Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၃၁၃</h2> <h2 style="text-align: center;">တစ်နှစ်သား ၃</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>အလကားအဖော်ရှာသည်ထက်မပို။</p> <p> </p> <p>တာဝန်ယူစရာမလိုဘဲအလကားပျော်ရရင် ကောင်းတာပေါ့။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ မိန်းကလေးအများစုက ဒီနိယာမကိုသဘောမပေါက်၊ သံသယကိုမရှောင်လွှဲနိုင်။</p> <p> </p> <p>ဒီလိုအသောက်အစားပွဲမျိုးကိုသဘောတူလိုက်ရင် ဖိတ်လို့ရသည်၊ပေါ့ပျက်ပျက်ဆန်သည်ဟုထင်ပြီး စစမ်းသပ်ကြလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>အရင်ဆုံး ညစ်ညစ်ပတ်ပတ်ဟာသတွေပြောမည်။ ပြောလို့ရရင် နောက်တစ်ဆင့်တက်မည်။ အသားချင်းတောင်ထိရင်ထိမည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ပိုင်း ကောလာဟလတွေထွက်လာမည်။ လူတွေကဖွကြသည့်အပြင် မိန်းကလေးကိုယ်တိုင်ကလည်းတုံ့ပြန်မှုရှိလာမည်။</p> <p> </p> <p>ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မိန်းကလေးတွေတစ်ခုတော့မှတ်ထားရမည်။ ယောက်ျားလေးတွေကသောက်ဖို့ခေါ်ရင် မရိုးရှင်း။</p> <p> </p> <p>သောက်ဖို့သဘောတူလိုက်ရင် ဒီလိုအရှုပ်ထုပ်မျိုးအတွက်ပြင်ဆင်ထားပေတော့။</p> <p> </p> <p>အစကတည်းကဒီလိုရည်ရွယ်ချက်ရင်တော့ ဖွလည်းဖွပေါ့။</p> <p> </p> <p>ဒီလိုရည်ရွယ်ချက်မရှိရင် သံသယကင်းအောင် မသွားဘဲနေရမည်။</p> <p> </p> <p>ဒီတော့ ဒီကိစ္စကိုချင်လုံအထင်လွဲတာဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ သူလုံးဝဝင်ပါမည်မဟုတ်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်မိုချင်းကတစ်ခုခုပြောမည်အပြုတွင် သူ့ဖုန်းမြည်လာသည်။ သူကထိုကိစ္စတွင်ဝင်မပါချင်သောကြောင့် ဖုန်းကိုင်ပြီးထွက်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ပြီးရင် ကျောက်မိုချင်းကိုလည်းပြောထားရမည်။ ဒီလိုကိစ္စကို လင်မယားချင်းပဲဖြေရှင်းရမည်။ ဘေးလူတွေဝင်ပါရင် ပြဿနာပိုကြီးလာရုံသာရှိမည်။</p> <p> </p> <p>ဖုန်းဆက်သူက ချန်ရှန်းဖေ။</p> <p> </p> <p>လီရှင်းနှင့်မာလဲ့ဝမ်ကိုလည်းဖိတ်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သုံးယောက်မှာ ချင်လင်အပြင်မှာရှိသောမိတ်ဆွေလူနည်းစုထဲမှဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်လင်ကဖုန်းဖြေပြီး အတွင်းဘက်မှထွက်လာကာဧည့်ခံသည်။</p> <p> </p> <p>ဒီတစ်ခါ ချန်ရှန်းဖေတို့ဇနီးများပါပါလာသည်။ လင်းလျိုတို့မှာ သမီးလေးများချီထားကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ချင်လင်.. ဂုဏ်ယူပါတယ်... မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ချင်ဖုန်းလေးတစ်နှစ်ပြည့်သွားပြီ''</p> <p>ချန်ရှန်းဖေက ဂုဏ်ပြုစကားပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"အင်း.. အချိန်ကုန်မြန်လိုက်တာ''</p> <p>မာလဲ့ဝမ်ကထောက်ခံသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီနေ့ချင်ဖုန်းလေးက 'ကျိုး'ဖမ်းရမှာ''</p> <p>လီရှင်းကပြောသည်_</p> <p>"ငါသူ့အတွက်ကောင်းကောင်းပြင်ဆင်လာတယ်''</p> <p> </p> <p>လီရှင်းလျှို့ဝှက်နေပုံကြောင့် တစ်ခုခုရှိသလိုချင်လင်ခံစားရသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူကစဉ်းစားမနေ။ ဒါကလေးအတွက်သက်သက်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူလည်းကောင်းယောင်ယောင်ကိုဖုန်းဆက်ပြီး ချန်ရှန်းဖေတို့အတွက်အခန်းစီစဉ်ခိုင်းသည်။ ဒီည သူတို့လုံးဝပြန်နိုင်မည်မဟုတ်။</p> <p> </p> <p>မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပင် ဆရာလင်းကလည်း စားကောင်းသောက်ဖွယ်များလာချသည်။ ဟင်းပွဲတစ်ပွဲစီနှင့်နှစ်ချို့ဖန်းကျိုဝိုင်ကို စားပွဲပေါ်လိုက်ချသည်။</p> <p> </p> <p>ပထမဆုံးမွေးနေ့စားသောက်ပွဲကို အားလုံးနှစ်ခြိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>စားသောက်ပြီးသောအခါ ချင်ဖုန်းလေးဖမ်းချိန်ကျပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>စံအိမ်အတွင်းပိုင်းတွင်'ကျိုး'ဖမ်းမည်ဖြစ်၍ ဖိတ်ကြားထားသူများအားလုံးကို အတွင်းဘက်ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အတွင်းဘက်ဧည့်ခန်းထဲ၌ ပျော့ပျော့အိအိများခင်းထားသောကူရှင်အခင်းပေါ်တွင် ချင်ဖုန်းလေးကိုတင်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းဖန်နှင့်ကျောက်မိုချင်းက စားပွဲပေါ်ပစ္စည်းမျိုးစုံတင်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>ပေသီး၊ဂဏန်းပေါင်းစက်၊စာအုပ်၊ပေတံ၊ဒင်္ဂါး၊ဘောပင်၊တံဆိပ်၊အရုပ်ဓား စသည်ဖြင့်...</p> <p> </p> <p>ဒါတွေကို ချင်လင်သဘောပေါက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အသား၊နံနံ၊ကြက်သွန်များကို သူနားမလည်နိုင်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးဖမ်းသည့်အချိန်တွင် ဧည့်သည်များကလည်း ကျိုးကန်ထဲပစ္စည်းများသယ်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် အချိန်တိုအတွင်း ကူရှင်ပေါ်တွင် အကြွေးဝယ်ကတ်၊ဘဏ်ကတ်၊အဝတ်လျှော်ပြား၊ဒူးရင်း၊ဘဏ်မှတ်ချက်များပြည့်သွား၏။</p> <p> </p> <p>အားလုံး အမျိုးစုံသည်။</p> <p> </p> <p>ရှေးအခါက 'ကျိုး'ဖမ်းခြင်းမှာ ထူးထူးခြားခြားအဓိပ္ပါယ်ရှိသည်။ 'ကျိုး'မင်းဆက်ဖမ်းနေစဉ်အတောအတွင်း အလွန်သတိထားရသည်။ သို့သော် မော်ဒန်ခေတ်တွင်မူ ဘယ်သူမှမယုံကြဘဲ အပျော်သက်သက်သာဖြစ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ချင်ဖုန်းလေးက သူ့ရှေ့မှပစ္စည်းများကိုစိတ်မဝင်စား။ တခြားကလေးများလို ပစ္စည်းမြင်ပြီးလိုက်ကိုင်ကြည့်ခြင်းမရှိပေ။</p> <p> </p> <p>တခြားသူများပစ္စည်းချနေသောကြောင့် လီရှင်းလည်းပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုးသွားပြီး တစ်ခုခုထုတ်ကာကူရှင်ပေါ်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူချလိုက်သောပစ္စည်းကြောင့် အားလုံးကြောင်သွား၏။</p> <p> </p> <p>အဲလိုလုပ်လို့ရလား?</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save