Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၈၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">သူတို့ အထဲမှာပဲ ရှိတယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဆရာက ကလေးတပည့် ငါးယောက် တိတိကျကျ တောင်းဆိုထားတာကို ဂိုဏ်းတူညီမက ဘာလို့ လေးယောက်ပဲ ပြန်ခေါ်လာရတာလဲ"</p> <p>ထန်ကျီမင်ဟု အမည်ရသော အမျိုးသားက သူ၏ဘေးရှိ ဂိုဏ်းတူညီမကို ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p>"မူလက ကျင့်ကြံခြင်းပါရမီ အတော်လေးကောင်းတဲ့ နောက်ထပ် မိန်းကလေးငယ်တစ်ယောက် ရှိခဲ့သေးတယ်၊ ဒါပေမယ့် သူက နည်းနည်း ထူးဆန်းတယ်"</p> <p>ကျီရှားက ဖြည်းညင်းစွာ စကားစပြောလာလေသည်။</p> <p>"သူက ကျွန်မရဲ့ စိတ်ခံစားချက်တွေကို အာရုံခံနိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်မကို အာရုံစိုက်လိုက်ရင် ကျွန်မရဲ့ အတွေးတွေကိုတောင် မြင်နိုင်စွမ်းရှိတယ်။ အဲဒီတုန်းက ကျွန်မ လျှို့ဝှက်ချက် ပေါက်ကြားလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့တာ။</p> <p>အဲဒီအချိန်အတွင်းမှာ ကျွန်မက သူနဲ့ နှစ်ယောက်တည်း ရှိနေတာမျိုးကို အမြဲတမ်း ရှောင်ရှားခဲ့ပြီး ကျွန်မရဲ့ စိတ်ခံစားချက်တွေနဲ့ အတွေးတွေကို အစွမ်းကုန် ထိန်းချုပ်ထားခဲ့လို့သာ သူ ဘာမှ သတိမထားမိခဲ့တာပါ"</p> <p>"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ တခြားသူတွေရဲ့ အတွင်းစိတ်အတွေးတွေကို မြင်နိုင်တယ်ဆိုတာမျိုး ငါ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး"</p> <p>ထန်ကျီမင်က ပြုံးလိုက်လေသည်။</p> <p>"ဂိုဏ်းတူညီမရဲ့ အဆိုအရ ဒီလောက် ထူးခြားတဲ့ မိန်းကလေးငယ်က ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းအဖြစ် အသုံးပြုဖို့ ပိုတောင် မကောင်းဘူးလား။ ဟင့်အင်း၊ ဟင့်အင်း၊ ဒီလို မိန်းကလေးမျိုးကို ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းအဖြစ် အသုံးပြုလိုက်တာက အရမ်း နှမြောစရာကောင်းလွန်းတယ်။ သူ့ကို ငါတို့ တန်ယန်ဂိုဏ်းက အသုံးပြုသင့်တာ"</p> <p>ထန်ကျီမင်က သူမ၏ ဘေးတိုက်မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်သည် "ဒါပေမယ့် ဒါတွေက ဂိုဏ်းတူညီမရဲ့ ဆင်ခြေတွေ မဖြစ်သင့်ဘူးလေ။ ဂိုဏ်းတူညီမက နဂါးတံခါးအဆင့်မှာ ရှိနေပြီး အဲဒီမိန်းကလေးက ဘာစွမ်းအားမှ မရှိဘူး။ ဂိုဏ်းတူညီမရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် ပေါက်ကြားသွားရင်တောင် ဘာဖြစ်သေးလဲ။</p> <p>ဂိုဏ်းတူညီမက အဲဒီမိန်းကလေး သိသွားမှာကို ကြောက်နေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဂိုဏ်းတူညီမက တစ်ခဏတာ သနားကြင်နာစိတ် ဝင်သွားပြီး သူ့ကို တမင်သက်သက် လွှတ်ပေးလိုက်တာလား"</p> <p>"ချွင်"</p> <p>ထန်ကျီမင်၏ စကားများ ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ။</p> <p>စိမ်းပြာရောင် ဓားရှည်တစ်လက်က သူ၏ လည်ပင်းပေါ်တွင် ဖိကပ်လျက်သား ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျီရှား၏ မျက်လုံးများက ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူ့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေလေသည်။</p> <p>ထန်ကျီမင်သာ နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်း ထပ်ဟလိုက်ပါက သူ၏ ခေါင်းပြုတ်ကျသွားတော့မည့်အလားပင်။</p> <p>"ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုထန်၊ ဂိုဏ်းတူအစ်မကျီရှား"</p> <p>ဆေးဖော်စပ်ရာအခန်း တိတ်ဆိတ်သွားချိန်မှာပင် တပည့်တစ်ဦးက တံခါးလာခေါက်လေသည်။</p> <p>ကျီရှားက သူ၏ လည်ပင်းမှ ဓားရှည်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဓားအိမ်ထဲသို့ အတင်းအကျပ် ထိုးသွင်းလိုက်ကာ လှည့်၍ ဆေးဖိုကိုသာ ဆက်လက် ကြည့်ရှုနေလေသည်။</p> <p>"ဝင်ခဲ့" ထန်ကျီမင်က သွေးစွန်းသွားသော သူ၏ လည်ပင်းကို သုတ်ဖယ်လိုက်လေသည်။</p> <p>ပြင်ပစည်းတပည့်က တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ဦးညွတ်လိုက်သည် "ဂိုဏ်းတူအစ်မကျီရှား၊ တောင်တံခါးဝမှာ ဂိုဏ်းတူအစ်မကို လာရှာတဲ့ ကလေးနှစ်ယောက် ရောက်နေပါတယ်။ သူတို့က ဂိုဏ်းတူအစ်မကို အစ်မအာဇီ လို့ ခေါ်ကြပါတယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့လည်း ပေါ့ပေါ့ဆဆ မလုပ်ရဲဘဲ ဂိုဏ်းတူအစ်မကို လာရောက် အကြောင်းကြားရတာပါ"</p> <p>"ကလေးနှစ်ယောက် ဟုတ်လား" ကျီရှားက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>"ဟုတ်ပါတယ်၊ တစ်ယောက်က ရှောင်မိုလို့ နာမည်ရပြီး နောက်တစ်ယောက်ကတော့ ကျန်းရှင်းလို့ နာမည်ရပါတယ်" ဟု ပြင်ပစည်းတပည့်က ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>"ကျန်းရှင်း" ဟူသော စကားလုံးကို ကြားသောအခါ ကျီရှား၏ မျက်မှောင်က ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ ကွေးညွတ်သွားလေသည်။</p> <p>ထန်ကျီမင်က ကျီရှားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဦးစွာ ဝင်ပြောလိုက်သည် "ဒီကလေးနှစ်ယောက်လုံးက ကျီရှားရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေပဲ။ သူတို့ကို ဧည့်သည်တော်တောင်ထွတ်ဆီ ခေါ်သွားပြီး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဧည့်ခံလိုက်ပါ။ သူတို့ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ မဆက်ဆံနဲ့၊ နားလည်လား"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို" ပြင်ပစည်းတပည့်က လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားလေသည်၊ လာရောက် အကြောင်းကြားရန် အလုပ်ရှုပ်ခံခဲ့သည်မှာ ကောင်းသွားကြောင်း သူ၏ အတွင်းစိတ်ထဲတွင် တွေးတောနေလေသည်။</p> <p>ထန်ကျီမင်က ကျီရှားကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်</p> <p>"ဂိုဏ်းတူညီမရဲ့ အတွေးတွေကို ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုဖြစ်တဲ့ ငါ အနည်းနဲ့အများတော့ နားလည်နိုင်ပါတယ်။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နှစ်အတော်ကြာ မွေးထားတဲ့ ခွေးတစ်ကောင်အပေါ်တောင် သံယောဇဉ်ဖြစ်တတ်သေးတာပဲ၊ လူတစ်ယောက်ဆိုရင်တော့ ဆိုဖွယ်ရာ ရှိသေးလို့လား။</p> <p>ဒါပေမယ့် ဂိုဏ်းတူညီမ၊ မင်းက လူတွေအများကြီးကို သတ်ခဲ့ပြီးပြီပဲ၊ ဒီတစ်ယောက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်လို့ရော ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ။ ဒါ့အပြင် ဂိုဏ်းတူညီမက သူ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးခဲ့ပေမယ့် သူက မင်းကို သူ့ဘာသာ လာရှာနေတာလေ။ ဒါက ကံတရားက ဖန်တီးထားတာဆိုတာ ပြသနေတာပဲ"</p> <p>"ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ဂိုဏ်းတူညီမ၊ သူ့ကို ထွက်ပြေးခွင့် မပေးလိုက်ပါနဲ့။ အခု ငါတို့ တန်ယန်ဂိုဏ်းက ရှန်းကွေ့ဂိုဏ်းနဲ့ ရန်သူတွေ ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ ဆရာက သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို မဖြစ်မနေ အဆင့်ချိုးဖျက် ဝင်ရောက်နိုင်မှ ရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့ တန်ယန်ဂိုဏ်းက ကပ်ဘေးကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>ထန်ကျီမင်က ကျီရှား၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီး ဆေးဖော်စပ်ရာအခန်းထဲမှ ထွက်သွားလေသည်။</p> <p>"ဂိုဏ်းတူညီမ၊ မင်းနဲ့ ငါ နှစ်ယောက်လုံးရဲ့ လက်တွေမှာ သွေးတွေ စွန်းထင်းနေပြီပဲ။ သနားကြင်နာတတ်ချင်ယောင် ဆောင်နေစရာ မလိုပါဘူး။ အနောက်ဘက်ဒေသမှာ ငါတို့က လူတွေကို မစားရင် တခြားသူတွေက ငါတို့ကို ပြန်စားလိမ့်မယ်"</p> <p>ထန်ကျီမင်၏ အသံက ဆေးဖော်စပ်ရာအခန်းထဲတွင် အေးအေးလူလူ ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။</p> <p>ကျယ်ဝန်းသော ဆေးဖော်စပ်ရာအခန်းထဲတွင် ကျီရှားတစ်ယောက်တည်းသာ တိတ်ဆိတ်စွာ မတ်တတ်ရပ်နေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရွံရှာမုန်းတီးမှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။</p> <p>ရှောင်မိုနှင့် ကျန်းရှင်းတို့က တံခါးစောင့်တပည့်၏နောက်မှ တန်ယန်ဂိုဏ်းထဲသို့ လိုက်ပါသွားကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ခြံဝင်းငယ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားကြလေသည်။</p> <p>လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ရှောင်မိုက ဘယ်ညာ ဝေ့ကြည့်နေခဲ့လေသည်။</p> <p>ဤဂိုဏ်းက အမှန်တကယ်ပင် ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ တပည့်များစွာ ရှိသော်လည်း လေပေါ်ပျံသန်းနိုင်သူမှာ အလွန် နည်းပါးလှသည်။</p> <p>သို့သော် ဤလောကတွင် ဂိုဏ်းအများစုက အမှန်တကယ်တော့ ဤအတိုင်းပင်ဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းချုပ်အများစုမှာ ရွှေအမြူတေအဆင့် သို့မဟုတ် သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်တွင်သာ ရှိကြလေသည်။</p> <p>သူ၏ ယခင်ဘဝများတွင် သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ဂိုဏ်းများက အဆင့်အတန်း မြင့်မားလွန်းလှသဖြင့် သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင် သာမန် အကြီးအကဲများ သို့မဟုတ် ထိန်းသိမ်းရေးခန်းမသခင်များသာ ဖြစ်နိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ဤသို့သော ဂိုဏ်းငယ်လေးကို မြင်သောအခါ ရှောင်မိုက အလိုအလျောက်ပင် အနည်းငယ် အသားမကျသလို ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p>သို့သော် ဤဂိုဏ်းက သူ ကြားခဲ့ရသည့်အတိုင်းပင် မိစ္ဆာဂိုဏ်းတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ အနောက်ဘက်ဒေသတွင် ဖြောင့်မတ်သော အမျိုးအစားတွင်ပင် ပါဝင်လေသည်။</p> <p>"မိတ်ဆွေငယ် နှစ်ယောက်လုံး ဒီနေရာမှာ လောလောဆယ် နေလို့ရပါတယ်" အပြင်စည်းတပည့်က ရှောင်မိုနှင့် ကျန်းရှင်းတို့ကို ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်လေသည်၊ "နောက်မှ မင်းတို့အတွက် အစားအသောက် နည်းနည်း လာပို့ပေးပါ့မယ်"</p> <p>"အစ်ကိုကြီး၊ အစ်မအာဇီက ဘယ်မှာလဲ" ကျန်းရှင်းက သူမ၏ လက်သေးသေးလေးများကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ယှက်ထားကာ စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်၊ "ကျွန်မတို့ အစ်မအာဇီကို တွေ့လို့ရမလား"</p> <p>"ဂိုဏ်းတူအစ်မကျီရှားက အခုလောလောဆယ် အလုပ်ရှုပ်နေတယ်။ သူ အားတဲ့အခါ မိတ်ဆွေငယ် နှစ်ယောက်ကို လာတွေ့ပါလိမ့်မယ်" ဟု ပြင်ပစည်းတပည့်က ရှင်းပြလိုက်လေသည်။ "တခြား ဘာမှမရှိတော့ဘူးဆိုရင် ငါ သွားလိုက်ပါဦးမယ်"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ အစ်ကိုကြီး၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုကြီး"</p> <p>"ရပါတယ် ညီလေး"</p> <p>ပြင်ပစည်းတပည့် ထွက်သွားပြီးနောက် ရှောင်မိုက သူ၏ အထုပ်အပိုးများကို ချထားလိုက်ပြီး မြည်းကို ချည်နှောင်လိုက်လေသည်။</p> <p>ဤခြံဝင်းသို့ ရောက်လာသောအခါ ရှောင်မိုက "အာဇီ" အကြောင်း သိမ်မွေ့စွာ စုံစမ်းမေးမြန်းခဲ့လေသည်။</p> <p>ကျန်းရှင်း၏ အစ်မအာဇီမှာ တန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ်၏ ကိုယ်ပိုင်တပည့် ဖြစ်နေပြီး သူမ၏ အဆင့်အတန်းက သာမန်ထက် ထူးကဲနေကြောင်း သိလိုက်ရလေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့်ပင် ဤပြင်ပစည်းတပည့်က တောင်းရမ်းစားသောက်သူ ကလေးနှစ်ဦးအပေါ် ဤမျှ ယဉ်ကျေးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုပြင်ပစည်းတပည့် ထွက်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် အမျိုးသမီးတပည့်တစ်ဦးက ခြံဝင်းရှေ့သို့ ပျံသန်းလာလေသည် "မိတ်ဆွေငယ် နှစ်ယောက်၊ ဂိုဏ်းတူအစ်မကျီရှားက ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး နောက်က လိုက်ခဲ့ပါ"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ နတ်မိမယ်အစ်မ" ရှောင်မိုက အပြစ်ကင်းစင်ဟန်ဆောင်ကာ လျင်မြန်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>အမျိုးသမီးတပည့်က မှော်ရတနာတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး ရှောင်မိုနှင့် ကျန်းရှင်းတို့ကို သိမ်းကျုံးခေါ်ဆောင်ကာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားလေသည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် ရှောင်မိုနှင့် ကျန်းရှင်းတို့က တောင်လေပြေထဲတွင် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ၏ ရနံ့များ သင်းပျံ့နေသော တောင်ထွတ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားကြလေသည်။</p> <p>အမျိုးသမီးက ရှောင်မိုနှင့် ကျန်းရှင်းတို့ကို ခြံဝင်းကျယ်ကြီးတစ်ခုထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။</p> <p>တံခါးကြီးတစ်ခုရှေ့တွင် အမျိုးသမီးက ဦးညွတ်ကာ အော်ပြောလိုက်သည် "ဂိုဏ်းတူအစ်မကျီရှား၊ မိတ်ဆွေငယ် ကျန်းရှင်းတို့ကို ခေါ်လာပါပြီ"</p> <p>"သူတို့ကို အထဲပေးဝင်လိုက်" အခန်းထဲမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>အခန်းထဲမှ အသံကို ကြားသောအခါ ကျန်းရှင်း၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်း အရောင်လက်သွားပြီး သူမ၏ နှလုံးသားက ပိုမို မြန်ဆန်စွာ မခုန်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။</p> <p>ဟုတ်တယ် အဲဒါ အစ်မအာဇီပဲ</p> <p>"ကျေးဇူးပြုပြီး အထဲဝင်ကြပါ" အမျိုးသမီးတပည့်က ၎င်းတို့အတွက် တံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်လေသည်။</p> <p>၎င်းတို့နှစ်ဦး အထဲသို့ ဝင်သွားပြီးနောက် တံခါးက အလိုအလျောက် ပိတ်သွားလေသည်။</p> <p>ဤနေရာက ဆေးဖော်စပ်ရာအခန်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဆေးဖို၏ အရှေ့တည့်တည့်တွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး မတ်တတ်ရပ်နေလေသည်။</p> <p>"အစ်မအာဇီ"</p> <p>ကျန်းရှင်းက ပျော်ရွှင်စွာ အော်ခေါ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ပြေးသွားလေသည်။</p> <p>သို့သော် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှ ပြေးပြီးနောက် ကျန်းရှင်းက တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိသွားသည့်အလား နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားလေပြီး သူမ၏ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်နေသော မျက်လုံးများထဲတွင် နားမလည်နိုင်မှုနှင့် အကြောက်တရားများ ပြည့်နှက်နေလေသည် "အစ်မအာဇီ"</p> <p>ကျီရှားက လှည့်လာပြီး ကျန်းရှင်းကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည် "အာရှင်း၊ မတွေ့ရတာ ကြာပြီပဲ"</p> <p>"အစ်မအာဇီ... ရှောင်ဟန်နဲ့ တခြားသူတွေက..." ကျန်းရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်လေးက အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားလေသည်။</p> <p>"ရှောင်ဟန်နဲ့ တခြားသူတွေ ဟုတ်လား။ အာရှင်း၊ ငါ့နှလုံးသားထဲမှာ ဘာရှိလဲဆိုတာကို မင်း မြင်ပြီးသွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p>ကျီရှားက သဲ့သဲ့မျှ ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ အနောက်ရှိ ဆေးဖိုကို ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p>"သူတို့ အထဲမှာပဲ ရှိတယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save