Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၉၄</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ချန်ကျီရှင်း၏ အရင်ဘဝက မဟာကျင့်ကြံခြင်းဂိမ်းသည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံး အုတ်အော်သောင်းတင်း ဖြစ်ခဲ့ရုံသာမက လူတန်းစားမရွေး၊ အရွယ်စုံကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သော ဂိမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုမျှအထိ ပေါက်ကြားကျော်ကြားခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ကမ္ဘာကြီး၏ အမြင်ကြောင့်သာ မဟုတ်ပေ။ ကောင်းကင်ဘုံရွေးချယ်ခံ ဇာတ်လိုက်အပြင်၊ သွေးသားအပြည့်ရှိပြီး ကိုယ်ပိုင်ဇာတ်ကြောင်း အသီးသီးရှိကြသော မရေမတွက်နိုင်သည့် ဇာတ်ကောင်များကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဥပမာအားဖြင့် သူ၏ရှေ့တွင်ရှိနေသော မျက်မမြင်ပညာရှိ လုပင်းသည် နောင်တစ်ချိန်တွင် အထွတ်အထိပ်သို့ တက်လှမ်းကာ ကွန်ဖြူးရှပ်သူတော်စင်ဖြစ်လာမည့်သူ၊ ထာဝရရှင်သန်ခြင်း အခွင့်အရေးကို ရရှိပါလျက်နှင့် မြောက်ပိုင်းလွင်ပြင်သို့ တစ်ကိုယ်တည်း ထွက်ခွာသွားကာ တောင်တန်းကြီးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းပြီး မိစ္ဆာပေါင်း တစ်သိန်းကို နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ တိုင်အောင် နှိမ်နင်းပေးခဲ့သူဖြစ်သည်။ ထိုလုပ်ရပ်ကြောင့်ပင် ပညာရှိလောကကို နိုးကြားစေခဲ့ပြီး ကွန်ဖြူးရှပ်တာအို၏ ကံကြမ္မာကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေခဲ့သည်။</p> <p>သို့မဟုတ် ရေခဲပြင်ကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် ဓားတစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်ကာ နှစ်ပေါင်းသုံးရာတိုင်တိုင် လေ့ကျင့်ခဲ့သော အဘိုးအိုဓားသမားကြီး။ နောက်ဆုံးတွင် မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ရှည်လျားသော ရေခဲမြစ်ကြီးကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့ပြီး လူ့လောက၏ အထွတ်အထိပ်သို့ တက်လှမ်းကာ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။</p> <p>သို့မဟုတ် ပြည့်တန်ဆာရုံတစ်ခုမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ပုတီးတစ်ကုံးကို ကိုင်ကာ ရဟန်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်လျက် လူ့လောက၏ ဒုက္ခပေါင်း ၃,၈၀၀ ကို ကြံ့ကြံ့ခံကာ ဗုဒ္ဓဆင်းတုတော်များနှင့် ဆီမီးအိမ်များကို အဖော်ပြုရင်း နောက်ဆုံးတွင် မြင့်မြတ်သော လျှို့ဝှက်တရားတော်များကို ရရှိကာ ဗောဓိသတ်တစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p>ဤကဲ့သို့သော ဇာတ်လမ်းများမှာ များပြားလှလွန်းလှသည်။ ဤလူသားများ၊ ဤနယ်မြေများနှင့် ဤတာအိုများ အားလုံးသည် နောက်ဆုံးတွင် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်နွယ်သွားကြပြီး ရှုပ်ထွေးဆန်းကြယ်လှသော ဤထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ် ကမ္ဘာကြီးကို ပုံဖော်ထားခြင်းပင်။</p> <p>.....</p> <p>ချန်ကျီရှင်းသည် ငယ်ရွယ်သေးသော မျက်မမြင်ပညာရှိ လုပင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ၏ရင်ထဲ၌ အတွေးပေါင်းစုံ ဝေစီနေစဉ်...</p> <p>"စီနီယာအစ်ကိုလု"</p> <p>ရွှီချင်းကျိုးသည် သူမ၏ရှေ့တွင်ရှိသော အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် ဝါးတုတ်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ကာ ဖုန်တောထဲမှ ခရီးနှင်လာပုံရသည့် မျက်မမြင်ပညာရှိကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ချန်ယန်အကယ်ဒမီက ဒီနေရာနဲ့ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ဝေးတာပဲ။ စီနီယာက ဒီကို ဘယ်လိုများ ရောက်လာတာလဲ"</p> <p>"ဂျူနီယာညီမလေးရွှီလား"</p> <p>ရင်းနှီးသော အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေသော လုပင်း၏ စိတ်မှာ သိသိသာသာ တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် မျက်နှာနီမြန်းကာ  "အကယ်ဒမီက ကျွန်တော့်ကို သစ်ရွက်ပုံစံ ပျံသန်းတဲ့ သင်္ဘောတစ်စင်း ပေးခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့... ဒါပေမဲ့ ယန်ကျိုးနယ်မြေထဲ ရောက်တာနဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က အဲဒီသင်္ဘောကို လုယူသွားလို့။ လမ်းသွားလမ်းလာတွေကို မေးရင်းနဲ့ပဲ ဒီအထိ လမ်းလျှောက်လာခဲ့ရတာပါ"</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အနီးအနားရှိ ရွှီမိသားစုနှင့် ချန်မိသားစုမှ တပည့်များမှာ မထိန်းနိုင်ဘဲ တဟားဟား ရယ်မောကြတော့သည်။</p> <p>ပျံသန်းနိုင်တဲ့ သင်္ဘောတောင် အလုခံလိုက်ရတယ်ဆိုတော့ ဒီလူ ဘယ်လောက်တောင် အားနည်းနေလို့လဲ။</p> <p>"စီနီယာအစ်ကိုလု... အတော်လေး ဒုက္ခရောက်ခဲ့မှာပဲ"</p> <p>ရွှီချင်းကျိုးက စာနာစိတ်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>မျက်စိမမြင်ရဘဲ အားနည်းလွန်းလှသော ပညာရှိတစ်ဦးအနေဖြင့် ဤခရီးဝေးကို ရောက်လာရန် မည်မျှပင် ပင်ပန်းဆင်းရဲခဲ့ရမည်ကို မည်သူမဆို ခန့်မှန်းနိုင်ကြသည်။</p> <p>"မဖြစ်ပါဘူး... ကိစ္စမရှိပါဘူး"</p> <p>လုပင်းသည် အလျင်အမြန် ခေါင်းယမ်းကာ နုံအအအပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ခြေလှမ်းငယ်လေးတွေကို မစုစည်းဘူးဆိုရင် ခရီးမိုင်ပေါင်း ထောင်ချီကို မရောက်နိုင်ဘူး။ စမ်းချောင်းလေးတွေကို မစုစည်းဘူးဆိုရင် မြစ်တွေ ပင်လယ်တွေကို မဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပါဘူး"</p> <p>"မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ခရီးနှင်ရတာဟာ စာအုပ်ပေါင်း တစ်သောင်းဖတ်ရတာထက် ပိုမြတ်ပါတယ်။ ဒီခရီးမှာ ကျွန်တော် ဒုက္ခမရောက်ခဲ့တဲ့အပြင် အတွေ့အကြုံတွေ အများကြီး စုဆောင်းနိုင်ခဲ့တာမို့လို့ တကယ်ပဲ ကျေးဇူးတင်ထိုက်ပါတယ်"</p> <p>ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ မျက်နှာထားမှာ ပို၍ပင် ထူးဆန်းသွားတော့သည်။</p> <p>သူက စာတွေအဖတ်များပြီး ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေတဲ့ စာအုပ်ကြီးသမား မဟုတ်ဘူးလား။</p> <p>ချန်ယန်အကယ်ဒမီဆိုတာ ဒီခေတ်မှာ နံပါတ်တစ် အကယ်ဒမီပဲ။ တာအိုပေါင်း သုံးထောင်က ပါရမီရှင်တွေကို မွေးထုတ်ပေးနေတာ။ စည်းကမ်းတွေကလည်း အရမ်းတင်းကျပ်ပြီး ကျင့်ကြံဆင့် အနည်းငယ်အားနည်းရုံနဲ့တင် ထုတ်ပယ်ခံရတာ။ အခု ဒီကျင့်ကြံဆင့် လုံးဝမရှိတဲ့သူက အကယ်ဒမီမှာ ဘယ်လိုနေထိုင်နိုင်တာလဲ။ ဒါတင်မကဘဲ တာအိုဆွေးနွေးဖို့တောင် ဘာလို့ စေလွှတ်လိုက်ရတာလဲ။</p> <p>ဒီမျက်မမြင်ပြောတဲ့ စကားတစ်လုံးချင်းစီကတော့ အဓိပ္ပာယ်ရှိသလိုလိုပဲ ဒါပေမဲ့ စုလိုက်တော့ ငါတို့ ဘာမှနားမလည်တော့ဘူး။</p> <p>"ကျွန်မ တကယ်ကို သိမြင်သွားပါပြီ"</p> <p>ရွှီချင်းကျိုးက လေးလေးစားစား ဂါရဝပြုလိုက်သည်။ သူမသည် လူအများအား ဤသို့ မရှင်းပြခဲ့ပေ။</p> <p>ကြည့်ရတာ ခေါင်းမာပြီး နုံအအဖြစ်နေတဲ့ မျက်မမြင်ပညာရှိလေးက တကယ်တော့ လက်ရှိ ကွန်ဖြူးရှပ်သူတော်စင်ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော တပည့်ရင်းဖြစ်တယ်ဆိုတာကိုပေါ့….</p> <p>အဆင့်အတန်းအရ ပြောရလျှင် သူသည် ဤနေရာရှိ လူအားလုံးထက်ပင် ပိုမိုမြင့်မြတ်သူ ဖြစ်သည်။</p> <p>ခေတ္တမျှကြာသော် ရွှီချင်းကျိုးသည် လုပင်းကို လူအုပ်ကြီးနှင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ ချန်ကျီရှင်းနှင့် မိတ်ဆက်ပေးသည့်အချိန်တွင်မူ လုပင်း၏ မျက်နှာမှာ ဝင်းပသွားပြီး</p> <p>"စစ်မှန်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အကောင်းအဆိုးဆိုတာ မရှိဘူး။ ငါတို့ အကောင်းအဆိုးလို့ ခေါ်နေတာတွေက စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေပဲ။ လူတိုင်းမှာ မွေးရာပါ အသိတရားရှိပြီးသားပါ။ အဲဒါကိုသုံးပြီး အကောင်းအဆိုးကို ခွဲခြားနိုင်ကြတာပဲ"</p> <p>"အရာဝတ္ထုတွေကို စူးစမ်းတယ်ဆိုတာ စိတ်နှလုံးကို စူးစမ်းတာပါပဲ။ ကိုယ့်ရဲ့စိတ်ကို ရှာဖွေပြီး မကောင်းတဲ့ဆန္ဒတွေကို ဖယ်ရှားကာ မွေးရာပါအသိတရားကို ပြည့်စုံအောင်လုပ်တာဟာ ကျီရှင်းလို့ခေါ်တဲ့ အသိနဲ့ အကျင့် တစ်ထပ်တည်းကျခြင်းရဲ့ အနှစ်သာရပါပဲ"</p> <p>"သခင်လေး... သခင်လေးရဲ့ နာမည်ဟာ တကယ်တော့ ကျွန်တော်တို့ ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှိတွေ လိုက်စားတဲ့ အမြင့်ဆုံးသော နယ်ပယ်တစ်ခုပါပဲ"</p> <p>ဤစကားများကို ကြားသောအခါ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူများမှာ ပို၍ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြရုံသာမက ရွှီချင်းကျိုးကိုယ်တိုင်ပင် ခေါင်းယမ်းလျက် ပြုံးလိုက်မိတော့သည်။</p> <p>ဒီအစ်ကိုလုက အရာရာတိုင်းမှာ တော်ပါရဲ့။  စကားပြောလိုက်ရင် လူတွေ နားမလည်နိုင်တဲ့ အရာတွေကိုပဲ အမြဲပြောနေတတ်တာကတော့ ခက်တယ်။</p> <p>ချန်ကျီရှင်းက ပြုံးလျက်  "ကွန်ဖြူးရှပ်သူတော်စင်က သူဟောပြောပြသတဲ့ တရားတွေကို တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ပြန့်နှံ့အောင် လုပ်ဆောင်နေတဲ့အချိန်တုန်းက ကျွန်တော့်အမေက ဒီစကားစုကို တစ်နေရာရာကနေ ကြားခဲ့မိတာနဲ့ ကျွန်တော့်ကို ဒီနာမည် အလွယ်တကူ ပေးလိုက်တာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူက ခေတ္တရပ်ပြီးနောက်  "ညီအစ်ကိုလုကရော အသိနဲ့အကျင့် တစ်ထပ်တည်းကျတဲ့နယ်ပယ်ကို ရောက်ဖို့ နီးစပ်နေပြီလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လုပင်းက အလျင်အမြန်ပင် လက်ယမ်းပြလျက်  "ကျွန်တော်က အဲဒီနယ်ပယ်နဲ့ အလှမ်းဝေးပါသေးတယ်" ဟု ပြောလိုက်၏။</p> <p>ချန်ကျီရှင်းက ခေါင်းညိတ်ပြုံးပြရင်း  "ဒါဆိုရင် ညီအစ်ကိုက ဖြူစင်တဲ့ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ဖြောင့်မတ်တဲ့နှလုံးသားနယ်ပယ်ကိုတော့ ရောက်နေပြီ မဟုတ်လား" ဟု ထပ်မံမေးလိုက်ပြန်သည်။</p> <p>ထိုစကားကြောင့် မျက်မမြင်ပညာရှိ၏ မျက်နှာမှာ ပိုမိုဝင်းပသွားပြီး သူ၏လေသံမှာလည်း အနည်းငယ် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>"သခင်လေးက ဖြူစင်တဲ့ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ဖြောင့်မတ်တဲ့နှလုံးသားဆိုတဲ့ နယ်ပယ်ကိုတောင် သိနေတာလား။ ဒါကြောင့်မို့လို့ ဆရာက ကျွန်တော့်ကို အပြင်လောကမှာ ထူးဆန်းနက်နဲတာတွေ အများကြီးရှိတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် အပြင်ထွက်တဲ့အချိန်မှာ အသိအမြင်တွေကို ရှာဖွေပါလို့ ပြောခဲ့တာကိုး"</p> <p>လုပင်းက ဆက်လက်၍  "ဒီဆွေးနွေးပွဲမှာ သခင်လေးရဲ့ အမြင်တွေကို မျှဝေပေးနိုင်မလားခင်ဗျာ။  ဖြူစင်တဲ့ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ဖြောင့်မတ်တဲ့နှလုံးသားအကြောင်း နားလည်တဲ့သူနဲ့ တွေ့ရဖို့က အရမ်းရှားလို့ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>အသိပညာကို ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေပြီး ဖြူစင်ရိုးသားသော မျက်နှာထားရှိသည့် လုပင်းကို ကြည့်ကာ ချန်ကျီရှင်းက ရယ်မောလျက်  "ကျွန်တော်လည်း တစ်ဆင့်စကားနဲ့ ကြားဖူးတာပါ။ နောက်မှ အခွင့်အရေးရရင်တော့ ကျွန်တော့်အမြင်တွေကို မျှဝေပေးပါ့မယ်" ဟု ကတိပေးလိုက်သည်။</p> <p>လုပင်းသည် ထိုစကားကို ကြားရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ဝမ်းမြောက်သွားတော့သည်။</p> <p>တောင်တံခါးဝရှေ့၌ ရှိနေကြသော ချန်ထျန်းချန်နှင့် မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲများမှာမူ ချန်ကျီရှင်းကို ထူးဆန်းသော အကြည့်များဖြင့် မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ။</p> <p>ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုက အမြဲတမ်း နက်နဲလွန်းနေတာ။ ကျီရှင်းက ဒါတွေကို ဘယ်ကနေ သင်ယူခဲ့တာပါလိမ့်။</p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲတစ်ဦး၏ ခါးတွင်ချိတ်ထားသော အချက်ပြအဆောင်မှာ ရုတ်တရက် လင်းထိန်လာသည်။ သူသည် ဘေးသို့ ခေတ္တထွက်ကာ အဆောင်ကို ချေဖျက်၍ သတင်းကို နားထောင်လိုက်သည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင် ထိုအကြီးအကဲမှာ တည်ငြိမ်လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ချန်ထျန်းချန်၏ နားနားသို့ ကပ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"တတိယတောင်ထိပ်သခင်... လျူမိသားစုက ဒီကိုလာတဲ့ လမ်းမှာ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ပုံပဲ။  သူတို့ ဒီကို ရောက်လာနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး"</p> <p>ထိုစကားကို ကြားရသဖြင့် ချန်ထျန်းချန်သည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လျက် တွေးတောလိုက်ပြီး  "ဒါဆိုရင်တော့ ငါတို့ ဆက်မစောင့်တော့ဘူး။ လူတွေကို ပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်တော့။ တာအိုဆွေးနွေးပွဲကို မနက်ဖြန်ပဲ စတင်ကြမယ်" ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ"</p> <p>အကြီးအကဲက ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် မနက်ဖြန်တွင် တာအိုဆွေးနွေးပွဲ ကျင်းပမည့် သတင်းကို လူအများအား ကြေညာလိုက်ပြီး အားလုံးကို အနားယူရန် အဓိကတောင်ထိပ်သို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။</p> <p>လူတိုင်း ထွက်ခွာသွားကြပြီးနောက် ချန်ကျီရှင်းမှာမူ မတ်တတ်ရပ်မြဲ ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏မျက်ဝန်းများမှာ ရုတ်တရက် ဝင်းခနဲ လက်သွားတော့သည်။</p> <p>[တင်း…သင်သည် ကောင်းကင်ဘုံရွေးချယ်ခံ ဇာတ်လိုက်တစ်ဦးကို ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ သက်တမ်းကို အဆမတန် လျော့နည်းစေခဲ့ပြီး သူ၏ ကံကြမ္မာနှင့် ပါရမီစွမ်းရည်အချို့ကို သိမ်းပိုက်ရရှိခဲ့ပါသည်]</p> <p>[တင်း….သင်၏ ကံကြမ္မာတန်ဖိုးမှာ မူလ ၁၀၀% မှ ၅၀% ထပ်မံတိုးပွားလာပါသည်။ စုစုပေါင်း ကံကြမ္မာတန်ဖိုး ၁၅၀% သို့ ရောက်ရှိသွားပါပြီ]</p> <p>[သင်၏ လက်ရှိဘွဲ့အမည်  ကံကောင်းခြင်း လက်ဆောင်မွန်ကို ပိုင်ဆိုင်သူ]</p> <p>[တင်း… သင်သည် တားမြစ်ကျင့်စဉ်  သက်တမ်းလောင်မြိုက်ခြင်း ကျိန်စာကို ရရှိခဲ့ပါသည်]</p> <p>ချန်ကျီရှင်း၏ စိတ်ထဲ၌ အချက်ပေးသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ သူသည် မျက်မှောင်ပင့်လိုက်ပြီး တွေးတောလိုက်မိ၏။</p> <p>ငါ့ကြောင့် နင်ချန်းယွီရဲ့ သက်တမ်းက အဆမတန် လျော့သွားတာလား။ သက်တမ်းလောင်မြိုက်ခြင်း ကျိန်စာ ဟုတ်လား။</p> <p>ဝုန်းးး</p> <p>သက်တမ်းလောင်မြိုက်ခြင်း ကျိန်စာနှင့် ပတ်သက်သော ကျယ်ပြောလှသည့် အသိပညာဗဟုသုတများက ချန်ကျီရှင်း၏ ဦးနှောက်အတွင်းသို့ အလုံးအရင်းနှင့် စီးဝင်လာခဲ့သည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင်မူ...</p> <p>"ဒါကိုး..."</p> <p>ချန်ကျီရှင်းသည် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး သိမြင်နားလည်သွားသည့် အမူအရာမျိုး ပေါ်လာသည်။</p> <p>သက်တမ်းလောင်မြိုက်ခြင်း ကျိန်စာမှာ မိမိ၏ သက်တမ်းကို လောင်မြိုက်စေပြီး အချိန်တိုအတွင်း ကျင့်ကြံဆင့်ကို အဆမတန် မြင့်တက်လာစေသည့် ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်သော လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ နင်ချန်းယွီသည် မကြာသေးခင်က ကျင့်ကြံဆင့် ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာစေရန် ဤကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုခဲ့သဖြင့် သူ၏သက်တမ်းမှာလည်း သိသိသာသာ လျော့ကျသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။</p> <p>"ကြည့်ရတာ တစ်ယောက်ယောက်တော့ လောနေပုံပဲ"</p> <p>ချန်ကျီရှင်းသည် အဓိကတောင်ထိပ်ရှိ နင်ချန်းယွီ တည်းခိုရာ ဧည့်ခန်းဆောင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်ဝန်းများမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသည်။ သူ ခန့်မှန်းရသလောက်ဆိုလျှင် နင်ချန်းယွီသည် ဤကျိန်စာကို အသုံးပြု၍ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ကြံစည်နေခြင်းပင်။</p> <p>နောက်တစ်ခဏ၌...</p> <p>ဗုန်းးး</p> <p>ချန်ကျီရှင်း ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့် မြေပြင်မှာ ကျုံ့သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး သူသည် ချန်မိသားစု၏ တောင်တံခါးဝမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>သူလိုအပ်နေသော ထိုက်ချူသန့်စင်သောမြေမှ ဓားထျန်းဟွေလည်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p>ဒါဆိုရင်တော့... နင်ချန်းယွီရဲ့ ဇာတ်သိမ်းခန်းကို စတင်ရတော့မှာပဲ။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save