Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၁၃</h2> <h2 style="text-align: center;">တောရိုင်းထဲတွင် ပျံဝဲနေသော ဓားများ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>စုရှင်းဘိုးဘေး ရွှံ့ဗွက်ထဲမှ တွားသွားထွက်လာပြီး ကျောက်ကျိန်း၏ ရှေ့တွင် အပြည့်အဝ ပေါ်လာသောအခါ ကျောက်ကျိန်း အမှန်တကယ်ပင် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။</p> <p>ဤလူမှာ သေတော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသဖြင့်  ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းကို မဟုတ်ဘဲ သူ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာ အလိုရှိနေပုံရသည်။</p> <p>ဒါက ဆရာသခင် ပြောခဲ့တဲ့ ဝင်ပူးခြင်းဆိုတာလား…..</p> <p>ကျောက်ကျိန်းသည် ဂိုဏ်းတူ ညီအစ်ကိုများနှင့် မကြာခဏ သိုင်းပြိုင်လေ့ ရှိသော်လည်း စုရှင်းဘိုးဘေး၏ ကျွမ်းကျင်မှုမျိုးနှင့် တစ်ခါမျှ မရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးချေ။</p> <p>ပြိုင်ဘက်၏ နည်းလမ်းများက ကျင့်ကြံသူများကြား တိုက်ပွဲများ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနိုင်ကြောင်း သူ့ကို အမှန်တကယ် သဘောပေါက်သွားစေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သိုင်းပညာစင်မြင့်ပေါ်တွင် မှော်ပညာရပ်များ ယှဉ်ပြိုင်ရုံသက်သက် မဟုတ်ဘဲ ဖြစ်နိုင်သမျှ နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို အသုံးပြုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ပထမအချက်အနေဖြင့် ၎င်းတို့က သူ့ကို ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းဝင်များနှင့်အတူ လမ်းလွဲအောင် လုပ်ခဲ့သည်။ ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် ၎င်းတို့က မိခင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြိုတင် ထိန်းချုပ်ရန် ကူပိုးကောင်ကို အသုံးပြုခဲ့ပြီးနောက် သူ့ကို အဆိပ်ခတ်ခဲ့သည်။ ဤလှည့်ကွက်များက သူ ထိုလူကို အန္တရာယ် မပေးနိုင်မီမှာပင် သူ့ကို တိုက်ခိုက်၍ မရအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>ခြောက်ကပ်နေသော တောင်စောင်းထက်တွင် တိမ်မည်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ စုရှင်းဘိုးဘေးသည် ကျောက်ကျိန်း၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် အလောင်းကောင် တစ်လောင်းကဲ့သို့ ရပ်နေ၏。</p> <p>သူသည် ကျောက်ကျိန်း၏ မျက်နှာကို ငုံ့ကြည့်ရင်း စိတ်နှလုံးကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းကို အသုံးပြုနေသည်။</p> <p>သူတို့ အကြည့်ချင်း ဆုံတွေ့သွားပြီး တစ်ယောက်၏ စစ်မှန်သော မျက်နှာကို အခြားတစ်ယောက်က မြင်တွေ့သွားပြီးနောက် ကျောက်ကျိန်းသည် မကြောက်ရွံ့တော့ပေ။</p> <p>"မင်း မသေခင်... ဘယ်ကလာလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြောပြနိုင်မလား..." ဟု ကျောက်ကျိန်းက လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်တော့ စုရှင်းဘိုးဘေးက သရော်သလိုလေသံဖြင့်…</p> <p> "သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းနေတာလား... ငါက မင်းလို မဟုတ်ဘူး... ငါက အလိမ်ခံရဖို့ အဲဒီလောက် မလွယ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ငါ ပြောပြနိုင်တာက ငါက အနောက်ဘက်က လာတာပဲ... ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ ဂိုဏ်း ဒုက္ခရောက်မှာကို စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပါဘူး... မင်းတို့ရဲ့ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းကို ငါ ရန်မစချင်ဘူး... မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရယူပြီးတာနဲ့ ကိုးပြည်ထောင်နယ်မြေကနေ ငါ ထွက်သွားမှာပါ..."</p> <p>အကယ်၍ သူသာ ထျန်းရွှမ်တောင်တွင် မရှိခဲ့ဘဲ ကျင့်ကြံသူ ကျောက်ကျိန်းအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်များကိုသာ ရရှိခဲ့မည်ဆိုလျှင် ကျောက်ကျိန်းနှင့် အလုပ်ရှုပ်နေမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ချင်းရှောင်ဂိုဏ်း တပည့်များ နောက်ပိုင်းတွင် ရောက်လာသောအခါ သူသည် ဝင်ပူးခြင်း ပြုလုပ်သင့်၊ မပြုလုပ်သင့်ကို ချီတုံချတုံ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ထိုတပည့်များမှာ ကျင့်ကြံမှု နိမ့်ကျပြီး ပါရမီလည်း သာမန်သာ ရှိသဖြင့် ဝင်ပူးခြင်း အခွင့်အရေးကို နှမြောတသစွာလက်လွှတ်ခဲ့ရသည်။</p> <p>သူ့ရဲ့ ဝင်ပူးခြင်း ပညာရပ်ကို တစ်ကြိမ်သာ အသုံးပြုနိုင်ပြီး ၎င်းမှာ သေမျိုးခန္ဓာကို စွန့်ခွာကာ အရိုးများကို လဲလှယ်ရန် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေး ဖြစ်သည်။</p> <p>"အနောက်ဘက်..."</p> <p>ကျောက်ကျိန်း တိတ်ဆိတ်စွာ စဉ်းစားနေစဉ် သူ့ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွား၏။</p> <p>စုရှင်းဘိုးဘေးက သူ့ကို လျစ်လျူရှုကာ မန္တန်များ စတင် ရွတ်ဆိုတော့သည်။</p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် စုရှင်းဘိုးဘေးက  ညာဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ လက်ချောင်း နှစ်ချောင်းကို ဆန့်ထုတ်၍ ကျောက်ကျိန်း၏ နဖူးကို ချိန်ရွယ်လိုက်လေသည်။</p> <p>ထိုစဉ်မှာပင် ကျောက်ကျိန်း၏ မျက်လုံးများ ထက်မြက်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သူ ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်၍ စုရှင်းဘိုးဘေးကို လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။</p> <p>စုရှင်းဘိုးဘေးမှာ အလွန် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး လက်သီးကို ရှောင်တိမ်းရန် နောက်သို့ ခုန်ဆုတ်သွားသည်။</p> <p>မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်ကျလာပြီးနောက် သူက ကျောက်ကျိန်းကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်၍ မေးလိုက်၏။</p> <p> "မင်း အဲဒါ ဘယ်လို လုပ်လိုက်တာလဲ... ဝိညာဉ်အသိအာရုံအဆင့် အောက်မှာ ဘယ်သူမှ ငါ့ရဲ့ မရဏကင်းခြေများ အဆိပ်ကို မခံနိုင်ဘူး..."</p> <p>ကျောက်ကျိန်းမှာ ပြင်းထန်စွာ မောဟိုက်နေပြီး သူ့ မျက်နှာပေါ်တွင် ချွေးများ စီးကျနေသော်လည်း  ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလျင်အမြန် ခွန်အားများ ပြန်လည် ရရှိလာနေသည်။</p> <p>သူ့ပါးစပ်မှ သွေးများ အဆက်မပြတ် ထွက်ကျနေသော်လည်း နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် မျိုချလိုက်ပြီးနောက် ခြိမ်းခြောက်သည့် အပြုံးတစ်ခုဖြင့်….</p> <p> "အဘိုးကြီး... မင်းလည်း အတွေ့အကြုံ မလုံလောက်သေးပုံပဲ..."</p> <p>သူ ဆရာသခင်ကို ကျေးဇူးတင်မိသည်။ ဆရာသခင်က သူ့ကို သင်ကြားပေးခဲ့သော ကောင်းကင်ရွှေခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်က ဤမျှ ထူးခြားသော အာနိသင် ရှိနေခြင်းမှာ ဆရာသခင်၏ ကျေးဇူးကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>အဆိပ်မိပြီးနောက် သူ ကျွမ်းကျင်ထားသော အမြင့်ဆုံး သိုင်းပညာများကို အသုံးပြုရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားခဲ့ရာ ကောင်းကင်ရွှေခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ် တစ်ခုတည်းကသာ ၎င်းကို အသက်သွင်းနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ ကောင်းကင်ရွှေခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်က သူ့ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အကြောများကို ကြံ့ခိုင်စေခဲ့ခြင်းပင်။ သူက အကြောများကို လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီးနောက် အဆိပ်ကို အတင်းအကျပ် ဖယ်ရှားရန် ကောင်းကင်ချီကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ဤသည်မှာ အဖိုးအခ တစ်ခု ပေးဆပ်ရသည်။ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ တုန်လှုပ်သွားပြီး အလွန်အမင်း နာကျင်မှုကို ခံစားခဲ့ရသော်လည်း သူ ကြိတ်မှိတ် သည်းခံနေခြင်းသာ ဖြစ်၏။</p> <p>သူ့ စကားကို ကြားသောအခါ စုရှင်းဘိုးဘေးမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူက အံ့အားသင့်စွာ လျှာသပ်လိုက်ပြီး…</p> <p> "ဒီလို ခြောက်သွေ့တဲ့ နေရာမှာ ဆယ်စုနှစ် တစ်ခုကျော်လေး အတွင်းမှာ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ ကျင့်ကြံရေးဂိုဏ်းတစ်ခုကို မင်းတို့ တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့တာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူး... မင်းရဲ့ ဆရာသခင်က သာမန်လူတော့ မဟုတ်ဘူးပဲ..."</p> <p>သူ ခါးရှိ သိုလှောင်အိတ်ဆီသို့ အေးအေးဆေးဆေး လက်လှမ်းလိုက်ပြီး အလံကြီး အချို့ကို ထုတ်ယူကာ လေထဲသို့ ပစ်တင်လိုက်သည်။ အလံများက အလျင်အမြန် ဖြန့်ကျက်သွားပြီး လေထဲတွင် ကျောက်ကျိန်းကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။</p> <p>ကျောက်ကျိန်းက ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးသွားရာ လှုပ်ရှားမှုများက တောင်စောင်းကို တုန်လှုပ်သွားစေပြီး စုရှင်းဘိုးဘေး၏ ရှေ့တွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>စုရှင်းဘိုးဘေးက သူ့ကို တိုက်ရိုက် မရင်ဆိုင်ဘဲ အလျင်အမြန် ရှောင်တိမ်းသွား၏။</p> <p>ထိုနှစ်ဦးမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးကာ တောင်စောင်းပေါ်တွင် တိုက်ခိုက်နေကြပြီး လေထဲရှိ အလံကြီးများက ကျောက်ကျိန်း၏ နောက်သို့ အနီးကပ် လိုက်ပါနေကြသည်။</p> <p>ကျယ်လောင်သော အသံကြီး တစ်သံနှင့်အတူ...</p> <p>မိုးကြိုးတစ်ချက် ရုတ်တရက် ပစ်ချလာသဖြင့် ကျောက်ကျိန်း လန့်ဖျပ်ကာ ခုန်ရှောင်လိုက်ရသည်။</p> <p> မိုးကြိုးက ကျောက်သားများကိုပင် လွင့်စင်သွားစေသည်။</p> <p>သူ ဆက်မတွေးနိုင်မီမှာပင် မိုးကြိုး နောက်တစ်ချက် ရုတ်တရက် ပစ်ချလာပြန်သဖြင့် အဆက်မပြတ် ရှောင်တိမ်းနေရသည်။</p> <p>သူသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေပြီး အကြိမ်ကြိမ် ရှောင်တိမ်းပြီးနောက် အမြန်နှုန်း သိသိသာသာ လျော့ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>စုရှင်းဘိုးဘေးမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လှုပ်ရှားနေသဖြင့် ကျောက်ကျိန်းကို အနားကပ်၍ မရအောင် လုပ်ဆောင်နေသည်။</p> <p>ကျောက်ကျိန်း စိတ်ပျက်လာပြီး ကျိယာနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ပင် ခံစားလာရသည်။ ကျိယာသည် ရှောင်တိမ်းပြီးနောက် တောင်ရွှေ့နတ်ဘုရားဖိနှိပ်ခြင်းကို အဆက်မပြတ် အသုံးပြုရသည်ကို နှစ်သက်သည်။ လီချင်းချိုးက ဤနည်းဗျူဟာကို "စွန်လွှတ်ခြင်း" ဟု နောက်ပြောင် ခေါ်ဆိုလေ့ ရှိသည်။</p> <p>ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းတွင် စွန်များ ရှိသဖြင့် ကျောက်ကျိန်းက ဆရာသခင်၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>ဤနည်းဗျူဟာသည် အသေအကြေ တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် ပို၍ပင် သည်းခံရန် ခက်ခဲလှသည်။</p> <p>စုရှင်းဘိုးဘေးက သူ့ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး ပိုမို စိတ်မရှည် ဖြစ်လာသည်။</p> <p>"ငါ သူ့ကို အထင်သေးမိသွားတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း အဓိပ္ပာယ် ရှိပါတယ်... ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ဆိုရင် ကိုယ်ပိုင် နည်းလမ်းတွေ ရှိရမှာပဲလေ... ကံကောင်းတာက သူ ကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p>စုရှင်းဘိုးဘေးက ထိုသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ စဉ်းစားနေပြီး လှုပ်ရှားမှု ပြုလုပ်ရန် အလျင်မလိုပေ။ ၎င်းမှာ သူ့ထံ၌ ခွန်အား မရှိ၍ မဟုတ်ဘဲ ကျောက်ကျိန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တတ်နိုင်သမျှ ထိန်းသိမ်းထားလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍ သူ ဝင်ပူးမည့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ မသန်မစွမ်း ဖြစ်သွားမည်ဆိုလျှင် ကောင်းမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ဝုန်း...</p> <p>အဝေးမှ နားကန်းလောက်သော ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာရာ စုရှင်းဘိုးဘေး လန့်ဖျပ်သွားပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ကောင်းကင်ယံတွင် ကြီးမားသော မီးပွားများ ပေါ်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရပြီး ထိုမီးပွားများ အလျင်အမြန် ဖြန့်ကျက်သွားကာ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ဆန့်ထွက်သွားသော မီးတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>အဲဒါ ဘာလဲ….</p> <p>စုရှင်းဘိုးဘေး၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရှုပ်ထွေးမှု တစ်ခု ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာ၏။ မထင်မှတ်ထားသော အရာတစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်သွားကြောင်း အလိုအလျောက် သိစိတ်က ပြောနေသည်။</p> <p>ကျောက်ကျိန်းလည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p>အနီးအနားမှာ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းက တပည့်တွေ ရှိနေတာလား….</p> <p>ကောင်းကင်ယံရှိ ကြီးမားသော မီးပွားများမှာ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းမှ အထူးပြုလုပ်ထားသော တိမ်ဖောက်မိုးကြိုး ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ၎င်းတို့၏ ဆရာသခင်က စိတ်ကူးပုံဖော်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်လက်မှုပညာခန်းမက ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကာ ဒုက္ခရောက်နေသော တပည့်များအနေဖြင့် အနီးအနားရှိ တပည့်များကို အကူအညီ တောင်းခံနိုင်ရန် ရည်ရွယ်သည်။</p> <p>တိမ်ဖောက်မိုးကြိုးမှာ ကျယ်ပြန့်သော အကွာအဝေး ရှိပြီး မိုင်ရာချီ အကွာအဝေးမှ တပည့်များက ၎င်းကို မြင်တွေ့နိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p>ကျောက်ကျိန်း ချက်ချင်းပင် အာရုံစိုက်လိုက်ပြီး အချိန်ဆွဲရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။</p> <p>ကျောက်ကျိန်း၏ ပြန်လည် နိုးကြားလာသော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို မြင်သောအခါ စုရှင်းဘိုးဘေး ဘာဖြစ်နေသည်ကို ခန့်မှန်းမိသွားသည်။</p> <p>"ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ... တခြား ဂိုဏ်းတွေရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ အလုပ်လုပ်ရတာ တကယ် ပြဿနာ များတာပဲ!"</p> <p>စုရှင်းဘိုးဘေး၏ သတ်ဖြတ်ချင်သော ရည်ရွယ်ချက်မှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး  ကျောက်ကျိန်းထံသို့ ချက်ချင်း ပြေးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>စုရှင်းဘိုးဘေး ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်ကျိန်းက မရှောင်တိမ်းဘဲ သူ့ထံသို့ ပြန်လည် ပြေးဝင်သွားသည်။ အကယ်၍ သူသာ ဆက်လက် ရှောင်တိမ်းနေမည်ဆိုလျှင် ခွန်အားများ ကုန်ခန်းသွားရုံသာ ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p>ဒီအဘိုးကြီး ဒဏ်ရာရမှသာ မိုးကြိုးတွေ ပျောက်ကွယ်သွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုနှစ်ဦးမှာ အလျင်အမြန် နီးကပ်လာကြပြီး ၎င်းတို့ ဝင်တိုက်မိတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ကျောက်ကျိန်း၏ ညာဘက် လက်ဝါးမှာ ရွှေရောင် ပြောင်းသွားပြီး မှိန်ဖျော့ဖျော့ ရွှေရောင် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>စုရှင်းဘိုးဘေးက မြေကြီးထဲသို့ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် ကျောက်ကျိန်းကို လက်ချည်းသက်သက် ကျန်ရစ်စေခဲ့သည်။</p> <p>ဘုန်း!</p> <p>ကျောက်ကျိန်း မရပ်တန့်နိုင်မီမှာပင် စုရှင်းဘိုးဘေးက သူ့ရှေ့ရှိ ရွှံ့ဗွက်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မေးရိုးကို ကန်လိုက်ရာ သူ့ကို လွင့်ထွက်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p>စိတ်ထဲတွင် တစ်ခဏမျှ ဗလာကျင်းသွားသော်လည်း အလျင်အမြန် ပြန်လည် သတိရလာပြီး အားအဟုန်ကို အသုံးပြု၍ ခုန်ရှောင်လိုက်သည်။</p> <p>သူ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း စုရှင်းဘိုးဘေးကို မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မတွေ့ရချေ။</p> <p>ဘုန်း!</p> <p>ကျောက်ကျိန်းက ကာကွယ်ရန် လက်မောင်းကို အလိုအလျောက် မြှောက်လိုက်သော်လည်း စုရှင်းဘိုးဘေး၏ ကန်ချက်ကို ခံလိုက်ရပြီး လက်မောင်း ရုတ်တရက် ကျိုးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ဒီအဘိုးကြီးက မြေကြီးထဲမှာ တစ်ဝက် မြှုပ်နေသလို ပုံပေါက်နေပေမဲ့  ဒီလောက် ခွန်အားကြီးမယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး…..</p> <p>သူသည် ကြီးမားသော ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးကို ဝင်တိုက်မိပြီး သွေးတစ်ပွက် အန်ထုတ်လိုက်ကာ မြေကြီးပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ ပြုတ်ကျသွားတော့၏။</p> <p>စုရှင်းဘိုးဘေးက အရိုးများ ကျိုးပဲ့သွားသံကို ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရပြီး သူ့ မျက်နှာတွင် စိတ်မကောင်းဖြစ်မှုများ ပေါ်လွင်လာသည်။</p> <p>သူက ကျောက်ကျိန်း၏ ပခုံးကို ကန်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ကျောက်ကျိန်းက အလွန် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သဖြင့် ကာကွယ်ရန် လက်မောင်းကို မြှောက်လိုက်မိခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ဤကန်ချက်က ကျောက်ကျိန်းကို မတိုက်ခိုက်နိုင်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>စုရှင်းဘိုးဘေးက ကျောက်ကျိန်း၏ ရှေ့သို့ ရွှေ့သွားပြီး လက်ချောင်း နှစ်ချောင်း ဆန့်ထုတ်ကာ နဖူးကို ထိလိုက်၌ယ၍ သူ့ကို မလှုပ်မယှက် ဖြစ်သွားစေသည်။</p> <p>"မင်းက အခေါင်းတလားကို မမြင်ရမချင်း မျက်ရည်ကျမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်!"</p> <p>စုရှင်းဘိုးဘေးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး မျက်နှာထား တင်းမာသွားသည်။</p> <p>သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အဝေးမှ အော်ဟစ်သံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ကျောက်ကျိန်း လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ယွီမီက မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက် သူမ၏ ခေါင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရူးသွပ်စွာ ဆွဲဆုတ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး သွေးများ ရောနှောနေသော ဆံပင် အစုလိုက် အပြုံလိုက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>ထိုအဖြစ်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်ကျိန်း၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး အလျင်အမြန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>"ရပ်လိုက်တော့! ကျွန်တော် အရှုံးပေးပါတယ်!"</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စုရှင်းဘိုးဘေး၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီးနောက် ယွီမီက ဆံပင်များကို ဆွဲဆုတ်နေသည်ကို ရပ်တန့်လိုက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားလေတော့သည်။</p> <p>နောက်ထပ် အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ စုရှင်းဘိုးဘေးက ဝင်ပူးခြင်း ပညာရပ်ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်သည်။</p> <p>အခြားသော ချင်းရှောင်ဂိုဏ်း တပည့်များ ရောက်လာပြီး သူ့ကို နှောင့်ယှက်မည်ကို သူ စိုးရိမ်နေပေသည်။</p> <p>သူ မန္တန်ကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်နှင့် ကျောက်ကျိန်းသည် အေးစက်သော မူလချီ တစ်ခု သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးသွားပြီး ခေါင်းမူးကာ မျက်စိလည်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ဝှစ်...</p> <p>လေထဲမှ လေခွင်းသံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာရာ စုရှင်းဘိုးဘေး လန့်ဖျပ်သွားပြီး ခုန်ရှောင်လိုက်ရသဖြင့် ဓားပျံတစ်လက်၏ ရန်မှ သီသီလေး လွတ်သွားသော်လည်း ဓား၏ ထက်ရှမှုကြောင့် သူ့မျက်နှာကို စူးရှသွားစေသည်။</p> <p>ဓားပျံကို ရှောင်တိမ်းပြီးနောက် ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ တောင်တန်းများနှင့် ကွင်းပြင်များကို ဖြတ်သန်းလာသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ သူ့ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာသော လူရိပ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရ၏။</p> <p>ဝင်ပူးခြင်း ပညာရပ်မှာ အနှောင့်အယှက် ခံလိုက်ရပြီး ကျောက်ကျိန်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ သူ ရုတ်တရက် သတိပြန်ရလာပြီး မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ ကျန်းကျောက်ရှားက အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>ကျန်းကျောက်ရှား ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်ကျိန်းမှာ ဝမ်းသာသွားသလို ရှက်ရွံ့မှုလည်း ဖြစ်သွားမိသည်။</p> <p>ကျန်းကျောက်ရှားက ရွှီနင်းကို ကျော်ဖြတ်ရန် လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း သီးသန့် ကျင့်ကြံနေခဲ့ကြောင်း သူ သိထားသည်။ စီနီယာအစ်ကို ကျန်းကျောက်ရှား ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှု မဟုတ်ဘဲ ဆရာသခင်က စီစဉ်ပေးခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ရမည်။</p> <p>စုရှင်းဘိုးဘေးက ကျောက်ကျိန်းကို ချက်ချင်း ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး ကျန်းကျောက်ရှားကို ခြိမ်းခြောက်ရန်ညရည်ရွယ်လိုက်လေသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ကျန်းကျောက်ရှားက ရပ်တန့်မည့် အရိပ်အယောင် မပြပေ။ သူက ကျောက်ကျိန်းထံသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးဝင်လာပြီး သူ့ကို ခေါင်းဖြတ်ရန် ဓားကို မြှောက်လိုက်တော့ ကျောက်ကျိန်း၏ နောက်တွင် ရပ်နေသော စုရှင်းဘိုးဘေးမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ကျောက်ကျိန်းကို ချက်ချင်း လွှင့်ပစ်လိုက်လေ၏။</p> <p> ကျောက်ကျိန်းကို ဘေးသို့ လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းကျောက်ရှား၏ ဓားကို ရင်ဆိုင်ရုံမှတစ်ပါး အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။</p> <p>သူက နောက်သို့ ခုန်ဆုတ်လိုက်ပြီး ကျန်းကျောက်ရှား၏ ဓားချီကို မူလချီဖြင့် ကာကွယ်ရန် ညာဘက် လက်ဝါးကို မြှောက်လိုက်လေသည်။</p> <p>ထိုနှစ်ဦးမှာ အနိမ့်ပိုင်းမှ ပျံသန်းကာ တောင်စောင်းတစ်လျှောက် ပေရာချီ အကွာအဝေးထိ ဖြတ်သန်းသွားကြပြီးနောက်မှသာ စုရှင်းဘိုးဘေးက ကျန်းကျောက်ရှား၏ ဓားချီကို နောက်ဆုံးတွင် ခါချနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်ပြီးနောက် ကျန်းကျောက်ရှားက ဓားကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး လက်မောင်းကို နှိမ့်ကာ ဓားဖျားကို မြေကြီးဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်ရာ ဓားသွားတစ်လျှောက် အမည်းရောင် သွေးစက်များ စီးကျလာသည်။</p> <p>စုရှင်းဘိုးဘေးက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ငြိမ်သက်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး ကွဲအက်နေသော ညာဘက် လက်ဝါးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ အမည်းရောင် သွေးများ ထိန်းမရအောင် ပန်းထွက်နေသည်ကိုမြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>သူက ကျန်းကျောက်ရှားကို မော့ကြည့်လိုက်တော့ သူ့မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် ရှုံ့မဲ့နေပြီး မျက်လုံးထဲတွင် အကြောက်တရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p>  "မင်း ဘယ်သူလဲ..."</p> <p> "ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းက ကျန်းကျောက်ရှား..."</p> <p>"ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းလား... မင်း သူနဲ့ ရန်ငြိုး ရှိလို့လား..."ဟု စုရှင်းဘိုးဘေးက အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>"သူက စကားနားမထောင်ဘူး... သူ့ရဲ့ ဆရာအနေနဲ့ သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်တာက ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းအတွက် နောက်ထပ် ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ..."</p> <p>ကျန်းကျောက်ရှားက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ရင်း မျက်လုံးများက စုရှင်းဘိုးဘေးထံတွင် စူးစိုက်နေပြီး အလားတူပင် စူးစမ်းချင်စိတ် ဖြစ်နေသည်။</p> <p>ဤသူသည် သူ့ဓားချက်ကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည် ဖြစ်ရာ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နိမ့်ကျမနေကြောင်း ရှင်းလင်းလှသည်!</p> <p>"တတိယဦးလေး သတိထားပါ... သူက အဆိပ်သုံးတာ ကျွမ်းကျင်ပြီး မြေလျှိုးတဲ့ မှော်ပညာရပ်တွေကိုလည်း တတ်ကျွမ်းတယ်... ပြီးတော့ သူက ကျွန်တော့် မိခင်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ မှော်ပညာကိုလည်း သုံးခဲ့တယ်...ကျွန်တော့် မိခင်ကို သုံးချပြီး ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်မှာကို ကျွန်တော်တို့ သတိထားရမယ်!"</p> <p>ကျောက်ကျိန်းက အံကြိတ်၍ အဝေးမှနေ၍ အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။ သူ့အသံမှာ မကျယ်လောင်သော်လည်း ကျန်းကျောက်ရှားကတော့ ကြားနိုင်သေးသည်။</p> <p>စုရှင်းဘိုးဘေးက မည်သည့် အသက်ဓာတ် အရိပ်အယောင်မျှ မပြပေ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် သူက ကျန်းကျောက်ရှားကို ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်ဆန် ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p> "မင်းက ငါ့ရဲ့ ဝင်ပူးခြင်းအတွက် သူ့ထက် ပိုသင့်တော်တယ်လို့ ငါ ဘာလို့ ခံစားနေရတာလဲ..."</p> <p>ကျန်းကျောက်ရှား၏ ဓားကိုင်ထားသော လက်မောင်းမှ ဓားချီ တစ်မျှင် ထွက်ပေါ်လာပြီး အလျင်အမြန် ဓားဝိညာဉ် တစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားကာ ၎င်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ သူနှင့် တစ်ထပ်တည်း တူညီနေပေသည်။</p> <p>"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းနေတာပဲ... မင်း ဒီလို အဆုံးသတ်သွားတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူး..."</p> <p>ကျန်းကျောက်ရှားက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပြီးနောက် ဓားချီက ရုတ်တရက် ရေကြီးလာသကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာရာ ခြေထောက်အောက်ရှိ တောင်မှာ ကြေမွသွားပြီး အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ဖုန်မှုန့်များ အလျင်အမြန် လွင့်စင်သွားတော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save