Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၅၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">တံလျှပ်တောင်ကြီး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်၏ မျက်နှာထက်တွင် ဝေခွဲမရသည့် အရိပ်အယောင်များ သိသိသာသာ ပေါ်လွင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၃၀ အတူဖြတ်သန်းခဲ့သည့် အချိန်ကာလများနှင့် ယခု တစ်လကျော်အတွင်း ထိတွေ့မှုများကြောင့် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖန့်ချန်အပေါ် အသိအမှတ်ပြုမှုတစ်မျိုး ဖြစ်ပေါ်နေခြင်းကို သက်သေပြနေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>​သူမ စိတ်လှုပ်ရှား ချီတုံချတုံဖြစ်နေချိန်တွင် ဖန့်ချန်ကလည်း သူမကို တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်နေသည်။</p> <p>သို့သော် သူက မျက်စိမှိတ်ထားသဖြင့် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်မှာ သတိမထားမိချေ။</p> <p> </p> <p>​"ဟင်း... ကြည့်ရတာ မိစ္ဆာ တွေထဲမှာ လူတိုင်းက ရှောင်ယွီလိုမျိုး ပေါ့ပျက်ပျက်နိုင်ကြတာ မဟုတ်ဘူးပဲ၊ ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ရဲ့ စရိုက်က အတော်လေး အေးဆေးတယ်လို့ ပြောရမလား "</p> <p> </p> <p>​ဤအချက်မှာ ဖန့်ချန်အတွက် အလွန်ပင် အကျိုးရှိလှသည်။</p> <p> ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်၏ စရိုက်က ပို၍ အေးဆေးလေလေ၊ သူမ၏ နှုတ်မှ စကားများကို တိုက်ထုတ်ရန် ပို၍ လွယ်ကူလေလေ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ကြာမြင့်စွာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ ချလိုက်သည်</p> <p> </p> <p>"ဖန့်မိတ်ဆွေ... ကျမတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ... တကယ်ပဲ ကျင့်ကြံဖော်အဖြစ် ပေါင်းဖက်လို့ မရပါဘူး၊ ကျမရဲ့ အခြေအနေက နည်းနည်း ရှုပ်ထွေးတယ်၊ ကျင့်ကြံဖော်ဆိုတာ ကျမအတွက်တော့ အနည်းငယ် မြင့်မြတ်လွန်းတဲ့ ဆုလာဘ်တစ်ခု ဖြစ်နေနိုင်လို့ပါ"</p> <p> </p> <p>​ရှုပ်ထွေးတယ်</p> <p>ဘာကြောင့် ရှုပ်ထွေးတာလဲ</p> <p>​သူမကိုယ်သူမ မှတ်ဥာဏ်တွေကို ချိုးဖျက်ပြီးသားမို့လို့၊ မချိုးဖျက်နိုင်သေးတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ မပေါင်းဖက်နိုင်ဘူးလို့ ယူဆနေတာလား အဲဒီလို မချိုးဖျက်နိုင်သေးတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကို မိစ္ဆာ အနွယ်ဝင် မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား။</p> <p> </p> <p>​ဒါမှမဟုတ်... လူသားအဖြစ် မှတ်ဉာဏ်တွေထက် မိစ္ဆာ  ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေက ပိုများနေလို့၊ သူမကိုယ်သူမ လူသားမျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘူးလို့ ခံစားနေရပြီး လူသားတွေနဲ့ သံယောဇဉ် မတွယ်ချင်တာလား။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်ပြီး</p> <p> </p> <p>"ဟုန်မိတ်ဆွေ... ဒီလောက်ထိ စိတ်မလေးပါနဲ့၊ ကျုပ်က အကြံပြုရုံသက်သက်ပါပဲ။ ကျင့်ကြံဖော် မဖြစ်နိုင်ရင်လည်း မိတ်ဆွေအဖြစ် ရှိနေလို့ ရတာပဲလေ။ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းခရီးဆိုတာ တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး ကူညီဖေးမကြမှ ပိုပြီး ခရီးပေါက်တာ မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်မှာ သိသိသာသာပင် စိတ်ပေါ့ပါးသွားတော့သည်။</p> <p>အကယ်၍ တစ်ဖက်လူကသာ အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုလာလျှင် သူမ မည်သို့ တုံ့ပြန်ရမည်ကို တကယ်ပင် မသိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>​သူမက ပြုံးလျက်</p> <p> </p> <p> "ဖန့်မိတ်ဆွေ ပြောတာ တကယ် မှန်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>​...</p> <p>​နောက်လအနည်းငယ်အတွင်း သူတို့နှစ်ဦးမှာ နေရာအနှံ့ ရောက်ရှိခဲ့ကြပြီး ဘေးဒုက္ခကျော်ဖြတ််ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဆိုး တို့၏ တိုက်ပွဲကိုလည်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>​ဤသတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဆိုးများမှာ ယင်လောက  ရှိ ယင်မိစ္ဆာများနှင့် အတော်လေး ဆင်တူနေသည်။</p> <p>နောက်ပိုင်းတွင် ဖန့်ချန်က ထိုနတ်ဆိုးအချို့နှင့် တမင်တကာ လက်ရည်စမ်း တိုက်ခိုက်ကြည့်ပြီးမှ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​၎င်းတို့မှာ အမှန်တကယ်ပင် ယင်မိစ္ဆာများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လူ့လောက  တွင် ရှင်သန်နေသော ယင်မိစ္ဆာများဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်များမှ ပြောင်းလဲလာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ဤနေရာရှိ သက်ရှိများ သေဆုံးပြီးနောက် ယင်လောကသို့ မသွားနိုင်ဘဲ လူ့လောကတွင်သာ လွင့်မျောနေကြခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်ခြေ များသည်။</p> <p> </p> <p>အရေအတွက် များပြားလာသည့်အခါ ကာလကြာသော် ဖူထူနယ်မြေ ထဲကကဲ့သို့ ဝိညာဉ်အချင်းချင်း ဝါးမြိုသည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဤသို့ဖြင့် မိမိတို့၏ ယင်သက်တမ်း မလောက်ငှမှုကို ဖြည့်တင်းကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အချင်းချင်း ဝါးမြိုခြင်းက အသိဉာဏ်ကို ထိခိုက်စေသဖြင့် နောက်ဆုံး အနိုင်ရရှိသူမှာ အစွမ်းထက်လာသော်လည်း အသိဉာဏ်မဲ့ကာ သွေးဆာပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပြင်းထန်သော သတ္တဝါများ ဖြစ်သွားကြရသည်။</p> <p> </p> <p>​သတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဆိုးတောင်တန်း တွင် ယင်ဓာတ်က အလွန်ပြင်းထန်လှရာ အချို့သော အချိန်များတွင် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဖူထူနယ်မြေနှင့်ပင် အနည်းငယ် ဆင်တူနေတတ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်များစွာကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး ထူးခြားသော ပတ်ဝန်းကျင်ကြောင့် ယင်မိစ္ဆာနှင့် ဆင်တူသော သတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဆိုးများစွာ ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ယခင်က ချင်းယွီမသေမျိုး သည် ဤတောင်တန်းကို အတော်လေး ကြောက်ရွံ့ရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းတစ်ခု ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ ဤနတ်ဆိုးများသည်... ဝိညာဉ်များ၏ ထူးခြားသော အစွမ်းများကို ဆက်လက် ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့က အလိုရှိလျှင် ကျင့်ကြံသူများမှာ ၎င်းတို့၏ တည်ရှိမှုကို လုံးဝ သတိမထားမိနိုင်ချေ။</p> <p> ၎င်းတို့က အမဲလိုက်ရန် ပြင်ဆင်ပြီး ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လိုက်မှသာ သာမန်ကျင့်ကြံသူများမှာ အလစ်အငိုက် အတိုက်ခံရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဘေးရှိ ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ကို ကြည့်ကာ</p> <p> </p> <p>"ဟုန်မိတ်ဆွေ... လင်းကွေ့ကြယ်တာရာနယ်မြေပေါ်မှာ သတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဆိုးတောင်တန်းနဲ့ ဆင်တူတဲ့ နေရာတွေ အများကြီး ရှိသလား "</p> <p> </p> <p>​"သတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဆိုးတောင်တန်းနဲ့ ဆင်တူတဲ့ နေရာလား..."</p> <p> </p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က သေချာ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်သည်</p> <p> </p> <p> "အနည်းဆုံးတော့ ကျမ အဲဒီလို နေရာမျိုး မကြားဖူးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တခြား ကျင့်ကြံသူတွေ ပြောတာတော့ ကြားဖူးတယ်၊ တခြား ကြယ်တာရာနယ်မြေတွေမှာလည်း သတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဆိုးတွေ ရှိတတ်တယ်တဲ့"</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန် တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေမိသည်။</p> <p>သူ့မျက်လုံးများက သတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဆိုးတောင်တန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးဆီသို့ ကျရောက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​ဘာကြောင့် ဒီမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဆိုးတွေ ပေါ်လာရတာလဲ</p> <p>ဘာကြောင့် လင်းကွေ့ကြယ်တာရာနယ်မြေရဲ့ တခြားနေရာတွေမှာ မရှိတာလဲ</p> <p>​တည်ရှိနေသရွေ့ အကြောင်းပြချက် ရှိရမည်။</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က ထိုအချက်ကို အမြဲ ယုံကြည်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>အထက်သုံးနယ်မြေ တွင် တစ်စုံတစ်ဦးက နည်းလမ်းအချို့ဖြင့် မရဏလမ်း ကို ပိတ်ဆို့ထားသည်နှင့် ဤနေရာတွင် သတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဆိုးများ ပွားများလာသည်ကို ဆက်စပ်တွေးတောကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​သူ့စိတ်ထဲတွင် ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။</p> <p>ပိတ်ဆို့ခံထားရသော မရဏလမ်းရသည် ထိုသတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဆိုးတောင်တန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးမှာ ရှိနေနိုင်မလား</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့်ပင် ရေတွက်မရသော ဝိညာဉ်များသည် မသိစိတ်ဖြင့် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ယင်လောကထဲသို့ မဝင်နိုင်တော့သဖြင့် ဤနေရာရှိ ယင်ဓာတ်များနှင့် ထိတွေ့ကာ အချင်းချင်း ဝါးမြိုရင်း ကျင့်ကြံသူများ အခေါ် သတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဆိုး များအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားကြခြင်း ဖြစ်နိုင်သလော။</p> <p> </p> <p>​"အကယ်၍ ငါသာ ဒီက မရဏလမ်းကို ဖွင့်နိုင်ရင် ယင်လောကရဲ့ အရင်းအမြစ်မျိုးစုံကို အသုံးချနိုင်လိမ့်မယ်။ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေအတွက်တင် မကဘဲ ယင်လောကအတွက်လည်း အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရှိလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလင်းကွေ့ကြယ်တာရာနယ်မြေနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်မြို့တော်က ယင်လောငယ် မှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဖူထူလောက မှာလားဆိုတာ မသိရသေးဘူး"</p> <p> </p> <p>​"ဖန့်ချန်ပဲ  မြန်မြန်ပြေး "</p> <p> </p> <p>အဝေးမှ အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းက ဖန့်ချန်၏ အတွေးကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​သူ မော့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်မှာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြန်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်</p> <p> </p> <p>"တစ်ဖက်လူက မြန်မြန်ပြေးသွားတယ်"</p> <p> </p> <p>​ပြောပြီးနောက် သူမက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်</p> <p> </p> <p>"အခုတော့ ရှင့်ရဲ့ နာမည်ဆိုးက ကျင့်ကြံသူတိုင်းရဲ့ နားထဲ ရောက်နေပြီ။ လူတိုင်းက ရှင့်ကို မြင်တာနဲ့ ထွက်ပြေးကြတော့တာပဲ။ ဒီအတိုင်းဆိုရင် ကျမတို့ရဲ့ ကျောက်စိမ်းပြားတွေမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ထပ်ဖြည့်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>​"ဘာထပ်ဖြည့်စရာ လိုသေးလို့လဲ"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ခါးရှိ ကြေးနီရောင်အဆင်း သန်းနေသော ကျောက်စိမ်းပြားကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ယခုအခါ ထိုထဲတွင် အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်စွမ်းအား သုံးသောင်းခန့် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့မှာ လင်းယွမ်၊ ယွီဝူရှီး တို့ကဲ့သို့သော သူများကို အကြိမ်ကြိမ် လုယက်ထားသည့် ရလဒ်များ ဖြစ်သည်။</p> <p>သာမန်ကျင့်ကြံသူများကိုမူ သူ သိပ်ပြီး လက်မလှုပ်ခဲ့ချေ။</p> <p>သူတို့ ထွက်ပြေးကြရခြင်းမှာ သူ လှုပ်ရှားခဲ့သည့် အကြိမ်အနည်းငယ်ကို မြင်တွေ့သူ များပြားခဲ့သဖြင့် သတင်းများ ပျံ့နှံ့သွားသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်၏ ကျောက်စိမ်းပြားတွင်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ တစ်သောင်းကျော်နေပြီဖြစ်ရာ စစ်ဆေးပွဲအပြီးတွင် နှစ်သောင်းကျော်အထိ ရောက်ရှိကာ ကြေးနီရောင် ကျောက်စိမ်းပြား ရရှိရန် အခွင့်အရေး ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>​"ကျုပ်ရဲ့ ကျင့်စဉ်က မကြာသေးခင်က ထူးထူးခြားခြား ဖြစ်နေလို့ နေရာတစ်ခုရှာပြီး တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရဦးမယ်။ ဒီကာလအတွင်းမှာ မင်း ဘယ်လို စီစဉ်ထားလဲ အခု ရပ်နားလိုက်မယ်ဆိုရင်တောင် ကျွယ်မင်ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ဖို့က သေချာသလောက်ပါပဲ"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ခဏမျှ တွက်ချက်ပြီးနောက်</p> <p> </p> <p>"ဝိညာဉ်စွမ်းအား တစ်သောင်းက သိပ်ပြီး စိတ်မချရသေးဘူး၊ ကျမ နောက်ထပ် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ငါးထောင်လောက် ရအောင် ထပ်ရှာဦးမယ်"</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်</p> <p> </p> <p>"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတိထားဦး၊ ရှန်ကွန့်ဂိုဏ်း  က မကြာသေးခင်က ကျုပ်တို့ကို လက်စားချေဖို့ အမြဲ ကြံစည်နေတာ"</p> <p> </p> <p>​"ကောင်းပါပြီ"</p> <p> </p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်၏ အကြည့်များမှာ အနည်းငယ် တည်ကြည်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်သည် လုံခြုံသော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေကာ တားမြစ်ချက် အစီရင်အချို့ကို ချမှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> ထို့နောက် ဖန့်လူသား ကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အား စောင့်ရှောက်ရန် ထားခဲ့ပြီးမှ ဝိညာဉ်ထွက်ခွာကာ သတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဆိုးတောင်တန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​အကယ်၍  ဖန့်ထျန်းဇွန် နှင့် ဖန့်ရွှမ်းယန် တို့ ပေါ်လာလျှင် ၎င်းတို့၏ အရှိန်အဝါကို ထိုက်ရွှီမသေမျိုး တို့ကဲ့သို့သော သူများက သတိပြုမိသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>​ယခုတစ်ကြိမ် ကျွယ်မင်နန်းတော်မှ တာဝန်ခံလာသူများထဲတွင် အဆင့် ၇ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး ဖြစ်သည့် ထိုက်ရွှီမသေမျိုး အပြင်၊ အဆင့် ၅ နှင့် အဆင့် ၆ များစွာ ပါဝင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သူမျှ လွယ်ကူသော ပြိုင်ဘက်များ မဟုတ်ကြချေ။</p> <p>၎င်းတို့သည် သတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဆိုးတောင်တန်းအတွင်း၌ မသေမျိုး များ ဝင်ရောက်ကာ လိမ်လည်ကူညီခြင်း မရှိစေရန် သေချာစွာ စောင့်ကြပ်နေကြမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်လူသား တစ်ဦးတည်းကိုသာ သူတို့ သတိမပြုမိနိုင်ကြောင်း ဖန့်ချန်က အပြည့်အဝ ယုံကြည်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>​ဝိညာဉ်ခန္ဓာမှာ ပျံသန်းသွားရင်း ခဏချင်းမှာပင် တောင်တန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုခရီးစဉ်အတွင်း ကျောက်စိမ်းပြားထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအားများအတွက် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး သေကျေအောင် တိုက်ခိုက်နေကြသော ကျင့်ကြံသူများကို သူ တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>နေရာ လေးခုစာအတွက် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို လုယူရင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဆိုးများနှင့် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေကြသော ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကိုလည်း တွေ့ခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>​ပို၍ နက်ရှိုင်းလေလေ၊ ယင်ဓာတ်က ပို၍ ပြင်းထန်လာလေလေ၊ သတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဆိုးများလည်း ပို၍ များပြားလာလေလေ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အစွန်အဖျားရှိ နတ်ဆိုးများနှင့် ယှဉ်လျှင် ဤနေရာရှိ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ချင်းစီမှာ  တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်  ၏ စွမ်းအားများ ရှိကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနတ်ဆိုးများသည် အသိဉာဏ်အချို့ ကျန်ရှိနေသေးပုံရပြီး၊ အပြင်ဘက်မှာ အန္တရာယ်များကြောင်းနှင့် ကျင့်ကြံသူများနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့နိုင်ကြောင်း သိကြသဖြင့် မိမိတို့ နယ်မြေမှ လွယ်လွယ်နှင့် မထွက်ကြချေ။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်မှာ ယခုအချိန်တွင် ယင်လောကသို့ ကူးပြောင်းထားသည့် အခြေအနေ မဟုတ်သဖြင့် ဤနတ်ဆိုးများမှာ သူ့ကို မမြင်နိုင်သလို သူ၏ တည်ရှိမှုကိုလည်း လုံးဝ သတိမထားမိကြချေ။</p> <p> </p> <p>​မည်မျှကြာသွားသည်မသိ၊ ဖန့်ချန်သည် ရုတ်တရက် ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်လိုက်သည်။</p> <p>သူ့ရှေ့တွင် တံလျှပ်ကဲ့သို့ ဝေဝါးနေသော၊ တစ်ခါတစ်ရံ ပေါ်လာလိုက် ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်နေသော ဧရာမ တောင်ကြီးတစ်လုံး ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့်ပင်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save