Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၅၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကျိုးမောင်နှမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>နှစ်ယောက်လုံး ယန်ချင်းကို မယုံနိုင်သော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးရီက သံသယဝင်နေသော အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “အစ်ကိုကြီးယန်ချင်း... ကျွန်တော်တို့မောင်နှမ ​အထင်ကြီးအောင်လို့ သက်သက်ပြောနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်...”</p> <p> </p> <p>ယန်ချင်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> “မဟုတ်ပါဘူး... ဒါက သိပ်ပြီး ထူးဆန်းတဲ့ကိစ္စမှ မဟုတ်တာ၊ အဖွဲ့အစည်းထဲမှာဆို အစ်ကို့ထက်ငယ်တဲ့ နန်းတော်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေ ရှိသလို၊ ရွယ်တူတွေလည်း ရှိတယ်...”</p> <p> </p> <p>“ပြီးတော့ မြင့်မြတ်နယ်မြေတွေအကြောင်းဆိုရင် ပြောစရာတောင် မလိုဘူး။ အဆင့် ၁ ဂိုဏ်းတချို့မှာတောင် ငါ့လို လူမျိုးတွေ ရှိတယ်ဆိုတာ သေချာတယ်...”</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ ဖခင်မှာလည်း အသက် ၃၃ နှစ်အရွယ် အပြာရောင်အဆင့် အစီအရင်သခင် တစ်ယောက်ဖြစ်သဖြင့် ထိုစာရင်းထဲတွင် ထည့်သွင်းပြောဆိုနိုင်သော်လည်း သူတို့ စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မပြောရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ဖခင်ကို အဖွဲ့အစည်း၏ စံနှုန်းများအရပင် ပါရမီရှင်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ရွေးချယ်ပွဲ နောက်ကွယ်မှ ဇာတ်လမ်းက အသက် ၃၃ နှစ်အရွယ် အပြာရောင်အဆင့် အစီအရင်သခင် တစ်ယောက်ကိုပင် လွှမ်းမိုးနိုင်လောက်အောင် ပါရမီထက်မြက်ပြီး ပိုမိုငယ်ရွယ်သောသူတို့၏ လက်ရှိခေါင်းဆောင်အပေါ် ပို၍ စူးစမ်းချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။</p> <p> </p> <p>မောင်နှမနှစ်ယောက်လုံးက သူ့ကို ရှားပါးရတနာတစ်ပါးလို စိုက်ကြည့်နေစဉ် ယန်ချင်းက တိတ်ဆိတ်စွာ တွေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> “မျှော်လင့်မထားတာတွေသာ မဖြစ်လာဘူးဆိုရင် ကျိုးမျိုးနွယ်စုက မကြာခင်မှာ အဆင့် ၁ မျိုးနွယ်စုအဖြစ် တက်လှမ်းလာနိုင်ချေရှိတယ်...”</p> <p> </p> <p>စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ လျော့ကျသွားချိန်တွင် သူတို့၏ လက်ရှိအကျပ်အတည်းကို သတိမပြုမိဘဲ မနေနိုင်တော့သဖြင့် ကျိုးရီက တွန့်ဆုတ်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အစ်ကိုကြီးယန်ချင်း... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပါရမီနဲ့ဆိုရင်ကော...”</p> <p> </p> <p>သူတို့မှာ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်၏ ကြေးဝါအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးမျိုးနွယ်စု ပိုင်နက်ထဲမှ ထွက်ပြေးလာခဲ့ရသော သုံးနှစ်တာကာလအတွင်း ကျင့်ကြံရန် အချိန်မရခဲ့သလို၊ နှင်ထုတ်ခံရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပင်မမျိုးနွယ်စု၏ ကျင့်စဉ်များကို အသုံးပြုခွင့် ပိတ်ပင်ခံခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ကျင့်စဉ်များနှင့် အရင်းအမြစ်များ မရှိသဖြင့် ထိုသုံးနှစ်တာ ကာလအတွင်း သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ရပ်တန့်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ သွားရမည့် အဖွဲ့အစည်းဆိုသည်မှာ လောကကို အန်တုနိုင်သော ပါရမီရှင်များ ကျက်စားရာ နေရာတစ်ခုအဖြစ် နာမည်ကြီးသဖြင့် မိမိ၏ လက်ရှိကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်နှင့် တကယ်ပဲ ဝင်ခွင့်ရနိုင်မည့် ပါရမီ ရှိမရှိကို တွေးကာ အားငယ်မိနေသည်။</p> <p> </p> <p>ယန်ချင်းက သူတို့အတွက် ထောက်ခံပြောဆိုပေးလျှင်ပင်၊ အဖွဲ့အစည်းသည် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စများတွင် ဘက်လိုက်မှုကင်းရှင်းကြောင်း နာမည်ကြီးသည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးလီချင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပေါ်လွင်နေပြီး နှုတ်ဆိတ်သွားသဖြင့် အစ်ကိုဖြစ်သူနည်းတူ ကြောက်ရွံ့နေပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>ယန်ချင်းက သူတို့၏ ခေါင်းများကို ပွတ်သပ်ပေးရင်း အားပေးစကား ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> “ဝင်ခွင့်ရဖို့ ပါရမီမရှိဘူးဆိုပြီး အရမ်းကြီးစိတ်ပူနေစရာ မလိုပါဘူး...”</p> <p> </p> <p>“ကိုယ့်ဘက်က အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေသရွေ့ ကျန်တာတွေက သူ့အလိုလို အဆင်ပြေသွားပါလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>“အဖွဲ့အစည်းက ကျင့်ကြံခြင်းဘက်မှာ ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီရှင်တွေကိုချည်းပဲ လက်ခံတာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>“ကဏ္ဍပေါင်းစုံမှာ ပါရမီရှင်တွေကို လိုအပ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းဆိုတာက ရှည်လျားတဲ့ လိုအပ်ချက် စာရင်းကြီးထဲက အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုလေးပဲ ရှိသေးတယ်”</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံးမှာ တခြားကဏ္ဍတွေမှာ ပါရမီ ပါကောင်းပါနိုင်တယ်လေ...”</p> <p> </p> <p>“နှစ်ယောက်လုံးက ကြိုးစားချင်စိတ် ရှိတဲ့သူတွေမို့ အဖွဲ့အစည်းမှာ မင်းတို့အတွက် နေရာတစ်နေရာ သေချာပေါက် ရှိမှာပါ...”</p> <p> </p> <p>“ဒါကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်မသေးပါနဲ့။ နောက်ဆုံးစက္ကန့်အထိ တတ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံးသာ ကြိုးစားပါ...”</p> <p> </p> <p>ကျိုးရီနှင့် ကျိုးလီချင်တို့ နှစ်ယောက်လုံး မျက်လုံးများထဲတွင် မီးတောက်များ တောက်လောင်လာကာ လက်သီးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စကားကြောင့် သူတို့၏ မျက်နှာများ ပြန်လည် ညှိုးနွမ်းသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ယန်ချင်းက ညင်သာစွာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> “တကယ်လို့ မင်းတို့သာ ဝင်ခွင့်ရသွားခဲ့ရင် ဆန္ဒရှိမယ်ဆိုရင် မိဘတွေရဲ့ အုတ်ဂူတွေကို အဖွဲ့အစည်းဆီ ပြောင်းရွှေ့ဖို့ ကူညီပေးလို့ ရတယ်...”</p> <p> </p> <p>“ အဘိုးကို ပြန်ခေါ်လာဖို့က နည်းနည်းလေး အလုပ်ရှုပ်နိုင်ပေမဲ့ ပြဿနာတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ မင်းတို့သာ အဖွဲ့အစည်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေ ဖြစ်လာသရွေ့ ကျန်တာအဆင်ပြေသွားလိမ့်မယ်...”</p> <p> </p> <p>ကျိုးရီက ဝမ်းနည်းစွာ ပြုံးရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ရပါတယ်... သူတို့ အခု ရှိနေတဲ့ နေရာမှာပဲ အဆင်ပြေပါတယ်၊ အဖေနဲ့ အမေလည်း အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်ချင်ကြမှာပါ”</p> <p> </p> <p>“နောက်ဆုံးမှာ အခြေအနေတွေ ဘယ်လိုပဲ ပြောင်းလဲသွားပါစေ...ကျိုးမျိုးနွယ်စုဝင်တွေအဖြစ် သူတို့ ထားရှိခဲ့တဲ့ ကြည်ညိုလေးစားမှုနဲ့ ဂုဏ်ယူမှုတွေကိုတော့ ပြောင်းလဲသွားစေမှာ မဟုတ်ပါဘူး...”</p> <p> </p> <p>“သူတို့ကို ကျိုးမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဘိုးဘေးသင်္ချိုင်းမှာ ဂုဏ်ပြု မြှုပ်နှံပေးခဲ့ကြတယ်၊။ အချင်းချင်း အဖော်ပြုရင်း သူတို့ ကောင်းကင်ဘုံမှာ အေးအေးချမ်းချမ်း အနားယူနေကြမှာပါ...”</p> <p> </p> <p>“အဘိုးကတော့ မျိုးနွယ်စုကို စွန့်ခွာဖို့ သဘောတူမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာတယ်။ သူ့ရဲ့ ဘဝတစ်ခုလုံးက အဲဒီမှာပဲ အမြစ်တွယ်နေတာလေ”</p> <p> </p> <p>“သူတစ်သက်လုံး သိကျွမ်းလာခဲ့တဲ့ အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ဖို့ တောင်းဆိုတာက သူ့အပေါ် မတရားရာ ကျလွန်းတယ်”.</p> <p> </p> <p>“အဘိုးက ကျွန်တော်တို့အတွက် အများကြီး ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး အများကြီး စတေးခဲ့ပြီးပြီမို့ သူ့ဆီကနေ ဘာမှ ထပ်ပြီး မတောင်းဆိုရက်တော့ပါဘူး...”</p> <p> </p> <p>“ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှအတွက် ကျိုးမျိုးနွယ်စုအပေါ် ဘာအငြိုးမှ မထားတော့ပါဘူး... တစ်ချိန်တုန်းက မထားခဲ့ဘူးလို့တော့ မဆိုလိုပါဘူး...”</p> <p> </p> <p>“မိဘတွေကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီး အဘိုး အကျဉ်းကျခံလိုက်ရတဲ့ ပထမဆုံးနှစ်မှာ... အဲဒီ ဆုံးရှုံးမှုက ပေးတဲ့ နာကျင်မှုတွေကြောင့် နှစ်ယောက်လုံး ခါးသီးမှုတွေ၊ ဒေါသတွေ၊ အငြိုးအတေးတွေနဲ့ အဆုံးမရှိတဲ့ချောက်ကမ်းပါးထဲကို ကျဆင်းသွားခဲ့ရတယ်”</p> <p> </p> <p>“မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ရွေးချယ်တဲ့ နေရာမှာ ဒီလောက်အန္တရာယ်များတဲ့ စမ်းသပ်မှုကို အသုံးပြုတဲ့ ကျိုးမျိုးနွယ်စုကို အပြစ်တင်ခဲ့တယ်”</p> <p> </p> <p>“ဘယ်အချိန်မှာ လက်လျှော့ရမလဲဆိုတာ မသိခဲ့တဲ့ အဖေ့ကိုလည်း အပြစ်တင်ခဲ့တယ်”</p> <p> </p> <p>“အဖေ့နောက်ကို ဇွတ်ပြေးဝင်သွားပြီး ကျွန်တော်တို့ကို မေ့ထားခဲ့တဲ့ အမေ့ကိုလည်း အပြစ်တင်ခဲ့တယ်...”</p> <p> </p> <p>“အသက်ရှင်နေလျက်နဲ့ အဆုံးမရှိတဲ့ နာကျင်မှုတွေကို ခံစားနေရမယ့်အစား မိဘတွေဆီ သွားခွင့်ရမယ့် သေဆုံးခွင့်လေးကို ငြင်းပယ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပြစ်ဒဏ်ကို ဝင်ခံပေးခဲ့တဲ့ အဘိုးကိုလည်း အပြစ်တင်ခဲ့တယ်...”</p> <p> </p> <p>ကျိုးရီ၏ အကြည့်များက အဝေးတစ်နေရာဆီသို့ လွင့်မျောသွားရင်း ဆက်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူတို့ကို အပြစ်မတင်တော့ပါဘူး”</p> <p> </p> <p>“သူတို့ရဲ့ သေဆုံးမှုနဲ့ စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုတွေကို မေ့ဖျောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပေမဲ့... သူတို့ စိတ်မပူရအောင် ရှေ့ဆက်လျှောက်လှမ်းဖို့က သားသမီးတွေအနေနဲ့ ထမ်းဆောင်ရမယ့် တာဝန်တစ်ခုပဲလေ”</p> <p> </p> <p>“ပြီးတော့ ဒါကကျိုးမျိုးနွယ်စုရဲ့ သားသမီးတွေအနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တာဝန်လည်း ဖြစ်တယ်...”</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အခြေအနေက မျိုးနွယ်စုထဲမှာ တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်ရပ်တော့ မဟုတ်ဘူး တကယ်တော့ အဲဒါကရှေ့ဆက်သွားဖို့ ကြိုးစားရာမှာ အထောက်အကူ ဖြစ်စေတဲ့ အရာတွေထဲက တစ်ခုပဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ မျိုးနွယ်စုထဲမှာ ရွေးချယ်ပွဲ လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ချစ်ရတဲ့သူတွေ ကျရှုံးပြီး သေဆုံးသွားချိန်မှာ အခု ကျွန်တော်တို့ ဖြတ်သန်းနေရသလိုမျိုး ဖြတ်သန်းခဲ့ရတဲ့ သူတွေ အများကြီး ရှိခဲ့ဖူးတယ်”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ သူတို့က ရှေ့ဆက်သွားခဲ့ကြပြီး အဲဒီရဲ့ ရလဒ်အနေနဲ့ ပေါ်ပေါက်လာတဲ့ မိသားစုအခွဲတွေက အဲဒါကို သက်သေပြနေတာပဲ...”</p> <p> </p> <p>“လီချင်နဲ့ ကျွန်တော်က ဘဝကို အပြည့်ဝဆုံး ရှင်သန်သွားမယ်လို့ ကတိပေးထားကြတယ်...”</p> <p> </p> <p>“မြင်တဲ့အတိုင်း အခုကျွန်တော်တို့ရဲ့ သနားစရာကောင်းတဲ့ ပုံစံတွေနဲ့ သိပ်တော့ ကောင်းကောင်း မလုပ်နိုင်သေးပေမဲ့ တိုးတက်လာအောင် ကြိုးစားသင်ယူနေပါတယ်...”</p> <p> </p> <p>“နောက်ဆုံးထွက်သက်အထိ အရှုံးမပေးဘဲ တိုက်ပွဲဝင်သွားတဲ့ အဖေ့လို... အဖေ့နောက်ကို လိုက်သွားတဲ့ အမေ့လို... ကျွန်တော်တို့အတွက် ရည်ရွယ်ထားတဲ့ ပြစ်ဒဏ်ဓားကို ခံယူဖို့ နည်းနည်းလေးတောင် မတွန့်ဆုတ်ခဲ့တဲ့ အဘိုးလို... ကျွန်တော်တို့လည်း ရဲရဲဝင့်ဝင့်နဲ့ နောက်ဆုံးထွက်သက်အထိ ကြိုးစားဖြတ်သန်းချင်တယ်...”</p> <p> </p> <p>ကျိုးလီချင်၏ လက်ကိုဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ကျိုးရီက ရွှင်လန်းစွာပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော်တို့ အသက်ရှင်ပြီး ကြီးပြင်းလာချင်တယ်...”</p> <p> </p> <p>“ပြီးတော့ တကယ်လို့ တတ်နိုင်ခဲ့ရင် ပြန်သွားပြီး သူတို့ရဲ့ အနစ်နာခံမှုတွေက အချည်းနှီးမဖြစ်ခဲ့ဘူးဆိုတာကို ပြသချင်တယ်...”</p> <p> </p> <p>လှိုက်လှဲစွာ သက်ပြင်းချရင်း ယန်ချင်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အစ်ကို ချီးကျူးပါတယ်။ အဖွဲ့အစည်းက မင်းတို့ စိတ်ကူးထားတဲ့ ဘဝမျိုး ရှင်သန်နိုင်ဖို့ သေချာပေါက် ကူညီပေးပါလိမ့်မယ်...”</p> <p> </p> <p>“ပြီးတော့ အစ်ကိုကလည်း တတ်နိုင်သမျှ နည်းလမ်းပေါင်းစုံနဲ့ မင်းတို့ကို ကူညီထောက်ပံ့ပေးသွားမှာပါ...”</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save