ဂူအတွင်းတွင်...
ကျောက်ကျိန်း မြေပြင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းလျက် ဂူနံရံကို အဓိပ္ပာယ်မဲ့စွာ စိုက်ကြည့်နေ၏။
သူ့ဒဏ်ရာများက ကျန်းကျောက်ရှားထက် များစွာ ပိုမို ပြင်းထန်သည်။ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးနေပြီး ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းတွင် စုတ်ပြတ်နေသော အသားစ ဧရိယာကြီးများ ရှိနေသည်။ ချောင်တင်းပေက သူ့ ဒဏ်ရာများကို စစ်ဆေးသောအခါ သူ ထိတ်လန့်သွားပြီး ကျောက်ကျိန်း မည်သို့ အသက်ရှင်နေသနည်းကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။
ကျောက်ကျိန်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သနားမနေခဲ့ပေ။ သူသည် စုရှင်းဘိုးဘေးနှင့် တိုက်ပွဲကို ပြန်လည် သုံးသပ်နေပြီး စုရှင်းဘိုးဘေးကို တိုက်ရိုက် သတ်ရန် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေနေဆဲပင်။
ရုတ်တရက် ခြေသံများကို သူ ကြားလိုက်ရတော့ ချက်ချင်း သတိထားလိုက်မိသည်။
ချောင်တင်းပေ ထွက်သွားသည်မှာ နာရီအနည်းငယ်သာ ရှိသေးပြီး အခြားတစ်ယောက်ယောက်က ဤနေရာသို့ အမှတ်မထင် ရောက်လာမည်ကို သူ စိုးရိမ်နေမိသည်။
"ဟေ့... ကျောက်ကျိန်း... ဘာဖြစ်တာလဲ... မင်း ပုံစံက ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပါလား..."
နောက်ဘက်မှ နောက်ပြောင်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဘယ်သူမှန်း မမြင်ရသေးမီမှာပင် ကျောက်ကျိန်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုအသံကို သူ မှတ်မိသောကြောင့်ပင်။
ဓားနတ်ဘုရား ရှန်ယွဲ့!
သူတို့ နှစ်ဦးသည် ဂိုဏ်းတွင် သိုင်းပညာအကြောင်း ရံဖန်ရံခါ ဆွေးနွေးလေ့ ရှိကြပြီး ဆက်ဆံရေး အတော်လေး ကောင်းမွန်သည်။
ထို့အပြင် စုရှင်းဘိုးဘေးတွင် အကူအညီပေးသူများ ရှိနေလျှင်သော်လည်းကောင်း၊ ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းက တိုက်ခိုက်လာလျှင်သော်လည်းကောင်း မည်သည့် အခြေအနေကိုမဆို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်လောက်အောင် ရှန်ယွဲ့က အစွမ်းထက်ကြောင်း ကျောက်ကျိန်း သိရှိထားသည်။
သူ ဂူအတွင်းသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ရှန်ယွဲ့၊ ရွှီနင်းနှင့် ချောင်တင်းပေတို့ကို မကြာမီ တွေ့လိုက်ရသည်။
ရွှီနင်းပါ ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်ကျိန်း လုံးဝ စိတ်အေးသွားတော့သည်။
ရွှီနင်းက သူ့အနားသို့ ရောက်လာပြီး…
"နင် ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို အခြေအနေမျိုး ရောက်သွားရတာလဲ..."
သူမသည် ဂျူနီယာညီအစ်ကိုများနှင့် မကြာခဏ အဆက်အသွယ် မရှိသော်လည်း ကျောက်ကျိန်း ဤကဲ့သို့ ဒဏ်ရာရနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ အကြည့်များ အေးစက်သွားသည်။
"ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ခဲ့တာ... ကျွန်တော် သူနဲ့ လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ခဲ့ဘူး..." ဟု ကျောက်ကျိန်းက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။
ရှန်ယွဲ့က …
"ဒီကို လာရာလမ်းမှာ ချောင်တင်းပေဆီကနေ အဲဒီအကြောင်း ငါတို့ ကြားပြီးပါပြီ... ငါ သွားပြီး ကျန်းကောင်လေးရဲ့ အခြေအနေကို အရင် ကြည့်လိုက်ဦးမယ်..."
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ရှန်ယွဲ့က ဂူအတွင်းပိုင်းသို့ လျှောက်သွားတော့သည်။
ရွှီနင်းက ကျောက်ကျိန်းကို ကြည့်ပြီး…
"ငါ နင့်ကို မေးနေတာ... ဘာလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဒီလို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ရတာလဲ... ရန်သူကို မယှဉ်နိုင်မှတော့ ဘာလို့ အသက်စွန့်ရတာလဲ..."
ကျောက်ကျိန်းက အံကြိတ်သံဖြင့်…
"ကျွန်တော်က သတ္တိကြောင်တဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး... မနိုင်ရင်တောင်မှ တိုက်ရမှာပဲလေ... ပြီးတော့ ဦးလေးကျန်း ကျွန်တော့်အတွက် အသေခံတာကို ကျွန်တော် ကြည့်မနေနိုင်ဘူး..."
"နင့်မှာ ဒီလို အသိတရား ရှိတာ ကောင်းပါတယ်... အကယ်၍ ဦးလေးကျန်းသာ သေသွားခဲ့ရင် နင့်ရဲ့ အပြစ်က ကြီးမားလိမ့်မယ်... မှတ်ထားပါ... ငါတို့က ဂိုဏ်းတူ ညီအစ်ကိုတွေပဲ... တစ်ခုခု ဖြစ်ရင် ငါတို့နဲ့ ဆရာသခင်ကို အရင် တိုင်ပင်ရမယ်... မျက်ကန်းယုံကြည်မှုနဲ့.. တခြားသူတွေကို ဒုက္ခမပေးနဲ့… ငါတို့ကိုယ်တိုင်အတွက်တောင် အသေခံလို့ မရဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒါက ဆရာသခင်ရဲ့ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးမှုနဲ့ ဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်ရာ ကျလို့ပဲ..."
ရွှီနင်းက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်ပြီးနောက် ခေတ္တ ရပ်တန့်ကာ ဆက်ပြောလိုက်ပြန်သည်။
"ငါတို့ရဲ့ အသက်တွေက ငါတို့ တစ်ယောက်တည်းနဲ့ သက်ဆိုင်တာ မဟုတ်တော့ဘူး... အဲဒါကို နင် နားလည်ရမယ်..."
ကျောက်ကျိန်းက သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ချလိုက်ပြီး….
"ကျွန်တော် မှတ်ထားပါ့မယ်... ပြန်ရောက်ရင် ဆရာသခင်ကို တောင်းပန်ပါ့မယ်... ဘယ်တော့မှ ထပ်ပြီး ဖုံးကွယ်မထားတော့ပါဘူး... ကျွန်တော်က ကျောက်မိသားစုရဲ့ ကျောက်ကျိန်း မဟုတ်တော့ဘဲ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းရဲ့ ကျောက်ကျိန်းပါ..."
ရွှီနင်းက သူ့ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျောက်ကျိန်း၏ ရင်ဘတ်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ သူ့ကို ကုသရန် မူလချီကို အဝေးမှ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။
ထိုအခါ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ နာကျင်မှုများ သက်သာသွားသည်ကို ကျောက်ကျိန်း ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရပြီး စီနီယာအစ်မကြီးကို ကျေးဇူးတင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
စီနီယာအစ်မကြီးမှာ အေးစက်ပြီး ချဉ်းကပ်ရန် ခက်ခဲသည်ဟု သူ အမြဲတမ်း ထင်ခဲ့သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ သူမသည် အပြင်ပန်းတွင် အေးစက်နေသော်လည်း အတွင်းစိတ်တွင် နွေးထွေးကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့ချေပြီ။
"နင် တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပါဘူး... နင့်မှာ ဆရာသခင်၊ ငါ၊ တခြား ဂျူနီယာညီအစ်ကိုတွေနဲ့ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး နင့်ကို အဖော်ပြုပေးဖို့ ရှိနေသေးတယ်..." ဟု ရွှီနင်းက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်တော့ ကျောက်ကျိန်း၏ နှလုံးသား ထိခိုက်သွားပြီး မျက်လုံးများ ချက်ချင်း နီရဲလာကာ မျက်လုံးများကို အလျင်အမြန် မှိတ်ထားလိုက်လေသည်။
သူသည် အသက် ဆယ့်ငါးနှစ်အရွယ် ကောင်လေး တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သေးသည် မဟုတ်ပါလား။ မိခင်နှင့် မရင်းနှီးကြောင်း သူ့ကိုယ်သူ ယုံကြည်အောင် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူမ၏ ကြေကွဲဖွယ် သေဆုံးမှုကို တွေးမိသောအခါ နှလုံးသားမှာ အကြောက်တရားဖြင့် ခုန်ပေါက်နေခဲ့သည်။
မိသားစု သံယောဇဉ်ကို ဘယ်သူကများ တကယ် ဖြတ်တောက်နိုင်မှာလဲ…ထို့အပြင် သူနှင့် မိခင် အတူတကွ မရှိခဲ့ခြင်းမှာ မိခင်က သူ့ကို မလိုချင်၍ မဟုတ်ဘဲ ဖခင်က ၎င်းတို့ကို မတူညီသော နေရာများသို့ ပို့ဆောင်ရန် စီစဉ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ရွှီနင်းက သူ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးနေသည်ကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူမ၏ အတွေးများ အတိတ်ဆီသို့ လွင့်မျောသွားလေသည်။
သူမ၏ ဖခင် သူမရှေ့တွင် သေဆုံးသွားသည့် ပုံရိပ်နှင့် ထိုမငြိမ်မသက်ဖြစ်ခဲ့သော နေ့ရက်များကို သူမ ပြန်လည် တွေးတောမိကာ ထိုအတွေ့အကြုံများမှာ ယခင်ဘဝတစ်ခုမှ ဖြစ်ရပ်များကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။
အခြားတစ်ဖက်တွင်...
ရှန်ယွဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းပကား နံရံရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ကျန်းကျောက်ရှားက မလှုပ်မယှက် ရပ်နေပြီး နတ်ဘုရားစွမ်းပကား နံရံပေါ်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"သူ အမွေအနှစ် ရနေတာ..." ဟု ချူကျင်းက သတိပေးလိုက်တော့ရှန်ယွဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူ ဤအရာကို သတိပြုမိပြီး နှောင့်ယှက်ရန် စကားမပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အတွင်းတွင် မည်သို့သော နတ်ဘုရားစွမ်းပကားမျိုး မှတ်တမ်းတင်ထားကြောင်း စူးစမ်းချင်စိတ်ဖြင့် နတ်ဘုရားစွမ်းပကား နံရံကို သူ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ချူကျင်းက ကောင်းကင်သက်တံဓားကို ထိန်းချုပ်ကာ ရှန်ယွဲ့ထံသို့ ပျံသန်းသွားပြီး …
"မင်း ဒီကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ ငါ ပြန်တော့မယ်... ဂိုဏ်းချုပ်ကို လူကိုယ်တိုင် သတင်းပို့ဖို့ လိုတယ်..."
"သွားပါ... ရွှီနင်းနဲ့ ငါ ဒီမှာ ရှိနေတော့ ဘယ်သူမှ သူတို့ကို အန္တရာယ် မပေးနိုင်ပါဘူး..."
ချူကျင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ကာ ကောင်းကင်သက်တံဓားနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသဖြင့် ဂူထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ရှန်ယွဲ့က ကျန်းကျောက်ရှားကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်မိသည်။
ဒီကောင်လေး ဘာအမွေအနှစ်များ ရသွားတာလဲ….
ကျန်းကျောက်ရှား ကျော်တက်သွားမည်ကို သူ မကြောက်သော်လည်း ဤထူးခြားသော တွေ့ကြုံမှုနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန် စူးစမ်းချင်စိတ် ဖြစ်နေမိသည်။
………..
မေလရောက်သည်အထိ ကျန်းကျောက်ရှားနှင့် ကျောက်ကျိန်းတို့ ဒဏ်ရာရခဲ့သည့် သတင်းမှာ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းအတွင်း ပျံ့နှံ့မသွားခဲ့ပေ။ တပည့်များမှာ အလုပ်များနေကြဆဲ ဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းမှာလည်း အစီအစဉ်အတိုင်း ဆက်လက် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေခဲ့သည်။
မွန်းတည့်ချိန်…ကျင့်ကြံခြင်းဂူအတွင်း...
ချူကျင်းက လီချင်းချိုး၏ ရှေ့တွင် ပေါလောပေါ်နေပြီး သူ့ကို ရံဖန်ရံခါ လှမ်းကြည့်နေသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် လီချင်းချိုးက စုရှင်းဘိုးဘေး၏ ဝိညာဉ် မှတ်ဉာဏ်များကို ရှာဖွေနေသည်။ ချူကျင်းသည်လည်း စုရှင်းဘိုးဘေး၏ ဇာစ်မြစ်အကြောင်းကို အလွန် စူးစမ်းချင်နေသည်။ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူသည် တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖြစ်နေသဖြင့် ဝိညာဉ်ချုပ်မန္တန်ကို အသုံးမပြုနိုင်ချေ။ အလွန်ဆုံး သူ လုပ်နိုင်သည်မှာ ကောင်းကင်သက်တံဓားအတွင်း၌ စုရှင်းဘိုးဘေးကို ပိတ်လှောင်ထားရန်သာ ဖြစ်သည်။
စုရှင်းဘိုးဘေးသည် အနှစ်နှစ်ရာကျော် အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူ ဒဏ်ရာမရမီက နေရာအစုံရောက်ခဲ့ဖူးသည်။ လီချင်းချိုးက သူ ဘယ်ကလာသနည်းဟူသော အချက်အလက်များကို ရှာဖွေရန် သူ့ကို အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်သည်။
နှစ်နာရီတိတိ ရှာဖွေပြီးနောက် လီချင်းချိုး နောက်ဆုံးတွင် မျက်လုံးဖွင့်လာသည်။
"သခင်... အခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ... သူ့နောက်ကွယ်မှာ ကျင့်ကြံရေးဂိုဏ်း ရှိနေလား..."ဟု ချူကျင်းက အလျင်စလို မေးလိုက်သည်။
အရှင်ကျင်း ဖြစ်လာပြီးနောက် ချူကျင်းသည် ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းကို ပိုမို ဂရုစိုက်လာပြီး ချင်းရှောင်ဂိုဏ်း၏ ရှုထောင့်မှ ဝင်ရောက် စဉ်းစားလာခဲ့သည်။
လီချင်းချိုးက…
"သူ အရင်က ကျင့်ကြံရေးဂိုဏ်း တစ်ခုမှာနေခဲ့ဖူးတယ်... ဒါပေမဲ့ သူ ထွက်လာတာ ကြာပါပြီ... သူက လွတ်လပ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပါ... သူက ထိုက်ကျွယ်မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရှာဖို့ သူ့သူငယ်ချင်း သုံးယောက်နဲ့ ကိုးပြည်ထောင်နယ်မြေကို လာခဲ့တာ... သူ့သူငယ်ချင်းတွေက သူ့ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်လို့ သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရတယ်... သူ ထျန်းရွှမ်တောင်မှာ ပုန်းနေတာ ဆယ်စုနှစ်ချီနေပြီ..."
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချူကျင်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ဤကိစ္စက နောက်ထပ် ရန်သူများကို ဆွဲဆောင်လာမည်ကို သူ စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူသည် တစ္ဆေကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း လီချင်းချိုးကို အားကိုးရန် မျှော်လင့်နေဆဲပင်။ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်းက ချင်းရှောင်ဂိုဏ်း ဖျက်ဆီးခံရမည်ကို အလိုရှိမည် မဟုတ်ပေ။
"ဒါဆို ကျင့်ကြံရေးဂိုဏ်းတွေ တကယ် ရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပေါ့... သူတို့ ဘယ်မှာ ရှိတာလဲ..."
"အရမ်း ဝေးတယ်... အနောက်ဘက်ကို သွားပြီး ကျယ်ပြောတဲ့ အနောက်ပိုင်း သဲကန္တာရကို ဖြတ်ကျော်ပြီးမှ တောင်တွေကို ဖြတ်ကျော်ရမယ်... သူ လာတဲ့ နေရာကို မိုးပြာနဂါးနယ်မြေလို့ ခေါ်တယ်... မိုးပြာနဂါးနယ်မြေက ကိုးပြည်ထောင်နယ်မြေထက်တောင် ပိုကြီးတယ်... အဲဒါက မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံဖို့ စစ်မှန်တဲ့ နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံရေးဂိုဏ်းတွေ အများကြီး ရှိတယ်... သူတို့နဲ့ ယှဉ်ရင် ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းက ဘာမှ မဟုတ်ဘူး..."
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချူကျင်း ထပ်မံ၍ မျက်မှောင်ကြုတ်မိပြန်သည်။
ကျင့်ကြံရေးဂိုဏ်း အမြောက်အမြား ရှိနေခြင်းက မိုးပြာနဂါးနယ်မြေ၏ ကျင့်ကြံခြင်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုက အားကောင်းသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေပြီး စူးစမ်းလေ့လာဆဲ အဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသော ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းနှင့် မတူညီချေ။
ထို့နောက် လီချင်းချိုးက …
"အရမ်းကြီး စိတ်မပူပါနဲ့... မိုးပြာနဂါးနယ်မြေက ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အမြင်မှာ ကိုးပြည်ထောင်နယ်မြေဆိုတာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ဝေးကွာလွန်းပြီး ထိုက်ကျွယ်မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ အမွေအနှစ်ဆိုတာ ဝေဝါးတဲ့ ဒဏ္ဍာရီ တစ်ခုသာသာပဲ... စုရှင်းဘိုးဘေးနဲ့ သူ့အဖော်တွေ ဒီကို လာခဲ့တာက အမွေအနှစ်ကို ရှာဖွေဖို့သာမက ရန်သူတွေရဲ့ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံနေရလို့လည်း ဖြစ်တယ်... လောလောဆယ်မှာ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းက မိုးပြာနဂါးနယ်မြေက ကျင့်ကြံရေးဂိုဏ်းတွေနဲ့ ဆုံတွေ့ဖို့ အလားအလာ မရှိသလောက်ပဲ... မိုးပြာနဂါးနယ်မြေရဲ့ ဝိညာဉ်ချီနဲ့ ယှဉ်ရင် ဒီနေရာက ခြောက်သွေ့တဲ့ မြေရိုင်းတစ်ခုပဲ... ပြီးတော့..."
"ပြီးတော့ ဘာဖြစ်လဲ..."
"ပြီးတော့... ကိုးပြည်ထောင်နယ်မြေရဲ့ မြောက်ဘက်မှာ မိစ္ဆာနယ်မြေ ရှိတယ်... ဒါကြောင့် မိုးပြာနဂါးနယ်မြေက ဂိုဏ်းတွေက ဒီနေရာကို စိတ်ဝင်စားမှာ မဟုတ်ဘူး... မိုးပြာနဂါးနယ်မြေမှာလည်း ကိုးပြည်ထောင်နယ်မြေမှာ ရှိတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ အားလုံး ရှိနေတာပဲလေ..."
"မိစ္ဆာနယ်မြေလား... ဒီမြေပေါ်က ကျင့်ကြံသူတွေ ပျောက်ကွယ်သွားတာ မိစ္ဆာနယ်မြေကြောင့်များ ဖြစ်နိုင်မလား... တာ့ယန်မင်းဆက်ရဲ့ ဒဏ္ဍာရီတွေထဲက ဘေးဒုက္ခတွေက မြောက်ပိုင်းက မိစ္ဆာတွေနဲ့ ပတ်သက်နေတာများလား..."
ချူကျင်းက အလျင်အမြန် မေးလိုက်ပြီး ချီမိသားစု၏ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရား ပုံရိပ်ကို ပြန်လည် အမှတ်ရလာကာ ပို၍ စိုးရိမ်လာသည်။
ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားကို လီချင်းချိုးက အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့သော်လည်း ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားကို သူ မငြင်းဆိုနိုင်ပေ။
အကယ်၍ မြောက်ပိုင်းတွင် ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားများကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာများ အများအပြား ရှိနေသေးမည်ဆိုလျှင် ကိုးပြည်ထောင်နယ်မြေမှာ အန္တရာယ် ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။
"အဲဒါကြောင့် မြောက်ပိုင်းလူရိုင်းတွေက ကိုးပြည်ထောင်နယ်မြေကို အမြဲတမ်း မျက်စိကျနေတာ ဖြစ်ဖို့ များတယ်... မြောက်ပိုင်းလူရိုင်းတွေရဲ့ မိစ္ဆာ ဒဏ္ဍာရီတွေက အမှန်တရားတွေပဲ..."
လီချင်းချိုးက ..
"စုရှင်းဘိုးဘေးရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကနေတစ်ဆင့် သတင်းကောင်းနဲ့ သတင်းဆိုး နှစ်ခုစလုံးကို ရခဲ့တယ်..."
သတင်းကောင်းမှာ လောလောဆယ်တွင် မည်သည့် ကျင့်ကြံရေးဂိုဏ်းကမျှ ၎င်းတို့ကို မခြိမ်းခြောက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သတင်းဆိုးမှာ ၎င်းတို့သည် မိစ္ဆာများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရနိုင်ခြေ ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း လီချင်းချိုး ထိတ်လန့်မသွားခဲ့ပေ၊ အကြောင်းမှာ သူသည် ကျင့်ကြံသူများ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းအတွက် အကြောင်းပြချက်များစွာကို ယခင်က ခန့်မှန်းထားပြီး ဖြစ်ကာ ဤရလဒ်မှာ သူ့ မျှော်လင့်ချက်များအတွင်းတွင်သာ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကျန်ရှိနေသော တစ်ခုတည်းသော မေးခွန်းများမှာ မိစ္ဆာနယ်မြေက ကိုးပြည်ထောင်နယ်မြေနှင့် မည်မျှ ဝေးကွာသနည်းဟူသည်နှင့် မိစ္ဆာများ မည်မျှ အစွမ်းထက်သနည်း ဟူသည်ပင် ဖြစ်သည်။
စုရှင်းဘိုးဘေးက ဝိညာဉ်အသိအာရုံအဆင့်၏ အစောပိုင်း အဆင့်တွင် ရှိသည်။ သူပင်လျှင် ထိုက်ကျွယ်မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို တောင့်တနေခြင်းက ထိုက်ကျွယ်မဟာမိတ်အဖွဲ့သည် တစ်ချိန်က ဝိညာဉ်အသိအာရုံအဆင့်ထက်ပင် ပိုမို အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့ကြောင်း ပြသနေ၏။
ထိုသို့သော အစွမ်းထက်သည့် ကျင့်ကြံရေးဂိုဏ်း ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရခြင်းကြောင့် လက်ရှိ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းအနေဖြင့် မိစ္ဆာနယ်မြေ၏ ကျူးကျော်မှုကို မလွဲမသွေ ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
"သူ့မှာ မိစ္ဆာနယ်မြေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေများ ရှိသေးလား..." ဟု ချူကျင်းက တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မေးလိုက်တော့ လီချင်းချိုးက ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး …
"သူက ဒီအကြောင်းကို ကြားပဲ ကြားဖူးတာ... ဘာမှ မသိဘူး... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ တကယ်ပဲ မြောက်ဘက်ကို သတိထားဖို့ လိုတယ်..."
သူက မတ်တပ်ရပ်၍ ဝိညာဉ်သန့်စင်အလံကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီးနောက် စုရှင်းဘိုးဘေး၏ ဝိညာဉ်ကို ကောင်းကင်သက်တံဓားထဲမှ ရွှေ့ပြောင်းလိုက်လေသည်။
စုရှင်းဘိုးဘေးက လီချင်းချိုးကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်လျက် အသံတုန်တုန်ဖြင့် …
"မင်း... မင်းက ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို တကယ်ပဲ ရှာဖွေရဲတာလား..."
သူ့အကြည့်က လီချင်းချိုး၏ လက်ထဲရှိ ဝိညာဉ်သန့်စင်အလံဆီသို့ ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရပြီး မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားသည်။
"မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ... မင်းက မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပဲ..."
စုရှင်းဘိုးဘေးမှာ အလွန် ကြောက်လန့်သွားပြီး တုန်ယင်နေကာ လုံးဝ ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။
လီချင်းချိုးက သူ့ကို လျစ်လျူရှုကာ ဝိညာဉ်သန့်စင်အလံထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ထည့်လိုက်လေ၏။
ဤသူသည် အဆိပ်ရှိသော သတ္တဝါများကို မွေးမြူထားပြီး သူ့ကို မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူဟု ခေါ်ရဲသေးသည်လား။
သူ စုရှင်းဘိုးဘေးကို တိုက်ရိုက် မဖယ်ရှားပစ်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ စုရှင်းဘိုးဘေး၏ ကျန်ရှိနေသော တန်ဖိုးအားလုံးကို သူ ညှစ်ထုတ်ချင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ စုရှင်းဘိုးဘေးအနေနှင့် ချူကျင်းတို့နှင့် တူညီသော ဆက်ဆံမှုမျိုးကို လုံးဝ ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
"ခန်းမသခင်တွေ အားလုံးကို သတင်းစကား ပါးလိုက်ပါ... ဒီညနေ အစည်းအဝေးအတွက် လင်းရှောင်ခြံဝင်းကို လာခဲ့ကြလို့..."
လီချင်းချိုးက ညွှန်ကြားလိုက်တော့ ချူကျင်းက သဘောတူလိုက်ပြီး သူ့ ဝိညာဉ်ကို အခိုင်အမာ ဖွဲ့စည်းလိုက်ကာ အရှင်ကျင်း၏ အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။
လီချင်းချိုးက သူ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း အတော်လေး ခံစားချက် ပြင်းထန်နေသည်။
သူသည် အစပြုသူများ၏ ရွာမှ ထွက်ခွာတော့မည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
ယခင်က သူသည် ကျင့်ကြံရေးဂိုဏ်း တစ်ခုနှင့် ဆုံတွေ့ရမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းကို အလျင်အမြန် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။ ကျန်းယွီချွန်း၊ လီတုန်းယွဲ့နှင့် အခြားသူများက သူ့ကို အရှိန်လျှော့ရန် မျှော်လင့်ခဲ့ကြသော်လည်း သူ နားမထောင်ခဲ့ပေ။
မိုးပြာနဂါးနယ်မြေမှာ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းနှင့် ဝေးကွာသော်လည်း မိုးပြာနဂါးနယ်မြေ တည်ရှိနေသည် ဖြစ်ရာ နောင်တွင် သူတို့နှင့် မလွဲမသွေ ဆုံတွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။
မိုးပြာနဂါးနယ်မြေသာမက မြောက်ဘက်ရှိ မိစ္ဆာနယ်မြေမှာလည်း အလားအလာရှိသော အန္တရာယ် တစ်ခု ဖြစ်သည်။
လီချင်းချိုးသည် တောင်ပိုင်း ပင်လယ်ပြင်တွင်လည်း ကျင့်ကြံရေးဂိုဏ်း တစ်ခု ရှိနေနိုင်သည်ဟုပင် သံသယရှိခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ တရုတ်နံနံကို လေ့ကျင့်ရန် ခေါ်ဆောင်သွားသော ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးမှာ တောင်ပိုင်း သမုဒ္ဒရာဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သောကြောင့်ပင်။
ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံသူများ၏ လောက ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပြီး ကိုးပြည်ထောင်နယ်မြေ၏ ကျင့်ကြံခြင်း ယဉ်ကျေးမှုသာ ကျဆင်းသွားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
လီချင်းချိုး ဖိအားများကို ခံစားရသလို တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များဖြင့်လည်း ပြည့်နှက်နေ၏။
ဤသည်က ယခင်ဘဝတွင် သူ ကစားခဲ့သော စိုက်ပျိုးရေးနှင့် ရှင်သန်ရေး ဂိမ်းများကို သူ့ကို သတိရစေသည်။ သူသည် ကိုယ်ပိုင် နယ်မြေကို စီမံခန့်ခွဲရန် ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ပြီး နယ်မြေမှာ လုံလောက်အောင် အစွမ်းထက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မလွဲမသွေ တိုးချဲ့လာမည် ဖြစ်သည်။
သေချာပေါက်ပင် ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းသည် တိုးချဲ့ရမည့် အခြေအနေသို့ မရောက်ရှိသေးပေ။
လီချင်းချိုး၏ စိတ်ထဲတွင် နောက်ရာစုနှစ်အတွက် အစီအစဉ်များ ဆက်တိုက် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
***