Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၂၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">သူဌေးလု၏ အစ်ကို</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ အသံက ကျယ်လောင်မနေသော်လည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနိုင်လောက်အောင်တော့ ပြတ်သားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူ ဘာပြောလိုက်တာ။ မဟာရှအင်ပါယာကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ် ဟုတ်လား။ ဒီကောင် ရူးနေတာလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟားဟား… ငါတို့ရဲ့ မဟာရှဘိုးဘေးကြီးက ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်း အဋ္ဌမအဆင့် ပညာရှင်ဆိုတာ ဘယ်သူမသိလို့လဲ။ ဒီလောကကြီး တစ်ခုလုံးမှာ ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ ပြိုင်ဘက်ဖြစ်နိုင်တဲ့သူ ဘယ်နှယောက်များ ရှိလို့လဲ ငါ မေးချင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တည်းခိုခန်းလေး ဖွင့်ထားတဲ့သူက လူနည်းနည်းသိရုံလေးနဲ့ ဒီလောက်တောင် မောက်မာနေရတာလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တည်းခိုခန်းကို ဝိုင်းရံထားသော တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များထံမှ အထင်အမြင်သေးလှောင်ပြောင်သံ အမျိုးမျိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။ လုချန်က အမတ်ချုပ်စံအိမ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ထောင်လွှားမောက်မာကာ မဟာရှအင်ပါယာ တစ်ခုလုံးကို စိန်ခေါ်ဝံ့လောက်အောင် ဘယ်ကများ ယုံကြည်ချက်တွေ ရနေသလဲဆိုတာ သူတို့ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အမတ်ချုပ်စံအိမ်မှာ ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်း ဒုတိယအဆင့် ပညာရှင် တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိပြီး မဟာရှအင်ပါယာမှာတော့ အဲဒီလို ပညာရှင်မျိုးတွေ အများကြီး ရှိသည်မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တကယ့်ကို အသိအမြင်ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ ကောင်စုတ်လေးပဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်ယံထက်မှ ရှမိသားစု ဘိုးဘေးကြီး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းရဲ့ မောက်မာမှုတွေကို ငါ ကြားနေရတာ ကြာပြီ။ မဟာရှအင်ပါယာဆိုတာ မင်းလို အသိအမြင်ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ ကလေးတစ်ယောက် ရမ်းကားချင်တိုင်း ရမ်းကားလို့ရတဲ့ နေရာမဟုတ်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အသိအမြင်ကျဉ်းမြောင်းတာ ခင်ဗျားလေ၊ မဟုတ်ဘူးလား”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ခါးတွင်ချိတ်ထားသော လောက်လေးခွကို ဖြုတ်ယူလိုက်ပြီး တီးတိုးရေရွတ်ကာ သစ်တောက်ငှက်၏ ကျီးကန်းပါးစပ်စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ငါ လောက်လေးခွနဲ့ ကျောက်ထိုင်ခုံကို ပစ်ထုတ်နိုင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စွမ်းရည်အာနိသင် အသက်ဝင်သွားပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က လက်တစ်ဖက်တွင် ကျောက်ထိုင်ခုံကို ကိုင်ထားပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်တွင် လောက်လေးခွကို ကိုင်ထားသည်။ တည်းခိုခန်းအပြင်ဘက်တွင် ကျောက်ထိုင်ခုံက စူးရှသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ကျောက်ထိုင်ခုံ၏ ထောင့်တစ်ဖက်ကို လောက်လေးခွထိပ်တွင် ချိတ်လိုက်ပြီး အားကုန်ဆွဲလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါက အလွန်ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤမျှသေးငယ်သော လောက်လေးခွလေးက ၎င်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ကြီးမားသည့် ကျောက်ထိုင်ခုံကို ပစ်လွှတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ ယုံကြည်မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် လုချန်ကတော့ ရနိုင်မှန်း သိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူတစ်ယောက်သည် တည်မှီရာအမှတ်တစ်ခု ရှိရုံဖြင့် မိမိထက် အဆတစ်ရာလောက် လေးသော အရာကိုပင် မယူနိုင်ပေသည်။ တည်းခိုခန်း၏ အထူးပြုလုပ်ထားသော သားရေကွင်းနှင့် ဝူထုံသစ်ကိုင်းတို့ ပေါင်းစပ်ထားမှုကို အသုံးပြုပြီး အထွတ်အမြတ်တောင်မှ ကျောက်သားကို ဘာကြောင့် မပစ်လွှတ်နိုင်ရမည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီကျောက်ထိုင်ခုံကို တည်းခိုခန်းထဲကနေ ယူထုတ်လာတုန်းက သာမန်လေး ပစ်ပေါက်လိုက်ရင်တောင် ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ပညာရှင်ကို သွေးအန်သွားစေနိုင်သည်။ အကယ်၍ လောက်လေးခွဖြင့်သာ ပစ်လွှတ်လိုက်မည်ဆိုပါက ၎င်း၏စွမ်းအားသည် လုချန်ပင် မှန်းဆ၍မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ ရင်ထဲမှ ဒေါသကို ခံစားမိ၍လားမသိ၊ ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ လောက်လေးခွက သူ့ကို စိတ်ပျက်မသွားစေခဲ့ပေ။ လုချန်၏ မြင်ကွင်းရှေ့တွင် X84 ဆိုသော ဂဏန်းလေး ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူ၏လက်ထဲရှိ ကျောက်ထိုင်ခုံသည် အမည်းရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ ရှမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပျံသန်းသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျောက်ထိုင်ခုံသည် လေနှင့်အတူ ကြီးထွားလာသည်။ ပစ်လွှတ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ကြိတ်ဆုံကျောက်တစ်ခုစာခန့် အရွယ်အစားရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ထိုသို့ ကြီးထွားလာမှုက ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ခေါင်မိုးပေါ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားချိန်တွင်တော့ အိမ်တစ်လုံးစာခန့် ကြီးမားနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျောက်ထိုင်ခုံသည် အာကာသကို ဆွဲဖြဲပြီး ပုံပျက်သွားစေသောကြောင့် မည်းနက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တိတိကျကျပြောရလျှင် ဒီအာကာသက ကျောက်ထိုင်ခုံကို မခံနိုင်တော့ခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မူလကတည်းက ဤအရာသည် သာမန်လောကနှင့် သက်ဆိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။ လောက်လေးခွ၏ ရှစ်ဆယ့်လေးဆသော စွမ်းအားသည် အထွတ်အမြတ်တောင် ကျောက်သားစွမ်းအား၏ ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကိုပင် ထုတ်ဖော်နိုင်စွမ်း မရှိသော်လည်း ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းနေဆဲပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကတောင် ကျောက်ထိုင်ခုံအတွက် လမ်းဖယ်ပေးရသည်ဆိုတော့ ရှမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးကရော ဘာတတ်နိုင်မည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မြေပြင်ပေါ်ရှိ လှောင်ပြောင်မှုများနှင့် အထင်အမြင်သေးသံများသည် ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ လူတိုင်းက ထိတ်လန့်တကြား မော့ကြည့်နေကြပြီး ‘သေခြင်းတရား’ ဟုခေါ်သော ခံစားချက်တစ်ခုက သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားကာ တုန်ယင်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တည်းခိုခန်းရှေ့ရှိ ပထမအဆင့် ဂိုဏ်းချုပ်များသည်လည်း ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ပျံတက်သွားသော ကျောက်ထိုင်ခုံကို ကြည့်နေကြသည်။ ရှမိသားစု ဘိုးဘေးကြီး ရိုက်ချလိုက်သော ဧရာမလက်ကြီးသည် အမည်းရောင်အလင်းတန်းကြောင့် လုံးဝ ပျက်စီးသွားလေပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျောက်ထိုင်ခုံ၏ စွမ်းအားက အလွန်ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် ရှမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးသည် ထိုပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းရန် ဖိအားပေးခံလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ရှောင်တိမ်းမှုကြောင့် သူ၏အနောက်ရှိ လူများမှာ အသေအပျောက် များသွားရသည်။ ထိုသူတို့သည် ခုနလေးတင် လုချန်ကို လှောင်ပြောင်နေခဲ့သော တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များဖြစ်ကြပြီး ယခုအခါတွင်မူ အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်နေကြရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျောက်ထိုင်ခုံသည် အသံတစ်ချက်မျှပင် မထွက်ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး ဖုန်မှုန့်များပင် ထမလာခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပထမဆုံးအနေဖြင့် အမည်းရောင်အလင်းတန်း တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ကျောက်ထိုင်ခုံ ဖြတ်သန်းသွားသော လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်ရှိ အိမ်များ၊ လူများ၊ မြေကြီးပါမကျန်... အရာအားလုံး... တစ်ခါမှ မတည်ရှိခဲ့ဖူးသည့်အလား လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟာလာဟင်းလင်း ပြောင်ရှင်းနေသော မြေပြင်ကြီးသာ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤမြင်ကွင်းက ရှမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးကိုပင် ထိတ်လန့်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါက အစအနမကျန် အမြစ်ဖြတ် သုတ်သင်ပစ်လိုက်တာပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နက်ရှိုင်းသော တွင်းကြီးတစ်ခုသာ ကျန်ရှိပြီး ထိုအထဲတွင် ကျောက်ထိုင်ခုံက တိတ်ဆိတ်စွာ လဲလျောင်းနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခုအချိန်အထိပင် ကျောက်ထိုင်ခုံပတ်လည်ရှိ မြေကြီးများ ဖြည်းညှင်းစွာ အရည်ပျော်ကျနေပြီး ဤလောကမှ လုံးဝထွက်ခွာကာ အာကာသလေစီးကြောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သေးသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးသည် ကောင်းကင်ပေါ်မှနေ၍ သဲသဲကွဲကွဲ မြင်လိုက်ရသည်။ တစ်ချိန်က လူများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သော လမ်းမကြီးသည် ယခုအခါ ပန်ကိတ်တစ်ချပ်ကို ဖဲ့ယူလိုက်သကဲ့သို့ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တိုက်ခိုက်လိုက်သော်လည်း လွဲချော်သွားသည့်အတွက် လုချန်က နောင်တရစွာဖြင့် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး သေမတတ် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က တံတွေးကို ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟားဟားဟား… ညီလေးရေ၊ နောက်ဆုံးတော့ မင်းကို ငါ ရှာတွေ့ပြီကွ”</p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်ယံတွင် လူတစ်ယောက်က အဆောက်အအုံတစ်ခုကို ထမ်းလျက် ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အဆောက်အအုံက ‘ဝုန်း’ ခနဲ အသံနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ရတနာစစ်ဆေးရေး ခန်းမ’ ဆိုသည့် စာလုံးကြီးသုံးလုံးကို လူတိုင်း မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် အဘိုးကြီးကုသည် ထိုအဆောက်အအုံထဲမှ ခါးသီးသော မျက်နှာထားဖြင့် လျှောက်ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့နောက်တွင် ချောင်ရွဲ့လျန်နှင့် ထောင်ယွီတို့ ပါလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဘိုးကြီးကု”</p> <p style="text-align:justify">ထိုနေရာတွင် အဘိုးကြီးကုနှင့် ရင်းနှီးသောသူများ ရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟီးဟီး… မတွေ့ရတာ ကြာပြီပဲ။ ငါက မင်းတို့နဲ့အတူ အရက်လေးဘာလေး သောက်ရမလားလို့ လာခဲ့တာ”</p> <p style="text-align:justify">အဘိုးကြီးကုက အနေခက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒါပေမဲ့ သူဌေးလုရဲ့ ဒီအစ်ကိုကြီးက အရမ်းကို ပွင့်လင်းလွန်းနေတော့ ငါတောင် ချက်ချင်းကြီး လက်မခံနိုင်ဖြစ်သွားရတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စကားပြောလိုက်သော သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။ သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် ဖုန်တွေပေကျံနေပြီး ဆံပင်တွေကလည်း စုတ်ဖွားနေသည်။ သူတောင်းစားအဘိုးအိုမှလွဲ၍ ဘယ်သူဖြစ်နိုင်ဦးမည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသည်နှင့် လုချန်အနားသို့ ပြေးသွားကာ တင်းကြပ်စွာ ဖက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ညီလေး… ငါ သိသားပဲ။ မင်း မသေသေးဘူးဆိုတာကို ဟားဟားဟား။ ဟင်… လူတွေအများကြီးပဲ။ သူတို့အားလုံးက မင်းနဲ့အတူ အရက်သောက်ဖို့ လာကြတာလား ညီလေး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“စီနီယာ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုပထမအဆင့် ဂိုဏ်းချုပ်များသည် သူတောင်းစားအဘိုးအိုကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် လက်နှစ်ဖက်ဆုပ်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နေပါဦး။ လေထုက မမှန်ပါလား”</p> <p style="text-align:justify">သူတောင်းစားအဘိုးအိုက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီးနောက် သတိဝင်လာကာ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်၏ ကော်လာကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ပြောစမ်း။ မင်းတို့ကောင်တွေ ငါ့ညီလေးကို ဒုက္ခပေးနေပြန်ပြီလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“စီနီယာ၊ ခင်ဗျား ထင်နေတာ လွဲနေပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့အားလုံးက သူဌေးလုရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေပါ။ သူဌေးလုကို တကယ်ဒုက္ခပေးနေတာက ဟိုလူပါ”</p> <p style="text-align:justify">ဂိုဏ်းချုပ်က ကမန်းကတန်း လက်ကာပြလိုက်ပြီးနောက် ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ ရှမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို သူတောင်းစားအဘိုးအိုအား ပြောပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလုရဲ့ အနောက်က ကောင်မလေးကို ကြည့်လိုက်ပါ။ သူတို့က အဲဒီကောင်မလေးကို ဒီလိုအခြေအနေရောက်အောင် လုပ်ခဲ့တာ။ ရှလို့ နာမည်ရတဲ့ အဲဒီကောင်က သူ့အာဏာကိုသုံးပြီး တခြားသူတွေကို ဖိနှိပ်နေတာ၊ ကျွန်တော်တို့ကို မောင်းထုတ်ပြီး ဒီကိစ္စကို ဖုံးကွယ်ချင်နေတာလေ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာ။ ငါ့ခယ်မလေးကိုများ အနိုင်ကျင့်ရဲတယ်ပေါ့”</p> <p style="text-align:justify">သူတောင်းစားအဘိုးအို ချက်ချင်း မကျေမနပ်ဖြစ်သွားပြီး သူ၏အကြည့်များက ရှမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးထံ စူးစိုက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကလေးပေါက်စ… မင်းမိသားစုက ငါ့ခယ်မလေးကို ဒီလိုအခြေအနေရောက်အောင် လုပ်ခဲ့တာလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကလေးပေါက်စ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတောင်းစားအဘိုးအို၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် လူတိုင်း ရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်းထိန်းထားရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှမိသားစု ဘိုးဘေးကြီး ပထမဆုံး ပေါ်လာစဉ်က ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်း စတုတ္ထအဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက်က သူ့ကို ‘အင်မော်တယ်အိုကြီး’ ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်း စတုတ္ထအဆင့် ပညာရှင်တွေက အသက်ဘယ်လောက် ရှိနေပြီလဲ။ အငယ်ဆုံးတောင်မှ အသက်တစ်ရာကျော်နေပြီ။ သူတို့ကတောင် အင်မော်တယ်အိုကြီးလို့ ခေါ်ရတယ်ဆိုတော့ ရှမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးက ဘယ်လောက်တောင် အသက်ကြီးနေပြီလဲဆိုတာ ထင်ရှားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ အခုတော့... သူတောင်းစားအဘိုးအိုရဲ့ ပါးစပ်ထဲမှာ သူက ကလေးပေါက်စလေး ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းက ဘယ်သူလဲ”</p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်ယံတွင် ရှမိသားစု ဘိုးဘေးကြီး၏ မျက်နှာက တင်းမာနေသည်။ လုချန်၏ ယခင်တိုက်ခိုက်မှုက သူ့ကို ချွေးအေးတွေ ပျံသွားစေခဲ့သည်။ ယခုတော့ နောက်ထပ်လူတစ်ယောက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြန်သည်။ ရူးသွပ်နေပုံရသော်လည်း သူ့ကို ကလေးပေါက်စဟု ခေါ်ဝံ့နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါက မင်းရဲ့ အဘိုးလေ”</p> <p style="text-align:justify">သူတောင်းစားအဘိုးအိုက ပြုံးဖြဲဖြဲလုပ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မြေးလေး… မြန်မြန်လာပြီး မင်းအဘိုးရှေ့မှာ ဒူးထောက်စမ်း”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းက မြေးလေးလို့ ပြောတာလေ။ မင်းက မင်းအဘိုးရဲ့ မြေးလေး မဟုတ်လို့လား”</p> <p style="text-align:justify">သူတောင်းစားအဘိုးအိုက ကလေးတစ်ယောက်လိုပင် ပေါက်ကရတွေ ပြောနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သေချင်နေတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify">ရှမိသားစု ဘိုးဘေးကြီး ဒေါသထွက်သွားပြီး ပြင်းထန်စွာ ပြေးဝင်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သတိထား”</p> <p style="text-align:justify">သူတောင်းစားအဘိုးအို၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားကို မသိသည့် ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်း စတုတ္ထအဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက်က သူ့ကို ဆွဲဖယ်ရန် ရှေ့တိုးလာသော်လည်း အနားမကပ်နိုင်မီမှာပင် အင်အားတစ်ခု၏ တွန်းထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ သူတောင်းစားအဘိုးအိုက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကလေးပေါက်စ၊ မင်းက စိတ်ထားကောင်းတယ်။ နောက်မှ မင်းကို ငါ လမ်းညွှန်မှု နည်းနည်းပေးမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အနောက်သို့ လွင့်စင်သွားသော ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်၏ မျက်နှာမှာ အနေခက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်တော့ ဒေါသတကြီး ပြေးဝင်လာသော ရှမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးသည် လမ်းမပေါ်မှနေ၍ အနောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အဆောက်အအုံများကို ပြိုကျပျက်စီးသွားစေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">*</p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save