Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၅၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">အဖွဲ့အစည်း၏အရိပ်အာဝါသ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>“ဒီအမှုကို မင်းရဲ့ စာရင်းထဲမှာ ထည့်ထားပေးလို့ ရတယ်... ဒါပေမဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုက မင်းရဲ့ လုပ်ပိုင်ခွင့်ထက် ကျော်လွန်သွားမယ်ဆိုရင်တော့ နယ်မြေတရားရုံးတွေက လွှဲပြောင်းယူရလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>“မင်းရယ်၊ နောက်ပြီး ဟိုဒယ်ဟွေ့လို့ခေါ်တဲ့ အတွင်းနယ်မြေတရားရုံး တရားသူကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ အမည်နဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးပိုင်းမှာ အမှုကို ဖွင့်ပေးထားလိုက်မယ်...”</p> <p> </p> <p>“သူက နန်းတော်တရားရုံးမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေတုန်းက ရွှေဝါးရုံစံအိမ်ရဲ့ တည်ထောင်သူတစ်ယောက်နဲ့ အကြိမ်အနည်းငယ်လောက် ထိပ်တိုက်တွေ့ဖူးတယ်”</p> <p> </p> <p>“ခုကိစ္စမှာ သူ့ရဲ့အမြင်တွေက တော်တော်လေး အသုံးဝင်လိမ့်မယ်... ပြီးတော့ အမှုက နယ်မြေအဆင့်ကို ရောက်သွားခဲ့ရင်လည်း သူကိုင်တွယ်တာကပဲ ပိုကောင်းတယ်လေ”</p> <p> </p> <p>“အပြင်ပန်းမှာတော့ ရွှေဝါးရုံစံအိမ်မှာ နယ်မြေအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူ ငါးယောက်ရှိတယ်လို့ လူသိများပေမဲ့၊ လက်တွေ့မှာ အဲဒီထက် ပိုနိုင်တယ်လို့ သံသယရှိတယ်...”</p> <p> </p> <p>“သူတို့ဆီမှာ နောက်ထပ်သုံးယောက်လောက် ထပ်ရှိနေနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ နယ်မြေအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူ ငါးယောက်ပဲ ရှိတယ်ဆိုရင်တောင်မှ  ဒီလောက်အထိ ကြီးထွားလာရတဲ့ အဓိကအကြောင်းရင်းဖြစ်တဲ့ သူနှစ်ယောက် ရှိတယ်”</p> <p> </p> <p>“တစ်ယောက်က ရွှေရောင်အဆင့် ဆေးဆရာလျန်ကျန်းဖြစ်ပြီး... နောက်တစ်ယောက်ကတော့ ရွှေရောင်ဆံပင်နဲ့ လူရဲ့ အဖေလို့ သံသယရှိရတဲ့ လင်းကွေ့ရန်ပဲ...”</p> <p> </p> <p>“သူက သံသယဝင်စရာ မလိုလောက်အောင် ခွန်အားကြီးမားတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်မှာ ရှိနေတုန်းက ခရမ်းရောင်အဆင့်နီးပါး ရှိတဲ့ အမြုတေတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းနိုင်အောင် ကူညီပေးခဲ့တဲ့ အထူးခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်”</p> <p> </p> <p>လဲ့ဝေယွမ်က ဖြည်းညှင်းစွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ရွှေဝါးရုံစံအိမ်ကို နယ်မြေအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူ ငါးယောက်နဲ့ ဖွဲ့စည်းခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့ လျန်ကျန်းနဲ့ လင်းကွေ့ရန်တို့က အဓိကဦးဆောင်နေတယ်ဆိုတာကိုတော့ သံသယဖြစ်စရာ မလိုဘူး”</p> <p> </p> <p>ယန်ချင်းက တိတ်ဆိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သူ့ရဲ့ နောက်ခံက ထင်ထားတာထက် ပိုပြီး အထင်ကြီးစရာ ကောင်းနေပုံပဲ...”</p> <p> </p> <p> သူ၏နောက်ခံကို ကြိုသိနေခဲ့ရင်တောင် ရွှေရောင်ဆံပင်နဲ့ လူကို ထပ်ပြီး ရိုက်နှက်နေဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း လက်ရှိကိစ္စကို ဖြေရှင်းရမည့် ခေါင်းကိုက်စရာ အလားအလာများကြောင့် မတတ်သာဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ အပြန်အလှန်ဆက်ဆံမှုများအပေါ် အခြေခံ၍ ယန်ချင်း အကဲဖြတ်ကြည့်ရာ ရွှေရောင်ဆံပင်နဲ့ လူသည် ဖခင်ဖြစ်စေ မိခင်ဖြစ်စေ အလွန်အမင်း အလိုလိုက်ခံထားရသူ ဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းမိသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုမိဘများက သူတို့သား၏ လက်ရှိအခြေအနေကို မြင်တွေ့ရသောအခါ မည်သို့ တုံ့ပြန်ကြမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>အတွေးများ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ယန်ချင်းက ခြောက်ကပ်ကပ် ရယ်မောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... သူတို့ ငါ့ကို အငြိုးထားမယ်ဆိုရင်တော့ အကောင်းဆုံးပဲ။ အနည်းဆုံးတော့ အဖွဲ့အစည်းက ငါ့ကို အပြင်လွှတ်တာတွေ ရပ်သွားမှာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>“အဆိုးဆုံး အခြေအနေ ရောက်လာရင်တောင် လက်စားချေချင်နေတဲ့ နယ်မြေအဆင့်ဖခင်ကြီးရဲ့ ရန်ကနေ အသက်အန္တရာယ်ကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် တန်ဖိုးကြီးရတနာတွေ တောင်းရုံပဲ ရှိတာ...”</p> <p> </p> <p>“ဒါကလည်း အဖွဲ့အစည်းမှာ ဖြတ်သန်းရတဲ့ သာမန်နေ့တစ်နေ့ပါပဲ”</p> <p> </p> <p>“မင်းအပေါ်ကို အမုန်းတရားတွေ အငြိုးအတေးတွေ ကျရောက်မလာဘူးဆိုရင် မင်းအလုပ်ကို သေချာမလုပ်လို့ပဲတဲ့...”</p> <p> </p> <p>“တရားရုံးခန်းမဆောင်ထဲမှာ အဲဒီစကားကို ဘယ်ခွေးမသားက ရေးသွားခဲ့တာလဲ မသိဘူး... သူတို့က ငါတို့အားလုံးကို ကျိန်ဆဲသွားတာပဲ”</p> <p> </p> <p>အဖွဲ့အစည်းသည်လည်း အပြစ်ကင်းစင်သော နေရာတစ်ခု မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နာမည်ဂုဏ်သတင်း ရှိသော်လည်း၊ အထူးသဖြင့် ၎င်း၏ အလုပ်သဘောသဘာဝအရ မတော်တဆမှုများ ဖြစ်ပွားတတ်သည်။</p> <p> </p> <p>စတင်တည်ထောင်ကတည်းက နှစ်များတစ်လျှောက် အထူးနည်းလမ်းများ အသုံးပြု၍ ပျောက်ဆုံးသွားခြင်း၊ ကျိန်ဆဲခံရခြင်း၊ အသတ်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကုသရမည့် ဒဏ်ရာများ ရရှိသွားသည့် အဖွဲ့ဝင်အရေအတွက်မှာ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မှန်ပေသည်၊ ဖမ်းဆီးခံရသူများမှာ ကျန်လူများအတွက် နမူနာပြအဖြစ် အဖွဲ့အစည်း၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော လက်စားချေမှုကို ခံခဲ့ရပြီး မအောင်မြင်သော တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် တိုက်ခိုက်သူများ ပိုမိုဆိုးရွားသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်များလည်း ရှိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော လုပ်ငန်းခွင်မတော်တဆမှုများမှာ ဘယ်သောအခါမှ ရပ်တန့်မသွားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးသည် နက်နဲဆန်းကြယ်သော ကျင့်စဉ်များနှင့် နည်းစနစ်များ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ကျင့်ကြံသူသန်းပေါင်းများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဧရာမနေရာကြီး တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အဖွဲ့အစည်းက ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များ မဖြစ်ပေါ်စေရန် ကာကွယ်ရေးအစီအမံများ အသုံးပြုထားသည့်တိုင်အောင် ထိုနည်းစနစ် အချို့က အဖွဲ့အစည်း၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးကို ထိခိုက်နစ်နာစေပြီး လွတ်မြောက်သွားနိုင်ရန် ကူညီပေးနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p> သူတို့ အကောင်းဆုံး လုပ်နိုင်သည်မှာ အဖွဲ့ဝင်များကို လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးခြင်း၊ သင့်လျော်သော လက်နက် ကိရိယာများ တပ်ဆင်ပေးခြင်းနှင့် အခြေအနေများကို မိမိတို့ဘက်သို့ အသာစီးရစေရန် အထူးနည်းလမ်းများကို အသုံးပြုခြင်းတို့သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်တွင် ရှိနေစဉ်က ခရမ်းရောင်အဆင့်နီးပါး ရှိသော အမြုတေကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး၊ ကြွယ်ဝချမ်းသာကာ အဆက်အသွယ် ကောင်းမွန်သော နယ်မြေအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ ဒေါသကို ဆွဲဆောင်ထားမိနိုင်သဖြင့် ယန်ချင်းသတိထားနေခြင်းမှာ အကြောင်းပြချက် ခိုင်လုံလှသည်။</p> <p> </p> <p>နန်းတော်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူသုံးဦးကို  အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းမှာ သူတို့၏ စွမ်းအင် အတက်အကျများအရ အဘိုးအိုနှင့် လိမ္မော်နီရောင်ဆံပင်နဲ့ လူတို့သည်  လိမ္မော်ရောင်အမြုတေနှင့် အပြာရောင်အဆင့်နီးပါးအမြုတေတို့ဖြင့် အဆင့်တက်လာသူများ ဖြစ်သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှေရောင်ဆံပင်နဲ့ လူတွင် အပြာရောင်အဆင့်အမြုတေ ရှိသော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးမှာ အလွန်ညံ့ဖျင်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့က အဆင့်တစ်ဆင့် သို့မဟုတ် နှစ်ဆင့်ခန့် ပိုမြင့်နေလျှင်တောင်မှ အခြေခံစုဆောင်းထားရှိမှုနှင့် အတွေ့အကြုံများအရ သူက သူတို့အားလုံးကို အပြတ်အသတ် သာလွန်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်များမှာ သိပ်ပြီး ထူးခြားလှသည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>တရားရုံးခန်းမဆောင်ရှိ နန်းတော်အဆင့် သက်တော်စောင့်များကို ခေါ်လာမည်ဆိုလျှင်ပင် အခုလေးတင် သူလုပ်ခဲ့သည့်အရာများကို အားစိုက်စရာမလိုဘဲ အလွယ်တကူ ထပ်မံလုပ်ပြနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် တိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ဦးအဖြစ် နာမည်ကြီးသော နယ်မြေအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုလျှင်တော့၊ ပိုဆိုးသည်မှာ ထိုသူက ကုန်သည်တစ်ဦး ဖြစ်နေသဖြင့် အသုံးပြုရန် အရင်းအမြစ် နည်းလမ်းများ ပိုမို များပြားနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော အန္တရာယ်များကို ယန်ချင်းအနေဖြင့် မလွှဲမရှောင်သာ သတိထားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>တိတ်ဆိတ်မှုက လွန်ကဲလာသောအခါ လဲ့ဝေယွမ်က ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ယန်ချင်း…”</p> <p> </p> <p>ယန်ချင်းက တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကို အမုန်းတရား မျှဝေခံစားစေလိုသည့်ဟန်ဖြင့် သတိကြီးစွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> “တောင်းပန်ပါတယ် ကြီးကြပ်ရေးမှူးလဲ့ဝေယွမ်... စိတ်လွင့်သွားလို့ပါ၊ အင်း... သူ့သားကိစ္စကကော...”</p> <p> </p> <p>လဲ့ဝေယွမ်က တိုတိုတုတ်တုတ်ပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> “အဲဒီအတွက် စိတ်မပူနဲ့၊ ဒီကိစ္စကို ဟိုဒယ်ဟွေ့ဆီ အကြောင်းကြားလိုက်မယ်... နောက်ဆက်တွဲ ကိစ္စတွေကို သူပဲဆက်ရှင်းလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ပါးစပ်ကို အလျင်အမြန် ပြန်မပိတ်ခင် ယန်ချင်းက ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> “ဟုတ်ကဲ့”</p> <p> </p> <p> သို့သော် စက္ကန့်အနည်းငယ် အကြာတွင် သူ၏ ပျော်ရွှင်နေသော အခြေအနေက ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး၊ လက်သီးများကို လေထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဝှေ့ယမ်းနေသဖြင့် ခေါင်းမှ ဒဏ်ရာကို ပွတ်သပ်နေသေးသော အယ်လီထံမှ ထူးဆန်းသည့် အကြည့်များကို ရရှိသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယန်ချင်းက ရွှေရောင်ဆံပင်နဲ့ လူအား သူ၏နောက်ခံကို မယှဉ်နိုင်သော သာမန်တောသားလေး တစ်ယောက်အဖြစ် ရှုမြင်ရင်း ဝင့်ကြွားစွာ တွေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါကြောင့်ပဲ အဖွဲ့အစည်းထဲကို ဝင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား... စွမ်းအားကြီးတဲ့ စီနီယာတွေ ပေးတဲ့ အရိပ်အောက်မှာ သက်တောင့်သက်သာ အနားယူဖို့လေ”</p> <p> </p> <p>ခြေထောက်ဖြင့် ကန်လိုက်ချင်စိတ်ပင် ပေါ်လာသော်လည်း၊ အယ်လီ၏ ရှေ့တွင် ထိန်းသိမ်းထားရမည့် ပုံရိပ်တစ်ခု ရှိနေသဖြင့် မြိုသိပ်ထားလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>လဲ့ဝေယွမ်က တွေးတောနေဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> “ယန်ချင်း... အဲဒီ လူသုံးယောက်ကို အနီးဆုံးဌာနခွဲဆီ ပို့ပြီး ထွက်ဆိုချက်တွေနဲ့ မှတ်တမ်းတွေ ယူခိုင်းဖို့ မမေ့နဲ့နော်”</p> <p> </p> <p>“လွင်ပြင်ဝါဌာနခွဲ ဖြစ်သင့်တယ်... အင်း... သေချာ မှတ်မိတယ်ဆိုရင် အဲဒီမှာ လော့ရှောင်ဖန်က ဌာနခွဲမှူး ဖြစ်နေလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>“သူမရဲ့ ခွန်အားနဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေဆို ဒီကိစ္စကို ကိုင်တွယ်နိုင်မှာပါ”</p> <p> </p> <p>သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ယန်ချင်းက ညည်းညူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> “အင်း...”</p> <p> </p> <p>လော့ရှောင်ဖန်သည် နယ်မြေအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မြေဝါလွင်ပြင်ဌာနခွဲ၏ ဌာနခွဲမှူး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အစောပိုင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူမ၏ နည်းလမ်းများက ယန်ချင်း၏ သေးငယ်လှသော နန်းတော်အဆင့်ခွန်အားဖြင့် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်ထက် သေချာပေါက် ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အကဲဖြတ်မှုများကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေစဉ်အတွင်း ဤအာလူးပူကြီးများကို သူမ၏ ရုံးခန်းတွင် ပစ်ချထားခဲ့ရန် မစောင့်နိုင်အောင် ဖြစ်နေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>အမှုက သူ၏အမှု ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူကိုင်တွယ်ရမည့် အချိန်ရောက်လျှင် ပင်မဌာနချုပ်၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် ရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချိန် မတိုင်မီအထိတော့ အခြားတစ်ယောက်ယောက်ကို တာဝန်ယူခိုင်းထားခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါနဲ့ စကားမစပ်... မင်းက မေပယ်နီအင်ပါယာအထိ ဘာသွားလုပ်နေတာလဲ”</p> <p> </p> <p>“အဲဒါက မင်းတာဝန်ကျတဲ့ နယ်မြေရဲ့ တစ်ဝက်လောက် ရောက်နေပြီလေ...”</p> <p> </p> <p>“ယန်ချင်း မင်းအဲဒီက အကဲဖြတ်မှုတွေကို ပြီးစလွယ် လုပ်လာခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးမလား... ငါကိုယ်တိုင်လာပြီး မင်းကို စောင့်ကြည့်ဖို့ လိုအုံးမှာလား”</p> <p> </p> <p>ဆက်သွယ်ရေးအဆောင်ပင် ပြုတ်ကျမတတ် ဖြစ်သွားကာ ပြာယာခတ်နေသော အမူအရာဖြင့် ယန်ချင်းက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> “ဟင့်အင်း... မဟုတ်ပါဘူး၊ မဟုတ်ပါဘူး... အဲဒီလို လုပ်စရာမလိုပါဘူး”</p> <p> </p> <p>လဲ့ဝေယွမ် လာမည်ကို တားဆီးရန် ကြိုးစားရင်း ယန်ချင်းက ကြောက်ရွံ့စွာ ထပ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အလယ်မှတ်ကနေစပြီး အပေါ်ကို တက်သွားမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပါ... ပြီးမှ နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ပြီး အပြာရောင်ကောင်းကင်ငါးကြင်းဂိုဏ်းဆီကို အောက်ဘက် ဆင်းသွားမလို့ပါ”</p> <p> </p> <p>အကယ်၍သာ သူ့ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေမည်ဆိုလျှင် ကိစ္စများ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားသည်အထိ သက်သောင့်သက်သာ နေရမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ဆက်သွယ်ရေးကို ဖြတ်တောက်လိုက်ရင်း လဲ့ဝေယွမ်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> “ကောင်းပြီလေ... အုပ်ချုပ်ရေးပိုင်းနဲ့ ဟိုဒယ်ဟွေ့ကို ဒီကိစ္စသွားပြောလိုက်ဦးမယ်။ ဂရုစိုက်သွားဦး”</p> <p> </p> <p>ယန်ချင်းက သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချရင်း  ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ခွေကျသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလူသုံးယောက်ကို ဖမ်းဆီးပြီး သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှတ်တမ်းနှင့်အတူ ဌာနခွဲတွင် ထိန်းသိမ်းထားရန် လွင်ပြင်ဝါဌာနခွဲသို့ အလျင်အမြန် ဆက်သွယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မိနစ်နှစ်ဆယ်ခန့် အကြာတွင် ဌာနခွဲမှ လူတစ်ဦးရောက်ရှိလာပြီး သတိလစ်နေသော လူသုံးယောက်ကို ယန်ချင်းလက်ထဲမှ လွှဲပြောင်းယူသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p> မေပယ်နီအင်ပါယာနှင့် ကလိုဗာတိုင်းပြည်တို့ကြားရှိ ပျက်စီးလွယ်သော ဟန်ချက်ညီမှုကို ထိန်းသိမ်းနေရသည့် သူမ၏ ကြီးမားလှသော အလုပ်တာဝန်များအပေါ်သို့ ထပ်မံပေါင်းထည့်ပေးလိုက်သဖြင့် ဆက်သွယ်ရေး အဆောင်မှတစ်ဆင့် ဌာနခွဲမှူး၏ ဆူပူကြိမ်းမောင်းမှုကိုလည်း  ခံလိုက်ရသေးသည်။</p> <p> </p> <p> အကူအညီ လိုအပ်လာပါက ပြန်လည်ကူညီပေးမည် ဖြစ်ကြောင်းနှင့် နန်းတော်တရားရုံး ရာထူးတိုးအခမ်းအနားအတွင်း ရရှိလာမည့် တန်ဖိုးကြီး ရတနာတစ်ခုခုကို ပေးပါမည်ဟုသာ  ကတိပေးနိုင်တော့သည်။</p> <p>…</p> <p>လွင်ပြင်ဝါခရိုင်မှ စစ်ဆေးရေးမှူး ပျံသန်းထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ယန်ချင်းက ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အခုတော့ အေးအေးဆေးဆေး စားလို့ရပြီ...”</p> <p> </p> <p> ထိုစစ်ဆေးရေးမှူးသည်လည်း စတုတ္ထအဆင့်တွင် ရှိသော နန်းတော်အဆင့်ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးဖြစ်သဖြင့်၊ ထိုနန်းတော်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူသုံးဦး သတိလည်လာလျှင်တောင်မှ အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ယန်ချင်းက အယ်လီကိုပါ တစ်ပါတည်း ခေါ်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ဝမ်စားသောက်ဆိုင် အထက်ကောင်းကင်ယံတွင် ပုန်းအောင်းနေရန် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လေညင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသော  ယန်ချင်းမှာ အခန်းအတွင်း၌ ရုတ်တရက် ပြန်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ရုတ်တရက် ပေါ်လာမှုကြောင့် မောင်နှမနှစ်ဦးမှာ အလန့်တကြားအော်ဟစ်ကာ ထခုန်မိသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်ချိန်က ယူလာပေးခဲ့သော ဘလူးဘယ်ရီ ကိတ်မုန့်နှင့် ယန်ချင်းမစားဘဲ ချန်ထားခဲ့သော အခြားဟင်းလျာများကို သူတို့ အငမ်းမရ စားသောက်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မောင်နှမနှစ်ယောက်လုံးက တွန့်ဆုတ်စွာ ခေါ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> “အစ်ကိုကြီးယန်ချင်း...”</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save