Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၂၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">တစ်ခုချင်းစီ စာရင်းရှင်းခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ရှေ့က နေရာလွတ်ကြီးက ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေပေမဲ့ ရှောက်ချင်းရဲ့ ခေါင်းနဲ့ မြေပြင် ဆောင့်မိသွားတဲ့ အသံကတော့ ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီအသံက လုချန်အတွက် တည်းခိုခန်းမှာ သူခံခဲ့ရတဲ့ ဧရာမသံတူကြီး ပြစ်ဒဏ်ထက် အဆတစ်ရာလောက် ပိုဆိုးရွားနေသလို ခံစားလိုက်ရစေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ရှောက်ချင်းကို မျက်စိရှေ့မှာတင် ကြည့်နေရတာဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မင်းအမေ..."</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က မြေပြင်ပေါ်မှ ကုန်းရုန်းထကာ ယင်စံအိမ်တံခါးဝဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြေးဝင်သွားပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ရိုင်းစိုင်းလှတဲ့ အရပ်သား..."</p> <p style="text-align:justify">ယင်ချင်ချင်၏ ဒုတိယဦးလေးက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ရာ လုချန်မှာ မခုခံနိုင်ဘဲ နောက်တစ်ကြိမ် လွင့်ထွက်သွားရပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အမှိုက်ကောင်ကများ ငါ့ရဲ့ အမတ်ချုပ်စံအိမ်မှာ ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း လာလုပ်ရဲတယ်ပေါ့... မင်းတို့က ပုရွက်ဆိတ်လေးတွေပဲ..."</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယင်ချင်ချင်က မင်းသမီးတစ်ပါးအလား ဟန်ပန်ဖြင့် ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"လု မျိုးရိုးနာမည်နဲ့လူ... ငါ့ကို ဆန့်ကျင်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်ကတည်းက ဒီနေ့ဒီရက်ကို ရောက်လာမယ်ဆိုတာ နင် ကြိုတွေးထားသင့်တာ... ဒီဖာသည်မ သေရုံတင်မကဘူး... နင်လည်း ဒီလမ်းကနေ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ကဲ... အခု နင့်ကို ပြဇာတ်တစ်ခု ကြည့်ခိုင်းရသေးတာပေါ့... ဟားဟား..."</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယင်ချင်ချင်၏ ရယ်မောသံကြားတွင် အင်္ကျီချွတ်ထားသော အမျိုးသား အကျဉ်းသားငါးယောက်ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီနေ့ သူတို့ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာကို သူတို့ ကြိုသိထားပြီးဖြစ်သည်။ လောလောဆယ်တွင် ရှောက်ချင်း၏ ပုံစံက သနားစရာကောင်းနေသော်လည်း သူမက သိသိသာသာကို လှပသူဖြစ်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်က ဒီသေဒဏ်ကျ အကျဉ်းသားငါးယောက်ကို ချက်ချင်း စိတ်ကြွလာစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယင်ချင်ချင်က လှည့်လိုက်ပြီး အကျဉ်းသားငါးယောက်အနားမှ ဖြတ်သွားရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"သူမ သေတဲ့အထိ ကစားကြ... ဒါဆို နင်တို့ငါးယောက် အသက်ရှင်ရမယ်..."</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ စကားပြောပြီးသည်နှင့် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သေဒဏ်ကျ အကျဉ်းသားငါးယောက်သည် အစာတွေ့သွားသော ဆာလောင်နေသည့် သားရဲများအလား သတိလစ်နေသော ရှောက်ချင်းဆီသို့ ချက်ချင်း ပြေးဝင်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"နေဦး... သူမကို ရေအရင်ပက်နှိုးလိုက်ဦးမယ်..."</p> <p style="text-align:justify">ဒီအတိုင်းဆိုလျှင် ရှောက်ချင်းကို အဆုံးစွန်ထိ နှိပ်စက်ရာမရောက်ကြောင်း အဘွားအိုက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်ထားရာ အစေခံတစ်ယောက်ကို ရေခဲရေတစ်ပုံး သွားယူခိုင်းထားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရေခဲရေက အအေးငွေ့များ ထွက်နေဆဲပင်။ ထိုရေခဲရေများ ရှောက်ချင်းအပေါ်သို့ ပက်ခံလိုက်ရသောအခါ သူမက ရေနစ်နေသလိုမျိုး ချက်ချင်း သီးသွားပြီး ချောင်းဆိုးလာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည့် ခဏမှာပင် အင်္ကျီချွတ်ထားသော အကျဉ်းသားငါးယောက် သူမရှေ့တွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံတစ်ခု ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အကျဉ်းသားငါးယောက်၏ မျက်လုံးများက ယုတ်မာညစ်ညမ်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူတို့၏ ယုတ်မာသော ရယ်မောသံများကြားတွင် မည်းနက်နေသော လက်ကြီးများက ရှောက်ချင်းကိုယ်ပေါ်ရှိ ဂါဝန်ရှည်ကို ဆွဲဆုတ်ရန် လှမ်းလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"လာစမ်း... လု မျိုးရိုးနာမည်နဲ့လူ... နင့်မျက်လုံးတွေကို ဖွင့်ပြီး သေချာကြည့်ထားစမ်း... နင့်မိန်းမ ဘယ်လို အသေခံရလဲဆိုတာကို သေချာကြည့်ထား..."</p> <p style="text-align:justify">ယင်ချင်ချင်က စကားပြောနေစဉ် အားကောင်းသော အင်အားတစ်ခုက လုချန်ကို ချည်နှောင်လိုက်ပြီး သူ့ကို ဘာမှလုပ်မရအောင် တားဆီးထားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ရွှတ်" ဟူသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှောက်ချင်း၏ ခြေသလုံးလေးများ လေထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ သွယ်လျလှပသော ပုံစံလေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အကျဉ်းသားငါးယောက်မှာ ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ မျက်လုံးများက သွေးရောင်လွှမ်းနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"သေလိုက်ကြ... မင်းတို့အားလုံး သေရမယ်... ဒီကိစ္စမှာ ပါဝင်ပတ်သက်သူ ဘယ်သူမှ အသက်မရှင်စေရဘူး..."</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အမှိုက်ကောင်ကများ ဒီလောက်တောင် ရူးရူးမိုက်မိုက် ပြောရဲတယ်ပေါ့... ဒီနေ့ မင်း အသက်ရှင်အောင် အရင်နေနိုင်မှ ဆက်ပြောစမ်းပါ..."</p> <p style="text-align:justify">ယင်ချင်ချင်၏ ဒုတိယဦးလေး မျက်လုံးများက အထင်အမြင်သေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အကျဉ်းသားတစ်ယောက်က သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ သားရဲဆန်ဆန် ဆန္ဒကို ဆက်မထိန်းထားနိုင်တော့ဘဲ သူ၏ မည်းနက်နေသော လက်ကြီးများက ရှောက်ချင်း၏ ပြည့်ဖြိုးနေသော ရင်သားများဆီသို့ လှမ်းသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှောက်ချင်းမှာ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ ပြင်းထန်စွာ ဖိချခံထားရပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများသာ ပြည့်နှက်နေတော့၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယင်ချင်ချင်၏ ရယ်မောသံက ပိုမိုကျယ်လောင်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"သူမကို ကစားကြ... အကြမ်းပတမ်း ကစားကြ... ငါ ယင်ချင်ချင်ကို ဆန့်ကျင်တဲ့ အကျိုးဆက်က ဘာလဲဆိုတာ လူတိုင်း သိပါစေ..."</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ယင်ချင်ချင်၏ ရယ်မောသံ မဆုံးမီမှာပင် အကျဉ်းသားငါးယောက်၏ မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် လွတ်ဟာသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူတို့ငါးယောက်လုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး သွေးမြူခိုးများအဖြစ် ပြန့်ကျဲသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယင်စံအိမ်အထက်ရှိ ကောင်းကင်ကြီးက ချက်ချင်းဆိုသလို အမှောင်အတိ ကျဆင်းသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်း ဒုတိယအဆင့် ပညာရှင်ဖြစ်သော ယင်ချင်ချင်၏ ဒုတိယဦးလေးမှာ သွေးစိမ်းများ တစ်လုတ် အန်ချလိုက်ရပြီး တစ်ဖက်သို့ လွင့်စင်သွားကာ ယင်စံအိမ်၏ မြင့်မားလှသော ခြံစည်းရိုးတံတိုင်းကြီးနှင့် ဝင်ဆောင့်မိသွားရာ တံတိုင်းကြီးမှာ ချက်ချင်း ပြိုကျသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူရပ်နေခဲ့သော နေရာတွင် ယခုအခါ ငွေရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူလတ်ပိုင်းတစ်ယောက် ရပ်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">"သူဌေးလု... ကျုပ်တို့ ရောက်လာတာ နောက်ကျသွားတယ်..."</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ချည်နှောင်ထားမှုမှ လွတ်ကင်းသွားပြီး ရှောက်ချင်းအနားသို့ အပြေးအလွှား သွားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ မြင်လိုက်ရသည်က ကောင်မလေး၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် လုံးလုံးလျားလျား သေဆုံးနေသော အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ငါ တောင်းပန်ပါတယ်..."</p> <p style="text-align:justify">သူက ရှောက်ချင်းကို ပွေ့ချီလိုက်ပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် တည်းခိုခန်းဆီသို့ ပြေးထွက်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"သူဌေးလု..."</p> <p style="text-align:justify">တုကူးဖူကွေ့၏ ဝတုတ်ကြီး ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ တုကူးဖူကွေ့နောက်တွင် လူအများအပြား လိုက်ပါလာကြပြီး လုချန်ကို ကြည့်နေသော သူတို့၏ အကြည့်များက ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ရှုပ်ထွေးနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က သူတို့အနားမှ ဖြတ်လျှောက်သွားစဉ် ခဏတာ ရပ်တန့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"သူတို့ကို သတ်ပစ်လိုက်... ဒါဆို မဟာယာနအဆင့်ကို ဝင်ရောက်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေးကို ခင်ဗျားတို့ကို ကျုပ် ပြောပြမယ်..."</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စကားပြောပြီးနောက် လုချန်က လေထဲသို့ ပျံတက်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စောစောက ခဏတာ ရပ်တန့်သွားချိန်အတွင်း လူတိုင်းက လုချန်၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ ကောင်မလေး၏ ပုံစံကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ မည်မျှလောက်တောင် ရက်စက်ယုတ်မာသော သူကများ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ဤအခြေအနေထိရောက်အောင် နှိပ်စက်ရက်သနည်းဆိုသည်ကို သူတို့ တွေးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲမှ သေဆုံးနေသော အရိပ်အယောင်က သူတို့အားလုံးကိုပါ နာကျင်လာစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"သူဌေးလုက သတ်ဖို့ပြောမှတော့ သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်ကြတာပေါ့..."</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယင်ချင်ချင်က ကောင်းကင်ထက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော များပြားလှသည့် ပညာရှင်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒုတိယဦးလေး..."</p> <p style="text-align:justify">သူမက ကာကွယ်မှုရယူရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်း ဒုတိယအဆင့်မျှသာရှိသော သူမ၏ ဒုတိယဦးလေးက ဤမျှများပြားလှသော ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်း စတုတ္ထအဆင့် ပညာရှင်များရှေ့တွင် ဘာလုပ်နိုင်ပါမည်နည်း။ အသက်အနည်းငယ် ရှူသွင်းရှူထုတ် အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ရိုက်ချိုးခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝုန်းကနဲ မြည်ဟည်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ယင်စံအိမ်၏ တံတိုင်းများ ပြိုလဲသွားကာ အဆောက်အအုံများအားလုံး လုံးဝ ပျက်စီးသွားလေသည်။ ယင်စံအိမ်တစ်ခုလုံးတွင် အော်ဟစ်သံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အမေ... သားကို ကယ်ပါဦး..."</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လေထဲတွင် မျက်နှာပျက်ယွင်းနေသော လူငယ်တစ်ယောက်ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ကြီးမားလှသော မှော်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ဖမ်းဆုပ်ထားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကျန်းအာ..."</p> <p style="text-align:justify">ယင်ချင်ချင်က သူ့ဆီသို့ ပြေးသွားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဘုန်း..."</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သွေးမြူခိုးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ယင်ကျန်းတစ်ယောက် အစအနပင်မကျန်အောင် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ..."</p> <p style="text-align:justify">ယင်ချင်ချင်က အရာအားလုံးကို မယုံနိုင်စွာဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။ ပညာရှင်များက များပြားလွန်းလှပြီး နှစ်ဆယ်ကျော်ခန့်က ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်း စတုတ္ထအဆင့်နှင့် ၎င်းအထက်တွင် ရှိနေကြသည်။ သူတို့၏ ယင်မိသားစုက လုံးဝ မခုခံနိုင်ပေ။ ဒါက လူသတ်ပွဲသက်သက်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှအင်ပါယာ၏ အမတ်ချုပ်စံအိမ်ကြီး ဒီလိုမျိုးပဲ ပျက်စီးသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နန်းတော်အတွင်း၌ အမတ်ချုပ်စံအိမ်ကြီး အစအနပင်မကျန် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီဖြစ်ကြောင်း သတင်းရရှိသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နန်းတွင်းစာကြည့်ဆောင်အတွင်း၌ အရှင်မင်းကြီး၏ မျက်နှာမှာ တင်းမာနေသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူ တကယ်ကို ဆုံးဖြတ်ချက်အမှားကြီးချမိသွားပြီဆိုတာကို သူ သိလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အဝတ်အစားတွေ သွားပြင်ထားလိုက်... ဘိုးဘေးကြီးကို တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာကနေ ထွက်လာဖို့ ပင့်ဖိတ်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ..."</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အရှင်မင်းမြတ်... ဒါက..."</p> <p style="text-align:justify">မိန်းမစိုးက ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။ ရှအင်ပါယာ၏ ဘိုးဘေးကြီးဆိုသည်မှာ ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်း အဋ္ဌမအဆင့်ရှိ အားကောင်းလှသော တည်ရှိမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး သေမင်းတံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်သည်။ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်း မဝင်မီက ရှအင်ပါယာ လုံးလုံးလျားလျား ပျက်စီးမည့်အန္တရာယ်နှင့် မရင်ဆိုင်ရပါက မည်သူမျှ သူ့ကို မပင့်ဖိတ်ရန် မိန့်ကြားခဲ့ဖူးသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"သွားပြင်ထားလိုက်..."</p> <p style="text-align:justify">အရှင်မင်းကြီးက လက်ယမ်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မြို့တော်ထဲတွင် စွန်းဝမ်သည် အမတ်ချုပ်စံအိမ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော လှုပ်ရှားမှုများကို အာရုံခံမိနေပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ ပထမတပည့်ကိုလည်း ရှာတွေ့သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဆရာ..."</p> <p style="text-align:justify">ကျန်းယိက စွန်းဝမ်ကို မြင်သည်နှင့် အော်ဟစ်ကာ ပြေးထွက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဆရာ့တပည့်အတွက် တရားမျှတမှု ရှာပေးရမယ်... အဲဒီ အမတ်ချုပ်စံအိမ်က သူတို့အာဏာကိုသုံးပြီး အနိုင်ကျင့်တယ်... ပြီးတော့ ခိုးယူ..."</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ယုတ်မာတဲ့ တပည့်မိုက်..."</p> <p style="text-align:justify">စွန်းဝမ်က သူ့ကို ကျယ်လောင်သော ပါးရိုက်သံတစ်ခုနှင့်အတူ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ ထိုရိုက်ချက်က အလွန်ပြင်းထန်လှသဖြင့် ကျန်းယိကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း လဲကျသွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှောက်မိသားစု စံအိမ်အတွင်း၌။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှောက်ချင်း၏ ဒေါ်လေးမှာ ထိုကျောက်စိမ်းလက်ကောက်များကို ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ပွတ်သပ်နေဆဲဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ် ဝုန်းကနဲ အသံနှင့်အတူ ကြီးမားသော ကျောက်တုံးကြီးအချို့ တံခါးအပြင်ဘက်မှ လွင့်စင်ဝင်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ရှောက်မိသားစု... သေဖို့သာ ပြင်ထားလိုက်တော့..."</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်နှစ်ဦးက ရှောက်မိသားစုအထက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှောက်ချင်း၏ ဖခင်၊ ရှောက်မိသားစုခေါင်းဆောင်က ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုသို့သော ပညာရှင်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူက မြေပြင်ပေါ်တွင် ချက်ချင်း ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဘယ်သူက ချင်စီ လဲ..."</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီ ချင်စီ ဆိုသည်မှာ ရှောက်ချင်း၏ ဒေါ်လေးပင်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှောက်မိသားစုခေါင်းဆောင်က ဒီမိန်းမ ပြဿနာရှာပြန်ပြီဆိုတာကို ချက်ချင်း ခန့်မှန်းမိသွားပြီး ချင်စီကို အပြင်သို့ ခေါ်ထုတ်လာရန် ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ငါ့ကို လာမထိနဲ့..."</p> <p style="text-align:justify">ရှောက်ချင်း၏ ဒေါ်လေးက မကျေမနပ်ဖြစ်နေပုံဖြင့် ရှောက်မိသားစုခေါင်းဆောင် လွှတ်လိုက်သော အစေခံများကို ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်းနေသည်။ သူမ ပင်မခြံဝင်းထဲသို့ ရောက်လာပြီး မော့ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ငါ့ကို ဘယ်သူရှာနေတာလဲ..."</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ငါ မေးမယ်... သခင်မလေးရှောက်ချင်းနဲ့ ဓာတ်ကြီးငါးပါးခန်းမက ပထမတပည့်တို့ကြားမှာ အရင်ကတည်းက စေ့စပ်ထားတယ်ဆိုပြီး တော်ဝင်နန်းတွင်း ကိုယ်ရံတော်တွေကို မင်း ပြောလိုက်တာလား..."</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှောက်မိသားစုခေါင်းဆောင်၏ မျက်နှာက ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါကို ငါ ဘာလို့ မသိရတာလဲ..."</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှောက်ချင်း၏ ဒေါ်လေးက သူ့ကို တစ်ချက်စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံသို့ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်မ ပြောလိုက်တာ... ရှင်တို့က ကျွန်မကို အပြစ်ပေးဖို့ လာတာလား... ကျွန်မ သတိပေးလိုက်မယ်နော်... ဓာတ်ကြီးငါးပါးခန်းမက ပထမအဆင့်ဂိုဏ်းပဲ... ရှင်တို့သာ ကျွန်မကို စော်ကားမိရင် ဓာတ်ကြီးငါးပါးခန်းမရဲ့ လက်စားချေမှုကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ပြင်ထားလိုက်တော့..."</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ငတုံးမ..."</p> <p style="text-align:justify">ရှောက်မိသားစုခေါင်းဆောင်က မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ရှောက်ချင်း၏ ဒေါ်လေးကို ပါးဖြတ်ရိုက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"သေချာကြည့်စမ်း... အပေါ်ကလူတွေက ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်တွေကွ..."</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မင်း ဝန်ခံတာနဲ့တင် လုံလောက်ပြီ... ရှောက်မိသားစု... မျိုးပြုတ်ဖို့သာ ပြင်ထားလိုက်တော့..."</p> <p style="text-align:justify">လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခု ပစ်ချလိုက်ပြီး ရှောက်မိသားစု စံအိမ်တစ်ခုလုံးတွင် အော်ဟစ်သံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">*</p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save