ညအချိန်တွင်
ကျန်းယွီချွန်းက လီချင်းချိုး၏ ကျင့်ကြံခြင်းဂူသို့ လာရောက်လည်ပတ်ပြီး ဂိုဏ်းရှိ မကြာသေးမီက ဖြစ်ပေါ်တိုးတက်မှု အချို့ကို အစီရင်ခံတင်ပြခဲ့သည်။
"ဒီအရှင်ကျင်းက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ... နန်းတွင်းမှာ တစ်ချိန်က အာဏာရှိခဲ့ဖူးသူ တစ်ယောက်အနေနဲ့ ခန်းမတစ်ခုစီတိုင်းရဲ့ တိကျတဲ့ အာဏာတွေကို ပြန်လည် သတ်မှတ်ပေးခဲ့ပြီး မရေရာတဲ့ အာဏာတော်တော်များများကို ရှင်းလင်းသွားအောင် လုပ်ပေးခဲ့တယ်... နောင်ကျရင် အဲဒီ သူကောင်းမျိုးနွယ်တွေအတွက် ဟာကွက်တွေကို အသုံးချဖို့ အဲဒီလောက် လွယ်ကူတော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."
ကျန်းယွီချွန်းက ရယ်မောပြီး…
"အစကတော့ အရှင်ကျင်းအတွက် ကျွန်တော် စိုးရိမ်နေခဲ့တာ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ချူကျင်းက လျှို့ဝှက်မြို့စားမင်း ဖြစ်နေတုန်းက နန်းတွင်းကို ဖရိုဖရဲ ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တာလေ... ဒါပေမဲ့ အရှင်ကျင်း ဆက်ပြီး လှုပ်ရှားလာတာနဲ့အမျှ ကျွန်တော့် ပခုံးပေါ်က ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေ အများကြီး လျော့ကျသွားတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်..."
ယခင်က ခန်းမအသီးသီးမှ အတွင်းေ ပြဿနာများအတွက် သူ့ထံသို့ လာရောက် တိုင်ပင်လေ့ ရှိကြသော်လည်း ယခုအခါ ထိုသို့ မဟုတ်တော့ပေ။ သူသည် ယခုအခါ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် အချိန်အတန်အသင့် ပေးနိုင်ပြီဟုပင် ခံစားလာရသည်။
လီချင်းချိုးက…
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက အခု တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ သူ့မှာ စွမ်းအင် မရှိတော့ဘူးလေ... သူ့ဘာသာသူ လုပ်ချင်တာ လုပ်ပါစေ... ဒါပေမဲ့ အကယ်၍ သူ တစ်ခုခု အမှားလုပ်မိရင် ငါ့ကို အချိန်မရွေး ပြောပါ... သူ့ကို ရှင်းလိုက်ပါ့မယ်..."
ဤကာလအတွင်း ဂိုဏ်းချုပ်၏ အမိန့်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ကြီးမားသော အာဏာကို ကျင့်သုံးသော အရှင်ကျင်းအသစ် တစ်ဦး ဂိုဏ်းတွင် ရှိနေကြောင်း တပည့်များ ပိုမို သိရှိလာကြသည်။
အရှင်ကျင်း၏ ကြီးစိုးသော အမူအကျင့်က လူများစွာအကြား မကျေနပ်မှုများကို သဘာဝကျကျ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်အထိ မည်သူကမျှ လီချင်းချိုးထံ လာရောက် မတိုင်ကြားကြသေးပေ။ဤသည်မှာ ၎င်းတို့ အပြစ်ရှိသည်ဟု ခံစားရသောကြောင့် ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
မင်းဆက် နှစ်ဆက်တွင် သြဇာအာဏာကြီးမားသူ တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော ချူကျင်းက သူကောင်းမျိုးနွယ်များက ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားအတွက် မည်သို့ အမြတ်ထုတ်လိုကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။
ကျန်းယွီချွန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး…
"ကျွန်တော် ချောင်တင်းပေကိုရော သူ့ရဲ့ ဂျူနီယာညီလေးနဲ့ ဂျူနီယာညီမကိုပါ ရာထူးတိုးပေးလိုက်ပြီ... သူတို့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက ကျွန်တော့်ကို တကယ်ပဲ အံ့အားသင့်စေခဲ့တယ်... သတိမထားမိဘဲနဲ့ တပည့်တွေ ပိုများလာပြီး အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုကနေ ပါဝင်လာပြီး မရှိမဖြစ် လိုအပ်တဲ့ အင်အားစု တစ်ခု ဖြစ်လာနေပြီ..."
အကယ်၍ ချောင်တင်းပေသာ တိမ်ဖောက်မိုးကြိုးကို မလွှတ်တင်ခဲ့ပါက ကျောက်ကျိန်း သေဆုံးသွားနိုင်ချေ များသည်။
ဤဖြစ်ရပ်က ကျန်းယွီချွန်းကို ဂုဏ်ယူမှုရော ခံစားချက်များပါ ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့သည်။
"ဟုတ်တယ်... တပည့် တစ်ယောက်စီတိုင်းရဲ့ စွမ်းအားကို အထင်မသေးပါနဲ့... သူတို့က အသက်ရှင်နေတဲ့ လူတွေ ဖြစ်ပြီး တစ်ယောက်စီတိုင်းက ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ အရာတွေနဲ့ အဆုံးမရှိတဲ့ အလားအလာတွေကို ကိုယ်စားပြုနေတယ်..."
ဤသည်က တပည့်များကို အတွေ့အကြုံများ ရယူရန် အပြင်သို့ စေလွှတ်ရခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးလည်း ဖြစ်သည်။ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းက လောကကြီးကို မထိန်းချုပ်ထားနိုင်လျှင်ပင် လောကကြီး၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အချိန်မရွေး ခြေရာခံနိုင်ပြီး အပြန်အလှန် ပံ့ပိုးကူညီမှုများ ပေးစွမ်းနိုင်သေးသည်။
ချောင်တင်းပေလို တပည့်များက ဂိုဏ်းအတွင်း အရေးမပါသလို ထင်ရသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဘဝများတွင် ၎င်းတို့သည် ဇာတ်လိုက်များ ဖြစ်ကြပြီး ကိုယ်ပိုင် အံ့သြဖွယ် ဇာတ်လမ်းများကို ဖန်တီးနေကြ၏။
"ဇူလိုင်လကျရင် ရှန်းရှန်မြို့မှာ လေလံပွဲ တစ်ခု ကျင်းပမယ်... အဓိကကတော့ နိုင်ငံတစ်ဝန်းက သြဇာအာဏာကြီးမားသူတွေကို သိမ်းသွင်းပြီး ရှန်းရှန်မြို့ကို နာမည်ကြီးလာအောင် လုပ်ဖို့ပါပဲ... အစ်ကိုကြီး သွားမလား..." ဟု ကျန်းယွီချွန်းက မေးလိုက်သည်။
သူ ကိုယ်တိုင် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သော ရှန်းရှန်မြို့အပေါ် သူ မျှော်လင့်ချက် ကြီးကြီးမားမား ထားရှိထားသည်။
ရှန်းရှန်မြို့ကို ကောင်းကင်အောက် နံပါတ်တစ် မြို့၊ ကောင်းကင်အောက် နံပါတ်တစ် မြို့တော်အဖြစ် ဖန်တီးချင်ရုံသာမက ချင်းရှောင်ဂိုဏ်း၏ သင်္ကေတ တစ်ခုအဖြစ်ပါ ဖန်တီးချင်နေသည်။
" မသွားတော့ဘူး... မင်း အလုပ်ကို သေချာ လုပ်ပါ... ရှန်းရှန်မြို့ကိုပဲ အာရုံစိုက်ထား... အဲဒီမှာ မင်း ပိုကောင်းအောင် လုပ်နိုင်ပြီး ကျင့်ကြံဖို့လည်း အချိန်ပို ရလာလိမ့်မယ်..."
ကျန်းယွီချွန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ သူလည်း ထိုအတိုင်း ထင်ထားသည်။ ယခုအခါ သူသည် အခြားသော ကောင်းချီးမြေများနှင့် ခန်းမများ၏ ကိစ္စရပ်များတွင် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခြင်း မပြုရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားနေသည်။ ဂိုဏ်းမှာ ဖရိုဖရဲ မဖြစ်နေကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရပြီး ၎င်းမှာ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းက စည်းမျဉ်းစည်းကမ်း တစ်ခုကို တည်ဆောက်ပြီးပြီဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ထို့နောက် သူက မိစ္ဆာများ၏ အရိပ်အယောင်များကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် မြောက်ပိုင်းလူရိုင်းများထံသို့ တပည့်အချို့ စေလွှတ်သင့်၊ မသင့် မေးမြန်းလိုက်တော့ လီချင်းချိုးက ထိုအကြံအစည်ကို ပယ်ချလိုက်ပြီး ရန်သူများကို ကြိုတင် သတိပေးသလို မဖြစ်စေချင်ပေ။ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်စွာ လည်ပတ်နေပြီး မိစ္ဆာနယ်မြေကို ကြိုတင် ရန်စရန် မတတ်နိုင်သေးချေ။
ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ကျန်းယွီချွန်းက အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ မိစ္ဆာများ တောင်ဘက်သို့ ဆင်းလာမည်ဆိုလျှင် ကြီးမားသော အင်အားဖြင့် သေချာပေါက် ဆင်းလာမည် ဖြစ်ပြီး တိတ်တဆိတ် ကြံစည်ရဲမည် မဟုတ်ပေ။
စီနီယာ ညီအစ်ကို နှစ်ဦးမှာ ညနက်သည်အထိ အချိန်ကြာမြင့်စွာ စကားပြောခဲ့ကြပြီးမှ ကျန်းယွီချွန်း နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
...
ကျောက်ကျိန်း ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီးနောက် မငြိမ်မသက်မှုများ လုံးဝ အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပြီး ချင်းရှောင်ဂိုဏ်း တပည့်များက လောကီရေးရာများကို စတင် အာရုံစိုက်လာကြသည်။
လောကကြီး၏ နယ်စားပယ်စားများက မြောက်ပိုင်းလူရိုင်းများကို မောင်းထုတ်ရန် မြောက်ဘက်သို့ ချီတက်ခဲ့ကြသော်လည်း မြောက်ပိုင်းလူရိုင်းများက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စစ်အင်အားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ နယ်စားပယ်စား အမျိုးမျိုး၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို အမှန်တကယ်ပင် ခုခံနိုင်ခဲ့ကြသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အတွေ့အကြုံရှာဖွေရေးခန်းမက ကျန်ကျီဂိုဏ်းကို လိုက်လံ သတ်ဖြတ်နေသည့် သတင်းက ဂိုဏ်းတစ်ခွင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး တပည့်သစ်များစွာမှာ အတွေ့အကြုံရှာဖွေရေးခန်းမက ကျန်ကျီဂိုဏ်းကို အဘယ်ကြောင့် လိုက်လံ သတ်ဖြတ်နေသနည်းဟု စူးစမ်းချင်စိတ် ဖြစ်နေကြသည်။ အတိတ်က အဖြစ်အပျက်များကိုလည်း တပည့်များက ပြန်လည် ပြောဆိုလာကြသည်။
ဇွန်လကုန်ပိုင်းတွင်…..
လီချင်းချိုးထံ ရွှယ်ကျင်း လာရောက်လည်ပတ်ပြီး ကျန်ကျီဂိုဏ်းကို လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ အစီရင်ခံတင်ပြခဲ့သည်။
"ကျန်ကျီဂိုဏ်းကို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တပည့်တွေက ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပါပြီ... အဲဒီလုပ်ငန်းစဉ်မှာ ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းက အရှင်သခင်တွေနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး တပည့် တော်တော်များများ ဒဏ်ရာရခဲ့ပါတယ်... ကံကောင်းတာက ဘယ်တပည့်မှ မသေဆုံးခဲ့ပါဘူး... ဒါ့အပြင် ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းက ပုန်းကွယ်နေတဲ့ အန္တရာယ် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး နောင်ကျရင် ကျွန်တော်တို့ကို ပြဿနာ ထပ်ပေးနိုင်ပါတယ်... ကျွန်တော့်ရဲ့ အကြံပြုချက်ကတော့ အရင် စတင် လှုပ်ရှားဖို့ပါပဲ... ကျန်ကျီဂိုဏ်း ပြန်လာဖို့ ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းက ကူညီရဲတယ်ဆိုတာက သူတို့ ကျွန်တော်တို့ကို ရန်လိုနေတယ်လို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်..."
"ဒီစစ်ဆင်ရေးအတွက် ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် တောင်အောက် မဆင်းခဲ့ပေမဲ့ ဓားဆယ့်သုံးလက်အဖွဲ့က လီ နဲ့ တခြားလူတွေက အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ခဲ့ပြီး ကိစ္စကို အရမ်း ကောင်းကောင်း ကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်..."
လီချင်းချိုးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး…
"ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းက မြောက်ပိုင်းလူရိုင်းတွေဆီက လာတာပ... ရန်ငြိုးမရှိရင်တောင် သူတို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်တာက မှန်ကန်ပါတယ်... ဒါက ကိုးပြည်ထောင်နယ်မြေရဲ့ ရပ်တည်ချက်ပါပဲ..."
"ဂိုဏ်းချုပ်... ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမယ့် ကိစ္စကို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အတွေ့အကြုံရှာဖွေရေးခန်းမကို လွှဲပေးလိုက်ပါ... ကျွန်တော် ယုံကြည်ချက် ရှိပါတယ်... ပြီးတော့ အဲဒီနေရာကို ရောက်တုန်းရောက်ခိုက် တပည့်တွေကို စွမ်းရည် သွေးပေးချင်လို့ပါ..."
သူသည် အတွေ့အကြုံရှာဖွေရေးခန်းမ တပည့်များ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အလွန် ကျေနပ်နေပြီး သူ ကိုယ်တိုင်လည်း အလွန် ကျေနပ်နေပုံ ရသည်။
"တခြား ခန်းမတွေဆီက အကူအညီ လိုသေးလား..."
"မလိုပါဘူး... အခက်အခဲတွေက ကျွန်တော်တို့ကို ကြံ့ခိုင်လာစေတာပါ... အကယ်၍ အသေအပျောက် ရှိရင် ကျွန်တော် တာဝန်ယူပါ့မယ်..."
"ကောင်းပြီ... ဒီစစ်ဆင်ရေးအတွက် ဆုကြေးကို အတွေ့အကြုံရှာဖွေရေးခန်းမမှာ အရှင်ကျင်းကို နောက်မှ လူသိရှင်ကြား ကြေညာခိုင်းလိုက်မယ်..."
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဂိုဏ်းချုပ်..."
"အင်း..."
ဦးညွှတ်၍ ရွှယ်ကျင်း ထွက်ခွာသွားတော့ လီချင်းချိုးက ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ဓားဂိုဏ်းကို အကူအညီ တောင်းသင့်၊ မသင့် စဉ်းစားနေသော်လည်း ထိုအကြံအစည်ကို အလျင်အမြန် ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။
ချူကျင်း ပြောသည်မှာ မှန်ပါသည်။ ခန်းမတစ်ခုစီ၏ တာဝန်များကို ရှင်းလင်းစွာ သတ်မှတ်ထားရမည် ဖြစ်ပြီး ရောနှောမနေသင့်ပေ။
ဓားဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ခဲ့ခြင်းမှာ ဂိုဏ်းမှ သစ္စာဖောက်များကို ရှင်းလင်းရန် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ပြင်ပစစ်ပွဲများကိုပါ တာဝန်ယူမည်ဆိုလျှင် တပည့် အရေအတွက်ကို မလွဲမသွေ တိုးချဲ့ရမည် ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို မကြာခဏ လုပ်ဆောင်လွန်းပါက ရှုပ်ထွေးလာပေလိမ့်မည်။
"ကောင်းပြီ... အတွေ့အကြုံရှာဖွေရေးခန်းမကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ပါစေ... အတွေ့အကြုံရှာဖွေရေးခန်းမက နောက်ဆုတ်ပြီး လောကကြီးကို စောင့်ကြည့်နိုင်ပါတယ်... တပည့် အရေအတွက် နှစ်ဆ တိုးလာရင်တောင် ပုံမှန်ပါပဲ..."
လီချင်းချိုး ဤသို့ တွေးလိုက်မိသည်။သူ့ အမြင်တွင် အတွေ့အကြုံရှာဖွေရေးခန်းမမှာ မဟာဗျူဟာမြောက် အရေးပါမှု ရှိပြီး ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းကို တိုးချဲ့ရန် ပြင်ဆင်ရာတွင် ကူညီပေးနိုင်သည်။
သူ မတ်တပ်ရပ်၍ မထွက်ခွာသေးပေ၊ အကြောင်းမှာ ချန်ချန်ဟိုင်၏ တည်ရှိမှုကို သူ အာရုံခံလိုက်မိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
မကြာမီမှာပင် ချန်ချန်ဟိုင်က လင်းရှောင်ခြံဝင်းသို့ လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့သည်။
ဦးညွှတ်ပြီးနောက် ချန်ချန်ဟိုင်က….
"ဂိုဏ်းချုပ်... မိစ္ဆာသားရဲတွေရဲ့ ခြေရာတွေကို ရှာဖွေဖို့၊ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးခန်းမမှာ မိစ္ဆာသားရဲ အမျိုးအစားတွေကို တိုးချဲ့ဖို့နဲ့ မိစ္ဆာတစ်သောင်းမှတ်တမ်းကို ဖန်တီးဖို့ လောကကြီးရဲ့ တောင်တန်းနက်တွေဆီ သွားရောက်လေ့လာမယ့် တပည့် တစ်စုကို ကျွန်တော် ဖွဲ့စည်းချင်ပါတယ်..."
လီချင်းချိုးက သူ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာတွင် တစ်ဝက်တစ်ပျက် အပြုံးတစ်ခုဖြင့်….
"အကယ်၍ အဲဒီလိုဆိုရင် အခု လောလောဆယ် ရနိုင်တဲ့ လူလုံလောက်ပြီလား..."
ချန်ချန်ဟိုင်မှာ နေရခက်သွားပြီး ချောင်းအသာဟန့်ကာ …
"ဒါကြောင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးခန်းမရဲ့ တပည့် အရေအတွက်ကို တိုးချဲ့ပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်လို့ပါ..."
သူသည် ခန်းမအကြီးအကဲ ဖြစ်ပြီး ကြီးမားသော အာဏာကို ကိုင်စွဲထားသော်လည်း တပည့် အရေအတွက်နှင့် ပတ်သက်၍ ဂိုဏ်းချုပ်ကို တိုင်ပင်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။ ခန်းမရှိ တပည့်များ၏ ခံစားခွင့်မှာ သာမန် တပည့်များထက် မြင့်မားပြီး သူ ကိုယ်တိုင်တွင်လည်း တပည့်များကို ထောက်ပံ့ရန် ငွေကြေး သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ အလုံအလောက် မရှိသဖြင့် သူ ကိုယ်တိုင် အရေအတွက်ကို တိုးချဲ့ရန် မဝံ့ရဲပေ။
"မနက်ဖြန် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးခန်းမကို စစ်ဆေးဖို့ အရှင်ကျင်းကို လွှတ်လိုက်မယ်... မင်းရဲ့ အစီအစဉ်ကို သူ့ကို အသေးစိတ် ရှင်းပြလို့ ရပါတယ်... လူဘယ်နှစ်ယောက် ခေါ်ရမလဲဆိုတာ သူ ဆုံးဖြတ်ပါလိမ့်မယ်..."
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဂိုဏ်းချုပ်!"
ချန်ချန်ဟိုင်မှာ အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး လီချင်းချိုးကို အလျင်အမြန် ကျေးဇူးတင်လိုက်သည်။
လီချင်းချိုးက အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သူ ထွက်သွားနိုင်ကြောင်း အချက်ပြလိုက်သည်။
သူ ထွက်သွားပြီးနောက် လီချင်းချိုး မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး တောင်ရွှေ့နတ်ဘုရားဖိနှိပ်ခြင်းကို ကျင့်ကြံရန် နေရာတစ်ခု ရှာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
သူ တောင်နောက်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ခုန်ချတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ယွင်ချိုင် အောက်ဘက်မှ ပျံသန်းလာသည်။
ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို ကြည့်လိုက်လျှင် တောင်ခြေမှနေ၍ လီချင်းချိုး၏ ကျင့်ကြံခြင်းဂူသို့ ဓားပျံစီးကာ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းရဲသူမှာ ယွင်ချိုင် တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။ ခန်းမသခင်များ အပါအဝင် အခြားမည်သူကမျှ ထိုမျှလောက် ရိုင်းစိုင်းရန် မရဲကြချေ။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ... ဘာဖြစ်ပြန်ပြီလဲ..."
"ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်မ လာတွေ့တာကို မကြိုက်လို့လား..."
"မဟုတ်ပါဘူး... ဒါက အကျင့်ဖြစ်နေလို့ ဒီလို မေးလိုက်တာပါ..."
ဒီကောင်မလေးက သင့်တင့်လျောက်ပတ်တဲ့ ကျင့်ဝတ်တွေကို တကယ် နားမလည်ဘူး။ သူမက ပိုပြီး ယဉ်ကျေးတဲ့ အသုံးအနှုန်းကို မသုံးဘဲ "သင်" လို့ပဲ ခေါ်တယ်။ တကယ်ကို သတ္တိရှိတာပဲ!
"နှလုံးစားပျား မွေးမြူနည်းကို သုံးပြီး အင်းဆက်တွေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုကို ကျွန်မ စဉ်းစားမိလို့ပါ... ဖြစ်နိုင်၊ မဖြစ်နိုင် သိရအောင် ဆွေးနွေးချင်လို့ပါ... အကယ်၍ ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုရင် အဲဒါကို ရေးမှတ်ပြီး ကျမ်းစာတိုက်ကို ယူသွားမလို့..."
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လီချင်းချိုး၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားပြီး ….
"မြန်မြန် ပြောပြစမ်းပါ!"
စုရှင်းဘိုးဘေး၏ ကူပိုးကောင်င ကျောက်ကျိန်းကို အောင်မြင်စွာ ချုံခိုတိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ကျောက်ကျိန်း တစ်ယောက်တည်းဖြင့်ပင် စုရှင်းဘိုးဘေးကို ဒုက္ခပေးရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤဖြစ်ရပ်က လီချင်းချိုးကို ကူပိုးကောင်များအပေါ် အတော်လေး စိတ်ဝင်စားသွားစေခဲ့သည်။
ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းတွင် မှော်ပညာရပ် အမျိုးမျိုးကို ကျင့်ကြံရန် နည်းလမ်းများ ရှိနေရန် သူ မျှော်လင့်ပြီး အကယ်၍ အချို့သော မှော်ပညာရပ်များမှာ အန္တရာယ် များလွန်းပါက နောင်တွင် ၎င်းတို့ကို တားမြစ်နည်းပညာများအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။
မိစ္ဆာလမ်းစဉ် နည်းလမ်းများကိုပင် လီချင်းချိုး လိုချင်သည်။ သူ မသုံးဘဲ နေနိုင်သော်လည်း မရှိဘဲနဲ့တော့ မနေနိုင်ချေ!
လီချင်းချိုး၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မြင်သောအခါ ယွင်ချိုင်၏ အပြုံးများ ပိုမို ကျယ်ပြန့်လာပြီး သူမ ဖန်တီးထားသော နည်းလမ်းကို သူ့အား စတင် ရှင်းပြတော့သည်။
ထိန်းချုပ်ရေးခန်းမအတွင်း...
ယနေ့သည် ကျန်းဖိန် တာဝန်ကျသော နေ့ ဖြစ်ပြန်သည်။ ဤအလုပ်မှာ ငြီးငွေ့စရာ ကောင်းသော်လည်း သူ့အတွက် အလွယ်ကူဆုံးနှင့် အတည်ငြိမ်ဆုံး ဝင်ငွေရင်းမြစ် ဖြစ်သဖြင့် အရှုံးမပေးချင်ပေ။
ပိုင်နင်းအာနှင့်အတူ ထျန်းရွှမ်တောင်သို့ သွားခဲ့စဉ်က သူ အလွန် ကြောက်လန့်ခဲ့ရသည်။ ယခုအခါ ပိုင်နင်းအာနှင့် ဆုံတွေ့မည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ရှောင်ရှားနေရခဲ့သည်။
ကျန်းဖိန် တပည့် စာရင်းကို ကိုင်ထားရင်း တပည့်သစ်များ၏ လိပ်စာ အချက်အလက်များကို စီစစ်နေချိန် ခြေသံများ နီးကပ်လာပြီး စားပွဲရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားသဖြင့် မော့မကြည့်ဘဲ မေးလိုက်သည်။
“ရာထူးတိုးဖို့လား... ဒါမှမဟုတ် ပိုကောင်းတဲ့ ခံစားခွင့်တွေနဲ့ နေရာထိုင်ခင်း လျှောက်ထားဖို့လား..."
"မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ရိုးရှင်းတာ မဟုတ်ဘူး... ဒီနေရာမှာ မူလအားဖြည့်နယ်ပယ် စတုတ္ထအဆင့် ကျင့်ကြံမှု ရှိနေတာက အလဟဿပဲ... ခန်းမသခင်က မင်းကို ဖိနှိပ်ထားတာလား..."
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းဖိန် မော့ကြည့်လိုက်ကာ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်၍ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
ရောက်လာသူမှာ ချူကျင်း ဖြစ်သည်။
ချူကျင်းသည် အနက်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာတွင် ထူးခြားသော ဇာတ်မင်းသား မျက်နှာဖုံးကို တပ်ဆင်ထားကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော အသွင်အပြင် ရှိသည်။
ကျန်းဖိန်သည်လည်း ဤအရေးကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို ယခင်က မြင်ဖူးခဲ့သည်။ သူသည် ဂိုဏ်းတွင် ထွန်းသစ်စ ကြယ်ပွင့် တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး အလွန် အစွမ်းထက်ကာ ဌာနအသီးသီးတွင် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ရဲသူ ဖြစ်သည်။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ ထိုသူ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းဆိုသည့်အချက်က အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ထိုသူ၏ဇစ်မြစ်ကို မည်သူမျှ မသိကြချေ။
"မဟုတ်ပါဘူး... ခန်းမသခင်ကျန်းက ကျွန်တော့်ကို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံပါတယ်... ကျွန်တော် ဒီဝင်ငွေကို လိုအပ်လို့ပါ..."
သူ့ စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်နေမိသည်။ ဘယ်လောက်တောင် ထူးဆန်းလိုက်သလဲ။ သူသည် ခွန်အားကို ဖုံးကွယ်ထားသည့် နည်းလမ်းကို အသုံးပြုထားသည်မှာ ရှင်းလင်းလှသည် ဖြစ်ရာ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မည်သို့ ထောက်လှမ်းမိသွားသနည်း။
ချူကျင်းက သူ့ကို ကြည့်ရင်း အတော်လေး ခံစားချက် ပြင်းထန်နေသည်။
ကျန်းဖိန်ကို သာမန်မျှသာ ဖြစ်သည်ဟု အစပိုင်းက ထင်ခဲ့သော်လည်း ကျန်းဖိန်သည် မူလအားဖြည့်နယ်ပယ် စတုတ္ထအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်လိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ဤကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က သိုင်းလောကရှိ လမ်းစဉ်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်း အရှင်သခင် တစ်ဦးထက်ပင် ပိုမို အစွမ်းထက်စေမည် ဖြစ်သည်။
ဒီကောင်လေးမှာ ကံကောင်းတဲ့ တွေ့ကြုံမှုတစ်ခု ရခဲ့ပုံပဲ…
ချူကျင်းက….
"ခန်းမအသီးသီးက ခေါင်းဆောင်တွေကို သီးသန့် ကြီးကြပ်ဖို့ ဟူရှန်းအစောင့်အရှောက်ကို တည်ထောင်ဖို့ ငါ စီစဉ်နေတယ်... မင်း ဝင်ချင်လား..."
ဟူရှန်းအစောင့်အရှောက်လား။
ဘုရားရေ... သူတို့မှာ အဲဒီလောက် အာဏာ ရှိတာလား….
ဒီလူနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြားက ဆက်ဆံရေးက ဘာလဲ….
"ဘာလို့ ကျွန်တော်လဲ..."
ကြီးကြပ်ရေး စနစ်အတွင်းရှိ အာဏာရှိသူများမှာ ပြဿနာ များလှသည်ဟု ထင်ရပြီး ၎င်းတို့နှင့် ပူးပေါင်းလိုစိတ် သူ့တွင် လုံးဝ မရှိချေ။
"ငါ မင်းကို သဘောကျလို့... ပြဿနာတွေအတွက် မင်း စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပါဘူး... ဂိုဏ်းချုပ်က ငါတို့ကို ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးထားတာဆိုတော့ ငါတို့က ဟူရှန်းအစောင့်အရှောက်ကို တည်ထောင်လိုက်တာပဲ... အဲဒါက ဂိုဏ်းချုပ်ကို ရည်ရွယ်တာ မဟုတ်ဘဲ ဘယ်သူကမှ အာဏာကို မဝယ်နိုင်အောင်၊ ဘယ်သူကမှ အာဏာရှိနေချိန်မှာ သူတို့ရဲ့ တာဝန်တွေကို ပေါ့ဆမှု မရှိအောင် ဂိုဏ်းချုပ်အောက်က ဖရိုဖရဲ အခြေအနေတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ပါ..."
ထိုအခါ ကျန်းဖိန်က တံတွေးမြိုချလိုက်ပြီး …
"ကျွန်တော် ငြင်းလို့ ရမလား..."ဟု မေးလိုက်လေသည်။
***