Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁၆၇၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">နဂါးသွေးဖြင့် ကြံ့ခိုင်အောင်လုပ်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>ချယ်ယုံက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟီးဟီး ကလေး ဒီလောက် မကျေမနပ်ဖြစ်မနေနဲ့။ မင်းက အမြတ်ကြီးရတဲ့သူပဲလေ"</p> <p> </p> <p>သူ၏ရှက်ရွံ့မှုနှင့် မကျေမနပ်မှုကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး လော့ချင်းယွင်က မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲ ဒီသိုင်းပညာနှစ်မျိုးက..."</p> <p> </p> <p>ချယ်ယုံ၏ အကြည့်မှာ စူးရှသွား၏။ သူက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ငါ နဂါးဓားနှစ်လက်ကနေ နားလည်ခဲ့တာပဲ… အဲဒါက ရှေးဟောင်းနဂါးစစ်ကနေ ဆင်းသက်လာတဲ့ သိုင်းစိတ်ဆန္ဒပဲ"</p> <p> </p> <p>" ရှေးဟောင်းနဂါးစစ်တစ်ကောင်"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်၏ မျက်ဆံများမှာ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး သူ၏နှလုံးသားမှာ ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>လော့ချင်းယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏သွေးများမှာ ရုတ်တရက် ပူလောင်လာသည်။</p> <p> </p> <p> ထိုခံစားချက်က ဤမျှ ကြောက်ရွံ့ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။ ၎င်းသည် ရှေးဟောင်းနဂါးတစ်ကောင်မှ ချန်ထားခဲ့သော သိုင်းပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ သွေးများမှာ ပို၍ပင် လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းလာပြီး ရေကဲ့သို့ ပန်းထွက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>လော့ချင်းယွင်မှာ အနည်းငယ် မူးဝေသွားပြီး ဒေါသတကြီး လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း ပြီးပြီလား…"</p> <p> </p> <p>သူ ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မေ့လဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ယွင်ရှောင်မှာ ပုံးတစ်ပုံးနှင့်တူသော ဖန်ခွက်တစ်ခွက်ကို ကိုင်ထားပြီး ၎င်းမှာ ထက်ဝက်ကျော် ပြည့်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ခေါင်းထဲမှ မူးဝေမှုမှာ ပြင်းထန်လာပြီး သူ မတ်တပ်ပင် မရပ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>"လစ်"</p> <p> </p> <p>သူက ဟိန်းဟောက်ပြီး လက်သီးဆုပ်လိုက်ရာ ယွင်ရှောင်ကို လွင့်စင်သွားစေသော နဂါးစွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့လက်ပေါ်မှ ဒဏ်ရာမှာ မြင်သာသော အရှိန်ဖြင့် သက်သာလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း အရှက်မရှိတဲ့ လူယုတ်မာ… နောက်တစ်ခါ ငါတို့ တိုက်ခိုက်ရင် မင်းအသက်ကို ငါ သေချာပေါက် ယူမယ်"</p> <p> </p> <p>လော့ချင်းယွင်၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်နေပြီး သူ၏ကိုယ်ပိုင်အသားနှင့် သွေးကို မြင်ရသောအခါတွင် သူသည် ကြီးစွာသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က တိုးတိုးလေး ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းက ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခုကို ခံစားခဲ့ရသလိုပဲ ပြောနေတာပဲ။ သွေးတွေက ထပ်စီးဆင်းလာမှာပါကွ၊</p> <p> </p> <p> ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ လုံလုံမရှိရင် မင်း တစ်သက်လုံး ရှေးဟောင်းနဂါးရဲ့ သိုင်းပညာတွေကို ဘယ်တော့မှ သင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>လော့ချင်းယွင်က ၎င်းကို စဉ်းစားပြီး အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု သိလိုက်ရသော်လည်း တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသလို ခံစားရသဖြင့် သူက နှာခေါင်းရှုံ့ပြီး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲ ကျွန်တော် အဲဒီတိုက်ကွက်နှစ်ကွက်ကို နည်းနည်းနားလည်ပေမဲ့ အပြည့်အဝတော့ မဟုတ်သေးဘူး။ ခင်ဗျား ထပ်ပြီး သရုပ်ပြပေးနိုင်မလား"</p> <p> </p> <p>သူက လေးစားစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချယ်ယုံက သူ့အား မျက်စောင်းထိုးပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း ဘယ်လောက်နားလည်နိုင်မလဲဆိုတာ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်နားလည်နိုင်စွမ်းအပေါ်မှာ လုံးဝ မူတည်တယ်။ မင်းကို ဒုတိယအကြိမ် သင်ပေးစရာအကြောင်း မရှိဘူး"</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>လော့ချင်းယွင်မှာ ခဏမျှ စကားမပြောနိုင်ဘဲ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီ ကျွန်တော် ပြန်သွားပြီး သေချာစဉ်းစားပါ့မယ်။ အခြား နတ်ဘုရားစွမ်းရည်နှစ်မျိုးကို သရုပ်ပြပေးဖို့ ခင်ဗျားကို ဒုက္ခပေးရပါ့မယ် အကြီးအကဲ။ ကျွန်တော် သေချာပေါက် သေချာကြည့်ပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>ချယ်ယုံက သူ၏မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"နဂါးစစ်ဓား လေးလက် ရှိတယ်။ ငါ့မှာ နှစ်လက်ပဲ ရှိတယ်။ ပြီးတော့ ငါ ဒီတိုက်ကွက်နှစ်ကွက်ပဲ သင်ယူထားတယ်။ ငါရရင် အခြားနှစ်ကွက်ကို မင်းကို သင်ပေးမယ်"</p> <p> </p> <p>လော့ချင်းယွင်  "..."</p> <p> </p> <p>ချယ်ယုံက မျက်စောင်းထိုးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာလဲ မင်း မကျေနပ်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>လော့ချင်းယွင်က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မဟုတ်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့..."</p> <p> </p> <p>သူက ခဏမျှ စကားမပြောနိုင်ဘဲ လှည့်စားခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် တစ်ဖက်လူမှာ သူ့မျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘေးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ထိုပညာရပ်နှစ်မျိုး၏ တန်ဖိုးမှာ သူ့အတွက် တကယ်ပင် ထူးခြားသည်။</p> <p> </p> <p>ချယ်ယုံက လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သွား သွား ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို မနှောင့်ယှက်နဲ့။ ငါသင်ယူရင် အခြားပညာရပ်နှစ်မျိုးကို မင်းကို သင်ပေးမယ် ငါကတိမဖျက်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ပြန်သွားပြီး သေချာလေ့လာလိုက်။ ငါ နောက်တစ်ကြိမ် တကယ့်တိုက်ပွဲကို မျှော်လင့်နေတယ်"</p> <p> </p> <p>လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် သူက လော့ချင်းယွင်ကို ပို့ဆောင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"နဂါးအိုကြီး မင်း အရှက်မရှိဘူး။ မင်း လူတွေကို ဒီလောက် သွေးတွေ အများကြီး သွေးထွက်အောင် လှည့်စားတယ်"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ထက်ဝက်ပြည့်နေသော နဂါးသွေးပုံးကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေသည်။</p> <p> </p> <p>"လိမ်တာလား"</p> <p> </p> <p>ချယ်ယုံက ဒေါသတကြီး ခုန်ထကာ အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း အဲလိုမျိုး စကားတွေ ပြောလို့မရဘူး။ ဒီနတ်ဘုရားစွမ်းရည်နှစ်မျိုးက တကယ်ကို တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ ရတနာတွေပဲကွ။</p> <p> </p> <p>ငါသာ ဒီကလေးကို မလေးစားရင် ဘာလို့ ပြသမှာလဲ။ ဒီနဂါးသွေးက ငါကိုယ်တိုင် လဲလှယ်ခဲ့တဲ့ဟာပဲ… အခု ငါ့ကို ပေး"</p> <p> </p> <p>"မင်းကို ပေးရမယ်လား။ မင်း နောက်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်"</p> <p> </p> <p>သူ့ကို တဟုန်ထိုး ပြေးလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယွင်ရှောင်မှာ တစ်ချက်လင်းလက်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သဲလွန်စမဲ့ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ချယ်ယုံက ထိတ်လန့်တကြားနှင့် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အကုန် မသုံးနဲ့။ ငါ့အတွက် နည်းနည်းချန်ထားခဲ့"</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ အဆင့်တစ်ဆယ် နဂါးသွေးဖြစ်ပြီး သူ့အတွက် မယုံနိုင်လောက်အောင် အသုံးဝင်ကာ ကြီးမားသော အကူအညီကို ပေးစွမ်းသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကောင်းကင်မှာ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်နေပြီး အနည်းငယ်မျှသော ပဲ့တင်သံမျှ မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာတွင် ယွင်ရှောင်က ကောင်းကင်တမန်ကုန်သည်အဖွဲ့အစည်းသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး သူ၏တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှုကို စတင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အဆင့်တစ်ဆယ် နတ်ဘုရားသွေးတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို လင်းမုတိအား ပေးပြီးနောက် သူက သူကိုယ်တိုင် စတင် စုပ်ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူက ဘောလုံးတစ်လုံးကို ဖြစ်ကတတ်ဆန်း ဆုပ်ကိုင်ပြီး သူ့လက်ဝါးထဲတွင် လည်ပတ်လိုက်သည်။ ကြီးမားသော နဂါးစွမ်းအားမှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက်လုံးရှိ သွေးကြောများမှတစ်ဆင့် စီးဆင်းသွားပြီး ၎င်းကို အဆက်မပြတ် အာဟာရဖြည့်ကာ ပြုပြင်ပေးနေသည်။</p> <p> </p> <p>"နဂါးသွေးနဲ့ ကြံ့ခိုင်အောင်လုပ်တာ… တကယ်ကို ဖြုန်းတီးတာပဲကွ"</p> <p> </p> <p>ချယ်ယုံ၏ ဒေါသတကြီးအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းက အသုံးမကျတဲ့ နဂါးသွေးတစ်ခုခုကို ရှာရုံပဲလေကွာ… ဒါပေမဲ့ မင်းက တကယ်ပဲ ဒီအဆင့်တစ်ဆယ် နတ်ဘုရားသွေးကို သုံးခဲ့တယ်"</p> <p> </p> <p>"ပါးစပ်ပိတ်ထား မဟုတ်ရင် ငါ အကုန်သုံးပစ်ပြီး မင်းကို တစ်စက်မှ မပေးဘူး"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ပြန်ဖြေပြီးနောက် အာဏာရှင်နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်ကို ထုတ်လွှတ်ကာ အဆက်မပြတ် ထူးဆန်းသော ကိုယ်နေဟန်ထား အမျိုးမျိုးကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ စုတ်ပြဲသွားသည့်အလား သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ဒဏ်ရာများမှာ စုတ်ပြဲသွား၏။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏မျက်နှာမှာ စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူဖျော့သွားပြီး ချွေးစက်များ သူ့နဖူးမှ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မှိန်ဖျော့သော အနီရောင်အလင်းတစ်တန်း သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် လှည့်ပတ်နေပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အဆက်မပြတ် စုပ်ယူခံနေရသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စက္ကူကဲ့သို့ ကြည်လင်သော အရေပြားပေါ်တွင် သွေးကြောအချို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော သွေးကြောစုံမှတ်များမှတစ်ဆင့် စီးဆင်းကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အာဟာရဖြည့်ပေးနေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဝှူး"</p> <p> </p> <p>သူ၏သွေး၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ပူပြီး အလွန်အားကောင်းသဖြင့် ယွင်ရှောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းလာပြီး ပို၍ အားကောင်းလာကာ လျှို့ဝှက်ခန်းထဲတွင် သူ့ကို လောင်ကျွမ်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်မည်မျှကြာသည်မသိ မီးတောက်များ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်းသွားပြီး အဆက်မပြတ် အဖြူရောင်မီးခိုးငွေ့များ ထုတ်လွှတ်နေသော မီးလောင်ကျွမ်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>အနီးကပ် စစ်ဆေးကြည့်ရှုသောအခါတွင် သူ့တစ်ကိုယ်လုံးမှာ မီးလောင်ကျွမ်းနေပြီး သူ၏မဟူရာရောင် အရေပြားမှာ မီးသွေးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏နှာခေါင်းပေါက်များမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသက်ရှူသံများကသာ သူ အသက်ရှင်နေသေးကြောင်း သက်သေပြနေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဂျစ် ဂျစ်"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ကာဗွန်ပြာများမှာ ကွဲအက်လာကာ အမှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး တစ်စစီ ကျဆင်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ကာဗွန်အပေါ်ယံလွှာ၏ ကွဲအက်ကြောင်းများအတွင်းတွင် ရွှေရောင်အစင်းများ ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>ကာဗွန်ပြာများ အကွက်လိုက် ကွာကျသွားသည်နှင့် သူမ၏ ရွှေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော အရေပြားမှာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပိတ်ထားသော အခန်းထဲတွင် မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပ စင်ကြယ်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ရာ လျှပ်စီးတစ်ချက် တဒင်္ဂ လင်းလက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူက လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လက်ဟန်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ရာ ရွှေရောင်တံဆိပ်တစ်ခု သူ့လက်ဝါးထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်မှ ရွှေရောင်အလင်းမှာ ရုတ်တရက် ဆုတ်ခွာသွားပြီး သူ၏အရေပြားမှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သွားကာ ခြစ်ရာတစ်စမှ မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ငုံ့ကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရှင်းပြလို့မရနိုင်တဲ့ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ဆဋ္ဌမတံခါး ပွင့်သွားတာက နဂါးသွေးရဲ့ စွမ်းအားအားလုံးကို စုပ်ယူသွားတယ်။</p> <p> </p> <p>ဒါက ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကိုးပါးနယ်ပယ် ကြယ်ကိုးပွင့် အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ဖို့ အစီအစဉ်ကို ပျက်ပြားသွားစေတယ်။ အဲဒါက ကောင်းတဲ့အရာလား မကောင်းတဲ့အရာလား မသိဘူး"</p> <p> </p> <p>သူ၏များပြားလှသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များ၏ အကူအညီဖြင့် အာဏာရှင်နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်မှာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်လမ်းကြောင်းကို လုံးဝ ဖောက်လုပ်လိုက်ပြီဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ အောင်းချန်ခုံး၏ ပညာရပ်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တာပေါ့ ဒါက ကောင်းတဲ့အရာပဲ။ မင်းရဲ့ နယ်ပယ် ဘယ်လောက်ပဲ တိုးတက်တိုးတက် မင်း နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ထဲကို ဘယ်တော့မှ ဝင်ရောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ မင်းသိသင့်တယ်။</p> <p> </p> <p> မင်းရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ပြီးပြည့်စုံသွားပြီး သူတော်စင်အဖြစ် ထင်ရှားလာမှသာ ဒီကောင်းကင်အောက်က စွမ်းအားရဲ့ အန္တိမလမ်းကြောင်းပဲ"</p> <p> </p> <p>အသံတစ်သံ သူ့စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ ၎င်းမှာ ပင်းချန်က နတ်ဘုရားနယ်မြေကျောက်ပြားအတွင်းမှ သူနှင့် စိတ်ဖြင့် ဆက်သွယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်မှာ တစ်ဖက်လူမှာလည်း ဆဋ္ဌမတံခါးကို ဖွင့်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ယွင်ရှောင် ဆဋ္ဌမတံခါးကို ဖောက်ထွက်ပြီးနောက် သူ၏နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်များကြားတွင် သိမ်မွေ့သော ကြိမ်နှုန်းပဲ့တင်သံတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ၎င်းကို ပင်းချန်က ဖမ်းယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟမ် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ကျွမ်းကျင်မှုလား။ အာဏာရှင်နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်ကလွဲရင်၊ ဒါမှမဟုတ် အရမ်းမြင့်မားတဲ့ မွေးရာပါ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ရှိတဲ့သူတွေကလွဲရင် ဘယ်သူမှ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သူတော်စင်ဖြစ်ခြင်းကို မအောင်မြင်နိုင်ဘူး။</p> <p> </p> <p>ကံမကောင်းစွာနဲ့ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံနည်းက အာဏာရှင်နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်ရဲ့ လမ်းကြောင်းကနေ သွေဖယ်သွားခဲ့တာကြာပြီ။</p> <p> </p> <p> ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်စွမ်းရည်ကလည်း နောက်မှ ရခဲ့တာ… ဒါကြောင့် ငါ ထပ်ပြီး ရှေ့ဆက်ဖို့ ခက်မှာစိုးမိတယ်”</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က စိုးရိမ်ပူပန်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ပင်းချန်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တကယ်ပါပဲ ဒါကြောင့် မင်း ဆဋ္ဌမတံခါးကို ဒီလောက်မြန်မြန် ဖွင့်နိုင်ခဲ့တာ ငါအရမ်းအံ့အားသင့်သွားတယ်။ ဒါက ကံကြမ္မာပဲဖြစ်ရမယ် ဒါကြောင့် အရမ်းမစိုးရိမ်ပါနဲ့။ အရာအားလုံးက ကောင်းတဲ့လမ်းကြောင်းမှာ ရွေ့လျားနေတယ်"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းရဲ့ အရည်အချင်းက အားအကောင်းဆုံး နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်လို့ ချီးကျူးခံရတယ်။ မင်း သူတော်စင်နယ်ပယ်ထဲ ဝင်ရောက်နိုင်မယ်လို့ ဘယ်လောက် ယုံကြည်မှုရှိလဲ"</p> <p> </p> <p>ပင်းချန်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ သတ္တမတံခါးကို ဖွင့်ပြီး ထူးခြားတဲ့ စွမ်းအားရရှိဖို့ အခွင့်အလမ်း အရမ်းမြင့်တယ်။ နောက်ဆုံး အခက်အခဲအတွက်တော့... သမိုင်းမှာ အားအကောင်းဆုံး နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်ခဲ့တဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူက ငါမဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>သူ၏လေသံမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သရော်ခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ဆင့်သို့ ရောက်ရန်မှာ ယခင်အဆင့်သို့ ရောက်ရန်ထက် ပို၍ပင် အားစိုက်ထုတ်မှုနှင့် အခွင့်အလမ်း လိုအပ်ပြီး မည်သူက သူတို့ သေချာပေါက် လုပ်နိုင်သည်ဟု ပြောရဲမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>လော့ချင်းယွင်ကဲ့သို့ နတ်ဘုရားသွေး ပိုင်ဆိုင်ပြီး ယွင်ရှောင်ကဲ့သို့ မရေမတွက်နိုင်သော အခွင့်အရေးများဖြင့် ကောင်းချီးပေးခံရသူများမှလွဲ၍ သိုင်းပညာ၏ အန္တိမရည်မှန်းချက်မှာ လူများစွာအတွက် တစ်သက်တာ ကန့်သတ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ခပ်ပြုံးပြုံး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းရဲ့ အကောင်းဆုံးကို လုပ်ပြီး ကျန်တာကို ကံကြမ္မာကို ထားခဲ့လိုက်။ ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားတဲ့ ကံကြမ္မာတစ်ခု ရှိတယ်ဆိုတာ မင်းသိပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ပင်းချန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ ဆဋ္ဌမတံခါးကို အချိန်အတန်ကြာက ဖွင့်ခဲ့ပြီး အဲဒါကို လေ့လာဖို့ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့တာ။ အခုက မင်းနဲ့ အမြင်အချို့ လဲလှယ်ဖို့ အကောင်းဆုံးအချိန်ပဲ"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်မှာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွား၏။</p> <p> </p> <p>"ငါ ဒါ့ထက် ပိုမပျော်ရွှင်နိုင်တော့ဘူး"</p> <p> </p> <p>သူတို့က ချက်ချင်းဆိုသလို ကြာပန်းသဏ္ဌာန်ထိုင်ပြီး နတ်ဘုရားနယ်မြေကျောက်ပြားကို ဖြတ်ကျော်ကာ သူတို့၏ နတ်ဘုရားအာရုံများကို အသုံးပြု၍ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ဆက်သွယ်စကားပြောဆိုကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရက်ပေါင်းများစွာကြာပြီးနောက် အနီရောင်အလင်းတစ်တန်း လျှို့ဝှက်ခန်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အခန်းတစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်စေကာ ယွင်ရှောင်အပေါ်တွင် တောက်ပနေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏မျက်ခုံးမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားပြီး မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ရာ လေထဲသို့ ဖြစ်ကတတ်ဆန်း ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခု ကောင်းကင်မှ ပေါ်ထွက်လာပြီး သူက ၎င်းကို လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ၎င်းပေါ်တွင် မှော်စာလုံးများ လင်းလက်နေပြီး နတ်ဘုရားအတွေးတစ်ခု ၎င်းထဲမှ ဖတ်ရှုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဆယ်ရက်ကြာ ကာလ ကုန်ဆုံးသွားပြီး ထျန်းယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့အစည်းက သူတို့ကို မောင်းထုတ်ရန် လူများ လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင် လျှို့ဝှက်ခန်းမှ ထွက်သွားသောအခါတွင် သူက စုလျန်ရီမှာ တံခါးအပြင်ဘက်တွင် စောင့်နေပြီးဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ပြင်ဆင်မှုတွေ ဘယ်လိုနေလဲ"</p> <p> </p> <p>"အရာအားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ။ ဒါကြောင့် ငါတို့ မယူနိုင်တာတွေကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ကြစို့"</p> <p> </p> <p>“ခင်ဗျားတို့ ဘာလို့ တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေကြတာလဲ”</p> <p> </p> <p>သူ၏နတ်ဘုရားအာရုံကို တစ်ချက်ဖြန့်လိုက်သည်နှင့် ယွင်ရှောင်မှာ မိုင်ပေါင်းများစွာ အချင်းဝက်အတွင်းမှ လှုပ်ရှားမှုများကို အပြည့်အဝ သိရှိလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်တမန်ကုန်သည်အဖွဲ့အစည်းအတွင်းတွင် လူအနည်းငယ်သာ ရှိရုံသာမက ပတ်ဝန်းကျင်တွင်လည်း လူအနည်းငယ်သာ ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>စုလျန်ရီက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ သူတို့ကို ဒုက္ခပေးမှာ စိုးရိမ်လို့ သူတို့အားလုံးကို ထုတ်ပစ်လိုက်တယ်"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဲဒါ ကောင်းပါတယ်။ အနာဂတ်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် အခွင့်အရေးရှိရင် ကျုပ်တို့ သူတို့ကို ထပ်ပြီး စုစည်းနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>စုလျန်ရီက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ် တင်းရှန်က ကောင်းကင်တမန်ကုန်သည်အဖွဲ့အစည်းကို သိမ်းပိုက်ချင်တယ်။ အဲဒါက ဒီအဘိုးကြီးတွေကို မလွဲမသွေ သက်ရောက်မှုရှိလိမ့်မယ်။</p> <p> </p> <p>အနည်းဆုံးတော့ ရေတိုမှာ သူတို့က ထျန်းယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့အစည်းကို နာခံသရွေ့ သူတို့ အဆင်ပြေလိမ့်မယ်။ ငါ စိုးရိမ်တာက ရေရှည်မှာ သူတို့ ရှင်းလင်းဖယ်ရှားခံရမှာပဲ"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"စိတ်မပူပါနဲ့ ကျုပ်တို့ ဒီလို သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စလေးကိုတောင် သည်းမခံနိုင်ရင် တင်းရှန်က ဒီနေ့ ဒီနေရာကို ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။</p> <p> </p> <p>ကျုပ်တို့လည်း သွားကြစို့ နောက်ထပ် နေနေလို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး"</p> <p> </p> <p>ဝမ်ယိချန်းနှင့် အခြားသူများမှာ ထုပ်ပိုးပြီးဖြစ်သည်။ အသင်္ချေရတနာစတိုးဆိုင်တွင် အားကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ရာကျော်မှာ သူနှင့်အတူ ထွက်ခွာရန် ဆန္ဒရှိကြပြီး ထျန်းယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့အစည်းကို လက်အောက်မခံလိုကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြသနေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ယိချန်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယွင်ရှောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုယိချန်း မင်းရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ အဲလောက်ဆိုးရွားနေတာလား"</p> <p> </p> <p>သူ၏နတ်ဘုရားအာရုံအောက်တွင် ဝမ်ယိချန်း၏ ဒဏ်ရာများမှာ တစ်စုံတစ်ရာ တိုးတက်မှု မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ချန်ကျုံရှီးက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အစက အရှင်ဝမ်ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ဖိနှိပ်ထားပြီး တိုးတက်စပြုနေပေမဲ့ ချန်ဝူချုံက စကြဝဠာဓာတ်ပြားကနေတစ်ဆင့် လျှို့ဝှက်အတတ်တစ်ခုကို သုံးပြီး အရှင်ဝမ်ကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်လိုက်တာလေ… အဲဒါကြောင့် ဒဏ်ရာတွေ ပြန်ထလာပြီး ပိုဆိုးလာမယ့် အလားအလာကို ပြသနေတယ်"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အဲလိုလား။ ချန်ဝူချုံက ကောင်းတဲ့ငှက်တစ်ကောင် မဟုတ်ပေမဲ့ သူ ဒီလောက် ယုတ်မာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"ဟမ့် ငါသာ စကြဝဠာဓာတ်ပြားနဲ့ ဆက်သွယ်မှုကို အချိန်မီ ဖြတ်တောက်မထားရင် ငါ နေရာမှာတင် သေသွားလောက်ပြီ"</p> <p> </p> <p>ဝမ်ယိချန်းမှာ ဤအချိန်တွင် အိုမင်းပြီး အားနည်းနေပုံရပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ မကျေမနပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က သူ၏မေးစေ့ကို လက်ဖြင့် ထောက်ပြီး စဉ်းစားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူက မင်း စကြဝဠာဓာတ်ပြားပေါ်မှာ ချန်ထားခဲ့တဲ့ သဲလွန်စတွေကို ဖျက်ပစ်ဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်။ အဲဒါကို လုံးဝ သန့်စင်နိုင်ဖို့အတွက်ပေါ့။ မင်း ခုခံခဲ့မှာပဲ၊ ဒါကြောင့် အဲဒီဖြစ်စဉ်မှာ မင်း တိုက်ခိုက်ခံရတာ သဘာဝကျပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ဝမ်ယိချန်းက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်လောက် ယုတ်မာပြီး အရှက်မရှိလိုက်လဲ။ တော်ဝင်နယ်မြေရဲ့ အုပ်စိုးသူတွေက ငါ့ရဲ့ မွေးရာပါလက်နက်ကို တကယ်ပဲ လိုချင်တပ်မက်ဝံ့တယ်။ ငါ သူတို့ကို ဘယ်တော့မှ လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save