Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၆၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">မှိုလူသားများနှင့်တိုက်ပွဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">အသိစိတ်နေရာလွတ် အဆင့်မြင့်တက်လာခြင်း (၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များက ရုပ်၀တ္တုဖြစ်ပေါ်တော့မတတ် မြင့်တက်လာပြီး သူ၏ အတွေးများမှတစ်ဆင့် ဝံပုလွေအုပ်စု တစ်ခုလုံးသို့ ပြန့်နှံ့သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“အာဝူး...” ဝံပုလွေအုပ်စုသည် သတ်ဖြတ်လိုသော တိုးညှင်းသည့် ဟိန်းဟောက်သံကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရန့်မြဲ့၏ ရေခဲကြေးခွံချပ်ဝတ်တန်ဆာပေါ်တွင် တစ္ဆေအလင်းတန်းများ စီးဆင်းနေပြီး ထျန်းပင်း၏ နက်မှောင်သော ရွှေရောင် ပုံသဏ္ဍာန်များက တောက်လောင် လင်းလက်နေကာ ယင်းဖုန်း၏ ပုံရိပ်က ပုံပျက်နေသော အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် လုံးဝနီးပါး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နှင်းဝံပုလွေတိုင်း သူတို့၏ အထွတ်အထိပ် တိုက်ပွဲဝင် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီး အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါများက အချင်းချင်း ချိတ်ဆက်သွားကာ အနီးနားရှိ အားနည်းသော ဝိညာဉ်ငှက်အချို့ကိုပင် လန့်ဖြတ်၍ ပျံသန်းသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် အလစ်ငိုက်တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် မြေအောက်ဂူအဝင်ဝကို ရှာဖွေရန် လင်းထျန်းလုံ အမိန့်ပေးတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>မိခင်သစ်ပင်ကြီး၏ ပင်မပင်စည် အနောက်ဘက်နှင့် ဘေးဘက်ရှိ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ထူးခြားမှုမရှိသော မြေကွက်တစ်နေရာမှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး မြေကြီးများနှင့် ရေခဲစများ လွင့်စဉ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>အတော်လေး သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေဖြင့် မြေအောက်မှ ရုပ်ဆိုးသည့် ပုတိုတို ပုံရိပ်တခြို့က ကမန်းကတန်း ထွက်လာကြသည်ာ</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့မှာ လူတစ်ယောက်၏ အရပ်တစ်ဝက်ခန့်သာ မြင့်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်များကို ပုပ်သိုးနေသော မှိုများနှင့် ခြောက်သွေ့နေသည့် သစ်ခေါက်များ ရောနှောထားသည့် အရာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့၏ အရောင်မှာ မီးခိုးညိုရောင်ဖြစ်ပြီး အော့အန်ချင်စရာကောင်းလောက်အောင် ပြင်းထန်သော ဆွေးမြည့်သည့် အနံ့တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့၏ လက်ထဲတွင် သားရဲအရိုးများ သို့မဟုတ် မာကျောသော ကျောက်တုံးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပုံရသည့် ကြမ်းတမ်းသော ကိရိယာများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသူများမှာ “ဆွေးမြည့်နေသော မှိုလူသားများ” ပင်။</p> <p> </p> <p>ဆွေးမြည့်နေသော မှိုလူသားများသည် မိခင်သစ်ပင်ကြီး၏ စွမ်းအားကြောင့် သူတို့၏ တူးဖော်ရေး လုပ်ငန်းစဉ်များ ပြင်းထန်စွာ အနှောင့်အယှက် ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့မဟုတ် ချဉ်းကပ်လာသော ဝံပုလွေအုပ်စု၏ အစွမ်းထက်သည့် ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားလိုက်ရခြင်းတို့ကြောင့် အစောတလျင် မြေပြင်ပေါ်သို့ တက်လာရန် ဖိအားပေးခံလိုက်ရပုံပေါ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဦးဆောင်လာသော မှိုလူသားမှာ အနည်းငယ် ပိုကြီးမားပြီး ညို့မှိုင်းမှိုင်း မကောင်းဆိုးဝါး အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်နေသည့် နောက်ကျိပြီး ဆိုးယုတ်သော သလင်းကျောက်တစ်ခု တပ်ဆင်ထားသည့် ကောက်ကွေးနေသော သစ်သားတုတ်တစ်ချောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>မှိုခေါင်းအောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော သူ၏ လူသားနှင့်တူသည့် မျက်နှာမှာ လေးနက်တည်ကြည်နေပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြည့်နှက်နေသည့် နှင်းဝံပုလွေအုပ်စုကို၊ အထူးသဖြင့် လင်းထျန်းလုံကို တွေ့လိုက်ရသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် အစွန်းရောက် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤကြောက်ရွံ့မှုက ဂျောင်ပိတ်ခံနေရသော သားရဲတစ်ကောင်၏ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့မှုအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းက သစ်သားတုတ်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး လက်သည်းများဖြင့် မှန်ကို ခြစ်လိုက်သကဲ့သို့ စူးရှသော အော်ဟစ်သံကြီးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် တိုက်ပွဲက လုံးဝ အစပြုသွားပြီ ဖြစ်သည်၊</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံ၏ အသိစိတ်ထဲတွင် “ဝိညာဉ်မြေခွေး၏ ကောင်းချီးပေးမှု” အတွက် ရေတွက်မှုများ အေးစက်စွာ ဆက်လက် လည်ပတ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မိနစ်နှစ်ဆယ်ပင် မကျန်တော့ပေ၊ သူ၏ ကံကောင်းမှုများ ကုန်ဆုံးမသွားမီ ဤတိုက်ပွဲကို အဆုံးသတ်ရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဂျီး-ဂါ... (ဟိုဝံပုလွေတွေပဲ၊ သတ်ကြ၊ လမ်းကြောင်းကို ကာကွယ်...)”</p> <p> </p> <p>ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ကြမ်းတမ်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသော ဆွေးမြည့်နေသည့် မှိုလူသား နတ်ဝင်သည်၏ စူးရှသောအော်ဟစ်သံက တည်ငြိမ်နေသော ရေကန်ထဲ ကျောက်ခဲတစ်လုံး ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဝိညာဉ်နယ်မြေ မိခင်သစ်ပင်ကြီး၏ အခြေရှိ ခေတ္တရပ်တန့်နေမှုကို ချက်ချင်း ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်ပြီး စစ်မီးကို မွှေးပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဖိနှိပ်ထားခဲ့ရသော ဝံပုလွေအုပ်စုမှာ လေးကြိုးမှ လွတ်ထွက်သွားသည့် မြားတံများအလား….</p> <p> </p> <p>အရိုးခိုက်မတတ် အေးစက်သော လေကြမ်းများနှင့် ပွက်ပွက်ဆူနေသော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များကို သယ်ဆောင်လျက် ဆွေးမြည့်နေသည့် အနံ့များထွက်နေသော ကပ်ပါးကောင်အုပ်စုဆီသို့ ကြောက်ရွံ့ခြင်းကင်းမဲ့စွာ ခုန်အုပ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ရန့်မြဲ့၊ အရှေ့ကနေ ဖောက်ဝင်၊ ထျန်းပင်း၊ ညာဘက်ကနေ ညှပ်တိုက်ပြီး သူတို့ကို လူစုခွဲပစ်၊ ယင်းဖုန်း၊ ဟိုဂါထာရွတ်နေတဲ့ ကောင်ကို ပစ်မှတ်ထား ဘာတန်ဖိုးပဲ ပေးရပေးရ သူ့ကို ဟန့်တားရမယ်၊"</p> <p> </p> <p>“ကျန်တဲ့သူတွေ လွတ်လွတ်လပ်လပ် အမဲလိုက်ကြ၊ ရေပြာကြေးခွံအစောင့်အရှောက်တွေ ခံစစ်လိုင်းကို ထိန်းထား၊ ရှောင်လန်နဲ့ ရှောင်ယင်းကို ကာကွယ်...”</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံ၏ စိတ်စွမ်းအင်က အတိကျဆုံး စစ်မြေပြင် ကွန်ရက်တစ်ခုအလား စက္ကန့်တစ်ထောင်ပုံတစ်ပုံအတွင်း နှင်းဝံပုလွေတိုင်း၏ ဝိညာဉ်ထဲသို့ ရှင်းလင်းပြတ်သားသော အမိန့်များကို ပေးပို့လိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား အားလုံးကို တည်ငြိမ်ထိရောက်စွာ နေရာချထားပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အမိန့်အတိုင်းပါ ဘုရင်မင်းမြတ်...” ကမ္ဘာမြေကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်သော ဝံပုလွေဟိန်းဟောက်သံများက စစ်စည်သံများအလား မြည်ဟည်းသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ပထမဆုံး ရှေ့ထွက်လာသူမှာ ရန့်မြဲ့ပင် ဖြစ်သည်။ သူက မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံကြီးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ရိုးရှင်းသော တိုက်ခိုက်မှုမျိုး မဟုတ်တော့ဘဲ တိုက်ပွဲဝင်အနေအထားသို့ ရောက်ရှိနေသည့် ရေခဲခံတပ်ကြီးတစ်ခုအလား ရှေ့ရှိ အရာအားလုံးကို ကြိတ်ချေရန် တဂျုန်းဂျုန်း မြည်ဟည်းကာ ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ရေခဲကြေးခွံချပ်ဝတ်တန်ဆာပေါ်ရှိ တစ္ဆေအလင်းတန်းများက ခံတပ်ဂုဏ်သတ္တိကို တက်ကြွစွာ အသက်သွင်းလိုက်ချိန်တွင် ချက်ချင်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သာမန်မျက်စိဖြင့်ပင် မြင်နိုင်ပြီး ပိုမိုထူထဲသော သလင်းကျောက် ချပ်ဝတ်အလွှာတစ်ခုက မူလ အကြေးခွံများပေါ်တွင် ထပ်မံ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။</p> <p>မှိုလူသား အစောင့်များ ဝှေ့ယမ်းတိုက်ခိုက်လာသည့် အရိုးတူရွင်းများနှင့် ၎င်းတို့ ပစ်ပေါက်လာသော တိုက်စားနိုင်စွမ်းရှိသည့် အကျိအချွဲများကို သူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။</p> <p> </p> <p>လေထုကို ဆုတ်ဖြဲသွားသော စူးရှသည့် အသံနှင့်အတူ ဝိညာဉ်ကိုပင် အေးခဲသွားစေနိုင်သည့် အအေးဓာတ်များ ပါဝင်နေသော မိစ္ဆာဝိညာဉ်ခွဲလက်သည်းသည် ဧရာမသံတူကြီးတစ်ခုအလား ကျဆင်းလာပြီး ရှေ့ဆုံးမှ တုတ်ခိုင်သော မှိုလူသား အစောင့်သုံးကောင်ဆီသို့ တည့်တည့် ရိုက်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လက်သည်း ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းတွင် မှိုလူသားများ၏ ကြမ်းတမ်းသော အရိုးချပ်ဝတ်များမှာ စက္ကူအလား အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲထွက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားကြောင့် နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားပြီး သူတို့၏ အတွေးများပင် ပါဝင်လာသော ဝိညာဉ်ကိုပင် အေးခဲစေသည့် အအေးဓာတ်ကြောင့် လေထဲတွင် အေးခဲသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာချိန်တွင်မူ သူတို့ထံ၌ အသက်ငွေ့ လုံးဝ ကင်းမဲ့နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရန့်မြဲ့၏ အဖျက်အားကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုနှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး ထျန်းပင်းသည်လည်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> သူက တည့်တည့် ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်ရန် မရွေးချယ်ဘဲ နက်မှောင်သည့် ရွှေရောင် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဝံအဂ်လိပ်အက္ခရာ ဇက် ပုံစံဖြင့် ပုလွေအုပ်စု၏ ညာဘက်ခြမ်းမှနေ၍ ဖြတ်ဝင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> သူ၏ ပစ်မှတ်က ရှင်းလင်းပြတ်သားလှသည်။</p> <p> </p> <p>အနောက်ဘက်တွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး ၎င်းတို့၏ ပုံစံများကို ဖြန့်ခွဲကာ ဧရိယာလိုက် ဗုံးကြဲရန်အတွက် ထူးဆန်းသော ပိုးအိတ်များကို မြှောက်နေကြသည့် မှိုလူသား လေးသည်တော်များပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ထာဝရဗာဂျရာခန္ဓာကြောင့် ကြွက်သားများ ဖောင်းကြွနေပြီး သတ္တုဆန်သော အရောင်အဝါများ လင်းလက်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ကျလာသော တိုက်စားနိုင်စွမ်းရှိသည့် အရည်စက်များကို သူ ရှောင်တိမ်းရန်ပင် ဒုက္ခမခံပေ။</p> <p> </p> <p>တိုက်ခိုက်မှုများကို ခံစားမိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ နှင်းမုန်တိုင်းတိုက်ပွဲဝိညာဉ်က အသက်ဝင်လာပြီး ဒဏ်ရာရရှိမှုကြောင့် သူ၏ အမြန်နှုန်းက နောက်ထပ် သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ထပ်မံ မြင့်တက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ရူးသွပ်အားလှိုင်းကို အသက်သွင်းလျက် ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့နေသော စစ်ရထားကြီးတစ်ခုအလား မှိုလူသား လေးသည်တော်များရှိရာ အုပ်စုထဲသို့ ဝင်တိုက်လိုက်ရာ မှိုလူသား နှစ်ကောင်မှာ ချက်ချင်း အမှုန့်ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ၏ ပြင်းထန်ရေခဲဝါးမြိုခြင်းစွမ်းရည်နှင့်အဆူ သွေးဆာနေသည့် ပါးစပ်ကြီးမှာ ဟလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နှင်းခဲများနှင့် စိတ်ဝိညာဉ် ရိုက်ခတ်မှုများ ပါဝင်နေသော သူ၏ အစွယ်များဖြင့် တတိယမြောက် မှိုလူသား လေးသည်တော်ကို ပြင်းထန်စွာ ကိုက်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> “ဂျက်” ခနဲ စူးရှသော အသံနှင့်အတူ မှိုလူသားရော၊ သူ ကိုင်ဆောင်ထားသည့် သားရဲအရိုး လက်နက်ကြီးပါ အပိုင်းပိုင်းအစစ ကိုက်ဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။ အနီရင့်ရောင် အရည်များနှင့် ရေခဲစများ နေရာအနှံ့ လွင့်စဉ်သွားတော့သည်၊</p> <p> </p> <p>သို့သော် လျှို့ဝှက်ဆုံးနှင့် သေချာဆုံး တိုက်ခိုက်မှုမှာ ယင်းဖုန်းထံမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံ အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယင်းဖုန်း၏ ပုံရိပ်မှာ နေရောင်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အရိပ်များနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသကဲ့သို့ မှုန်ဝါးသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p> အရိပ်ပြေးလွှားခြင်းက သူ၏ လှုပ်ရှားမှု လမ်းကြောင်းကို ခန့်မှန်းရခက်စေပြီး လေစီးကြောင်း အမြန်နှုန်းမြှင့်တင်ခြင်းက အမြင်အာရုံ၏ ကန့်သတ်ချက်များကို ကျော်လွန်သော အမြန်နှုန်းကို ပေးစွမ်းနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ရှေ့တန်း တိုက်ပွဲတွင် ဝင်မပါပေ၊ ယင်းအစား ထိပ်တန်း လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ တစ်ဦးအလား စစ်မြေပြင်၏ ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် မိခင်သစ်ပင်ကြီး အမြစ်များ၏ ရှုပ်ပွနေသော မြေပြင်အနေအထားကို အသုံးပြုကာ မှိုလူသားအဖွဲ့၏ ဘေးဘက်နှင့် အနောက်ဘက်သို့ အသံတိတ် လှည့်ပတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ပစ်မှတ်မှာ ဧရိယာကြီးမားသော ကျိန်စာတစ်ခုခုကို ရွတ်ဆိုရန် ကြိုးစားရင်း ညို့မှိုင်းမှိုင်း သလင်းကျောက်တုတ်ကို ဝှေ့ယမ်းနေသော မှိုလူသား နတ်ဝင်သည်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဝင်သည်၏ တုတ်ထိပ်တွင် အစိမ်းရင့်ရောင် အလင်းတန်းများ စတင် စုစည်းလာချိန်မှာပင် ယင်းဖုန်း တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အစွန်းရောက်အရိပ်လေဓားသွား က သူ၏ လက်သည်းဖျားများတွင် အသံတိတ် စုစည်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် သေးငယ်သော လွှသွားပုံစံ လှိုင်းများ ရစ်ပတ်နေပြီး အဆုံးစွန် အမြန်နှုန်းဖြင့် ရွေ့လျားနေသော အစိမ်းရောင်ဖျော့ဖျော့ လေဓားသွားတစ်ခုက လေထုကို ဆုတ်ဖြဲကာ တုတ်ကို ကိုင်ထားသည့် မှိုလူသား နတ်ဝင်သည်၏ ညှိုးနွမ်းနေသော လက်ကောက်ဝတ်ဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤတိုက်ခိုက်မှုက တိကျရက်စက်လှကာ ရန်သူ၏ ဂါထာရွတ်ဆိုနိုင်စွမ်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ရှီး...” မှိုလူသား နတ်ဝင်သည်မှာလည်း ကိုင်တွယ်ရလွယ်ကူသော ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားပြီး အလိုအလျောက် အန္တရာယ်ကို အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ထူးဆန်းသော အော်သံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ဂါထာရွတ်ဆိုနေခြင်းကို အတင်းအဓမ္မ ရပ်တန့်ကာ နောက်သို့ ယိမ်းသွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တုတ်ကို ကာကွယ်ရန် အလျားလိုက် မြှောက်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save