Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း။ ၉၉</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>နင်ချန်းယွီ၏ စိုက်ကြည့်နေသော အကြည့်အောက်၌ ချန်ကျီရှင်းသည် သူ့ထံသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းလာသည်။</p> <p>"ချန်ကျီရှင်း... ငါ့ကို အခွင့်အရေးတစ်ခုပေးပါ။ နောင်ကျရင် မင်းရဲ့အစေအပါးအဖြစ် ငါ အမှုထမ်းပါ့မယ်"</p> <p>နင်ချန်းယွီသည် ချန်ကျီရှင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ၏မျက်ဝန်းများတွင် အသက်ရှင်လိုစိတ် ပြင်းပြနေကာ နောက်ဆုံးလက်ကျန် အားအင်ဖြင့် ကြိုးစားဖျောင်းဖျနေသည်။</p> <p>"ငါ့မှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အတတ်ပညာတွေနဲ့ အတွေ့အကြုံတွေ ရှိတယ်။ ငါ့ရဲ့အကူအညီသာရှိရင် မင်းက တစ်ခေတ်တစ်ခါမှာ အကြီးကျယ်ဆုံးသူ ဖြစ်လာမှာ အသေအချာပဲ"</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချန်ကျီရှင်းက ခပ်သဲ့သဲ့လေး ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏အနားသို့ ကိုင်းညွှတ်ကာ တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းကို ကောင်းကင်ဘုံက အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးခဲ့ပြီးသား မဟုတ်လား"</p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလို နင်ချန်းယွီ၏ မျက်သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားတော့သည်။ သူ၏ပါးစပ်မှ တစ်ခွန်းမျှ မဟနိုင်သေးမီမှာပင်...</p> <p>"မင်း သိလား ငါ့အတွက် မင်းရဲ့ တည်ရှိနေမှုဆိုတာ စည်ကားပြီး အေးချမ်းနေတဲ့ ဈေးတန်းကြီးထဲမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ဓားတစ်လက် ထုတ်လိုက်သလိုပဲ။ အဲဒီဓားက ငါ့ဆီကို ဦးတည်မနေရင်တောင် ငါကတော့ ကြောက်နေမိမှာပဲ"</p> <p>"ဒါကြောင့်... အစကတည်းက မင်းရဲ့လက်နက်ကို ချထားလိုက်ပါ။ ဒါမှမဟုတ်ရင်တော့... သေလိုက်တော့"</p> <p>ဝုန်းးးးးး</p> <p>ချန်ကျီရှင်းသည် နင်ချန်းယွီ၏ ဦးခေါင်းကို အင်အားအပြည့်ဖြင့် နင်းခြေပစ်လိုက်သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် နင်ချန်းယွီ၏ ဦးခေါင်းမှာ လုံးဝကြေမွသွားပြီး အသားစိုင်တုံးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် ချန်ကျီရှင်း၏ စိတ်ထဲ၌ အေးစက်သော အသိပေးသံများ ဆက်တိုက် ပဲ့တင်ထပ်လာတော့သည်။</p> <p>[တင်း….သင်သည် ကောင်းကင်ဘုံရွေးချယ်ခံ ဇာတ်လိုက်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် သူတို့၏ ကံကြမ္မာနှင့် မွေးရာပါ စွမ်းရည်အချို့ကို သိမ်းပိုက်ရရှိပါသည်]</p> <p>[တင်း… သင်၏ ကံကြမ္မာတန်ဖိုး မူလ ၁၅၀% မှ နောက်ထပ် ၁၅၀% ထပ်မံ တိုးပွားသွားပါသည်။ စုစုပေါင်း ကံကြမ္မာတန်ဖိုး ၃၀၀% ဖြစ်လာပါပြီ]</p> <p>[တင်း…သင်သည် ဘွဲ့ထူးအသစ်တစ်ခု ရရှိပါသည်။ မဟာကံတရားဆုပါ]</p> <p>[မဟာကံတရားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်၍ သင်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး ကျိန်စာများ၊ ဘေးအန္တရာယ်များ၊ ရောဂါဝေဒနာများနှင့် အခြားသော အဖျက်စွမ်းအားအားလုံးမှ ကာကွယ်မှု ရရှိမည်ဖြစ်သည်]</p> <p>[တင်း…သင်သည် အသက်သခင်ကျမ်းကို ရရှိပါသည်။</p> <p>[တင်း….သင်သည် ကောင်းကင်ဘုံလဲလှယ်ခြင်းအတတ်ကို ရရှိပါသည်။</p> <p>ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသော်လည်း ရရှိလာသော အရာများကို ချက်ချင်း စစ်ဆေးရန် အလောမကြီးသေးဘဲ ချန်တောက်ယန်ရှိရာသို့ လှည့်၍ လျှောက်လှမ်းသွားလိုက်သည်။</p> <p>"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ရဲ့ ကူညီမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ခင်ဗျာ။ မဟုတ်ရင် ဒီနေ့ ကျွန်တော် အန္တရာယ်ရှိနိုင်ပါတယ်"</p> <p>ချန်ကျီရှင်းသည် ချန်တောက်ယန်ကို လက်အုပ်ချီ အရိုအသေပေးရင်း လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကျီရှင်း... တကယ်တော့ မင်းက ငါ့ဆီကနေ အကူအညီတောင်းဖို့ ကိုယ်တိုင်ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာကို ငါ တကယ်ဝမ်းသာမိတယ်"</p> <p>ချန်တောက်ယန်က နွေးထွေးစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏အကြည့်မှာ ချန်ကျီရှင်းအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး အံ့ဩရိပ်အချို့ ဖြတ်ပြေးသွား၏။</p> <p>"မင်း... စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်ကို ရောက်သွားပြီလား"</p> <p>"ဟုတ်ပါတယ်"</p> <p>ချန်ကျီရှင်းက ထပ်ပြီး မငြင်းတော့ဘဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ဝန်ခံလိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ အဘိုးအရင်းဖြစ်သူ ဤမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူ ဖုံးကွယ်ထားစရာ ဘာမှမရှိတော့ပေ။ ယခင်က ဖုံးကွယ်ခဲ့ခြင်းမှာ ချန်တောက်ယန်၏ သဘောထားကို သူ မသေချာခဲ့၍သာ…</p> <p>သို့သော် ယခုမူ ချန်တောက်ယန်၏ သူ့အပေါ် မည်မျှအထိ အလေးထားလုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သည်ကို သူ အထင်အရှား မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီဖြစ်ကာ အရင်ဘဝမှာရော၊ အခုဘဝမှာပါ ချန်</p> <p>တောက်ယန်သည် သူ့ကို တစ်ခါမျှ စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ခဲ့ဖူးချေ။</p> <p>ဒီလိုဆိုမှတော့ ငါဘာလို့ဖုံးကွယ်နေရမှာလဲ။</p> <p>"ကောင်းတယ် ကောင်းတယ် တကယ်ကို ကောင်းတယ်"</p> <p>ချန်ကျီရှင်း၏ အတည်ပြုချက်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ချန်တောက်ယန်၏ မျက်ဝန်းများမှာ ပြင်းထန်သော ဝမ်းသာပီတိများဖြင့် ချက်ချင်း တောက်ပသွားတော့သည်။</p> <p>"ဟားဟားဟား ငါ့မြေးက စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်ကို ရောက်သွားပြီဟေ့"</p> <p>"ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်နဲ့ စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်တဲ့လား ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒါမျိုး ဘယ်မှာ ရှာတွေ့နိုင်ဦးမှာလဲ"</p> <p>"ငါတို့ ဇီဝေချန်မိသားစုမှာ ချီလင်သားတော် မရှိဘူးလို့ ဘယ်သူက ပြောရဲသေးလဲ။ ငါတို့မိသားစုမှာ ဆက်ခံမယ့်သူ မရှိဘူးလို့ ဘယ်သူက ပြောဦးမလဲ"</p> <p>ပုံမှန်အားဖြင့် တည်ငြိမ်အေးဆေးပြီး ခံစားချက်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်လွန်းသော ချန်တောက်ယန်ပင်လျှင် ဤအခိုက်အတန့်၌ အားရပါးရ ရယ်မောခြင်းကို မတားဆီးနိုင်တော့ပေ။</p> <p>သူ၏ ရယ်မောသံများမှာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွမှုနှင့် ကျေနပ်ပီတိများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် တစ်ကျော့ပြန် လူပျိုပြန်ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ပင် အားအင်များ ပြည့်ဝနေဟန်ရှိ၏။</p> <p>"ကျီရှင်း... မင်းမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိတယ်ဆိုတာ အဘိုးသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းကိုယ်တိုင် မပြောပြသရွေ့ အဘိုး ဘယ်တော့မှ မမေးဘူး"</p> <p>"ငါ အလိုရှိတာ တစ်ခုပဲရှိတယ်။ နောင်တစ်ချိန်မှာ မင်း ဘာနဲ့ပဲ ကြုံကြုံ ဒီအချက်ကိုတော့ အမြဲမှတ်ထားပါ"</p> <p>ချန်တောက်ယန်သည် သူ၏ ကြီးမားသော လက်ဝါးကို ချန်ကျီရှင်း၏ ပခုံးပေါ်သို့ တင်လိုက်ပြီး လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါ ချန်တောက်ယန်က မင်းရဲ့ အဘိုးအဖြစ် ထာဝရ ရှိနေမှာပဲ"</p> <p>"ငါ အသက်ရှင်နေသရွေ့ ဇီဝေချန်မိသားစုက မင်းရဲ့ အခိုင်မာဆုံး နောက်ခံတောင်ကြီး ဖြစ်နေမှာပဲ"</p> <p>"မင်း ဘာလုပ်ချင်လဲ... ရဲရဲသာလုပ် ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလာရင်တောင် အဘိုးက မင်းအတွက် မတင်ပေးထားမယ်"</p> <p>ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ချန်ကျီရှင်း၏ ရင်ထဲ၌ နွေးထွေးသော စီးကြောင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားတော့သည်။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ"</p> <p>ချန်ကျီရှင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် နားလည်မှုရှိရှိဖြင့် ပြုံးလိုက်ကြ၏။</p> <p>"ဟို မိန်းကလေးကိုရော... မင်း ဘယ်လို ဖြေရှင်းဖို့ စိတ်ကူးထားလဲ"</p> <p>ချန်တောက်ယန်သည် ရွှီချင်းကျိုး နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေသည့် ဘုရားကျောင်းဆောင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီးတော့ရော....."</p> <p>သူသည် ချန်ကျီရှင်းကို မင်း သိပါတယ်ဆိုသည့် အကြည့်မျိုးဖြင့် ကြည့်ကာ အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>"အဟမ်း အဲဒါကိုတော့ ကျွန်တော့်ဘာသာ ကျွန်တော်ပဲ ကိုင်တွယ်လိုက်ပါ့မယ်"</p> <p>ချန်ကျီရှင်းသည် လက်အုပ်ချီလျက် ချောင်းတစ်ချက် ဟန့်လိုက်မိသည်။</p> <p>"ဟားဟားဟား ဒါဆိုရင်တော့ ငါ ဝင်မရှုပ်တော့ဘူး"</p> <p>ချန်တောက်ယန်သည် ချန်ကျီရှင်းကို ပြုံး၍ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်</p> <p>"ဒါနဲ့... အားလုံး ပြီးစီးသွားရင် ငါ့ဆီကို လာခဲ့ဦး"</p> <p>"မင်းက စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်ကို ရောက်နေပြီဆိုတော့... အချို့သောအရာတွေကို ပြသဖို့နဲ့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတွေလုပ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီပေါ့"</p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် ချန်တောက်ယန်သည် ရှေ့သို့တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ရာ ပျက်စီးနေသော ထိုကျောင်းဆောင်အတွင်းမှ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင် ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်နှာထက်၌ တွေးတောနေဟန် အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်နောက်ကွယ်၌ အိပ်ပျော်နေသော ရွှီချင်းကျိုးရှိရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ နောက်တစ်ခဏ၌ သူ၏ပုံရိပ်မှာ ထိုဟောင်းနွမ်းစုတ်ပြတ်နေသော ကျောင်းဆောင်အတွင်းဝယ် ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>တစ်ဝက်ခန့် ကျိုးပဲ့နေသော ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်မှာ တင်ပျဉ်ခွေလျက် ရှိနေဆဲပင်။ ဘေးသို့ လိမ့်ကျနေသော ဘုရားရှင်၏ ဦးခေါင်းတော်မှာလည်း ချန်ကျီရှင်းကို ကြည့်ကာ ပြုံးနေဟန်ရှိ၏။ ချန်ကျီရှင်းသည် အေးချမ်းစွာ အိပ်ပျော်နေသော ရွှီချင်းကျိုးအနားသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။</p> <p>သူသည် ခေတ္တမျှ တွန့်ဆုတ်နေပြီးမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>"ထားလိုက်ပါတော့လေ"</p> <p>ထို့နောက် သူသည် လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ ရွှီချင်းကျိုး၏ သွယ်လျသော ခါးလေးကို ပွေ့ပိုက်၍ သူမကို ချီမလိုက်သည်။</p> <p>ဝုန်းးးးးး</p> <p>ချန်ကျီရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ နီရဲသော မီးလျှံများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး ကျောင်းဆောင်တစ်ခုလုံးကို မီးပင်လယ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တော့သည်။ ချန်ကျီရှင်းသည် ရှေ့သို့လှမ်းလျက် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားပြီး ထိုရှေးဟောင်းကျောင်းဆောင်ကို နောက်တွင် ချန်ရစ်ခဲ့၏။</p> <p>သူ၏အောက်ခြေတွင်မူ တဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်နေသော မီးလျှံများသည် တစ်ကျောင်းလုံးကို ဝါးမျိုသွားပြီး အရာအားလုံးကို ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ တိုက်ပွဲ၏ အကြွင်းအကျန် အထောက်အထားမှန်သမျှကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။</p> <p>မည်သူမျှ သတိမထားမိသည်မှာ တောက်လောင်နေသော မီးလျှံများကြားတွင် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်၏ ဦးခေါင်းမှာ အေးချမ်းစွာ ပြုံးနေဆဲဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးများမှာ ရုတ်တရက် ရွေ့လျားသွားကာ ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဝမ်းသာမှုတို့ ရောပြွမ်းနေသော အမူအရာတစ်ခုကို ပြသသွားခြင်းပင်။</p> <p>...</p> <p>...</p> <p>ခဏအကြာတွင် ချန်ကျီရှင်းသည် လင်အန်းမြို့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး လမ်းဘေးရှိ တည်းခိုခန်းတစ်ခုတွင် အခန်းတစ်ခန်း ငှားလိုက်သည်။ သူသည် ရွှီချင်းကျိုးကို အခန်းလွတ်တစ်ခု၌ ထားရှိကာ ကာကွယ်ရေးအစီအရင်တစ်ခုကို အလွယ်တကူ တပ်ဆင်ပေးခဲ့ပြီးနောက် ဇီဝေတောင်တန်း၏ တတိယတောင်ထိပ်ဆီသို့ ပြန်လာခဲ့တော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save