Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း ၂၁၄</h2> <h2 style="text-align:center">အကောင်ပေါက်ခြင်း (၅)</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>...နက္ခတ်သစ် တစ်ပါးဟုတ်လား။ ဒီလောက် စောစောစီးစီး ရောက်လာတာလား။</p> <p> </p> <p>မျှော်လင့်ထားတာထက် ပိုစောနေလေသည်။ နောက်ထပ် ဖြစ်ရပ်အချို့ ကြုံပြီးမှသာ စာရင်းသွင်းသူတွေ ရှိလာလိမ့်မည်ဟု ကျနော် ထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>[နက္ခတ်တစ်ပါးသည် ၎င်း၏ ဘွဲ့အမည်ကို ထုတ်ဖော်ခြင်း မရှိဘဲ ကိုယ်စားလှယ်များကို ကြည့်ရှုနေပါသည်။]</p> <p> </p> <p>ကျနော်နှင့် သိကျွမ်းပြီးသား နက္ခတ်တော့ ဟုတ်ပုံမရပေ။ ကျနော် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားမိသည်။ လျှို့ဝှက်ကြံစည်သူ သို့မဟုတ် မဟူရာမီးလျှံ အသူတစ်ရာနဂါး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ကျနော် မျှော်လင့်နေခဲ့မိ၍ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ခုနက မက်ဆေ့ချ်ကို ကြားလိုက်လား"</p> <p> </p> <p>"ဘာမက်ဆေ့ချ်လဲ"</p> <p> </p> <p>" သွယ်ဝိုက် မက်ဆေ့ချ်တစ်ခုကို ငါကြားလိုက်ရတယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုနက္ခတ်သစ်သည် ချမ်းသာသလား၊ မချမ်းသာသလားတော့ ကျနော် မသိသော်လည်း အစကတည်းက သွယ်ဝိုက် မက်ဆေ့ချ်များကို တဖွဲဖွဲ ပေးပို့နေတော့သည်။ ဘီယူသည် ကျနော့်ကိုယ်ပေါ်တွင် တွယ်ကပ်လျက် အော်ဟစ်နေ၏။ ဘီယူသည် ယခုအချိန်တွင် ဒင်္ဂါးများစွာ ရရှိနေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ အံ့သြနေသည်မှာလည်း သဘာဝကျလေသည်။ ယခုဆိုလျှင် ဘီယူသည် ဒိုကဲဘီတစ်ဦးအနေဖြင့် ဒင်္ဂါးများ မည်သို့ ရှာဖွေရမည်ကို သိရှိသွားပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>「 ကင်ဒေါ့ဂျာက တွေးလိုက်သည် - ထိုနက္ခတ်သည် လူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ပါစေလို့ ဆုတောင်းမိပါတယ်။ 」</p> <p> </p> <p>အစောပိုင်း စာရင်းသွင်းသူများ၏ စိတ်ညွတ်မှုသည် ရုပ်သံလိုင်း၏ သဘောသဘာဝကို ဆုံးဖြတ်ပေးမည် ဖြစ်သည်။ အစောပိုင်း နက္ခတ်များသည် 'ကိုယ်စားလှယ် ရှာဖွေသူများ' လား သို့မဟုတ် 'အပျော်ရှာသူများ' လား ဆိုသည့်အပေါ် မူတည်၍ ဇာတ်ဝင်ခန်း၏ လှုံ့ဆော်မှုနှင့် ခက်ခဲမှု အဆင့်အတန်းတို့မှာ ကွဲပြားသွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ် ဒိုကဲဘီများက ဆုံးဖြတ်၍မရသော အသေးစိတ် အချက်အလက်တိုင်းမှာ စာရင်းသွင်းသူများ၏ အလိုဆန္ဒနှင့်အညီ ဖြစ်တည်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>တကယ်တော့ ဤအချက်မှာ ကျနော် အစိုးရိမ်ဆုံးသော အချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ၄၁ ကြိမ်မြောက် နောက်ပြန်ဆုတ်သူ ရှင်ယူဆောင်းသည် ဒိုကဲဘီများကြောင့် မရေမတွက်နိုင်သော ဒဏ်ရာများကို ခံစားခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။ နောင်အနာဂတ်တွင် ဇာတ်ဝင်ခန်းကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နိုင်ရန်အတွက် ဘီယူသည် နက္ခတ်များ၏ အလိုဆန္ဒများကို အမြဲမပြတ် ရင်ဆိုင်ကျော်လွှားရပေမည်။</p> <p> </p> <p>"ဘတ်"</p> <p> </p> <p>ဘီယူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ကျနော်လက်တင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>[၎င်း၏ ဘွဲ့အမည်ကို ထုတ်ဖော်ခြင်း မရှိသော နက္ခတ်တစ်ပါးသည် ၎င်း၏ ဘွဲ့အမည်ကို ထုတ်ဖော်နေပါသည်။]</p> <p> </p> <p>['နုဗာရစ်ချ် ဆရာမြွေကြီး' နက္ခတ်သည် ဤနေရာရှိ ကိုယ်စားလှယ်များကို သဘောမကျ ဖြစ်နေပါသည်။]</p> <p> </p> <p>ထိုမက်ဆေ့ချ်ကို ကြည့်ပြီး ကျနော် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>...ဒါကတော့ အစမကောင်းလှဘူး။</p> <p> </p> <p>Ways of Survival ထဲတွင် 'နုဗာရစ်ချ် ဆရာမြွေကြီး' အကြောင်း ကြားဖူးခဲ့သည်ကို ကျနော် သတိရမိသည်။</p> <p> </p> <p>['နုဗာရစ်ချ် ဆရာမြွေကြီး' နက္ခတ်သည် ဇာတ်ဝင်ခန်း ဖြစ်ပေါ်တိုးတက်မှုအပေါ် ငြီးငွေ့နေပါသည်။]</p> <p> </p> <p>['နုဗာရစ်ချ် ဆရာမြွေကြီး' နက္ခတ်သည် ဒိုကဲဘီ၏ ရိုးအသော စီစဉ်မှုအပေါ် မကျေမနပ် ဖြစ်နေပါသည်။]</p> <p>'နုဗာရစ်ချ် ဆရာမြွေကြီး'။ သူ၏ ဝါသနာမှာ အင်အားနည်းသော နက္ခတ်များ ရှိသည့် ရုပ်သံလိုင်းများထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ဒင်္ဂါးများဖြင့် ကြွားဝါ၍ ဇာတ်ဝင်ခန်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>['နုဗာရစ်ချ် ဆရာမြွေကြီး' နက္ခတ်သည် လှုံ့ဆော်မှုအသစ်များကို လိုလားနေပါသည်။]</p> <p> </p> <p>သူ့ကြောင့် ရုပ်သံလိုင်း အတော်များများတွင် စာရင်းသွင်းသူများ လျော့နည်းသွားခြင်း သို့မဟုတ် လုံးဝ ပျက်စီးသွားခြင်းများ ရှိခဲ့ကြောင်း Ways of Survival ထဲတွင် ဖော်ပြထားသည်ကို ကျနော် သတိရမိသည်။ သူသည် ဝတ္ထုထဲတွင် အနည်းငယ်မျှသာ ပါဝင်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ကျနော်ကိုယ်တိုင် သူ့ကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>['နုဗာရစ်ချ် ဆရာမြွေကြီး' နက္ခတ်သည် 'ဖယ်ရှားရေး ကျွန်များ' ရှင်သန်နေသည်ကို အလိုမရှိပါ။]</p> <p>['နုဗာရစ်ချ် ဆရာမြွေကြီး' နက္ခတ်က ရန်သူများကို သတ်ရန် အားလုံး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သင့်ကြောင်း ပြောကြားနေပါသည်။]</p> <p> </p> <p>['နုဗာရစ်ချ် ဆရာမြွေကြီး' နက္ခတ်က ဖယ်ရှားရေး ကျွန်တစ်ဦးကို သတ်သူတိုင်းအား ဒင်္ဂါးများ လှူဒါန်းမည်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာလိုက်ပါသည်။]</p> <p> </p> <p>မြို့ခံများသည် ထိုမက်ဆေ့ချ်များကို ကြည့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလာကြသည်။ အချို့မှာ ယင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်ဘဲ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြပြီး အချို့မှာမူ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေကြ၏။ ဆိုးဝါးသော အတိတ်မှတ်ဉာဏ်များ ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာသဖြင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသူများလည်း ရှိပေသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ၎င်းတို့ထဲမှ အချို့မှာမူ တိတ်တဆိတ် လက်နက်များကို ထုတ်ယူနေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဂျန်ဟာယောင်းသည် ထိုအချက်ကို သတိပြုမိသွားကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"နေဦး။ ခင်ဗျားတို့ အခု ဘာလုပ်နေကြတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ဂျန်ဟာယောင်းသည် တစ်လှမ်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က လက်နက် ထုတ်ယူလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် မြို့ခံများ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ ပို၍ မြန်ဆန်လာတော့သည်။ တစ်ယောက်၊ နှစ်ယောက်၊ သုံးယောက်။ လက်နက်ကိုင်ဆောင်သူ အရေအတွက်မှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားလာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟေ့… ခင်ဗျားတို့ကတော့ဗျာ။ ဒါမျိုးတော့ မလုပ်သင့်ဘူးလေ"</p> <p> </p> <p>မာ့ခ်သည် ဖယ်ရှားရေး ကျွန်တစ်ဦးထံ ချဉ်းကပ်နေသော မြို့ခံတစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူတို့က ဖယ်ရှားရေး ကျွန်တွေ ဖြစ်နေပေမဲ့ သူတို့မှာလည်း အသိစိတ် ပျောက်မသွားသေးဘူး။ တချို့မှာ အသိစိတ်တွေ ကျန်နေသေးတယ်"</p> <p> </p> <p>"သူတို့ထဲက အများစုက သူတို့ရဲ့ စော်ဘွားဆီမှာ ဝိညာဉ်ကို ရောင်းစားခဲ့တဲ့သူတွေပဲလေ"</p> <p> </p> <p>"အားလုံးက အဲဒီလို မဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျားတို့လည်း သိသားနဲ့"</p> <p> </p> <p>"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က သေရမှာပဲ မဟုတ်လား။ ဒါက အခွင့်အရေးကောင်းပဲ"</p> <p>မြို့ခံများသည် ဒင်္ဂါးများကို မြင်ကာ လောဘအမှောင်ဖုံးလျက် ဓါးများကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>['နုဗာရစ်ချ် ဆရာမြွေကြီး' နက္ခတ်သည် ပြင်းထန်လာသော ပဋိပက္ခအပေါ် စိတ်လှုပ်ရှားနေပါသည်။]</p> <p> </p> <p>['နုဗာရစ်ချ် ဆရာမြွေကြီး' နက္ခတ်က ဖယ်ရှားရေး ကျွန်များကို အများဆုံး သတ်နိုင်သည့် ကိုယ်စားလှယ်ကို ဒင်္ဂါး ၃,၀၀၀ လှူဒါန်းမည်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာလိုက်ပါသည်။]</p> <p> </p> <p>ဒင်္ဂါး ၃,၀၀၀။ ဒင်္ဂါးများ အလွန်ရှားပါးသော စက်မှုဇုန်တွင်မူ ယင်းမှာ အလွန်များပြားသော ပမာဏပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"သ-သတ်လိုက်ကြရအောင်။ ငါတို့လည်း ရှင်သန်ရဦးမှာပဲ..."</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်။ ဥက္ကဋ္ဌကြီး၊ အားလုံးကို သတ်ပြီး ပြန်ကြရအောင်"</p> <p> </p> <p>လူထု၏ အသံများမှာ တစ်ဖက်သို့ သိသိသာသာ ယိုင်နဲ့လာတော့သည်။ လက်နက်ထုတ်ယူသော မြို့ခံ အရေအတွက်မှာလည်း ပို၍ တိုးပွားလာသည်။ မာ့ခ်သည် သူတို့၏ လောဘကို တားဆီးရန် ထပ်မံ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူတို့က တစ်ချိန်က ငါတို့လို မြို့ခံတွေပဲ။ မင်းတို့ အခုလို လုပ်မယ်ဆိုရင် မင်းတို့နဲ့ နယ်ချဲ့အရာရှိတွေ ဘာထူးမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ဖယ်စမ်း။ ငါတို့ အခုချက်ချင်း မလုပ်ရင်—"</p> <p> </p> <p>['နုဗာရစ်ချ် ဆရာမြွေကြီး' နက္ခတ်သည် မြို့ခံများအကြား ငြင်းခုံနေသည်ကို သဘောကျနေပါသည်။]</p> <p>ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေစဉ်အတွင်း မာ့ခ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖင်ထိုင်လျက် လဲကျသွားသည့် ခဏမှာပင် နောက်ထပ် မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>['နုဗာရစ်ချ် ဆရာမြွေကြီး' နက္ခတ်က မြို့ခံတစ်ဦးကို သတ်သည့် ကိုယ်စားလှယ်အား ဒင်္ဂါး ၃၀၀ လှူဒါန်းမည်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာလိုက်ပါသည်။]</p> <p> </p> <p>မြို့ခံများသည် ခဏမျှ မှင်တက်သွားကြသည်။ သူတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုရင်း အချင်းချင်း အမြန်ဆုံး ဝေးရာသို့ ခွာလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"အင်း..."</p> <p> </p> <p>"ခ-ခဏနေဦး"</p> <p>သူတို့ ဘာတွေးနေကြသည်ကို ကျနော် သိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>「 ဟုတ်သည်၊ ဇာတ်ဝင်ခန်းဆိုသည်မှာ မူလကတည်းက ဤကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည် 」</p> <p> </p> <p>တစ်နေ့တွင် ဤနေရာရှိ မြို့ခံများသည် 'ပထမဆုံး ဇာတ်ဝင်ခန်း' ကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြဖူးသည်။ ရှင်သန်ရန်အတွက် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဓါးဖြင့်ထိုး၍ သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြရသည်။</p> <p> </p> <p>"အ-အ..."</p> <p> </p> <p>မြို့ခံများသည် လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်လျက် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ရန်လိုသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ နက္ခတ်တစ်ပါး၏ စကားအနည်းငယ်ကြောင့်ပင် 'ပုန်ကန်မှု' ဟူသော အမည်နာမဖြင့် စုစည်းထားသော မြို့ခံများ၏ စည်းလုံးမှုမှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>['နုဗာရစ်ချ် ဆရာမြွေကြီး' နက္ခတ်သည် ကိုယ်စားလှယ်များ၏ တုံ့ပြန်မှုအပေါ် သဘောကျနှစ်ခြိုက်နေပါသည်။]</p> <p> </p> <p>ခေတ္တခဏမျှ မေ့လျော့နေခဲ့သော နက္ခတ်များအပေါ် ထားရှိသည့် ကျနော့် မုန်းတီးစိတ်များမှာ တစ်ဖန် ပြန်လည် နိုးထလာခဲ့ချေပြီ။ ဟိုးယခင်ကဆိုလျှင် ကျနော်သည်လည်း ဤမြို့ခံများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်လေသည်။ ဒင်္ဂါးတစ်ပြား၊ နှစ်ပြားအတွက် နက္ခတ်များ ခိုင်းသမျှကို လုပ်ဆောင်ရင်း၊ သူတို့ ဖန်တီးထားသော ဇာတ်လမ်းထဲတွင် အသားကျသွားကာ 'ဒါက ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ အခြေအနေပဲ' ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖြေသိမ့်နေမိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>「 ကင်ဒေါ့ဂျာက တွေးလိုက်သည် 」</p> <p> </p> <p>ရှောင်လွှဲလို့ မရဘူးတဲ့လား...</p> <p> </p> <p>「 ရှောင်လွှဲလို့မရတာ ဘာတစ်ခုမှ မရှိဘူး 」</p> <p>ကျနော် နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်ကာ ကြမ်းပြင်ကို အားဖြင့် နင်းခြေလိုက်သည်။ ထိုအရှိန်ကို အသုံးပြု၍ မြို့ခံလူအုပ်ကြားထဲသို့ ခုန်ဝင်လိုက်ပြီး မာ့ခ်ကို ကြမ်းတမ်းစွာ တွန်းထုတ်ခဲ့သော မြို့ခံ၏ လည်ပင်းကို လှမ်း၍ ဖမ်းချုပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဂတ်... အီး..."</p> <p> </p> <p>"အလောင်းတစ်လောင်းကို ဒင်္ဂါး ၃၀၀ တဲ့"</p> <p> </p> <p>"ဂလု...မင်းက... ပုန်ကန်သူလား"</p> <p> </p> <p>"ဒင်္ဂါး ၃၀၀ ဆိုတာ အရမ်းတန်ဖိုးနည်းလွန်းတယ်လို့ မထင်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ကျနော် ဖမ်းချုပ်ထားသော ထိုမြို့ခံမှာ ရုန်းကန်နေသော်လည်း ကျနော်က လက်ကို လွှတ်မပေးဘဲ ပို၍ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ မကြာမီပင် မျက်နှာဖြူလျော့သွားသော ထိုမြို့ခံသည် သူကိုင်ထားသော လက်နက်ကို လွှတ်ချလိုက်ပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြို့ခံများမှာလည်း အော်ဟစ်ကုန်ကြတော့သည်။ ထိုသူ အသက်ရှူကျပ်လာသည့် အချိန်ကျမှ ကျနော်က သူ့ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ကြမ်းတမ်းစွာ ချထားပေးလိုက်သည်။ သူတို့၏ ကြောက်လန့်နေသော မျက်ဝန်းများက ကျနော့်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>"လူတစ်ယောက်ကို ဒင်္ဂါး ၃၀၀ ဆိုတော့... ဒီမှာရှိတဲ့သူအားလုံးကို သတ်ရင် ဘယ်လောက်ရမလဲ"</p> <p> </p> <p>"အ-အာ..."</p> <p> </p> <p>"ဖယ်ရှားရေး ကျွန်တွေကို သတ်ရင် သူက ဒင်္ဂါး ၃,၀၀၀ ပေးမယ်တဲ့။ ဆိုတော့ အားလုံးပေါင်းရင် ၁၃,၀၀၀ ပေါ့... တကယ်ပဲ၊ လျစ်လျူရှုဖို့ ခက်တဲ့ ပမာဏပါပဲ"</p> <p>ဒင်္ဂါး ၁၃,၀၀၀။ ဤနေရာရှိ မြို့ခံအများစုသည် ထိုကဲ့သို့သော ပမာဏမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးကြပေ။</p> <p> </p> <p>"...ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ မသိဘူးလား။ ဒင်္ဂါး ၁၃,၀၀၀ နဲ့ ဘာတစ်ခုမှ ပြောင်းလဲလို့ မရဘူးဆိုတာလေ။ အကောင်းဆုံး ပြောင်းလဲလို့ရရင်တောင် သာမန် စွမ်းရည်အချို့နဲ့ အသုံးအဆောင် တချို့ပဲ ရမှာ"</p> <p> </p> <p>မြို့ခံများ၏ မျက်ဝန်းများမှာ စတင် တုန်လှုပ်လာကြသည်။ ဒိုကဲဘီ အိတ်ကို တစ်ခါမျှ မသုံးဖူးသူများအဖို့ သိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဒင်္ဂါး ၁၃,၀၀၀ ဆိုသည်မှာ အဆင့်မြင့် နက္ခတ်များအတွက်မူ အသေးအဖွဲ ငွေစလေးမျှသာ ဖြစ်သည်။ ထိုမျှသော ငွေကြေးဖြင့် ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် သူတို့ ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ကျနော်သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ မြို့ခံကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကဲ…မင်းတို့ ဘာဆက်လုပ်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ဟမ်"</p> <p> </p> <p>"အားလုံးကို သတ်ပြီး ဒင်္ဂါး ၁၃,၀၀၀ ရပြီးရင် မင်းတို့ ဘာဆက်လုပ်မှာလဲလို့ မေးနေတာ"</p> <p> </p> <p>မြို့ခံများ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ခံစားချက်မျိုးစုံ ဖြတ်သန်းသွားကြသည်။ ကြောက်ရွံ့မှု၊ ထိတ်လန့်မှုနှင့်...</p> <p> </p> <p>"ကျနော်... ကျနော်..."</p> <p> </p> <p>မြို့ခံများသည် အသူတစ်ရာ ချောက်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့သော အသံများဖြင့် တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာမှ... မရှိတော့ဘူး..."</p> <p> </p> <p>ကျနော်သည် မြို့ခံများ၏ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော မျက်နှာများကို ကြည့်နေမိသည်။ အမှန်စင်စစ် ကျနော် သိနေလေသည်။ သူတို့သည် ရှင်းလင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လုပ်ဆောင်နေကြခြင်း မဟုတ်ပေ။ မြို့ခံများ ကိုယ်တိုင်ပင် သူတို့ အဘယ်ကြောင့် ဒင်္ဂါးများ စုဆောင်းနေကြသနည်း ဆိုသည်ကို နားလည်ကြမည် မဟုတ်။ သူတို့သည် ရှင်သန်လိုစိတ်နှင့် အခြား ကိုယ်စားလှယ်များထက် ဒင်္ဂါးများ ပို၍ စုဆောင်းလိုသော တွန်းအားကြောင့်သာ လုပ်ဆောင်နေကြခြင်း ဖြစ်၏။ ဇာတ်ဝင်ခန်းများသည် ကိုယ်စားလှယ်များကို ဇာတ်လမ်း၏ ကျွန်များ ဖြစ်လာအောင် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လေးလံသော တိတ်ဆိတ်မှုအတွင်းမှာပင် မြို့ခံများသည် သူတို့ ဘာလုပ်ရန် ကြံစည်နေခဲ့ကြသနည်း ဆိုသည်ကို သတိပြုမိသွားကြကာ ငိုကြွေးကုန်ကြတော့သည်။</p> <p>"ပုန်ကန်သူကြီး။ ကျနော်..."</p> <p> </p> <p>ကျနော်သည် သူတို့၏ အကြည့်များကို လျစ်လျူရှုကာ ထရပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျနော်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပင် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရုပ်သံလိုင်း ပွင့်သွားပြီဆိုတော့ နောက်ဆိုရင် နက္ခတ်တွေ ပိုပြီး ရောက်လာလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ကျနော့်ကို စိုက်ကြည့်နေသော မြို့ခံများ၏ မျက်ဝန်းများမှာ မတူညီသော အလင်းရောင်များဖြင့် တုန်လှုပ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့ရဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေကို ဒင်္ဂါးတစ်ပြား၊ နှစ်ပြားထဲနဲ့ မရောင်းလိုက်ကြနဲ့။ တကယ်လို့ ရောင်းချင်တယ် ဆိုရင်လည်း ထိုက်တန်တဲ့ တန်ဖိုးနဲ့ပဲ ရောင်းကြ"</p> <p>ကျနော့်၏ စကားများမှာ လူများထံသို့ မည်မျှအထိ ရောက်ရှိသွားမည်နည်း ကျနော် မသိပေ။ ကျနော်သည် စကားပြော ကောင်းသူတစ်ဦး မဟုတ်ချေ။ သို့သော်လည်း ကျနော် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်မှာ ဤမျှသာ ရှိသည်။ ကျနော့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများသည် ဝမ်းနည်းကြေကွဲသော မျက်နှာများဖြင့် သူတို့၏ နှုတ်ခမ်းများကို တင်းတင်းစေ့ထားကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ဆုံးဖြတ်လိုက်ပုံ ရသည်။ မြို့ခံများသည် ခေါင်းငုံ့ကာ သူတို့၏ လက်နက်များကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်ကြသည်။ မည်သူမျှ နှုတ်မှဖွင့်ဟမပြောကြသော်လည်း သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများကပင် အဖြေတစ်ခု ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း လူတိုင်းက ကျနော့်၏ စကားကို လက်ခံကြသည်တော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>['နုဗာရစ်ချ် ဆရာမြွေကြီး' နက္ခတ်သည် သင့်ကို စိုက်ကြည့်နေပါသည်။]</p> <p>['နုဗာရစ်ချ် ဆရာမြွေကြီး' နက္ခတ်သည် သင့်အပေါ် ပြင်းထန်စွာ ဒေါသထွက်နေရပါသည်။]</p> <p> </p> <p>['နုဗာရစ်ချ် ဆရာမြွေကြီး' နက္ခတ်က ဆုကြေးငွေ ထုတ်သော ဇာတ်ဝင်ခန်းတစ်ခုကို တောင်းဆိုလိုက်ပါသည်။]</p> <p> </p> <p>ဆုကြေးငွေ ထုတ်သော ဇာတ်ဝင်ခန်း။ ဟုတ်ပေသည်၊ ထိုကဲ့သို့သော အရာမျိုး ရှိခဲ့ပေသည်။ နက္ခတ်များ၏ တောင်းဆိုမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာရသော ကျိန်စာသင့် ဇာတ်ဝင်ခန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"...ပုန်ကန်သူ"</p> <p> </p> <p>အံ့သြသွားကြသော မြို့ခံများသည် ကျနော့်ကို ကြောက်လန့်တကြား လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ယခုအချိန်တွင် ဆုကြေးငွေ ထုတ်သော ဇာတ်ဝင်ခန်းတစ်ခု စတင်လာပြီ ဆိုလျှင် ပစ်မှတ်မှာ အထင်အရှားပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဘီယူသည် ကျနော့် ခေါင်းပေါ်မှ ကြွတက်လာကာ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသည်။</p> <p> </p> <p>[ဘတ်]</p> <p> </p> <p>အခြား ဒိုကဲဘီများသာ ဆိုလျှင် ထိုဆုကြေးငွေ ထုတ်သော ဇာတ်ဝင်ခန်းကို လိုလိုလားလားပင် လက်ခံလိုက်ကြမည် ဖြစ်သော်လည်း ဘီယူကမူ ထိုသို့ မလုပ်နိုင်ပေ။ ဘီယူ၏ ကိုယ်ထည်မှာ ထိုတောင်းဆိုမှုကို ငြင်းဆန်သည့်အလား ဖောင်းကြွလာသည်။</p> <p> </p> <p>[...ဘတ်]</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ဘီယူ၏ သေးငယ်သော ကိုယ်ပေါ်တွင် အားနည်းသော လျှပ်စစ်မီးပွားများ စီးဆင်းလာတော့သည်။</p> <p>[ဘ-ဘတ်။ ဘ...တ်...]</p> <p> </p> <p>ထိုခဏမှာပင် ဘာဖြစ်လာမည်နည်း ဆိုသည်ကို ကျနော် သိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>['နုဗာရစ်ချ် ဆရာမြွေကြီး' နက္ခတ်က ဆုကြေးငွေ ထုတ်သော ဇာတ်ဝင်ခန်းတစ်ခုကို တောင်းဆိုလိုက်ပါသည်။]</p> <p> </p> <p>['နုဗာရစ်ချ် ဆရာမြွေကြီး' နက္ခတ်က ဆုကြေးငွေ ထုတ်သော ဇာတ်ဝင်ခန်းတစ်ခုကို တောင်းဆိုလိုက်ပါသည်။]</p> <p> </p> <p>ဘီယူသည် ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ဗီဇစိတ်ကို အန်တုနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>「 သာမန် နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းများနှင့် မတူသည်မှာ ဒိုကဲဘီများသည် လှုံ့ဆော်မှု ဖြစ်စေသော မြင်ကွင်းများကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖန်တီးနေကြခြင်း မဟုတ်ပေ။ 」</p> <p> </p> <p>ရုပ်သံလိုင်းတစ်ခုကို စာရင်းသွင်းထားသော နက္ခတ်တစ်ပါး၏ တောင်းဆိုချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန်မှာ သူတို့၏ ဗီဇစိတ်အရ လုပ်ဆောင်ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>「 ရုပ်သံလွှင့်သူ၏ ဗီဇစိတ်မှာ ပို၍ အားကောင်းလေလေ၊ ထိုဗီဇစိတ်များမှာ ပို၍ ပြင်းထန်လေလေ ဖြစ်သည်။ ယင်းမှာ သတ္တဝါများ ပို၍ လိုလားတောင့်တသော ဇာတ်ဝင်ခန်းမျိုးကို ဖန်တီးလိုသည့် ဗီဇစိတ်ပင် ဖြစ်သည်။ ဒိုကဲဘီအားလုံးသည် ထိုကဲ့သို့သော ဗီဇစိတ်မျိုးဖြင့် ရှင်သန်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ 」</p> <p> </p> <p>ဘီယူမှာ ကလေးငယ်မျှသာ ရှိသေးသဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော ဗီဇစိတ်များကို ကျော်လွှားရန် ပို၍ ခက်ခဲလှပေသည်။ ကျနော်သည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဘီယူကို ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရပါတယ်။ ဘာမှ မဖြစ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"ဒီရုပ်သံလိုင်းမှာ စာရင်းသွင်းသူ 'တစ်ယောက်တည်း' ရှိတာ မဟုတ်ဘူးလေ"</p> <p> </p> <p>[ကယ်တင်ခြင်း၏ မိစ္ဆာဘုရင် နက္ခတ်သည် ဆုကြေးငွေ ထုတ်သော ဇာတ်ဝင်ခန်းကို စတင်ရန် သဘောမတူပါ။]</p> <p> </p> <p>ကျနော့် လက်ချောင်းထိပ်များမှ လျှပ်စစ်မီးပွားများမှာ ချက်ချင်းပင် ကွဲအက်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>[ဆုကြေးငွေ ထုတ်သော ဇာတ်ဝင်ခန်း တောင်းဆိုမှုကို ပယ်ချလိုက်ပါသည်။]</p> <p> </p> <p>['နုဗာရစ်ချ် ဆရာမြွေကြီး' နက္ခတ်သည် အံ့အားသင့်သွားပါသည်။]</p> <p> </p> <p>ကျနော်သည် ခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မြွေကြီး။ မင်း လိုချင်တဲ့ ဇာတ်လမ်းက ဒီမှာ မရှိဘူး"</p> <p> </p> <p>ကျနော်သည် ညမိုးကောင်းကင်တွင် မှိန်ဖျော့စွာ လင်းလက်နေသော နက္ခတ်များကို စိုက်ကြည့်ကာ အေးဆေးတည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် ကြေညာလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ အလုပ်များနေတာမလို့ ထွက်သွားလိုက်တော့"</p> <p> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save