Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၄၂) - ဝူယွမ် နှင့် ယင်းဟွမ်ဟွမ်၊ လင်းတုန် နှင့် ယင်းရှောင်ရှောင်(၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည်လည်း အသံလှိုင်း တိုက်ခိုက်မှု အချို့ကို လေ့လာစူးစမ်းထားခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် လင်းယွမ်သည်လည်း မိုးကြိုးအသံနှင့် ပေါင်းစပ်နိုင်စွမ်းရှိပြီး ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားမှာလည်း မနိမ့်ကျလှပေ။</p> <p> </p> <p>အခြား တိုက်ပွဲရင်ပြင်များတွင် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေကြချိန် ဤနှစ်ဦးမှာမူ မျက်နှာချင်းဆိုင်လျက် စောင်းနှင့် ပုလွေကို တီးမှုတ်နေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအသံလှိုင်းများသည် လေထုထဲတွင် ပွတ်တိုက်မိသွားကြပြီး အားကောင်းလွန်းသော ယွမ်စွမ်းအင် လှိုင်းဂယက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော်ငြား ယင်းမှာ တိုက်ပွဲတစ်ခုနှင့် လုံးဝ မတူညီနေပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုအစား သူတို့နှစ်ဦး ချစ်ကြည်နူးနေကြသည်နှင့်ပင် ပိုတူနေသေး၏။</p> <p> </p> <p>“လွန်လွန်းနေပြီ...”</p> <p> </p> <p>အခြားတပည့်များမှာ ဤလူရှေ့သူရှေ့ ကြည်နူးပြနေမှုကို အတင်းအဓမ္မ သည်းခံကြည့်ရှုနေခဲ့ကြရလေသည်။</p> <p> </p> <p>အဆုံးတွင်တော့ ဝူယွမ်က သဘာဝကျကျပင် အနိုင်ရရှိသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အသံလှိုင်းများသည် ယင်းဟွမ်ဟွမ်၏ အသံလှိုင်းများလောက် အားမကောင်းသော်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီးနောက်တွင်တော့ ယင်းဟွမ်ဟွမ်ကို အလွယ်တကူပင် ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ပွဲပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ခန်းမလေးခုမှ တိုက်ရိုက်တပည့်များ၏ ထက်ဝက်ခန့်မှာ တိုက်ရိုက် ထွက်သွားခဲ့ကြရသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ဆင့်...</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်၏ ပြိုင်ဘက်မှာ မြေကြီးခန်းမမှ ချင်းယိ ဖြစ်ကာ လင်းတုန်၏ ပြိုင်ဘက်မှာမူ ကောင်းကင်ခန်းမမှ ဂိုဏ်းတူအစ်မကြီး ယင်းရှောင်ရှောင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>တိုက်ပွဲရင်ပြင်ပေါ်တွင် ချင်းယိက ဝူယွမ်ကို လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ နိဗ္ဗာန်အဆင့် ၉ ကို ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်ပြီးသွားပြီ၊”</p> <p> </p> <p>“မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဖြစ်နိုင်သေးဘူးဆိုတာကို သိပေမယ့် ငါတို့နှစ်ယောက်ကြားက ကွာဟချက်ကိုတော့ ငါ သိချင်သေးတယ်၊”</p> <p> </p> <p>သူ၏ ရင်ထဲတွင် မကျေနပ်မှုများစွာ ကိန်းအောင်းနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းအတွင်းတွင် ဝူယွမ်၏ ရုတ်ခြည်း တိုးတက်လာမှုက လျင်မြန်လွန်းလှသဖြင့် သူ့အား စွမ်းအားကင်းမဲ့သွားသကဲ့သို့ ခံစားရစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မသေမျိုးအနှစ်သာရ ဝိညာဉ်သစ်သီး အမြောက်အမြားကို ရရှိခဲ့ပြီး နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကိုး သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီးနောက် မူလက သူသည် ဝူယွမ်ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု တွေးကာ ယုံကြည်မှု အချို့ ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဟုန်ယာတုန်မှ ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအဆင့် အကြီးအကဲကို ဝူယွမ် အနိုင်ယူခဲ့ကြောင်း ကြားသိလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ဤသတင်းက ချင်းယိကို ချက်ချင်းပင် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သောက်ကျိုးနည်း တိုးတက်မှုကြီးပင်။</p> <p> </p> <p>တံခါးပိတ် မကျင့်ကြံမီက ဝူယွမ်သည် ယောင်းလင်းကိုသာ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သေးသည်။ ယခု တစ်လခန့်သာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရသေးသာ်ငြား တစ်ဖက်လူ၏ စံချိန်မှာ အသစ် ပြန်လည်ရေးထိုးသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအဆင့်။ ချင်းယိ ဆယ်ယောက်ပေါင်းလျှင်တောင် ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအဆင့် တစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>“ကွာဟချက်က ယောင်းလင်း ဆယ်ယောက်လောက် ရှိမယ်ထင်တယ်၊” ဝူယွမ်က ချင်းယိကို ပြုံးပြရင်း ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤချင်းယိအပေါ်တွင် သူသည် သိပ်ပြီး အမြင်ကြည်လင်လှခြင်း မရှိပေ။ အချစ်ရေး ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နေခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် ငယ်သူငယ်ချင်းဆိုသည့် အကြောင်းအရာကို အမြဲတစေ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလေ့ရှိသော်ငြား ဤနေရတွင် ငယ်သူငယ်ချင်းများက အောင်မြင်သွားသည်ကို ဝူယွမ် တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက အတူတကွ ကြီးပြင်းလာခဲ့ကြသော်လည်း အခြားတစ်ယောက်၏ နှလုံးသားကို မသိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ အနာဂတ်တွင်လည်း သူတို့အတွက် အခွင့်အရေး လုံးဝ ရှိလာမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက သူမကို မသိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့လျှင် ကြီးလာသောအခါတွင်လည်း သူမကို သိမ်းပိုက်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>လုံး၀ မဖြစ်နိုင်ချေ။ (ငယ်သူငယ်ချင်းတွေ ငိုလို့ရပီ)</p> <p> </p> <p>“ဘယ်လောက်ပဲ ကွာနေပါစေ၊ ငါ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စမ်းသပ်ကြည့်ချင်သေးတယ်၊”</p> <p> </p> <p>ချင်းယိ၏ မျက်နှာထားမှာ အေးစက်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ဝူယွမ်ထံသို့ လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းသဘောပဲ၊”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင် သူ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ စွမ်းအင်များ ဆူပွက်လာပြီး လက်သီးတစ်ချက် ပြန်လည် ပစ်သွင်းလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>၀ုန်း...</p> <p> </p> <p>တုံးအိအိ တိုက်မိသံကြီးနှင့်အတူ ချင်းယိမှာ ဝူယွမ်၏ လက်သီးချက်ကြောင့် တိုက်ရိုက်ပင် လွင့်စဉ်သွားခဲ့ပြီး တိုက်ပွဲရင်ပြင်ပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်း ရှုံးနိမ့်သွားခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်သည် လုံးဝ အလျှော့ပေးခဲ့ခြင်းမရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ချင်းယိကဲ့သို့သော လူမျိုးအတွက် သူ့ကို အမှန်တကယ် လဲကျသွားစေမှသာ အစစ်အမှန် အခြေအနေကို လက်ခံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်းယိ၏ ကမ္ဘာလေးထဲတွင်တော့ သူမှလွဲ၍ မည်သူကမျှ ယင်းဟွမ်ဟွမ်နှင့် မထိုက်တန်ပေ။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ငယ်စဉ်ကတည်းက သူ မွေးမြူလာခဲ့သော သာလွန်သည့် ခံစားချက်ပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ဝူယွမ်သာ အနည်းငယ်မျှ အလျှော့ပေးလိုက်မည်ဆိုပါက သူက အခွင့်အရေးရှိသေးသည်ဟု တွေးထင်ကာ မျှော်လင့်ချက်များ ထားနေဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်၏ ကရုဏာကင်းမဲ့သော အနိုင်ယူမှုမှာ ချင်းရဲ့ကို ယင်းဟွမ်ဟွမ်အပေါ် ထားရှိသည့် သူ၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုများကို စွန့်လွှတ်လိုက်စေရန်အတွက် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ ပြန်လည် နိုးထလာပြီး ပိုမို အားကောင်းလာမည်လော သို့မဟုတ် လုံးဝ အရှုံးပေးသွားမည်လော ဆိုသည်မှာတော့ သူ၏ ရွေးချယ်မှုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“ဟူး... အချစ်ပြိုင်ဘက်တွေ တွေ့ကြပြီဆိုရင် မျက်လုံးတွေ နီလာတတ်ကြတာပါပဲလား”</p> <p> </p> <p>များစွာသော တပည့်များမှာ သက်ပြင်းများကို ခပ်ဖွဖွချရင်း ရေရွတ်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ရှင်၊ ရှင် အဲဒီလောက် ပြတ်ပြတ်သားသား အနိုင်ယူပြစရာ မလိုပါဘူး၊ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ချင်းယိက အမြဲတမ်း ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားတတ်တဲ့သူမို့လို့ ဒီလို ထိုးနှက်ချက်မျိုးကို သူ ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး၊”</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်က နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ မခံစားနိုင်သည့် ဝမ်းနည်းမှု အရိပ်အယောင်လေးများဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ မျက်နှာလေးမှာလည်း အနည်းငယ် နီမြန်းနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က ချင်းယိအပေါ် ယခုလို ဆက်ဆံခြင်းမှာ သူမအတွက် မနာလိုဝန်တိုမှုများဖြင့် တိုက်ခိုက်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းကို ပြောပြနေသည်နှင့်ပင် တူနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“တကယ်လို့ မင်း သူ့ကို သဘောကျတယ်ဆိုရင် သွားပြီး နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်ပါ၊ တကယ်လို့ သဘောမကျဘူးဆိုရင်တော့ မသွားနဲ့၊ မဟုတ်ရင် သူ့မှာ မျှော်လင့်ချက်တွေ ရှိနေသေးတယ်လို့ သူ ပြန်တွေးသွားအောင် မင်းက လုပ်ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။”</p> <p> </p> <p>အနည်းငယ် စိတ်မပါ့တပါ ဖြစ်နေပုံရသော ယင်းဟွမ်ဟွမ်ကို ကြည့်ကာ ဝူယွမ်က ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>‘ရူးသွပ်စွာချစ်မြတ်နိုးသူ’ တစ်ယောက်၏ အကြီးမားဆုံးသော အထင်မှားမှုကြီးမှာ “သူမ အဲဒီလို လုပ်တယ်ဆိုတာ သူမ ငါ့ကို သဘောကျနေလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်” ဟူသော အတွေးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ...”</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်က ဘာမှ ဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး သူမအပေါ်ထားရှိခဲ့သော ချင်းယိ၏ ခံစားချက်များကို သူမ သိရှိခဲ့သော်လည်း သူမက သူ့ကို သဘောမကျသည့်အပြင် သူ့ကိုလည်း မနာကျင်စေလိုသောကြောင့် မည်သို့ ငြင်းပယ်ရမည်ကို မသိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချက်ကပင် ချင်းယိကို သူ့မှာ မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသေးသည်ဟု ခံစားရစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါတွင်တော့ ဝူယွမ်က ချင်းယိကို ပြတ်ပြတ်သားသား အနိုင်ယူလိုက်ခြင်းမှာ ယင်းဟွမ်ဟွမ်အတွက် ရွေးချယ်မှုတစ်ခု လုပ်ပေးလိုက်ခြင်းဟု ယူဆနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အဓိက အချက်မှာ ယင်းဟွမ်ဟွမ်အနေဖြင့် သူ့ကို သွားရောက် နှစ်သိမ့်မပေးရန်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ပြိုင်ပွဲကို ကြည့်လိုက်ဦး၊ နင့်အစ်မက လင်းတုန်နဲ့ ပြိုင်ရတာမို့လို့၊ အနိုင်ရချင်မှ ရမှာနော်။”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က စင်မြင့်ဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်လေသည်။ ဤအချိန်တွင် လင်းတုန်နှင့် ယင်းရှောင်ရှောင်တို့မှာ စတင် တိုက်ခိုက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်ထားကြသူများ ဖြစ်သည့်အတွက် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှု လှုပ်ရှားမှုများမှာ ရှင်းလင်းပြီး အလွန်အမင်း ပြင်းထန်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းရှောင်ရှောင်သည် သူမ၏ ကျောက်စိမ်းရောင် လက်ချောင်းလေးများကို ခပ်ဖွဖွ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ ရစ်ပတ်နေသော သုံးပေခန့် ရှည်လျားသည့် အစိမ်းရောင် ဓားတစ်လက်က သူမ၏ လက်ထဲမှ လျှပ်တစ်ပြက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ကြည်လင်လှပသော မျက်ဝန်းများထဲတွင် အေးစက်စက် အလင်းတန်းတစ်ခုက တလက်လက် တောက်ပသွားပြီးနောက် သူမ၏ ပုံရိပ်မှာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းထွက်ခွာလာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအလင်းတန်းသည် သေးသွယ်သော လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုအလား လင်းတုန်၏ အရှေ့သို့ လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ </p> <p>ထက်ရှလွန်းသော အစိမ်းရောင်ဓားသည် လင်းတုန်၏ မျက်နှာဆီသို့ ဖြောင့်တန်းသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုအတိုင်း ပြင်းထန်စွာ တိုက်ရိုက် ထိုးစိုက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းတုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများက သူ၏ ကိုယ်တွင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။ </p> <p>ချက်ချင်းပင် သူ၏ လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းက ရှေ့သို့ တိုးထွက်သွားပြီးနောက် ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်လာသော အစိမ်းရောင်ဓားကို သူ၏ လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကြားတွင် တိုက်ရိုက် ညှပ်ထားလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ လက်များသည် ရွှေရောင်လွှမ်းနေသော သတ္တုတစ်မျိုးကဲ့သို့ ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာလွန်းသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းတုန်သည် လက်ချောင်းများကို အသုံးပြုရသည့် သိုင်းပညာရပ်များကို မကြာခဏ လေ့ကျင့်လေ့ရှိပြီး လက်ချောင်းပုံစံ သိုင်းပညာရပ်များကို အများဆုံး သိရှိထားသူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>‘ရွှေခေါင်းလောင်း ကိုယ်ခန္ဓာ’ နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူ၏ လက်ချောင်း သိုင်းပညာရပ်များမှာ ပို၍ပင် အားကောင်းလာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ဓားကို လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းဖြင့် ညှပ်ထားရင်း ယင်းရှောင်ရှောင်ထံသို့ ပြန်လည်တွန်းပို့လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ချောင်းများက လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုအလား လှုပ်ရှားသွားကာ ယင်းရှောင်ရှောင်၏ ကျောက်စိမ်းရောင် လက်ကောက်ဝတ်ကို ခပ်ဖွဖွ တောက်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းရှောင်ရှောင် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> လင်းတုန်၏ လက်ချောင်းထိပ်များတွင် စုစည်းနေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် စွမ်းအားများကို သူမ ခံစားသိရှိနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမက ချက်ချင်းပင် လက်ကောက်ဝတ်ကို လျင်မြန်စွာ ပြန်ရုပ်လိုက်ပြီး ဓားရှည်ထံမှ တောက်ပသော အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ကြည်လင်ပြတ်သားပြီး အေးစက်သော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။ “ကောင်းကင်ကြယ်စု ပန်းသုံးပွင့်ဓား”</p> <p> </p> <p>ရွှစ်၊ ရွှစ်၊ ရွှစ်...</p> <p> </p> <p>အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများက လေထုကို ခွင်းကာ မြည်ဟည်းသွားပြီး ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အစိမ်းရောင် အလင်းတန်း ဓားပန်းပွင့် သုံးပွင့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုဓားပန်းပွင့်များပေါ်မှ အလွန်အမင်း သိပ်သည်းနေသော ဓားအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အလွန်တရာ အားကောင်းလွန်းသော ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းများ ပြန့်နှံ့သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“မဟာရှေးဟောင်း ကောင်းကင်ဖမ်းလက်ချောင်း၊ ပေါင်းစပ်။”</p> <p> </p> <p>လင်းတုန်က ရှေးဟောင်း ဧရာမလက်ချောင်းငါးချောင်းကို စုစည်းလိုက်ကာ ကြီးမားလွန်းသော လက်ဝါးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးလိုက်ပြီး ယင်းရှောင်ရှောင်၏ ဓားပန်းပွင့်သုံးပွင့်ကို ဖုံးအုပ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အစိမ်းရောင်အလင်းတန်း ဓားပန်းပွင့် သုံးပွင့်မှာလည်း သူ၏ ကြီးမားလွန်းသော လက်ဝါးကြီး၏ ဖုံးအုပ်မှုကို ခံလိုက်ရ၏။ ဓားအလင်းတန်းများက အပြင်းအထန် ရုန်းကန်နေကြသော်လည်း ထိုကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးကို ထိုးဖောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းတူအစ်မကြီး၊ အမကြီးရဲ့ ဓားက ကျွန်တော့် လက်ချောင်းတွေလောက် မမာဘူးထင်တယ်။”</p> <p> </p> <p>လင်းတုန်သည် ယင်းရှောင်ရှောင်အနီးသို့ ထပ်မံချဉ်းကပ်သွားပြီး သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ တိုက်ရိုက်ပင် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“မောင်ငယ်လင်းတုန်၊ မင်းက တကယ်ကို အားကောင်းတာပဲ၊ ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ လက်ချောင်းတွေကိုချည်းပဲ အားကိုးနေလို့ကတော့ ငါ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”</p> <p> </p> <p>ယင်းရှောင်ရှောင်၏ မျက်နှာထားမှာ လေးနက်လာခဲ့သည်။ လင်းတုန်က သူမအပေါ် ဖိအားများ ပေးနိုင်နေသဖြင့် ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကျမ်းကို အသုံးပြုတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ယွမ်စွမ်းအင်များသည် ဧရာမလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုအလား ယင်းရှောင်ရှောင်၏ အနောက်ဘက်တွင် ရူးသွပ်စွာ စုစည်းလာကြသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် ထိုလှိုင်းလုံးကြီးက ရိုက်ခတ်သွားပြီး သူမ၏ အနောက်ဘက်တွင် ပေတစ်ရာခန့် ကြီးမားသော ဧရာမ အလင်းဓားကြီးတစ်လက်အဖြစ်သို့ တကယ်ပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအလင်းဓားကြီး ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်ယံမှာ တွန့်လိမ်ကောက်ကွေးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအလင်းဓားကြီးသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် ထက်ခြမ်းခွဲပစ်နိုင်လောက်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကျမ်းလား...”</p> <p> </p> <p>လင်းတုန်က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီး ဆက်လက်၍ ပေါ့ဆရဲခြင်း မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူက ဝူယွမ် အဆင့်မြှင့်တင်ပေးထားပြီး ကောင်းကင်အဆင့် ဝိညာဉ်ရတနာလက်နက်တစ်ခုအဖြစ်သို့ တိုးတက်ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော ‘ကောင်းကင်အကြေးခွံ ရှေးဟောင်းလှံ’ ကို ချက်ချင်းပင် ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“လက်ချောင်း သိုင်းပညာရပ်တွေနဲ့ မလုံလောက်ဘူးဆိုရင် ငါ့ဆီမှာ လှံသိုင်းပညာရပ်တွေ ရှိသေးတယ်...”</p> <p> </p> <p>ရွှေရောင် နဂါးများ ရစ်ပတ်ထားသည့် ထူထဲသော အနက်ရောင်၊ ဧရာမ ‘ကောင်းကင်အကြေးခွံ ရှေးဟောင်းလှံ’ ကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လင်းတုန်သည် စစ်နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားပြီး ယင်းရှောင်ရှောင်၏ အလင်းဓားကြီးကို တိုက်ရိုက်ပင် ရင်ဆိုင်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save