Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၆၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">တာအိုလက်နက်၏စွမ်းပကားနှင့် အဆင့်ကျော်သတ်ဖြတ်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“မင်း မှတ်မိသွားပြီလား”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်မှာမူ အံ့ဩခြင်းမရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဖြာထွက်မီးလျှံဓားသိုင်းနှင့် ရေစီးပမာဓားသိုင်းကို အသုံးပြုပြီးနောက် ဖန်းကျဲ့အနေဖြင့် သူမည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်မည်ကို ရွှီနင် သိရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“စီနီယာအစ်ကိုဖန်း”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် သူ့မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်ပြီးနောက် ဖန်းကျဲ့နှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တရားဝင် တွေ့ဆုံလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ညီလေးရွှီနင်... မင်းက တကယ်ကို မျက်စိပွင့်စေတာပဲ”</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့က ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>ရွှီနင်က သူမည်သူဖြစ်ကြောင်း သိနေသည့်အပေါ်  အံ့ဩမနေပေ။</p> <p> </p> <p>“အရင်က မင်းအကြောင်း ငါကြားတုန်းက မင်းက အရည်အသွေးပြောင်းလဲခြင်းနယ်ပယ်မှာပဲ ရှိသေးတာလေ။ အခုတော့ အချိန်တိုအတွင်းမှာပဲ တံဆိပ်တော်နယ်ပယ်ကို ရောက်နေပြီပေါ့။ မင်းရဲ့ပါရမီက စီနီယာအစ်ကိုဟယ့်နဲ့ ငါ့ထက်တောင် အများကြီး သာလွန်နေတာပဲ။ မင်းက ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းရဲ့ တကယ့်ထိပ်တန်းပါရမီရှင်ပဲ”</p> <p> </p> <p>“စီနီယာအစ်ကိုဖန်းကလည်း မြှောက်ပင့်လွန်းနေပါပြီ”</p> <p> </p> <p>သူ၏သရုပ်မှန် ပေါ်သွားပြီးနောက်တွင် ရွှီနင်သည်လည်း ရင်းနှီးသောဟန်ပန်ကို ပြသလိုက်သည်။ “ဂိုဏ်းအပြင်ဘက်မှာ လှည့်လည်ရင်း စီနီယာအစ်ကိုဖန်းနဲ့ ဆုံရတာက တခြားတိုင်းပြည်မှာ သူငယ်ချင်းဟောင်းနဲ့ တွေ့ရသလိုပါပဲ။ ငါတို့က ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုတွေပဲဆိုတော့ ဒီနေ့ဖြစ်ခဲ့တဲ့ နားလည်မှုလွဲတာတွေကို ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်လိုက်ကြရင် ဘယ်လိုလဲ”</p> <p> </p> <p>“နားလည်မှုလွဲတာ ဟုတ်လား... ဘာတွေ နားလည်မှုလွဲလို့လဲ”</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့က ရယ်မောလိုက်သည်။ “ဘာမှ နားလည်မှုလွဲစရာ မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ညီလေးရွှီလုပ်ခဲ့တဲ့ တချို့အရာတွေက ဂိုဏ်းရဲ့စည်းကမ်းတွေကို ချိုးဖောက်နေသလိုပဲနော်”</p> <p> </p> <p>“မင်းက ဂိုဏ်းလက်အောက်ခံမိသားစုရဲ့ အမာခံအဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ကို သတ်ခဲ့တာလေ။ ဒီသတင်းသာ ပေါက်ကြားသွားရင် မင်း စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးခန်းမရဲ့ အပြစ်ပေးတာကို ခံရလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ မင်းက ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့တပည့်ဖြစ်နေတော့ မင်းကြောင့် ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာလည်း ထိခိုက်နိုင်တယ်”</p> <p> </p> <p>“စီနီယာအစ်ကိုဖန်းက စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးခန်းမကို သွားတိုင်ဖို့ ပြင်နေတာလား”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က ပြုံးလျက် ဖန်းကျဲ့၏မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ရရင်တော့ ဂိုဏ်းတပည့်တစ်ယောက်အနေနဲ့ စည်းကမ်းကို ကာကွယ်ရမှာက ကျင့်ဝတ်ပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ရဲ့ညီလေးတစ်ယောက်ဖြစ်နေတော့ မင်း အပြစ်ပေးခံရမှာကို ငါ မကြည့်ရက်ပါဘူး”</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့၏မျက်လုံးများထဲတွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ “ဒီလိုလုပ်ရင် ဘယ်လိုလဲ ညီလေး... မင်းဆီက တာအိုတံဆိပ်ကျောက်ပြားကို ငါ့ကိုပေးရင် ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို ငါ ဖုံးကွယ်ပေးထားမယ်။ ဘယ်လိုလဲ”</p> <p> </p> <p>“တာအိုတံဆိပ်...”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့၏စကားကို သူ လုံးဝမယုံကြည်သည်မှာ အသေအချာပင်။</p> <p> </p> <p>အစောပိုင်းတွင် သူသည် လျှို့ဝှက်ချက်တော်တော်များများ ပြသမိခဲ့ပြီးပြီဖြစ်ရာ တာအိုတံဆိပ်ကျောက်ပြားကို ရပြီးနောက်တွင် ဖန်းကျဲ့မှာ ရပ်တန့်သွားလိမ့်မည်ဟု ရွှီနင် မယုံကြည်ပေ။</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့၊ ဟယ့်မင်ယဲ့နှင့် မီရှင်းယယ်တို့၏ ဆက်ဆံရေးအရ ဖန်းကျဲ့က သူ့ကို သေချာပေါက် လွှတ်ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ အလျှော့ပေးလိုက်ပါက နောင်တွင် အဆုံးမရှိသော ဒုက္ခများနှင့် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>‘ရွှီနင်မှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အများကြီး ရှိနေတာပဲ...’</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့က ရွှီနင်နှင့် စကားပြောနေစဉ် အတွေးများ လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>‘တာအိုတံဆိပ်အပြင် ရွှီနင့်ဆီမှာ နောက်ထပ် တာအိုလက်နက်တစ်ခု ရှိရဦးမယ်’</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်၏အင်အား ရုတ်တရက် တိုးလာသည်ကို မြင်ရစဉ်က ဖန်းကျဲ့ အံ့ဩသွားသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူ သဘောပေါက်သွားချေပြီ။</p> <p> </p> <p>‘အဲဒီ တာအိုလက်နက်က ဘက်စုံသုံး တာအိုလက်နက် ဖြစ်ရမယ်။ ငါ့ခန့်မှန်းချက်သာ မှန်ရင် ဒါက အရင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ရခဲ့တာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ပြီးတော့ သူက တံဆိပ်တော်နယ်ပယ်ကိုလည်း အဆင့်တက်သွားပြီဆိုတော့ သူ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကနေ အကျိုးအမြတ်တွေ အများကြီး ရခဲ့တာပဲ ဖြစ်ရမယ်’</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့၏မျက်လုံးထဲတွင် လောဘဇောများ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။</p> <p> </p> <p>‘ရွှီနင့်ဆီမှာ ကောင်းတာတွေ အများကြီး ရှိရမယ်။ ငါကတော့ အဲဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို သွားခွင့်မရခဲ့ဘူး။ အခုတော့ သူက ငါ့ဆီကို အရောက်လာမှတော့ ငါ လက်လွတ်မခံနိုင်ဘူး။ ရွှီနင်ကိုသတ်ပြီး သူ့ဆီက ရတနာတွေအားလုံးကို လုယူဖို့ နည်းလမ်းရှာရမယ်’</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပါပြီ... တာအိုတံဆိပ်ကျောက်ပြားပဲဟာ... စီနီယာအစ်ကိုဖန်းကို ပေးလိုက်ပါ့မယ်”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က ရက်ရက်ရောရော ပေးမည့်ဟန် ဆောင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းတယ်”</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့က ရွှီနင်ကို မယုံကြည်ပေ။ ရွှီနင် ဘာဆက်လုပ်မည်ကိုသာ သူ စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် ရှေ့သို့ နှစ်လှမ်းတက်လိုက်ကာ နံရိုးတွင်ရှိ‌သော သိုလှောင်မှုကို အသုံးပြု၍ တာအိုတံဆိပ်ကျောက်ပြားကို ထုတ်ယူကာ ဖန်းကျဲ့၏ရှေ့တွင် ထားလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက...”</p> <p> </p> <p>တာအိုတံဆိပ်ကျောက်ပြားကို မြင်လိုက်ရသည့်အခိုက်တွင် ဖန်းကျဲ့မှာ မှင်တက်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ကို အံ့ဩသွားစေသည်မှာ ကျောက်ပြားကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ရွှီနင် ကျောက်ပြားကို ထုတ်ယူလိုက်သည့် နည်းလမ်းကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>‘ရွှီနင်က လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ အခွင့်အရေးတွေ အများကြီး ရခဲ့တာ အမှန်ပဲ’</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်၏ လုပ်ရပ်များက ဖန်းကျဲ့အား ရွှီနင်ကိုသတ်၍ ရတနာများကို လုယူလိုစိတ် ပိုမိုပြင်းပြလာစေသည်။</p> <p> </p> <p>“ညီလေး... အဲဒါက ဘယ်လိုနည်းစနစ်မျိုးလဲ”</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့က နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့်သပ်ကာ မေးလိုက်သည်။ “တကယ်ကို မျက်စိပွင့်စေတာပဲ”</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ အရာတစ်ခု ရခဲ့တာပါ။ အဲဒီအရာက ပစ္စည်းအများကြီးကို သိုလှောင်ထားနိုင်တယ်လေ”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က ဘာအကြံအစည်မှ မရှိသည့်အလား ဖန်းကျဲ့မေးသမျှကို ပြန်ဖြေနေသည်။</p> <p> </p> <p>“အစ်ကို... ကျွန်တော် ကျောက်ပြားကို ပေးပြီးပြီဆိုတော့ ကျွန်တော့်အတွက် လျှို့ဝှက်ချက်ကိုတော့ ထိန်းသိမ်းပေးရမှာနော်”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က ကျောက်ပြားကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ဖန်းကျဲ့ကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့က မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ကာ မေးလိုက်သည်။ “ညီလေး... အဲဒီရတနာကို ငါ တစ်ချက်လောက် ကြည့်ချင်သေးတယ်။ ငါ့ကို ကြည့်ခွင့်ပေးမလား”</p> <p> </p> <p>“ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ပါဗျာ။ ပြဖို့ကတော့ မသင့်တော်ဘူး ထင်တယ်”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က ခက်ခဲနေဟန် ပြသလိုက်ပြီး “ဒီလိုလုပ်ရင် ဘယ်လိုလဲ... ကျွန်တော် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကနေ တာအိုလက်နက်တစ်ခု ရခဲ့သေးတယ်။ အဲဒါကို ထုတ်ပြမယ်လေ။ ဘယ်လိုလဲ”</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီလေ”</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့က ဝမ်းသာသွားသော်လည်း ရင်ထဲတွင်မူ ရွှီနင်ကို သတိထားနေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က လူအတစ်ယောက် မဟုတ်မှန်း သူ သိထားသဖြင့် ရွှီနင်၏ လက်ရှိ အပြုအမူများကို သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ရှေ့သို့ နှစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး နှစ်ဦးကြားရှိ အကွာအဝေးကို လျှော့ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နှစ်ဖက်လုံးမှာ တစ်ဖက်လူက ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် တိတ်တဆိတ် သတိထားနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဒုန်း</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့၏အနားသို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် ရွှီနင်သည် သူ၏သိုလှောင်ရာနေရာထဲမှ ဆေးမီးဖိုတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက တာအိုလက်နက်လား”</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့၏မျက်လုံးထဲမှ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ဖုံးကွယ်၍ မရနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဤဆေးဖိုမှာ သာမန်ဆေးမီးဖိုတစ်ခုကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း ဖန်းကျဲ့ကိုမူ ထူးဆန်းသော ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က လိမ်ပြောနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဤဆေးမီးဖိုမှာ တကယ့် တာအိုလက်နက် အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်... ဒါက ဘက်စုံသုံး တာအိုလက်နက်ပဲ”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်၏စကားကြောင့် ဖန်းကျဲ့၏ လောဘစိတ်မှာ ပိုမိုကြီးထွားလာသည်။</p> <p> </p> <p>“ညီလေး... အဲဒီဆေးမီးဖိုကို ငါ အနီးကပ် ကြည့်လို့ရမလား”</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့သည် ရွှီနင်၏ အမှတ်အသားကို အတင်းအဓမ္မ ဖျက်ဆီးပစ်ပြီး သူ့အတွက် သိမ်းပိုက်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်မှာ အခြားအကြံအစည်များ ရှိနေစေဦးတော့၊ သူသာ တာအိုလက်နက်ကို ရရှိသွားပါက ရွှီနင်အနေဖြင့် ဘာမှလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်တော့ကြောင်း သူ ယုံကြည်နေသည်။</p> <p> </p> <p>‘ဒီဆေးမီးဖိုက တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ။ ဆေးဖော်စပ်နိုင်ရုံတင်မကဘူး၊ ကိုယ့်ရဲ့အင်အားကိုလည်း တိုးတက်စေနိုင်တယ်...’</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့မှာ ရွှီနင်၏အင်အား ရုတ်တရက် တိုးတက်လာခြင်းမှာ ဤဆေးမီးဖိုကြောင့်ဟု ထင်မှတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်တွင် နောက်ထပ် တာအိုလက်နက်များ ရှိနေဦးမည်ဟု သူ မထင်ထားပေ။</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့၏အမြင်တွင် တာအိုလက်နက် တစ်ခုရရှိရန်မှာပင် အလွန်ခက်ခဲလှရာ လူတစ်ယောက်တည်းက တာအိုလက်နက် နှစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>သူသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ မဝင်ရောက်ခဲ့သဖြင့် မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းစာလိပ်အတွင်း၌ မည်မျှများပြားသော အရင်းအမြစ်များ ရှိနေကြောင်းကိုလည်း သူ မသိရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေါ့... ကြည့်ပါ”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် တစ်ဖက်လူ ဆေးမီးဖိုကို ထိတွေ့မည့်အပေါ် မကန့်ကွက်ပေ။</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့က သူ၏လက်ဝါးကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဆေးမီးဖို၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ တင်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>‘ဒါက တာအိုလက်နက်ကိုး...’</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့သည် သူ၏အင်အားကို တိတ်တဆိတ် စုဆောင်းလာခဲ့သည်။ ရွှီနင် မရိပ်မိခင်မှာပင် ရွှီနင်၏ ထိန်းချုပ်မှုအမှတ်အသားကို အချိန်မရွေး ဖျက်ဆီးပစ်ရန် သူ ပြင်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“စီနီယာအစ်ကို... ဆေးမီးဖိုရဲ့ အတွင်းပိုင်းကိုလည်း ကြည့်လို့ရတယ်နော်”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီလေ...”</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့သည် မသိစိတ်အရပင် ဆေးမီးဖို၏ အဖုံးကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဆေးမီးဖိုအဖုံး ပွင့်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဖန်းကျဲ့သည် ခေါင်းကိုငုံ့ကာ အတွင်းသို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူး</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့ အတွင်းသို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် မီးလျှံဓားရိပ်တစ်ခုသည် ဆေးမီးဖိုအတွင်းမှ ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>‘မကောင်းတော့ဘူး... ရွှီနင်က ငါ့ကို ထောင်ချောက်ဆင်လိုက်တာပဲ’</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့ ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူ အမြန် တုံ့ပြန်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း အချိန်နှောင်းသွားခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>မီးလျှံဓားရိပ်သည် တိုးထွက်လာကာ ဖန်းကျဲ့၏ နဖူးဆီသို့ ထိုးစိုက်ရန် ဦးတည်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့သည် ခုခံရန် သူ၏အင်အားအားလုံးကို အမြန်အသုံးချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ဤတိုက်ခိုက်မှုမှာ ရုတ်တရက်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် သူ ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နီရဲသော မီးလျှံဓားသည် ဖန်းကျဲ့၏ မျက်နှာတစ်ဝက်ကို ဖောက်ဝင်သွားသည်။ စွမ်းအင်များသည် ဒဏ်ရာမှတစ်ဆင့် ဖန်းကျဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့မှာ ချက်ချင်းပင် ဒဏ်ရာ ရရှိသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် ချန်ရှောင်းယိထံမှ တာအိုလက်နက် သုံးခုကို ရရှိခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုတာအိုလက်နက် သုံးခုအနက် တစ်ခုမှာ မီးဓာတ်ရှိသော ဓားတစ်လက် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် ထိုတာအိုလက်နက်ကို အသုံးပြုရန် ထိန်းချုပ်မှုအမှတ်အသားကို ရိုက်နှိပ်ထားပြီးဖြစ်ရာ ယခုအခါ ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးချနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ရွှီနင်... မင်းက တကယ့်ကို ယုတ်မာတဲ့ကောင်ပဲ”</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ရွှီနင်ကို အပိုင်းပိုင်း ပိုင်းဖြတ်ပစ်ချင်နေသော်လည်း သူ့တွင် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာရထားသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် ရွှီနင်၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်တော့မှန်း သူ သိရှိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့သည် သူ၏ ကိုယ်တွင်းမှ ဓားရှည်ကို အတင်းအဓမ္မ ထုတ်ပစ်လိုက်ပြီး ဒဏ်ရာကို ကုသရန် စတင် ကြိုးစားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူသည် ထွက်ပြေးရန်အတွက် မိစ္ဆာသားရဲကို ပျံသန်းလာရန် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“စီနီယာအစ်ကိုဖန်းကလည်း အတူတူပါပဲ။ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ဆီက ရတနာတွေကို လုဖို့ ကျွန်တော့်ကို သတ်ချင်နေတာပဲလေ”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် ဖန်းကျဲ့၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို သတိပြုမိထားပြီးဖြစ်ရာ သူ့ကို သတ်ရန် တိတ်တဆိတ် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်၏အင်အားမှာ ယခုအခါ ဖန်းကျဲ့နှင့် ယှဉ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အချို့သော နည်းလမ်းများတွင် သူက ပို၍ပင် အသာစီး ရနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဖန်းကျဲ့မှာ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်၏ အဆင့်မြင့်အဆင့်တွင် ရှိနေပြီး အကြီးအကဲကူကျွမ့်၏ စနစ်တကျ လေ့ကျင့်ပေးခြင်းကို ခံထားရသူဖြစ်သဖြင့် အခြားသူများထက် အင်အား ပိုမိုမြင့်မားသူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ရွှီနင်အနေဖြင့် ဖန်းကျဲ့ကို နှိမ်နင်းလိုပါက အလစ်ဝင်တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် ဦးစွာ တိုက်ခိုက်ခြင်းကိုသာ အသုံးပြုရပေမည်။</p> <p> </p> <p>ရွှပ်</p> <p> </p> <p>ပျံသန်းတတ်သော သားရဲမှာ ဖန်းကျဲ့၏ ခေါ်သံကြောင့် ရောက်လာသော်လည်း ရွှီနင်က မီးလျှံဓားရှည်ကို ထိန်းချုပ်ကာ ၎င်းကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ရွှီနင်သည် ရေတွက်၍မရနိုင်သော ဓားတံဆိပ်များနှင့် လက်သီးတံဆိပ်များကို ဖန်းကျဲ့ထံသို့ ဆက်တိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ရွှီနင်”</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့မှာ ရွှီနင်၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် ဒေါသအလိပ်လိပ် ထွက်နေလေသည်။ သူသည် ဒဏ်ရာများကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ရွှီနင်ထံသို့ ပြေးဝင်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းကို မြင်သောအခါ ရွှီနင်က တည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့ တိုက်ခိုက်လာသောအခါ ရွှီနင်က ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်ရာ နှစ်ဦးသားမှာ ခွန်အားချင်း ညီမျှနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဖန်းကျဲ့မှာ ဒဏ်ရာ ရရှိထားသူဖြစ်ရာ တိုက်ပွဲ ကြာရှည်လာသည်နှင့်အမျှ ဖန်းကျဲ့မှာ အရေးနိမ့်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>‘မဖြစ်ဘူး... ငါ ထွက်ပြေးမှဖြစ်မယ်။ အရင်ဆုံး ထွက်ပြေးပြီးမှ လက်စားပြန်ချေဖို့ အခွင့်အရေးရှာရမယ်’</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ဖန်းကျဲ့သည် အသိတရား ပြန်ဝင်လာပြီး သူ ရင်ဆိုင်နေရသော အန္တရာယ်ကို သဘောပေါက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထွက်ပြေးရန် နည်းလမ်းကို စဉ်းစားနေစဉ်အတွင်း ဖန်းကျဲ့သည် သူ့နောက်ကွယ်တွင် ဆေးမီးဖိုရှိနေသည်ကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဘုန်း... ဘုန်း…</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့က ရွှီနင်ကိုသာ အာရုံစိုက်နေချိန်တွင် သူ့နောက်မှ ဆေးဖိုမှာ ရုတ်တရက် ပျံတက်လာပြီး သူ့ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဆောင့်လိုက်သည်ကို သူ သတိမထားမိလိုက်ပေ။</p> <p> </p> <p>ဂျွတ်... ဂျွတ်</p> <p> </p> <p>ဆေးဖိုတွင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း များစွာမရှိသော်လည်း ဤသို့ အလစ်ဝင်ဆောင့်လိုက်ခြင်းကြောင့် ဖန်းကျဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အရိုးများမှာ ကျိုးကြေသွားရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့မှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် အခွင့်အရေးကို အရယူကာ သူ၏လက်ပတ်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ သူသည် ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရေနှင့်မီး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများဖြင့် ဖန်းကျဲ့ကို ထိုးစိုက်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါက အကြီးအကဲကူကျွမ့်ရဲ့ တပည့်ပဲ။ ရွှီနင်... မင်းသာ ငါ့ကို သတ်လိုက်ရင် ငါ့ဆရာက မင်းကို လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့က အော်ဟစ် ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်မှာမူ အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့က သူ့ကိုတွေ့ရှိပြီးနောက် သူ့ရတနာများအတွက် သတ်ရန် ကြိုးစားကတည်းက ဤအခြေအနေမှာ ပြန်လည်စေ့စပ်၍ မရနိုင်တော့သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဇွပ်…</p> <p> </p> <p>တာအိုလက်နက် သုံးခု၏ စွမ်းအားများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ ဖန်းကျဲ့၏ အသက်ဇီဝိန်မှာ ချုပ်ငြိမ်းသွားခဲ့ရလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save