Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၅၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">သားရဲတစ်သောင်းတောင်တန်းကြီးတွင် စာရင်းသွင်းခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">ကျဲ့အက္ခရာ လျှို့ဝှက်ချက်(၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ကျန်းသည် အာဏာရှင်လက်သီး၏ ဒဏ်ကို ဆက်လက်၍ မခံနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ပြာဧကရာဇ်၏ အာဏာရှင်သွေးဖြင့် အသက်သွင်းလိုက်သော ဝူယွမ်၏ အာဏာရှင်လက်သီးသည် ပြိုင်ဘက်၏ ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်း စွမ်းအားများကိုပင် ပြန့်ကျဲသွားစေနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလွန်းသော စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်ပေးနိုင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အာဏာရှင်သွေး၏ စွမ်းအားသည် ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်း စွမ်းအားထက် များစွာ ပိုမိုအားကောင်းပြီး ကြီးစိုးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် စွမ်းအားပိုင်းအရ ယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ဝူယွမ်က အပြတ်အသတ် အသာစီးရနေခဲ့၏။ </p> <p>ထို့အပြင် ချယ် အက္ခရာ လျှို့ဝှက်ချက်မှ ၁၀ ဆ အားပြင်းတိုက်ခိုက်မှုက အကြီးအကဲ ကျန်းကို အလွန်အမင်း မသက်မသာ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တိုက်ပွဲအလယ်တွင် ၁၀ ဆ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို မည်သူက ခံနိုင်ရည်ရှိမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူဖြင့် အရှုံးပေးမည် မဟုတ်ပေ။ ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အားကောင်းလှသော သိုင်းပညာရပ်များက သူ့အား အချိန်တိုအတွင်း စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာစေရန် ထောက်ပံ့ပေးထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“နတ်ဆိုးယွမ် ကျိန်စာသင့်ခန္ဓာကိုယ်...”</p> <p> </p> <p>သူက အရှုံးမပေးလိုသော စိတ်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။ ယွမ်စွမ်းအင်များက လှိုင်းတံပိုးများအလား သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာပြီး ယခင်က ယောင်းလင်း အသုံးပြုခဲ့သော သိုင်းပညာရပ်နှင့် ဆင်တူပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာပြီး ကြွက်သားများက ဖောင်းကြွလာကာ သွေးကြောအပြာများက မြွေငယ်လေးများအလား ယှက်နွယ်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်ငြားလည်း အကြီးအကဲကျန်း၏ သိုင်းပညာရပ်မှာ များစွာ ပိုမိ အားကောင်းလှပေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ခိုင်မာသော အနက်ရောင်ပုံသဏ္ဍာန်များ ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p> ဤပုံစံများသည် သူ၏ အသားနှင့် သွေးများထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရူန်းစာလုံးများနှင့် ဆင်တူပြီး ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ သူ့ကို အလွန်အမင်း ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသွင်အပြင်ကို ပေးစွမ်းနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲကျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အဆပေါင်းများစွာ ကြီးထွားလာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လူထွားကြီး တစ်ဦးအလား ဖြစ်နေခဲ့၏။ </p> <p>အနက်ရောင် ရူန်းစာလုံးများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် လင်းလက်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင်လွှမ်းသွားကာ ရှေးဟောင်း အရိုင်းအစိုင်း သားရဲကြီး တစ်ကောင်အလား ဖြစ်နေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အရှိန်အဝါများမှာ လှိုင်းတံပိုးများအလား မြင့်တက်လာပြီး ယခင်ကထက် စွမ်းအား နှစ်ဆနီးပါး ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အမြင့်ဆုံးသော ပညာရပ်တစ်ခုပီပီ ဤစွမ်းအား ပေါက်ကွဲထွက်လာမှုက သူ၏ စွမ်းအားကို ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်နှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိလာစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“သေစမ်း...”</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲကျန်း၏ မျက်နှာမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်နေပြီး သူက လက်သီးများကို ပစ်သွင်းလိုက်လေသည်။ သွေးရောင် ပုံစံများ ပါဝင်သော ဧရာ လက်သီးရာကြီးများက ဝူယွမ်ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ တိုး၀င်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“လမ်းခြောက်သွယ် ဝင်စားခြင်းလက်သီး...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်သည် အနည်းငယ် လေးနက်သွားပြီး သူ ကနဦး နားလည်သဘောပေါက်ထားသော လက်သီး သိုင်းပညာရပ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>လမ်းခြောက်သွယ် ဝင်စားခြင်းလက်သီးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နေရာလပ်မှာ တွန့်လိမ်ကောက်ကွေးသွားခဲ့၏။ </p> <p>လေဟာနယ်ထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ထူးဆန်းသည့် ဖြစ်စဉ်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။ </p> <p>အစစ်အမှန် နဂါးများ လှည့်ပတ်နေပြီး ဖီးနစ်ငှက်များ ကောင်းကင်ယံကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေကာ အစိမ်းရောင် ကြာပန်းများက မြေပြင်ပေါ်တွင် ပွင့်လန်းနေပြီး မသေမျိုး အရိပ်များပင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝင်စားခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အားဖြည့်ပေးလိုက်သောအခါ ဝူယွမ်၏ လက်သီးရိပ်များမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အားကောင်းလာခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘန်း...”</p> <p> </p> <p>လက်သီးများ အချင်းချင်း တိုက်မိသွားကြပြီး ပြင်းထန်လွန်းသော ယွမ်စွမ်းအင် မုန်တိုင်းကြီးကြောင့် မိစ္ဆာအသံတောင်တန်းကြီး တစ်ခုလုံးမှာ မုန်တိုင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်သွားသည့်အလား ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>မုန်တိုင်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အကြီးအကဲကျန်း၏ လက်မောင်းများမှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ကျိုးပဲ့ကြေမွသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမြန်နှုန်းဖြင့် ပြိုကွဲသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ဝူယွမ်က ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဝင်... စား... ခြင်း...”</p> <p> </p> <p>သူသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် စကားလုံး နှစ်လုံးကိုသာ ရေရွတ်လိုက်နိုင်လေသည်။ သေဆုံးခါနီး အချိန်တွင် သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲ၌ မကျေမနပ်ဖြစ်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။  </p> <p>ထိုကောင်လေးသည် နိဗ္ဗာန်အဆင့် ၈ တွင်သာ ရှိသေးသော ကောင်လေး တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည် မဟုတ်လော ဝင်စားခြင်း၏ အစစ်အမှန် ရည်ရွယ်ချက်ကို သူက မည်သို့ ‌နားလည်နေနိုင်ခဲ့သနည်း။</p> <p> </p> <p>“သေချာ သွားပြီး ပြန်ဝင်စားလိုက်ပါ အဘိုးကြီးရာ...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်သည် အကြီးအကဲကျန်း၏ ဝိညာဉ်ကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီးနောက် ချိတ်ပိတ်ခြင်းရူန်း တစ်ခုဖြင့် ဖိနှိပ်ထားလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲကျန်း၏ ဝိညာဉ်မှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်ပြီး ယခင်က ကျန်းကျုံး၏ ဝိညာဉ်ထက်ပင် ပိုမိုအားကောင်းသေးသည်။ အကြီးအကဲကျန်း၏ ဝိညာဉ်ကို စုပ်ယူလိုက်ခြင်းက သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သေချာပေါက် သိသိသာသာ တိုးတက်လာစေမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ရှောင်တျောင်းသည်လည်း သူ၏ တိုက်ပွဲကို အဆုံးသတ်ပြီးခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ရွှေတစ္ဆေဇီးကွက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ပြီး ၎င်း၏ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ရှောင်ယန်၊ ဒီနတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို ယူထားလိုက်... မင်း  နိဗ္ဗာန်အဆင့် ၉ ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ဖို့အတွက် လုံလောက်လောက်ပါတယ်...”</p> <p> </p> <p>ရှောင်တျောင်းက နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို ရှောင်ယန်ထံသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပစ်ပေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စွမ်းအားမှာ အပြည့်အဝနီးပါး ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာပြီဖြစ်ပြီး သူထက် အားနည်းသော ဤနတ်ဆိုးဝိညာဉ်များက သူ့အတွက် အကူအညီ သိပ်မဖြစ်စေသဖြင့် သူက ၎င်းကို ရှောင်ယန်အား ရက်ရောစွာ ပေးကမ်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“အစ်ကိုကြီး၊ အစ်ကိုကြီးက တကယ်ကို အားကောင်းလွန်းတယ်... ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်က အဲဒီ အဘိုးကြီးက အစ်ကိုကြီးရဲ့ လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့တင် အမှုန့်ဖြစ်သွားတာပဲ...”</p> <p> </p> <p>ရှောင်တျောင်းက တံတွေးမြိုချလိုက်ပြီး ဝူယွမ်ကို လေးစားအားကျစွာဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီအဆင့်မှာ ဝင်စားခြင်း စွမ်းအားရဲ့ အမျှင်တန်းလေး တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နိုင်တယ်ဆိုတော့... အစ်ကိုကြီးက သူ့ရဲ့ အတိတ်ဘဝက မှတ်ဉာဏ်တချို့များ ပြန်လည်နိုးထလာတာများလား...”</p> <p> </p> <p>ရှောင်တျောင်းက သူ၏ စိတ်ထဲမှ မှန်းဆတွေးတောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အစ်ကိုကြီးသည် အားကောင်းသော ဝင်စားသူ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်းကို သူ အမြဲတစေ ယုံကြည်ထားခဲ့သဖြင့် အစ်ကိုကြီးက ဤမျှ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ခြင်းအား သူ လက်ခံနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“သူက ဒီလောက်တောင် အားနည်းလိမ့်မယ်လို့ ငါလည်း မထင်ထားခဲ့မိဘူး...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။ ဤသည်မှာ လမ်းခြောက်သွယ် ဝင်စားခြင်း လက်သီးကို သူ ဒုတိယအကြိမ်မြောက် အသုံးပြုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လက်သီး၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူ မကျင့်ကြံရသေးဘဲ ဝင်စားခြင်း၏ အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခုကိုသာ တုပနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ </p> <p>လမ်းခြောက်သွယ်လမ်းခြောက်သွယ် ဝင်စားခြင်း လက်သီး၏ အစစ်အမှန် နက်နဲမှုကို နားလည်သဘောပေါက်ရန်အတွက် သူ များစွာ လိုအပ်နေသေး၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား လမ်းခြောက်သွယ် ဝင်စားခြင်း လက်သီး၏ စွမ်းအားက သူ့ကို အံ့ဩသွားစေနိုင်ခဲ့သည်။ ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်ရှိ အားကောင်းသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင်လျှင် ၎င်းကို ခံနိုင်ရည်မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က ယင်းဟွမ်ဟွမ်ကို အပြင်သို့ ထုတ်ပေးလိုက်လေသည်။ ဤအချိန်တွင် မိစ္ဆာအသံတောင်တန်းကြီး တစ်ခုလုံးမှာ အပျက်အစီးများကြားတွင် လုံးဝ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ပြီးသွားပြီလား...”</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ရင်း အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲတစ်ဦးနှင့် ဝိညာဉ်စစ်သူကြီး နှစ်ဦးတို့မှာ သူတို့၏ လက်ချက်ဖြင့် ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ ရှင်းလင်းခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီတစ်ခေါက်တော့ ယွမ်ဂိုဏ်းက အကြီးအကျယ် ဆုံးရှုံးသွားပြီပဲ...”</p> <p> </p> <p>လင်းတုန်က ရယ်မောရင်း သေဆုံးသွားသူများထံမှ သိုလှောင်အိတ်အားလုံးကို လိုက်လံ သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>တိုက်ပွဲအပြီးတွင် ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းခြင်း..</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ ကောင်းမွန်သော အကျင့်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ရှောင်ယန်သည် ဗာမီလီယံငှက် အစစ်အမှန် မီးတောက်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး အလောင်းများနှင့် အထောက်အထားများကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ ရတနာများကို လုယူခြင်းနှင့် အထောက်အထားများကို ဖျက်ဆီးခြင်း၊ လုပ်ငန်းစဉ်များကို ဤမျှကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ ကိုင်တွယ်သွားမှုက ယင်းဟွမ်ဟွမ်ကို အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားစေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်တို့ အဖွဲ့မှာ အလွန်ကျွမ်းကျင်နေပုံရပြီး သူတို့သည် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို မကြာခဏ လုပ်ဆောင်လေ့ရှိမှန်း ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဘာလို့ကြောင်ကြည့်နေတာလဲ... ကြောက်သွားလို့လား...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က ယင်းဟွမ်ဟွမ်၏ ပခုံးလေးကို ခပ်ဖွဖွ ပုတ်ရင်း မေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဘာကို ကြောက်ရမှာလဲ... ဒီမိန်းမပျိုလေးက နည်းနည်းလေးတောင် မကြောက်ပါဘူးနော်...” ယင်းဟွမ်ဟွမ်သည် ခေါင်းလေးမော့ကာ ရင်ကော့ပြီး မာနကြီးစွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“သွားကြစို့... မြေကမ္ဘာအူတိုင် သန့်စင်အရည်ကို သွားရှာကြမယ်၊ အဲ့ဒါကို တွေ့တာနဲ့ ငါတို့ ချက်ချင်း ထွက်သွားကြတာပေါ့... ရှောင်ယန်၊ မင်း လမ်းမှတ်မိသေးလား...” </p> <p>ရှောင်တျောင်းက ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်ပြီးနောက် ပြုံးရင်း မေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“သေချာပေါက် မှတ်မိတာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>ရှောင်ယန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားကာ ဧရာမမိစ္ဆာအသံတောင်တန်းကြီးဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့လေသည်။ ဝူယွမ်နှင့် အခြားသူများကလည်း ချက်ချင်း လိုက်ပါသွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့ငါးဦးလုံး မိစ္ဆာအသံ တောင်တန်းကြီး အတွင်းသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ယန်၏ လမ်းပြမှုဖြင့် သူတို့သည် အနောက်ဘက်တောင်ကြောသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် အလွန် ကွယ်ဝှက်နေသော ကျောက်နံရံတစ်ခုနှင့် မှောင်မိုက်နေသော ဧရာမဂူပေါက်ကြီး တစ်ခုကို သူတို့ တွေ့ရှိလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် အလင်းတန်းအစီအရင် တစ်ခုက ဂူပေါက်ကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ၎င်းမှာ ရွှေတစ္ဆေဇီးကွက် ပြုလုပ်ထားသော ချိတ်ပိတ်မှု တစ်ခုဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီနေရာပဲ...” ရှောင်ယန်က ဂူပေါက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်တျောင်းက စကားများပြီး အချိန်မဖြုန်းနေတော့ပေ။ သူက တိုက်ရိုက်ပင် လက်သီးဆုပ်လိုက်ရာ ကြမ်းတမ်းလွန်းသော ခရမ်းနှင့် အနက်ရောင်များ ရောယှက်နေသည့် စွမ်းအင်တန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အလင်းတန်း အစီအရင်ကို ချက်ချင်းပင် ဖြိုခွဲပစ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>မူလက ဝူယွမ်သည် ၎င်းကို မန္တန်တစ်ခုဖြင့် ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ရှောင်တျောင်းက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နည်းလမ်းကို ရွေးချယ်ပြီးဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဂူပေါက်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် ရှောင်တျောင်းသည် နတ်ဆိုးမြွေပါတစ်ကောင်ပီပီ ရှေ့ဆုံးဦးဆောင်ကာ ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပြီး အတွင်းသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>လမ်းကြောင်းမှာ တောင်ကြီး၏ နက်ရှိုင်းသော အပိုင်းသို့ ဆက်သွယ်ထားပုံရသည်။ သူတို့သည် လမ်းကြောင်းအတိုင်း မိနစ်အနည်းငယ်ခန့် ပျံသန်းသွားပြီးနောက် အောက်ဘက်တွင် မှေးမှိန်သော အလင်းရောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ နီးကပ်သွားသည်နှင့်အမျှ အလင်းရောင်မှာ ပိုမိုတောက်ပလာပြီး ကျဉ်းမြောင်းနေသော မြင်ကွင်းမှာလည်း ရုတ်တရက် ကျယ်ဝန်းသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် အတွင်း၌ ရှိနေသော အရာကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။ ၎င်းမှာ ဧရာမဂူကြီး တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဂူကြီးမှာ တောင်ကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရှိနေပြီး ထူးဆန်းသော ကျောက်တုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ကြွယ်ဝလှသော စွမ်းအင်များက ၎င်းအတွင်းတွင် လှိုင်းတံပိုးများအလား ပြန့်နှံ့နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save