Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">အထွတ်အထိပ်အဆင့် နွေဦးကျင့်စဉ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>“နောက်ဆုံးတော့  ခြေထောက်နှစ်ဖက်လုံးမှာရှိတဲ့ အဓိက အပ်စိုက်မှတ် ခြောက်နေရာစလုံးကို တစ်ကြိမ်စီ နှိုးဆွပြီးသွားပြီ....”</p> <p> </p> <p>မှောင်မည်းနေသော ဂူအတွင်း၌ လော့ချန်သည် ဝေဒနာကိုခံစားရင်း အံကြိတ်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် သွေးကြောများ အပြိုင်းပြိုင်း ထောင်ထနေပြီး ချွေးစက်များမှာလည်း မျက်နှာပေါ်မှ တရဟော စီးကျနေသည်။</p> <p> </p> <p>ရက်ပေါင်းများစွာ ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း အပ်စိုက်မှတ် ခြောက်ခုလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် လှုံ့ဆော်ရသည့် နာကျင်မှုမှာမူ သည်းမခံနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်ပြီး အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လော့ချန်သည် ဇွဲဖြင့် အောင့်အည်းသည်းခံနေသည်။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် ၎င်းမှာ နာကျင်မှုသက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး သူ၏ အသက်အန္တရာယ်ကို အမှန်တကယ် ခြိမ်းခြောက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် သူသည် အပ်စိုက်မှတ် ခြောက်ခု၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သွေးကြောများကို ချီစွမ်းအားဖြင့် ကြိုတင် အကာအကွယ် ပေးထားသဖြင့် အတွင်းဒဏ်ရာရမည့် ဘေးကို များစွာ လျှော့ချထားသည်။ ကျန်ရှိနေသည်မှာ မရပ်မနား ခံစားနေရသည့် ဝေဒနာသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ မိမိကိုယ်မိမိ စိတ်မဖောက်ပြန်သွားစေရန်အတွက် ဤညှဉ်းပန်းမှုကို တစ်မျိုး ပြောင်းလဲတွေးတောကြည့်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက အရမ်းကြမ်းတဲ့ ခြေထောက်နှိပ်နယ်မှု တစ်ခုပဲ၊ ကျောက်ကပ် အကြောမှတ်တွေကို အားကုန်သုံးပြီး ဖိနှိပ်ခံနေရတာ”</p> <p> </p> <p>ထိုအတွေးကြောင့် နာကျင်နေသည့်ကြားမှ သူ အနည်းငယ်ပင် ရယ်ချင်သွားမိသည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်များမှာ ဒဏ်ရာရထားသော သားရဲတစ်ကောင် အသက်ငင်နေသကဲ့သို့ နှေးကွေးစွာ ကုန်လွန်နေသည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်တွင်မှ သူသည် ယနေ့အတွက် လေ့ကျင့်မှုကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ လော့ချန်သည် ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေလျက် ဂူနံရံကို မှီကာ နတ်ဘုရားတို့၏ မိစ္ဆာဖြိုခွင်းခြင်း လေ့ကျင့်ခန်းကို အဆုံးသတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် အပ်စိုက်မှတ်များတွင် ထိုးစိုက်ထားသော ဝိညာဉ်အပ်များကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>‘အပ်စိုက်မှတ် ခြောက်ခုတည်းနဲ့တင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တော့မလို ခံစားရတာ၊ ၃၆ ခုစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် လုပ်ရင် ဘာဖြစ်မလဲ၊ ငါ ချက်ချင်းပဲ နတ်ပြည် ရောက်သွားမလား မသိဘူး’</p> <p> </p> <p>လော့ချန် ထိုအတွေးကြောင့် တုန်လှုပ်သွားမိပြီး နောင်တွင် ဤနည်းစနစ်ကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းရမည့် အခြေအနေကို စိတ်ပင်မကူးရဲတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူ အချိန်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လက်တွေ့တွင် အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာပင် မကုန်သေးသော်လည်း ခံစားခဲ့ရသည်မှာ ဘဝတစ်ခုစာလောက် ကြာသွားသည်ဟု ထင်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသေမတတ် ခံစားချက်က လော့ချန်အား ဝမ်ယွမ်နှင့် ဤပညာကို တီထွင်ခဲ့သော ကိုယ်ခံပညာရှင်ကြီးအပေါ် အထင်ကြီးလေးစားစိတ်များ ပိုတိုးလာစေသည်။</p> <p> </p> <p>လူသားများထဲတွင် အလွန်နည်းပါးသော သူများသာ ကိုယ်ခံပညာ ပါရမီရှင်ဘွဲ့ကို ရနိုင်ကြသည်။ ထိုသူများ၏ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာမှုမှာ သာမန်လူများ မမီနိုင်သလို ချီသန့်စင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ အများစုထက်ပင် သာလွန်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>လော့ချန်မှာမူ ယခုမှ အခြေခံအဆင့်သာ ရှိသေးပြီး နာကျင်မှုဟူသော အနိမ့်ဆုံး စိတ်ခံစားမှုကိုသာ ရင်ဆိုင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။ သေခြင်းတရားကိုပင် မကြောက်သော အနှိုင်းမဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ရရှိရန် သူ သွားရမည့် လမ်းမှာ အလွန်ပင် ဝေးကွာနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီနေ့အတွက် မိစ္ဆာဖြိုခွင်းခြင်း လေ့ကျင့်ခန်း ပြီးပြီ၊ နောက်တစ်ခုကတော့ ငါ့ရဲ့ အဓိကကျင့်စဉ်ပဲ”</p> <p> </p> <p>လော့ချန် ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာဖြိုခွင်းခြင်း၏ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် နွေဦးကျင့်စဉ်မှာ ချစ်စရာ ကောင်းလှသည်။ ယခင်က တစ်နေ့လျှင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်စဉ် လည်ပတ်ခြင်းက စိတ်ရောလူပါ ပင်ပန်းစေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ထိုပင်ပန်းမှုများမှာ ကလေးကစားစရာကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ မုန်တိုင်းကို ကြုံဖူးသူအတွက် မိုးဖွဲလေးမှာ ဘာမှမဟုတ်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>လော့ချန်သည် ပုံမှန်အတိုင်း နွေဦးကျင့်စဉ်ကို စတင် ကျင့်ကြံသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချီစွမ်းအားများကို စုပ်ယူသန့်စင်ပေးသည့် စက်ဝန်းတစ်ခုအလား အလုပ်လုပ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်များ ကုန်လွန်သွားပြီး အရုဏ်ဦး၏ အလင်းရောင်များ စတင် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် လော့ချန်၏ မျက်လုံးများ ပွင့်လာသည်။ သူ၏ အခြေအနေပြကြေးမုံပြင်ပေါ်တွင် ကြယ်အလင်းတန်းလေးများအလား စာတန်းတစ်ခု တောက်ပလာသည်။</p> <p> </p> <p>နွေဦးကျင့်စဉ် - အထွတ်အထိပ်အဆင့်</p> <p> </p> <p>လော့ချန် ကြိုတင် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူ အောင်မြင်မှုမှတ် တစ်မှတ်ကို ထပ်မံ ရရှိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူသည် ထိုအရာအား ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျင့်စဉ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ လည်ပတ်ကြည့်ကာ အပြောင်းအလဲများကို ရှာဖွေသည်။</p> <p> </p> <p>အစပိုင်းတွင် ဘာမှ ထူးခြားမနေဟု ထင်ရသည်။ စွမ်းအင် စုပ်ယူမှုနှုန်းမှာ အတူတူပင်။ ဒန်တျန်၏ ပမာဏမှာလည်း တိုးမလာသလို သွေးကြောများမှာလည်း ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ဒါဆို ဘာတွေ ပြောင်းလဲသွားတာလဲ….။</p> <p> </p> <p>လော့ချန်သည် ကျင့်စဉ်ကို ရပ်လိုက်ပြီး ချီစွမ်းအား ပါသော လက်ဝါးချက်တစ်ခုကို လွှဲရိုက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း….</p> <p> </p> <p>ကျောက်နံရံတစ်ခုမှာ ချက်ချင်းပင် အမှုန့်ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်ထက် စွမ်းအား ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သောအခါ လော့ချန် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ့အတွေး မှန်တာပဲ....”</p> <p> </p> <p>သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“နွေဦးကျင့်စဉ်က အထွတ်အထိပ် ရောက်သွားတဲ့အတွက် ငါ့ရဲ့ ချီစွမ်းအားထဲက အညစ်အကြေးတွေကို ဖယ်ရှားပြီး သန့်စင်မှုကို ပြန်ပေးလိုက်တာပဲ၊ ဆေးဘုရင်ဂိုဏ်းက အစောပိုင်းမှာ လျှို့ဝှက် ပြုလုပ်ထားတဲ့ အနှောင့်အယှက်တွေကို ဖယ်ရှားလိုက်တာပဲ၊ အခု ငါ ကျင့်စဉ်ကို လည်ပတ်တိုင်း ငါ့ရဲ့ ချီစွမ်းအားက ပိုပြီး သန့်စင်လာတော့မယ်….”</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ သိမ်မွေ့သော အပြောင်းအလဲ ဖြစ်သော်လည်း လော့ချန်ကဲ့သို့ ဂရုတစိုက် ရှိသူအတွက်မူ အလွန်ပင် ထင်ရှားလှသည်။</p> <p> </p> <p>“အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းက လက်တစ်ကမ်းမှာပဲ”</p> <p> </p> <p>လော့ချန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှုများ ဝေစည်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>မီရှုဟွာ၏ ကျင့်ကြံမှု လမ်းညွှန်ချက်များအရ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ရန်အတွက် အတားအဆီး သုံးခုကို ကျော်လွှားရမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့မှာ ဝိညာဉ်၊ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ချီစွမ်းအား တို့ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ပထမတစ်ခုမှာ ဝိညာဉ် ဖြစ်သည်။ လော့ချန်သည် ယခင်က နှလုံးသားကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ဖူးသဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ သာမန်ထက် နှစ်ဆခန့် ပိုမို သန်မာနေပြီးသား ဖြစ်ရာ ဤအချက်ကို သူ စိတ်မပူပေ။</p> <p> </p> <p>ဒုတိယမှာ ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်သည်။ သူသည် မိစ္ဆာသားရဲအသား၊ ဝိညာဉ်ဆန်နှင့် အနှစ်သာရမွေးမြူရည်များကို ပုံမှန် သုံးစွဲနေသဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ကျန်းမာကြံ့ခိုင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ စိတ်ပူခဲ့ရသည်မှာ တတိယအချက်ဖြစ်သော ချီစွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဆေးလုံးများကို အလွန်အမင်း အားကိုးပြီး ကျင့်ကြံခဲ့သဖြင့် သူ၏ ချီစွမ်းအားမှာ မသန့်စင်ဘဲ ရှိနေမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ ဆေးလုံးများကို အလွန်အမင်း သုံးစွဲခြင်းက အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်စဉ်တွင် ကျရှုံးစေနိုင်သော အကြောင်းရင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုမူ နွေဦးကျင့်စဉ်မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သွားသဖြင့် ထိုစိုးရိမ်ပူပန်မှုမှာ အလိုအလျောက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“နောက်တစ်ဆင့်ကတော့....”</p> <p> </p> <p>လော့ချန် ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးကို ဘယ်လို ရအောင် လုပ်မလဲဆိုတာ စဉ်းစားရမယ်"</p> <p> </p> <p>သူ ချက်ချင်းပင် ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မဟုတ်သေးဘူး၊ ငါ အရင်ဆုံး ချီသန့်စင်အဆင့်ရဲ့ ထိပ်ဆုံးကို ရောက်အောင် လုပ်ရဦးမယ်"</p> <p> </p> <p>လော့ချန်သည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်မှုဘားကို ကြည့်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။ အဆင့် ၇ တွင်သာ ရှိသေးသော်လည်း အတွေးများကား အဝေးကြီးသို့ ကြိုရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးအတွက် မီရှုဟွာအား သူ မယုံကြည်ပေ။</p> <p> </p> <p>မီရှုဟွာ သူ့အား ကူညီချင်မှ ကူညီလိမ့်မည်။ သူ့အတွက် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းမှာ</p> <p>ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ စုရန်နှင့် ပြီးလျှင် လေလံပွဲများတွင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ရန် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူး….</p> <p> </p> <p>ခပ်တိုးတိုး တုန်ခါသံတစ်ခုက လော့ချန်အား သတိပြန်ဝင်လာစေသည်။</p> <p> </p> <p>“အပြင်မှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ….”</p> <p> </p> <p>သူ အမြန် ထရပ်ကာ အဝတ်အစား လဲလိုက်သည်။ ချီစုဆုံ အစီအရင်ကို သိမ်းပြီး ဆေးဖော်ဆောင်သို့ အပြေးထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ အပြင်သို့ ရောက်သောအခါ အသံမှာ ပိုကျယ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း….</p> <p> </p> <p>မိုးခြိမ်းသံကြီး တစ်ချက် မြည်ဟည်းသွားပြီး ငွေရောင် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်တွင် ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“မိုးကြိုးမုန်တိုင်းပဲ”</p> <p> </p> <p>လော့ချန် ရေရွတ်ရင်း ကျောက်နံရံကြားမှ လက်ကို အပြင်သို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မိုးပေါက်လေးများ သူ့လက်ပေါ်သို့ ကျလာသည်။</p> <p> </p> <p>ဆောင်းရာသီ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>နွေဦး၏ မိုးကြိုးသံနှင့်အတူ သက်ရှိအားလုံး ပြန်လည် နိုးထလာကြတော့မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save