Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၂၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">မြို့တော်အတွင်းမှ အဖြစ်အပျက်ကြီးများ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ တည်းခိုခန်းတံခါးမှာ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသည်။ လုချန်က 'မြေကမ္ဘာ' အခန်း၏ တံခါးကို ဖွင့်ကာ ရှောက်ချင်းကို အထဲတွင် လှဲလျောင်းစေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၎င်းမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး စတင်ပွင့်ဟလာချိန်က သဘာဝအလျောက် ဖြစ်တည်လာခဲ့သော ကျောက်ခုတင်တစ်ခုဖြစ်ပြီး မည်သည့်ဒဏ်ရာမျိုးကိုမဆို ကုသပေးနိုင်စွမ်းရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိပ်တန်းအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်တုံးဆိုသည်မှာ လုချန်အတွက် ဘာမှမဟုတ်ပေ။ ရှောက်ချင်း၏ ဒဏ်ရာများက 'မြေကမ္ဘာ' အခန်းထဲတွင် အလွယ်တကူ ပြန်လည်သက်သာလာနိုင်သော်လည်း ရှောက်ချင်း၏ တကယ့်ဒဏ်ရာအစစ်အမှန်မှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဒဏ်ရာဖြစ်ကြောင်း လုချန် နားလည်ထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၂၁ ရာစုတွင် လူအများအပြား၏ စိတ်ရောဂါများမှာ ပြင်ပအကြမ်းဖက်မှုများမှ မြစ်ဖျားခံလေ့ရှိသည်။ အကယ်၍ လူတစ်ယောက်က အရာရာကို တွေးတောဆင်ခြင်နိုင်လျှင် အဆင်ပြေသော်လည်း မတွေးတောနိုင်တော့သည့်အခါ တစ်ကိုယ်လုံး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှောင်ချိုင့်ထဲတွင် အကျဉ်းချခံလိုက်ရတတ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က တံခါးနားတွင် ထိုင်ကာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။ ဤစောင့်ဆိုင်းမှုက ရက်အတော်ကြာမြင့်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း မြို့တော်တွင် ကြီးမားသော အဖြစ်အပျက်များ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပထမဦးစွာ အမတ်ချုပ်စံအိမ်ကြီး အစအနမကျန် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး စံအိမ်တစ်ခုလုံးတွင် လူတစ်ယောက်မျှ အသက်မရှင်ခဲ့ပေ။ အမတ်ချုပ်စံအိမ် တည်ရှိခဲ့သော နေရာမှာလည်း မြေပြင်နှင့်တစ်ပြေးညီ ဖြစ်သွားခဲ့လေပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက်မှာတော့ ရှောက်မိသားစုပင်။ သူတို့၏ မိသားစုတံခါးပေါက်မှာ ဖျက်ဆီးမခံရပေ။ အကြောင်းမှာ ရှောက်ချင်း၏ မိသားစုဝင်များ အထဲတွင် ရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ လုချန်က အမိန့်မပေးရသေးသဖြင့် ရှောက်မိသားစု၏ တိုက်ရိုက်ဆင်းသက်လာသူများ သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်သွားခဲ့သော်လည်း သူတို့အားလုံး တည်းခိုခန်းရှေ့တွင် ကြိုးတုပ်ခံထားရသည်။ တုကူးဖူကွေ့က သူတို့ကို တစ်ယောက်ချင်းစီ ကိုယ်တိုင် ဆွဲချိတ်ထားကာ ရက်ပေါင်းများစွာ အစာရေစာ မကျွေးဘဲ ထားခဲ့ပြီး လေထဲတွင်ပင် အလေးအပေါ့ သွားခိုင်းထားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယင်ချင်ချင်လည်း အသက်ချမ်းသာရာ ရခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ သူမကို တိုက်ရိုက်သတ်ပစ်လိုက်ခြင်းက သိပ်ကို သက်ညှာလွန်းရာကျမည်ဟု ထိုဂိုဏ်းချုပ်များက ယုံကြည်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ လုချန် ထွက်လာပြီး သူမ၏ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ပေးမည့်အချိန်ကို သူတို့ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းယိက တည်းခိုခန်း ပင်မတံခါးရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေသည်မှာ ရက်အတော်ကြာပြီဖြစ်ပြီး စွန်းဝမ်က သူ၏ အနောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ မတ်တပ်ရပ်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခြားသော ပညာရှင်များလည်း ဤနေရာတွင် စုဝေးနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တည်းခိုခန်းပတ်လည်ရှိ လမ်းအသွယ်သွယ်ကို တော်ဝင်နန်းတွင်း ကိုယ်ရံတော်များက ပိတ်ဆို့ထားကြသည်။ ဤမဟာရှ ပညာရှင်များ၏ မျက်လုံးများတွင် လေးနက်တည်ကြည်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။ ဤပညာရှင်များ ဘယ်အချိန်များ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲပြီး ပြဿနာထပ်ရှာကြမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှောင်ရွှီနှင့် ကျင်ကျောင်းတို့က အခန်းတံခါးနှင့် အနီးဆုံးတွင် ရပ်နေကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက ရှောက်ချင်း၏ အခြေအနေကို ဖေ့ယီရှန်ထံမှ ကြားသိထားပြီးဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့သော ကောင်မလေးအပေါ် သနားကြင်နာမှုများဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍သာ ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုး သူတို့အပေါ် ကျရောက်လာပါက ဘာလုပ်ရမည်ကိုပင် သူတို့ တွေးကြည့်၍ မရနိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ ရူးသွပ်သွားလောက်ပေမည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလု အခုထိ ထွက်မလာသေးဘူး... သခင်မလေးရှောက်ချင်း အဆင်ပြေဖို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ... အဲဒီလိုမှမဟုတ်ရင် အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက် တစ်ခုလုံးတော့ ဒုက္ခရောက်တော့မှာပဲ”</p> <p style="text-align:justify">တစ်စုံတစ်ယောက်က တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူဌေးလုတွင် သူတောင်းစားအဘိုးအိုနှင့်တူသော အစ်ကိုတစ်ယောက်ရှိကြောင်း သူတို့ မှတ်မိနေကြသည်။ သူ၏ စွမ်းအားက အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး လက်တစ်ချက် ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် အာကာသကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလုက သူ့အပေါ် ကျေးဇူးရှိဖူးတယ်လို့ ပိုင်သခင်ကြီး အရင်က ပြောဖူးတယ်... သူဌေးလုသာ တကယ် ဒေါသထွက်သွားရင် ပိုင်သခင်ကြီးလည်း ဝင်ပါရလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရှ မိသားစု... သူတို့ အမှားကြီး မှားသွားပြီ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤဂိုဏ်းချုပ်များ၏ မျက်နှာများမှာလည်း တင်းမာလေးနက်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားပြီး ဆဋ္ဌမမြောက်နေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဆွဲချိတ်ခံထားရသော ရှောက်မိသားစုဝင်များမှာ ဝင်သက်ထက် ထွက်သက်က ပိုများနေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုများကသာ ထိန်းထားပေးခြင်း မရှိပါက သူတို့အားလုံး အလောင်းကောင်များ ဖြစ်နေခဲ့သည်မှာ ကြာလှပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ချင် မျိုးရိုးနာမည်နဲ့ မိန်းမ... ငါတို့ မိသားစုတစ်ခုလုံး နင့်ကြောင့် ပျက်စီးရပြီ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နင့်ရဲ့ လောဘကြောင့် ငါတို့ ရှောက်မိသားစု ဒီလိုအခြေအနေ ဆိုက်သွားရတာ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှောက်ချင်း၏ ဒေါ်လေးမှာ ခြောက်ရက်တိုင်တိုင် ကျိန်ဆဲခံနေရသည်။ ကျန်းယိတစ်ယောက် ထိုနေရာတွင် နာခံမှုရှိစွာ ဒူးထောက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမလည်း နောက်ဆုံးတော့ အကြောက်တရားကို သိရှိသွားပြီး သနားညှာတာပေးရန် အဆက်မပြတ် တောင်းပန်နေသော်လည်း အသုံးမဝင်ခဲ့ပေ။ မည်သူကမျှ သူမအပေါ် သနားစိတ် မဖြစ်မိကြချေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွီ” ဟူသော အသံနှင့်အတူ တည်းခိုခန်းတံခါး ပွင့်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအသံက လူတိုင်း၏ အာရုံကြောများကို လှုပ်နှိုးလိုက်သလိုဖြစ်သွားပြီး သူတို့အားလုံး လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က တည်းခိုခန်းတံခါးရှေ့တွင် မျက်နှာသေဖြင့် ရပ်နေသည်ကို သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ ဘေးတွင် ကောင်မလေးတစ်ယောက်က ကြောက်လန့်တကြား အပြင်သို့ လှမ်းကြည့်နေ၏။ သူမကို လူများစွာက ကြည့်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် သူမက လုချန်၏ အနောက်သို့ ချက်ချင်း ဝင်ပုန်းကာ တုန်ရီနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤမြင်ကွင်းက လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများကို အောက်ခြေထိ ထိုးဆင်းသွားစေသည်။ သခင်မလေးရှောက်ချင်းမှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဒဏ်ရာရသွားပုံပေါ်ပြီး သူမ၏ ယခင်ပုံစံအတိုင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် သူမကိုယ်သူမသာ အားကိုးရတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန်က ချက်ချင်း မျက်ရည်ကျလာသည်။ လုချန်၏ အနောက်တွင် တုန်ရီပုန်းကွယ်နေသော ကောင်မလေးမှာ သူမနှင့် အမြဲတမ်း နောက်ပြောင်ရန်သတ္တပင်းဖြစ်လိုသော သူမမှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ ပူပင်သောကကင်းသည့် ရှောက်ချင်းနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အားလုံး ဒုက္ခခံပေးကြတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... အထဲကို အရင် ဝင်ကြပါဦး...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ကြိုဆိုသည့် ဟန်ပန်ပြလိုက်သည်။ ဂိုဏ်းချုပ်များက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ကြပြီး ရှောင်ရွှီက တည်းခိုခန်းထဲသို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">များပြားလှသော ပညာရှင်များ တည်းခိုခန်းအဝင်ဝမှ ပျောက်ကွယ်သွားရာ မြို့တော်တစ်ခုလုံး၏ လေထုက များစွာ ပေါ့ပါးသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စွန်းဝမ် တစ်ယောက်တည်းသာ ထိုနေရာတွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်ကျန်နေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်လောက် အရင်သောက်ကြပါဦး...”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က လက်ဖက်ရည်များကို တစ်ခွက်ပြီးတစ်ခွက် ဖျော်စပ်လိုက်သည်။ ရှောင်ရွှီက တက်ကြွစွာဖြင့် ခွက်များကို ယူကာ ဂိုဏ်းချုပ် တစ်ယောက်ချင်းစီထံ သွားပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဂိုဏ်းချုပ်များ သောက်သုံးပြီးနောက် အားကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုက တည်းခိုခန်းထဲတွင် ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားသည်။ လူတိုင်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ဤအချိန်လေးအတွင်းမှာပင် တိုးတက်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့အတွက် ဒါက ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခုပဲ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အရဆိုလျှင် ရှေ့ဆက်တက်လှမ်းရန်မှာ အလွန်အမင်း ခက်ခဲလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်တွေအတွင်းမှာ အားလုံး အပင်ပန်းခံပေးကြတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒါလေးကို တစ်ချက်လောက် ကြည့်ပေးကြပါ...”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ရှောက်ချင်းကို ဆွဲကိုင်ထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မြေပုံကြမ်းတစ်ခုကို ကိုင်ထားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်းက လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထိုမြေပုံကြမ်းပေါ်တွင် ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုလုံး၏ မြေပုံကို ရှင်းလင်းစွာ ရေးဆွဲထားသည်။ အကြမ်းဖျင်း ရေးဆွဲထားပြီး အသေးစိတ် မကျသော်လည်း နားလည်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလု... ဒါက ဘာလဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျုပ် ခင်ဗျားတို့ကို ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခု ပေးမလို့... ခင်ဗျားတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်း မဟာယာနအဆင့်ကို ဝင်ရောက်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေးပဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ စကားအဆုံးတွင် လေထုက ချက်ချင်း ပိုမို လေးလံသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း မဟာယာနအဆင့်ကို ဝင်ရောက်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေးတဲ့လား...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွန်ခဲ့သော ခြောက်ရက်က လုချန် ဤအကြောင်းကို ပြောခဲ့ဖူးသော်လည်း ထိုအချိန်က မည်သူကမျှ သိပ်အာရုံမစိုက်ခဲ့ကြပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခု သူဌေးလုက ထပ်ပြောလာမှတော့ သူ တကယ်ပြောနေတာများလား...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း မဟာယာနအဆင့်ကို ဝင်ရောက်မယ် ဟုတ်လား...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုလုံးကို ခြုံကြည့်လိုက်လျှင်ပင် မဟာယာနအဆင့် ကျင့်ကြံသူဆို၍ ပိုင်သခင်ကြီး တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် မဟာယာနအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ရန် မည်မျှခက်ခဲကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိနိုင်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခု သူဌေးလုက ဤကဲ့သို့သော စကားမျိုး တကယ် ပြောထွက်လာရာ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများကို ပြင်းထန်စွာ ခုန်လှုပ်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သံသယဖြစ်နေသော အကြည့်အချို့ကို ခံစားမိသော်လည်း လုချန်က လျစ်လျူရှုထားလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကျုပ် ပြောနေတာတွေကို ခင်ဗျားတို့ထဲက တချို့က ယုံချင်မှ ယုံလိမ့်မယ်ဆိုတာ ကျုပ် သိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ အားလုံး တုကူးဖူကွေ့ဆီမှာ နောက်မှ သွားအတည်ပြုကြည့်လို့ရပါတယ်... သေချာတာပေါ့... ခင်ဗျားတို့ထဲက တချို့ကလည်း ဒီအကြောင်းကို နည်းနည်းပါးပါး သိထားပြီးသား ဖြစ်နိုင်တယ်... ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုဆိုတာက နည်းနည်းပိုကြီးတဲ့ ကျွန်းတစ်ကျွန်းမျှသာ ဖြစ်တယ်... ဒီကမ္ဘာရဲ့ တကယ့် ကုန်းမြေတိုက်အစစ်က ခင်ဗျားတို့နဲ့ အများကြီး ဝေးကွာနေသေးတယ်... အဲဒီမှာဆိုရင် မဟာယာနအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေတောင် သာမန်ပညာရှင်တွေအဖြစ်ပဲ သတ်မှတ်ခံရပြီး မဟာယာနအဆင့်ထက် ကျော်လွန်တဲ့ တည်ရှိမှုတွေက ပိုလို့တောင် အတွေ့ရများသေးတယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာပင်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ စကားအဆုံးတွင် လူများစွာ၏ မျက်လုံးများက ပုံမှန်မဟုတ်သော တောက်ပမှုများဖြင့် လင်းလက်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့၏ နားလည်ထားမှုအရ ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုတွင် နေထိုင်ခြင်းဆိုသည်မှာ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေခြင်းဖြစ်ပြီး မဟာယာနအဆင့်ဆိုသည်မှာလည်း ထူးကဲသာလွန်ကာ ထာဝရအသက်ရှင်သန်ခွင့် ရရှိနိုင်ပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် လုချန်၏ စကားတစ်ခွန်းတည်းက ယခုအခါ သူတို့၏ သိမြင်နားလည်ထားမှုများကို လုံးလုံးလျားလျား ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လိုက်လေပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်စုံတစ်ယောက်က တုကူးဖူကွေ့ထံမှ အတည်ပြုချက် တောင်းခံလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တုကူးဖူကွေ့က လုချန်ကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ နှစ်ချက်ခန့် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလု ပြောသလိုပါပဲ... ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုဆိုတာ တကယ့်ကို ကျွန်းတစ်ကျွန်းပါပဲ... တကယ့် ကုန်းမြေတိုက်အစစ်က ဒီကနေ အများကြီး ဝေးကွာနေသေးတယ်... ကျုပ်ရဲ့ တုကူးမိသားစုကလည်း အဲဒီ ကုန်းမြေတိုက်ပေါ်မှာ ရှိတာပဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တကယ်ကြီး အဲဒီလိုလား...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မဖြစ်နိုင်တာ... ဒါက သိပ်ကို ယုံနိုင်စရာမရှိလွန်းဘူး...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါဆို ကျုပ်တို့က တောသားတွေ ဖြစ်နေတာပေါ့...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နားထောင်လို့ သိပ်မကောင်းပေမဲ့ တကယ့်အခြေအနေက အဲဒီလိုပဲလေ...”</p> <p style="text-align:justify">တုကူးဖူကွေ့က ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်း စတုတ္ထအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးက ပြောလာသည်။</p> <p style="text-align:justify">“တကယ်ပဲ အဲဒီလို ဖြစ်နိုင်တယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်က ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ဘာရှိမလဲဆိုတာ ကျုပ် တစ်ခါ သွားကြည့်ဖူးတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျယ်ပြောလှတဲ့ သမုဒ္ဒရာကြီးကလွဲလို့ ကျုပ် ဘာမှမတွေ့ခဲ့ဘူး... သမုဒ္ဒရာရဲ့ တစ်ဖက်ကမ်းမှာ ဘာရှိလဲဆိုတာကို ကျုပ် ဆက်ကြည့်ချင်ပေမဲ့ လဝက်လောက် ပျံသန်းတာတောင် အဆုံးသတ်ကို မတွေ့ခဲ့ရဘူး...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အကွာအဝေးက အရမ်းကို ဝေးလွန်းနေလို့ပဲ... ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကိုထား... မဟာယာနအဆင့် ကျင့်ကြံသူဆိုရင်တောင် ဆယ်နှစ်တိတိ ပျံသန်းရင်တောင် အဲဒီ ဧရာမ သမုဒ္ဒရာကြီးကို ဖြတ်ကျော်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က သူတို့ကို ရှင်းပြလိုက်သည်။ ဤအရာများအားလုံးမှာ စာအုပ်များထဲရှိ မှတ်တမ်းများအရ သိထားခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">*</p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save