Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၆၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရေပြာကြေးခွံအစောင့်အရှောက်များ အသွင်ပြောင်းခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">ရေကန်နက်ကိုဖြတ်မကူးမီ နောက်ဆုံးပြင်ဆင်မှုများ (၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>သူ ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး မိုးပြာနက်နဲဘုရင်မျက်ဝန်းများက တက်ကြွနေသော နှင်းဝံပုလွေတိုင်းအပေါ် ဖြတ်ပြေးသွား လေသည်။</p> <p> </p> <p>“အားလုံး အသင့်ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ကာ... နောက်တစ်ဆင့်အနေနဲ့ ဒီရေကန်ထဲမှာ ဘာတွေပုန်းနေလဲဆိုတာကို ရှာဖွေပြီး တစ်ဖက်ကမ်းကို ကူးကြမယ်...”</p> <p> </p> <p>ဝံပုလွေအုပ်စု၏ တိုးညှင်းသော ဟိန်းဟောက်သံများ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်ကျသွားပြီး နှင်းဝံပုလွေတိုင်းက သူတို့၏ဘုရင်ကို တောက်ပသောမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ နောက်ထပ်အမိန့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>အင်အားတိုးတက်လာမှုကြောင့် ယုံကြည်မှုများ ပိုမိုခိုင်မာလာသော်လည်း မကောင်းဆိုးဝါးအရှိန်အဝါများ ထုတ်လွှတ်နေသော ရေကန်နက်ကြီးကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် မည်သည့်ဝံပုလွေမျှ သတိမလွတ်ရဲကြပေ။</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံက ယင်းဖုန်းကို စိတ်ချင်းဆက်သွယ်၍ မေးလိုက်သည်။“ယင်းဖုန်း၊ မင်းရဲ့ သဘာဝအာရုံ ခြေရာခံခြင်းက ရေအောက်က အခြေအနေကို အတိအကျ သိနိုင်လား၊ အဲဒီအရိပ်တွေက ဘာသက်ရှိတွေလဲ...”</p> <p> </p> <p>အမိန့်ရသည်နှင့် ယင်းဖုန်း ချက်ချင်း အာရုံစူးစိုက်လိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် မျက်လုံးဖွင့်လာပြီး သူ၏အတွေးထဲတွင် လေးနက်မှုနှင့် မသေချာမှုများ ပါဝင်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဘုရင်မင်းမြတ်၊ အရမ်းခက်ခဲပါတယ်၊ ရေက အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ဖြတ်တောက်ပြီး ပုံပျက်သွားစေတယ်၊ အဲဒီအရိပ်တွေရဲ့ အသက်စွမ်းအင်က အရမ်းအားနည်းတယ်ဆိုတာလောက်ပဲ ခပ်ရေးရေးသိနိုင်ခဲ့တယ်...”</p> <p> </p> <p>“ပုံသဏ္ဌာန်တွေကလည်း ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ ရေထဲကထွက်နေတဲ့ ပုပ်သိုးနေတဲ့ အနံ့က ကျွန်တော့်ရဲ့ အနံ့ခံအာရုံကို အများကြီး နှောက်ယှက်နေတယ်...”</p> <p> </p> <p>“မင်းတောင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရဘူးလား...” လင်းထျန်းလုံ စဉ်းစားခန်းဝင်မိတော့သည်။ ယင်ဖုန်း၏ စကားများသည် ရေကန်အောက်ခြေရှိ အန္တရာယ်ကို ပိုမိုပေါ်လွင်စေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် ရှောင်လန်သည် လက်သေးသေးလေးဖြင့် လင်းထျန်းလုံ၏ ရှေ့ခြေထောက်ရှိ အမွေးများကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လာပြီး သူမ၏ မျက်နှာလေးကို အမွေးများထဲအပ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဖေဖေ... သမီးတို့ အဲဒီအမည်းရောင်ရေကြီးနဲ့ ဝေးဝေးနေလို့ မရဘူးလားဟင်... အဲဒါကြီးက အရမ်းအေးစက်ပြီး နေရခက်တဲ့ ခံစားချက်ကြီး ပေးနေတယ်...”</p> <p> </p> <p>မူလက ရေမျက်နှာပြင်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသော ရှောင်ယင်းမှာလည်း ရှောင်လန်၏စကားကို ကြားသောအခါ လည်ပင်းလေးပုသွားပြီး လင်းထျန်းလုံ၏ အခြားခြေထောက်တစ်ဖက်ဆီသို့ အမြန်ပြေးသွားကာ ဖက်ထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ် ဖေဖေ၊ ရေထဲမှာ လှုပ်နေတဲ့ အရာတစ်ခုခု ရှိတယ်၊ မြန်မြန်သွားရအောင်ပါ...”</p> <p> </p> <p>“ဒီရေကန်ရဲ့ သေခြင်း၊ နာကြည်းမှုက အစစ်အမှန်နီးပါး ဖြစ်တည်နေပြီး သက်ရှိတွေအပေါ်ထားတဲ့ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ အရမ်းထင်ရှား‌နေတယ်...”</p> <p> </p> <p>“ဝံပုလွေဖေဖေကို သတိပေးရမယ်၊ ဒါပေမယ့် ငါတို့အရွယ်နဲ့သိထားတဲ့ အသိပညာထက်တော့ ကျော်ပြောလို့မရဘူး...” ရှောင်လန် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>“ရှောင်လန် အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားနေတယ်... ဒီရေက တကယ်ပဲ ပုံမှန်မဟုတ်လောက်ဘူး၊ ငါ့ရဲ့ ပင်ကိုသိစိတ်ကလည်း အချက်ပြနေတယ်၊ ဝံပုလွေဖေဖေ အလေးအနက်ထားလာအောင် သူ့ကို ကူညီပေးရမယ်...” ရှောင်ယင်းကလည်း ရှောင်လန်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံသည် သမီးငယ်နှစ်ဦး၏ ထင်ရှားသော ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ရင်ထဲတွင် တင်းကြပ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကလေးငယ်များ၏ အလိုအလျောက်အန္တရာယ်ကို သိမြင်နိုင်စွမ်းက အမြဲတမ်း အထက်မြက်ဆုံးဖြစ်ပြီး သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုက ဤရေခဲကန်၏ ကြီးမားသော အန္တရာယ်ကို အတည်ပြုပေးနေသည်။</p> <p>သူ ခေါင်းငုံ့ကာ ကလေးငယ်နှစ်ဦး၏ ခေါင်းလေးများကို နှာခေါင်းဖြင့် ညင်သာစွာပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပြီး နှစ်သိမ့်သည့် အတွေးတစ်ခု ပေးပို့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မကြောက်ပါနဲ့၊ ဖေဖေရှိတယ်လေ၊ ဖေဖေတို့ သတိထားပြီး သွားကြမယ်...”</p> <p> </p> <p>ယင်းဖုန်း၏ အချက်အလက်များနှင့် သမီးငယ်များ၏ တုံ့ပြန်မှုများကို ပေါင်းစပ်ကာ လင်းထျန်းလုံသည် ရေအောက်အခြေအနေကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ ခန့်မှန်းလိုက်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ သာမန် ရေနေမကောင်းဆိုးဝါးများ မဟုတ်ဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်အကျိုးသက်ရောက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းနှင့် ချည်နှောင်ခံထားရသော စွမ်းအင် အစုအဝေး သို့မဟုတ် နာကြည်းခြင်း သက်ရှိတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ ဂုဏ်သတ္တိများတွင် ဝိညာဉ်တိုက်စားမှုနှင့် အစွန်းရောက် အအေးဓာတ်တို့ ပါဝင်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ရေကန်ကို တိုက်ရိုက်ဖြတ်ကူးတာက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်၊ ရေအောက်အခြေအနေကိုလည်း မသိရသလို တိုက်ခိုက်ခံရဖို့လည်း အရမ်းများတယ်...”</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံ အလျင်အမြန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ “ယင်းဖုန်း၊ ရေကန်စွန်းတစ်လျှောက်မှာ တခြားလမ်းကြောင်းတွေ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီ အမည်မသိသက်ရှိတွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ တခြားသဲလွန်စတွေ ရှိမရှိ စစ်ဆေးကြည့်ပါ”</p> <p> </p> <p>“ရန့်မြဲ့၊ ထျန်းပင်း၊ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စောင့်ကြပ်၊ အထူးသဖြင့် ငါတို့လာခဲ့တဲ့ လမ်းကြောင်းဘက်ကို သတိထား၊ နောက်ကနေ အတိုက်မခံရစေနဲ့...”</p> <p> </p> <p>“အမိန့်အတိုင်းပါ...” ဝံပုလွေသုံးကောင်သည် ချက်ချင်းပင် အမိန့်ကိုနာခံပြီး လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံကိုယ်တိုင်ကမူ သူ၏အသိစိတ်ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ၀င်ရောက်လိုက်ပြီး ချီနဂါးဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤဘုရင်အဆင့် ရေခဲနဂါးကြီးက ဤနေရာကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကြီးစိုးခဲ့သဖြင့် ၎င်း၏မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစများထဲတွင် ဤဧရိယာကို လုံခြုံစွာ ဖြတ်သန်းနိုင်မည့် အချက်အလက်များ ရှိနေနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို လမ်းညွှန်ကာ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို သတိကြီးကြီးဖြင့် ထပ်မံထိတွေ့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အပိုင်းပိုင်းအစစဖြစ်နေသော ပုံရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားတော့သသည်။</p> <p>ရေခဲကန်... အောက်ခြေမရှိ... ၎င်း (ချီနဂါး) ပင်လျှင် အတွင်းသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မဝင်ရဲ...</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်ကမ်းရှိ ဂူ... ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ သွားရာလမ်း... ၎င်းကို ဆွဲဆောင်နေသော အရှိန်အဝါတစ်ခု...</p> <p> </p> <p>“ရေကူးသွားတာလည်းမဟုတ်ဘူး... ပျံသန်းသွားတာလည်းမဟုတ်ဘူး... ဒါဆို... လမ်းလျှောက်သွားတာများလား...”</p> <p> </p> <p>“ရှေးဟောင်း ရေခဲတံတားတစ်ခု ရှိနေတာလား... ဒါမှမဟုတ်...”</p> <p> </p> <p> အရေးကြီးသော မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစများမှာ ဤနေရာတွင် အလွန်အမင်း မှုန်ဝါးသွားပြီး ချီနဂါးကိုယ်တိုင်ပင် ကောင်းစွာမသိသော စွမ်းအား သို့မဟုတ် အရာတစ်ခုခု၏ နှောင့်ယှက်မှုကို ခံလိုက်ရပုံပေါ်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံ၏ စိတ်အသိသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပြန်ထွက်လာပြီး သူ၏အကြည့်များက ရေကန်ပေါ် ကျရောက်သွားကာ ရေမျက်နှာပြင်နှင့် တစ်ဖက်ကမ်းကို စူးရှစွာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>“ရှေးဟောင်းလမ်းကြောင်း... လမ်းလျှောက်သွားတာ...” သူသည် မိုးပြာနက်နဲဘုရင်မျက်ဝန်းများကို အစွမ်းကုန်အသုံးပြုကာ စွမ်းအင်ဖွဲ့စည်းပုံအတွင်းရှိ ပုံမှန်မဟုတ်သည့်အရာများကို သေချာစွာ ရှာဖွေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာတွင် ယင်းဖုန်း ပြန်ရောက်လာပြီး သတင်းပို့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဘုရင်မင်းမြတ်၊ နှစ်ဖက်စလုံးက မာကျောတဲ့ ရေခဲနံရံတွေချည်းပါပဲ၊ ထင်ရှားတဲ့ လမ်းကြောင်း မတွေ့ခဲ့ရပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် ရေကန်ညာဘက်က ရေခဲနံရံနားမှာ ထူးဆန်းတဲ့ အမှတ်အသားတချို့ကိုတော့ တွေ့ခဲ့တယ်၊"</p> <p> </p> <p>“သက်ရှိတစ်ခုခုက ချန်ထားခဲ့တာမျိုး မဟုတ်ဘဲ... ယန္တရား ဒါမှမဟုတ် စွမ်းအင်အချက်အချာ တစ်ခုခုကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီးနောက် ကျန်ခဲ့တဲ့ အရာတွေနဲ့ ပိုတူတယ်”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီအမှတ်အသားတွေက အရမ်းရှေးကျပေမယ့် မကြာသေးခင်ကမှ ဖျက်ပစ်ဖို့နဲ့ ပြန်အသက်သွင်းဖို့ ကြိုးစားထားတဲ့ လက္ခဏာတွေ ရှိတယ်၊ အဲဒီ အမည်မသိသက်ရှိတွေက ဒီမှာ တစ်ခုခု လာလုပ်သွားတာ သေချာတယ်...”</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းထျန်းလုံ၏ မိုးပြာနက်နဲဘုရင်မျက်ဝန်းများကလည်း အမှောင်ထုထဲသို့ လုံးဝနီးပါး ပေါင်းစပ်နေသော အလွန်လျှို့ဝှက်သည့် စွမ်းအင်လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို နောက်ဆုံးတွင် ဖမ်းဆုပ်မိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည်။ တစ်ဖက်ကမ်းရှိ ဂူအောက်တည့်တည့်၊ ရေမျက်နှာပြင်နှင့် ကပ်လျက်တွင် တည်ရှိလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလမ်းကြောင်းသည် ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဖြစ်နေပြီး အချိန်ကြာမြင့်မှုကြောင့် စွမ်းအင်အများစု ဆုံးရှုံးသွားပုံရသော်လည်း ဖွဲ့စည်းပုံအရ... တံတားတစ်စင်း၏ အောက်ခြေနှင့် အလွန်တူနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>“အဲဒီကောင်တွေက အတိတ်က ဒီလမ်းကြောင်းကို အသက်မသွင်းနိုင်ခဲ့ဘူး ထင်တယ်”</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံ စိတ်ထဲတွင် နားလည်သွားလေသည်၊ “သော့ချက်က ဒီရေကန်အနီးမှာ ရှိနိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ်... အသက်သွင်းဖို့ သီးသန့်စွမ်းအင်တစ်ခု လိုအပ်လိမ့်မယ်...”</p> <p> </p> <p>သူ၏အကြည့်များက မည်းမှောင်နေသော ရေမျက်နှာပြင်ဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ရောက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် ပညာမဲ့ရာကျပြီး တစ်ခုတည်းသော သဲလွန်စမှာ ဤနေရာရှိ ရှေးဟောင်းယန္တရားကို ဖော်ထုတ်ရန်သာ ဖြစ်ပုံရသည်၊ ယန္တရားကို အသက်သွင်းရန်အတွက်မူ စွန့်စားရပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“အားလုံး ဂရုစိုက်ကြ...” လင်းထျန်းလုံ၏ အတွေးက ပြန့်နှံ့သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါတို့ ဖြတ်ကူးဖို့ လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရှာတွေ့ထားပေမယ့် သော့တစ်ချောင်း လိုအပ်နေတယ်၊ အခု ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ ယန္တရားတွေကို ရှာဖွေရင်း ရေကန်ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို စမ်းသပ်ဖို့ရာ တစ်ယောက်လိုတယ်၊ ဘယ်သူသွားမလဲ...”</p> <p> </p> <p>ထျန်းပင်းသည် ချက်ချင်း တိုးညှင်းစွာ ဟိန်းဟောက်၍ ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ တောက်လောင်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဘုရင်မင်းမြတ်၊ ကျွန်တော် သွားပါမယ်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ထာဝရဗာဂျရာခန္ဓာက ဒီလို အမည်မသိ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို စမ်းသပ်ဖို့ အသင့်တော်ဆုံးပါ...”</p> <p> </p> <p>ရန့်မြဲ့ကလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘုရင်မင်းမြတ်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ခုခံနိုင်စွမ်းက အခြေအနေအများစုကို ကိုင်တွယ်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်၊ ထျန်းပင်းနဲ့ အတူသွားပြီး အချင်းချင်း ကူညီပေးလို့ ရပါတယ်...”</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံသည် မိမိသဘောဆန္ဒအလျောက် တာဝန်ယူလာကြသည့် သူ၏ချစ်လှစွာသော စစ်သူကြီးနှစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ချတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် မထင်မှတ်ထားသော အသံလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“ဖေဖေ...” ရှောင်လန် မော့ကြည့်လိုက်သည်၊။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ မျက်နှာလေးပေါ်ရှိ ကြောက်ရွံ့နေသော အမူအရာများ လျော့ကျသွားပြီး လေးနက်မှု အနည်းငယ် အစားထိုးဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“အဲဒီ အမည်းရောင်ရေတွေက... အရမ်းတောက်ပပြီး ပူလောင်တဲ့ အရာတွေကို ကြောက်နေသလိုပဲနော်...”</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ခံစားချက်ကို မှုန်ဝါးဝါး ဖော်ပြလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>‘ဒီ နာကြည်းမှုအစုအဝေးက ယင်ဓာတ်၊ အအေးဓာတ်၊ သေခြင်းတရား၊ တိတ်ဆိတ်မှုတို့နဲ့ သက်ဆိုင်တယ်၊ ပြင်းထန်တဲ့ဘယန်ဓာတ်နဲ့ ခွန်အားတွေက သူ့ရဲ့ အဓိက ရန်သူပဲ ဖြစ်ရမယ်'</p> <p> </p> <p>‘ဝံပုလွေဖေဖေရဲ့ မိုးကြိုး ဒါမှမဟုတ် သန့်စင်တဲ့ ယန်သွေးက ထိရောက်မှု ရှိနိုင်မလား...’</p> <p> </p> <p>ရှောင်ယင်းကလည်း မျက်တောင်လေး ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်ကာ လင်းထျန်းလုံ၏ အမွေးများကို ဆွဲလိုက်ပြီး ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ် ဖေဖေ၊ ဖေဖေက အရမ်းနွေးပြီး အဲဒီရေက အရမ်းအေးတာပဲ၊ သူက ဖေဖေ့ကို ကြောက်နေတာလားဟင်...”</p> <p> </p> <p>သမီးငယ်လေးများ၏ ရိုးရှင်းသော စကားများက လင်းထျန်းလုံ၏ စိတ်ထဲတွင် လျှပ်စီးတစ်ခုအလား ဖြတ်ပြေးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>“အလင်းကိုကြောက်တယ်၊ အပူကိုကြောက်တယ်လား၊ အစွန်းရောက် ယန်ဓာတ်နဲ့ ခွန်အားလား၊”</p> <p> </p> <p>သူ၏ ချန်ရွှမ်းမိုးကြိုးရေခဲလက်သည်းထဲတွင် ပါဝင်သော မိုးကြိုးစွမ်းအားသည် အစွန်းရောက် ယန်ဓာတ်နှင့် ခွန်အားကို ကိုယ်စားပြုခြင်းပင် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p> ထို့ပြင် ထာဝရတိုက်ပွဲဝိညာဉ်မှ ထုတ်လွှတ်နေသော သွေးနှင့်အသက်စွမ်းအင်တို့သည်လည်း အစွမ်းထက်သော အသက်ယန်စွမ်းအင်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါနားလည်ပြီ...” လင်းထျန်းလုံ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စူးရှသော အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါတို့ သော့တစ်ချောင်း မလိုတော့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ငါတို့ကိုယ်တိုင်က သော့တစ်ချောင်း ဖြစ်နေနိုင်တာပဲ၊ ထျန်းပင်း၊ ရန့်မြဲ့… ခဏစောင့်နေ၊ ငါ အဝေးကနေ အရင်စမ်းသပ် တိုက်ခိုက်ကြည့်လိုက်မယ်...”</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လင်းထျန်းလုံ အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ကိုယ်တွင်းရှိ စွမ်းအင်များ ပွက်ပွက်ဆူလာလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ညာဘက်ရှေ့လက်သည်းကို ရုတ်တရက် မြှောက်လိုက်ရာ တောက်ပသော လျှပ်စီးတန်းများနှင့် အစွန်းရောက် နှင်းခဲများက ချက်ချင်း ရစ်ပတ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ချန်ရွှမ်း မိုးကြိုးရေခဲလက်သည်း၊</p> <p> </p> <p>မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော လျှပ်စီးတန်းများ ရစ်ပတ်နေပြီး ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းရှိသော အအေးဓာတ်များ ထုတ်လွှတ်နေသည့် ဧရာမလက်သည်းပုံရိပ်ကြီးတစ်ခုသည် မိုးကြိုးပစ်သံကြီးနှင့်အတူ လေထုကို ဆုတ်ဖြဲကာ မည်းမှောင်နေသော ရေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း...</p> <p> </p> <p>လျှပ်စီးတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး အစွန်းရောက် ယန်မိုးကြိုးစွမ်းအားက ကန်မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ယင်အအေးဓာတ်နှင့် သေခြင်းအရှိန်အဝါများကို ချက်ချင်း ခွဲခြမ်းပစ်လိုက်ကာ မှောင်မည်းနေသော မြေအောက်နေရာလွတ်ကြီးကို လင်းထိန်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မည်းမှောင်နေသော ရေများက ဆူပွက်နေသော ဆီများအလား ပြင်းထန်စွာ လှိုင်းထန်လာသည်။ ဧရာမအရိပ်ကြီးများက မီးလောင်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ အော်ဟစ်ကာ ရေကန်အောက်ခြေရှိ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ အလျင်အမြန် ငုပ်ဆင်းသွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>တိုက်ကွက်တစ်ကွက်၏ စွမ်းအားက ဤမျှ ကြီးမားနေလိမ့်မည်ဟုကြီးမားနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားပေ။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် လင်းထျန်းလုံ၏ မိုးပြာနက်နဲဘုရင်မျက်ဝန်းများက မိုးကြိုးစွမ်းအားများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ရေကန်၏ အမှောင်ထုက ပိုမိုထူထပ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>  </p> <p>ထိုနာကြည်းမှုနှင့် သေခြင်းအရှိန်အဝါများက ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ ဒေါသထွက်သွားသည့်အလား ရေကန်၏ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော နေရာမှ လျှံတက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>စမ်းသပ်မှု အောင်မြင်သွားသော်ငြား ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အရာတစ်ခုခုကို... နှိုးစွလိုက်မိသကဲ့သို့ပင်၊ ရေကန်ကို ဖြတ်ကူးရန် ပြဿနာမှာ လုံးဝ ပြေလည်မသွားဘဲ ပြဿနာအသစ်များကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save