Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ၃၅၉၄</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​မြောက်မြားလှစွာသော အင်အားကြီးမားလှသည့် ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း ဧကရာဇ်များသည် ဆယ်နှစ်ခန့် အချိန်ယူပြီး ပျံသန်းသွားလာပြီးမှသာ ရိုသေလေးစား လိုက်နာခြင်း ကောင်းကင်ဘုံမြို့ထံသို့ ရောက်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည်လည်း လွဲချော်သွားမည့် အချိန်ကို စိုးရိမ်သည့်အတွက် အစောကြီး ကြိုကာ လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ထာဝရရှင်သန်ခြင်း ဧကရာဇ်များက စုဝေးနေသည်နှင့်အမျှ ရိုသေလေးစား လိုက်နာခြင်း  ကောင်းကင်ဘုံမြို့ ပတ်ပတ်လည်မှာ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များကလည်း များပြားလာသည်။</p> <p> </p> <p>အချို့သော ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း ဧကရာဇ်များဆိုလျှင် အစောကြီးရောက်ပြီး တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>အခြားသူများကမူ နတ်ဘုရားခန်းမကြီးကို ထုတ်ကာ နေကြသလို ဂူများ တူးပြီး နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>အကုန်လုံးကလည်း အချိန်ရောက်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြ၏။</p> <p> </p> <p>ရိုသေလေးစား လိုက်နာခြင်း ကောင်းကင်ဘုံမြို့သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမှာ အလွန်ပင် စျေး ကြီးမားသည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်လွှာ အဆင့် ငါး အထက်များအတွက် လေးရာခိုင်နှုန်း ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို နေ့တိုင်း ပေးရန် လိုအပ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဒါဟာ သာမန် ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း ဧကရာဇ်များက တတ်နိုင်သည့် တန်ဖိုးမျိုး မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ရလဒ်အနေဖြင့် ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း ဧကရာဇ် အများစုကမူ မြို့ အပြင်ဘက်၌သာ နေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုဆယ်နှစ်ကျော်အတွင်း၌ ဂျင်ချန်ဟာ ခရမ်းကောင်းကင် ဓားဂိုဏ်းတွင်သာ တစ်ချိန်လုံး နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ထျန်းယွမ်ကလန်တွင် လုပ်နေချိန်ကကဲ့သို့ ကိစ္စများအားလုံးအား အကြီးအကဲ နုန်နှင့် တပည့်ဂိုဏ်းသားများကိုသာ လွှဲပေးထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မိမိကိုယ်တိုင်သည်မူ လာရာ အကြမ်းဖျဉ်းကို ညွှန်ပြပြီးသား ဖြစ်ပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ကုန်လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုတွင် ခရမ်းကောင်းကင် ဓားဂိုဏ်းဟာ အများကြီး ပြောင်းလဲသွားသည်ဟု ပြောရမည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ရက် ကုန်ဆုံးသည်နှင့် တစ်ခုက ပြောင်းလဲသည်။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်း၏ ပြိုကျလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သော အခြေအနေကလည်း အကြီးအကဲ နုန်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ပြန်လည် ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​ထွားကြိုင်း ဆင် အမတဂိုဏ်းကလည်း ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်ပေါင်းများစွာ၏ သေဆုံးခြင်းကို ဂရုမစိုက်ခဲ့သကဲ့သို့ တောက်လျှောက် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် မည်သည့် တောင်းဆိုမှုမှ လာမလုပ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ရိုသေလေးစား လိုက်နာခြင်း ကောင်းကင်ဘုံတွင် အဖွဲ့အစည်းများနှင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော အဖွဲ့အစည်းများနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ အားလုံးက သူတို့အကြားမှာ အခြေအနေကို တောက်လျှောက် စောင့်ကြည့်နေကြသည်ကို တွေ့ရပေမယ့် ထွားကြိုင်းဆင် အမတဂိုဏ်း၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ သူတို့ကို မှင်သက်စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒီလောက်ကြာနေပြီ။ ထွားကြိုင်းဆင် အမတဂိုဏ်းက တိတ်နေတုန်းပဲ။"</p> <p> </p> <p>"ထွားကြိုင်းဆင် အမတဂိုဏ်းက ကြောက်နေတာလား။"</p> <p> </p> <p>​"မုန်တိုင်းမလာခင် ငြိမ်သက်တာလို့ ဘယ်သူပြောခဲ့တာလဲ။ ငြိမ်သက်တာက တော်တော်လေး ကြာသွားပြီ ထင်တယ်။ ထွားကြိုင်း ဆင် အမတဂိုဏ်းက တစ်ခုခုကို ရှာတွေ့သွားလို့ ရပ်သွားတာလို့တော့ မပြောနဲ့နော်။"</p> <p> </p> <p>​"ထွားကြိုင်းဆင် အမတဂိုဏ်းရဲ့ ဘိုးဘေးက ဂိုဏ်းထဲမှာ မရှိဘူးလေ။ ဂိုဏ်းက ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း မဟာဘုရင် တစ်ယောက်ကိုမှ ပိုင်ထားတာ မဟုတ်ဘူး။ ကြည့်ရတာ သူတို့ မလှုပ်ရှားဘူးဆိုတာက ဘိုးဘေးတွေကို စောင့်နေတာ ဖြစ်မယ်။"</p> <p> </p> <p>ရိုသေလေးစား လိုက်နာခြင်း ကောင်းကင်ဘုံမြို့မှ အဖွဲ့အစည်းပေါင်းများစွာက ထိုသို့ သုံးသပ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် ထို ဂိုဏ်းနှစ်ဂိုဏ်းပေါ် အရိပ်အခြည်မှာ ဘယ်သောအခါမှ မရပ်တန့်သွားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>အချိန်တိုအတွင်း ဆယ်နှစ် ကုန်ဆုံးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုနေ့တွင် ဂျင်ချန်ဟာ ခရမ်းကောင်းကင် နတ်ဘုရား ခန်းမထဲမှ ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် အဓိကတောင်ထိပ်ပေါ်၌ ရပ်၍ အဝေးမှ အဆောက်အဦများကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ခရမ်းကောင်းကင် ဓားဂိုဏ်းမှ တပည့်ဂိုဏ်းသားများကို ပြန်ကြည့်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အကြည့်ကလည်း တဖြည်းဖြည်း ညင်သာလာပြီးနောက် ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ကာ စကားစ လာသည်။</p> <p> </p> <p>​" အမတ တစ်ထောင် ဗိုလ်ချုပ်ရာထူးကို ငါ့အပိုင် ဖြစ်အောင် လုပ်ရမယ်။ အဲဒါမှ အစွန်းရောက် ချီကို ရနိုင်မှာ။ နောက်ပြီး ရှေးဦးမူလ နတ်ဘုရား ခန်းမရဲ့ လက်နက်ဝိညာဉ်ကို နှိုးထနိုင်မယ့် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းပဲ။"</p> <p> </p> <p>ဂျင်ချန့်က တွေးပြီးနောက် တစ်ခဏချင်းမှာပင် သူဟာ ခရမ်းကောင်းကင် ဓားဂိုဏ်း၏ တောင်နောက်ဘက်သို့ ရောက်လာပြီး ထာဝရ ဝါးမြိုခြင်း သစ်ခွပန်း၏ အရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​ထာဝရ ဝါးမြိုခြင်း သစ်ခွပန်းဟာ ယခင် ဆယ်နှစ်ကအတိုင်း ဖြစ်သည်။ ကျောက်တုံးထဲမှာ မြှုပ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သူဟာ ထိုနေရာကို သူ၏ ပိုင်နက်ဟု သတ်မှတ်ထားပုံရသည်။ တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်သမျှ မရွှေ့လာပေ။</p> <p> </p> <p>ထာဝရ ဝါးမြိုခြင်း သစ်ခွပန်းကို ဆယ်နှစ်ကြာပြီးနောက် ပြန်တွေ့ရသောအခါ ဂျင်ချန့်ကလည်း သူ၏ အရှိန်အဝါက ယခင်ကထက် ပို၍ ခိုင်မာလာကြောင်း သိလာသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည်လည်း ကောင်းကင်လွှာ အဆင့်ကိုး ထာဝရရှင်သန်ခြင်း ဧကရာဇ်သာ ဖြစ်နေသေးသော်လည်း မဟာဘုရင် အဆင့်သို့ မတက်နိုင်သေးပေ။ သို့သော် အင်အားမှာ သိသိသာသာ တိုးလာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>​ထာဝရ ဝါးမြိုခြင်း သစ်ခွပန်းက ကောင်းကင်လွှာ အဆင့်ကိုး ထာဝရရှင်သန်ခြင်း ဧကရာဇ် ဆိုသော အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူဟာ အင်အား ကြီးမားသထက် ကြီးမားလာသည်။ စွမ်းအားကလည်း မွေးရာပါ ပါရမီရှင် ဆိုသော သူများကို ကျော်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>​"မင်းကို ကြည့်ရတာ ဆက်လက်ပြီး ဗီဇပြောင်းပြီး တိုးတက်နေတုန်းပဲ။ မင်းရဲ့ အဆင့်မြင့် သက်ရှိ ပုံစံကသာ ပြောင်းလဲလာတော့မယ်လို့ ခံစားရတယ်။"</p> <p> </p> <p>ဂျင်ချန်က တစ်ခဏချင်း ရေရွတ်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးက ဝေဝါးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည်လည်း ထာဝရဝါးမြိုခြင်း သစ်ခွပန်း၏ ဗီဇပြောင်းမှုကို အထင်သေးမိကြောင်း သိလိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှန်းဟွမ် သားရဲများ၏ အလောင်းများကို ဝါးမြိုခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်လာသည်။ ရှန်းဟွမ် ချီများကို သန့်စင်နိုင်ခဲ့သောကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့မဟုတ် ကောင်းကင်ဘုံ ဝါးမြိုခြင်း နတ်စွမ်းအားကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သောကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>အတိုချုပ် ပြောရသော် ထာဝရ ဝါးမြိုခြင်း သစ်ခွပန်း၏ အသွင်ပြောင်းလဲမှု လားရာဟာ မထူးခြားသော်လည်း ပုံမှန် မဟုတ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>​တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ပေါ်နေသော ထို လမ်းစဉ် သင်္ကေတများကပင် တိတ်တဆိတ် ကြီးထွားလာသည်။</p> <p> </p> <p>ထာဝရ ဝါးမြိုခြင်း သစ်ခွပန်းအား ပို၍ပင် ထူးဆန်းသလို ခံစားရစေ၏။</p> <p> </p> <p>​"ငါ ရက် အနည်းငယ်လောက် အပြင်သွားဦးမယ်။ မင်းက လူကြားထဲ ထွက်တာ အရမ်းများနေတော့ ဒီတစ်ခေါက် ငါ မင်းကို ခေါ်သွားလို့ မရဘူး။ မင်း ဂိုဏ်းမှာ ငြိမ်ငြိမ်နေနော်။ တကယ်လို့ အင်အားကြီးမားတဲ့ ရန်သူတွေကို တွေ့မယ်။ မင်းကလည်း အလဲမထိုးနိုင်ဘူး ဆိုရင် ရိုသေလေးစား လိုက်နာခြင်း ကောင်းကင်ဘုံမြို့ကို လာပြီး ငါ့ကို ရှာ။"</p> <p> </p> <p>ဂျင်ချန်ဟာ ထာဝရ ဝါးမြိုခြင်း သစ်ခွပန်းနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သုံးကာ ဆက်သွယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် အကြီးအကဲ နုန်နှင့် ချန်းရှုဖုန်းတို့ကို ရှာကာ ခဏထွက်သွားမည်ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​နောက်ဆုံးတွင် သူဟာ ဂရုစိုက်မှုနှင့် စီမံမှု အချို့ကို လုပ်ဆောင်ပေးပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ခရမ်းကောင်းကင် ဓားဂိုဏ်းအတွက်တင် မဟုတ်ပေ။ သူဟာ လူသားတစ်ယောက် အနေနှင့် သူ၏ တည်ရှိမှုများ အားလုံးဟာ ကောင်းကင်ဘုံကြီး တစ်ခုလုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားချိန် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူဟာ ပုံရိပ်ယောင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်မှ မျက်နှာဖုံးကို ရုပ်ဖျက်ထားသော အခြား လူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် သူဟာ ကောင်းကင်ဘုံ ရွှမ် အမတ ဆိုသော ရုပ်ဖျက်မှုကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ထာဝရရှင်သန်ခြင်း ဧကရာဇ် ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>​ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရုပ်ဖျက်ပြီးနောက် ဂျင်ချန်က ရိုသေလေးစား လိုက်နာခြင်း ကောင်းကင်ဘုံမြို့ အပြင်ဘက်တွင် ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ပြိုင်ပွဲ မစခင် သုံးရက်ခန့် လိုသေး၏။</p> <p> </p> <p>အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း ဧကရာဇ်များကလည်း နောက်ဆုံးနေ့ မရောက်ခင်အထိ မဝင်ချင်ကြပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ချမ်းသာသူ ဖြစ်သော ဂျင်ချန်သည် ထိုရက်အနည်းငယ်မှ ဝင်ကြေးလောက်ကို ဂရုစိုက်မနေပေ။ ထို့ကြောင့် ပထမဦးဆုံး ဝင်ရောက်ခဲ့ချိန်က ရထားသော ကျောက်ပြားကိုသာ တိုက်ရိုက် ယူထုတ်လာပြီး အတွင်းသို့ ဝင်၍ တည်းခိုခန်း တစ်ခုကို သွားရှာသည်။</p> <p> </p> <p>​"ငါက ချန်းရန်။ အမတ တစ်ထောင် ဗိုလ်ချုပ်ရာထူးကို ယှဉ်ပြိုင်မယ့် ပြိုင်ပွဲထဲကို နာမည်စာရင်း သွင်းချင်တယ်။ "</p> <p> </p> <p>ဂျင်ချန်က တည်းခိုခန်းထဲမှ အဆင့်မြင့်သော အခန်းတစ်ခုကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဂျင်ချန်သည် စာရင်းသွင်းသည့် နေရာကို နားလည်ပြီးသား ဖြစ်သည်။ ဒီလိုလုပ်ရန် လိုအပ်သမျှက ဒီမြို့ထဲတွင် မည်သည့်နေရာတွင်မဆို လက်နက်ဝိညာဉ်ကို လှမ်း၍ ပြော၍ ရသည်။ လက်နက်ဝိညာဉ်ကလည်း တုံ့ပြန်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် စာရင်းသွင်းမည့် လူ၏ အရှေ့တွင် ယှဉ်ပြိုင်ခြင်း တံဆိပ် ကျောက်ပြားက ပေါ်လာမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုကျောက်ပြားသည် မြို့အရှင်ထံတွင် စာရင်းသွင်းရခြင်း မဟုတ်ဘဲ လက်နက်ဝိညာဉ်ထံတွင် စာရင်းသွင်းရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​သို့ရာတွင် ဂျင်ချန်က ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ပြောထားသလို ကျောက်ပြားက မကျလာဘဲ ခဏကြာပြီးနောက် အရာရှိ ဝတ်စုံနှင့် မိန်းမတစ်ယောက်က ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသမီးသည် ကောင်းကင်ဘုံ မင်းသမီးနှင့် တူသည်။ ကျော့ရှင်းကာ ရည်မွန်သည်။ အမတ တစ်ပါးလို အရှိန်အဝါမျိုးကလည်း ထင်းထွက်နေသေး၏။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ အရှိန်အဝါနှင့် ရုပ်ရည်မှာ ဖြားယောင်းနိုင်စွမ်း ရှိလွန်းသည်။</p> <p> </p> <p>သူမက လှလွန်းသဖြင့် အစစ်အမှန်ဟုပင် မထင်ရပေ။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ နူးညံ့သော ရုပ်တွင် ထိုမှ ပြစ်ချက်တိုင်းကို ရှာရန်လည်း ခက်သည်။ သူမဟာ ပြီးပြည့်စုံလွန်းနေကာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ နတ်မိမယ်များနှင့် တူသည်။</p> <p> </p> <p>​"မင်းက အမတ တစ်ထောင် ဗိုလ်ချုပ်ရာထူးကို ယှဉ်ပြိုင်ချင်တာလား။ "</p> <p> </p> <p>ထိုမိန်းမပျိုက ဂျင်ချန်ကို ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ကြည့်ပြီး ပြောသည်။ သူမ၏ အသံမှာ အလွန်ပင် အေးစက်ကာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော စက်ရုပ်နှင့် တူသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဟုတ်ပါတယ်။"</p> <p> </p> <p>ဂျင်ချန်က ဂါရဝပြုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူဟာလည်း အမျိုးသမီး၏ အရှိန်အဝါကို မခံစားမိပေ။ မျက်လုံးကိုသာ မှိတ်လိုက်လျှင် သူမ ရှိနေသည်ကို သိရတော့မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူမဟာ မည်သူမှန်း သိလိုက်ပေသည်။ သူမဟာ ရိုသေလေးစား လိုက်နာခြင်း ကောင်းကင်ဘုံမြို့၏ လက်နက်ဝိညာဥ် ဖြစ်ရပေမည်။</p> <p> </p> <p>အပိုင်း ၃၅၉၄ ပြီး၏။</p> <p>​***</p> <p> </p>


Save