Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း ၂၁၇</h2> <h2 style="text-align:center">ပုန်ကန်သူအစစ် (၃)</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>…တကယ်ပဲလား။</p> <p> </p> <p>[‘ရွှေခေါင်းကွင်း၏အကျဉ်သား’ နက္ခတ်က သင့်မျက်နှာကို အသေအချာ ကြည့်နေပါသည်။]</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်တစ်မျှ မဟာပညာရှိက တကယ်ပဲ ရောက်လာတာလား။</p> <p> </p> <p>[‘ရွှေခေါင်းကွင်း၏အကျဉ်သား’ နက္ခတ်က သင်ဝတ်ဆင်ထားပုံကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကြည့်နေပါသည်။]</p> <p> </p> <p>ထိုအကြည့်ကြောင့် ကျနော့်မှာ ထူးဆန်းသော တည်ငြိမ်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျနော့်ကို စောင့်ကြည့်နေခြင်းမှ စိတ်အေးလက်အေး ဖြစ်သွားရသည်မှာ ထူးဆန်းသော ခံစားချက်ပင်။</p> <p> </p> <p>"ရွှေခေါင်းကွင်း၏အကျဉ်သား"</p> <p> </p> <p>[‘ရွှေခေါင်းကွင်း၏အကျဉ်သား’ နက္ခတ်က သင့်ကို ကြည့်နေပါသည်။]</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်တစ်မျှ မဟာပညာရှိက ယခုအချိန်အထိ သတိမထားမိသေးပေ။ ကျနော်သည် ကင်ဒေါ့ဂျာ ဟုတ်၊ မဟုတ် သူ သေချာ မသိသေးပုံရသည်။ ကျနော့်မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ထားသော ဇာတ်လမ်းကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်၏။ ကျနော် ခေတ္တခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ့ကို ယုံကြည်မှုပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါ အမှန်ပဲ။ ကျနော်ပါ"</p> <p>လေထုထဲတွင် တိတ်ဆိတ်မှုများ လွှမ်းမိုးသွားသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က အသက်အောင့်ထားသကဲ့သို့ မွန်းကြပ်ဖွယ်ကောင်းသော တိတ်ဆိတ်မှုမျိုးပင်။ ခဏအကြာတွင်...</p> <p> </p> <p>[‘ရွှေခေါင်းကွင်း၏အကျဉ်သား’ နက္ခတ်က သင် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို သိရှိပြီး ထိတ်လန့်သွားပါသည်။]</p> <p> </p> <p>[‘ရွှေခေါင်းကွင်း၏အကျဉ်သား’ နက္ခတ်က သင် ဘယ်လိုရှင်သန်နေသလဲဆိုသည်ကို မေးမြန်းနေပါသည်။]</p> <p> </p> <p>[‘ရွှေခေါင်းကွင်း၏အကျဉ်သား’ နက္ခတ်က သင် ဘာကြောင့် ဒီနေရာကို ရောက်နေရတာလဲဆိုသည်ကို သိချင်နေပါသည်။]</p> <p> </p> <p>ကျနော့်ဆီကိုပဲ သီးသန့်ရောက်လာတဲ့ မက်ဆေ့ချ်တွေက ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသလို ခံစားရသည်။</p> <p>「 ကောင်းကင်တစ်မျှ မဟာပညာရှိ။ သူက အကြွင်းမဲ့ ကောင်းမြတ်ခြင်း ဒါမှမဟုတ် အကြွင်းမဲ့ ယုတ်မာခြင်း အစုအဖွဲ့ထဲမှာ မပါဝင်ဘူး။ သူက ကြားနေစနစ်ထဲကပဲ။ သူက နောက်ပြောင်တတ်ပေမဲ့ တစ်ဖက်မှာလည်း အေးစက်စက်နိုင်လှတယ်။ သူ့ရဲ့ စရိုက်ကြောင့် တခြားနက္ခတ်တွေနဲ့ အလွယ်တကူ မဆက်ဆံတတ်ဘူး... 」</p> <p> </p> <p>ဒါက ကျနော် Ways of Survival ထဲကနေ သိထားတဲ့ ကောင်းကင်တစ်မျှ မဟာပညာရှိ၏ အကြောင်းပင်။ သူသည် နက္ခတ်များစွာကို တိုက်ခိုက်ရင်း ရယ်စရာကောင်းလောက်အောင် အစွမ်းထက်သည့် ဒဏ္ဍာရီလာအဆင့် ဇာတ်လမ်းကို တည်ဆောက်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး Ways of Survival ထဲမှာ အစွမ်းထက်ဆုံး နက္ခတ်တွေထဲက တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား သူသည် အဆုံးသတ်တွင် မည်သူနှင့်မျှ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မပတ်သက်ဘဲ အထီးကျန်စွာ သေဆုံးသွားခဲ့သူလည်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>[‘ရွှေခေါင်းကွင်း၏အကျဉ်သား’ နက္ခတ်က...]</p> <p> </p> <p>ကျနော်သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်ထားရင်း ကောင်းကင်တစ်မျှ မဟာပညာရှိ၏ မက်ဆေ့ချ်များကို နားထောင်နေမိသည်။ ကျနော် သိထားသည့် အချက်အလက်များကို ယုံကြည်ရန် အရေးကြီးပါသည်။ သို့သော်လည်း—</p> <p> </p> <p>"ကောင်းကင်တစ်မျှ မဟာပညာရှိ"</p> <p> </p> <p>"…ခင်ဗျားကို ပြန်တွေ့ရလို့ ဝမ်းသာပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်တစ်မျှ မဟာပညာရှိသည် အတော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ ကျနော်တို့နှစ်ဦးစလုံးသည် နက္ခတ်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း သူ၏ တည်ရှိမှုက ကျနော် လိုက်မမီနိုင်လောက်အောင်ပင်။ သို့သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်တစ်မျှ မဟာပညာရှိသည် ကျနော့်ရှေ့တည့်တည့်မှာ ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>[‘ရွှေခေါင်းကွင်း၏အကျဉ်သား’ နက္ခတ်က အချိန်အတော်ကြာအောင် စဉ်းစားရခက်နေပါသည်။]</p> <p> </p> <p>[‘ရွှေခေါင်းကွင်း၏အကျဉ်သား’ နက္ခတ်က သူ၏ ဆံပင်များကို အဖန်ဖန် ဆွဲကိုင်လိုက်၊ ပြန်လွှတ်လိုက် လုပ်နေပါသည်။]</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်အကြာတွင် ကောင်းကင်ပေါ်မှ တစ်ခုခု ကျလာသဖြင့် ကျနော် မရည်ရွယ်ဘဲ ဖမ်းယူလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>...၎င်းမှာ ကောင်းကင်တစ်မျှ မဟာပညာရှိ၏ ဆံပင်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျနော် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်တစ်မျှ မဟာပညာရှိက တစ်စုံတစ်ဦးအပေါ် သူ၏ ယုံကြည်မှုကို ပြသသည့် နည်းလမ်းပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>[‘ရွှေခေါင်းကွင်း၏အကျဉ်သား’ နက္ခတ်အပေါ် သင်၏ နားလည်နိုင်စွမ်း အနည်းငယ် တိုးမြင့်လာပါပြီ။]</p> <p> </p> <p>ကျနော်သည် ကောင်းကင်တစ်မျှ မဟာပညာရှိကို လှမ်းပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျနော် ဒီမှာရှိနေတာက လျှို့ဝှက်ချက်နော်။ နားလည်တယ်မလား"</p> <p> </p> <p>[‘ရွှေခေါင်းကွင်း၏အကျဉ်သား’ နက္ခတ်က ခေါင်းညိတ်ပြနေပါသည်။]</p> <p>ဤနက္ခတ်သည် ကျနော် ထင်ထားသည်ထက် ပိုကောင်းပြီး ကျနော့်၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကိုလည်း ကောင်းကောင်း ထိန်းသိမ်းပေးပါလိမ့်မည်။</p> <p>"ဒါနဲ့ ခင်ဗျား ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီကို..."</p> <p> </p> <p>ကျနော် စကားမဆုံးခင်မှာပင် ပြိုကျနေသော အဆောက်အအုံ၏ တံတိုင်းတစ်ခု ပွင့်ထွက်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ယောက် ပေါ်လာသည်။ ထိုသူမှာ ဖုန်တောထဲမှ ထွက်လာသည့် ဂျန်ဟာယောင်းပင် ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာပင် တိုက်ခိုက်ရေးသမားမှာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရသေးပေ။</p> <p> </p> <p>"ယူဂျွန်ဟော့။ ခင်ဗျား အဆင်ပြေရဲ့လား"</p> <p> </p> <p>[‘ရွှေခေါင်းကွင်း၏အကျဉ်သား’ နက္ခတ်က ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ပြုလုပ်နေပါသည်။]</p> <p> </p> <p>ထိုအခါမှ ကျနော် သတိရသွားသည်။ ကျနော်သည် ယခုထက်ထိ ယူဂျွန်ဟော့၏ နာမည်ကို အသုံးပြုနေဆဲပင်။ ဂျန်ဟာယောင်းကို ကျနော့်နာမည်ရင်း ပြောပြရမည့် အချိန်ရောက်ပြီ ထင်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျနော် အပြင်ဘက် အခြေအနေကို မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အပြင်မှာ ဘယ်လိုနေလဲ"</p> <p> </p> <p>"…အခြေအနေ မကောင်းဘူး"</p> <p> </p> <p>ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေသလဲဆိုတာ ကျနော် သိနေသလိုပင်။ စက်မှုဇုန်တစ်ခုလုံးသည် ငလျင်လှုပ်နေသကဲ့သို့ တုန်ခါနေသည်။ နေရာအနှံ့မှ မြို့သူမြို့သားများ၏ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဂျန်ဟာယောင်း၏ မျက်နှာမှာလည်း တင်းမာနေသည်။</p> <p>"စော်ဘွားက ခင်ဗျားကို လိုက်ရှာရင်း စက်မှုဇုန်တစ်ခုလုံးကို အပျက်အစီးပုံ ဖြစ်အောင် လုပ်နေတယ်"</p> <p> </p> <p>ဤနေရာသည် မြေလွတ်မြေရိုင်း ဖြစ်မသွားလျှင်မှ ထူးဆန်းနေပေလိမ့်မည်။ စော်ဘွားသည် စက်ရုံကို စတင်လည်ပတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် တားဆီးရန် နည်းလမ်းမရှိတော့ပေ။ သို့သော်လည်း ကျနော့်အတွက် ယခုအချိန်တွင် ဆုတ်ခွာရန်မှာ မဖြစ်နိုင်။</p> <p> </p> <p>"ကွပ်မျက်သူတွေကော ဘယ်လိုနေလဲ"</p> <p> </p> <p>"တစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ သူက ထွက်ပြေးတဲ့နေရာမှာ အရမ်း တော်တာပဲ..."</p> <p> </p> <p>ဂျန်ဟာယောင်း၏ ပါးပြင်ပေါ်မှ မိစ္ဆာသွေးများက တိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ဦး၏ အငွေ့အသက်ကို ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ တိုတောင်းလှသော အချိန်အတွင်းမှာပင် ဤသည်မှာ မှတ်ကျောက်တင်ရမည့် အောင်မြင်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျန်တဲ့ တစ်ယောက်ကို ရှင်းပစ်လိုက်။ ပြီးရင် စော်ဘွားကို..."</p> <p> </p> <p>ကျနော် စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ကျနော့်မျက်နှာ ပတ်ပတ်လည်တွင် လျှပ်စစ်မီးပွားများ ပေါ်လာသည်။ ဒူးနှစ်ဖက်မှာလည်း ချက်ချင်းပင် အားအင်ကုန်ခမ်းသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟေ့။ ခင်ဗျား..."</p> <p> </p> <p>အံ့အားသင့်သွားသော ဂျန်ဟာယောင်းက ပြေးလာပြီး ကျနော့်ပုခုံးကို လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။ ကျနော့် အသားအရေမှာလည်း အက်ကွဲလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>[သင်၏ ကျိုးပဲ့နေသော ဇာတ်လမ်းမှာ ပြိုလဲနေပါပြီ။]</p> <p> </p> <p>[ထုတ်ပယ်သည့်ပြဟ်ဒဏ် အပြစ်ပေးမှု ပြန်လည် စတင်ပါပြီ။]</p> <p> </p> <p>[သင်၏ ကိုယ်စားလှယ် ခန္ဓာကိုယ်၏ ကြံ့ခိုင်မှုမှာ အန္တရာယ်ရှိသော အဆင့်တွင် ရှိနေပါသည်။]</p> <p> </p> <p>…ဒီကိုယ်စားလှယ် ခန္ဓာကိုယ်က တကယ်ကို မခံနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>"ဘီယူ"</p> <p> </p> <p>[ဘတ်]</p> <p> </p> <p>ကျနော် ခေါ်လိုက်သည်နှင့် ဘီယူ၏ လက်ချောင်းများက လေထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။ ထို့နောက် ဇာတ်ဝင်ခန်း မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>[ဇာတ်ဝင်ခန်းအသေး အသစ်တစ်ခု ရောက်ရှိလာပါပြီ။]</p> <p> </p> <p>[ဇာတ်ဝင်ခန်းအသေး - ဇာတ်လမ်း ပြုပြင်ခြင်း]</p> <p>အမျိုးအစား<br /> ဇာတ်ဝင်ခန်းအသေး</p> <p> </p> <p>ခက်ခဲမှု<br /> D</p> <p> </p> <p> </p> <p>အောင်မြင်ရန်လိုအပ်သောအခြေအနေ<br /> သင်၏ ကိုယ်စားလှယ် ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုကို သတ်မှတ်ထားသော အဆင့်အထိ ပြန်လည် ထိန်းသိမ်းပါ။</p> <p> </p> <p>အချိန်ကန့်သတ်ချက်<br /> မရှိ<br /> <br /> ဆုလာဘ်<br /> မရှိ<br /> <br /> ကျရှုံးမှု<br /> -</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ ကျနော် ဘီယူကို ကြိုတင် တောင်းဆိုထားခဲ့သည့် ဇာတ်ဝင်ခန်း ဖြစ်သည်။ မူလကဆိုလျှင် ဇာတ်ဝင်ခန်းအသေးများကို ကိုယ်ကျိုးအတွက် အသုံးပြုရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ကြယ်တာရာ စီမံခန့်ခွဲရေးဌာန၏ တရားဝင် ချန်နယ်တစ်ခုဆိုလျှင် ဤသည်ကို လုံးဝ ခွင့်ပြုလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>[ဇာတ်ဝင်ခန်းခွဲက ထုတ်ပယ်ပြစ်ဒဏ် အပြစ်ပေးမှုကို သက်သာစေပါသည်။]</p> <p> </p> <p>ဘီယူ၏ ဇာတ်ဝင်ခန်းကြောင့် ကျနော့် ကိုယ်စားလှယ် ခန္ဓာကိုယ်၏ နာကျင်မှုမှာ လျော့ပါးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>[‘ရွှေခေါင်းကွင်း၏အကျဉ်သား’ နက္ခတ်က သင်၏ ဇာတ်ဝင်ခန်းကို အသုံးပြုပုံကို စိတ်ဝင်စားနေပါသည်။]</p> <p> </p> <p>[ဒင်္ဂါး ၈၀၀ ထောက်ပံ့လိုက်ပါသည်။]</p> <p>ပုံမှန်ဆိုလျှင် ကျနော်သည် တခြားနက္ခတ်များထံမှ ဝေဖန်မှုပေါင်းစုံကို လက်ခံရရှိပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုအခြေအနေတွင် မည်သည့်ဆုလာဘ်မှ မပါဝင်သောကြောင့် ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကျနော်သည် ယခုအခါ ထုတ်ပယ်ပြစ်ဒဏ်ခံရသူတစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့် ဇာတ်ဝင်ခန်းများကို အဆက်မပြတ် လက်ခံရရှိနေရမည်ဖြစ်သည်။ အဓိကဇာတ်ဝင်ခန်းထဲသို့ မဝင်ရောက်နိုင်မချင်း ဤအခြေအနေကို ကျနော် ဆက်လက်ထိန်းထားရမည်ပင်။</p> <p> </p> <p>[ဇာတ်ဝင်ခန်းအသေးတစ်ခု ရရှိခြင်းကြောင့် သင်၏ ကိုယ်စားလှယ် ခန္ဓာကိုယ် ပြိုကွဲမှုကို နှောင့်နှေးစေပါသည်။]</p> <p> </p> <p>ကျနော်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ခက်ခက်ခဲခဲ ချလိုက်ရင်း စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေသော ဘီယူ၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျနော်က သတိထားပြီး ပြုံးပြလိုက်သည်။</p> <p>"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်၊ ဒါကြောင့် မစိုးရိမ်ပါနဲ့"</p> <p> </p> <p>ဘီယူသည် ခေါင်းကို လှုပ်ယမ်းလိုက်ပြီး ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဘီယူသည် စက်မှုဇုန်တစ်ခုလုံးရှိ ဇာတ်ဝင်ခန်းကို စီမံခန့်ခွဲနေရသောကြောင့် ယခုအချိန်တွင် ဘီယူမှာ အတော်လေး အလုပ်ရှုပ်နေပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ကျနော့်ခန္ဓာကိုယ် ပတ်ပတ်လည်မှ လျှပ်စစ်မီးပွားများ ငြိမ်သက်သွားချိန်တွင် ဂျန်ဟာယောင်းက မေးလာသည်။</p> <p> </p> <p>"…ခင်ဗျား တကယ်ပဲ အဆင်ပြေရဲ့လား"</p> <p> </p> <p>"ငါ တောင့်ခံနိုင်ပါတယ်။ အိုင်လင်းကော ဘယ်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>"မာ့ခ်နဲ့အတူ ရှိနေတယ်။ သူတို့တွေ မြို့သူမြို့သားတွေကို ဘေးလွတ်ရာ ရွှေ့ပြောင်းပေးနေကြတယ်"</p> <p> </p> <p>ပညာရှိသော လုပ်ဆောင်မှုပင်။ စက်ရုံကြီး လည်ပတ်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး မြို့သူမြို့သားများ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန်မှာ အလွန်ပင် မဖြစ်နိုင်လှပေ။ အကယ်၍ အစစ်အမှန် ပုန်ကန်သူက တစ်နေရာရာမှာ ပုန်းအောင်းနေမှန်း ကျနော်သာ မသိခဲ့ပါက...</p> <p> </p> <p>ကျနော် လှုပ်ရှားလိုက်ချိန်တွင် ဖုန်မှုန့်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော လေထုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုနေရာတွင် ကျဆုံးသွားသော အရာရှိများနှင့် မြို့သူမြို့သားများ၏ အလောင်းများ ရှိနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>"…ဒီလိုပဲ ပြီးသွားတော့မှာလား"</p> <p> </p> <p>ဂျန်ဟာယောင်းသည် အဝေးရှိ စက်ရုံကြီး၏ အရိပ်ကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့လိုက်သည်။ အသွင်ပြောင်းသွားသော စက်ရုံကြီးသည် ဧရာမ ဘီလူးကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူလှသည်။ စက်ရုံကြီးမှာ ခေါင်းပေါ်ရှိ ခေါင်းတိုင်မှ မီးခိုးများ မှုတ်ထုတ်နေသော ဘီလူးအိုကြီးတစ်ကောင်ပင်။ ဘီလူးကြီး၏ လက်တစ်ဖက်က အနီးအနားရှိ အဆောက်အအုံတစ်ခုအတွင်းမှ တစ်စုံတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အားးးးးး"</p> <p> </p> <p>သေအံ့ဆဲဆဲ အရာရှိတစ်ဦးသည် စက်ရုံကြီး၏ လက်အတွင်းတွင် ဖမ်းဆီးခံထားရစဉ် ရုန်းကန်နေသည်။ အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုအရာရှိမှာ ကျနော် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော အမတ်ကြီးပင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"စော်ဘွားကြီး။ စော်ဘွားကြီးးးးး"</p> <p>သူသည် စက်ရုံကြီး၏ လောင်စာအင်ဂျင်အတွင်း ကြိတ်ခြေမခံရမီ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အံကြိတ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ စက်ရုံကြီး၏ စွမ်းအင်ထုတ်လုပ်ရာဘက်မှ ပြင်းထန်သော မီးလျှံများက ကျေနပ်သွားသည့်အလား ထွက်ပေါ်လာ၏။ ယခုအခါ စော်ဘွားက စက်ရုံကြီးကို မည်သို့လည်ပတ်နေသနည်းဆိုသည်ကို ကျနော် ဆုံးဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဂျန်ဟာယောင်းက အားနည်းသော အသံဖြင့် ပြောလာသည်။</p> <p> </p> <p>"သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လူတွေကိုတောင် စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်အဖြစ် သုံးနေတာလား... သူ ဘယ်လိုများ ဒီလိုလုပ်နိုင်ရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒါက သူ စက်မှုဇုန်ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘူးလို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်"</p> <p> </p> <p>"…ဘာလို့လဲ။ ဒါက သူ့ရဲ့ စက်မှုဇုန် မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ကျနော်သည် ပြန်ဖြေမည့်အစား လာမာ့ခ်၏ သစ်ကုလားအုတ်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ဇာတ်လမ်း အပိုင်းအစများကို အသုံးပြုကာ ကျနော့်ခန္ဓာကိုယ်ကို ယာယီ ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>「 ကင်ဒေါ့ဂျာက တွေးနေမိသည် - ဒီလူက ‘မိစ္ဆာဘုရင်’ ဖြစ်လာဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတာပဲ။ 」</p> <p> </p> <p>စက်ရုံကြီး၏ ထိပ်ပိုင်းမှ ကျယ်လောင်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံကို စိန်ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>[ကြည့်လိုက်ကြစမ်း။ နက္ခတ်တို့။ ဒါက မင်းတို့ အလိုရှိနေတဲ့အရာပဲ]</p> <p>ဤသည်က မိမိဖန်တီးနေသော ဇာတ်လမ်းထဲတွင် အလုံးစုံ စီးမျောနေသည့် စော်ဘွားတစ်ဦး၏ ပုံစံပင်။ သူ ဘယ်လောက်တောင် အသက်ကြီးနေပြီလဲ၊ နှစ်ပေါင်း ဘယ်လောက်တောင် ရှင်သန်ခဲ့ပြီလဲ။</p> <p> </p> <p>သက်ရှိအားလုံးသည် ဇာတ်လမ်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် ကလေးငယ်များသာ ဖြစ်ကြပေလိမ့်မည်။ စော်ဘွား၏ စကားများကြောင့် ဘီယူ၏ ချန်နယ်ထဲသို့ နက္ခတ်များ ပိုမို ဝင်ရောက်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>[စော်ဘွား စစ်ဝစ်ဇ်၏ လုပ်ရပ်များကို စိတ်ဝင်စားသော နက္ခတ် အနည်းငယ်သာ ရှိပါသည်။]</p> <p> </p> <p>ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ကျနော့်ပုံစံကလည်း ဤကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ကျနော် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသည်။</p> <p>「 "နက္ခတ်တွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ဖို့က လွယ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ ဇာတ်ဝင်ခန်းတစ်ခု ဖန်တီးဖို့ကတော့ ခက်ခဲတယ်" 」</p> <p> </p> <p>ထိုစကားမှာ Ways of Survival ထဲရှိ ဒိုကဲဘီဘုရင် တစ်ခါက ပြောခဲ့ဖူးသည့် စကားပင်။ ဤစကားမှာ မှန်ကန်သည်ဟု ကျနော် ထင်မိသည်။ ထို့နောက် ကျနော် အတွေးတစ်ခု ဝင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းမွန်သော ဇာတ်ဝင်ခန်းဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ မဟုတ်လျှင်၊ ထိုအရာက တကယ်ပဲ တည်ရှိနေပါသလား။</p> <p> </p> <p>"ကျုပ်တို့ ထွက်သွားရင် ကောင်း..."</p> <p> </p> <p>"ခဏလောက် စောင့်ဦး"</p> <p>ကျနော် ဂျန်ဟာယောင်းကို တားလိုက်ပြီး စက်ရုံကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ စက်ရုံကြီးနှင့် ‘ဇာတ်လမ်းလက်နက်များ’သည် လက်ရှိဖြစ်နိုင်စွမ်းက ခံနိုင်ရည်မရှိသော ထူးခြားသည့် စွမ်းအားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် ၎င်းသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးမည့် ဇာတ်ဝင်ခန်းတစ်ခုအတွက် အကောင်းဆုံးပင်။</p> <p> </p> <p>မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ရမ်းသန်းလည်ပတ်နေသော စက်ရုံကြီး၏ အဆက်အသွယ်များမှ လျှပ်စစ်မီးပွားများ ပွင့်ထွက်လာသည်။ ကျနော် ဂျန်ဟာယောင်းကို ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>" သူ့ရဲ့ ‘ဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်းစွမ်းရည်’ က လိုအပ်နေတဲ့ပုံပဲ။ အရာရှိအနည်းငယ်ပဲ ရှိတာဆိုတော့ ဒါက ကြာကြာခံမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>စက်ရုံကြီး၏ လောင်စာဖြစ်သော ဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်းစွမ်းရည် ကို ရေတွက်၍မရနိုင်သော ဇာတ်လမ်းအပိုင်းအစများဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဇာတ်လမ်းလက်နက်များသည် ဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်းစွမ်းရည် ကို ဝါးမြိုပြီး ဖြစ်နိုင်စွမ်းကို ယာယီအားဖြင့် ကျော်လွှားကြသည်။ စက်ရုံကြီးသည် ကျနော့်၏ လက်ရှိ ကိုယ်စားလှယ် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဆင်တူသည်ဟု ပြောလျှင် ပိုလွယ်ကူပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီ စက်ရုံကြီးသည် ဖြစ်နိုင်စွမ်း မုန်တိုင်းတစ်ခုအတွင်း ပိတ်မိသွားပေလိမ့်မည်...</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကျနော် ထင်ထားသကဲ့သို့ စက်ရုံကြီး၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ လေးကန်မသွားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>[‘နုဗာရစ်ချ် ဆရာမြွေကြီး’ နက္ခတ်က စစ်ဝစ်ဇ်ကို ကျေနပ်အားရသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေပါသည်။]</p> <p> </p> <p>[‘လက်သည်းစား ကြွက်’ နက္ခတ်က စစ်ဝစ်ဇ်၏ ဖျက်ဆီးမှုအပေါ် ဝမ်းမြောက်နေပါသည်။]</p> <p> </p> <p>[နက္ခတ် အနည်းငယ်က ဖြစ်နိုင်စွမ်းအတွက် ပေးချေရန် ဆန္ဒရှိနေပါသည်။]</p> <p> </p> <p>…ချီး။ ဖြစ်နိုင်စွမ်းအတွက် ပေးချေပေးမယ့်သူတွေ ရှိနေတာပဲ။</p> <p> </p> <p>[ပုန်ကန်သူက ဘယ်မှာ ပုန်းနေတာလဲ]</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ပြင်းထန်သော ငလျင်တစ်ခု လှုပ်ခတ်သွားပြန်ပြီး မြို့သူမြို့သားများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် အော်ဟစ်နေကြသည်။ ကျနော်သည် အဆောက်အအုံကို ခေတ္တမျှ မှီထားပြီးနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှေ့သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။</p> <p>ဂျန်ဟာယောင်းက ကျနော့်လက်မောင်းကို အလျင်အမြန် ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အခုသွားရင် ခင်ဗျား သေလိမ့်မယ်။ အဲဒါကို မမြင်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ကျနော်သည် ကျနော့်ကိုယ်စားလှယ် ခန္ဓာကိုယ်၏ ကြံ့ခိုင်မှုကို တိုင်းတာလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>「 ငါ့မှာ ဒီရန်သူကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ စွမ်းအား ရှိရဲ့လား။ 」</p> <p> </p> <p>ကျနော် မသိပေ။</p> <p> </p> <p>「 ငါ လျှပ်စစ်ဓါတ် အားဖြည့်ခြင်း နဲ့ လေ၏လမ်းစဉ် ကို သုံးရင် သူ့ကို သတ်နိုင်မလား။ 」</p> <p> </p> <p>ကျနော် အခုထိ မသိသေးပေ။</p> <p> </p> <p>"ဂျန်ဟာယောင်း၊ နောက်ဆုံးကျန်တဲ့ ကွပ်မျက်သူကို သတ်လိုက်ပါ။ ကျန်တာကိုတော့ ငါ တစ်နည်းနည်းနဲ့ ကိုင်တွယ်လိုက်ပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>ကျနော့်စကားကြောင့် ဂျန်ဟာယောင်းက ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ ပြောလာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘ-ဘာလို့ ခင်ဗျားက ဒီလောက်အထိ လုပ်နေရတာလဲ။ ခင်ဗျား ထွက်ပြေးလို့ ရနေတာပဲလေ။ ခင်ဗျားက ပုန်ကန်သူအစစ်မှ မဟုတ်တာ"</p> <p> </p> <p>"ငါက  ဒီအသုံးမကျတဲ့ ဇာတ်လမ်းကို မုန်းတယ်"</p> <p> </p> <p>"…ဘာ"</p> <p>"အသိသာကြီးပဲလေ"</p> <p> </p> <p>ကျနော် စက်ရုံကြီးဆီသို့ ပြေးသွားလိုက်သည်။ လမ်းမများမှာ အများအားဖြင့် လူသူကင်းမဲ့နေသည်။ မြို့သူမြို့သား အများစုမှာ သူတို့၏ အိမ်များအတွင်း ပိတ်မိနေပြီး အသက်ရှူအောင့်ကာ စောင့်နေကြသည်။ ကျနော် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ၁၁၁ ကြိမ်မြောက် နောက်ပြန်ဆုတ်ခြင်းမှ ယူဂျွန်ဟော့ကို သတိရသွားမိသည်။</p> <p> </p> <p>「 စက်မှုဇုန်၏ နောက်ဆုံးည ရောက်ရှိလာခဲ့သော်လည်း ပုန်ကန်သူ ပေါ်မလာခဲ့ပေ။ 」</p> <p> </p> <p>…ဟုတ်သည်၊ ဤအရာက မျှော်လင့်ထားပြီးသားပင်။</p> <p> </p> <p>「 ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ ကွဲပြားတဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို တောင့်တခဲ့တယ်။ 」</p> <p>ရုတ်တရက် နံရံကိုမှီပြီး သွေးထွက်နေသော မြို့သူမြို့သားတစ်ဦးက ကျနော့်ထံ လက်ကမ်းလာသည်။</p> <p>"တော်….လှန်ရေးသမား..."</p> <p> </p> <p>ဘယ်လို ပုန်ကန်မှုလဲ။ ဒါတွေ အားလုံးက ဘာအတွက်လဲ။ ဘာကြောင့် လူတွေအများကြီး သေဆုံးနေရတာလဲ။ ဘာကြောင့် ဒီဇာတ်ဝင်ခန်းက တည်ရှိနေရတာလဲ။</p> <p> </p> <p>[‘နုဗာရစ်ချ် ဆရာမြွေကြီး’ နက္ခတ်က သင့်ကို စိုက်ကြည့်နေပါသည်။]</p> <p> </p> <p>[‘လက်သည်းစား ကြွက်’ နက္ခတ်က သင့်ထံသို့ အော်ဟစ်နေပါသည်။]</p> <p> </p> <p>[‘မီးလျှံထဲသို့ ခုန်ဆင်းခဲ့သော ခွေး’ နက္ခတ်က သင်၏ ပျက်စီးခြင်းကို လိုလားနေပါသည်။]</p> <p>နက္ခတ်များသည် ကျနော့်ထံသို့ မက်ဆေ့ချ်များ ပေးပို့နေကြသည်။ ဘီယူသည် မက်ဆေ့ချ်များကို ကျနော့်ထံသို့ အတင်းအကျပ် ပေးပို့နေရသောကြောင့် ရုန်းကန်နေရ၏။ ကျနော်က အဆင်ပြေကြောင်း အချက်ပြသည့်အနေဖြင့် လက်ဝှေ့ယမ်းပြ လိုက်သည်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် အရင်က ကျနော် အဆင်မပြေခဲ့သော်လည်း အခုတော့ ကျနော် ကောင်းကောင်းနေနိုင်နေပေပြီ။</p> <p> </p> <p>[‘ရွှေခေါင်းကွင်း၏အကျဉ်သား’ နက္ခတ်က သင့်ကို ကြည့်နေပါသည်။]</p> <p> </p> <p>အနည်းဆုံးတော့ ပုဂ္ဂိုဟ်တစ်ဦးကတော့ ကျနော့်ဘက်မှာ ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>[‘ရွှေခေါင်းကွင်း၏အကျဉ်သား’ နက္ခတ်က အသုံးမကျသော အမှိုက်ပုံကြီးကို သင် ခြေမွှပစ်လိုက်ဖို့ လိုလားနေပါသည်။]</p> <p>လေထဲသို့ ကျနော်ပျံတက်သွားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save