Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၉၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">မင်းနာမည်ကို ပြောစမ်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ပြေးလွှားနေရင်း ရှောင်မိုက မော့ကြည့်လိုက်ရာ ကျီရှားနှင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။</p> <p>ပြိုင်ဘက်မှာ ရှန်းကွေ့ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏အဆင့်မှာ ကျီရှားနှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်ရုံသာမက အနည်းငယ်ပင် ပိုမြင့်နေသေးသည်။</p> <p>ပြိုင်ဘက် ထိန်းချုပ်ထားသော ရုပ်သေးရုပ်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကျီရှားမှာ အရေးနိမ့်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>"ကျိုးရဲ့၊ ဒီနေ့ မင်း ဒီနေရာမှာ သေရမယ်"</p> <p>တန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏အဆင့်ကို အတင်းအကျပ် ချိုးဖျက်ကာ သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။</p> <p>တန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ်အတွက်မူ သူက မူလကတည်းက သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်နှင့် တစ်လှမ်းသာ ကွာဝေးတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူက မူလက အဆင့်အတန်းတစ်ခုရှိသော အရိုးတည်ဆောက်ပုံပါရှိသည့် ကောင်လေးများနှင့် ကောင်မလေးများမှ ဖော်စပ်ထားသော ဆေးလုံးများကို လဝက်ခန့် သုံးဆောင်လိုက်ရုံဖြင့် အောင်မြင်စွာ အဆင့်ချိုးဖျက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ယခုမူ နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤသို့ အတင်းအကျပ် အဆင့်ချိုးဖျက်ပြီးနောက် သူ၏တာအို ပြတ်တောက်သွားပြီး ဤဘဝတွင် နောက်ထပ် ဘယ်သောအခါမှ တက်လှမ်းနိုင်မည် မဟုတ်လျှင်တောင်မှ ကျိုးရဲ့ကို သတ်နိုင်သရွေ့ သူ ကျေနပ်ပြီ ဖြစ်သည်</p> <p>သေချာပေါက်ပင် တန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ် အဆင့်ချိုးဖျက်ပြီးနောက် သူ၏ သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်က အလွန်အမင်း မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေသော်လည်း ကျိုးရဲ့ကို ဖမ်းဆုပ်ကာ တိုက်ခိုက်နိုင်သေးသည်။</p> <p>ကျိုးရဲ့က တစ်လှမ်းချင်း နောက်ဆုတ်သွားလေသည်။</p> <p>သူ ဆင့်ခေါ်ထားသော ရုပ်သေးရုပ်တို့အားလုံးမှာ တန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ်၏ ထက်ပိုင်းခုတ်ပိုင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p>"ဒီမျိုးဆက်သစ်က စီနီယာကို ကူညီပေးဖို့ ရိုသေလေးစားစွာ တောင်းဆိုပါတယ်"</p> <p>ကျိုးရဲ့ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့မည့် အချိန်မှာပင် သူက ခေါင်းမော့ကာ အဝေးရှိ ကောင်းကင်ယံဆီသို့ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။</p> <p>ကျိုးရဲ့၏ အသံ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်။</p> <p>အနီရောင် ဓားရှည်ကြီးတစ်လက်က ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာပြီး တန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ်ကို ခုတ်ချလိုက်လေသည်။</p> <p>ထိုဓားတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဖိအားများ ပါဝင်နေပြီး လူတိုင်းက ၎င်းတို့၏ နှလုံးခုန်မြန်လာကာ ဝိညာဉ်များ ထိန်းချုပ်မရနိုင်လောက်အောင် တုန်ယင်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ကြရလေသည်</p> <p>"ဝုန်း"</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်။</p> <p>တန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ်ပင်လျှင် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ချေ။</p> <p>သူက သွေးမြူခိုးများအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ခုခံရန် အခွင့်အရေးပင် မရလိုက်ချေ</p> <p>၎င်းတို့၏ ဂိုဏ်းချုပ် သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ တန်ယန်ဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများက ခုခံလိုစိတ်များ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အလျင်စလို ထွက်ပြေးကြလေတော့သည်။</p> <p>သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ကောင်းကင်ယံမှ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာလေသည်။</p> <p>သူမက လွင့်မျောနေသော အနီရောင်ဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ သွယ်လျသော ခါးတွင် အနီရောင် ပိုးဖဲကြိုးတစ်ချောင်းကို တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်ထားလေသည်။</p> <p>သူမ၏ ပန်းထိုးဖိနပ်လေးများကလည်း အနီရောင်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူမ၏ ရှည်လျားသော ဆံကေသာကို စည်းနှောင်ထားသည့် ဆံစည်းကြိုးကပင် အနီရောင် ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p>သူမ၏ တောက်ပသော ကြက်သွေးရောင်ဂါဝန်နှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် သူမ၏ အသားအရေက နှင်းပွင့်အလား ဖြူဖွေးပြီး ပိုးသားအလား ချောမွေ့နေလေသည်။</p> <p>အမျိုးသမီး၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်က အလွန်အမင်း ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသည်၊ သူမ၏ အနီရောင်ဂါဝန်က ရင်ဘတ်တွင် အထက်သို့ မြင့်တက်နေပြီး နှင်းပင်လယ်အလား ဖြူဖွေးနုနယ်သော အသားအရေကိုပင် သဲ့သဲ့မျှ ဖော်ပြနေလေသည်။</p> <p>အမျိုးသမီးက ညင်သာစွာ လက်မြှောက်လိုက်ရာ အနီရောင် ချည်မျှင်များက တန်ယန်ဂိုဏ်းအထက်တွင် အဆက်မပြတ် ယှက်နွှယ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် အနီရောင် လှောင်ချိုင့်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။</p> <p>မည်သူမျှ ထိုအနီရောင် ပိုးသားလှောင်ချိုင့်ထဲမှ ခြေတစ်လှမ်းပင် အပြင်သို့ ထွက်ခွင့်မရှိတော့ချေ</p> <p>ဤအရာအားလုံးကို ကြည့်နေသော ကျိုးရဲ့မှာ တံတွေးကို ခိုးမြိုမချဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။</p> <p>ဒါက အနန္တတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲပဲ</p> <p>ဒါက မသေမျိုးအဆင့်က ကြီးမြတ်လှတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခုပဲ</p> <p>သူမအတွက်တော့ ငါတို့လိုလူတွေက ပုရွက်ဆိတ်တွေနဲ့ ဘာမှမကွာဘူး။</p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ငါတို့ ပုရွက်ဆိတ်တွေက သူမဘက်မှာ ရှိနေလို့ပဲ။</p> <p>"သတ်ကြ" ကျိုးရဲ့က ရှေ့သို့ လက်ညှိုးထိုးလိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများက မီးတောက်လုမတတ် တောက်ပနေလေသည်။</p> <p>"သတ်"</p> <p>ရှန်းကွေ့ဂိုဏ်း၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ မြင့်တက်လာပြီး တန်ယန်ဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားကြလေသည်။</p> <p>သေချာပေါက် သေရမည်ကို သိထားသဖြင့် တန်ယန်ဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများကလည်း အသေအလဲ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ကြရာ နှစ်ဖက်စလုံး ဒေါသတကြီးဖြင့် သွေးချောင်းစီးသွားကြလေသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ရှောင်မိုက ကျန်းရှင်းနှင့်အတူ တောင်အောက်သို့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ထွက်ပြေးသွားလေသည်။</p> <p>အနီရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးက အောက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ အကြည့်က ရှောင်မိုနှင့် ကျန်းရှင်းတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေသည်။</p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ရှန်းကွေ့ဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ရှောင်မိုနှင့် ကျန်းရှင်းတို့ကို သတိထားမိသွားလေသည်။</p> <p>ထိုကျင့်ကြံသူက ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ ရှောင်မိုနှင့် ကျန်းရှင်းတို့ကို တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် စိမ်းပြာရောင် ဓားရှည်တစ်လက်က ၎င်းတို့၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>ကျီရှားက ရုပ်သေးရုပ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီးနောက် ဓားချီတစ်ချက်ဖြင့် ရှန်းကွေ့ဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူကို ထက်ပိုင်း ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။</p> <p>"အစ်မအာဇီ" ကျန်းရှင်း၏ မျက်လုံးများက အရောင်လက်သွားလေသည်။</p> <p>"မင်းတို့နှစ်ယောက်..." ကျီရှား စကားမဆုံးမီမှာပင် သူမက လန့်ဖြန့်သွားပြီး သူမ၏ ဓားကို နောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်လေသည်။</p> <p>ကျီရှား၏ ဓားက သူမ၏အနောက်ရှိ အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးကို ခုတ်ပိုင်းမိတော့မည့် အချိန်မှာပင် သူမက အနီရောင် သွေးအငွေ့အသက်များ၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားကာ သစ်ပင်အိုကြီးတစ်ပင်နှင့် ဝင်တိုက်မိလေသည်။</p> <p>"အစ်မအာဇီ" ကျန်းရှင်းက စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမဆီသို့ ပြေးသွားရန် ကြိုးစားသော်လည်း ရှောင်မိုက ကျန်းရှင်းကို ချက်ချင်း ဆွဲဖမ်းထားလိုက်လေသည်။</p> <p>"စီနီယာသွေးမိစ္ဆာ၊ တန်ယန်ဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူတွေ သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက်ပဲ ကျန်ပါတော့တယ်"</p> <p>ရှန်းကွေ့ဂိုဏ်းချုပ် ကျိုးရဲ့က ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာပြီး သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသော ထန်ကျီမင်ကို ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်လေသည်။</p> <p>"အင်း" သွေးမိစ္ဆာဟု အမည်ရသော အမျိုးသမီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>သူမက လက်လှမ်းကာ ဘေးဘက်သို့ လှမ်းဆွဲလိုက်လေသည်။</p> <p>ကျီရှားက သွေးမိစ္ဆာထံသို့ လွင့်စင်လာပြီး သွေးမိစ္ဆာက သူမ၏ လည်ပင်းကို တင်းကျပ်စွာ ညှစ်ထားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ချလိုက်လေသည်။</p> <p>သွေးမိစ္ဆာက ဓားနှစ်လက်ကို ရှောင်မိုနှင့် ကျန်းရှင်းတို့၏ရှေ့သို့ ပစ်ချပေးလိုက်သည်၊ "မင်းတို့နှစ်ယောက်၊ ဓားတွေကို ကောက်ကိုင်လိုက်"</p> <p>ရှောင်မိုနှင့် ကျန်းရှင်းတို့က အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး ဘာရည်ရွယ်သည်ကို မသိသဖြင့် ဓားရှည်များကို ကောက်ကိုင်လိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်လေသည်။</p> <p>သွေးမိစ္ဆာက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်၊ "မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးက ပါရမီ အရမ်းကောင်းကြတယ်။ ငါ တပည့်လက်ခံဖို့ စဉ်းစားနေတာ။ ဒါပေမယ့် ငါ့တပည့် ဖြစ်လာဖို့ဆိုရင် အရင်ဆုံး သွေးစွန်းရမယ်။ အခု ကောင်လေးက ဟိုလူ့ကို သတ်၊ ကောင်မလေးက ဟိုမိန်းမကို သတ်။ သတ်ပြီးရင် ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့"</p> <p>"ငါက ခင်ဗျားရဲ့ တပည့် မဖြစ်ချင်ဘူးဆိုရင်ရော" ဟု ရှောင်မိုက မေးလိုက်လေသည်။</p> <p>"ဟင်" သွေးမိစ္ဆာမှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် ရယ်မောလိုက်လေသည်၊ "ဟားဟားဟား။ ကလေးလေး၊ ငါက မင်းကို ရွေးချယ်ခွင့် ပေးနေတာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါက မင်းကို အမိန့်ပေးနေတာ"</p> <p>သွေးမိစ္ဆာ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြက်သွေးရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်၊ "မင်း ငါ့တပည့် မလုပ်ဘူးဆိုရင်တော့ သေလိုက်တော့ နားလည်လား"</p> <p>"..." ရှောင်မိုက သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသော ထန်ကျီမင်ထံသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။</p> <p>"ရှောင်မို၊ ရှင် လူမသတ်ရဘူးနော်။ လူတစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်တာနဲ့ ဘယ်တော့မှ နောက်ပြန်လှည့်လို့ မရတော့တဲ့ လမ်းကို လျှောက်ရလိမ့်မယ်လို့ အဖေက အရင်တုန်းက ပြောဖူးတယ်" ကျန်းရှင်းက ရှောင်မို၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလေသည်။</p> <p>သို့သော် ရှောင်မိုက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ချောင်းများကို ဆွဲဖြုတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>ထန်ကျီမင်က ရှောင်မို၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်လိုက်ရာ တောင်းပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။</p> <p>ရှောင်မိုက လူသတ်သမားတစ်ဦးအလား သူ၏ရှေ့သို့ တက်သွားပြီး ဓားရှည်ကို မြှောက်ကာ အောက်သို့ ထိုးစိုက်လိုက်လေသည်။</p> <p>ထန်ကျီမင်၏ ရင်ဘတ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး ပူနွေးသော သွေးများက ရှောင်မို၏ ပါးပြင်ကို စွန်းထင်းသွားလေသည်။</p> <p>"မင်းအလှည့်ပဲ" သွေးမိစ္ဆာက ကျန်းရှင်းကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>သို့သော် ကျန်းရှင်းက ကျီရှားကိုသာ ဆက်တိုက် ကြည့်နေပြီး ခေါင်းကို အဆက်မပြတ် ခါယမ်းကာ တစ်လှမ်းချင်း နောက်ဆုတ်နေလေသည်။</p> <p>ကျီရှားက ဘာမျှမပြောဘဲ ကျန်းရှင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေလေသည်။</p> <p>"ငါ သုံးအထိ ရေတွက်မယ်" သွေးမိစ္ဆာက စိတ်မရှည်စွာဖြင့် သမ်းဝေလိုက်သည်၊ "သုံးရောက်တဲ့အထိ မင်း ဘာမှမလုပ်ဘူးဆိုရင် မင်းကို ငါ သတ်ပစ်မယ်"</p> <p>"သုံး"</p> <p>"မရဘူး"</p> <p>"နှစ်" သွေးမိစ္ဆာက အနီရောင် ဓားကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကျန်းရှင်း၏ ခေါင်းကို ခုတ်ချတော့မည့်ဟန် ပြင်လိုက်လေသည်။</p> <p>"ကျွန်မ မလုပ်နိုင်ဘူး"</p> <p>"တစ်"</p> <p>သွေးမိစ္ဆာ၏ ဓားရှည်ကြီး ကျလာတော့မည့် အချိန်မှာပင် ကျီရှားက ကျန်းရှင်းဆီသို့ အပြင်းအထန် ပြေးဝင်သွားလေသည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှောင်မိုက ကျန်းရှင်းထံမှ ဓားရှည်ကို လုယူလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ အပြင်းအထန် ထိုးစိုက်လိုက်လေသည်</p> <p>အသားကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသော ခံစားချက်က ဓားမှတစ်ဆင့် ရှောင်မို၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ စီးဆင်းလာလေသည်။</p> <p>ကျန်းရှင်း သတိဝင်လာချိန်တွင် ရှောင်မိုက ကျီရှား၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်ပြီးနေပြီဖြစ်ကာ ကျီရှားက ရှောင်မို၏ ပခုံးပေါ်သို့ မှီကျလာလေသည်။</p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."</p> <p>ရှောင်မို၏ နားအနီးတွင် ကျီရှားက သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် အပြုံးသဲ့သဲ့တစ်ခု ကွေးညွတ်သွားလေသည်။</p> <p>"အာရှင်းကို... သေချာ ဂရုစိုက်ပေးပါနော်"</p> <p>ကျီရှား၏ စကားများ ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က သွေးအိုင်ထဲသို့ နောက်ပြန် လဲကျသွားလေသည်။</p> <p>ရှောင်မိုက သူ၏ရှေ့ရှိ ကျီရှားကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် သွေးမိစ္ဆာထံသို့ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်သည်၊ "သူမကို... ကျွန်တော်ပဲ သတ်လိုက်မယ်"</p> <p>"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"</p> <p>သွေးမိစ္ဆာ၏ အနီရောင် နှုတ်ခမ်းများက လခြမ်းတစ်ခုအလား ကွေးညွတ်သွားလေသည်။</p> <p>သူမက ရှေ့သို့ တက်လာပြီး ရှောင်မို၏ရှေ့တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ သူ၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်၊ "မင်းနာမည်ကို ပြောစမ်း"</p> <p>"ရှောင်မို"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save