Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၇၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">မှိုလူသားများနှင့်တိုက်ပွဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">အသိစိတ်နေရာလွတ် အဆင့်မြင့်တက်လာခြင်း (၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>“ယင်းဖုန်း...” လင်းထျန်းလုံက အချက်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းဖုန်း ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး အပေါက်အနီးသို့ နောက်တစ်ကြိမ် လျှောတိုက်သွားကာ သူ၏ သဘာဝအာရုံ ခြေရာခံခြင်း စွမ်းရည်ကို အထွတ်အထိပ်အထိ အသုံးပြုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘုရင်မင်းမြတ်၊ အထဲက လမ်းကြောင်းက အရမ်းနက်တယ်၊ မှိုလူသားတွေရဲ့ ညှီနံ့ကလည်း အရမ်းပြင်းတယ်၊ သူတို့ရဲ့ အသိုက်က အောက်မှာ ရှိရမယ်၊"</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမယ့်... အဲဒီ သစ်သီးရနံ့ရဲ့ မူလအရင်းအမြစ် ကလည်း ပိုမိုနက်ရှိုင်းတဲ့ နေရာမှာရှိတယ်၊ အဲဒါက အရမ်းသန့်စင်ပြီး စွမ်းအင်လက္ခဏာက အေးချမ်းတယ်၊ အန္တရာယ်ရှိပုံ မပေါ်ဘူး...”</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံ တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားခန်းဝင်သွားသည်၊ မိခင်သစ်ပင်ကြီး၏ ကျေးဇူးတင်မှုနှင့် ဆုလာဘ်က အပြန်အလှန် ယုံကြည်မှုကို ခိုင်မာစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တွင်းထဲရှိ သစ်သီးရနံ့က မိခင်သစ်ပင်ကြီး ပြောခဲ့သော ‘ဆုလာဘ်’ ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သလို မှိုလူသားများ လုယက်ရန် ကြိုးစားနေသည့် ပစ်မှတ်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>အများအမြင်အရရော ကိုယ်ပိုင်အမြင်အရပါ သူ အောက်သို့ဆင်းပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါကိုယ်တိုင် ဆင်းသွားမယ်၊ ရန့်မြဲ့၊ ထျန်းပင်း၊ မင်းတို့ ပင်မတပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပြီး အပြင်ဘက်ကို စောင့်ကြပ်”</p> <p> </p> <p>“စက်ဝိုင်းပုံစံ ခံစစ်လိုင်း ဖွဲ့စည်းထားပြီး တခြား လမ်းကြောင်းတွေကနေ လာနိုင်တဲ့ အန္တရာယ်တွေကို သတိထား၊ ဘာအမှားအယွင်းမှ မဖြစ်စေနဲ့၊ ယင်းဖုန်း၊ မင်း ငါနဲ့အတူ ကင်းထောက်လိုက်ခဲ့၊”</p> <p> </p> <p>“ရေပြာကြေးခွံအစောင့်အရှောက်တွေ သတိအနေအထားကို မြှင့်တင်ပြီး ရှောင်လန်နဲ့ ရှောင်ယင်းကို ကာကွယ်...” လင်းထျန်းလုံက ရှင်းလင်းပြတ်သားသော အမိန့်များ ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဖေဖေ၊ သတိထားနော်...” ရှောင်ယင်းက သူမ၏ လက်သေးသေးလေးများကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ထားရင်း စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်လန်ကလည်း သူမ၏ မျက်နှာလေးတွင် တင်းမာမှုများ ပြည့်နှက်နေလျက် ခေါင်းကို အားပါးတရ ညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“စိတ်မပူပါနဲ့၊ သေချာ စုံစမ်းပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့မယ်...” </p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံက သမီးငယ်နှစ်ဦးကို နှစ်သိမ့်ရန် နှာခေါင်းဖြင့် ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပြီး ဆက်လက်၍ တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ ယင်းဖုန်းကို လမ်းပြရန် အချက်ပြလိုက်ကာ မှောင်မည်းပြီး နက်ရှိုင်းသော ဂူအဝင်ဝဆီသို့ အနီးကပ် လိုက်ပါသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဂူ၏ ကနဦးအပိုင်းက အတော်လေး ကျဉ်းမြောင်းပြီး မှောင်မည်းနေကာ မှိုလူသားများ တွားသွားထားခြင်းနှင့် တူးဆွထားခြင်း အရာများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>လေထုက စိုစွတ်ပြီး နံစော်နေသည်။</p> <p>သို့သော် မီတာအနည်းငယ်ခန့် အောက်သို့ ဆင်းပြီးနောက် မြင်ကွင်းက ရုတ်တရက် ပွင့်လင်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>မိခင်သစ်ပင်ကြီး၏ မယုံနိုင်လောက်အောင် တုတ်ခိုင်ပြီး ယှက်နွယ်နေသော အမြစ်များဖြင့် သဘာ၀အလျောက် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ဧရာမ မြေအောက်ဂူကြီးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>အမြစ်များက သဘာ၀ မီးအိမ်များအလား နူးညံ့သော ကျောက်စိမ်းဖြူရောင် အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ဂူတစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်စေကာ မှောင်မိုက်မှုမှန်သမျှ ဖယ်ရှားပေးထားသည်။</p> <p> </p> <p>ဂူ၏ အလယ်ဗဟိုရှိ မြင်ကွင်းက လင်းထျန်းလုံနှင့် ယင်းဖုန်း နှစ်ဦးစလုံးကို အသက်ရှူမှားသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာတွင် သေချာစွာ ပြုစုစောင့်ရှောက်ထားသော လျှို့ဝှက် ဥယျာဉ်တစ်ခုအလား ပုံစံအမျိုးမျိုးရှိသည့် အပင်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ပေါက်ရောက်နေပြီး တစ်ပင်စီတိုင်းက ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>မီးအလား နီရဲနေပြီး ပူလောင်သော စွမ်းအင်များ ထုတ်လွှတ်နေသည့် အသီးများ (မီးလျှံသစ်သီး)၊</p> <p> </p> <p>လုံးဝ ရေခဲပြာရောင်ဖြစ်နေကာ အလင်းပင်ဖောက်မြင်နေရပြီး ပါးလျသော အအေးဓာတ်များ ရစ်ပတ်နေသည့် အသီးများ (နှင်းတောင်ထွတ်သစ်သီး)၊</p> <p> </p> <p>သာမန်ပုံပေါက်သော်လည်း သာမန်ပုံစံပေါက်သော်လည်း ကြီးမားသော အတွေ့အကြုံရမှတ်များများစားစား ပေးစွမ်းနိုင်လောက်အောင် သန့်စင်သည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြား ပါဝင်နေသည့် အသီးများ (ဝိညာဉ် မသေမျိုး ဘယ်ရီသီး)</p> <p> </p> <p>အသီးအမျိုးအစား များစွာ ရှိပြီး ဆယ်မျိုးထက်မနည်းသော အပင်တိုင်းတွင် အသီးများ ဝေဆာနေကာ ဤမြေအောက်နေရာလွတ်ကြီးကို မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော အလင်းတန်းများနှင့် မူးယစ်စေလောက်အောင် မွှေးကြိုင်လှသည့် သစ်သီးရနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေစေသည်။</p> <p> </p> <p>[စနစ်အသိပေးချက်]။   ။အထူး အရင်းမြစ်နေရာ ‘ဝိညာဉ်နယ်မြေ မိခင်သစ်ပင်ကြီး၏ အာဟာရဥယျာဉ်’ ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည်။</p> <p> </p> <p>[စနစ်အသိပေးချက်]။  ။ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ဝိညာဉ်သစ်သီး အမြောက်အမြားကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည်...</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံ၏ မိုးပြာနက်နဲဘုရင်မျက်ဝန်းများက ဤအဖိုးတန် ဝိညာဉ်သစ်သီး ရတနာသိုက်ကြီးအပေါ် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အကြည့်များက နောက်ဆုံးတွင် ဂူ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အပိုင်း၊ အမြစ်များဆုံဆည်းရာ နေရာတွင် ပေါက်ရောက်နေသည့် အလွန်ထူးဆန်းသော အပင်တစ်ပင်ဆီသို့ ကျရောက်သွားသည်။</p> <p>ထိုအပင်က မမြင့်မားလှဘဲ တိတ်ဆိတ်သော တောင်ကြားမှ သစ်ခွပင်တစ်ပင်နှင့် ဆင်တူလေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ အရွက်များက ခရမ်းဖျော့ရောင်ဖြစ်ပြီး အကြောများအတွင်းတွင် စီးဆင်းနေသော ကြယ်ရောင်များကဲ့သို့ အရာများ ပါဝင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ ထိပ်ဖျားတွင် ထူးဆန်းသော အသီးသုံးလုံး သီးနေပြီး တစ်လုံးစီတိုင်းက နဂါးမျက်စိအရွယ်ခန့် ရှိကာ လုံးဝ အနီရင့်ရောင်ဖြစ်ပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဟင်းလင်းပြင် ပုံပျက်နေသကဲ့သို့ လှိုင်းလေးများ ခပ်ရေးရေး လင်းလက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>[စနစ်အသိပေးချက်]။   ။ရှားပါးသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ဝိညာဉ်သစ်သီး - ဝိညာဉ်မိစ္ဆာသစ်သီးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည်။</p> <p> </p> <p>(ဒဏ္ဍာရီလာများအရ ထိုအသီးထဲတွင် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားများ၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရများ ပါဝင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ အသီးကို စားသုံးခြင်းဖြင့် ခရမ်းရောင် အဆင့်မြင့် ပင်ကိုယ်စွမ်းရည် တစ်ခုကို ကျပန်း အလိုအလျောက် နိုးကြားလာစေမည် ဖြစ်သည်)</p> <p> </p> <p>“ဝိညာဉ်မိစ္ဆာသစ်သီး၊ ပြီးတော့ သုံးလုံးတောင်...” လင်းထျန်းလုံ၏ တည်ငြိမ်သော စိတ်နေစိတ်ထားနှင့်ပင် သူ၏ ရင်ထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p> ခရမ်းရောင် အဆင့်မြင့် ပင်ကိုယ်စွမ်းရည် တစ်ခု။ ဤအကျိုးသက်ရောက်မှုက မည်သည့် သက်ရှိကိုမဆို ရူးသွပ်သွားစေရန် လုံလောက်လှသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ချက်ချင်း စားသုံးချင်စိတ်ကို အတင်းအဓမ္မ ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်မိစ္ဆာသစ်သီး သုံးလုံးကို မပျက်မစီးစေဘဲ သတိကြီးစွာ ခူးယူကာ သေချာစွာ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အခြားသော ဝိညာဉ်သစ်သီးများနှင့် ပတ်သက်၍မူ ၎င်းတို့ကို စနစ်တကျ ခူးယူဖို့ရာ အပြင်ဘက်ရှိ ဝံပုလွေအုပ်စု အဖွဲ့ဝင်များကို ခေါ်ယူရန် ယင်းဖုန်းကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအရာများက အုပ်စုတစ်ခုလုံး၏ အင်အားကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် အရေးကြီးသော အရင်းအမြစ်များ ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သိပ်မကြာမီ ခူးယူထားသော ဝိညာဉ်သစ်သီးများကို ဂူအပြင်ဘက်တွင် စုစည်းလိုက်သည်။</p> <p>လင်းထျန်းလုံသည် အနူးညံ့ဆုံးနှင့် အလွယ်တကူ စုပ်ယူ၍အကောင်းဆုံး ဝိညာဉ်မသေမျိုးဘယ်ရီသီး အချို့နှင့် သန့်စင်သော စွမ်းအင်များ ပါဝင်သည့် နှင်းတောင်ထွတ်သစ်သီး အနည်းငယ်ကို အရင်ဆုံး ရွေးချယ်လိုက်ပြီး မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်နေကြသော သူ၏ သမီးငယ်နှစ်ဦးကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါတွေ အရင်စားလိုက်၊ သမီးတို့ ခန္ဓာကိုယ်အတွက် ကောင်းတယ်...”</p> <p> </p> <p>“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဖေဖေ...” ရှောင်ယင်းက ချက်ချင်း ဝမ်းသာအားရ လက်ခံလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်မသေမျိုးဘယ်ရီသီး တစ်လုံးကို ယူကာ တစ်ကိုက် ကိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချိုမြိန်သော အရည်များနှင့် သန့်စင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို သူမ မျက်လုံးလေးများ မှိတ်ကာ ဇိမ်ခံနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်လန်ကလည်း ညင်သာစွာ တစ်လုံး ယူလိုက်ပြီး နည်းနည်းချင်း ကိုက်စားလိုက်သည်။ ကိုက်လိုက်သည်နှင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပျော်ဝင်သွားသော နူးညံ့သည့် စွမ်းအင်များကို သူမ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် လင်းထျန်းလုံက သမီးငယ်တစ်ဦးစီ၏ ရှေ့တွင် ဝိညာဉ်မိစ္ဆာသစ်သီး တစ်လုံးစီ ချထားပေးလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတစ်လုံးကို သူကိုယ်တိုင် ကိုင်ထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ လေသံက နူးညံ့သော်လည်း ငြင်းဆန်ရန် အခွင့်အရေး မပေးချေ။ “ဒါတွေက ဝိညာဉ်မိစ္ဆာသစ်သီးတွေပဲ၊ အဲ့အသီးတွေရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုက အရမ်း ထူးဆန်းတယ်၊ ဖေဖေတို့ တစ်ယောက် တစ်လုံး စားကြမယ်...”</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ ဆက်လက်၍ တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ သူ၏ လက်ထဲရှိ အသီးကို တိုက်ရိုက် မျိုချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အသီး၏ အသားက ဝါးရန်ပငိ မလိုအပ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ပါးစပ်ထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နွေးထွေးသော လေစီးကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သူ၏ ခြေလက်များနှင့် အရိုးများဆီသို့ အလျင်အမြန် ပြန့်နှံ့သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရေစီးသန်သော မြစ်တစ်စင်းအလား သူ၏ အသိစိတ် အနက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် စီးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လင်းထျန်းလုံသည် သူ၏ အသိစိတ်က ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာသွားပြီး အဆုံးမရှိ၊ ကမောက်ကမဖြစ်နေသည့် ရှေးဟောင်း အာကာသထဲ ပစ်ချခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အလင်းတန်းတစ်ခုက ကမ္ဘာဦးအစမှ ပထမဆုံး လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုအလား ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အရာအားလုံးကို လင်းထိန်သွားစေလေသည်။</p> <p> </p> <p>[စနစ်အသိပေးချက်]။   ။ပိုင်ရှင်သည် ဝိညာဉ်မိစ္ဆာသစ်သီးကို စားသုံးလိုက်ပြီး ပင်ကိုယ်စွမ်းရည် အသစ်တစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ နိုးကြားလာပါသည်။</p> <p> </p> <p>[စနစ်အသိပေးချက်]။   ။ပိုင်ရှင်တွင် ဆက်စပ်နေသည့် အခြေခံစွမ်းရည် အသိစိတ်နေရာလွတ် (ကနဦးအဆင့်) ရှိနေကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည်၊ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည် ချိတ်ဆက်မှု အကျိုးသက်ရောက်မှု ဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။</p> <p> </p> <p>[စနစ်အသိပေးချက်]။   ။ပင်ကိုယ်စွမ်းရည် အသိစိတ်နေရာလွတ် (အစောပိုင်းအဆင့်) သည် (ခရမ်းရောင် · အဆင့်မြင့်)သို့ အဆင့်တက်သွားပါသည်။</p> <p> </p> <p>သိုလှောင်မှုနေရာလွတ်က ၅ ကုဗမီတာမှ ၁၀ ကုဗမီတာသို့ တိုးလာပါသည်၊ နေရာလွတ် တည်ငြိမ်မှုနှင့် အသုံးပြုနိုင်စွမ်း အလွန်အမင်း တိုးတက်လာပါသည်။</p> <p> </p> <p>လုံးဝ စိမ်းသက်နေသော ဟင်းလင်းပြင်ပင်ကိုယ်စွမ်းရည် မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ရှိရင်းစွဲ စွမ်းရည်ကို ကြီးကြီးမားမာူ မြှင့်တင်ပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိန်းချုပ်၍မရနိုင်သော ဝမ်းသာမှုများက လင်းထျန်းလုံ၏ ရင်ထဲတွင် လှိုက်တက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>၁၀ ကုဗမီတာ နေရာလွတ်၊ ယခင် ၅ ကုဗမီတာ၏ နှစ်ဆပင်၊ ဤသည်က သူသည် အရင်းအမြစ်များ (အဖိုးတန် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု ပစ္စည်းများဖြစ်စေ၊ စားနပ်ရိက္ခာ အမြောက်အမြားဖြစ်စေ) ပိုမို သယ်ဆောင်သွားနိုင်တော့မည် ဖြစ်ပြီး သူ၏ သိမ်းပိုက်မှုကို ကြီးမားစွာ တိုးတက်စေမည်ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုနေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ ချက်ချင်းပင် စိတ်စွမ်းအင်များကို စုစည်းလိုက်ပြီး အသစ်ချဲ့ထွင်ထားသော နေရာလွတ်ထဲသို့ အသိစိတ်ကို ဝင်စေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထင်သည့်အတိုင်းပင် များစွာ ပိုမိုကျယ်ဝန်းလာကြောင်း ခံစားလိုက်ရလေသည်၊</p> <p> </p> <p>ယခင်က အနည်းငယ် ကျဉ်းကျပ်နေသော နေရာချထားမှုက ချက်ချင်း ကျယ်ဝန်းသွားပြီး ချီနဂါးဝိညာဉ်အနှစ်သာရနှင့် မိစ္ဆာနဂါး ပြောင်းပြန်အကြေးခွံတို့ကဲ့သို့ အတွင်းတွင် သိမ်းဆည်းထားသော ရတနာများအပေါ် သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းနှင့် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းက ပိုမိုရှင်းလင်းကာ ပေါ့ပါးလာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းတို့မှာ သူတို့ရှေ့ရှိ ဝိညာဉ်မိစ္ဆာသစ်သီးများကို ကြည့်လိုက်၊ ထို့နောက် ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီး ခပ်ရေးရေးနှင့် ထူးဆန်းသော ဟင်းလင်းပြင် လှိုင်းများ ထုတ်လွှတ်နေသည့် လင်းထျန်းလုံကို ကြည့်လိုက်ဖြင့် လုံးဝ အံ့အားသင့်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ ပြင်ပရုပ်သွင်မှာ သုံးနှစ်အရွယ် ကလေးငယ်များ ဖြစ်နေသေးသော်လည်း သူတို့ မျက်လုံးများ၏ အနက်ထဲတွင် အသက်အရွယ်နှင့် မလိုက်အောင် သာလွန်သော ရှုပ်ထွေးသည့် အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဝိညာဉ်မိစ္ဆာသစ်သီး၊ တကယ်ကြီး ဒီအရာလား၊ အတိတ်ဘဝတုန်းက ဒီတစ်လုံးရဖို့အတွက် အရာအားလုံးကို ပေးဆပ်ပြီး မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အခက်အခဲတွေကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရတာ...”</p> <p> </p> <p>ရှောင်လန်၏ ရင်ထဲတွင် ကမောက်ကမ ဖြစ်နေပြီး အတိတ်မှ မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစများ ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“ဝံပုလွေဖေဖေရဲ့ ကံကောင်းမှုက... နေပါဦး၊ ခုနက သူ့ဆီကလာတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်လှိုင်းတွေက... ဟင်းလင်းပြင် အမျိုးအစား ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်လား၊ ဒီလိုအချိန်ကြီးမှာလား...”</p> <p> </p> <p>ရှောင်ယင်းမှာ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်နေသဖြင့် ကလေးငယ်အသွင်ကို ထိန်းသိမ်းထားရန်ပင် မေ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံ ဖြည်းညင်းစွာ မျက်လုံးပွင့်လာသည်။</p> <p> </p> <p> သူ၏ အသိစိတ်နေရာလွတ် ချဲ့ထွင်မှုမှ ယူဆောင်လာပေးသော ကြီးမားသည့် အကျိုးအမြတ်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ စိတ်အခြေအနေက အလွန်တရာ ကောင်းမွန်နေသည်။</p> <p> </p> <p>အံ့အားသင့်နေဆဲဖြစ်သော သမီးငယ်နှစ်ဦးကို ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ တိုက်တွန်းလိုက်သည်။ “ကြောင်ကြည့်မနေကြနဲ့၊ မြန်မြန်စားလိုက်ကြ၊ သမီးတို့နှစ်ယောက် ဘယ်လို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်တွေ နိုးကြားလာမလဲ ကြည့်ကြရအောင်...”</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save