Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၅၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">သံယောဇဉ် တည်ဆောက်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​သတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဆိုးတောင်တန်းအတွင်းမှ လူရိပ်များ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး အစီအရီ ထွက်ခွာလာကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ကျင့်ကြံသူ အများစု၏ မျက်နှာထက်တွင် စိတ်ပျက်အားလျော့မှုများ အထင်အသား ပေါ်လွင်နေပြီး၊ အချို့မှာမူ မျက်နှာညှိုးနွမ်းမှောင်မှောက်လျက် တစ်စုံတစ်ယောက်အား ရန်ငြိုးဖွဲ့သော အကြည့်များဖြင့် တစိမ့်စိမ့် ကြည့်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​အချို့ကလည်း မကျေမနပ် ဒေါသထွက်ကာ အဖော်ဖြစ်သူများကို တတွတ်တွတ် မြည်တွန်တောက်ပန်း ပြောဆိုနေကြပြီး၊ အချို့မှာမူ မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မဖော်ပြဘဲ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း မျက်ဝန်းအိမ် အနက်ရှိုင်းဆုံး၌ မချိတင်ကဲ ဖြစ်နေသော အငွေ့အသက်များ ရံဖန်ရံခါ ဖြတ်ပြေးသွားတတ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်နှင့် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်တို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင်မူ လူသူကင်းမဲ့သော လဟာပြင်ဝိုင်းလေးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။</p> <p>မည်သည့် ကျင့်ကြံသူမှ ထိုသူနှစ်ဦးအနီးသို့ မကပ်ရဲကြချေ။</p> <p> </p> <p>​ကျင့်ကြံသူ အတော်များများကလည်း သူတို့ကို တိတ်တဆိတ် စိုက်ကြည့်နေကြပြီး ထိုသို့ ကြည့်ခြင်းဖြင့် သူတို့၏ မကျေနပ်ချက်များကို ဖွင့်ထုတ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ကျောက်စိမ်းပြားမှာမူ တောက်ပပြောင်လက်နေသော ကြေးနီရောင် အဆင်းဖြင့် လင်းလက်နေရာ မရေမတွက်နိုင်သော မနာလိုမှု၊ မနာလိုဝန်တိုမှုနှင့် နာကျည်းမှု အကြည့်များကို ဆွဲဆောင်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​မုံချင့်လင်၊ လင်းယွမ်နှင့် ယွီဝူရှီး တို့ကဲ့သို့သော သူများသည်လည်း ပထမဆုံး အချိန်မှာပင် ဖန့်ချန်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ကြသည်။</p> <p>သူ၏ ကျောက်စိမ်းပြားမှာ ကြေးနီရောင် သန်းနေပြီ ဖြစ်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အားလုံး၏ မျက်နှာများမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပျက်ယွင်းသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ယွီဝူရှီးသည် မိမိ၏ ကျောက်စိမ်းပြားကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုထဲရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပမာဏမှာ အလွန်သိပ်သည်းလှပြီး တစ်သောင်းကျော်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ နှစ်သောင်းအထိ ရောက်ရန်မှာမူ အလှမ်းဝေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>အသွင်ပြောင်းလဲမှု အဆင့်သို့ မရောက်နိုင်သဖြင့် သဘာဝကျစွာပင် ကြေးနီရောင် အလင်းတန်းကို မရရှိနိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>​ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ကျွယ်မင်ကျင့်ကြံသူအဖြစ် အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့လျှင်ပင်၊ များပြားလှသော ကျွယ်မင်ကျင့်ကြံသူများထဲမှ သာမန်ကာလျှံကာ တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>​ကျောက်စိမ်းပြား အရောင်ပြောင်းလဲနိုင်မှသာ အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိရန် အခွင့်အရေး ရှိပေမည်။</p> <p> ဤသည်မှာ သူတို့အတွက် အလွန်အရေးကြီးရုံသာမက၊ ထိုကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုးမှာ သာမန် မသေမျိုး များပင် ရရှိရန် ခဲယဉ်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒီတစ်ခေါက် ကျွယ်မင်နန်းတော်က လာတဲ့ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးကြီးက ဒီကောင်လေးကို တကယ်ပဲ သတိထားမိသွားနိုင်တယ်..."</p> <p> </p> <p>​"မဟုတ်သေးပါဘူး၊ ကြေးနီရောင် အလင်းတန်းလောက်နဲ့တော့ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးက သတိထားမိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ အဆင့် ၂၊ အဆင့် ၃ စစ်ဆေးရေးမှူးတွေကတော့ ဒီကောင်လေးကို အတော်လေး အရေးတယူ ရှိကြလိမ့်မယ်။ တစ်နေ့မှာ သူက ငါတို့ရဲ့ အထက်လူကြီး ဖြစ်လာနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>​ဤသို့ တွေးမိသည်နှင့် ယွီဝူရှီးမှာ စိတ်ထဲမှနေ၍ ပြင်းပြင်းထန်ထန် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍သာ ထိုစဉ်က ဤလူနှင့် အမှတ်မထင် မဆုံခဲ့လျှင် သူ၏ ကျောက်စိမ်းပြားထဲမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ဆုံးရှုံးသွားမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍သာ ထိုလူသည် တာအိုဂိုဏ်းမှ ဆင်းသက်လာသူ မဟုတ်ဘဲ၊ သူ့ကဲ့သို့ပင် တောက်ပသော နတ်ဘုရားမျက်လုံး ကို မပိုင်ဆိုင်ထားလျှင်၊ သူသည် ဤလူ၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို အလွယ်တကူ ခံရပါ့မလား။</p> <p> </p> <p>​ထိုစဉ်မှာပင် ယွီဝူရှီးသည် မုံချင့်လင်တို့အဖွဲ့ ဖန့်ချန်နှင့် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်တို့ထံ ချဉ်းကပ်သွားသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p> သူသည် စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်ရင်း ဖန့်ချန်တို့ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဖန့်မိတ်ဆွေ... နောင်ဆိုရင် ကျမတို့က လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေ ဖြစ်လာတော့မှာပါ။ သတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဆိုးတောင်တန်းမှာတုန်းကတော့ စစ်ဆေးပွဲမို့လို့ ကျမတို့ ရန်ဘက်ဖြစ်ခဲ့ကြပေမဲ့၊ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ဖြစ်သွားပြီးရင်တော့ တကယ့်ကို တာအိုမိတ်ဆွေ တွေ ဖြစ်သွားပြီပေါ့။ အရင်က စော်ကားမိတာတွေ ရှိရင်လည်း ဖန့်မိတ်ဆွေအနေနဲ့ စိတ်ထဲမထားပါနဲ့ဦးနော်"</p> <p> </p> <p>​မုံချင့်လင်က ပြုံးလျက် လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​လင်းယွမ်ကလည်း လိုက်ဖက်ညီစွာ ပြုံး၍</p> <p> </p> <p> "မုံမိတ်ဆွေ ပြောတာ အမှန်ဆုံးပါပဲ။ ကျုပ်တို့နဲ့ ဖန့်မိတ်ဆွေက မတိုက်ဘဲနဲ့ ခင်လို့မရတဲ့ သူတွေပေါ့။ နောင်ကျရင် အတူတူ သင့်တင့်လျောက်ပတ်စွာ နေထိုင်ကြတာပေါ့၊ သင့်တင့်လျောက်ပတ်စွာပေါ့"</p> <p> </p> <p>​ယွီဝူရှီးသည်လည်း ထိုအုပ်စုထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p>ထို့အပြင် မိမိကိုယ်မိမိ ကျွယ်မင်ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာတော့မည်ဟု ယုံကြည်နေကြသော အခြားသူများသည်လည်း ဖန့်ချန်နှင့် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်တို့ထံ လာရောက် စကားပြောဆိုကာ သံယောဇဉ် တည်ဆောက်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများ၏ အကြည့်မှာမူ ပို၍ပင် မနာလိုစရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​ချင်းယွီမသေမျိုး နှင့် အခြားသူများ၏ အကြည့်မှာ လူအုပ်ထဲသို့ အကြိမ်ကြိမ် ဝေ့ဝဲကာ မိမိတို့ဂိုဏ်းမှ မျိုးဆက်သစ်များကို ရှာဖွေနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​မကြာမီမှာပင် ကြာနီနတ်ဘုရားဂိုဏ်း မှ ပုဂ္ဂိုလ်သည် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ကို မြင်တွေ့သွားသည်။</p> <p> </p> <p> သူမသည် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်၏ ခါးရှိ ကျောက်စိမ်းပြားထံမှ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါကို တစ်ချက်တည်းနှင့် ခံစားမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"အောင်ပြီ"</p> <p> </p> <p>​ထို အဆင့် ၁ မသေမျိုး ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း၊ မကြာမီမှာပင် သူမ၏ အကြည့်မှာ ဖန့်ချန်ထံသို့ ကျရောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်နှင့် ပတ်သက်၍မူ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၃၀ အတွင်း ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်သည် သူ့လက်ထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်ကို သူမ သိရှိထားသလို၊ ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က သူ့နှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းကိုလည်း အလွန်ပင် သဘောတူခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​ယခု ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူမ၏ အကြည့်မှာ တောက်ပပြောင်လက်နေသော ကြေးနီရောင် အလင်းတန်းဆီသို့သာ လုံးလုံးလျားလျား ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"ကြေးနီရောင်..."</p> <p> </p> <p>​သူမသည် ချင်းယွီမသေမျိုးကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ အကြည့်ထဲတွင် မနာလိုမှုများ အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်</p> <p> </p> <p> "ချင်းယွီမိတ်ဆွေ... ရှင်တို့ရဲ့ ချင်းယွီနတ်ဘုရားဂိုဏ်း အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်။ နောင်ဆိုရင် ကျုပ်တို့ရဲ့ ဒီနယ်မြေမှာ ဂိုဏ်းအသီးသီးက ရှင်တို့ ချင်းယွီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကိုပဲ ဦးထိပ်ထားကြရတော့မယ် ထင်တယ်"</p> <p> </p> <p>​ချင်းယွီမသေမျိုးမှာ ပထမတွင် ဘာဖြစ်မှန်း မသိသေးသော်လည်း၊ ဖန့်ချန်ကို ရှာတွေ့ကာ သူ၏ ခါးရှိ ကြေးနီရောင် ကျောက်စိမ်းပြားကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ သူ၏ မျက်နှာထက်၌ တောက်ပသော အပြုံးကြီးတစ်ခု ပွင့်လန်းလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဟားဟားဟားဟား..."</p> <p> </p> <p>​သူက အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်ရာ ထိုလှေ ပေါ်ရှိ အဆင့် ၁ မသေမျိုး ပေါင်းများစွာ၏ အကြည့်များကို ဆွဲဆောင်လိုက်တော့သည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် ချင်းယွီမသေမျိုး ဘာကြောင့် ဤမျှအထိ ပျော်ရွှင်စိတ်လှုပ်ရှားနေရသနည်းဆိုသည်ကို အားလုံး သိသွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​သူတို့၏ အခြေအနေကို ပြန်ကြည့်လိုက်ကြသည့်အခါတွင်မူ...</p> <p> </p> <p>​"ဘိုးဘေး..."</p> <p> </p> <p>​ချင်းကျန်း နှင့် အခြားသူများသည် လှေပေါ်သို့ ပြန်ရောက်လာကြပြီး ခေါင်းငုံ့လျက် စိတ်ဓာတ်ကျနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်းကျန်း၏ ဘိုးဘေးဖြစ်သူမှာ သူ့မြေး၏ လက်ရှိပုံစံကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားသည်</p> <p> </p> <p>​"ရှုံးရင်လည်း ရှုံးတာပေါ့၊ စစ်ဆေးပွဲ ရှုံးနိမ့်တယ်ဆိုတာ ဖြစ်နေကျပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းကိုယ်ပေါ်က ဝတ်ရုံက ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ"</p> <p> </p> <p>​ချင်းကျန်းမှာ ဒေါသထွက်လွန်းသော်လည်း၊ ဖန့်ချန်၏ နောင်တစ်ချိန် ရာထူးအဆင့်အတန်းကို တွေးမိကာ လေသံနှိမ့်၍သာ ပြောနိုင်တော့သည်</p> <p> </p> <p>​"တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ တိုက်ခိုက်ရင်း အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားလို့ပါ"</p> <p> </p> <p>​"မင်းတို့ကလည်း ကွာ... အားလုံးက တစ်နေရာတည်းက လာကြတဲ့သူတွေပဲကို။ သူ့ဝတ်ရုံ အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားရင် မင်းတို့ဆီမှာ ပိုတဲ့ အပိုတစ်ထည်လောက်တောင် ပေးဖို့ စိတ်မကူးကြဘူးလား"</p> <p> </p> <p>​အိမ်တော်အသီးသီးမှ မသေမျိုး များသည် မိမိတို့၏ ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို စတင် ဆူပူကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော် ထိုသူများမှာမူ ပြောမထွက်နိုင်သော ဆင်းရဲဒုက္ခများ ရှိနေကြသဖြင့် အချို့က အလျင်အမြန်ပင် အသံလွှင့်ကာ အကြောင်းစုံကို တင်ပြလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခါမှ မသေမျိုးများမှာ အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားကြပြီး ချင်းကျန်းနှင့် သူ၏နောက်ကွယ်မှ အဆင့် ၁ မ‌ေသမျိုးတို့ကို ထူးဆန်းသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်နှင့် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်တို့ လှေပေါ်သို့ ပြန်ရောက်လာသည့်အခါ၊ ထို မသေမျိုးအုပ်စု၏ အကြည့်များတွင် မနာလိုမှုနှင့် ဝန်တိုမှုများ မလွဲမသွေ ပါဝင်နေခဲ့ပြီး အချို့မှာမူ မချိတင်ကဲဖြစ်ကာ စောင်းမြောင်း၍ပင် ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ချင်းယွီမသေမျိုးမှာမူ ပျော်ရွှင်နေသဖြင့် သူတို့ကို ဂရုမစိုက်အားချေ။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယနေ့ပြီးနောက် သူတို့၏ နယ်မြေအခြေအနေမှာ အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည် ပြင်ဆင်ရတော့မည် ဖြစ်ရာ ထိုအချိန်မှသာ စာရင်းရှင်းလျှင်လည်း မနောက်ကျသေးပေ။</p> <p> </p> <p>​"ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်... ဖန့်အကြီးအကဲ၊ ဒီတစ်ခေါက် မင်းက ကျုပ်ကို တကယ်ပဲ အံ့အားသင့်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ။ မင်းရဲ့ ပါရမီက ဒီလောက်အထိ ထူးချွန်ပြီး ကြေးနီရောင် ကျောက်စိမ်းပြားကိုတောင် ရယူနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျုပ် မထင်ထားခဲ့ဘူး"</p> <p> </p> <p>​ချင်းယွီမသေမျိုးမှာ တကယ့်ကို ပျော်ရွှင်လွန်းသဖြင့် ချီးကျူးစကားများကို အကြိမ်ကြိမ် ဆိုလိုက်ပြီးနောက်၊ သိုလှောင်လက်စွပ် တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ဖန့်ချန်အား ပေးလိုက်သည်</p> <p> </p> <p>​"ဒီထဲမှာ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀၀ ပါဝင်တယ်။ နောင်ကျရင် မင်း ကျွယ်မင်နန်းတော်ကို ရောက်သွားတဲ့အခါ နှစ်စဉ် ရရှိမယ့် လစာက ချင်းယွီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းထက် သေချာပေါက် ပိုများမှာ မှန်ပေမဲ့၊ ဒီ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀၀ ကတော့ မင်းရဲ့ ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်နဲ့ တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံဖို့အတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>​"ဟိုး... တကယ်ပဲ လက်ကြီးတာပဲ"</p> <p> </p> <p>​မသေမျိုး အတော်များများမှာ စိတ်ထဲမှ မကျေမနပ် ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀၀ ဆိုသည်မှာ ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်မှ တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံရန်အတွက် အမှန်တကယ် လုံလောက်လှသည်။</p> <p> </p> <p>ဤ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀၀ ရှိနေလျှင် ထိုလူသည် တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် မရောက်မချင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအတွက် ပူပန်ရန် မလိုတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>​"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဘိုးဘေး"</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်က ငြင်းပယ်ခြင်း မပြုဘဲ ပြုံးလျက် သိုလှောင်လက်စွပ်ကို လက်ခံလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ချင်းယွီမသေမျိုး၏ မျက်နှာထက်တွင် ကျေနပ်အားရသော အပြုံးတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>လူမှုရေး နားလည်ပြီး အရာရာကို အစွန်းမထွက်အောင် လုပ်ဆောင်တတ်သဖြင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ချင်းယွီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှာ ရတနာတစ်ခုကို ရရှိလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​တစ်ဖက်လူက နောင်တစ်ချိန်တွင် ချင်းယွီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းအပေါ် မည်သို့သော သဘောထား ရှိမည်ဖြစ်စေ၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ချင်းယွီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းသည် ကျွယ်မင်နန်းတော်သို့ ထူးချွန်ထက်မြက်သည့် လူရည်ချွန်တစ်ဦးကို ပေးပို့နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုကျေးဇူးတရားကို ကျွယ်မင်နန်းတော်ဘက်မှ သေချာပေါက် မှတ်သားထားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>​ကြာနီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ အဆင့် ၁ မသေမျိုးမှာလည်း ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ကို ဆုလာဘ်များ ပေးသနားနေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများအပြင် မှော်ရတနာများနှင့် ကြာနီနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ အချို့သော လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်များကိုပါ ပေးအပ်နေပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု လှုပ်ရှားသွားသည်။</p> <p>ချင်းယွီမသေမျိုးတို့ ဤသို့ ပြုမူနေကြခြင်းမှာ ယနေ့တွင်ပင် သူတို့အား ကျွယ်မင်နန်းတော်မှ လာရောက် ခေါ်ဆောင်သွားတော့မည် ဖြစ်ကြောင်းကို ရိပ်မိနေ၍ ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုအချိန်မှာပင် စင်မြင့်ထက်မှ ထိုက်ရွှီမသေမျိုး၏ အသံ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​"အောင်မြင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ... ထွက်လာကြလော့"</p> <p> </p> <p>​"မှတ်ထားပါ၊ လိမ်လည်လှည့်ဖြားခြင်း မပြုရ"</p> <p> </p> <p>​"အကယ်၍ ကျောက်စိမ်းပြားကို တခြားသူထံ လွှဲပြောင်းပေးထားခဲ့လျှင်၊ ကာယကံရှင်သာမက သူ့နောက်ကွယ်က ဂိုဏ်းအဖွဲ့အစည်းပါ တစ်ပါတည်း အပြစ်ပေးခြင်း ခံရလိမ့်မည်"</p> <p> </p> <p>​"သွားကြတော့"</p> <p> </p> <p>​ချင်းယွီမသေမျိုးက ဖန့်ချန်၏ ပုခုံးကို ခပ်ဖွဖွ ပုတ်လိုက်သည်။</p> <p>၎င်းမှာ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်လေးကို ခရီးဝေး ပို့ဆောင်နေသော လူကြီးသူမတစ်ဦးကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်သည် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်နှင့်အတူ စင်မြင့်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယွီဝူရှီးနှင့် အခြားသူများလည်း ပျံထွက်လာကြရာ စုစုပေါင်း လူဦးရေ ၅၀ ခန့် ရှိနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save