌေးချင်.. ဒီသုံးပင်က ဘယ်လိုထူးခြားတာလဲ?''</p> <p>ဝန်ကြီးလုက တအံ့တဩမေးသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်လင်က တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် ပူဖောင်းထွက်ပြီမှန်းသိသည်။</p> <p> </p> <p>ဒါသူထင်တဲ့အတိုင်း။</p> <p> </p> <p>ပူဖောင်းမထွက်ခင်အထိ ဝန်ကြီးလုတို့ကပူဖောင်းမြက်ကိုအာရုံမစိုက်ကြ။ အခုပူဖောင်းထွက်လာသောကြောင့် စိတ်ဝင်စားခံရသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူကဟန်လုပ်ပြီး အံ့ဩဟန်ဆောင်ကာ_</p> <p>"ဝန်ကြီးလု.. ဒီအပင်မှာပူဖောင်းထွက်နေတာထင်တယ်''</p> <p> </p> <p>"အင်း.. ငါစောစောကမှတွေ့တာ''</p> <p>ဝန်ကြီးလုကရယ်ပြီး_</p> <p>"အံ့ဩစရာကောင်းတယ်မလား? မင်းစိုက်တဲ့သုံးပင်မှာ အထူးအာနိသင်ရှိရင်ရှိမှာ''</p> <p> </p> <p>ချင်လင် ကြိတ်ရယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သေချာတာပေါ့။</p> <p> </p> <p>ပူဖောင်းမြက်အာနိသင်ကြောင့် ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်ရလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>အခုတော့ ဝန်ကြီးလုနဲ့လိုက်သရုပ်ဆောင်ပေးရဦးမည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်လောက်တယ်''</p> <p>ချင်လင်က အလေးအနက်ခေါင်းညိမ့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ရက်များတွင် ပူဖောင်းမြက်ဖြစ်စဉ်ကို ဝန်ကြီးလုကတချိန်လုံးလေ့လာနေသည်။</p> <p> </p> <p>မြက်ပေါ်မှပူဖောင်းက တစ်နေ့တခြားကြီးကြီးလာ၏။</p> <p> </p> <p>အရှိန်က အတော်မြန်သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်နေ့_</p> <p> </p> <p>ချင်လင်က ကျောက်မိုချင်းအား အတွင်းဘက်အခန်းတစ်ခန်းထဲဆွဲခေါ်ပြီး_</p> <p>"အချစ်.. ဒီအခန်းကိုဘယ်လိုထင်လဲ?''</p> <p> </p> <p>"ဘာဖြစ်လို့လဲ ယောက်ျား?''</p> <p>ကျောက်မိုချင်းက ဇဝေဇဝါနှင့်မေးသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်လင်ကရှင်းပြ၏_</p> <p>"မင်းမြင်တဲ့အတိုင်း.. ချင်ဖုန်းလေးက တစ်နှစ်ပြည့်တော့မယ်... သူ့ကိုသီးသန့်အခန်းမပေးသင့်ဘူးလား? ဒီအခန်းကိုပြန်ပြင်ဆင်ပြီး အရုပ်ကုတင်လုပ်မယ်... အမေ့ကိုကြည့်ခိုင်းမယ်... သူ့မြေးနဲ့သူနေချင်နေရှာတာ''</p> <p> </p> <p>"အာ.. မမြန်လွန်းဘူးလား? ကလေးက ငယ်သေးတယ်လေ''</p> <p>ကျောက်မိုချင်း အံ့ဩသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"မငယ်တော့ဘူး... ရှောင်ရန်တောင်စီးပြီး ဆော့နိုင်နေပြီ''</p> <p>ချင်လင်က ပြုံးပြုံးနှင့်ပြောသည်။ ပုံမှန်ကလေးဆို ငယ်သေးသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ချင်ဖုန်းလေးကသန္ဓေအားဆေးကြောင့် မငယ်တော့။ အဓိကက မိဘတွေရဲ့ပျော်စရာကို ဒီကောင်လေးကခံနေသည်။</p> <p> </p> <p>အမေက ကလေးကြည့်ချင်တယ်ဆိုမှတော့ အမေကျေနပ်အောင်လုပ်ပေးရမည်။</p> <p> </p> <p>သူ့အမေစကားအတိအကျမှာ သူနောက်ကလေးတစ်ယောက်ယူရင် အိမ်ကပိုပြီးစည်ကားမည်တဲ့။</p> <p> </p> <p>ဒီတော့ ဟူး...</p> <p> </p> <p>ကျောက်မိုချင်းက ချင်လင်ကိုစေ့စေ့ကြည့်ပြီး_</p> <p>"ယောက်ျား.. ရှင်ဘာအကြံအစည်တွေထုတ်နေတာလဲ?''</p> <p> </p> <p>"ဘယ်မှာထုတ်လို့လဲ?''</p> <p>ချင်လင်ကရှက်ကိုးရှက်ကန်းနှင့် တန်းငြင်းသည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်မိုချင်းကပြုံးပြီး စကားရိပ်သန်းသည်_</p> <p>"ရှင့်ကိုအခွင့်အရေးပေးမယ်... ရှင်ကျေနပ်အောင် လုပ်ချင်လုပ်နိုင်မှာ''</p> <p> </p> <p>"မင်းပြောတာနော်''</p> <p>ချင်လင်ကဟန်လုပ်မနေဘဲ ကျောက်မိုချင်းဆီတန်းသွားကာ အခန်းထဲချီသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"သိသားပဲ ဟွန့်''</p> <p>ကျောက်မိုချင်း နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်ဘယ်လောက်ကြာသွားသည်မသိ...</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချင်လင်အပြင်မှဝင်လာသောအခါ ရှောင်ရန်အသံကြားရသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ဆီပြေးလာပြီး သူ့ရှေ့တွင်တစ်ခုခုချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ရန်က အရင်ထက်အရောင်ဖျော့သွားသည်။</p> <p> </p> <p>အရေခွံလဲပြီးခါစဖြစ်၍ အရေခွံအသစ်ကသိပ်အထိအခိုက်မခံ။ အမည်းရောင်ပြန်ဖြစ်ဖို့ အချိန်ယူရဦးမည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ရန်ထားခဲ့သောပစ္စည်းကိုကြည့်ပြီး ချင်လင်နည်းနည်းအံ့ဩသွားသည်။</p> <p> </p> <p>မိချောင်းအရေခွံ။</p> <p> </p> <p>ဒါရှောင်ရန်ခန္ဓာကိုယ်မှန်း သူသိသည်။</p> <p> </p> <p>ပုံမှန်မိချောင်းအရေခွံလဲပြီးရင် အရေခွံကိုတန်းစားပစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>မိချောင်းအတွက်အာဟာရလည်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"အစ် အစ် အစ်!''</p> <p>ရှောင်ရန်က အသည်းအသန်အော်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်လင် မအံ့ဩဘဲမနေနိုင်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ရန်ပြောတာသဘောပေါက်သည်။</p> <p> </p> <p>မိချောင်းအရေခွံက သူ့အတွက်ပါပေါ့။</p> <p> </p> <p>သူကအမှတ်တမဲ့ မိချောင်းသားရေဖိနပ်၊ မိချောင်းသားရေခါးပတ်များကိုတွေးမိသည်။</p> <p> </p> <p>တကယ်မိချောင်းအရေခွံပဲ။</p> <p> </p> <p>ကျွိ!</p> <p> </p> <p>မွေးနီအသံထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူကဘေးမှခုန်ချပြီး မိချောင်းသားရေရှေ့ပြေးလာကာ အနံ့ခံကြည့်သည်။ ရုတ်တရက်ရွံသလိုနှင့် ပျို့အန်ပုံပြသည်။</p> <p> </p> <p>အရေခွံက ဘယ်လိုလုပ်အနံ့ကောင်းမလဲ?</p> <p> </p> <p>"အစ် အစ် အစ်!''</p> <p>ရှောင်ရန်က မွေးနီလုပ်ပုံကိုမကျေနပ်ဘဲအော်သည်။</p> <p> </p> <p>မွေးနီကလက်သည်းထောင်ပြပြီး အသံပြန်ပေး၏။</p> <p> </p> <p>သူ့ကိုယ်သူ ရှောင်ရန်တစ်ချက်ရိုက်စာမရှိမှန်းတောင်မသိ။</p> <p> </p> <p>ဒီကောင်ကစူးစူးဝါးဝါးအော်သောကြောင့် ရုတ်တရက် ရှောင်ရန်နောက်နည်းနည်းပြန်ဆုတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>မိချောင်းသိက္ခာချတဲ့ကောင်။</p> <p> </p> <p>သူ့ကြောင့် မွေးနီကရောင့်တက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ခဏတွင် ဝမ်ချိုင်၏ 'ဝု ဝု ဝု' သံထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချိုင်ကရှောင်ရွှယ်နှင့်ဝင်လာသောကြောင့် မွေးနီလန့်ပြီး ဘီရိုပေါ်ပြန်ပြေးတက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>လူကောင်းကိုအနိုင်ကျင့်၊ လူဆိုးကိုမထိရဲခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ချင်လင်ကပြုံးပြီး ရှောင်ရန်ထားခဲ့သောမိချောင်းအရေခွံကိုကောက်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် အတွင်းဘက်ယူသွားပြီးဆေးကြော၏။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ရန်အရေခွံကို ဖိနပ်မလုပ်၊ခါးပတ်မလုပ်ဘဲ ဘီရိုထဲပြထားတာကောင်းမည်။</p> <p> </p> <p>ချင်လင်အတွင်းဘက်မှထွက်လာပြီးနောက် ရုံးခန်းထဲသွားသည်။ နေ့စဉ်တာဝန်များအပြီးသတ်ပြီးသောအခါ ဧည့်ခန်းထဲသွား၏။</p> <p> </p> <p>ဝန်ကြီးလုက သူ့ကိုရပ်ပြီးပြောပြန်သည်_</p> <p>"သူဌေးချင်.. ဒီပူဖောင်းတွေကိုကြည့်... ကြီးကြီးလာတယ်... ပူဖောင်းအပြင်ပိုင်းက အကြမ်းခံတယ်... အလွယ်တကူမပေါက်နိုင်ဘူး''</p> <p> </p> <p>ချင်လင်ကသွားကြည့်ရာ သလင်းကျောက်လိုအရာစဖွဲ့နေပြီဖြစ်၍ အပင်အရွယ်ရောက်တော့မည်။</p> <p> </p> <p>"သူဌေးချင်''</p> <p>ဝန်ကြီးလုက ပူဖောင်းကိုလက်ညိုးထိုးပြပြီး_</p> <p>"ဒါဒန်ဒလိုင်နဲ့တူတယ်မထင်ဘူးလား? ဒန်ဒလိုင်က အမွေးဖွားဖွားနဲ့... ဒါကပူဖောင်းတွေ''</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save