Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၅၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">ယင်းဟွမ်ဟွမ်</h2> <h2 style="text-align: center;">ရေခဲသခင်မဝင်စားသူ(၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ယွမ်အမြုတေမှ မူလဝိညာဉ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်းသည် အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာ့သစ်ပင်၏ အကိုင်းအခက်များက အားကောင်းလှသော အသက်စွမ်းအင် အရည်များကို ဝူယွမ်အတွက် ကူညီထောက်ပံ့ပေးလိုက်သည်နှင့်အမျှ သူ၏ မူလဝိညာဉ်မှာ အစစ်အမှန် အရာတစ်ခုအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ခိုင်မာလာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ရွှေရောင်အရိပ်လေးကို ခပ်ရေးရေး မြင်တွေ့နိုင်ပြီး ၎င်း၏ ကိုယ်ဟန်အသွင်အပြင်နှင့် မျက်နှာအသွင်အပြင်များမှာ ဝူယွမ်နှင့် ထပ်တူကြနေကာ ဝူယွမ် ဗားရှင်းအသေးလေးတစ်ခုအလား ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ အတော်လေး သိမ်မွေ့ပြီး ချစ်စရာကောင်းနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ယေဘုယျအားဖြင့်ပြောရလျှင် ကနဦး စုစည်းဖန်တီးထားသော မူလဝိညာဉ်သည် အများအားဖြင့် ဝေဝါးနေတတ်ပြီး မူလဝိညာဉ်တစ်ခု၏ အခြေခံ ပုံသဏ္ဍာန်မျှသာ ဖြစ်ကာ ဝူယွမ်၏ မူလဝိညာဉ်ကဲ့သို့ တိုက်ရိုက် ပုံပေါ်လာနိုင်ခြင်းမှာ အလွန် ရှားပါးလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကမ္ဘာ့သစ်ပင်၏ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးသော စွမ်းအင်များကြောင့် ဝူယွမ်၏ မူလဝိညာဉ်သည် အစစ်အမှန် အရာတစ်ခုအဖြစ်သို့ ခိုင်မာလာစေသည့် အဆင့်ကို လျင်မြန်စွာ ပြီးမြောက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ </p> <p>သို့မဟုတ်ပါက သူကိုယ်တိုင် ပြုစုပျိုးထောင်မည်ဆိုလျှင် အချိန်အတော်ကြာ ယူရမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ လက်ရှိ မူလဝိညာဉ်အဆင့်မှာ အကြီးအကဲကျန်းလောက် မခိုင်မာသေးသော်လည်း ညီငယ် နိဗ္ဗာန်အဆင့် ၈ တွင်သာ ရှိသေးသည် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>သူ၏ မူလဝိညာဉ်ကို ဆက်လက်သန့်စင်ရန် သူ့ထံတွင် အချိန်များစွာ ရှိနေသေးပြီး အနာဂတ်တွင် သူ ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ သူ၏ မူလဝိညာဉ စွမ်းအားမှာ အဆင့်တူ အခြားသူများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်၍ မရနိုင်လောက်အောင် များစွာ သာလွန်နေမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်၏ မူလဝိညာဉ် စုစည်းသွားသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း သိသာထင်ရှားသော အပြောင်းအလဲများကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထူးဆန်းသော တုံးအိအိ မိုးကြိုးသံများက သူ၏ ကိုယ်တွင်း၌ ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော စွမ်းအင်လှိုင်းများက လှိုင်းတံပိုးများအလား မူလဝိညာဉ်ထံမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာကာ နောက်ဆုံးတွင် ဝူယွမ်၏ သွေးကြောများတစ်လျှောက် အပြင်းအထန် စီးဝင်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဤစွမ်းအင်များ သွေးကြောများတစ်လျှောက် စီးဆင်းသွားသည်နှင့်အမျှ အားကောင်းသော စွမ်းအင်များသည် သူ၏ စိတ်အာရုံထဲသို့လည်း တိုက်ရိုက် တိုးဝင်သွားကြပြီး နီ၀မ်နယ်ပယ် အတွင်းသို့ အတင်းအဓမ္မ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ ကြမ်းတမ်းသော မုန်တိုင်းတစ်ခုကို ချက်ချင်းပင် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှေရောင် အလင်းတန်းများက ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း တိုင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွားပြီး သူ၏ နီ၀မ်နယ်ပယ် အတွင်းရှိ ကမ္ဘာငယ်လေးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်သည် သူ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ ယွမ်စွမ်းအင်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များပင်လျှင် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် မြင့်တက်သွားခဲ့ကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မူလဝိညာဉ်မှ ယူဆောင်လာသော အပြောင်းအလဲများနှင့် အသားကျအောင် ပြုလုပ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က ယွမ်အမြုတေမှာ မရှိတော့ဘဲ မူလဝိညာဉ်ဖြင့် အစားထိုးခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်စွမ်းအင်၏ အူတိုင်အဖြစ် မူလဝိညာဉ်သည် ယွမ်အမြုတေထက် ပိုမိုအားကောင်းလာရန် သေချာပေါက် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>တူညီသော စွမ်းအားပမာဏအတွက် မူလဝိညာဉ်သည် ယခင်ယွမ်စွမ်းအင်ထက် နှစ်ဆကျော် ပိုမိုအားကောင်းလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ဝူယွမ်၏ ကိုယ်တွင်း စွမ်းအားများမှာ ဆူပွက်နေပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် ယွမ်စွမ်းအင် နှစ်ခုစလုံးမှာ ကြီးမားစွာ တိုးတက်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“ဘန်း...”</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ဆူပွက်နေသော စွမ်းအားများသည် ချုပ်နှောင်မှုများကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>အလွန်အမင်း ကြမ်းတမ်းပြီး ပူပြင်းလှသော လှိုင်းဂယက်တစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။ </p> <p>အနက်ရောင် နိဗ္ဗာန်မီးတောက်များသည် သူ၏ အသားနှင့် သွေးများထဲမှ အလွှာလိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ရူးသွပ်စွာ ဖျက်ဆီးမှုများကို စတင်ခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>နိဗ္ဗာန် ကပ်ဘေး...</p> <p> </p> <p>ဤအနက်ရောင် နိဗ္ဗာန်မီးတောက်များမှာ အလွန်အမင်း ကြမ်းတမ်းပြီး ရူးသွပ်သောင်းကျန်းနေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ သွေး၊ သွေးကြောများ၊ အရိုးများနှင့် တစ်ကိုယ်လုံးမှာ လောင်ကျွမ်းခြင်း ခံနေရ၏။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်၏ နိဗ္ဗာန်ကပ်ဘေးမှာ အခြားသူများထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုပြင်းထန်သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>မီးတောက်များ၏ စွမ်းအားက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်ပျက်စီးမှု အချို့ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်လောက်အောင် အားကောင်းနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း၏ နိဗ္ဗာန်ကပ်ဘေးမှာ မတူညီကြပေ။ ၎င်းကို ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းမှ အသက်သွင်းခြင်း ဖြစ်သည်။ </p> <p>ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေခံအုတ်မြစ် ပိုအားကောင်းလေလေ အသက်သွင်းလိုက်သော နိဗ္ဗာန်ကပ်ဘေးကလည်း ပို၍ ပြင်းထန်လေလေပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အတွင်းမှ အပြင်သို့ အသက်သွင်းလိုက်သော ခန္ဓာကိုယ် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုပဲ ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်၏ နိဗ္ဗာန် ကပ်ဘေးမှာ ကြမ်းတမ်းလွန်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်က ဝူယွမ်အတွက် အကာအကွယ် အလွှာတစ်ခု ထပ်မံ ထည့်သွင်းပေးလိုက်ပြီး သူ၏ နိဗ္ဗာန်မီးတောက်များက ၎င်း သေချာ စိမ်းလန်းစိုပြည်အောင် ဖန်တီးထားသော ကမ္ဘာကြီးကို ပြာကျသွားသည်အထိ မလောင်ကျွမ်းစေရန် တားဆီးပေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အလားတူပင် လင်းတုန်နှင့် ရှောင်ယန်တို့သည် မြေကမ္ဘာအူတိုင် သန့်စင်အရည်ကို စုပ်ယူနေကြချိန်တွင် ဟွမ်သည် ကမ္ဘာသစ်ပင်၏ အကိုင်းအခက်များကို အသုံးပြု၍ သူတို့အတွက် မူလဝိညာဉ် စုစည်းဖန်တီးနိုင်ရန် အသက်စွမ်းအင်များ ထောက်ပံ့ပေးခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဟွမ်သည် ယင်းဟွမ်ဟွမ်အတွက်မူ လုံးဝ မထောက်ပံ့ပေးခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာသစ်ပင်တည်ရှိနေကြောင်းကို ယင်းဟွမ်ဟွမ် သိရှိသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ဤအချိန်တွင် ယင်းဟွမ်ဟွမ်သည် အပြောင်းအလဲ အချို့ကို ဖြတ်သန်းနေရသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက... ရေခဲသခင်မရဲ့ အရှိန်အဝါပဲ...”</p> <p> </p> <p>ဟွမ်၏ နှလုံးသားမှာ တုန်ခါသွားပြီး လုံးဝ အံ့ဩမှင်တက်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်သည် သစ်ပင်အောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ရုန်းကန်နေရသည့် အမူအရာတစ်ခုက သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးပေါ်တွင် ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>မူလက စည်းထားသော သူမ၏ ဆံပင်များမှာ ပြေကျသွားပြီး သူမ၏ နက်မှောင်သော ဆံပင်များမှာ ယခုအချိန်တွင် အနည်းငယ် ထူးဆန်းသော ရေခဲပြာရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထူးဆန်းပြီး လှပသော ရေခဲပြာရောင် ဆံပင်ရှည်များသည် သူမ၏ ကျောပြင်ပေါ်သို့ ဖြာကျနေပြီး ခပ်ရေးရေး တောက်ပနေသော အပြာရောင် အလင်းတန်းလေးများ လင်းလက်နေသကဲ့သို့ ရှိနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>အရိုးကွဲမတတ် အေးစက်မှုတစ်ခုက လေထုထဲတွင် ပြန့်နှံ့နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအေးစက်မှုမှာ ပြင်းထန်လွန်းလှသည် မဟုတ်သော်လည်း လူတစ်ယောက်၏ ဝိညာဉ်ကိုပင် လုံးဝ အေးခဲသွားစေနိုင်လောက်သည့် အရိုးကွဲမတတ် အေးစိမ့်မှုမျိုး ပါဝင်နေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဟွမ်က ဝူယွမ်၏ စွမ်းအင် အကာအကွယ် အလွှာကို ချဲ့လိုက်ပြီး ယင်းဟွမ်ဟွမ်ကိုပါ ၎င်းအတွင်းသို့ လွှမ်းခြုံပေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ထိုနှစ်ဦးက လင်းတုန်နှင့် ရှောင်ယန်တို့ကို ထိခိုက်မှု မရှိစေရန်အတွက် တားဆီးပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အကာအကွယ် အတွင်းတွင် တစ်ဦးက အနက်ရောင် နိဗ္ဗာန်မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်နေပြီး အခြားတစ်ဦးက အားကောင်းလှသော အေးစက်မှုများ ပေါက်ကွဲထွက်နေခဲ့၏</p> <p> </p> <p>စွမ်းအားနှစ်ခုမှာ အချင်းချင်း တိုက်မိသွားကြပြီး တစ်ခုကို တစ်ခု ချေဖျက်သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယင်းဟွမ်ဟွမ်၏ ရေခဲစွမ်းအားမှာ အင်မတန် အားကောင်းလှပြီး ဝူယွမ်၏ နိဗ္ဗာန် မီးတောက်များကိုပင် ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကပ်ဘေးကို ဖြတ်သန်းနေရသော ညီငယ် ဝူယွမ်မှာ မူလက မီးလောင်ကျွမ်းနေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အရည်ပျော်တော့မည့်အလား ခံစားနေရ၏။ </p> <p>ရုတ်တရက် ပြင်ပမှ အေးမြမှုတစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး နိဗ္ဗာန်ကပ်ဘေး မီးတောက်များကို ဖိနှိပ်ရန် သူ့အား အမှန်တကယ်ပင် ကူညီပေးနေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤခံစားချက်မှာ တဖြည်းဖြည်း မှားယွင်းလာခဲ့၏။ ရေခဲစွမ်းအားမှာ ပိုမို၍ အားကောင်းလာပြီး သူ၏ နိဗ္ဗာန်အဆင့် မီးတောက်များကို အတင်းအဓမ္မ ငြှိမ်းသတ်ပစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သေချာသည်ကတော့ ဝူယွမ်၏ နိဗ္ဗာန် ကပ်ဘေးသည်လည်း ဤအချိန်တွင် ပြီးဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤရေခဲစွမ်းအား၏ အင်အားသည်လည်း ဝူယွမ် ထင်မှတ်ထားသည်ထက် ပိုမို ကြီးမားနေသဖြင့် သူ၏ ပူပြင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ စတင် အေးခဲလာခဲ့လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်မှာ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ ရေခဲပြာရောင် လူရိပ်တစ်ခုကို ချက်ချင်း မြင်တွေ့လိုက်ရ၏</p> <p> </p> <p>သူ၏ အရှေ့တွင် ယင်းဟွမ်ဟွမ်၏ ကျောပြင် ရှိနေပြီး သူမ၏ ရေခဲပြာရောင် ဆံပင်ရှည်များက သူ၏ မြင်ကွင်းထဲ တိုးဝင်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က ယင်းဟွမ်ဟွမ်ကို စစ်ဆေးရန် လျင်မြန်စွာ ထရပ်လိုက်၏။ နာကျင်နေသည့် အမူအရာတစ်ခုက သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးပေါ်တွင် ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဖြည်းညင်းစွာ လေပေါ်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ရေခဲပြာရောင် အလင်းစက်ဝန်းများက သူမ၏ ကိုယ်တွင်းမှ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရေခဲပြာရောင် အလင်းစက်ဝန်းများ ပြန့်နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ သူတို့ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော အလွှာမှာ အက်ကွဲသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် အပြာရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ဟွမ်၏ စွမ်းအင် အကာအကွယ်ကိုပင် အေးခဲသွားစေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ ယင်းဟွမ်ဟွမ်၏ ရေခဲပြာရောင် ဆံပင်ရှည်များမှာ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားရှည်လျားလာကာ လေမတိုက်ဘဲ လှုပ်ရှားနေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ရေခဲပြာရောင် ဆံပင်များသည် ယင်းဟွမ်ဟွမ်၏ အနောက်ဘက်တွင် နှင်းပွင့်များနှင့်အတူ ရောနှော၍ လှုပ်ရှားကခုန်နေကြပြီး သူမကို ရေခဲ နှင်းနတ်သမီးပျိုလေး တစ်ဦးအလား ထင်မှတ်ရစေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ယင်းဟွမ်ဟွမ်မှာ ယှဉ်ပြိုင်၍ မရနိုင်လောက်အောင် လှပနေခဲ့၏။ </p> <p>ရေခဲနှင့် နှင်းကမ္ဘာမှ နတ်သမီးလေး တစ်ပါးအလား၊ ကောင်းကင်ဘုံတောင်တန်းများမှ နှင်းသမီးပျိုလေး တစ်ဦးအလား သန့်စင်ပြီး စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပွင့်လာခဲ့သည်။ မူလက တောက်ပပြီး နက်မှောင်နေသော သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ထူးဆန်းသော ရေခဲပြာရောင် မျက်ဆန်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ထိုရေခဲပြာရောင် မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဝူယွမ်သည် စိတ်ခံစားမှုလှိုင်းဂယက် အနည်းငယ်မျှပင် မမြင်တွေ့ရဘဲ သူစိမ်းတစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမက ဝူယွမ်ဘက်သို့ လှည့်လာသော်လည်း သူမ၏ အကြည့်များသည် ညီငယ် ဝူယွမ်ကို လေ့လာကြည့်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ </p> <p>ထိုကဲ့သို့သော အကြည့်မျိုးသည် သတ္တဝါအားလုံးကို အပေါ်စီးမှ ငုံ့ကြည့်နေသော နတ်ဘုရားမတစ်ပါး၏ အကြည့်မျိုးနှင့်တူပြီး ဝမ်းသာခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် အကောင်း၊ အဆိုး မည်သည့်အရာမျှ မပါဝင်နေပေ။</p> <p> </p> <p>ဤဖြစ်ရပ်က ဝူယွမ်၏ ရင်အတွင်း၌ အနည်းငယ် မသက်မသာ ဖြစ်သွားစေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း တက်ကြွပြီး ချစ်စရာကောင်းကာ စိတ်အားထက်သန်သော မိန်းကလေး တစ်ဦးမှ ဤကဲ့သို့သော ရေခဲလို အေးစက်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခြင်းကို သူ လက်ခံနိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် တောက်ပသော ရေခဲပြာရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုက သူမ၏ ဖြူဖွေးသော နဖူးပြင်လေးပေါ်တွင် ရုတ်တရက် စုစည်းလာပြီးနောက် ထိုအလင်းတန်းက ပြန့်ထွက်သွားကာ သူမ၏ နဖူးပေါ်တွင် ရှေးဟောင်း ရေခဲပြာရောင် သင်္ကေတ တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဝင်စားခြင်းအမှတ်အသားလား...”</p> <p> </p> <p>ရှောင်တျောင်းက ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ မရီး၏ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်းကို သူ ခန့်မှန်းထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ရှိနေသော သူ၏ မရီးမှာ သူ့အား မသက်မသာ ဖြစ်စေဆဲပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းတုန်နှင့် ရှောင်ယန်တို့သည်လည်း သူတို့၏ မူလဝိညာဉ်များကို အောင်မြင်စွာ စုစည်းဖန်တီးနိုင်ခဲ့ကြပြီး ယင်းဟွမ်ဟွမ်၏ ဆူညံမှုကြောင့် လန့်နိုးသွားခဲ့ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်၏ ကျောက်တိုင်ဝိညာဉ်က လောကဓံကို အလူးအလဲ ခံစားထားရသည့် အဘိုးအို တစ်ဦး၏ ပုံစံကိုပင် ဖန်တီးလိုက်ပြီး ယင်းဟွမ်ဟွမ်ကို ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“ရေခဲသခင်မ ပြန်ရောက်လာတာလား...”</p> <p> </p> <p>သူက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှေးဟောင်းခေတ် ကာလက ရေခဲသခင်မကို သူ အလွန် ရင်းနှီးခဲ့သည် မဟုတ်လော</p> <p> </p> <p>“ရေခဲသခင်မလား...”</p> <p> </p> <p>ရှောင်တျောင်းနှင့် လင်းတုန်တို့ အားလုံးက မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်ကို ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>“လောကကြီးမှာ ဘိုးဘေးအဆောင် ရှစ်ခုရှိတယ်... အဲ့ဒီ ဘိုးဘေးအဆောင် ရှစ်ခုကို ပထမဆုံး ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့တဲ့ အရှင်သခင်တွေက ဘိုးဘေးအဆောင် သခင်တွေပဲ... သူမက ရေခဲ ဘိုးဘေးအဆောင်ရဲ့ အရှင်သခင်ဖြစ်တဲ့ ရေခဲသခင်မပဲ...” </p> <p> </p> <p>မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်က အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save