Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၅၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ယွမ်ဂိုဏ်းမှလူများနှင့် ထိတ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်း(၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>“ဝူယွမ်လား...”</p> <p> </p> <p>“မင်းက ယောင်းလင်းကို သတ်ခဲ့တဲ့ အဲဒီဝူယွမ်လား...”</p> <p> </p> <p>“တောင်ဂိုဏ်းက တပည့်လား...”</p> <p> </p> <p>ရှန်ယွမ်နှင့် ရှာယန်တို့က သူ့ကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်ကာ မေးလိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်လေး... မင်းက ယောင်းလင်းကို အနိုင်ယူနိုင်ရုံလေးနဲ့ ငါတို့ရှေ့မှာ မောက်မာဝင့်ကြွားခွင့်ရှိတယ်လို့ မထင်နဲ့နော်၊ မင်းရဲ့ နာမည်က မကြာသေးခင်ကမှ ငါတို့ ယွမ်ဂိုဏ်းမှာ နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားလာခဲ့တာ...”</p> <p> </p> <p>“ယောင်းလင်းက ငါတို့ ယွမ်ဂိုဏ်းကနေ နှင်ထုတ်ခံရတာ ဖြစ်ပေမယ့် သူ့ကို ဖြေရှင်းဖို့က မင်းတို့ တောင်ဂိုဏ်းရဲ့ အလုပ်မဟုတ်ဘူး...”</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ... ဒီတစ်ခေါက် မင်းကိုဖမ်းပြီး ငါတို့ တပည့်တွေ သေချာ လေ့လာနိုင်ဖို့အတွက် ယွမ်ဂိုဏ်းကို ပြန်ခေါ်သွားရတော့မှာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>ထိုနှစ်ဦးသည် ဝိညာဉ်စစ်သူကြီး ရှစ်ပါး ဖြစ်ကြပြီး သူတို့၏ စွမ်းအားမှာ ဝမ်ယန် သို့မဟုတ် ယင်းရှောင်ရှောင်တို့ထက် မနိမ့်ကျပေ။</p> <p> </p> <p>စောစောက သူတို့၏ လုပ်ကြံတိုက်ခိုက်မှုမှာ ယင်းဟွမ်ဟွမ်ကို အဓိက ပစ်မှတ်ထားခဲ့ပြီး သူမ၏ ကောင်းကင်ဖီးနစ် စောင်းကို လုယူလိုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ယခု သူတို့သည် ဝူယွမ်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားပြီဖြစ်ရာ ဆက်လက်၍ ပေါ့ဆရဲတော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>“အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော်ကူညီပေးမယ်...”</p> <p> </p> <p>လင်းတုန်သည် သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကို ရှင်းလင်းပြီးသွားပြီဖြစ်ရာ ဝူယွမ်၏ ဘေးသို့ ချက်ချင်း ရောက်လာခဲ့လေသည်။ </p> <p>ပြိုင်ဘက်များမှာ ယွမ်ဂိုဏ်း၏ ဝိညာဉ်စစ်သူကြီး ရှစ်ပါးထဲမှ နှစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူသည်လည်း တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ...”</p> <p> </p> <p>“မဟာကန္တာရ မိစ္ဆာမျက်လုံး...”</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦး အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီးနောက် ဤသိုင်းပညာရပ်ကို ချက်ချင်းပင် ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ သူတို့သည် မဟာရှေးဟောင်းကျမ်းကို သင်ယူတတ်မြောက်ထားပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းကို အသုံးပြု၍ မဟာကန္တာရ မိစ္ဆာမျက်လုံးကို အသက်သွင်းလိုက်သောအခါ သူတို့၏ မဟာကန္တာရ မိစ္ဆာမျက်လုံးမှာ အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီး စွမ်းအားမှာလည်း ယခင်ကထက် များစွာ သာလွန်သွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးသည် ရှေးဟောင်း ကန္တာရသားရဲများ၏ ဝိညာဉ်များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆင့်ခေါ်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ခြောက်သွေ့‌သွေ့ အရှိန်အဝါတစ်ခု ပြန့်နှံ့သွားပြီး မိစ္ဆာအသံတောင်တန်းကြီး တစ်ခုလုံး၏ အသက်စွမ်းအင်များမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမြန်နှုန်းဖြင့် ညှိုးနွမ်းခြောက်သွေ့သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကြီးမားလွန်းသော စွမ်းအင်များသည် မီးတောင်ပေါက်ကွဲသည့်အလား သူတို့ထံသို့ တိုးဝင်လာပြီး လေဟာနယ်ထဲရှိ ရှေးဟောင်း ဧရာမကန္တာရသားရဲ ဝိညာဉ်ကြီးအတွင်းသို့ အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်နှင့် လင်းတုန်တို့၏ အရှိန်အဝါများမှာလည်း လှိုင်းတံပိုးထန်နေသည့်အလား မြင့်တက်လာပြီး ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းအားကောင်းသော လှိုင်းဂယက်များက သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှ ပြန့်နှံ့ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့၏ အနောက်ဘက်ရှိ ရှေးဟောင်း ကန္တာရသားရဲ ဝိညာဉ်ကြီးမှာ ပို၍ စစ်မှန်လုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>စွမ်းအားများ ခဏတာ စုစည်းပြီးနောက် ရှေးဟောင်း ကန္တာရသားရဲ ဝိညာဉ်ကြီး၏ နဖူးပေါ်ရှိ ဒေါင်လိုက် မျက်လုံးကြီးသည် ရုတ်တရက် ပွင့်လာခဲ့ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလင်းတန်း နှစ်ခုက ရှန်ယွမ်နှင့် ရှာယန်တို့ထံသို့ ဦးတည်လျက် ပစ်လွှတ်ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းကင်မြစ် သိုင်းပညာရပ်... ကောင်းကင်မြစ် ချိုးဖျက်လက်ဝါး...” ရှန်ယွမ်၏ နက်ရှိုင်းပြီး ကြမ်းတမ်းသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးက ကောင်းကင်ယံတွင် ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ဧရာမကောင်းကင်မြစ်ကြီးက ကြီးမားလှသော ပိုးသားဖဲကြိုးကြီး တစ်ခုအလား ဟိန်းဟောက်ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းကာ သူတို့နှစ်ဦးထံသို့ ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ရွှေတောင် နတ်ဘုရားကျမ်း... ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကို ဖိနှိပ်မယ့် ရွှေတောင်...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်နှင့် လင်းတုန်တို့ထံမှ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာသော ကြီးမားလှသည့် ဖိအားများကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည့် အချိန်တွင် ရှာယန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် အချိန်ဆွဲမနေရဲဘဲ သူ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ ယွမ်စွမ်းအင်အားလုံးကို ပေါက်ကွဲထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ လှိုင်းတံပိုးများအလား တက်ကြွနေသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများက ရွှေတောင်ကြီး တစ်တောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ နှစ်ဦးလုံးသည် ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အားကောင်းသော ထူးခြားသည့် သိုင်းပညာရပ်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုသိုင်းကျမ်းများ၏ စွမ်းအားမှာလည်း ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကျမ်းထက် မည်သို့မျှ ယုတ်လျော့နေခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော သိုင်းပညာရပ်များသည် ဝူယွမ်နှင့် လင်းတုန်မှ မဟာရှေးဟောင်းကျမ်းကို အသုံးပြု၍ အသက်သွင်းထားသော မဟာကန္တာရ မိစ္ဆာမျက်လုံးနှင့် မည်သို့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>အလင်းတန်း နှစ်ခုသည် ရှာယန်နှင့် ရှန်ယွမ်တို့၏ ကောင်းကင်မြစ်နှင့် ရွှေတောင်တို့ကို တိုက်ရိုက်ပင် ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့၏ အရှိန်အဟုန်မှာ မလျော့ကျဘဲ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များအတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာတော့မည့်အလား ဖြစ်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“သတိထား... မင်းတို့ ခုခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး...”</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် အားကောင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။ အဝေးမှနေ၍ အညိုရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အကြီးအကဲ ကျန်းက လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် မီးခိုးရောင် အလင်းတန်းများထဲရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိပြီး ရှာယန်နှင့် ရှန်ယွမ်တို့ ၎င်းတို့ကို သေချာပေါက် ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ကြောင်းကို သိရှိထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်း စွမ်းအားများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ထိုနှစ်ဦး၏ အရှေ့တွင် အတားအဆီး နှစ်ခု ဖန်တီးကာ ကာကွယ်ပေးထားလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှစ်... ရွှစ်...</p> <p> </p> <p>သို့သော်ငြားလည်း သူသည် ဝူယွမ်နှင့် လင်းတုန်တို့၏ မဟာကန္တာရ မိစ္ဆာမျက်လုံးကို အထင်သေးနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ </p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးခိုးရောင် အလင်းတန်းများသည် သူ၏ ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်း စွမ်းအင် အတားအဆီးများကိုပင် ထိုးဖောက်သွားခဲ့ပြီး လူငယ်နှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို တိုက်ရိုက်ပင် ထိမှန်သွားခဲ့လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်း စွမ်းအား အတားအဆီးများ၏ ဟန့်တားမှုကြောင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးခိုးရောင် အလင်းတန်းများမှာ များစွာ အားနည်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်များ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက်တွင် စွမ်းအားများ သိပ်မကျန်ရစ်တော့ဘဲ သူတို့ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိစေရုံမျှသာ ဖြစ်စေခဲ့ပြီး အသက်ကိုမူ အန္တရာယ် မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့ တောင်ဂိုဏ်းမှာ မဟာရှေးဟောင်းကျမ်းကို နားလည်သဘောပေါက်တဲ့သူ နောက်ထပ် ရှိနေအုံးမယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့မိဘူး... ပြီးတော့ နှစ်ယောက်တောင် ဖြစ်နေသေးတယ်၊ ကြည့်ရတာ မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို ဆက်ပြီး အသက်ရှင်ခွင့် ပေးထားလို့ မရတော့ဘူးပဲ...” </p> <p>အညိုရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အကြီးအကဲက ဝူယွမ်နှင့် လင်းတုန်တို့ကို စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ </p> <p>သူတို့သည် နိဗ္ဗာန်အဆင့် ၈ တွင်သာ ရှိနေသေးသော်လည်း သူ၏ စွမ်းအင်အကာအကွယ်ကို ချိုးဖျက်နိုင်စွမ်း ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ဤနှစ်ဦးကိုသာ ဆက်လက် ကြီးထွားခွင့် ပေးထားမည်ဆိုပါက သူတို့သည် နောက်ထပ် ကျိုးထုံ နှစ်ယောက် ဖြစ်လာရန် အလားအလာ ရှိနေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးထုံသည် သူတို့ ယွမ်ဂိုဏ်းအတွက် နက်ရှိုင်းသော အမာရွတ်တစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ ကျိုးထုံကြောင့်သာ သူတို့သည် တောင်ဂိုဏ်း၏ မဟာရှေးဟောင်းကျမ်းကို အလေးအနက် စတင်ထားရှိလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“မဟာရှေးဟောင်းကျမ်း...” ရှာယန်နှင့် ရှန်ယွမ်တို့သည် အံ့ဩတကြီးဖြင့် ရေရွတ်လိုက်ကြလေသည်။ မဟာရှေးဟောင်းကျမ်း၏ ကျော်ကြားမှုကို သူတို့ ကြားဖူးထားကြမှန်း ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒုတိယညီလေး... ဒဏ်ရာရနေတဲ့ အဲဒီနှစ်ယောက်ကို မင်းဆီမှာ ထားခဲ့မယ်နော်... ဒီအဘိုးကြီးကို ငါရှင်းလိုက်မယ်...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်သည် အကြီးအကဲကျန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်းမှ လင်းတုန်ကို ပြောလိုက်လေသည်။ </p> <p>အကြီးအကဲကျန်းသည် ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲ တစ်ဦးဖြစ်ကာ ယခင်က ဟုန်ယာတုန်မှ အကြီးအကဲထက် များစွာ ပိုမိုအားကောင်းလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ဖြင့်သူအား အနိုင်ရနိုင်မည်လားဆိုသည်ကို ဝူယွမ် မသေချာပေ။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူ မနိုင်ခဲ့လျှင်တောင်မှ သူ့ထံတွင် အရန်အစီအစဉ် တစ်ခု ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟွမ်ဟွမ်... မင်း ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်ထဲ အရင်ဝင်သွားလိုက်...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်ကို သူ၏ အနောက်တွင် ထားလိုက်ပြီး ယင်းဟွမ်ဟွမ်ကို ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင် နယ်မြေအတွင်းသို့ ချက်ချင်း ဆင့်ခေါ်လိုက်ကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟွမ်ထံသို့ သတင်းစကား ပါးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“အကြီးအကဲဟွမ်... ဟွမ်ဟွမ်ကို နေရာလွတ်တစ်ခုမှာ ထားပေးလိုက်ပါ...”</p> <p> </p> <p>“ဒီကောင့်ကို ငါဖိနှိပ်ထားနိုင်တယ်... ငါ့ကို လှုပ်ရှားစေချင်လား...” ဟွမ်က သတင်းစကား ပါးကာ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးဘုရင်၏ နန်းတော်တစ်ခုကို ဖိနှိပ်ထားရသော်လည်း ဤအကြီးအကဲကျန်းမှာ ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးသူဖြစ်သဖြင့် သူ့အား ဖိနှိပ်ရန်အတွက် မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်၏ စွမ်းအားကို အများအပြား အသုံးပြုရန် မလိုအပ်ပေ။</p> <p> </p> <p>“မလိုပါဘူး... ကျွန်တော်ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်က ဘယ်လောက်ထိလဲဆိုတာနဲ့ သူ့ကို ကျွန်တော် ကိုင်တွယ်နိုင်မလားဆိုတာကို ကြည့်ချင်သေးလို့ပါ...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က ငြင်းပယ်လိုက်လေသည်။ လက်ရှိအချိန်တွင် ကန္တာရတိမ်တိုက်၊ ချိတ်ပိတ်ခြင်းတိမ်တိုက် သို့မဟုတ် ဟွမ် မည်သူမဆို ပြိုင်ဘက်ကို လွယ်ကူစွာ ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာလည်း ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသော ဤအားကောင်းသည့် သိုင်းပညာရှင်ကို ဝူယွမ်က စိန်ခေါ်ရဲခြင်း၏ အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ အနောက်တွင် အရန်အကူအညီအဖြစ် ရတနာသုံးခု ရှိနေသည် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>လင်းတုန်သည် ဝိညာဉ်စစ်သူကြီးရှစ်ပါးထဲမှ နှစ်ဦးထံသို့ ပြေးဝင်သွားနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ ဒဏ်ရာမရထားလျှင်တောင်မှ လင်းတုန်က သူတို့နှစ်ဦးကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရန်မှာ ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။ သူ့ထံတွင် သူ၏ ဝိညာဉ်တံဆိပ် ရှိနေသေးလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်နှင့် အကြီးအကဲကျန်းတို့သည် အချင်းချင်း ရင်ဆိုင်နေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p> ဤအချိန်တွင် ရွှေတစ္ဆေဇီးကွက်မှာ ရှောင်တျောင်း၏ ရိုက်နှက်မှုကြောင့် သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ အကူအညီ တောင်းခံလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“အကြီးအကဲကျန်း... ကျွန်တော့်ကို မြန်မြန် လာကူညီပါဦး... ဒီကောင်လေးကို အတူတူသတ်ကြတာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>“အစ်ကိုကြီး... အဲဒီ အဘိုးကြီးကို အစ်ကိုကြီးက ကိုင်တွယ်နေတာလား... ကျွန်တော်ရဲ့ ကောင်းကင်မြွေပါ ပုံစံအစစ်ကို ထုတ်သုံးဖို့ လိုသေးလား...”</p> <p> </p> <p>ရှောင်တျောင်းကလည်း ဝူယွမ်ထံသို့ သတင်းစကား ပါးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှေတစ္ဆေဇီးကွက်ကို အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ သူ မရှင်းလင်းနိုင်ရသေးခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ သူ၏ ကောင်းကင်မြွေပါခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးမပြုရသေးသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လူသားပုံစံဖြင့်ဆိုလျှင် သူ၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်ရန် ခက်ခဲနေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ ကောင်းကင်မြွေပါ တိုက်ခိုက်ရေးပုံစံဖြင့်သာဆိုလျှင် ရွှေတစ္ဆေဇီးကွက်ကို အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ချက်ချင်း သတ်ပစ်နိုင်ခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“မလိုပါဘူး... ငါ ကိုင်တွယ်နိုင်လောက်ပါတယ်၊ မင်းက အဲဒီ တစ္ဆေဇီးကွက်ကိုသာ မြန်မြန်ရှင်းလိုက်ပါ...” ဝူယွမ်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် သတင်းစကား ပြန်ပို့လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်လေး... မင်းကို ငါ အခုပဲ ငရဲပြည်ပို့ပေးမယ်...”</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲကျန်းသည်လည်း ဆက်လက်၍ အချိန်ဆွဲမနေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။  အကယ်၍ အချိန်ဆွဲနေမည်ဆိုပါက အခြေအနေများမှာ သူတို့အတွက် အဆင်မပြေ ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်ရာ ဧရာမယွမ်စွမ်းအင် ပိုးသားဖဲကြိုးကြီး တစ်ခုက ဝူယွမ်ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး သူ့ကို အမှုန့်ဖြစ်သွားအောင် ချေမွပစ်မည့်အလား ပုံပေါက်နေခဲ့၏。</p> <p> </p> <p>“အာဏာရှင်လက်သီး၊ ကောင်းကင်ပြာနဂါးပုံစံ...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်သည် သူ့အင်အားကို ဆက်လက်၍ ထိန်းချုပ်မထားတော့ပေ။ အာဏာရှင် အာဏာရှငသွေးများ ဆူပွက်လာပြီး ကောင်းကင်ပြာနဂါးအသွင်ပြောင်းခြင်း ပညာဂပ်ကို အပြည့်အဝ ထုတ်သုံးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ပြာနဂါးအရိပ်ကြီး တစ်ခုက ဝူယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ရစ်ပတ်ထားကာ သူ၏ လက်သီးလေပြင်းများနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘန်း...”</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ကျန်း၏ ယွမ်စွမ်းအင် ပိုးသားဖဲကြိုးကြီးမှာ တိုက်ရိုက်ပင် အမှုန့်ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ဝူယွမ်သည် လက်သီးများကို အဆက်မပြတ် ပစ်သွင်းလိုက်၏။ အာဏာရှင်သွေးနှင့် ကောင်းကင်ပြာနဂါးအသွင်ပြောင်းခြင်း ပညာရပ်တို့၏ စွမ်းအားဖြည့်တင်းမှုအောက်တွင် အာဏာရှင်လက်သီး၏ စွမ်းအားမှာ တဖြည်းဖြည်း ပိုမို အားကောင်းလာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ခါတစ်ရံ ဆယ်ဆသော အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေတတ်သည့် ‘ချယ်’ အက္ခရာ လျှို့ဝှက်ချက်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ပြင်းထန်သည့် လက်သီးချက်များအောက်တွင် သူသည် ရန်သည်ကို နောက်သို့ တစ်လှမ်းချင်း ဆုတ်ခွာသွားရအောင် တကယ်ပင် ဖိအားပေးနိုင်ခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းကို ငါ တကယ် အထင်သေးမိသွားတာပဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲကျန်းမှာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့၏။ ဝူယွမ်၏ လက်သီးချက်များက သူ့အသက်ကို ခြိမ်းခြောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က ပြောလိုက်လေသည်။ “ဒါပဲလား... ခင်ဗျား မခံနိုင်တော့ဘူးလား... ကြည့်ရတာ ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် အထင်ကြီးလွန်းသွားတာပဲ...”</p> <p> </p> <p>ဤအကြီးအကဲသည် သူ၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝထုတ်သုံးလာအောင် မလုပ်နိုင်သေးချေ။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save