Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၅၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">မိုးကြိုးမီးတောက်စစ်သည် ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်းအစီရင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်မှာ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားမိသည်။</p> <p>မိမိတို့နှစ်ဦးမှာ သူတစ်ပါးကို ပြန်လည်ဓားပြတိုက်ခြင်း ခံရလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ တွေးမထားခဲ့မိချေ။</p> <p> </p> <p>​သို့သော် ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင်မူ ဤသည်မှာ သဘာဝကျလှပေသည်။</p> <p>ထိုအတောအတွင်း သူတို့နှစ်ဦး လုယူခဲ့သော ကျင့်ကြံသူများ၏ အရည်အသွေးမှာ ချင်းကျန်းတို့အဖွဲ့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်လှသည်။</p> <p> နှစ်ဖက်စလုံးမှာ အခြေခံအားဖြင့် အဆင့်အတန်းချင်း မတူညီကြသဖြင့် ချင်းကျန်းတို့အဖွဲ့မှာ ဤအတောအတွင်း သူတို့နှစ်ဦး မည်မျှအထိ စွမ်းဆောင်ထားနိုင်သည်ကို သိရှိကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>​"အဓိပ္ပာယ်မရှိလိုက်တာ"</p> <p> </p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး ဖန့်ချန်အား ထွက်ခွာရန် အချက်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​တစ်ဖက်လူတို့၏ ကျောက်စိမ်းပြားများမှာ ပြောင်စင်နေပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအား တစ်စက်မျှပင် မရှိချေ။</p> <p> ဤကဲ့သို့ အကျိုးအမြတ်မရှိသော တိုက်ပွဲမျိုးမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ဖြုန်းတီးခြင်းမှလွဲ၍ မည်သည့် အကျိုးကျေးဇူးမှ ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>​သူတို့နှစ်ဦး ထွက်ခွာတော့မည်ကို ရိပ်မိလိုက်သောအခါ ချင်းကျန်းနှင့်အဖွဲ့မှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ခွဲခြမ်း၍ ပျံတက်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာရှိ တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ရာပေါင်းများစွာထဲမှ အနည်းဆုံး ထက်ဝက်ခန့်မှာလည်း လောဘစိတ်များ နိုးကြားလာကြပြီး ချင်းကျန်းတို့နှင့်အတူ ဖန့်ချန်နှင့် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လိုက်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဟုန်မိတ်ဆွေ... မင်းရဲ့ နည်းစနစ်တွေက ဘယ်လောက်ပဲ စွမ်းပါစေဦး၊ အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူ ရာပေါင်းများစွာနဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင် ရှင် ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ "</p> <p> </p> <p>ချင်းကျန်းက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူက မချိပြုံးဖြင့် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်</p> <p> </p> <p>​"အစောကြီးကတည်းက ဟုန်မိတ်ဆွေကို ပြောခဲ့သားပဲ၊ ဒီနေ့ စစ်ဆေးပွဲမှာ အားလုံး စည်းစည်းလုံးလုံး မရှိရင် ကောင်းတဲ့အဆုံးသတ် ရမှာမဟုတ်ဘူးလို့။ ဒါကို ဟုန်မိတ်ဆွေက အကြံပေးချက်ကို မနားထောင်ဘဲ ဖန့်မိတ်ဆွေနဲ့ပဲ ဇွတ်အတင်း မဟာမိတ်ဖွဲ့ခဲ့တယ်။ ဖန့်မိတ်ဆွေရဲ့ နည်းစနစ်တွေက ဟုန်မိတ်ဆွေရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရထားတယ်ဆိုရင်တောင် မင်းတို့က လူနှစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတာလေ"</p> <p> </p> <p>​"နေဦး... သူမကိုယ်ပေါ်က ကျောက်စိမ်းပြားရဲ့ အရှိန်အဝါက သိပ်ကို ပြင်းထန်နေတာပဲ "</p> <p> </p> <p>"သူ့ကိုယ်ပေါ်ကဟာလည်း အတူတူပဲ "</p> <p> </p> <p>​လူအချို့မှာ သူတို့နှစ်ဦးနှင့် အနည်းငယ် နီးကပ်သွားသည့်အခါ သူတို့၏ ကျောက်စိမ်းပြားများမှ ထူးခြားသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p> ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အရေအတွက်မှာ အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားမှသာ ထွက်ပေါ်လာတတ်သော အရှိန်အဝါမျိုး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားလျှင်ပင် ခက်ခဲလှသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ရှေးဟောင်းမသေမျိုးများက ထည့်သွင်းပေးထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သာမန်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများဖြင့် လုံးဝ ဖုံးအုပ်၍ မရနိုင်ချေ။</p> <p>ဤသည်မှာ ကျွယ်မင်နတ်ဘုရားနန်းတော်က တမင်တကာ စီစဉ်ထားခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>​ချင်းကျန်းနှင့်အဖွဲ့မှာလည်း ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိသွားကြပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများနှင့်အတူ မျက်နှာများမှာလည်း အနည်းငယ် မူမမှန် ဖြစ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p> ကြည့်ရတာ... ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်နှင့် ဤဖန့်မိတ်ဆွေတို့၏ ပူးပေါင်းမှုမှာ ထိုစစ်ဆေးပွဲတွင် ယာယီအားဖြင့် တကယ့်ကို ကောင်းမွန်သော ရလဒ်များကို ရရှိထားပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ကဲ့သို့ အလုခံရပြီး လက်ဗလာဖြစ်နေသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အခြေအနေမှာ လားလားမျှ မဆိုင်အောင် ကွာခြားလွန်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>​"မြန်မြန် ကျောက်စိမ်းပြားတွေကို အပ်လိုက်စမ်း "</p> <p> </p> <p>တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှာ မျက်လုံးများ နီမြန်းလျက် မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ သူတို့နှစ်ဦးထံသို့ တိုက်ကွက်တစ်ခု စတင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်၏ အကြည့်မှာ စူးရှသွားပြီး လက်ကို မြှောက်ကာ မီးလျှံဖီးနစ် ပညာရပ်ဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> မီးလျှံဖီးနစ်မှာ တစ်ဖက်လူ၏ တိုက်ကွက်ကို ဝါးမြိုလိုက်ရုံသာမက၊ ချမ်းသာကြွယ်ဝတော့မည်ဟူသော အိမ်မက်ထဲတွင် နစ်မျောနေသည့် ထိုကျင့်ကြံသူကိုပါ တိုက်ရိုက် အရည်ပျော်အောင် လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​တစ်ဖက်လူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အကာအကွယ်မှာ မီးလျှံဖီးနစ်ရှေ့တွင် ပဲပြားတစ်ခုကဲ့သို့ နူးညံ့ပျော့ပျောင်းနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုမြင်ကွင်းမှာ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်နေကြသော ကျင့်ကြံသူ အများအပြားကို ချက်ချင်းပင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>​"အားလုံး သတိထားကြဦး၊ ဟုန်မိတ်ဆွေက မွေးရာပါ ဟေးဟွမ် ခန္ဓာ ပိုင်ရှင်ပဲ။ သူမလက်ထဲက မီးစွမ်းအားရဲ့ အာနိသင်က သာမန်ထက် ထူးကဲတယ်။ သာမန် တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ဦးကျော်လောက် ဝိုင်းတိုက်ရင်တောင် သူမကို နိုင်ဖို့ မလွယ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>​ချင်းကျန်းက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်</p> <p> </p> <p> "ဟုန်မိတ်ဆွေကို နှိမ်နင်းချင်ရင် ဒီနေရာက မိတ်ဆွေတွေ အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်မှ ဖြစ်မယ်။ အားလုံးပဲ လက်မနှေးကြနဲ့ဦး၊ ကိုယ့်မီးနဲ့ကိုယ် ပြန်လောင်နေရမယ် "</p> <p> </p> <p>​"မင်းတို့ နောက်ဆုတ်လိုက်ကြ၊ ဒီနှစ်ယောက်ကို ငါတို့ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းမယ်"</p> <p> </p> <p>အသံတစ်ခုမှာ ချင်းကျန်းတို့၏ နားထဲတွင် ဟိန်းထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုအေးစက်လှသော အသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လူတိုင်းမှာ မသိစိတ်မှ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p> အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လွန်ခဲ့သော ခဏလေးကပင် ထိုအသံရှင်သည် လူများကို ဦးဆောင်ကာ မိုးကြိုးမီးတောက်စစ်သည် ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်းအစီရင် ကို ခင်းကျင်း၍ သူတို့ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အဓမ္မ လုယူသွားခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​လူတိုင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မိုးကြိုးမီးတောက်မသေမျိုးဂိုဏ်းမှ မုံချင့်လင်သည် ကျင့်ကြံသူတစ်စုကို ဦးဆောင်ကာ ဖန့်ချန်နှင့် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်ကို အမှန်တကယ်ပင် မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>​"မင်းတို့... ငါတို့ဆီက ဝိညာဉ်စွမ်းအား တစ်ထောင်ကျော်ကို လုသွားပြီးပြီပဲ၊ ဘာလို့ ဒီနှစ်ယောက်ကိုပါ ကျုပ်တို့နဲ့ လာလုနေရတာလဲ "</p> <p> </p> <p>ချင်းကျန်းက သွားကြိတ်ကာ တိုးတိုးလေး မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​မုံချင့်လင်က သူ့ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ကာ ရုတ်တရက် ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်</p> <p> </p> <p>"ရှင်တို့ဆီက ဝိညာဉ်စွမ်းအား တစ်ထောင်ကျော်က အများကြီးလား ကျမတို့ အဖွဲ့ထဲကလူတွေ တစ်ယောက်နည်းနည်းစီ ခွဲယူလိုက်ရင်တင် ကုန်သွားပြီ။ ဒီနှစ်ယောက်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ရှင့်တို့ဆီက ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေက ဘာမှ အရေးမပါဘူး"</p> <p> </p> <p>​လူတိုင်း မှင်တက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ အသေးစိတ် ထပ်မမေးနိုင်သေးမီမှာပင် မုံချင့်လင် ဘေးက ကျင့်ကြံသူများက သူတို့ကို ဘေးသို့ မောင်းထုတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် ယခင်က မိုးကြိုးမီးတောက် ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်းအစီရင်၏ စွမ်းပကားကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဖြစ်သဖြင့် ဤလူအုပ်စုနှင့် ထပ်မံ ထိပ်တိုက်မတွေ့လိုကြတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>​"မိတ်ဆွေ... ကျမကို ပြန်တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး မဟုတ်လား "</p> <p> </p> <p>မုံချင့်လင်က ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်</p> <p> </p> <p>"အစကတည်းက ကျမ ပြောခဲ့သားပဲ၊ ကျမတို့နဲ့ လက်တွဲမှ အနာဂတ် ရှိမှာလို့။ ဒီမိန်းကလေးနဲ့ အတူရှိနေတာက ရှင့်ရဲ့ နည်းစနစ်တွေကို အလဟဿ ဖြစ်စေတယ်"</p> <p> </p> <p>​ခဏမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် သူမက ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်စွာဖြင့်</p> <p> </p> <p> "နေဦး... ရှင့်တို့နှစ်ယောက်က ကျင့်ကြံဖော် တွေတော့ မဟုတ်ကြပါဘူးနော် "</p> <p> </p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်၏ မျက်ခုံးများမှာ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>မုံချင့်လင်၏ စကားများမှာ သူမကို ဒေါသထွက်အောင် မလုပ်နိုင်သော်လည်း၊ သူမသည် ယခုအခါ မုံချင့်လင်တို့ အဖွဲ့၏ အင်အားကို အကဲခတ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်လူမှာ နောက်ပြန်လှည့်လာပြီး သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ရဲသည်ဆိုကတည်းက လုံလောက်သော ယုံကြည်ချက် ရှိနေပြီဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ယခင်ကနှင့် မတူဘဲ၊ ယခုအခါ မုံချင့်လင်၏ ဘေးတွင် တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ၁၇ ဦးတိတိ စုဝေးနေသည်။</p> <p> </p> <p>မုံချင့်လင် အပါအဝင်ဆိုလျှင် စုစုပေါင်း ၁၈ ဦး ဖြစ်ရာ၊ ထိုအရေအတွက်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူမ မပြောလျှင်ပင် လူတိုင်း ရိပ်မိကြသည်။</p> <p> </p> <p> တစ်ဖက်လူမှာ အချင်းချင်း ပူးပေါင်းကာ ကျွယ်မင်ကျင့်ကြံသူများအဖြစ် အတူတူ တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုကျင့်ကြံသူများထဲတွင် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်အနေဖြင့် အသေးစိတ် အချက်အလက် မရရှိထားသော မျက်နှာသစ်များစွာ ပါဝင်နေသည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော် သူတို့၏ အရှိန်အဝါမှာ ယွီဝူရှီး သို့မဟုတ် လင်းယွမ်တို့ထက် များစွာ လျော့နည်းလိမ့်မည် မဟုတ်သည်မှာ သိသာလှသည်။</p> <p> </p> <p>အလွန်ဆုံးရှိလှလျှင် တစ်ဆင့်မျှသာ ကွာခြားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>​"မင်းတို့က ဂိုဏ်းတူတွေပဲ"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​မုံချင့်လင်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်</p> <p> </p> <p>"မိတ်ဆွေ ရိပ်မိသွားတာလား မိတ်ဆွေက ကျမနဲ့ လက်မတွဲချင်ဘူးဆိုတော့ ကျမလည်း ဂိုဏ်းတူတွေနဲ့ပဲ အဖွဲ့တစ်ခု ဖွဲ့လိုက်ရတော့တာပေါ့။ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက တစ်ယောက်ချင်းဆိုရင် မိတ်ဆွေကို မယှဉ်နိုင်ပေမဲ့၊ သူတို့က မိုးကြိုးမီးတောက်မသေမျိုးဂိုဏ်းက ဖြစ်နေတာကြောင့် ကျမရဲ့ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်းအစီရင်ထဲမှာ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်တဲ့ စွမ်းအားတွေကို ထုတ်ဖော်နိုင်ကြတယ်"</p> <p> </p> <p>​"မင်းတို့ဆီမှာ... ဝိညာဉ်စွမ်းအား ဘယ်လောက်ရှိလဲ "</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​မုံချင့်လင် ဘေးရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်လူက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ သူတို့အပေါ်ကိုပါ ကြံစည်နေတာလား  ယခုတင် ထိုနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူ ရာပေါင်းများစွာမှာပင် ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်းအစီရင်ရှေ့တွင် ကျောက်စိမ်းပြားများကို လိမ်လိမ်မာမာ အပ်နှံခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား၊ ဤလူနှစ်ယောက်တည်းက ဘာများ တတ်နိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>​"အစီရင်ခင်းကျင်းကြ "</p> <p> </p> <p>မုံချင့်လင်၏ နှုတ်ခမ်းဖျားမှာ အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>​ခဏချင်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင် မြင်ကွင်းများမှာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်းကျန်းနှင့်အဖွဲ့မှာ ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်နှင့် ဖန့်ချန်တို့မှာ အရာအားလုံး ပျက်စီးနေသော ငရဲဘုံတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>အောက်ခြေတွင် အရာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းအရည်ပျော်စေနိုင်သော ချော်ရည်မြစ်ကြီး ရှိနေပြီး ကောင်းကင်ယံမှလည်း မိုးကြိုးများ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒါက ပုံရိပ်ယောင်မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် လိုင်းကြောင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲလာသည်။</p> <p> </p> <p> သူသည် တိတ်တဆိတ်ပင် ရှေးဦးနတ်ဘုရားမျက်လုံး ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ထိုမိုးကြိုးမီးတောက် ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်းအစီရင်ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ဝူရှီးက တာအိုပေါင်းစပ်ပြီးကတည်းက ဖန့်ချန်၏ ရှေးဦးနတ်ဘုရားမျက်လုံး အသုံးချမှုမှာလည်း အဆင့်ပေါင်းများစွာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ယခင်က တာအိုသုံးထောင်နယ်မြေ ထဲတွင် ဖန့်ဝူရှီး၏ ကျင့်ကြံမှု ဖြစ်စဉ်ကိုလည်း လေ့လာခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p> ခဏချင်းမှာပင် ဖန့်ချန်သည် ထိုခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်းအစီရင်နှင့် ပတ်သက်၍ အကြံအစအချို့ ရရှိသွားပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုစဉ်မှာပင် ပေတစ်ရာခန့် မြင့်သော ဘီလူးကြီးတစ်ကောင်မှာ ချော်ရည်မြစ်ထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်နှင့် ဖန့်ချန်ထံသို့ လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားသည်။</p> <p>ဤလက်သီးချက်၏ စွမ်းအားမှာ သူမ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး နည်းစနစ်ထက်ပင် အနည်းဆုံး တစ်ဆင့်မက သာလွန်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် အကယ်၍ ယနေ့တွင် သူမ တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိနေပါက ဤတိုက်ပွဲမှာ သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>​နှစ်ဦးသားမှာ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလျက် ထိုချော်ရည်ဘီလူးကြီး၏ လက်သီးချက်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော်လည်း ချော်ရည်မြစ်ထဲမှ ထိုကဲ့သို့သော ဘီလူးကြီး နောက်ထပ် ငါးကောင်မှာလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာကြပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်၏ စိတ်မှာ တဖြည်းဖြည်း လေးလံလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save