Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၃၁၄</h2> <h2 style="text-align: center;">ငါ့သမီးကိုလွှတ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p>လီရှင်းထုတ်လိုက်သောပစ္စည်းကြောင့် အားလုံးအံ့ဩသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဓာတ်ပုံတစ်ပုံ၊ အလွန်လှသောဓာတ်ပုံပင်။</p> <p> </p> <p>ဓာတ်ပုံထဲတွင် ကလေးမလေးတစ်ယောက်ပါသည်။ သူ့သမီးကလွဲပြီး ဘယ်သူဖြစ်ဦးမလဲ?</p> <p> </p> <p>လီရှင်းကသူ့သမီးပုံပြလိုက်သောကြောင့် ချင်လင်ဂနာမငြိမ်ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>မိတ်ဆွေသားအတွက်ပစ္စည်းတွေယူလာကြတာမြင်ဖူးပေမဲ့ သမီးပုံကိုလက်ဆောင်အနေနဲ့ပေးတဲ့သူမြင်ဖူးပါသလား?</p> <p> </p> <p>လီရှင်းက ပထမဆုံးဖြစ်မည်။</p> <p> </p> <p>"ချင်လင်.. ငါချင်ဖုန်းလေးအတွက်ပြင်ဆင်ထားတဲ့လက်ဆောင်က မဆိုးဘူးမလား? ချင်ဖုန်းလေးမှာငါ့သမီးပုံရှိရင် ငါ့သမီးက သူ့အပိုင်ဖြစ်ပြီ''</p> <p>လီရှင်းက ဂုဏ်ယူပုံနှင့်_</p> <p>"ငါတို့စေ့စပ်ထားပြီနော်''</p> <p> </p> <p>"ကျစ်''</p> <p>ချင်လင် ဘယ်လိုပြန်ဖြေရမှန်းမသိ။</p> <p> </p> <p>လီရှင်းဘယ်တုန်းက ဒီလိုအစ်ကို ၆ ဖြစ်သွားတာလဲ?</p> <p> </p> <p>"လီရှင်း.. မင်းဒါမျိုးလုပ်လိမ့်မယ်လို့ ငါတကယ်မထင်မိဘူး''</p> <p>ချန်ရှန်းဖေအံ့အားသင့်သွားသည်။ သူကရှေ့တိုးသွားပြီး ဓာတ်ပုံတစ်ပုံထုတ်ကာ ကူရှင်ပေါ်တင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူကလည်း သူ့သမီးဓာတ်ပုံပင်၊ အလွန်လှသည်။</p> <p> </p> <p>ချန်ရှန်းဖေက ချင်ဖုန်းလေးအား ပြောဖြစ်အောင်ပြောလိုက်သေး၏_</p> <p>"ချင်ဖုန်းလေး.. ကြည့်ပါဦး.. ဒီမမ မလှဘူးလား? နောက်ကျရင် မင်းရဲ့ကောင်မလေး ဇနီးဖြစ်လာမှာနော်... မင်းသူ့ကိုရွေးရမယ်''</p> <p> </p> <p>မာလဲ့ဝမ်ကလည်း အားကျမခံ၊ ဓာတ်ပုံတစ်ပုံထုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူကလည်း သူ့သမီးပုံဖြစ်ပြီး အလွန်လှသည်။</p> <p> </p> <p>သူကချင်ဖုန်းလေးရှေ့တွင်ဓာတ်ပုံချလိုက်ကာ မျက်နှာပြောင်ပြောင်နှင့်_</p> <p>"ချင်ဖုန်းလေး.. ဒီကိုကြည့်လိုက်ပါဦး... ဒီမမက အလှဆုံး အသိမ်မွေ့ဆုံးပဲ... မင်းသူ့ကိုရွေးရမယ်... သိမ်သိမ်မွေ့မွေ့လှလှပပနဲ့မမက မင်းရဲ့ကောင်မလေးဖြစ်ရင် အရမ်းပျော်မှာ''</p> <p> </p> <p>"ကျွတ် ကျွတ်''</p> <p>ချင်လင်က သူတို့သုံးယောက်ကိုစေ့စေ့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဒီသုံးယောက်ကြိုညှိထားကြတာလား?</p> <p> </p> <p>တခြားသူများကလည်း ထိုမြင်ကွင်းကိုတအံ့တဩကြည့်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် ချင်တရှန်းနှင့်ချင်ရွှေ့ကန်းပင်။ ချန်ရှန်းဖေနှင့်မာလဲ့ဝမ်လိုသူဌေးကြီးများက ဒီလိုလုပ်မည်ဟုမထင်မိ။</p> <p> </p> <p>အားကျတာပေါ့။</p> <p> </p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ့်သားနဲ့မြေး နာမည်ကြီးတာမကြိုက်တဲ့သူရှိမလား?</p> <p> </p> <p>ဒီသူဌေးတွေက သူတို့သမီးကိုအပြိုင်အဆိုင်ပေးနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ ကမ္ဘာမှာဘယ်သူမှ ချင်ဖုန်းလေးလိုဆက်ဆံခံရမည်မဟုတ်မှန်း သူတို့လည်းသိကြသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ဖုန်းလေးမှာ ဘာလို့အဖေကောင်းရှိလဲ?</p> <p> </p> <p>လီရှင်းက ချန်ရှန်းဖေနှင့်မာလဲ့ဝမ်ကိုမယုံနိုင်ပုံနှင့်ကြည့်ကာ_</p> <p>"မင်းတို့ကောင်တွေ ဘယ်လိုလုပ်သိလဲ?''</p> <p> </p> <p>ချင်ဖုန်းလေး'ကျိုး'ဖမ်းဖို့သူသေချာပြင်ဆင်ခဲ့ပေမဲ့ ဒီနှစ်ကောင်ကလည်းပြင်ဆင်ခဲ့မယ်လို့ဘယ်ထင်မလဲ။</p> <p> </p> <p>ချန်ရှန်းဖေနဲ့မာလဲ့ဝမ်မှာ သူ့လိုအတွေးမျိုးရှိတာ သူမယုံ။</p> <p> </p> <p>မဖြစ်နိုင်။</p> <p> </p> <p>ယောက်ျားနှစ်ယောက်နဲ့ သူဘယ်လိုလုပ်စိတ်ချင်းဆက်မှာလဲ?</p> <p> </p> <p>"လီရှင်း.. ငါတို့မိန်းမတွေက အလှအတူတူပြင်ကြတာလေ''</p> <p>ချန်ရှန်းဖေက ဂုဏ်ယူပုံနှင့်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"အင်း.. မင်းဒါမျိုးလုပ်မယ်လို့မထင်မိဘူး လီရှင်း''</p> <p>မာလဲ့ဝမ်ကပြုံးပြီး ခေါင်းညိမ့်သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတော့ လီရှင်းသဘောပေါက်ပြီ။</p> <p> </p> <p>မိန်းမတွေ မကောင်း။</p> <p> </p> <p>မဟုတ်ရင် အခုသူ့သမီးတစ်ယောက်ကိုပဲ ချင်ဖုန်းလေးရွေးရမည်။</p> <p> </p> <p>ဘေးတွင် လီခိုင်မှာမျက်နှာမဲမှောင်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ဒီလိုရှက်စရာလုပ်ရပ်မျိုးလုပ်သူရှိမည်ဟုမထင်မိ။ သူက သူ့သမီးကိုချီထားသောထန်ရှိုးဝမ်ဘက် ချာခနဲလှည့်ကာ_</p> <p>"ရှိုးဝမ်.. မင်းမှာသမီးလေးပုံရှိလား?''</p> <p> </p> <p>အစ်ကိုလီပြောတာ ထန်ရှိုးဝမ်သဘောပေါက်သည်။ သူဝင်ပါချင်သည်ပေါ့။</p> <p> </p> <p>သူမကချက်ချင်း တံတောင်နှင့်တွတ်လိုက်ပြီး_</p> <p>"အစ်ကိုလီ.. လျှောက်မလုပ်ပါနဲ့... ဓာတ်ပုံရှိရင်တောင် အိမ်မှာလေ''</p> <p> </p> <p>"ဟဲ ဟဲ''</p> <p>လီခိုင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လီရှင်းတို့ ဘာလို့ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ?</p> <p> </p> <p>သူ့သားမက်ကိုဖမ်းနေသူများရှိသောကြောင့် လီရှင်းက မဆိုင်းမတွရဲ_</p> <p>"ချင်လင်.. ချင်ဖုန်းလေးကို ကျိုးဖမ်းခိုင်းပါလား... ငါတို့မိသားစုနှစ်စုက ငယ်တုန်းသေချာပေါက်စေ့စပ်ထားရမှာ''</p> <p> </p> <p>ချန်ရှန်းဖေက ချက်ချင်းစကားဖြတ်ပြောသည်_</p> <p>"လီရှင်း.. အဲလိုမလုပ်နဲ့... ငါ့နင်းနင်နဲ့ချင်ဖုန်းလေးက စေ့စပ်ထားတာရှင်းနေပြီ''</p> <p> </p> <p>"ဘယ်သူ့သမီးနဲ့လဲ မသိလိုက်ပါလား''</p> <p>မာလဲ့ဝမ်က မခံချင်စိတ်နှင့်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်လင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဒီသုံးယောက်က သူတို့သမီးကိုရွေးမယ်လို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီးယုံကြည်ချက်ရှိနေတာလဲ?</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ချင်ဖုန်းလေးကျိုးဖမ်းပွဲစသည်။</p> <p> </p> <p>အဘွားဖြစ်သူချန်ရှောက်ကလွှတ်ပေးလိုက်သောအခါ ကောင်လေးကဝူးဝူးဝါးဝါးအော်ပြီး သူ့ရှေ့မှပစ္စည်းများကိုကြည့်ရင်းပျော်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာ နှစ်လှမ်းတွားသွားပြီး ရောင်စုံဘောပင်လေးကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ကျောက်ရှန်ဟုန်ကပြုံးပြီး_</p> <p>"အင်း.. ဘောပင်ယူတယ်.. မဆိုးဘူး... နောက်ကျ စာရေးဆရာဖြစ်မှာ''</p> <p> </p> <p>ချင်ဖုန်းလေးက သူ့အဘိုးစကားကိုနားလည်သည့်အလား ချက်ချင်းဘောပင်ကိုလွှင့်ပစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စာရေးဆရာမှာအနာဂတ်မရှိကြောင်း သူသိနေသလိုပင်။ သူစာမရေးနိုင်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ဒူးရင်းသီးရှေ့တွားသွားပြီး လက်နှင့်ကိုင်ရန်ကြိုးစားသည်။</p> <p> </p> <p>“ဖူး!”</p> <p>ကျောက်မိုယွင်ကကြည့်ပြီး မရယ်ဘဲမနေနိုင်။</p> <p> </p> <p>ဒူးရင်းသီးကိုချထားတာက သူ။</p> <p> </p> <p>အဝတ်လျှော်ပြားနဲ့ကီးဘုတ်ကလည်း သူချထားခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ဒါဘာအဓိပ္ပါယ်လဲ သူသိသည်။</p> <p> </p> <p>အားလုံးက ဒူးထောက်ဖို့။</p> <p> </p> <p>ဒီတူလေးက သော*က်ဒူးရင်းသီးကိုမရွေးလောက်ပါဘူးနော်?</p> <p> </p> <p>လီကျားဝမ်ကကြည့်ရင်း သူ့ယောက်ျားလက်ချက်မှန်းသိ၍ မျက်စောင်းထိုးကာ_</p> <p>"ယောက်ျား.. အဲဒါရှင်လုပ်တာမလား? ချင်ဖုန်းလေး ဒူးရင်းသီးရွေးရင် ကျွန်မအပြန် ၁၀ လုံးဝယ်ပြီး ရှင့်ကိုဒူးထောက်ခိုင်းမယ်''</p> <p> </p> <p>“အာ!!!!”</p> <p>ကျောက်မိုယွင် ရင်နာသွားသည်။</p> <p> </p> <p>အပျော်ပဲ၊ ဟာသပဲ လုပ်တာလေ။</p> <p> </p> <p>လီကျားဝမ်ဒီလိုပြော၍လောမသိ၊ ချင်ဖုန်းလေးက ဒူးရင်းသီးကိုလွှတ်ကာ ယောင်ချာချာလုပ်နေသည်။ ထို့နောက် ဘေလ်စာရွက်တစ်ခုကိုလှမ်းသည်။</p> <p> </p> <p>ပိုက်ဆံယူရင်လည်းကောင်းတာပဲ။ ကျိုးဖမ်းတဲ့အခါပိုက်ဆံယူရင် အဓိပ္ပါယ်ကောင်းသည်။ တစ်ဘဝလုံး ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကိုကိုယ်စားပြုသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ချင်ဖုန်းလေးက ပိုက်ဆံကိုလုံးဝဂရုစိုက်ပုံမပေါ်။ သူကအပေါ်တက်ပြီး ဒင်္ဂါးပြားပေါ်ထိုင်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save