Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၆၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">ယင်းဟွမ်ဟွမ်က</h2> <h2 style="text-align: center;">ခင်ပွန်းအတွက် တကယ်ကို ကံကောင်းစေတဲ့ အဆောင်လေးပဲ(၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>သူတို့၏ လက်များ ဆုပ်ကိုင်မိသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် နှစ်ဦးစလုံးမှာ ဓာတ်လိုက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူတို့၏ ရင်ခုန်နှုန်းများမှာ သိသိသာသာ မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီခံစားချက်မျိုး... မခံစားရတာ အတော်လေး ကြာခဲ့ပြီပဲ...”</p> <p> </p> <p>သူမ၏ လက်လေးမှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ချောမွေ့ပြီး အေးစက်နေကာ သူ၏ အရိုးများအထိ စိမ့်ဝင်သွားတော့မည့်အလား လန်းဆန်းအေးမြစေသော အရာလေး ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံမှ နေရောင်ခြည်က အလင်းတိုင်ကြီး တစ်ခုအလား ဖြာကျလာကာ သူတို့ နှစ်ဦးကို လွှမ်းခြုံထားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဤမြင်ကွင်းမှာ အနည်းငယ် မျက်စိကျိန်းဖွယ် ကောင်းနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>စည်ကားနေသော ရတနာရှာဖွေရေးလမ်းမကြီးပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော အကြည့်များက သူတို့ နှစ်ဦးကို စောင့်ကြည့်နေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများမှာ ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက် မျိုးစုံ ရှိနေကြသော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် နှစ်ဦးလုံးမှာ အလွန် လိုက်ဖက်ညီသော စုံတွဲတစ်တွဲ ဖြစ်ကြောင်းကိုတော့ အားလုံးက ဝန်ခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်အနည်းငယ်ကြာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီးနောက် လင်ချင်းကျူက သူမ၏ လက်ကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်သည်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အကြည့်များ ချက်ချင်းပင် ပူလောင်လာပြီး သူ့ကို အပေါက်ပေါင်းများစွာ ဖြစ်သွားအောင် ထိုးဖောက်တော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>သေချာသည်ကတော့ မည်သည့်နေရာမှာပဲ ဖြစ်စေ လင်ချင်းကျူသည် အမြဲတစေ အတောက်ပဆုံးသူ ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p> လူအများအပြားက သူမကို စွဲလမ်းနေကြပြီး အချို့က အချိန်အတော်ကြာကတည်းက စွဲလမ်းနေခဲ့ကြကာ အချို့ကမူ မြင်မြင်ချင်း စွဲလမ်းသွားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤစွဲလမ်းမှုများအောက်တွင် ဝူယွမ်သည် သဘာဝကျကျပင် လူတိုင်း၏ မျက်စိဆံပင်မွေးစူးစရာ တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“နတ်ဘုရားမလေးရဲ့ လက်ကို သူက တကယ်ကြီး ကိုင်လိုက်တာပဲ...”</p> <p> </p> <p>ဤလူများသည် ဝူယွမ်၏ လက်ကို ဖြတ်ပစ်ချင်နေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်ငြား စောစောက ဝူယွမ် လဲ့ချန်ကို အနိုင်ယူခဲ့စဉ်က ပြသခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် စွမ်းအားကြောင့် သူတို့သည် စိတ်ကူးယဉ်ရုံသာ တတ်နိုင်ကြပြီး မည်သူကမျှ လက်တွေ့ အကောင်အထည်မဖော်ရဲကြပေ။</p> <p> </p> <p>“ရှင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ... အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ရှင့်ကို ကျွန်မ အထင်သေးမိခဲ့တာ...” လင်ချင်းကျူက ဝူယွမ်ကို ခေါင်းညိတ်ပြရင်း ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော် တစ်ဝက်ပဲ လုပ်နိုင်သေးတာပါ... မပြီးသေးပါဘူး...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်လေသည်။ သူ၏ စကားများတွင် လျှို့ဝှက် အဓိပ္ပာယ်တစ်ခု ပါဝင်နေ၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စွမ်းအားမှာ သူမကို အမီလိုက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် သူမကို မလိုက်နိုင်သေးကြောင်းကို လင်ချင်းကျူအား ပြောပြလိုခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟိဟိ... ဒါဆိုရင် ရှင် ကြိုးစားရဦးမှာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>လင်ချင်းကျူက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ ဆိုလိုသည်မှာ သူမကို ဝူယွမ် လိုက်ဖမ်းရန်အတွက် သူမက သဘောတူသော်လည်း လင်ချင်းကျူ ဖြစ်သော သူမကို လိုက်ဖမ်းနေသူများ အလွန်များပြားပြီး ဝူယွမ်၏ လက်ရှိ အဆင့်အတန်းဖြင့် ကိုးကောင်းကင် တိုင်ချင်းနန်းတော်သို့ လာရောက် တောင်းရမ်းရန် မလုံလောက်သေးကြောင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ နှစ်ဦးကြားတွင် နားလည်မှု တစ်ခု ရှိနေပြီး အရာရာကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုနေရန် မလိုအပ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများမှာမူ လုံးဝ တွေဝေသွားကြသော်လည်း အရူးတစ်ယောက်ပင်လျှင် ထိုနှစ်ဦးကြားတွင် တစ်ခုခုတော့ သေချာပေါက် ရှိနေကြောင်းကို မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲမှာ စွမ်းဆောင်ရည် ကောင်းကောင်းပြသခဲ့ပါ... ရှင်က လဲ့ချန်ကို အနိုင်ယူနိုင်ပေမယ့် ယွမ်ဂိုဏ်းက ကိုင်တွယ်ရ မလွယ်ကူဘူး၊ ပြီးတော့ အခုဆို ရှင်က သူတို့နဲ့ ပြေလည်နိုင်မှာ မဟုတ်တဲ့ ပဋိပက္ခတစ်ခုထဲကို ရောက်နေလောက်ပြီ...”</p> <p> </p> <p>လင်ချင်းကျူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်လေသည်။ လူငယ်ယွမ်ဘုရင်၏ စွမ်းအားကို သူမ သေချာ မသိသေးသကဲ့သို့ ဝူယွမ်က သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မည်လား ဆိုတာကိုလည်း သူမ မသိသေးပေ။</p> <p> </p> <p>“စိတ်မပူပါနဲ့၊ သူတို့က ကျွန်တော့်အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု မဖြစ်စေနိုင်ပါဘူး... ဒီပြိုင်ပွဲမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်သုံးလာအောင် လုပ်နိုင်တဲ့သူဆိုလို့ နတ်မိမယ် ချင်းကျူ တစ်ယောက်ပဲ ရှိလောက်တယ်...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြုံးကာ သူမကို ကျီစယ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲမှာ ရှင့်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အရင်ဆုံး စောင့်ကြည့်ရတာပေါ့...” လင်ချင်းကျူက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ဝူယွမ်နှင့် ဆက်လက် စကားမပြောရဲတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်ထံတွင် ကျီစယ်သော စကားများ အလွန် များပြားလွန်းလှပြီး သူမသည် သူ၏ စည်းချက်ကို လုံးဝ လိုက်မမီနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>“ရွှစ်...”</p> <p> </p> <p>လင်ချင်းကျူက ချက်ချင်းပင် လှည့်သွားပြီး သူမ၏ ကျောက်စိမ်းရောင် ခြေဖဝါးလေးများက ခပ်ဖွဖွ နင်းလိုက်ကာ ခြေဗလာလေးဖြင့် ကောင်းကင်ပြာ ကြာပန်းပေါ်သို့ နင်းလျက် သက်တံ အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်ချင်းကျူ၏ ကျက်သရေရှိလှသော ပုံရိပ်လေးကို ကြည့်ရင်း ဝူယွမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးခြားသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>လင်ချင်းကျူ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် ဤဧရိယာရှိ အကြည့်များ အားလုံးမှာ ဝူယွမ်ထံသို့ ချက်ချင်းပင် စူးစိုက်ကျရောက်လာကြလေသည်။ စောစောက</p> <p>စောစောက သူတို့ နှစ်ဦး၏ စကားပြောဆိုမှုက လူအများအပြားကို တွေဝေသွားစေခဲ့သော်လည်း အခြေအနေများအရ ဝူယွမ်နှင့် လင်ချင်းကျူတို့သည် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်း မဟုတ်ကြောင်းနှင့် သူတို့၏ စကားပြောဆိုမှုမှာလည်း သာမန် တွေ့ဆုံမှုတစ်ခုလို လုံးဝ မဟုတ်ကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ညီငယ်ဝူယွမ်က လင်ချင်းကျူကို သိနေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့မိဘူး...”</p> <p> </p> <p>ဝမ်ယန်မှာ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>အဆင့်နိမ့် ပြည်ထောင်စုတစ်ခုမှ လာသော ဤညီငယ်သည် ဤကိုးကောင်းကင် နတ်သမီးလေးနှင့် မည်သို့ ပတ်သက်သွားခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကို သူလည်း အလွန် သိချင်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ယင်းရှောင်ရှောင်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ခပ်ဖွဖွ ချလိုက်ပြီး ဝူယွမ်၏ ကျောပြင်ကို မတတ်သာသည့် အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကာ သူမ၏ ဘေးတွင် ရုတ်တရက် အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်သွားသော ယင်းဟွမ်ဟွမ်ထံသို့ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အစ်မ တစ်ယောက်အနေဖြင့် ညီမဖြစ်သူ၏ အတွေးလေးများကို သူမ၏ မျက်စိအောက်မှ မည်သို့ လွတ်ကင်းနိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>“ဒီရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားပုံအရ သူမ သဝန်တိုနေတာ မဟုတ်ဘူးလား...”</p> <p> </p> <p>လင်ချင်းကျူကဲ့သို့ အဘက်ဘက်မှ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အရှေ့တွင် အမျိုးသမီး အများအပြားမှာ သိမ်ငယ်မှု၊ ရှုံးနိမ့်မှု ခံစားချက်မျိုးကို ခံစားရလောက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ဝူယွမ်သည်လည်း အလွန် ထူးချွန်လှသည် မဟုတ်လော။ ကြည့်ရသည်မှာ သူမ၏ ညီမလေးက လုံးဝ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိပုံပင်။</p> <p> </p> <p>“ညီမလေး နင်အဆင်ပြေရဲ့လား...”</p> <p> </p> <p>ယင်းရှောင်ရှောင်က ယင်းဟွမ်ဟွမ်၏ ခေါင်းလေးပေါ်သို့ လက်ကို တင်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချကာ မေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းရှောင်ရှောင်၏ အကြည့်အောက်တွင် ယင်းဟွမ်ဟွမ်က သူမ၏ ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်၏။ ထို့နောက် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းလေးများက အပေါ်သို့ ကွေးတက်သွားခဲ့သည်။  </p> <p>သူမက ခေါင်း မော့လိုက်ပြီး မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းကြီးများဖြင့် လင်ချင်းကျူ၏ ပုံရိပ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော နေရာဆီသို့ ကြည့်လိုက်ကာ ခေါင်းကို စောင်းလျက် ယင်းရှောင်ရှောင်ကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်လေသည်။ “ငါ သူမထက် ပိုပြီး ထူးချွန်လာစေရမယ်...”</p> <p> </p> <p>ယင်းရှောင်ရှောင်မှာ လန့်သွားခဲ့၏။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမက ဤမိန်းမပျိုလေး၏ တောက်ပပြီး လှပသော မျက်နှာလေးကို ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရေခဲပြာရောင် အမျှင်တန်းလေးများ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ရှိနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယင်းရှောင်ရှောင်မှာ အနည်းငယ် တွေဝေသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ အရှေ့ရှိ မိန်းမပျိုလေးမှာ တစ်နေ့နေ့ တစ်ချိန်ချိန်တွင် အသွင်ပြောင်းလဲမှု တစ်ခုကို အမှန်တကယ် ဖြတ်သန်းရမည့်ပုံ ရှိပြီး ထိုအချိန်ရောက်လာပါက သူမ၏ တောက်ပမှုမှာ လင်ချင်းကျူထက်ပင် ပို၍ မျက်စိကျဖွယ် ကောင်းလောက်မည်ဟု သူမ ထင်မှတ်နေမိလေသည်။</p> <p> </p> <p>“အစ်မက နင့်ကို ယုံကြည်တယ်...”</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ညီမလေးမှာ စိတ်ပျက်အားငယ်မသွားရုံသာမက ပို၍ပင် ယုံကြည်မှု ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ ယင်းရှောင်ရှောင်သည်လည်း အကြောင်းရင်း မသိဘဲ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမအပေါ် အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု ရှိလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်က ချိုမြိန်စွာ ပြုံးလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းကြီးများထဲရှိ ရေခဲပြာရောင် အလင်းများမှာ သိမ်မွေ့စွာ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်ငြား သူမကိုယ်တိုင်ပင် သတိမပြုမိလိုက်သည့် အရာမှာ မျက်ဆန်များ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် နက်မှောင်သော အရောင်များက ထိုရေခဲပြာရောင်နှင့် ဖြည်းညင်းစွာ ပေါင်းစပ်သွားခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>အချစ်၏ လှုံ့ဆော်မှုနှင့် ပိုမိုထူးချွန်သော လင်ချင်းကျူတို့က ယင်းဟွမ်ဟွမ်၏ အရိုးများထဲမှ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာရှိ မာနကို လောင်ကျွမ်းသွားစေခဲ့ပုံ ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ မျက်စိကျနေတဲ့ ယောကျ်ားကို ဘယ်သူမှ လုယူသွားလို့ မရဘူး...”</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်ထံမှ မမြင်နိုင်လောက်အောင် သေးငယ်သော အပြောင်းအလဲမှာ အခြားသူများ၏ အာရုံကို မဖမ်းစားနိုင်ခဲ့သော်ငြား အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရသော ဝူယွမ်ကမူ ယင်းဟွမ်ဟွမ်ကို တိတ်တဆိတ် သတိထား စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး ဤအခိုက်အတန့်၌ ထိုမှေးမှိန်သော အပြောင်းအလဲလေးကို သူလည်း အာရုံခံမိလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟွမ်ဟွမ်က သဝန်တိုနေတာလေ... ရေခဲသခင်မက အဲ့ဒါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ... ဘာလို့ လာပြီးဝင်ပါနေရတာလဲ...” ဝူယွမ်က သူ၏ ရင်ထဲမှ ညည်းတွားလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်း သူမကို ဘယ်လို သိတာလဲ...” ဝမ်ယန်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်လောက်က မဟာယန် ပြည်ထောင်စုမှာ ငါတို့ တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ကြတယ်...” ဝူယွမ်က အနည်းငယ် အာရုံလွင့်နေဟန်ဖြင့် ပြုံးရင်း ခေါင်းခါယမ်းကာ ဖြေလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“တိုက်ပွဲ ဖြစ်တယ်လား...”</p> <p> </p> <p>ဝမ်ယန်နှင့် အခြားသူများမှာ ပို၍ပင် တွေဝေသွားကြ၏။ ဘယ်လို တိုက်ပွဲမျိုးလဲ... ကြည့်ရတာ ပဋိပက္ခသိပ်များတဲ့ ဆက်ဆံရေးမျိုးနဲ့တော့ မတူပါဘူး...။</p> <p> </p> <p>“အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ စွမ်းအားက အရမ်း အားနည်းနေသေးတာ... ရတနာ တစ်ခုအတွက် ကျွန်တော်တို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး ကျွန်တော်က သူမရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တာ...”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမယ့် တိုက်ဆိုင်ချင်တော့ ကျွန်တော်က သူမကို ပြန်ကယ်ခဲ့ရတယ်လေ၊ ပြီးတော့ သူမက အဲ့ဒီရတနာရဲ့ တစ်ဝက်ကို ကျွန်တော့်ကို ဝေပေးခဲ့တာ... တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပြီးမှ သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်သွားကြတယ်လို့ ပြောလို့ရတာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က ထိုသို့ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူပြောသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သော်လည်း ရတနာကို ခွဲဝေယူခဲ့ကြသည့် နည်းလမ်းကိုတော့ အပြင်လူများကို ပြောပြရန် မသင့်တော်ပေ။</p> <p> </p> <p>“သူမ အကြောင်းကို ဆက်မပြောကြတော့နဲ့၊ ဈေးဆက်ဝယ်ကြရအောင်...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က ဤကိစ္စအပေါ် များစွာ အာရုံမစိုက်တော့ဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပစ္စည်းများကို ကြည့်ရှုရန် ပြင်ဆင်ရင်း လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>စောစောက သူတို့ တိုက်ခိုက်နေကြစဉ် ဟွမ်က သူ့အား ဆိုင်ခန်းတစ်ခုတွင် ပစ္စည်းကောင်း တစ်ခု ရှိနေကြောင်း ပြောပြထားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“အဲ့ဒီမှာပဲ...”</p> <p> </p> <p>ဟွမ်က သူ၏ အတွေးများကို ဝူယွမ်ထံသို့ ပေးပို့လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဟွမ် လမ်းညွှန်သည့်အတိုင်း ဝူယွမ်၏ အကြည့်များက မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား တစ်ဦး ရှိနေသော အပြာရောင်ကျောက်တုံး အလင်းတန်းအကာအကွယ် တစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ထိုအပြာရောင်ကျောက်တုံးပေါ်၌ အလင်းတန်းအစုအဝေး တစ်ဒါဇင်ကျော် ရှိနေပြီး အလင်းတန်း အစုအဝေး တစ်ခုချင်းစီ၏ အတွင်းမှ အားကောင်းသော လှိုင်းဂယက်များ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် အားမနည်းလှသော ဝိညာဉ်ရတနာ အချို့ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>“အဲဒီ ကြေးဝါအိုးကြီး...” ဟွမ်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် သတင်းပို့လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save