Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၁၁</h2> <h2 style="text-align: center;">ချင်းရှောင်ဂိုဏ်း တပည့်များ နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့နေခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျောက်ကျိန်းက ဟွာတောက်ကျန့်၏ တည်ရှိမှုကို အာရုံခံလိုက်မိသဖြင့် ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်၍ ဦးလေးဖြစ်သူကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ဟွာတောက်ကျန့်က ကျောက်ကျိန်းကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် မိန်းမောသွား၏။ သူသည် ရောဂါဝေဒနာ ခံစားနေရခြင်း မရှိတော့သော ကျောက်လန်ကို မြင်တွေ့နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>ညီမဖြစ်သူကို အိမ်ရှေ့မင်းသား ကျောက်လန်နှင့် စေ့စပ်ပေးခဲ့ခြင်းမှာ သူ့ဘဝတွင် အကောင်းဆုံး လုပ်ရပ်တစ်ခုဟု သူ ထင်ခဲ့ဖူးသည်။ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ့ရဲ့ ကံကောင်းမှုများမှာ ကြာရှည်မခံခဲ့ဘဲ ကျောက်လန်မှာ ထီးနန်းမတက်နိုင်မီမှာပင် ကျောက်ကျိ၏ လက်ချက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသည်။</p> <p>"မင်း ဒီလောက်တောင် ကြီးပြင်းလာမယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး..." ဟု ဟွာတောက်ကျန့်က မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။</p> <p>ကျောက်ကျိန်း မွေးဖွားလာစဉ်က သူသည် ကျောက်ကျိန်းတို့သားအမိကို သွားရောက် ကြည့်ရှုရန် ကျုံးထျန်းစီရင်စုအထိ သွားရောက်ခဲ့သည်။ ထိုနေ့က ကြီးပွားချမ်းသာမှုနှင့် စည်ကားမှုများက ၎င်းတို့ မိသားစု ကြီးပွားတော့မည်ဟု သူ့ကို ထင်မှတ်စေခဲ့သည်။</p> <p>ကျောက်လန် ကွယ်လွန်ပြီးနောက် ညီမကို ထျန်းရွှမ်တောင်သို့ ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သော်လည်း ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ကျောက်ကျိန်းကို သွားရောက် ခေါ်ဆောင်ရန် လူမလွှတ်ရဲခဲ့ချေ။ ဤအချက်နှင့် ပတ်သက်၍ သူ့ ညီမက အမြဲတမ်း ညည်းညူလေ့ ရှိသည်။</p> <p>ကျောက်ကျိန်းက သူ့ကို ကြည့်ပြီး…. "ကျွန်တော့် မယ်တော်က ထျန်းရွှမ်တောင်ပေါ်မှာ အဆင်ပြေနေတာပဲ... ဘယ်လိုလုပ် ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းက သူ့ကို ဖမ်းသွားရတာလဲ..."</p> <p>ထိုအခါ ဟွာတောက်ကျန့်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားပြီး …..</p> <p> "ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းက ငါတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်သိုင်းပညာတွေကို ခိုးယူဖို့ ထျန်းရွှမ်တောင်ကို လူတွေ လွှတ်ခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးကျတော့ မင်းရဲ့မယ်တော်ကို ဖမ်းသွားကြတယ်... ဂိုဏ်းချုပ် မရှိတော့ ထျန်းရွှမ်တောင်က  ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းရဲ့ အရှင်သခင်တွေ ထွက်သွားတာကို မတားနိုင်ခဲ့ဘူးလေ..."</p> <p>ဤနေရာတွင် သူ့လေသံမှာ မကျေနပ်မှုများ ရောယှက်နေပြီး ယန်တောက်ကျုံးကို ခေါ်ဆောင်သွားသည့်အတွက် ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းကို အပြစ်တင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>"ဒါဆို ကျွန်တော့် မယ်တော် သေသလား ရှင်သလား ဘယ်လို သေချာနိုင်မှာလဲ..."</p> <p>"ငါလည်း သေချာ မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ သူတို့က မင်းရဲ့မယ်တော်ကို ရွေးဖို့ ချန်းကျိုးကို သွားဖို့ စာတစ်စောင် ချန်ထားခဲ့တယ်... ထျန်းရွှမ်တောင်က အမြင့်ဆုံး သိုင်းပညာတွေကိုလည်း ငါ ယူလာခဲ့တယ်..." ဟု ဟွာတောက်ကျန့်က ပြန်ဖြေရင်း ဝတ်ရုံထဲမှ လျှို့ဝှက်သိုင်းစာအုပ် အချို့ကို ထုတ်ယူပြလိုက်သည်။</p> <p>ကျောက်ကျိန်းက သူ့ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ….</p> <p> "ဒါဆိုရင်လည်း လမ်းပြပါ..."</p> <p>ဟွာတောက်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် တဖက်လှည့်၍ တောအုပ်ထဲသို့ လျှောက်သွားတော့သည်။</p> <p>ခုယီနှင့် ခုအာတို့က ကျောက်ကျိန်းနှင့် ဟွာတောက်ကျန့်ကြားရှိ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ကာ နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြသည်။</p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင်...</p> <p>အနီးအနားရှိ တောအုပ်ထဲမှ မှော်ပညာရှင်က မျက်လုံးဖွင့်၍ ….</p> <p> "ကျောက်ကျိန်းရဲ့ အမေကို ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းက လူတွေက ပြန်ပေးဆွဲသွားပြီး ချန်းကျိုးကို ခေါ်သွားဖို့ ပြင်နေကြတယ်တဲ့..."</p> <p>"ထျန်းရွှမ်တောင်ရဲ့ ဟွာတောက်ကျန့်က လိမ်နေတာပဲ... ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းက အရှင်သခင်တွေ ဘယ်သူမှ ထျန်းရွှမ်တောင်ကို မကျူးကျော်ခဲ့ဘူး... သူ ကျောက်ကျိန်းကို လျှို့ဝှက် ကြံစည်နေတာပဲ..."</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အခြား တပည့်နှစ်ဦး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။၎င်းတို့သည် ကျောက်ကျိန်းနှင့် တစ်ခါမှ မဆက်ဆံဖူးသော်လည်း သူ့ကို မြင်ဖူးကြပြီး သူ့အကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသည်။ ကျောက်ကျိန်းသည် ဂိုဏ်းချုပ်၏ အချစ်တော် တပည့် ဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင် ဖြစ်သည်။</p> <p>အမျိုးသမီး တပည့်တစ်ဦးက တီးတိုး …</p> <p> "ကျွန်မတို့ ကျောက်ကျိန်းကို သတိပေးသင့်သလား..."</p> <p>တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မှော်ပညာရှင် တပည့်က   …</p> <p>"တတိယဂျူနီယာညီလေး... ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းကို ပြန်သွားပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဒီအကြောင်း ပြောပြလိုက်ပါ... ဒုတိယဂျူနီယာညီမ... သွားပြီး ကျောက်ကျိန်းကို ဆက်သွယ်လိုက်ပါ... သူ့ကို စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ပြီး အမှန်တရားကို ပြောပြလိုက်ပါ... ဒါပေမဲ့ ကျောက်ကျိန်းက ငါတို့ကို အသုံးချပြီး လျှို့ဝှက်ကြံစည်နေတာမျိုး ဖြစ်ရင် သူ့ရဲ့ အစီအစဉ် ပျက်သွားနိုင်လို့ ဟွာတောက်ကျန့် မကြားစေနဲ့... ငါကတော့ အရိပ်ထဲမှာ နေပြီး သူ့နောက်ကို လိုက်သွားမယ်... အကယ်၍ ကျောက်ကျိန်းက မင်းကို ထွက်သွားခိုင်းတယ်ဆိုရင် ငါ့ကို လိုက်ရှာနေစရာ မလိုဘူး... ဟေးဖုန်းမြို့ကို သွားပြီး ငါ့ကို စောင့်နေ... တတိယဂျူနီယာညီလေး သူ့လူတွေနဲ့ ရောက်လာတာကိုပါ စောင့်နေလိုက်..."</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တပည့်နှစ်ဦးမှာ ညည်းညူခြင်း မရှိဘဲ ချက်ချင်းပင် မတ်တပ်ရပ်၍ မဆိုင်းမတွ လှုပ်ရှားကြတော့သည်။</p> <p>ထိုနှစ်ဦး ထွက်သွားပြီးနောက် မှော်ပညာရှင် တပည့်က အိတ်ကပ်ထဲမှ စက္ကူအရုပ် သုံးခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ဒီလို ဖြစ်လာမယ်မှန်း သိရင် ခိုးနားထောင်ခြင်းအဆောင်တွေ ပိုဝယ်ထားသင့်တာ..."</p> <p>သူ၏ အမည်မှာ ချောင်တင်းပေ ဖြစ်ပြီး ထိန်းချုပ်ရေးခန်းမမှ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်ကာ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ မူလအားဖြည့်နယ်ပယ် တတိယအဆင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤ စီနီယာအစ်ကို သုံးဦးသည် ကျန်းယွီချွန်း ပြုစုပျိုးထောင်ထားသော သူလျှိုများ ဖြစ်ကြသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ထိန်းချုပ်ရေးခန်းမတွင် ၎င်းတို့၏ ပါဝင်မှုမှာ သိပ်မများလှဘဲ လက်ရှိ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းတွင် မူလအားဖြည့်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်ဟူသော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ အလွန် မြင့်မားသည်ဟု မသတ်မှတ်နိုင်ချေ။</p> <p>ချောင်တင်းပေ သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ချလိုက်မိသည်။ ကြီးမားသော အရာတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မည်ဟု သူ၏ အလိုအလျောက် သိစိတ်က ပြောနေသည်မဟုတ်လော….</p> <p>သူ အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ကျောက်ကျိန်းက ဒုတိယဂျူနီယာညီမကို မောင်းထုတ်လိမ့်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းထားပြီး ထိုအချိန်ကျလျှင် သူ တစ်ယောက်တည်း သွားရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p>ကျောက်ကျိန်းသည် ထိပ်တန်း တပည့် ဆယ်ယောက်ထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ ပြဿနာများမှာ ချောင်တင်းပေနှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့ ဖြေရှင်းပေးနိုင်သည့် အတိုင်းအတာထက် သေချာပေါက် ကျော်လွန်နေပေသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း  ဆုံတွေ့မိပြီ ဖြစ်ရာ ချောင်တင်းပေအနေဖြင့် နောက်ဆုတ်၍ မရနိုင်တော့ပေ၊ သို့မဟုတ်ပါက ဂိုဏ်းက ၎င်းတို့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့ခြင်းကို သစ္စာဖောက်ရာ ကျပေလိမ့်မည်။</p> <p>ဒုတိယဂျူနီယာညီမ ထွက်သွားသည်မှာ အတန်ကြာပြီးနောက် ချောင်တင်းပေက နောက်ဆုံးတွင် သူမကို ဆက်သွယ်လိုက်သည်။</p> <p>……..</p> <p>ညအချိန်တွင်….</p> <p>တောအုပ်ထဲတွင် မီးပုံတစ်ခု ဖိုထားပြီး ဟွာတောက်ကျန့်က သစ်ပင်တစ်ပင်အောက်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လျက် အဝေးတွင် အတူတကွ ထိုင်နေသော ကျောက်ကျိန်းနှင့် ချင်းရှောင်ဂိုဏ်း၏ အမျိုးသမီး တပည့်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။</p> <p>သူ့ရဲ့ မျက်ခုံးနှစ်ဖက်က အလိုမကျမှုကြောင့် အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားပြီး နှလုံးသားထဲတွင် မရေရာသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုတစ်ခုကို ခံစားနေရသည်။</p> <p>ကျစ်...  ငါ ဘယ်သွားသွား ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းက တပည့်တွေနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ဆုံနေရတာလဲ….</p> <p>ချင်းရှောင်ဂိုဏ်း၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုက လွန်ကဲလွန်းနေသည်ဟု ဝန်ခံရမည် ဖြစ်သည်။ လီချင်းချိုး ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာသည်မှာ အချိန်တိုလေးသာ ရှိသေးသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ဘာမှမရှိရာကနေ တစ်ခုခုကို တည်ဆောက်ခဲ့ရတဲ့ အပြည့်အဝ လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုပဲ... ပြီးတော့ ဆယ့်ငါးနှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်...</p> <p>လီချင်းချိုးကို  တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးခဲ့ပေ။ သူ့ စိတ်ကူးထဲတွင် လီချင်းချိုးမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး အာဏာရှင်ဆန်သော အုပ်စိုးသူ တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် တွေ့ဆုံလိုစိတ် လုံးဝ မရှိခဲ့ချေ။</p> <p>ဤချင်းရှောင်ဂိုဏ်းမှ အမျိုးသမီး တပည့်မှာ အမှတ်မထင် ဖြတ်သွားဖြတ်လာသာ ဖြစ်စေရန် သူ ဆုတောင်းရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။</p> <p>ကျောက်ကျိန်းက ထိုအမျိုးသမီး တပည့်နှင့် စကားပြောနေကြသည်။ အမှန်တကယ်တွင် ၎င်းတို့သည် စိတ်ချင်းဆက်သွယ်၍ စကားပြောနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဟွာတောက်ကျန့်က သူ့ကို လိမ်လည်ခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရသော်လည်း ကျောက်ကျိန်း အံ့အားမသင့်ခဲ့ပေ။</p> <p>"တောင်ပေါ်ကနေ ဆင်းလာတဲ့ အမျိုးသမီး တစ်ယောက်ယောက်ကိုများ မင်း မြင်ခဲ့သေးလား..."</p> <p>"တစ်ယောက်တော့ ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ သူက ထျန်းရွှမ်တောင်ကနေ အဖမ်းခံလာရတာ..."</p> <p>"နားလည်ပြီ... သတိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ငါ ဂိုဏ်းကို ပြန်ရောက်ရင် မင်းကို ကျေးဇူးဆပ်ပါ့မယ်... မိုးလင်းရင် မင်း ပြန်တော့... ငါ သူနဲ့အတူ မြောက်ဘက်ကို ဆက်သွားမယ်..."</p> <p>"စီနီယာအစ်ကို ကျောက်ကျိန်း... သူ အစ်ကို့ကို ထောင်ချောက်ထဲ ဆွဲခေါ်သွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား..."</p> <p>"ဟွန့်... ဘာကြောက်စရာ ရှိလို့လဲ... ငါက မူလအားဖြည့်နယ်ပယ် သတ္တမအဆင့်မှာ ရှိနေပြီလေ..."</p> <p>မူလအားဖြည့်နယ်ပယ် သတ္တမအဆင့်!</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အမျိုးသမီး တပည့်မှာ မတ်တပ်ရပ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီး ကျောက်ကျိန်းကို ကြည်ညိုလေးစားစွာ ကြည့်လိုက်သော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ညအချိန် မှောင်မိုက်နေသဖြင့် ဟွာတောက်ကျန့်က သူမကို သေချာ မမြင်နိုင်ခဲ့ချေ။</p> <p>တစ်ခဏမျှ စကားပြောပြီးနောက် ထိုနှစ်ဦးမှာ တရားထိုင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး ချီကို စတင် စုပ်ယူကြရာ ခုယီနှင့် ခုအာတို့က အလှည့်ကျ ကင်းစောင့်ပေးနေကြသည်။</p> <p>ဟွာတောက်ကျန့်မှာ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်း၏ ကျင့်ကြံရေး နည်းလမ်းများကို စူးစမ်းချင်စိတ် ဖြစ်နေသော်လည်း အနီးသို့ မကပ်ရဲချေ။</p> <p>နောက်တစ်နေ့ နံနက် မိုးလင်းသည်နှင့် အမျိုးသမီး တပည့်က ကျောက်ကျိန်းကို နှုတ်ဆက်၍ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p>ထိုအခါမှသာ ဟွာတောက်ကျန့် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။ မနေ့ညက စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် အမျိုးသမီး တပည့်မှာ အမှတ်မထင် ဖြတ်သွားဖြတ်လာသာ ဖြစ်ပြီး ကျောက်ကျိန်းက သူ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို မသိရှိကြောင်း သိလိုက်ရသည်။</p> <p>ပြဿနာ ကြီးကြီးမားမား မရှိဘဲ ကိစ္စက ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ…ာ</p> <p>ဤသို့ဖြင့်သူတို့ လေးဦး ခရီးဆက်ခဲ့ကြပြီး ဟွာတောက်ကျန့်က ချင်းရှောင်ဂိုဏ်း တပည့်များနှင့် ထပ်မံ ဆုံတွေ့မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ပိုမို ကြမ်းတမ်းသော လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ကာ စတင် ကြံစည်လေတော့သည်။ဂ</p> <p>လေးဉီးသား ကျုံးထျန်းစီရင်စုမှ ချန်းကျိုးသို့ နေ့ရောညပါ ခရီးနှင်ခဲ့ကြသော်လည်း ခရီးဆုံးသို့ ရောက်ရန် ဆယ့်နှစ်ရက် ကြာမြင့်ခဲ့သေးသည်။</p> <p> ရှေ့ရှိ တောင်တန်းကြီးများကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ ကောင်းကင်ယံတွင် တိမ်မည်းများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး တောင်စောင်းများရှိ သစ်ပင်များမှာ ခြောက်သွေ့နေကာ ကျီးကန်းများ စုရုံးနေကြသည်။</p> <p>"အကြီးအကဲ... ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းက ဘာလို့ ဒီမှာ ပုန်းနေရတာလဲ..."ဟု ခုယီက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးလိုက်တော့ ဟွာတောက်ကျန့်က နားမလည်ဟန်ဆောင်ကာ …..</p> <p>"ငါလည်း မသိဘူး... ထောင်ချောက် ဖြစ်နေနိုင်လို့ အားလုံး သတိထားကြ..."</p> <p>ကျောက်ကျိန်းက သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ ဤသို့တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>"ဆရာသခင်က လူတွေရဲ့ စိတ်နှလုံးဆိုတာ ခန့်မှန်းရခက်တယ်လို့ အမြဲတမ်း ပြောတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူး..."</p> <p>အကယ်၍ ထိုအမျိုးသမီး တပည့်သာ မရှိခဲ့လျှင် ဟွာတောက်ကျန့်က သူ့ မိခင်ကို တကယ်ပဲ စိုးရိမ်နေသည်ဟု သူ အမှန်တကယ် ယုံကြည်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူတို့ လေးဦး ရှေ့ဆက် သွားကြတော့ တောင်တန်းများမှာ ခြောက်သွေ့နေပြီး ပန်းများနှင့် မြက်ပင်များပင် ညှိုးနွမ်းနေကာ အစိမ်းရောင် အရိပ်အယောင်မျှပင် မမြင်ရချေ။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ၏ အရိုးစုများကိုပင် မြင်တွေ့နိုင်သေးသည်။</p> <p> ရှေ့ဆက်သွားကြပြီး ငါးမိုင်ခန့် ခရီးနှင်ပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရန် ရပ်လိုက်ကြတော့ တောင်များကြားရှိ ကွင်းပြင်တစ်ခုတွင် တဲအများအပြား ထိုးထားပြီး စခန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ အတွင်းတွင် လူအများအပြား လှုပ်ရှားသွားလာနေကြသည်ကို ၎င်းတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>အချို့က သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်နေကြပြီး အချို့က ဆိတ်များ သတ်နေကြကာ အချို့က လက်နက်များပင် သွန်းလုပ်နေကြသည်။</p> <p>ထိုစဉ် ကျောက်ကျိန်း၏ မျက်လုံးများတွင် သံသယဖြစ်ဖွယ် အကြည့်တစ်ခု ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ ဤလူများသည် မြောက်ပိုင်းလူရိုင်းများလို ဝတ်ဆင်ထားသည်မှာ ရှင်းလင်းလှသည်။ ဤကိစ္စတွင် ရွှမ်ကျီဂိုဏ်း တကယ်ပဲ ပါဝင်ပတ်သက်နေနိုင်ပါ့မလား။</p> <p>ဟွာတောက်ကျန့်က …</p> <p>"မင်းတို့ အားလုံး ဒီမှာ စောင့်နေ... ငါ အောက်ဆင်းပြီး အရင် ကြည့်လိုက်ဦးမယ်..."</p> <p>ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် တောင်အောက်သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ဆင်းသွားတော့သည်။</p> <p>ခုယီနှင့် ခုအာတို့က ကျောက်ကျိန်း၏ ဘေးသို့ ရောက်လာကြပြီး ဟွာတောက်ကျန့် တောင်အောက်သို့ ဆင်းသွားသည်ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>"အနီးအနားမှာ ချုံခိုတိုက်ခိုက်မယ့်သူ မရှိဘူး..."ဟု ခုယီက တီးတိုး ပြောလိုက်တော့ ကျောက်ကျိန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် ဘာဖြစ်လာမည်ကို အလွန် စူးစမ်းချင်စိတ် ဖြစ်နေကာ ဟွာတောက်ကျန့် ဘာအကြံအစည်တွေ ကြံစည်နေသနည်းဟု တွေးတောနေလေ၏။</p> <p>ဟွာတောက်ကျန့်က မြောက်ပိုင်းလူရိုင်း သိုင်းပညာရှင်များနှင့် စကားပြောဆိုပြီးနောက် တဲတစ်လုံးအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခံရသည်ကို ၎င်းတို့ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် ဟွာတောက်ကျန့်မှာ အပြင်သို့ တွန်းထုတ်ခံလိုက်ရပုံရပြီး သူ့ နောက်တွင် အရှိန်အဝါ ကြီးမားသော မြောက်ပိုင်းလူရိုင်း သိုင်းပညာရှင် တစ်စု တဲထဲမှ ထွက်လာကြသည်။</p> <p>ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာ အရပ်ရှည်ပြီး တောင့်တင်းခိုင်မာကာ ဝက်ဝံတစ်ကောင်လို ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ထိုသူ၏ သံချပ်ကာတွင် ချိတ်များနှင့် ဆူးများ တပ်ဆင်ထားသဖြင့် သူ့ကို ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသွင်အပြင် ဖြစ်စေသည်။</p> <p>ထိုသူ၏ အမည်မှာ ထောင်ကျန်းယဲ့ ဖြစ်ပြီး ရွှမ်ကျီဂိုဏ်း၏ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်ကာ ဤစခန်း၏ ပိုင်ရှင်လည်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူက အဝေးမှနေ၍ ကျောက်ကျိန်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လက်ယပ်ပြလိုက်တော့ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မြောက်ပိုင်းလူရိုင်း သိုင်းပညာရှင် နှစ်ဦးက အခြားတဲတစ်လုံးထဲသို့ ဝင်သွားပြီး လက်နှစ်ဖက် ကြိုးတုပ်ခံထားရကာ ပါးစပ် ပိတ်ခံထားရသော အမျိုးသမီး တစ်ဦးကို တွန်းထုတ်လာကြသည်။</p> <p>ထိုအမျိုးသမီးကို မြင်သောအခါ ကျောက်ကျိန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေသည်။</p> <p> မိခင်၏ ရုပ်ရည် မည်သို့ ရှိသည်ကို သူ မမှတ်မိတော့သော်လည်း သူမ၏ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော ဆံပင်များနှင့် စုတ်ပြတ်နေသော အဝတ်အစားများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သတ်ဖြတ်ချင်စိတ် တစ်ခုက သူ့ကို လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။</p> <p>ဟွာတောက်ကျန့်မှာလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး အင်္ကျီလက်ထဲတွင် လက်သီးဆုပ်ထားလိုက်မိသည်။</p> <p>ထိုအခါ ထောင်ကျန်းယဲ့က သူ့ အမူအရာကို သတိပြုမိသွားပြီး သရော်လိုက်သည်။</p> <p>"စိတ်မပူပါနဲ့... ကျုပ်တို့ ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းက အဲဒီလောက် အောက်တန်းမကျပါဘူး... ဒီအမျိုးသမီးက ယုံကြည်လို့ မရလို့  သင်ခန်းစာ နည်းနည်း ပေးရုံပါ..."</p> <p>ဟွာတောက်ကျန့်က သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ချလိုက်ပြီး အမျိုးသမီး၏ ဘေးသို့ လျှောက်သွားကာ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်မှ ညစ်ပတ်နေသော အဝတ်စကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်သည်။</p> <p>"အဲဒါ ကျောက်ကျိန်းလား... သူ့ကို တကယ်ပဲ ခေါ်လာနိုင်ခဲ့တာလား... ဟွာတောက်ကျန့်... ရှင် တကယ် ဘာလိုချင်နေတာလဲ..." ဟု အမျိုးသမီးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>သူမမှာ ကျောက်ကျိန်း၏ မိခင်အရင်းအချာ ယွီမီပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဟွာတောက်ကျန့်က အံကြိတ်လိုက်ပြီး…</p> <p> "ငါ မင်းကို စွန့်ပစ်လို့ မရဘူးလေ!"</p> <p> "ကျွန်မ အဲဒီလောက်တောင် မိုက်မဲတယ်လို့ ရှင် ထင်နေတာလား... ဒီအချိန်ရောက်မှ ရှင့်ကို ယုံဦးမယ် ထင်နေလား... ချန်းကျိုးမှာ ကျောက်မိသားစုရဲ့ ပိုက်ဆံတွေ ရှိတယ်၊ အဲဒါက ကျောက်ကျိန်း ပုန်ကန်ဖို့ ကူညီပေးနိုင်တယ် ဆိုတာတွေက... အကယ်၍ အဲဒါသာ အမှန်ဆိုရင် မြောက်ပိုင်းလူရိုင်းတွေ ဘာလို့ ဒီမှာ ရောက်နေတာလဲ..."</p> <p>"ရှင့်ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က အမြဲတမ်း ကျောက်ကျိန်းပဲ... အဲဒါကြောင့် ကျွန်မကို စာတွေ အကြိမ်ကြိမ် ရေးခိုင်းခဲ့တာကိုး... ဟွာတောက်ကျန့်... ရှင်က လုံးဝကို ယုတ်မာလွန်းတယ်... ကိုယ့်တူကိုတောင် ပြန်ပြီး ကြံစည်နေတာ... ရှင်က လူမဟုတ်ဘူး!"</p> <p>ကျောက်ကျိန်းက ၎င်းတို့နှင့် အဝေးတွင် ရှိနေသော်လည်း ယွီမီ၏ စကားများကို ကြားနိုင်သေး၏။ထိုအခါ သူသည် စိုးရိမ်ပူပန်မနေဘဲ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>မိခင်ဖြစ်သူက သူ့ကို တကယ်ပဲ ဂရုစိုက်နေသည် ဖြစ်ရာ သူ လာခဲ့ရသည်မှာ အချည်းနှီး မဖြစ်ခဲ့ပေ။</p> <p>သူ ရောက်လာလျှင် မိခင်က သူ့ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ ဟွာတောက်ကျန့်နှင့်ပင် ပူးပေါင်း၍ သူ့ကို ကြံစည်မည်ကို သူ ကြောက်ရွံ့နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ခုယီနှင့် ခုအာတို့ကတော့ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေကြသည်။ဟွာတောက်ကျန့်က ကျောက်ကျိန်း အာဏာပြန်ရရန် ထျန်းရွှမ်တောင်က ကူညီမည်ဟု ကတိပေးခဲ့သောကြောင့်သာ သူတို့ညီအကိုနှစ်ယောက်က ကျောက်ကျိန်းကို ဖျောင်းဖျရန် ကူညီခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဟွာတောက်ကျန့်က ယွီမီကိုပင် လိမ်လည်ခဲ့သည် ဖြစ်ရာ ယခင်ကပြောခဲ့သော စကားများကို မည်သို့ ပြန်လည် ယုံကြည်နိုင်တော့မည်နည်း။</p> <p>ကျောက်ကျိန်း စခန်းဘက်သို့ ချက်ချင်း ဆင်းသွားလိုက်တော့ ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်မည်းများမှ မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာရာ မိုးသက်မုန်တိုင်း ကျတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။</p> <p>ကျောက်ကျိန်း ဆင်းလာသည်ကို မြင်သောအခါ စခန်းအတွင်းရှိ မြောက်ပိုင်းလူရိုင်း သိုင်းပညာရှင်များက ဝိုင်းရံလိုက်ကြပြီး ထောင်ကျန်းယဲ့က ကျောက်ကျိန်းကို အလွန် စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေလေသည်။</p> <p>ယွီမီက ကျောက်ကျိန်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရုန်းကန်နေသည်ကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ငယ်ရွယ်စဉ်က ကျောက်လန်ကို မြင်တွေ့နေရသကဲ့သို့ သူမ မိန်းမောနေခြင်းပင်…..</p> <p>သူမ ကျောက်လန်ကို ပထမဆုံး တွေ့ဆုံစဉ်က ကျောက်လန်မှာ ယခု ကျောက်ကျိန်း၏ အသက်အရွယ်ခန့်သာ ရှိသေးသည်။</p> <p>ထိုအချိန်က သူမသည် သိုင်းပညာစွမ်းရည် အတော်အသင့် ရရှိထားသော ထျန်းရွှမ်တောင်မှ ပါရမီရှင် မိန်းကလေး တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ကျောက်လန်မှာ ယခင် ဂိုဏ်းချုပ်ကို လာရောက် ဂါရဝပြုသော အိမ်ရှေ့မင်းသား ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံစဉ်က သူမက ကျောက်လန်၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို မသိခဲ့ဘဲ ဖျားနာပြီး အားနည်းနေသော ကျောက်လန်ကိုပင် အနိုင်ကျင့်ခဲ့သေးသည်။</p> <p>"ငါ့အတွက် မင်းတို့ လာခဲ့တာဆိုတော့ ငါ့မိခင်ကို လွှတ်ပေးလိုက်... ပြီးရင် မင်းတို့နဲ့ စကားပြောမယ်..."</p> <p>ကျောက်ကျိန်းက စခန်းအတွင်းသို့ လမ်းလျှောက်ဝင်လာပြီး ထောင်ကျန်းယဲ့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်တော့ ထောင်ကျန်းယဲ့က လက်မြှောက်၍ သူ့လူများကို ကျောက်ကျိန်းအား ဝိုင်းရံထားရန် အချက်ပြလိုက်ပြီး…</p> <p> "သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်..."ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>ထိုအခါ ယွီမီ၏ နောက်တွင် ရပ်နေသော မြောက်ပိုင်းလူရိုင်း သိုင်းပညာရှင် နှစ်ဦးက သူမကို ချက်ချင်း ကြိုးဖြည်ပေးလိုက်ကြသည်။ ယွီမီက ကျောက်ကျိန်းကို ကြည့်၍ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် ဟွာတောက်ကျန့်က သူမကို ဆွဲခေါ်သွားလေသည်။</p> <p>"အရင် သွားရအောင်... ဒီမှာ ဆက်နေရင် သူ့အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်ရုံပဲ ရှိလိမ့်မယ်!" ဟု ဟွာတောက်ကျန့်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်တော့ ယွီမီက သူ့ကို နာကြည်းစွာ စူးရဲကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ ပြောသည်မှာ မှန်ကြောင်း အသိဉာဏ်က သူမကို ပြောနေသဖြင့် ဟွာတောက်ကျန့်၏ ဆွဲခေါ်ရာသို့သာ လိုက်သွားရတော့သည်။</p> <p>သူမက ဝိုင်းရံခံထားရသော ကျောက်ကျိန်းကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေရှာသဖြင့် ကျောက်ကျိန်းက သူမကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုကြောင့် စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ရှင်းလင်းစွာ ပေါ်လာသည်။</p> <p>"အကယ်၍ ဆရာသခင်သာ ဒီမှာ ရှိနေရင် ကျွန်တော့်ကို ဝိုင်းရံခံရအောင် လုံးဝ အဖြစ်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p>***</p> <p> </p>


Save