Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၆၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">လူကယ်ရန် ခိုးဝင်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ဒေါက်... ဒေါက်... ဒေါက်...</p> <p> </p> <p>တံခါးခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ပေါင့်ဝေကျင်း ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ရွှီနင် ချက်ချင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် ဆေးမီးဖိုကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး မျက်နှာဖုံးကို တပ်ဆင်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဝင်ခဲ့ပါ”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က တံခါးဘက်သို့ လှမ်းပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင် တံခါးပွင့်သွားပြီး ပေါင့်ဝေကျင်း ဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် တံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် ရွှီနင်အား ရိုသေကိုင်းရှိုင်းစွာ အရိုအသေပေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဂါရဝပြုပါတယ် စီနီယာထောင်”</p> <p> </p> <p>မိသားစုအတွင်း သူ၏အဆင့်အတန်း မြင့်မားလာလေလေ၊ ရွှီနင်အပေါ် ပို၍ရိုသေလေးစားလေလေ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏အမြင်တွင် ယခုသူရရှိထားသမျှ အရာအားလုံးသည် ရွှီနင်၏ ကျေးဇူးကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ရွှီနင်သည် သူ့အား ဤနေရာသို့ ရောက်အောင် ပံ့ပိုးပေးနိုင်သကဲ့သို့ အရာအားလုံးကိုလည်း အလွယ်တကူ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ပေါင့်ဝေကျင်းသည် ရွှီနင်အပေါ် ရိုးသားစွာ ကျေးဇူးတင်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသို့ပံ့ပိုးကူညီမှုများအပြင် ရွှီနင်သည် သူ၏အသက်ကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ကယ်တင်ပေးခဲ့ဖူးလေသည်။</p> <p> </p> <p>“စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ်လား”</p> <p> </p> <p>ပေါင့်ဝေကျင်း၏ စွမ်းအားများ ထပ်မံတိုးတက်လာပြန်ကြောင်း ရွှီနင် သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ဆေးပြားများ၏ အစွမ်းကြောင့်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ပေါင့်ဝေကျင်းကိုယ်တိုင်ကလည်း ပါရမီပါကြောင်း သက်သေပြနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ကိုသာ ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းသို့ ပို့ဆောင်လိုက်ပါက အနည်းဆုံးတော့ အတွင်းစည်းမှ ထူးချွန်တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော် ဒီလောက်အထိ တိုးတက်လာတာ စီနီယာထောင့်ရဲ့ ဆေးပြားတွေကြောင့်ပါ”</p> <p> </p> <p>ပေါင့်ဝေကျင်းက နှိမ့်ချစွာ ပြောဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>“စီနီယာထောင်...”</p> <p> </p> <p>ပေါင့်ဝေကျင်းသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။ “လတ်တလောမှာ ကျွန်တော့်စွမ်းအားတွေ လျင်လျင်မြန်မြန် တိုးတက်လာတဲ့အတွက် မိသားစုခေါင်းဆောင်က အလေးထားလာပြီး မိသားစုအတွင်းမှာလည်း အဆင့်အတန်း မြင့်တက်လာပါတယ်။ အခုဆိုရင် မိသားစုရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှတ်တဲ့ အစည်းအဝေးတွေမှာ ပါဝင်ဆွေးနွေးခွင့် ရနေပါပြီ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကို မိသားစုခေါင်းဆောင်နေရာ ရလာအောင် တိတ်တဆိတ် ကူညီပေးချင်နေတဲ့သူတွေလည်း အများကြီး ရှိလာပါတယ်”</p> <p> </p> <p>“အို...”</p> <p> </p> <p>ဤကိစ္စသည် ရွှီနင် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုချောမွေ့နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>အစပိုင်း၌ ရွှီနင်သည် ပေါင့်ဝေကျင်းအား ပေါင့်မိသားစု၏ အဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်လာစေရန် ကူညီပေးပြီး ပေါင့်မိသားစုအတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွက် အချိန်အတော်ကြာယူရမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ရာ ယခုကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းတယ်”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က ပေါင့်ဝေကျင်းအား ချီးကျူးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>စကားတစ်ခွန်းတည်းသာ ဖြစ်သော်လည်း ပေါင့်ဝေကျင်းမှာ အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွားပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>“စီနီယာထောင်... မနေ့က မိသားစုအစည်းအဝေးကို တက်ရောက်တုန်းက သတင်းအချို့ ရခဲ့ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ပေါင့်ဝေကျင်းက ဆက်ပြောသည်။ “မိသားစုခေါင်းဆောင်ရယ်၊ မိသားစုအကြီးအကဲတွေရယ်၊ ပြီးတော့ ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းက ဖန်းကျဲ့တို့ရယ် အဲဒီအစည်းအဝေးမှာ ပါဝင်ခဲ့ကြပါတယ်”</p> <p> </p> <p>“မိသားစုရဲ့ ထူးချွန်တပည့်ဖြစ်သလို ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်ရင်းလည်းဖြစ်တဲ့ ပေါင့်ရူရွမ်း သေဆုံးသွားပြီဆိုတာကို သိခဲ့ရပါတယ်။ ဖန်းကျဲ့က အဲဒီသတင်းကို လာပို့တာပါ။ ဒါ့အပြင် ဖန်းကျဲ့က ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းကို မပြန်ခင် မိသားစုထဲက ထူးချွန်တဲ့ တပည့်တချို့ကို ရွေးချယ်ပြီး ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းရဲ့ အပြင်စည်းနဲ့ အတွင်းစည်းတပည့်တွေအဖြစ် ခေါ်ဆောင်သွားဦးမယ်လို့ သိရပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တစ်စုံတစ်ရာ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိသော်လည်း စကား၏ နောက်ပိုင်းအပိုင်းကို ကြားပြီးနောက်တွင်မူ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းက တော်တော်လေး ပါရမီရှိတာပဲ။ အကယ်၍ မင်းသာ ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းကို ဝင်ခွင့်ရမယ်ဆိုရင် အတွင်းစည်းတပည့် ဖြစ်လာဖို့တောင် လုံလောက်တဲ့ အရည်အချင်းရှိနေပါပြီ”</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော်က ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းကို ဝင်ဖို့ အစီအစဉ်မရှိပါဘူး။ စီနီယာခိုင်းတာကိုပဲ လုပ်ပေးချင်တာပါ”</p> <p> </p> <p>ပေါင့်ဝေကျင်းက ရိုသေစွာဖြင့် ဖြေကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင် ပြုံးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ပေါင့်ဝေကျင်းက ထပ်ပြောသည်။ “ဒါ့အပြင် စီနီယာနဲ့ သက်ဆိုင်နေတဲ့ နောက်ထပ်ကိစ္စတစ်ခုလည်း ရှိပါသေးတယ်”</p> <p> </p> <p>“အကြီးအကဲ ပေါင့်ရှင်းရွှမ် သေဆုံးသွားတာက အကြီးအကဲ ပေါင့်ချုံးဟွားကို ခြိမ်းခြောက်ခံရသလို ခံစားစေခဲ့ပါတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်ကများ ပေါင့်မိသားစုကို ပစ်မှတ်ထားနေပြီလားဆိုပြီး သူမက တွေးတောနေပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဖန်းကျဲ့ကို ဆက်နေဖို့ ဆွဲဆောင်ပြီး ပေါင့်ရှင်းရွှမ်ကို သတ်သွားတဲ့သူကို ရှာဖွေဖို့နဲ့ အဲဒီလူကို ရှင်းလင်းဖို့ အကူအညီတောင်းထားပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ပေါင့်ဝေကျင်းသည် ရွှီနင်အား စိုးရိမ်ပူပန်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ “စီနီယာထောင်... ဖန်းကျဲ့ရဲ့ စွမ်းအားက ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် အဋ္ဌမအဆင့်မှာ ရှိတယ်လို့ သိရပါတယ်။ စီနီယာ သတိထားမှ ရပါလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>ပေါင့်ဝေကျင်းမှာ အတော်ပင် သိချင်စိတ်ပြင်းပြနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲချုပ် ပေါင့်ချုံးဟွားသည် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော်လည်း ပေါင့်ရှင်းရွှမ်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ရွှီနင်အား ရင်ဆိုင်ရန် မဝံ့ရဲသဖြင့် ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားသော ဖန်းကျဲ့၏ အကူအညီကို ရယူခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချက်က ပေါင့်ဝေကျင်းအား ရွှီနင်၏စွမ်းအားနှင့် ပတ်သက်၍ ထပ်မံတွေးတောသွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က ပေါင့်ဝေကျင်းသည် ရွှီနင်အား ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် စတုတ္ထအဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုကြည့်ရသည်မှာ ရွှီနင်သည် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် သတ္တမအဆင့် သို့မဟုတ် အဋ္ဌမအဆင့်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်နေပုံရလေသည်။</p> <p> </p> <p>‘သူမက ပေါင့်ရှင်းရွှမ်အပေါ် ငါတိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ အခြေအနေကို ကြည့်ပြီး ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကို ခန့်မှန်းသွားခဲ့တာပဲ။ ဒါကို ဖန်းကျဲ့ တွေ့ရှိသွားတာ ဖြစ်ရမယ်’</p> <p> </p> <p>ရွှီနင် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က စစ်မှန်သောချီစွမ်းအင်ကိုသာ အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း ဖန်းကျဲ့က မှန်းဆနိုင်ခဲ့ဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>‘ပေါင့်ချုံးဟွားက ဖန်းကျဲ့ကို ကူညီဖို့ ဆွဲဆောင်တုန်းက ကြီးမားတဲ့ တန်ဖိုးတစ်ခုကို ပေးခဲ့ရမှာ သေချာတယ်။ ငါသာ အမှားမထင်ဘူးဆိုရင် အဲဒါက တာအိုတံဆိပ်တော်ပဲ ဖြစ်ရမယ်’</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် သူ၏ အတွေးများကို စီစဉ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ့ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ သူတို့မှာ အစီအစဉ်တွေ ရှိနေပြီလား”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ရှိပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် အဋ္ဌမအဆင့်ရှိ ရန်သူတစ်ဦး ရှိနေကြောင်း ကြားရသည့်တိုင်အောင် ရွှီနင်၏ အလွန်တည်ငြိမ်နေမှုကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် စီနီယာထောင်သည် အဆင့်မြင့် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်းကို ပေါင့်ဝေကျင်း သေချာသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“စီနီယာ့ရဲ့ ပစ်မှတ်က တစ်မိသားစုလုံးပဲလို့ ပေါင့်ချုံးဟွားက ကောက်ချက်ချထားပါတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့က မိသားစုရဲ့ အရေးပါတဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေကို ငါးစာအဖြစ်သုံးပြီး စီနီယာ ထွက်လာအောင် မြှူဆွယ်ဖို့ စီစဉ်ထားကြပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ပေါင့်ဝေကျင်းက အသေးစိတ် ဆက်ပြောပြလေသည်။ “နောက်ငါးရက်နေရင် မိသားစုခေါင်းဆောင်၊ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် အကြီးအကဲတချို့နဲ့ မျိုးဆက်သစ် ထူးချွန်လူငယ်တွေကို အပြင်ကို အတူတူ ထွက်ခိုင်းပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီမတိုင်ခင်မှာ စီနီယာ့ကို တမင်သက်သက် မြှူဆွယ်ဖို့အတွက် ဒီသတင်းကို ဖြန့်ထားပါလိမ့်မယ်။ ဒီလိုလုပ်တာက ပေါင့်မိသားစုရဲ့ အဓိကအင်အားစုတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်လာအောင် စီနီယာ့ကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူတို့က ယုံကြည်နေကြပါတယ်”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီအချိန်အတွင်းမှာ ဖန်းကျဲ့က သူတို့နောက်ကို တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါသွားပါလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ စီနီယာ ပေါ်လာတာနဲ့ သူက ဝင်တိုက်ခိုက်ပါလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤအစီအစဉ်က သဘာဝကျပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ပေါင့်ချုံးဟွားရော အဲဒီအစီအစဉ်မှာ ပါဝင်မှာလား”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သူမက ပါဝင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီအစား ပေါင့်မိသားစု အိမ်တော်မှာပဲ ကျန်ရစ်နေခဲ့ပါလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>ပေါင့်ဝေကျင်းက ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ဖြေကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သူမမှာ အရေးကြီးတဲ့ လုပ်စရာတစ်ခု ရှိနေပုံရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ကို အသေးစိတ်တော့ မပြောပြခဲ့ပါဘူး”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီလိုကိုး...”</p> <p> </p> <p>အရာအားလုံးကို နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် ရွှီနင်သည် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အလေးအနက် စဉ်းစားခန်း ဝင်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းတယ်”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က ပြောလိုက်သည်။ “ရှေ့ဆက်ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတဲ့ အစီအစဉ် ငါ့မှာ ရှိနေပြီ”</p> <p> </p> <p>“ဒီဆေးပြားတွေက မင်းအတွက် ငါ လတ်တလော ပြင်ဆင်ထားပေးတာတွေပဲ”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် ကြွေပုလင်း အမြောက်အမြားကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ ၎င်းတို့အတွင်း၌ ပေါင့်ဝေကျင်းအတွက် သူ မကြာမီကမှ ဖော်စပ်ထားသော ဆေးပြားများ ပါဝင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“စီနီယာထောင်... ဒါတွေ တကယ် မလိုပါဘူး...”</p> <p> </p> <p>ပေါင့်ဝေကျင်းမှာ အနည်းငယ် အားနာသွားမိသည်။ “အရင်က စီနီယာ ပေးထားတဲ့ ဆေးပြားတွေတောင် ကျွန်တော် သုံးလို့ မကုန်သေးပါဘူး...”</p> <p> </p> <p>“ရပါတယ်။ ဆေးသောက်တဲ့ ပမာဏကိုသာ တိုးလိုက်ပါ။ ဒါက မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ပိုမြန်ဆန်လာစေလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>ပေါင့်ဝေကျင်း၏ အဆင့်အတန်းမှာ ဤမျှ လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာလိမ့်မည်ဟု ရွှီနင် မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ဤသို့ အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာလေလေ၊ ပေါင့်ဝေကျင်းအနေဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရပ်တည်နိုင်ရန် စွမ်းအား ပိုမိုလိုအပ်လာလေလေ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုရင်လည်း ကျွန်တော် လက်ခံပါ့မယ်...”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်ထံမှ ဆေးပြားများ ရရှိခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်သော်လည်း ပေါင့်ဝေကျင်းမှာ အလွန်ပင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်နေမိဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်ပေးသော ဆေးပြားများသည် အလွန်မြင့်မားသော အရည်အသွေးရှိကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး လုံးဝမရှိသလောက်ပင် ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အာနိသင်မှာလည်း အလားအလာများကို စုပ်ယူသုံးစွဲရသော ဆေးပြားများထက်ပင် နောက်ကျခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>“ပြန်သွားပြီး ဝိညာဉ်နိုးထခြင်းနယ်ပယ်ကို အမြန်ဆုံး တက်လှမ်းနိုင်အောင် ကြိုးစားပေတော့။ မင်း မိသားစုရဲ့ အရိုက်အရာဆက်ခံသူနေရာကို ရလာအောင်လည်း ငါ နည်းလမ်းရှာပေးပါ့မယ်”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က ကတိပေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ”</p> <p> </p> <p>ပေါင့်ဝေကျင်း ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>‘ဒီပေါင့်ဝေကျင်းက တော်တော်လေး အသုံးဝင်တာပဲ...’</p> <p> </p> <p>ရွှီနင် တွေးလိုက်သည်။ ‘ငါထွက်လာအောင်လို့ ပေါင့်ချုံးဟွားက ငါးစာသုံးပြီး မြှူဆွယ်ချင်နေမှတော့ ငါက ပြောင်းပြန် လုပ်ပစ်ရမှာပေါ့။ မိသားစုရဲ့ အဓိကအင်အားစုတွေကို သွားမတိုက်တဲ့အပြင် ပေါင့်မိသားစု အိမ်တော်တွေဆီကို တိုက်ရိုက် သွားလိုက်မယ်’</p> <p> </p> <p>‘ဖန်းကျဲ့လည်း မရှိဘူးဆိုတော့ ပေါင့်ချုံးဟွားကို ရှင်းလင်းပြီး ဝေ့မိသားစုဝင်တွေကို ကယ်တင်ဖို့က ခက်ခဲတော့မှာ မဟုတ်ဘူး’</p> <p> </p> <p>ကျင်းလိစီရင်စုရှိ သူ၏ရည်မှန်းချက် ပြည့်ဝတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ရွှီနင် သိလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>…</p> <p> </p> <p>ငါးရက် ကြာပြီးနောက်…</p> <p> </p> <p>ပေါင့်မိသားစု၏ အဓိကအဖွဲ့ဝင်များ အခြားသော မိသားစုကြီးများထံ သွားရောက်လည်ပတ်မည်ဟူသော သတင်းမှာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး မကြာမီတွင်ပင် သူတို့သည် ကျင်းလိစီရင်စုမှ ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် ထိုထောင်ချောက်အတွင်းသို့ ဝင်မသွားဘဲ ညအချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ပေါင့်မိသားစု အိမ်တော်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>‘သေချာတာပေါ့... ဖန်းကျဲ့နဲ့ ပေါင့်မိသားစုရဲ့ အဓိကအဖွဲ့ဝင်တွေက အိမ်တော်မှာ မရှိကြတော့ဘူး။ ပေါင့်ဝေကျင်းတောင် ထွက်သွားပြီပဲ’</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် ပေါင့်မိသားစု အိမ်တော်တစ်ဝိုက်ကို ဂရုတစိုက် ရှာဖွေလိုက်သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် ပေါင့်ချုံးဟွား၏ တည်နေရာကို သူ အာရုံခံမိသွားခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>‘သူမက လျှို့ဝှက်ခန်းထဲမှာလား ဒါမှမဟုတ် မြေအောက်အကျဉ်းထောင်ထဲမှာလား။ ပြီးတော့ သူမဘေးမှာ ရင်းနှီးနေတဲ့ စွမ်းအင်အရိပ်အယောင် သုံးခုလည်း ရှိနေတယ်... ဒါ ဝေ့မိသားစုဝင်တွေပဲ’</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားပြီးနောက် ထိုနေရာသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင်…</p> <p> </p> <p>မြေအောက်အကျဉ်းထောင် အတွင်း၌…</p> <p> </p> <p>ဝေ့ချန်ချင်း၊ ဝေ့ပင်လင်နှင့် ဝေ့ဇစ်ချန်တို့ကို လျှို့ဝှက်ခန်းတစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူတို့ကို စင်များတွင် ကြိုးဖြင့် ချည်နှောင်ထားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သုံးဦးစလုံးမှာ ဖြူဖျော့ပြီး အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံရ‌လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် ဤအဖြစ်အပျက်ကို အကြိမ်များစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဤသို့ဖြစ်တိုင်း သူတို့သည် သွေးများစွာ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ရှပ်... ရှပ်... ရှပ်...</p> <p> </p> <p>ညင်သာသော ခြေသံများ နီးကပ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>မည်းမှောင်နေသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ပိန်လှီသော အဘွားအိုတစ်ဦး ဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် ပခုံးပေါ်တွင် ကျောက်စာချပ်တစ်ခုကို ထမ်းလျက် လျှို့ဝှက်ခန်းအတွင်းသို့ ဝင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမမှာ ပေါင့်ချုံးဟွားပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ပေါင့်ချုံးဟွား ဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် ဝေ့ချန်ချင်းနှင့် အခြားနှစ်ဦးမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က သွေးဖောက်ယူရာတွင် သက်တော်စောင့်များကသာ အမြဲလုပ်ဆောင်လေ့ရှိသော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အဘွားအိုတစ်ဦး ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် သူတို့သည် ဤအဘွားအိုကို သိနေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် သူတို့သုံးဦးကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာကာ ဤမျှ မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော အခြေအနေသို့ ရောက်အောင် ပို့ဆောင်ခဲ့သူ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>“ခင်ဗျားပဲ”</p> <p> </p> <p>ပေါင့်ချုံးဟွားမှန်း မှတ်မိသွားပြီးနောက် ဝေ့ချန်ချင်း၏ မျက်ဝန်းအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားရလေသည်။</p> <p> </p> <p>“စီနီယာ... ကျွန်တော်တို့ကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးလို့ရမလား”</p> <p> </p> <p>ဝေ့ချန်ချင်းက အလျင်အမြန် တောင်းပန်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က သူတို့ ထိတွေ့ဆက်ဆံခဲ့ရသော သက်တော်စောင့်များအားလုံးမှာ အဆင့်နိမ့်သူများသာ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် အဆင့်ဆင့် အမိန့်အတိုင်း သွေးဖောက်ယူရုံသာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤအဘွားအိုမှာမူ အတိအကျပင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှတ်သူ ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ သူမက သူတို့သုံးဦးအား လွှတ်ပေးရန် သဘောတူလာအောင် လုပ်နိုင်ပါက မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>“စီနီယာ... ကျွန်တော်တို့က ဖေးယွင်ပြည်နယ် ဝေ့မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်တွေပါ။ အကယ်၍ ခင်ဗျားသာ ကျွန်တော်တို့ကို ပြန်လွှတ်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့နောက်က မိသားစုက ကျေးဇူးဆပ်တဲ့အနေနဲ့ လုံလောက်တဲ့ ရတနာတွေ သေချာပေါက် ပေးပါလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>ဝေ့ချန်ချင်းက ကမန်းကတန်း ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟက်...”</p> <p> </p> <p>ပေါင့်ချုံးဟွား၏ အပြုံးမှာ ကြက်သီးထဖွယ် ကောင်းလှသည်။ “တာအိုတံဆိပ်တော်ထက် ပိုအဖိုးတန်တာ ဘာရှိလို့လဲ”</p> <p> </p> <p>“တာအိုတံဆိပ်တော် ဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p>ဤဝေါဟာရကို ကြားဖူးသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်သော်လည်း ဝေ့ချန်ချင်းနှင့် အခြားသူများမှာ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>တာအိုတံဆိပ်တော်ဆိုသည်မှာ မည်သည့်အရာမှန်း သူတို့ မသိကြပေ။</p> <p> </p> <p>“စီနီယာ... ကျွန်တော့်ကို မလွှတ်ပေးရင်နေပါ။ ကျွန်တော့်တူနဲ့ တူမကိုတော့ လွှတ်ပေးပါ...”</p> <p> </p> <p>ဝေ့ချန်ချင်း ဆက်ပြောချင်နေသေးသော်လည်း ပေါင့်ချုံးဟွားက လက်ညှိုးညွှန်ကာ စစ်မှန်သောချီသုံးမျှင်ကို သူတို့သုံးဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်များအတွင်းသို့ ထိုးသွင်းလိုက်လေသည်။ သူတို့သည် ခန္ဓာကိုယ်များ ရုတ်တရက် ပျော့ခွေသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး စကားပြောခွင့်ပင် မရတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>“ရုန်းကန်မနေကြနဲ့တော့...”</p> <p> </p> <p>ပေါင့်ချုံးဟွား၏ အသံမှာ အက်ရှနေသည်။</p> <p> </p> <p>“စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒီကိစ္စပြီးသွားရင် မင်းတို့ရဲ့ နာကျင်မှုတွေ အားလုံး အဆုံးသတ်သွားပါလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>ဝေ့ချန်ချင်း၊ ဝေ့ပင်လင်နှင့် ဝေ့ဇစ်ချန်တို့သည် အစပိုင်းတွင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားကြသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော အမူအရာများ သူတို့မျက်နှာပေါ်၌ ပေါ်လာလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ပေါင့်ချုံးဟွား ဆိုလိုသည်ကို သူတို့ နားလည်သွားကြသည်။ ဤသည်မှာ သူတို့သွေးများကို နောက်ဆုံးအကြိမ် ဖောက်ထုတ်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤကိစ္စအပြီးတွင် သူတို့ အသက်ဆုံးရှုံးရတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝေ့ချန်ချင်းနှင့် အခြားနှစ်ဦးမှာ နာကျင်ခံစားနေရသော်လည်း ပေါင့်ချုံးဟွားမှာမူ စိတ်ကြည်လင်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယနေ့အပြီးတွင် တာအိုတံဆိပ်တော်၏ အစီအရင်သည် လုံးဝပွင့်သွားတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>နောင်တစ်ချိန်တွင် ၎င်းသည် သူမပိုင်ဆိုင်သော အရာဖြစ်လာမည် မဟုတ်သော်လည်း လေ့လာကြည့်ရှုရန်အတွက်မူ သူမ၌ အချိန်လုံလောက်စွာ ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>လေ့လာပြီးနောက်တွင်မူ ဂုဏ်သတ္တိနယ်ပယ်၌ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တစ်ဆို့နေခဲ့သော သူမသည် တံဆိပ်တော်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန် အခွင့်အရေး ရရှိလာပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“တာအိုတံဆိပ်တော် ပွင့်တော့မယ်”</p> <p> </p> <p>ပေါင့်ချုံးဟွား၏ လက်ချောင်းထိပ်များမှာ စူးရှလှသည့်လေနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save