Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၂၆</h2> <h2 style="text-align: center;">ကြယ်တာရာမင်းဆက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျင်ယွန်းမြို့စားကြီးစံအိမ်။</p> <p> </p> <p>ကျင်ကျိုးမြို့။</p> <p> </p> <p>လက်ရှိ ကျင်ကျိုးမြို့၏ မြို့ရိုးများမှာ ပျက်စီးနေပြီး ကြီးမားသော အက်ကြောင်းကြီးတစ်ခုမှာ ထင်ထင်ရှားရှား ပေါ်ပေါက်နေသည်။ ၎င်းမှာ အနှိုင်းမဲ့နတ်ဘုရားဓားတစ်လက်က ဤရှေးဟောင်းမြို့တော်ကြီးကို နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>မြို့ရိုးပေါ်တွင် ကျန်ရှိနေသော ဓားအရှိန်အဝါများမှာ ကြည့်မိသူတိုင်းကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ကျင်ကျိုးမြို့အတွင်းမှ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုများမှာ လုံးဝအေးငြိမ်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ကျင်ယွန်းမဟာမိတ်က မြို့ကိုသိမ်းပိုက်ပြီးနောက် ရှုပ်ထွေးမှုအားလုံးကို နှိမ်နင်းကာ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို တည်ငြိမ်အောင်လုပ်ဆောင်ရန် နာရီဝက်ခန့်သာ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ မြို့စားကြီးစံအိမ်အတွင်း၌ ကုဝူက အထက်နေရာတွင် ထိုင်နေပြီး ကျင်ယွန်းမဟာမိတ်၏ အခြားကျွမ်းကျင်သူများလည်း ရှိနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ယခုအခါ လစ်လပ်နေသော ထိုင်ခုံအချို့ ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျင်ကျိုးမြို့ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ရန် ကျင်ယွန်းမဟာမိတ်ဘက်မှ ကြီးမားသော ပေးဆပ်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ရသည်။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံသူများစွာ သေဆုံးခဲ့ရုံသာမက အချို့သော ဂိုဏ်းချုပ်များပင်လျှင် ဤတိုက်ပွဲတွင် ကျဆုံးခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>"မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ကို အစီရင်ခံပါတယ်... ကျင်ယွန်းမြို့စားကြီးမိသားစုရဲ့ ဆွေမျိုးရင်းချာတွေနဲ့ ဆက်နွှယ်သူအားလုံးကို ဖမ်းဆီးထားပြီးပါပြီ၊ ခေါင်းဆောင်ရဲ့ အမိန့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ရှယွန်းချွမ်း ၏ မျက်နှာတွင် ရိုသေလေးစားမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ကုဝူကို ကြည့်သည့်အခါတွင်လည်း ကြောက်ရွံ့အားနာသည့် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>ပြီးခဲ့သည့် တိုက်ပွဲတွင် ကုဝူသည် ကျင်ယွန်းမြို့စားကြီးကို ဓားချက် သုံးချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ သူ၏ လွှမ်းမိုးနိုင်သော စွမ်းအားက ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့ပြီး လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ကုဝူ၏အင်အားကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စွဲထင်သွားစေခဲ့ရာ ကျင်ယွန်းမဟာမိတ်အတွင်း မည်သူမျှ ကန့်ကွက်ဝံ့သူ မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျင်ယွန်းမြို့စားကြီးမှာ တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် သတ္တမအဆင့်ရှိသည့် အစွမ်းထက်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ကုဝူက သုံးချက်တည်းဖြင့် အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ခွန်အားကို သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိစေတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ကုဝူအနေဖြင့် ထိပ်တန်း အဖိုးတန်လက်နက်များ ရှိနေသောကြောင့် ကျင်ယွန်းမြို့စားကြီးကို သတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ကို အားလုံးနားလည်ကြသော်လည်း၊ ကိုယ်ပိုင်ကျင့်စဉ်ဖြစ်စေ၊ လက်နက်စွမ်းအားဖြစ်စေ ၎င်းအားလုံးမှာ တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ အင်အားပင် ဖြစ်သည်မှာ ငြင်းမရသော အချက်ပင်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ကုဝူသည် အဖိုးတန်လက်နက်များကို အားကိုးပြီး စွမ်းအားပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်လင့်ကစား ၎င်းမှာ သူတို့အတွက်တော့ အလွန်ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် ကျင်ယွန်းမဟာမိတ်ရှိ လူတိုင်းမှာ ကုဝူ၏ အမိန့်ကို မလေးမစား မလုပ်ဝံ့ကြဘဲ တစ်သဝေမတိမ်း လိုက်နာနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျင်ယွန်းမြို့စားကြီး သေသွားပြီဆိုတော့ ဒီစံအိမ်မှာ ကျန်နေတဲ့သူတွေလည်း ရှိနေဖို့ မလိုတော့ဘူး။ နောင်ရေး စိတ်အေးရအောင် အကုန်လုံးကို သတ်ပစ်လိုက်"</p> <p> </p> <p>ရိုးရှင်းသော စကားတစ်ခွန်းဖြင့် ကုဝူသည် ကျင်ယွန်းမြို့စားကြီးစံအိမ်ရှိ လူအားလုံး၏ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤရလဒ်နှင့် ပတ်သက်၍ ရှယွန်းချွမ်းနှင့် အခြားသူများမှာ အံ့သြခြင်းမရှိဘဲ တည်ငြိမ်စွာပင် ရှိနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခြင်း။</p> <p> </p> <p>ဒါက သိုင်းလောကမှာ ထုံးစံတစ်ခုပင်။</p> <p> </p> <p>ကျင်ယွန်းမြို့စားကြီး သေဆုံးသွားပြီးနောက် ထိုစံအိမ်မှလူများကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးထားခြင်းက အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။ အကယ်၍ သနားညှာတာမိပါက အနာဂတ်တွင် အဆုံးမရှိသော ဒုက္ခများ ရောက်လာနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်သိုင်းဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲတစ်ဦး ဝင်လာပြီး ကုဝူကို ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဂိုဏ်းချုပ် အမိန့်ပေးထားတဲ့အတိုင်း ကျင်ယွန်းမြို့စားကြီးစံအိမ် တစ်ခုလုံးကို သေချာစစ်ဆေးပြီးပါပြီ။ အရင်းအမြစ်အားလုံးကို စာရင်းပြုစုထားပါတယ်။ ဒါ့အပြင် တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် ကျင့်စဉ်နဲ့ နတ်ဘုရားသိုင်းကွက်ပေါင်း ဆယ့်ခြောက်ခုကိုလည်း တွေ့ရှိရပါတယ်။ ဂိုဏ်းချုပ် ကြည့်ရှုစစ်ဆေးပေးပါဦး"</p> <p> </p> <p>စကားဆုံးသည်နှင့် ထိုအကြီးအကဲသည် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းမှ ကျောက်စိမ်းပြားများကို ထုတ်ယူကာ ကုဝူထံသို့ ရိုသေစွာ ဆက်သလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အခြားသူများ၏ အသက်ရှူသံမှာ အနည်းငယ် ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် ကျင့်စဉ်နှင့် နတ်ဘုရားသိုင်းကွက်ပေါင်း ဆယ့်ခြောက်ခု။</p> <p> </p> <p>ဒါက သူတို့အတွက်တော့ ကြီးမားလှတဲ့ ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုပင်။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းအသီးသီးနှင့် မိသားစုများက ကျင်ယွန်းမဟာမိတ်ထဲ ဝင်ရောက်ပြီး ကျင်ကျိုးမြို့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် အမွေအနှစ်များကို ရရှိရန်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုမူ ထိုအမွေအနှစ်များမှာ သူတို့၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း မိမိကိုယ်ကိုယ် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားရန်မှာ ခဲယဉ်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>ကုဝူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ထိုကျောက်စိမ်းပြားအားလုံးကို လက်ခံလိုက်ကာ ရှယွန်းချွမ်းနှင့် အခြားသူများကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျင်ယွန်းမြို့စားကြီးကို သုတ်သင်ပြီးရင် ဒီမှာရှိတဲ့သူတိုင်း တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် အမွေအနှစ်တစ်ခုစီ ကူးယူခွင့်ပေးမယ်လို့ ငါ အရင်က ပြောခဲ့ဖူးတယ်။"</p> <p> </p> <p>"အခု ငါ့ကတိအတိုင်း လုပ်ပေးမယ်။ ဒီမှာ တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် အမွေအနှစ်တွေ ရှိတယ်၊ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုစီတိုင်း ကျင့်စဉ်တစ်ခုနဲ့ သိုင်းကွက်တစ်ခုစီ ကူးယူနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ မှတ်ထားပါ၊ အလောတကြီးနဲ့ အများကြီး မကူးယူကြနဲ့၊ မဟုတ်ရင် ငါ့ဘက်ကလည်း ညှာတာနေမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လူတိုင်း၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာအားရသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှမ်ရွှီကျီ က ပထမဆုံး လက်အုပ်ချီကာ ပြောလိုက်သည် "ချင်းဖုန်းဂိုဏ်းအနေနဲ့ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ကို ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်"</p> <p> </p> <p>အခြားသူများကလည်း အပြိုင်အဆိုင် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြသည်။</p> <p> </p> <p>တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် ကျင့်စဉ်များကို ရရှိခြင်းက သူတို့အတွက် ရှေ့ဆက်တိုးတက်ရန် လမ်းစကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ကိုယ်တိုင် တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ်သို့ မတက်လှမ်းနိုင်လျှင်ပင် အနာဂတ်တွင် ပေါ်ထွက်လာမည့် ပါရမီရှင်များအတွက် ဤအမွေအနှစ်များကို ချန်ထားပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင် ကုဝူက ဆက်ပြောသည် "အခု ကျင်ယွန်းမြို့စားကြီး သေသွားပြီဆိုတော့ ဒီသတင်းက ကွေ့ယွမ်မင်းဆက်ဆီ ရောက်သွားရင် သူတို့ သေချာပေါက် ဒေါသထွက်ကြလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ကွေ့ယွမ်မင်းဆက်ဘက်က တစ်ခုခု မတုံ့ပြန်ခင်မှာ ငါတို့ ကျင်ယွန်းမဟာမိတ်အနေနဲ့ ကျင်ယွန်းမြို့စားကြီးစံအိမ် တစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားသင့်တယ်။"</p> <p> </p> <p>"နောင်တစ်ချိန်မှာ ကွေ့ယွမ်မင်းဆက်ရဲ့ စစ်တပ် တိုက်ခိုက်လာရင်လည်း ငါတို့မှာ ပြန်တိုက်နိုင်တဲ့ အင်အား ရှိနေမှာပေါ့"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ"</p> <p> </p> <p>အားလုံးက လက်သီးဆုပ်ကာ သဘောတူညီကြောင်း ပြသလိုက်ကြသည်။</p> <p>ယခုအခြေအနေတွင် သူတို့ ဘယ်လို ရှေ့ဆက်ရမလဲဆိုတာကို သဘာဝကျကျ နားလည်ထားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကျင်ယွန်းမြို့စားကြီး သေသွားပြီ။</p> <p> </p> <p>ကျင်ယွန်းမြို့စားကြီးစံအိမ် အမြစ်ပြတ်သွားပြီ။</p> <p> </p> <p>အတိအကျ ပြောရလျှင် ကျင်ယွန်းမဟာမိတ်နှင့် ကွေ့ယွမ်မင်းဆက်တို့မှာ ပြန်လည်စေ့စပ်၍မရသော ရန်သူများ ဖြစ်သွားခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤမျှအထိ ရောက်လာပြီးမှတော့ နောက်ဆုတ်ရန် လမ်းမရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့ဖြစ်ရာ သူတို့အနေဖြင့် ကျင်ယွန်းမြို့စားကြီးစံအိမ် တစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်ပြီး အင်အားများကို စုစည်းကာ ကွေ့ယွမ်မင်းဆက်ကို ရင်ဆိုင်ရန် အခွင့်အရေးကို မြှင့်တင်ရန်သာ ရှိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါ့အပြင်"</p> <p> </p> <p>"တကယ်လို့ ငါတို့ ကျင်ယွန်းမြို့စားကြီးစံအိမ်ကို သိမ်းပိုက်ပြီး အင်အားအားလုံးကို စုစည်းနိုင်ရင် ငါတို့ ဒီထက်မက ရှေ့တိုးနိုင်လိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ကုဝူ၏ မျက်လုံးများမှာ ဤစကားကို ပြောနေစဉ်အတွင်း တောက်ပနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းကို ကြားသောအခါ အခြားသူများမှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်းယန်ကျီ) က မေးလိုက်သည် "မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်... ခေါင်းဆောင် ဆိုလိုတာက ကျင်ယွန်းမဟာမိတ်ကို ဒီထက်ပိုပြီး ချဲ့ထွင်ဖို့လား"</p> <p> </p> <p>"ဘာလို့ မရရမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ကုဝူက ပြန်မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အခု နတ်ဆိုးဝိညာဉ်တွေက ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်နေကြသလို ကမ္ဘာကြီးကလည်း ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေတယ်။ ဒါဟာ ငါတို့ ကျင်ယွန်းမဟာမိတ်အတွက် အခွင့်အရေးပဲ။"</p> <p> </p> <p>"လက်ရှိမှာ ကွေ့ယွမ်မင်းဆက်က သိုင်းနတ်ဘုရားမင်းဆက်နဲ့ စစ်ဖြစ်နေတာကြောင့် ငါတို့ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ စစ်သည်တွေ မစေလွှတ်နိုင်ဘူး။ အကယ်လို့ ငါတို့ မဟာမိတ်က ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး အရှိန်အဟုန်နဲ့ ချဲ့ထွင်မယ်ဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ စွမ်းအားက အမြန်တိုးတက်လာမှာပဲ။"</p> <p> </p> <p>"အဲဒီအချိန်ကျရင် ကွေ့ယွမ်မင်းဆက်က သိုင်းနတ်ဘုရားမင်းဆက်ကို မောင်းထုတ်နိုင်ပြီး ငါတို့ မဟာမိတ်ကို ပစ်မှတ်ထားလာခဲ့ရင်တောင် သူတို့မှာ အခွင့်အရေး ရှိမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"</p> <p>***</p> <p> </p>


Save