Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၆၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဝိညာဉ်နယ်မြေ မိခင်သစ်ပင်ကြီး၏ ငိုကြွေးသံနှင့် မှိုလူသားများ (၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>သို့မဟုတ်ပါက ကောင်းချီးပေးမှု ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အန္တရာယ်များ အလွန်အမင်း တိုးပွားလာနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ယင်းဖုန်း၊ ကင်းထောက်တာကို အရှိန်မြှင့်၊ ငါတို့ နာရီဝက်အတွင်း တန်ဖိုးရှိတဲ့ သဲလွန်စတွေ ဒါမှမဟုတ် ပစ်မှတ်တွေကို ရှာရမယ်...”</p> <p> </p> <p>အရေးပေါ်အခြေအနေများ ပါဝင်နေသည့် ငြင်းဆန်၍မရနိုင်သော လင်းထျန်းလုံ၏ အတွေးက ရှေ့တွင် ကင်းထောက်နေသော ယင်းဖုန်း၏ စိတ်ထဲသို့ ရောက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“နားလည်ပါပြီ... ကျွန်တော် အရှိန်ပိုမြှင့်လိုက်ပါ့မယ်...” ယင်းဖုန်းသည် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လာသည်။ သူ၏ ပုံရိပ်က အရိပ်များနှင့် ရေခဲများကြားတွင် တိုးဝင်သွားရာ အမြန်နှုန်းမှာ ရုတ်တရက် ထိုးတက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>လေစီးကြောင်း အမြန်နှုန်းမြှင့်တင်ခြင်းနှင့် အရိပ်ပြေးလွှားခြင်းတို့ကို ကန့်သတ်ချက်အထိ တွန်းပို့လိုက်ရာ ယင်းဖုန်း ပြေးထွက်သွားချိန်တွင် သာမန်မျက်စိဖြင့် ကြည့်ယူရန် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သော အစိမ်းရောင်ဖျော့ဖျော့ မှုန်ဝါးဝါးပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝံပုလွေအုပ်စု တစ်ခုလုံး၏ ချီတက်မှု အမြန်နှုန်းမှာလည်း လိုက်ပါ မြင့်တက်လာပြီး တင်းမာသော လေထုတစ်ခုက အုပ်စုအတွင်း ပြန့်နှံ့သွားသည်၊ နောက်ထပ် ဆယ်မိနစ်ခန့် ခရီးဆက်ပြီးနောက် ယင်းဖုန်းထံမှ ဖိနှိပ်ထားသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပါဝင်သည့် အလျင်စလို အတွေးလှိုင်းတစ်ခု ရောက်လာသည်၊</p> <p> </p> <p>“ဘုရင်မင်းမြတ်။ တွေ့ပါပြီ။ ရှေ့မှာ အရမ်းထူထပ်တဲ့ စွမ်းအင်တွေရှိတဲ့ ဝိညာဉ်မြူခိုးဧရိယာ တစ်ခုကို ဖြတ်သွားရမယ်၊ အဲဒါကို ဖြတ်ပြီးသွားရင် စွမ်းအင်တုံ့ပြန်မှုတွေနဲ့ အသက်စွမ်းအင် လက္ခဏာတွေက မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသွားတယ်..."</p> <p> </p> <p>“အဲဒီခံစားချက်က... စိတ်ကူးနဲ့တောင် မှန်းဆလို့မရလောက်အောင် ကြီးမားတဲ့ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်လိုပဲ... ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ သက်ရှိမျိုး ကျွန်တော် တစ်ခါမှ အာရုံမခံမိဖူးဘူး...”</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံ စိတ်ဓာတ်များ မြင့်တက်လာပြီး ‘ဝိညာဉ်မြေခွေး၏ ကောင်းချီးပေးမှု’ က အမှန်တကယ်ပင် အလုပ်လုပ်နေသေးကြောင်း စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>“အားလုံး အစွမ်းကုန် ရှေ့ဆက်ကြမယ်၊ အမြင့်ဆုံး သတိအနေအထားနဲ့ သွားမယ်၊ ရန့်မြဲ့၊ ထျန်းပင်း၊ ဘေးဘက်တွေကို စောင့်ကြပ်၊ ရေပြာကြေးခွံအစောင့်အရှောက်တွေက နောက်ကနေလိုက်ခဲ့...”</p> <p> </p> <p>“အာဝူ...” အုပ်စုဝင်များသည် တိုးညင်းသော ဟိန်းဟောက်သံများဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>အဖွဲ့မှာ တင်းကြပ်သော စစ်တပ်ကြီးတစ်ခုအလား လှုပ်ရှားလာပြီး စိုစွတ်သော အသက်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေကာ အစစ်အမှန်နီးပါး ဖြစ်တည်နေသော ရှေ့မှ နို့နှစ်ရောင် ဝိညာဉ်မြူခိုးများကို ဖောက်ထွက်သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းက ရုတ်တရက် ပွင့်လင်းသွားရာ အတွေ့အကြုံများပြားလှသော လင်းထျန်းလုံ အပါအဝင် အဖွဲ့ဝင်အားလုံးမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားကာ သူငယ်အိမ်များပင် အလိုအလျောက် ကျုံ့ဝင်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>သာမန် စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် မိုးထိမတတ်မြင့်မားသော ဧရာမသစ်ပင်ကြီး တစ်ပင်သည် ရှေးဦးခေတ်ကတည်းက ဤနေရာတွင် တည်ရှိနေခဲ့သကဲ့သို့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ရပ်တည်နေ‌လေသည်။</p> <p> </p> <p>ပင်စည်၏ အချင်းမှာ ခန့်မှန်းချက်အရ မီတာတစ်ရာကျော်လောက် ရှိနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ပင်စည် အခေါက်များသည် ရှေးဟောင်း ကြေးဝါရောင်များ လင်းလက်နေကာ နက်ရှိုင်းသော အမာရွတ်များနှင့် လောကကြီး၏ အဆုံးစွန်သော သစ္စာတရားများ ပါဝင်နေသကဲ့သို့ နက်နဲသော ပုံစံများ ဖုံးလွှမ်းနေ‌လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဖြည်းညင်းစွာ စီးဆင်းနေသော အလင်းတန်းများ၊ လင်းလက်နေသည့် ပုံစံများပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သစ်ရွက်များသည် တိမ်များကိုပင် ဖောက်ထွင်း၍ ပြန့်ကားနေပြီး အမြင့်မှာ သေချာပေါက် မီတာသုံးရာကျော်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>စိမ်းလန်းစိုပြေနေသော သစ်ရွက်များမှာ သာမန် အစိမ်းရောင် မဟုတ်ဘဲ အလင်းဖောက်မြင်ရပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် နွေးထွေးသော ကျောက်စိမ်းဖြူရောင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p> သစ်ရွက်တိုင်းက အသန့်စင်ဆုံး ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းဖြင့် ထုဆစ်ထားသကဲ့သို့ဖြစ်နေပြီး နူးညံ့သော်ငြား အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သန့်စင်သော အသက်စွမ်းအင်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လှိုင်းများကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤဧရာမ သစ်ပင်ကြီးကို ဗဟိုပြု၍ မိုင်အနည်းငယ် ပတ်လည်ရှိ ရာသီဥတုမှာ နွေဦးကဲ့သို့ နွေးထွေးနေပြီး သာယာစိုစွတ်နေကာ ဝိညာဉ်နယ်မြေ အခြားဧရိယာများ၏ ပြင်းထန်သော အအေးဓာတ်နှင့် ကောင်းကင်နှင့် ငရဲအလား လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ပြင်ပကမ္ဘာတွင် စိတ်ကူး၍ပင်မရနိုင်သော မရေမတွက်နိုင်သည့် ထူးဆန်းသော ပန်းများနှင့် မြက်ပင်များ သစ်ပင်အောက်တွင် ပေါက်ရောက်နေကြပြီး အားလုံးက ဤအစွမ်းထက်သော အသက်စွမ်းအင်၏ လွှမ်းခြုံမှုအောက်တွင် ရှင်သန်ကြီးထွားနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>[စနစ်အသိပေးချက်]။  ။အထူး ဝိညာဉ်အပင်—ဝိညာဉ်နယ်မြေ မိခင်သစ်ပင်ကြီးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည်။</p> <p> </p> <p>[အဆင့်] - ၃၉ (ပထမ ဘုရင်အဆင့် အထွတ်အထိပ်)</p> <p>ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်များ - ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ရေး အတားအဆီး (ရွှေရောင်·အဆင့်မြင့်)၊ ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်း (ရွှေရောင်·အဆင့်မြင့်)၊ မူလဝိညာဉ် (ခရမ်းရောင် အဆင့်မြင့်)၊ ကျွမ်းကျင်မှုစွမ်းရည် - [ဝိညာဉ်မိခင်၏ အကာအကွယ် (ရွှေရောင်·အဆင့်မြင့်)</p> <p> </p> <p>“အဆင့် ၃၉၊ ဘုရင်အဆင့်အထွတ်အထိတ်လား...”</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံ၏ ရင်ထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုလှိုင်းများ ရိုက်ခတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်က အလွန်တရာ ရှားပါးသော အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်ရုံသာမက ‘ဝိညာဉ်နယ်မြေ၏ အချက်အချာ’ ဖြစ်သည့် ၎င်း၏ ဂုဏ်သတ္တိများ၊ အထူးသဖြင့် မူလဝိညာဉ်ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်က မျိုးနွယ်စု၏ “တိုတမ်မိခင်သစ်ပင်” ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုအတွက် ခန့်မှန်း၍မရနိုင်သော အကျိုးကျေးဇူးများ ပါဝင်နေနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသာ ဆက်သွယ်မှုတစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်ပါက သို့မဟုတ် ၎င်းထံမှ ဆုလာဘ်များကို ရရှိနိုင်ပါက ယခုတွေ့ရှိမှုမှာ မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံး၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် သမိုင်းဝင် မှတ်တိုင်တစ်ခု ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် သူ၏ အံ့အားသင့်မှုကို မဖျောက်ဖျက်နိုင်မီမှာပင် ပါးလျသော်လည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် ရှင်းလင်းပြတ်သားသည့် အတွေးလှိုင်းတစ်ခုက အသစ်ထွက်လာသော နွယ်ပင်လေးတစ်ခုအလား သူ၏ အသိစိတ်ကို ထိတွေ့လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>နူးညံ့သော်လည်း ခိုင်မာပြီး ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်သော ရှေးဟောင်းဆန်မှုနှင့် အချိန်ကာလ၏ ပြောင်းလဲမှုများ ပါဝင်နေသည်၊</p> <p> </p> <p>“ငွေပြာဝံပုလွေဘုရင်... မင်းရောက်လာပြီပဲ... ယာယီ ကံတရားကို... သယ်ဆောင်ပြီးတော့...”</p> <p> </p> <p>ဤအတွေးသည် အသံတစ်ခု မဟုတ်သော်လည်း မည်သည့် ဘာသာစကားထက်မဆို ပိုမိုတိုက်ရိုက်ကျသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံ၏ မျက်၀န်းများ အနည်းငယ် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး ချက်ချင်း တည်ငြိမ်သွားကာ သူ၏ အတွေးများကို စုစည်း၍ တုံ့ပြန်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> “အစွမ်းထက်တဲ့ မိခင်သစ်ပင်ကြီး၊ ကျွန်တော်တို့က အခွင့်အရေး ရှာဖွေဖို့ ဒီကိုဖြတ်လာတာပါ၊ စော်ကားလိုစိတ် မရှိပါဘူး...”</p> <p> </p> <p>သူက မိတ်ဆွေဖြစ်လိုသည်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် ဖော်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“...သဘာဝတရားနဲ့ မင်းရဲ့စာချုပ်ကို... ခံစားလို့ရတယ်... ပြီးတော့... မကြာခင် ပျောက်ကွယ်တော့မယ့်... အဲဒီ ကံကောင်းမှု ကိုလည်း...”</p> <p> </p> <p>မိခင်သစ်ပင်ကြီး၏ အတွေးများက အနည်းငယ် ပိုမိုချောမွေ့လာပုံရပြီး တိုတမ်မိခင်သစ်ပင်နှင့် လင်းထျန်းလုံ၏ အပြန်အလှန် မှီခိုနေရသော ဆက်နွယ်မှုနှင့် သူ၏ “ဝိညာဉ်မြေခွေး၏ ကောင်းချီးပေးမှု” အခြေအနေကို တိုက်ရိုက် ထောက်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မိခင်သစ်ပင်ကြီး၏ ဝိညာဉ်အာရုံခံနိုင်စွမ်းသည် စိတ်ကူး၍မရနိုင်လောက်အောင် ထက်မြက်လှပေသည်။ “...ဝိညာဉ်နယ်မြေက ပျောက်ကွယ်နေပြီ... ငါ့ရဲ့ အချိန်ကလည်း... တိုတောင်းလာနေပြီ... ဝမ်းနည်းစရာပဲ...”</p> <p> </p> <p>အတွေးများထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော အထီးကျန်ဆန်မှုများ ပါဝင်နေသည်။လောကကြီးနှင့်အတူ မိမိ၏ နိဂုံးကို မျက်မြင်တွေ့နေရသည့် ကူကယ်ရာမဲ့မှုမျိုးပင်။</p> <p> </p> <p>“...ကပ်ပါးကောင်တွေ... ‘ဆွေးမြည့်နေတဲ့ မှိုလူသားတွေ’... ဒီလောဘကြီးတဲ့... သစ်ထိုးပိုးကောင်တွေက... ငါ့ရဲ့ အခြေခံအုပ်မြစ်ကို... ကိုက်စားနေကြတယ်... အသက်စွမ်းအင် အချက်အချာကို... လုယူဖို့ ကြိုးစားနေကြတယ်...”</p> <p> </p> <p>မိခင်သစ်ပင်ကြီး ပြောနေစဉ် လင်းထျန်းလုံ၏ မိုးပြာနက်နဲဘုရင်မျက်ဝန်းများမှာ အစွမ်းကုန် အလုပ်လုပ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထင်သည့်အတိုင်းပင် မိခင်သစ်ပင်ကြီး၏ ဧရာမအမြစ်ကြီးနားရှိ အချို့သော နေရာများမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ မည်းမှောင်နေပြီး ပုပ်သိုးနေသည့် လက္ခဏာများပင် ပြသနေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထူပြစ်ပြီး နံစော်နေသော ပြည်များ ဖြည်းညင်းစွာ ယိုစိမ့်ထွက်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေဆီလွှာများမှာ အလင်းရောင် ကင်းမဲ့သွားကာ မည်းမှောင်ပြီး သိပ်သည်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုပြင်းထန်သော ဆွေးမြည့်နေသည့် အနံ့က ယင်းဖုန်း ခြေရာခံနေသော “ထူးဆန်းသည့် အနံ့” နှင့် အတိအကျ ထပ်တူကျနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤလက္ခဏာများက မိခင်သစ်ပင်ကြီးမှာ အဆက်မပြတ် အတွင်းပိုင်း ထိခိုက်ပျက်စီးမှုများကို ခံစားနေရကြောင်း ပြသနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“...သူစိမ်း ဘုရင်... ကျေးဇူးပြုပြီး... သူတို့ကို တားဆီးပေးပါ... ငါ့ရဲ့ အရင်းမြစ်ကို... ကာကွယ်ပေးပါ... မင်း လိုအပ်တဲ့... ဆုလာဘ်တွေကို... ငါ ပေးဖို့... ဆန္ဒရှိပါတယ်...”</p> <p> </p> <p>မိခင်သစ်ပင်ကြီး၏ တောင်းဆိုမှုထဲတွင် အရေးပေါ် အခြေအနေနှင့် တောင်းပန်မှု အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေပြီး လင်းထျန်းလုံ၏ စိတ်ထဲသို့ ရှင်းလင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း စနစ်အသိပေးချက် တစ်ခုပါ ရောက်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>[စနစ်အသိပေးချက်]။  ။လျှို့ဝှက် မစ်ရှင်—‘ဝိညာဉ်နယ်မြေ မိခင်သစ်ပင်ကြီး၏ တောင်းဆိုမှု’ ကို အသက်သွင်းလိုက်ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>]မစ်ရှင် လိုအပ်ချက်]။   ။ဝိညာဉ်နယ်မြေ မိခင်သစ်ပင်ကြီး၏ အရင်းမြစ်ကို ‘ဆွေးမြည့်နေသော မှိုလူသားများ’ ၏ လုယက်မှုမှ ကာကွယ်ပါ။</p> <p> </p> <p>[မစ်ရှင် ဆုလာဘ်များ]။  ။(ဝိညာဉ်နယ်မြေ သစ်သီးများ၊ သန့်စင်သော အသက်စွမ်းအင် အနှစ်သာရများနှင့် ဥပဒေသကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် အခွင့်အရေးများ။ သို့သော် ဤမျှသာ ကန့်သတ်မထားပါ၊ လက်ခံမည်လား။</p> <p> </p> <p>အခွင့်အရေးနှင့် အန္တရာယ်က ဒွန်တွဲနေသည်၊ လင်းထျန်းလုံသည် တွန့်ဆုတ်မှု လုံးဝမရှိခဲ့ပေ။ ဤသည်က ဝိညာဉ်နယ်မြေကို စူးစမ်းရှာဖွေပြီး အရင်းအမြစ်များ ရယူရန် သူ၏ အဓိက ရည်မှန်းချက်များနှင့် ကိုက်ညီနေသည်။</p> <p> </p> <p> မိခင်သစ်ပင်ကြီး၏ ဆုလာဘ်များက သူ၏ စိတ်ကူးထက်ပင် များစွာ သာလွန်နေနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ဆုလာဘ်များမရလျှင်ဆို ဤသို့သော ကြီးမြတ်သည့် သဘာဝဝိညာဉ်တစ်ခုကို ကာကွယ်ခြင်းသည် သူ၏ စည်းမျဉ်းများနှင့်လည်း ကိုက်ညီနေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် “ဝိညာဉ်မြေခွေး၏ ကောင်းချီးပေးမှု” မှ နောက်ဆုံး မိနစ်နှစ်ဆယ်ကျော် ကံကောင်းမှု ကျန်ရှိနေသေးကြောင့် ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။</p> <p> </p> <p> မစ်ရှင်ကို လက်ခံလိုက်ခြင်းသည် အန္တရာယ်များထက် အကျိုးကျေးဇူးများက များစွာ သာလွန်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းရဲ့ တောင်းဆိုမှုကို ငါ လက်ခံတယ်၊ အဲဒီ ကပ်ပါးကောင်တွေကို ရှင်းထုတ်ပြီး မင်းရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို ကာကွယ်ဖို့ ငါတို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်...” လင်းထျန်းလုံက တည်ငြိမ်သော အတွေးတစ်ခုဖြင့် လေးနက်စွာ ကတိပေးလိုက်သည်၊</p> <p> </p> <p>“...ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... သူတို့က... ငါ့ရဲ့... အမြစ်တွေအောက်က... ရှေးဟောင်း မြေအောက်ဂူတွေထဲမှာ... ပုန်းအောင်းနေတယ်... အရင်းမြစ်ဆီကို... လမ်းကြောင်းတစ်ခု... တူးနေတယ်...”</p> <p> </p> <p>မိခင်သစ်ပင်ကြီးသည် အရေးကြီးသော သတင်းအချက်အလက်များကို ပေးလိုက်ပြီး ရန်သူ၏ တည်နေရာကို တိတိကျကျ သတ်မှတ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ပစ်မှတ်ကို သတ်မှတ်ပြီးပြီ။ ရန်သူတွေက မိခင်သစ်ပင်ကြီးရဲ့ အမြစ်တွေအောက်က မြေအောက်ဂူ တွေထဲမှာ ရှိတယ်၊ အားလုံး၊ တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ကြ...”</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save