Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၄၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဝူယွမ် နှင့် ယင်းဟွမ်ဟွမ်၊ လင်းတုန် နှင့် ယင်းရှောင်ရှောင်(၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ပင်မခန်းမကြီးအတွင်းတွင် လူအုပ်ကြီးဖြင့် ပြည့်ကျပ်နေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်နှင့် လင်းတုန်တို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် လေပြင်းခန်းမမှ တပည့်များသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သူတို့ကို နှုတ်ခွန်းဆက်လာကြ၏။</p> <p> </p> <p>“ညီငယ်ဝူယွမ်၊ ညီငယ်လင်းတုန်၊ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ငါတို့ လေပြင်းခန်းမ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် တက်လာမလာဆိုတာ မင်းတို့နှစ်ယောက်ပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတယ်ကွ၊” ကျန်းဟောင်က ရင်ထဲမှလှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ သူသည် ထိုနှစ်ဦးအပေါ် မည်သည့် မကျေနပ်ချက်မျှ မရှိတော့ပေ။ သူတို့ကြားရှိ စွမ်းအားကွာဟချက်က အမီလိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း သူ့အား သိမြင်လာစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ညီငယ်နှစ်ယောက် ရှိနေမှတော့ အနိုင်ရဖို့ သေချာသလောက်ပါပဲကွာ”</p> <p> </p> <p>ဖန်ထုံကလည်း ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ဝင်ပြောလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် မဟာရှေးဟောင်းကျမ်းကို နားလည်သဘောပေါက်ထားပြီဖြစ်ရာ သူ၏ စိတ်ခံစားချက်မှာ အလွန်ကောင်းမွန်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဤအရာအားလုံးမှာ ဝူယွမ်ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ဝူယွမ်က ‘မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်’ ၏ အမွေအနှစ် လက်ဆင့်ကမ်းသည့် နည်းလမ်းကို ပြောင်းလဲပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုသို့ ပြောင်းလဲပေးခဲ့ခြင်းကြောင့်သာ သူသည် ဤကဲ့သို့ စွမ်းအားကြီးမားလွန်းသော သိုင်းပညာရပ်ကို ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုနဲ့ ညီအစ်ကိုတွေ အားလုံး စိတ်ချပါ၊ ကျွန်တော်တို့ လေပြင်းခန်းမအတွက် ဂုဏ်ကျက်သရေတွေ ယူဆောင်လာပေးနိုင်ဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသွားမှာပါ”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်နှင့် လင်းတုန်တို့ နှစ်ဦးလုံးက ပြုံး၍သာ တုံ့ပြန်လိုက်ကြလေသည်။ လေပြင်းခန်းမထဲတွင် အမျိုးသမီး တပည့်ဟူ၍ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိပေ။  </p> <p> </p> <p>တိုက်ရိုက်တပည့်များနှင့် ၎င်းအထက် အဆင့်ရှိသူများ အားလုံးမှာ အမျိုးသားများချည်းသာ ဖြစ်ကြ၏။  ဤကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးက ကောင်းမွန်ပြီး ရိုးရှင်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>အားလုံးက ညီအစ်ကိုတွေချည်းပဲလေ...</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် ရင်ထဲရှိ စကားများကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း တိုက်ရိုက်ပြောဆိုလေ့ရှိကြသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ လေပြင်းခန်းမမှ တပည့်များအားလုံးသည် တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်လျှံနေကြ၏။</p> <p> </p> <p>‘မဟာရှေးဟောင်းကျမ်း’ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခြင်းက လေပြင်းခန်းမ တစ်ခုလုံးကို အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသကဲ့သို့ ခံစားရစေပြီး လေထုမှာလည်း ပြင်းပြတက်ကြွနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ကြိုးစားနော်၊”</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ခန်းမ၏ အဖွဲ့ထဲတွင် ပါဝင်နေသော ယင်းဟွမ်ဟွမ်ကလည်း ဝူယွမ်ထံသို့ လက်သီးဆုပ်လေး မြှောက်ပြရင်း အားပေးစကား ဆိုလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ဘေးတွင်တော့ အေးချမ်းတည်ငြိမ်သော အမူအရာကိုသာ အမြဲတမ်း ထိန်းသိမ်းထားလေ့ရှိသည့် ယင်းရှောင်ရှောင် ရှိနေ၏။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က သူမကို ပြန်ပြုံးပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤမြင်ကွင်းလေးက တပည့်များစွာ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားခဲ့ဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>ယင်းရှောင်ရှောင်နှင့် ယင်းဟွမ်ဟွမ် ညီအစ်မနှစ်ဦးသည် မည်သည့်နေရာသို့ပင် သွားစေကာမူ တောင်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတွင် အမြဲတမ်း အာရုံစိုက်အခံရဆုံးသူများ ဖြစ်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို အမြဲတစေ စောင့်ကြည့်နေကြသူများ ရှိနေတတ်သည်။</p> <p> </p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင် ရှိနေသော ချင်းယိသည်လည်း ဝူယွမ်အပေါ်ထားရှိသည့် ယင်းဟွမ်ဟွမ်၏ တက်ကြွမှုများကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် လင်းလက်သွားသော ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင်များက ချင်းရဲ့ကို အလွန်အမင်း မသက်မသာ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ငယ်သူငယ်ချင်းလေးကို လက်လွှတ်လိုက်ရတော့မည့်အလားပင်။</p> <p> </p> <p>“ညီငယ်ဝူယွမ်၊ ငါတို့ တောင်ဂိုဏ်းက ညီမလေးဟွမ်ဟွမ်ကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့ မျက်လုံးပေါင်း ဘယ်လောက်တောင် ရှိမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး”</p> <p> </p> <p>“တကယ်လို့ မင်းက ရှေ့ဆက်တိုးချင်တယ်ဆိုရင်တော့ မြန်မြန်လေး လှုပ်ရှားတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်၊ မဟုတ်ရင် ချင်းယိလိုကောင်မျိုးတွေက အခွင့်အရေး ရသွားလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p> ဖန်ထုံနှင့် ဝူယွမ်၏ ဘေးရှိ အခြားသူအချို့ကလည်း ခပ်လှမ်းလှမ်းရှိ ယင်းဟွမ်ဟွမ်နှင့် ချင်းယိတို့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် ဖန်ထုံက ဝူယွမ်၏ နားနားသို့ ကပ်ကာ တီးတိုးရယ်မောရင်း ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ တောင်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးက ဝူယွမ်နှင့် ယင်းဟွမ်ဟွမ်တို့ကြားရှိ ကြည်နူးဖွယ်ရာ ဆက်ဆံရေးကို မြင်တွေ့နေကြ ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ် မပေါ်လာခင်ကဆိုလျှင် ယင်းဟွမ်ဟွမ်၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိရန် မျှော်လင့်ဆုံးသူမှာ သူမနှင့်အတူ ကြီးပြင်းလာခဲ့သည့် ငယ်သူငယ်ချင်း ချင်းယိပင် ဖြစ်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>လေပြင်းခန်းမမှ တပည့်များမှာတော့ ဝူယွမ်ဘက်မှ ထောက်ခံအားပေးခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် ဝူယွမ်အနေဖြင့် တောင်ဂိုဏ်း၏ မင်းသမီးလေးကို အပိုင်သိမ်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>“အကိုတို့ အတွေးလွန်နေကြပြန်ပြီ၊ ချင်းယိက... သူမကို ခေါ်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး၊” ဝူယွမ်က အပြုံးလေးဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူနှင့် ယင်းဟွမ်ဟွမ်တို့သည် ကတိကဝတ် အခိုင်အမာ ပြုထားပြီးကြပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟဲဟဲ၊ ဒီလောက်နှစ်တွေ အများကြီး ကြာတဲ့အထိ ညီမလေးဟွမ်ဟွမ်က တပည့်သစ်တစ်ယောက်အပေါ် ဒီလောက်တောင် စိတ်ဝင်တစားနဲ့ နွေးနွေးထွေးထွေး ဆက်ဆံတာမျိုးကို ငါတို့မြင်ဖူးတာ ဒါပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ”</p> <p> </p> <p>“ညီငယ်ဝူယွမ်၊ တကယ်လို့ မင်းသာ ငါတို့ တောင်ဂိုဏ်းရဲ့ မင်းသမီးလေးကို အပိုင်သိမ်းနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ ငါတို့ လေပြင်းခန်းမက ခန်းမလေးခုကြားမှာ ထိပ်ဆုံးနေရာကို ပြန်ရတာထက်တောင် ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းနေလိမ့်ဦးမယ်း၊”</p> <p> </p> <p>ပုံမှန်အားဖြင့် တည်ငြိမ်လေ့ရှိသော ဖန်ထုံကပင် ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် ဝင်ပြောလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟာဟ၊ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီးဖန်ထုံပြောတာမှန်တယ်၊ ငါတို့ လေပြင်းခန်းမရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ပြန်လည်မြှင့်တင်ဖို့ တာဝန်က ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီးဝူယွမ်ကလွဲပြီး တခြားသူ မရှိတော့ဘူး” အနီးနားရှိ လေပြင်းခန်းမမှ တပည့်များကလည်း ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ရယ်မောသံများ ဆူညံသွားခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ စကားပြောနေကြစဉ် လင်းတုန်၏ အကြည့်များကတော့ ယင်းရှောင်ရှောင်ထံသို့သာ တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အချစ်ရေးတွင် အတွေ့အကြုံမရှိသော လင်းတုန်မှာ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေပြီး ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် စိုက်ကြည့်ရန်ပင် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေကာ အကဲခတ်ရုံမျှသာ ခပ်မြန်မြန် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အကြည့်လွှဲသွားလေ့ရှိ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်ငြားလည်း ထိုကဲ့သို့သော လှုပ်ရှားမှု သေးသေးလေးများသည်ပင် ယင်းရှောင်ရှောင်၏ ထက်မြက်လှသော ဝိညာဉ်အာရုံခံစားမှ မလွတ်နိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ကံမကောင်းစွာဖြင့် ယင်းရှောင်ရှောင်သည် ထိုကဲ့သို့သော အကြည့်မျိုးကို အကြိမ်ကြိမ် ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးပြီဖြစ်ရာ မည်သို့မျှ တုံ့ပြန်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ယင်းရှောင်ရှောင်သည် လင်းချင်းကျူကဲ့သို့ သူမထက် ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားသူများကိုသာ စိတ်ဝင်စားလေ့ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ခန်းမလေးခုမှ တပည့်များ အချင်းချင်း အကဲခတ်ကြည့်ရှုရင်း တက်ကြွစွာ စကားပြောဆိုနေကြစဉ် တောင်ထွတ်၏ အထက်ကောင်းကင်ယံမှ မီးခိုးရောင် လူရိပ်တစ်ခုက လေထုကို ခွင်းကာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် အနည်းငယ် အေးစက်ပြီး သွေးနံ့များ ပြည့်နှက်နေသော အရှိန်အဝါကို သယ်ဆောင်လာကာ ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာပြီး ကောင်းကင်ခန်းမ တပည့်များ ရှိနေသော နေရာသို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလူရိပ် ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တောင်ထွတ်တစ်ခုလုံး၏ ဆူညံသံများမှာ အနည်းငယ် ငြိမ်သက်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူသည် များပြားလွန်းသော ရှုပ်ထွေးသည့် အကြည့်များကို လျစ်လျူရှုကာ ကောင်းကင်ခန်းမမှ တပည့်များအနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွားခြင်း မပြုခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>သူသည် ယင်းရှောင်ရှောင်တို့ ညီအစ်မကို အေးစက်စွာဖြင့် တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဝူယွမ်နှင့် လင်းတုန်တို့ထံသို့ အကြည့်တစ်ချက် ဝေ့ဝဲလိုက်ကာ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ချရင်း မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ယန်ရောက်ရှိလာမှုကြောင့် အားလုံး၏ အသံများမှာ တိုးဝင်သွားခဲ့ပြီး လေထုမှာလည်း အနည်းငယ် ပိုမိုလေးနက်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဝှစ်၊ ဝှစ်၊ ဝှစ်...</p> <p> </p> <p>လေထုကို ခွင်းသွားသော အသံများ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကျောက်တုံးရင်ပြင်၏ အရှေ့ဘက်၊ တောင်ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲများအတွက် သတ်မှတ်ထားသော နေရာများတွင် လူရိပ်အချို့ ချက်ချင်းပင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ခန်းမလေးခုမှ ခန်းမသခင်များသည် သူတို့၏ နေရာများတွင် အသီးသီး နေရာယူပြီးကြပြီဖြစ်ကာ အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်တွင်တော့ ရေအိုင်ကြီးတစ်ခုအလား တည်ငြိမ်အေးချမ်းနေသော မျက်နှာထားဖြင့် ယင်းရွှမ်းဇီ ရှိနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် အောက်ဘက်ရှိ တပည့်များကို အကဲခတ်ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး ဝမ်ယန်ကို အထူးတလည် အာရုံစိုက် ကြည့်လိုက်ကြ၏။ ကောင်းကင်ခန်းမ၏ ခန်းမသခင်ဖြစ်သော ချီလဲ့မှာ ခပ်ဖွဖွ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းရွှမ်းဇီက ချီလဲ့ကို ကြည့်ကာ မိန့်ဆိုလိုက်သည်။ “အချိန်ရောက်ခါနီးပြီ၊ ခန်းမစစ်ဆေးပွဲ စတင်ကြောင်း ကြေညာလိုက်တော့။”</p> <p> </p> <p>ချီလဲ့က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး မတ်တတ်ရပ်ကာ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံကြီးဖြင့် ကြေညာလိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ခန်းမစစ်ဆေးပွဲရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ခန်းမအသီးသီးက ခန်းမသခင်တွေက ရှင်းပြပြီးသား ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ယူဆတဲ့အတွက် ထပ်ပြီး အကျယ်တဝင့် မပြောတော့ဘူး”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမယ့် ခန်းမစစ်ဆေးပွဲဆိုတာ သိုင်းပညာဖလှယ်တဲ့ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး အသေအကြေ ရန်ငြိုးဖွဲ့ရမယ့် တိုက်ပွဲမျိုး မဟုတ်ဘူး၊”</p> <p> </p> <p>“ဒါကြောင့် သင့်တော်တဲ့ အချိန်မှာ ရပ်တန့်ဖို့ သတိထားကြပါ၊ တကယ်လို့ ဂိုဏ်းတူ ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ကြံစည်တဲ့ အရိပ်အယောင်လေး တွေ့ရမယ်ဆိုရင်တောင် ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေအရ လုံးဝ သက်ညှာပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ၊” တပည့်များက တညီတညွတ်တည်း ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ပြိုင်ပွဲ အစီအစဉ်တွေကိုလည်း ရှင်းပြပြီးသွားပြီ၊ အဲ့ဒီတော့ ပြိုင်ပွဲ အစီအစဉ်အတိုင်း ခန်းမစစ်ဆေးပွဲကို စတင်လိုက်ကြရအောင်”</p> <p> </p> <p>ချီလဲ့ စကားပြောဆိုပြီးသွားသည်နှင့် တောင်ထွတ်ပေါ်တွင် ချက်ချင်းပင် တစ်ဖန် ပြန်လည်ဆူညံသွားခဲ့လေသည်။ တပည့်များစွာသည် သူတို့၏ လက်ဖဝါးများကို လှန်လိုက်ကြရာ ကျောက်စိမ်းပြားလေးများ ထွက်ပေါ်လာ၏။  </p> <p>ထို့နောက် မရေမတွက်နိုင်သော လူရိပ်များသည် လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားကြကာ၊ တောင်ထွတ်ပေါ်ရှိ ရာနှင့်ချီသော တိုက်ပွဲရင်ပြင်များဆီသို့ ဦးတည်သွား‌နေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ပြိုင်ပွဲများကို ခန်းမလေးခုကြား အပြန်အလှန် ယှဉ်ပြိုင်ရမည့် ပုံစံဖြင့် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။  </p> <p>အနိုင်ရရှိသူများသည် နောက်တစ်ဆင့်သို့ ဆက်လက်တက်ရောက်ရမည်ဖြစ်ပြီး ရှုံးနိမ့်သူများမှာမူ တိုက်ရိုက် ထွက်သွားရမည်ဖြစ်ကာ နောက်ဆုံး ကျန်ရစ်သူ တစ်ဦးတည်းကသာ ချန်ပီယံဆုကို ဆွတ်ခူးရရှိမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်သည် သူ၏ ပြိုင်ပွဲအမှတ်စဉ်ကို ကြည့်လိုက်၏။ ပထမဆုံးပွဲစဉ်မှာ နံပါတ်ခုနစ် တိုက်ပွဲရင်ပြင်တွင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် တိုက်ပွဲရင်ပြင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်းပင် ပျံသန်းသွားခဲ့ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျောက်စိမ်းရောင် စောင်းလေးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ကျော့ရှင်းလှပသည့် လူရိပ်လေးတစ်ခုကလည်း ပေါ့ပါးစွာ ပျံဝဲလာကာ သူ၏အရှေ့တွင် ညင်သာစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ပြုံးရွှင်နေသည့် မျက်နှာလေးကို ကြည့်ရင်း ဝူယွမ်မှာ ‌ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခဲသွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ပထမဆုံး ပြိုင်ဘက်မှာ ယင်းဟွမ်ဟွမ် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့မိပေ။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းကင်ခန်းမက မိန်းမလှလေးကို အသုံးပြုပြီး ထောင်ချောက်ဆင်နေတာများလား”</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်၏ တောက်ပနေသော မျက်ဝန်းလေးများက ဝူယွမ်ကို ပြုံး၍ စိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။  </p> <p>ဝတ်ရုံများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော်ငြား သူမ၏ သွယ်လျနူးညံ့သည့် ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကောက်ကြောင်းများ ပေါ်လွင်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>နေရောင်ခြည် ဖြာကျလာသောအခါ မူလကတည်းက လှပနေပြီးသားဖြစ်သော မိန်းမပျိုလေးမှာ ပိုမို၍ပင် တောက်ပလာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တိုက်ပွဲရင်ပြင်ဆီသို့ ကျရောက်လာသော အကြည့်များမှာလည်း များစွာ ပိုမိုပြင်းပြလာခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ညီမလေးဟွမ်ဟွမ်၊ သူ့ကို အနိုင်ယူလိုက်၊ ပထမဆုက ငါတို့ ကောင်းကင်ခန်းမအတွက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။”</p> <p> </p> <p>“ညီငယ်ဝူယွမ်၊ မင်း အရှုံးပေးလို့ မရဘူးနော်။”</p> <p> </p> <p>... အောက်ဘက်တွင်တော့ ပွဲငတ်နေသော တပည့်များသည် သူတို့နှစ်ဦးကို ကြည့်ရင်း အားပေးစကားများဆိုကာ စတင်အော်ဟစ်နေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤကာလအတွင်း ထိုနှစ်ဦး စောင်းနှင့် ပုလွေကို အတူတကွ တီးမှုတ်နေကြသည်ကို တပည့်များစွာက မကြာခဏ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် ဂီတပညာရပ် ဖလှယ်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုသော်လည်း ထိုစကားများကို မည်သူကမျှ မယုံခဲ့‌ကြချေ။</p> <p> </p> <p>ဖလှယ်သည်ဆိုရာတွင်လည်း ဖလှယ်သည့် ‘ကိုယ်ဟန်အနေအထား’ အပေါ်တွင် မူတည်နေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>“မင်း အရှုံးပေးလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်ထင်တယ်၊” ဝူယွမ်က ယင်းဟွမ်ဟွမ်ကို ကြည့်ကာ ခါးသီးစွာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ တကယ်လို့ ကျွန်မသာ အရှုံးပေးလိုက်ရင် ကျွန်မရဲ့ ကောင်းကင်ခန်းမက ညီအစ်မတွေက ကျွန်မကို ဘယ်လိုထင်ကြမလဲ... ကျွန်မကြားမှာ အရင်ကတည်းက တစ်ခုခု ရှိနေခဲ့တယ်လို့ သူတို့က တကယ် ထင်သွားကြလိမ့်မယ်” ယင်းဟွမ်ဟွမ်က ပြတ်သားစွာ ခေါင်းခါယမ်းရင်း ငြင်းဆန်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ရှင် ကျွန်မရဲ့ စောင်းသံတွေကို အကြိမ်အများကြီး နားထောင်ဖူးပေမယ့် ကျွန်မရဲ့ စောင်းသံ တိုက်ခိုက်မှု အစစ်အမှန်ကိုတော့ တကယ် မကြုံဖူးသေးဘူးမလား၊ ဒီနေ့တော့ ရှင်မြင်ဖူးအောင် ကျွန်မပြပေးမယ်”</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်သည် စောင်းကို တိုက်ရိုက်ပင် မြှောက်ကိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ သွယ်လျသော ကျောက်စိမ်းသဖွယ် လက်ချောင်းလေးများဖြင့် စောင်းကြိုးများကို စတင် တီးခတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုရင် ငါကလည်း ငါ့ရဲ့ ပုလွေသံ တိုက်ခိုက်မှုကို မင်း မြင်ဖူးအောင် ပြရတာပေါ့၊”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ‘မိုးကြိုးဝိညာဉ် ကောင်းကင်ဓား’ ကို ထုတ်ယူကာ ပုလွေပုံစံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီးနောက် စတင် တီးမှုတ်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save