Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၂၀</h2> <h2 style="text-align: center;">ကျန်းဖိန် ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ယံမှာ မြင့်မားပြီး မြေပြင်မှာ ကျယ်ပြောလှသည်။ တောရိုင်းထဲတွင် မြင့်မားသော တောင်ကြီးတစ်လုံး တည်ရှိနေပြီး ၎င်းအပေါ်တွင် ပန်းများနှင့် မြက်ပင်များ နည်းပါးလှသည်။ ၎င်းမှာ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ရပ်နေသော ဘီလူးကြီး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခမ်းနားထည်ဝါလှသည်။</p> <p>မြင့်မားသော တောင်ချောက်ကမ်းပါး တစ်ခုပေါ်တွင် ဆံပင်အဖြူရောင်နှင့် အဘိုးကြီး တစ်ဦး ချောက်ကမ်းပါး အစွန်း၌ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်။ သူသည် အနီရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခြေဗလာဖြစ်ကာ ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ထား၏။</p> <p> သူ့ရှေ့ရှိ လောကကြီးမှာ အလွန် ကျယ်ပြောလှပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် လင်းယုန်များက ဝဲပျံကာ အော်ဟစ်နေကြသည်။</p> <p>ထိုစဉ် သူ့နောက်မှ လူရိပ်တစ်ခု လမ်းလျှောက်လာပြီး နောက်တွင် ရပ်ကာ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>ဤသူမှာ အနက်ရောင် သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကျားရိုး ခေါင်းဆောင်းကို ဆောင်းထားကာ ကျောတွင် ဓားတို တစ်လက်၊ ဓားရှည် တစ်လက်စီ လွယ်ထားပြီး ဓားရိုးတဝိုက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမည်းရောင် ချီ များ လှည့်ပတ်နေသည့် အမျိုးသား တစ်ဦး ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဂိုဏ်းချုပ်... တောင်ပိုင်း အစီအစဉ်ကတော့ ကျရှုံးသွားပါပြီ... ကျန်ကျီဂိုဏ်းကို ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းက ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး ကျွန်တော်တို့ လူတွေလည်း ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းရဲ့ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံနေရလို့ ချန်းကျိုးမှာ ထပ်ပြီး ခြေမချရဲတော့ဘူး... မြောက်ပိုင်းနန်းတွင်းစစ်တပ်လည်း မောင်းထုတ်ခံနေရတယ်... အဓိကကတော့ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းက လီစစ်ဖုန်းရဲ့ လက်ချက်နဲ့ ရှုံးနိမ့်သွားတာပဲ... လီစစ်ဖုန်းက စစ်မြေပြင်မှာ တိုက်ခိုက်နေတာ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းက ကိုးပြည်ထောင်နယ်မြေကို သိမ်းပိုက်ဖို့ဆိုတာ ရှင်းနေပါတယ်..."</p> <p>အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အဘိုးကြီးမှာ အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ ရွှမ်ကျီဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ကွေ့ဝူချုံးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကွေ့ဝူချုံးမှာ အံ့အားမသင့်ခဲ့ပေ။ သူက</p> <p> "ဒါဆို ကိုးပြည်ထောင်နယ်မြေကို အောင်နိုင်ချင်ရင် စစ်မြေပြင်မှာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ သိုင်းလောကမှာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းကို ရှောင်ကွင်းသွားလို့ မရဘူးပေါ့..."</p> <p>ကျောတွင် ဓားလွယ်ထားသော အမျိုးသားက လေးနက်သော အသံဖြင့်….</p> <p> "မှန်ပါတယ်... ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းက အတိတ်က သိုင်းလောကရဲ့ သူတော်စင် နှစ်ပါးနဲ့ တည်ထောင်သူဂိုဏ်းသုံးခုနဲ့ မတူပါဘူး... သူတို့က အရမ်း အစွမ်းထက်တယ်... အခုအချိန်က ကျွန်တော်တို့ ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းအတွက် အချိန်အခါ မဟုတ်သေးဘူးလို့ ထင်တယ်... အစီအစဉ်ကို ယာယီ စွန့်လွှတ်ထားလို့ ရပါတယ်..."</p> <p>"မင်းကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့တာပဲ... ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းက မတူဘူးလို့... အချိန်က ငါတို့အတွက် အားသာချက် တစ်ခုလို့ မင်း ထင်နေလား..."</p> <p>ကွေ့ဝူချုံး၏ မေးခွန်းနှင့်ရင်ဆိုင် ရသောအခါ ဓားလွယ်ထားသော အမျိုးသား နှုတ်ဆိတ်သွားသည်။</p> <p>ကွေ့ဝူချုံးက မျက်လုံးများ ဖွင့်လိုက်ပြီး မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းကို ကြည့်ပြီး….</p> <p> "နောင်ကျရင် ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းက မြောက်ဘက်ကို ရွှေ့လာပြီး မြောက်ဘက်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အရာတွေကလည်း တောင်ဘက်ကို ရွှေ့လာမှာကို ငါ စိုးရိမ်တယ်... အဲဒါက ငါတို့ကို နှစ်ဖက်စလုံးကနေ တိုက်ခိုက်ခံရဖို့ အားနည်းသွားစေလိမ့်မယ်..."</p> <p>ဓားလွယ်ထားသော အမျိုးသားက ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဘာမှ မပြောခဲ့ချေ။</p> <p>ချောက်ကမ်းပါးပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးလေပြေလေညင်းထဲတွင် သွေးနံ့ သဲ့သဲ့လေး ပါလာသည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက်...</p> <p>ကွေ့ဝူချုံးက … "သွားပြီး တစ္ဆေအကြီးအကဲကို ရှာလိုက်... ငါ အရင်က သူနဲ့ သဘောတူထားတဲ့ အစီအစဉ်ကို သူ့ကို အကောင်အထည်ဖော်ခိုင်းလိုက်..."</p> <p>ဓားလွယ်ထားသော အမျိုးသား မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး အစီအစဉ်က ဘာလဲဟု မေးချင်သော်လည်း ကွေ့ဝူချုံး ဒေါသထွက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သဘောတူလိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။</p> <p>သူ ထွက်သွားပြီးနောက် ကွေ့ဝူချုံးက ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်ကာ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>"လောကကြီးက ဒီလောက် ကျယ်ပြောတာကို ငါတို့ မြောက်ပိုင်းနန်းတွင်းစစ်တပ်အတွက် နေရာလေး တစ်နေရာတောင် ဘာလို့ မရှိရတာလဲ..."</p> <p>...</p> <p>ဆောင်းဦးရာသီ ပိုမို နက်ရှိုင်းလာသည်နှင့်အမျှ ချင်းရှောင်တောင်မှာ ယခင်နှင့် မတူဘဲ ပြောင်းလဲလာပြီး အကြီးမားဆုံး အပြောင်းအလဲမှာ ကောင်းကင်ယံတွင် ဓားပျံစီးကာ ပျံသန်းနေသော လူရိပ်များ ပေါ်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ချင်းရှောင်ဓားက တပည့်များအား ဓားပျံစီးရာတွင် မူလချီကို ချွေတာနိုင်စေသဖြင့် ပိုမိုများပြားသော တပည့်များမှာ ဓားပျံစီးရသည်ကို နှစ်သက်လာကြသည်။ဤမြင်ကွင်းက လာရောက်လည်ပတ်သော ဘုရားဖူးများနှင့် သိုင်းလောကသားများကို အလွန် အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p>ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံရေးဂိုဏ်း တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း အချက်ကို လူများ ပိုမို အသိအမှတ်ပြုလာကြပြီ။</p> <p>ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းအတွက် ချင်းရှောင်ဓား၏ အကြီးမားဆုံး အခန်းကဏ္ဍမှာ ၎င်းတို့၏ ဂိုဏ်းကို အလျင်အမြန် တိုးချဲ့ရန် ကူညီပေးခြင်း ဖြစ်ပြီး ထိုက်ခွန်းတောင်တန်းမှာ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်း၏ တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်သို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိလာတော့သည်။</p> <p>ထိုက်ခွန်းတောင်တန်းမှာ အမှန်ပင် ကျယ်ပြောလှသည်။ ယခင်က နာမည်ခံမျှသာ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းနှင့် သက်ဆိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ တပည့်များ၏ တည်ရှိမှုက ထိုက်ခွန်းတောင်တန်း တစ်ခွင်လုံး လွှမ်းခြုံသွားပြီ ဖြစ်ရာ  အမှန်တကယ်ပင် ချင်းရှောင်ဂိုဏ်း၏ နယ်မြေ ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>တပည့်များ ပိုမိုများပြားလာကာ ကျင့်ကြံခြင်းဂူများကို စတင် စူးစမ်းရှာဖွေလာသည်နှင့်အမျှ ကောင်းကင်လက်မှုပညာခန်းမက တပည့်များအား ကျင့်ကြံခြင်းဂူများကို ရွေးချယ်ခွင့်ပြုသည့် မူဝါဒ တစ်ခုကို ကြေညာခဲ့ပြီးနောက် ကောင်းကင်လက်မှုပညာခန်းမက ကျင့်ကြံခြင်းဂူများကို ပြုပြင်ရန် တပည့်များကို စေလွှတ်ပေးမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုက်ခွန်းတောင်တန်းမှာ ကျယ်ပြောသော်လည်း  တပည့်များက စိတ်တိုင်းကျ တောင်းဆိုနိုင်သော နေရာတစ်ခု မဟုတ်ပေ။ နေရာတစ်ခုကို ရွေးချယ်ပြီးနောက် ၎င်းကို ထိန်းချုပ်ရေးခန်းမက ပြန်လည် စစ်ဆေးရမည် ဖြစ်ပြီး ညီမျှသော တာအိုကံကြမ္မာကို ပေးအပ်ရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့အပြင် တပည့်များက ထိုက်ခွန်းတောင်တန်း၏ နေရာအသီးသီးတွင် ဆေးဖက်ဝင် အပင် စိုက်ခင်းများကို စတင် စိုက်ပျိုးလာကြသည်။</p> <p>ယနေ့တွင် လီချင်းချိုးက တောင်ရွှေ့နတ်ဘုရားဖိနှိပ်ခြင်း နတ်ဘုရားစွမ်းပကားကို လေ့ကျင့်ပြီးစီးသွားပြီး လင်းရှောင်ခြံဝင်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။</p> <p>လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်အတွင်း သူသည် တောင်ရွှေ့နတ်ဘုရားဖိနှိပ်ခြင်း နတ်ဘုရားစွမ်းပကားကို လေ့လာနေခဲ့ပြီး တောင်ရွှေ့နတ်ဘုရားဖိနှိပ်ခြင်းဖြင့် ဂိုဏ်းရှိ တပည့်များကို အံ့အားသင့်စေမည့် မြင်ကွင်းကို သူ မျှော်လင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ယနေ့ တောင်ရွှေ့နတ်ဘုရားဖိနှိပ်ခြင်းကို လေ့ကျင့်ရာတွင် အမြင့်ဆုံး အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သဖြင့် သူ့ကို အလွန် ပျော်ရွှင်စေခဲ့သည်။</p> <p>သူက ရှည်လျားသော စားပွဲတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ရာ ထိုနေရာတွင် ယွမ်ချီက ဝိညာဉ်အရက် တစ်ခွက် ပြင်ဆင်ထားပေးသည်။ ဤဝိညာဉ်အရက်မှာ ကျင့်ကြံရေးခန်းမ၏ နောက်ဆုံးပေါ် အောင်မြင်မှု တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို သောက်သုံးခြင်းက မူလချီကို ပြန်လည် နာလန်ထူလာစေရန် ကူညီပေးနိုင်သည်။ စင်ပေါ်တင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တပည့်များ၏ အလုအယက် ဝယ်ယူခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။</p> <p>လီချင်းချိုးက တာအိုမျိုးဆက် မျက်နှာပြင်ကို အကျင့်ပါနေသလို ခေါ်ယူလိုက်ပြီး တပည့်သစ်များ၏ အခြေအနေကို အရင် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ကောင်းတယ်….</p> <p>ယနေ့တွင် နောက်ထပ် ကျင့်ကြံမှု ပါရမီ ထူးချွန်သော တပည့်တစ်ဦးကို ထပ်မံ တွေ့ရှိခဲ့ရပြန်ပြီ!</p> <p>လီချင်းချိုး ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းအတွက် သတ်မှတ်ချက်များမှာ ပိုပိုပြီး မြင့်မားလာနေပြီး အမည်ခံ တပည့်များအဖြစ် တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်နိုင်သူများမှာ အားလုံးက သိသာထင်ရှားသော ပါရမီများ ရှိကြသည်။</p> <p>နောက်အတန်းတွင် သူ့ကို လက်ခံနိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ထိုတပည့်၏ အမည်ကို သူ တိတ်တဆိတ် မှတ်သားထားလိုက်သည်။</p> <p>သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပါရမီရှင်များ အလုံအလောက် ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ အခြား ခန်းမများကိုလည်း အခွင့်အရေး ပေးရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>တပည့်သစ်များကို ကြည့်ပြီးနောက် လီချင်းချိုးက ကံကြမ္မာများက သတ်မှတ်ထားသော ကံတရားတစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်နေသော တပည့်များကို ကြည့်ရှုကာ ၎င်းတို့၏ ကံကြမ္မာများ ပြောင်းလဲသွားခြင်း ရှိ၊ မရှိကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် လီချင်းချိုး မျက်ခုံးပင့်သွားသည်။ တကယ်ပဲ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ကံကြမ္မာက ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ!</p> <p>【အမည်- ကျန်းဖိန်】</p> <p>【ကျား/မ-ကျား】</p> <p>【အသက်-၂၃】</p> <p>【သစ္စာရှိမှု (ခေါင်းဆောင်/ဂိုဏ်း) - ၈၉/၈၄ (အများဆုံး ၁၀၀)】</p> <p>【ကျင့်ကြံမှု ပါရမီ - ကောင်းမွန်】</p> <p>【နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်း - သာမန်】</p> <p>【ကံကြမ္မာ - သာမန်လူများ၊ ကံကောင်းခြင်းကို ရှာဖွေပြီး ဘေးဒုက္ခကို ရှောင်ရှားခြင်း၊ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲရန် ကောင်းကင်ကို အံတုခြင်း】</p> <p>【သာမန်လူ တစ်ယောက်-သာမန် မွေးဖွားမှု၊ သာမန် ရုပ်ရည်၊ သာမန် စိတ်နေစိတ်ထား၊ အလွယ်တကူ လျစ်လျူရှုခံရနိုင်သည်】</p> <p>【ကံကောင်းခြင်းကို ရှာဖွေပြီး ဘေးဒုက္ခကို ရှောင်ရှားခြင်း-ပြဿနာများနှင့် အန္တရာယ်များနှင့် ကြုံတွေ့ရသောအခါ ၎င်းကို ရှောင်ရှားရန် အမြဲတမ်း တွေးတောတတ်ပြီး ကံကောင်းမှု အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ပိုင်ဆိုင်ကာ သေချာမှု မရှိဘဲ ကိစ္စများကို မလုပ်ဆောင်တတ်ပေ။】</p> <p>【ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲရန် ကောင်းကင်ကို အံတုခြင်း- သင့်ဘဝတွင် သင့်ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲရန် အခွင့်အရေး သုံးကြိမ် ရှိမည် ဖြစ်ပြီး သင့်တွင် နှစ်ကြိမ် ကျန်ရှိနေသေးသည်။】</p> <p>...</p> <p>ကံကြမ္မာကို တစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲပြီးသွားပြီလား….</p> <p>ကျန်းဖိန်၏ ကျင့်ကြံမှု ပါရမီမှာ သာမန်သာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းကို အဆင့်တစ်ဆင့် မြှင့်တင်ပေးလိုက်ကြောင်း လီချင်းချိုး မှတ်မိနေသည်။ ဤသည်မှာ တာအို သို့မဟုတ် အခွင့်အရေး တစ်ခုခုနှင့် သက်ဆိုင်နေသလား။</p> <p>ဒီကောင်လေးက တကယ်ပဲ တစ်ခုခုတော့ တစ်ခုခုပဲ…</p> <p>ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲရန် ကောင်းကင်ကို အံတုခြင်း ကံကြမ္မာကို သူ ကူးယူသင့်၊ မသင့် လီချင်းချိုး စဉ်းစားနေမိသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ထိုအကြံအစည်ကို အလျင်အမြန် ပယ်ချလိုက်သည်။ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲရန် ကောင်းကင်ကို အံတုခြင်းကို သူ မလိုအပ်ဘဲ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန်သာ ကံကြမ္မာကို လိုအပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျန်းဖိန် ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်လာကတည်းက လီချင်းချိုး သူ့ကို အာရုံစိုက်နေခဲ့ပြီး သူ့ကို ဂရုစိုက်ပေးရန် ကျန်းယွီချွန်းကို တိတ်တဆိတ် တောင်းဆိုခဲ့သည်။  ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မလုပ်ဆောင်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ကျန်းဖိန်ကို လန့်ဖြတ်သွားစေမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p>နှစ်တွေ ကြာပြီးနောက် ကျန်းဖိန်၏ သစ္စာရှိမှု ၉၀ သို့ မရောက်သေးသဖြင့် လီချင်းချိုး လှုပ်ရှားသင့်ပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>သူက ခြံဝင်းအပြင်ဘက်ရှိ ယွမ်ချီထံသို့ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ ကျန်းဖိန်ကို သွားရှာရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် သူ မတ်တပ်ရပ်၍ ယွင်ချိုင်ကို သွားရှာလိုက်သည်။</p> <p>သူ ယွင်ချိုင်ကို သွားရှာရခြင်းမှာ အဓိကအားဖြင့် လီရှို့ကျန်းနှင့် လီရှို့မင်တို့ကို သူမ၏ ခြံဝင်းအတွင်းတွင် ထားရှိခဲ့ပြီး သူမ၏ ညီအစ်မ ခုနစ်ဦးက ထိုကောင်လေး နှစ်ယောက်ကို အလှည့်ကျ စောင့်ရှောက်ပေးနေသောကြောင့်ပင်။</p> <p>ဤကောင်လေး နှစ်ယောက်စလုံးမှာ ထူးခြားသော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့အပေါ် သူ မျှော်လင့်ချက် ကြီးကြီးမားမား ထားရှိထားသည်။</p> <p>နောင်အနှစ်နှစ်ဆယ် ကြာသောအခါ ယွမ်လီ၊ ယွင်ချိုင်၊ ကျောက်ကျိန်းနှင့် ရှောင်ညီနောင်သုံးဖော်တို့ကဲ့သို့ ပါရမီရှင်များ ကြီးပြင်းလာပြီး ဓမ္မ တိုက်ပွဲ ညီလာခံတွင် မပါဝင်တော့သောအခါ လီရှို့ကျန်းနှင့် လီရှို့မင်တို့သည် မျိုးဆက်သစ်များ၏ ဦးဆောင်သူများ သေချာပေါက် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p>...</p> <p>ညနေခင်းတွင် လီချင်းချိုး လင်းရှောင်ခြံဝင်းသို့ ပြန်လာခဲ့ရာ ယွမ်ချီက အချိန်ကြာမြင့်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>"အတွေ့အကြုံ ရဖို့ တောင်အောက် ဆင်းသွားတာလား... သူ ထွက်သွားတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ..."</p> <p>ယွမ်ချီ၏ စကားကို နားထောင်ပြီးနောက် လီချင်းချိုးက မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်လေသည်။</p> <p>အဲဒီကောင်လေး အန္တရာယ် ရှိနေမလား။</p> <p>အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ဘယ်လိုလုပ် ကိုယ့်ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲနိုင်မှာလဲ။</p> <p>"နှစ်လနီးပါး ရှိပါပြီ..." ဟု ယွမ်ချီက အမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>လီချင်းချိုးက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ရှည်လျားသော စားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်တော့ ယွမ်ချီက သူ့ အမူအရာကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း လိုက်ပါသွားပြီး  ညွှန်ကြားချက်များကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။</p> <p>သေချာ စဉ်းစားပြီးနောက်...</p> <p>"ကျန်းဖိန်ကို ဘာတာဝန် ပေးထားလဲဆိုတာ သိရအောင် ရှောင်ညီနောင်သုံးဖော်ကို အတွေ့အကြုံရှာဖွေရေးခန်းမဆီ သွားခိုင်းလိုက်... ပြီးရင် ဒီကောင်လေး ပြဿနာ မတက်အောင် ကာကွယ်ဖို့ တောင်အောက်ဆင်းပြီး စုံစမ်းခိုင်းလိုက်ပါ..."</p> <p>ယွမ်ချီ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ကျန်းဖိန်အပေါ် သူ အထင်ကြီးမှု သိပ်မရှိလှပေ။ ဤသူက ဂိုဏ်းချုပ်ကို ရှောင်ညီနောင်သုံးဖော်အား သူ့ကို ထောက်ပံ့ရန် စေလွှတ်အောင် မည်သို့ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သနည်း။ ဤသူနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်ကြားရှိ ဆက်ဆံရေးက ဘာလဲဆိုတာကို သူ မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ!"</p> <p>ယွမ်ချီက ထပ်မံ မေးခွန်းများ မမေးတော့ဘဲ အမိန့်ကို ချက်ချင်း လက်ခံ၍ ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>လီချင်းချိုးကတော့ ကျန်းဖိန် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားပေ၊ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကောင်လေးက ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပြီးပြီ ဖြစ်ရာ သူက ကျန်းဖိန် ဒုက္ခရောက်နေချိန်တွင် ကူညီပေးနိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိကိုသာ မြင်တွေ့လိုခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>...</p> <p>ချောက်ကမ်းပါးမှ လရောင် ဖြာကျနေပြီး ပေနှစ်ရာ နက်သော တွင်းကြီးတစ်ခုထဲသို့ ကျရောက်နေ၏။</p> <p> တွင်းကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် ရေကန်တစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်း၏ အောက်ခြေကို မမြင်ရဘဲ ညအချိန်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလင်းရောင်တစ်ခုဖြင့် တောက်ပနေသည်။</p> <p>ကျန်းဖိန်က ရေကန်ဘေးရှိ ကျောက်တုံးတစ်တုံးပေါ်တွင် ထိုင်လျက် အထက်ရှိ ဂူပေါက်ဝအပြင်ဘက်မှ လမင်းကြီးကို မော့ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p>အနီးကပ် သေချာကြည့်မည်ဆိုလျှင် သူ့ ခြေထောက်များမှာ အလွန် သဘာဝမကျသော အနေအထားတွင် ရှိနေပြီး ကျိုးနေကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေသည်။</p> <p> ဆံပင်များမှာ အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံများမှာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း စုတ်ပြတ်နေကာ သူ့ကို အတော်လေး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပုံ ပေါက်စေသည်။</p> <p>"ငါ တကယ်ပဲ ဒီမှာ သေရတော့မှာလား..."</p> <p>ကျန်းဖိန်မှာ လုံးဝ ဆန္ဒမရှိပေ။ သူ့ရဲ့ အခြေခံ ဆေးပညာ စွမ်းရည်များမှာ ကျိုးနေသော ခြေထောက်ကို ကုသရန် လုံးဝ မလုံလောက်ဘဲ ဤနေရာမှ လွတ်မြောက်ရန်ဆိုသည်မှာ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။</p> <p>ဒီလို ဖြစ်လာမယ်မှန်း သိရင် သူ တောင်အောက် မဆင်းခဲ့သင့်ဘူး…..</p> <p>ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ အာဏာလုပွဲများက သူ့အတွက် ခေါင်းကိုက်စရာ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့က သူ့ကို ဤမျှ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သော အခြေအနေမျိုးအထိ ရောက်အောင် မတွန်းပို့သင့်ပေ။</p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး တစ်ဦး အမှောင်ထဲမှ ထွက်လာသည်။  သူမ၏ ဝတ်ရုံများမှာ ရေစိုနေပြီး ကျော့ရှင်းသော ကိုယ်ဟန်ကို ပေါ်လွင်နေစေသည်။ သူမ၏ ဆံပင်များမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော်လည်း  လှပသော မျက်နှာမှာ တောက်ပပြီး ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေဆဲပင်။</p> <p>သူမ၏ လက်ထဲတွင် လက်သီးဆုပ်ခန့် ရှိသော တောက်ပသော အနီရောင် သစ်သီး အချို့ကို ကိုင်ထားသည်။</p> <p>သူမက ကျန်းဖိန်အနားသို့ သွားကာ သစ်သီးများကို ခြေထောက်ပေါ် တင်ပေးလိုက်ပြီး သစ်သီးများ ကျောက်တုံးများပေါ်မှ လိမ့်မကျသွားစေရန် ကျန်းဖိနိ၏ ကျိုးနေသော ခြေထောက်ကို ဟပေးလိုက်သည်။</p> <p>ကျန်းဖိန်သည် နာကျင်မှုကို မခံစားရတော့သော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ အပြုအမူကြောင့်  နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားရသည်။</p> <p>"အနည်းဆုံးတော့ ငါ့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို လေးစားလို့ မရဘူးလား... ငါက မင်းကို ကယ်ရင်း ဒဏ်ရာရခဲ့တာလေ..."</p> <p>မုရုံရှီးက …</p> <p> "အကယ်၍ ရှင်ကို မလေးစားရင် ရှင်ကို ပြုစုပေးပြီး ဒီသစ်သီးတွေကို ရှင့်အတွက် ရှာပေးမှာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p>"ဒီမှာ ဘာမှမလုပ်ဘဲ ရပ်နေမယ့်အစား အဲဒီနံရံပေါ်က နတ်ဘုရားစွမ်းပကားကို လေ့ကျင့်ကြည့်ပါလား... အဲဒါက ရှင့်ရဲ့ ကျိုးနေတဲ့ ခြေထောက်ကို ကုသပေးနိုင်ကောင်း ကုသပေးနိုင်လိမ့်မယ်..."</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းဖိန် နှုတ်ဆိတ်သွားကာ သစ်သီးတစ်လုံးကို ကောက်ယူပြီး စတင် စားလိုက်သည်။</p> <p>ထိုအမူအရာကို မြင်သောအခါ မုရုံရှီးက ဒေါသတကြီးဖြင့်….</p> <p>"ရှင့်ရဲ့ သိုင်းပညာက အတော်လေး ကောင်းတာပဲ... နံရံပေါ်က လျှို့ဝှက်သိုင်းပညာရဲ့ ထူးခြားတဲ့ သဘာဝကို ရှင် ဘယ်လိုလုပ် မမြင်နိုင်ရတာလဲ..."</p> <p>ကျန်းဖိန်က ချင်းရှောင်ဂိုဏ်း တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သူမ မသိချေ။</p> <p>ကျောက်ကျိန်းသည်လည်း ထိုအမြင့်ဆုံး သိုင်းပညာဟု ခေါ်သော အရာကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သိုင်းလောကတွင် ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် နတ်ဘုရားစွမ်းပကား တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ဟွမ်ယွမ်ကျမ်းစာနှင့် ယှဉ်လျှင် ၎င်းမှာ လုံးဝ အပြောခံရလောက်အောင် တန်ဖိုးမရှိချေ။</p> <p>သူ့လို ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို သိုင်းပညာ၊ အထူးသဖြင့် အတွင်းအား ကျင့်စဉ်များကို သင်ယူခိုင်းခြင်းက အချိန်ဖြုန်းရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူက ဤအကြောင်းကို မုရုံရှီးအား မရှင်းပြနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>"မင်း သင်ချင်တယ်ဆိုရင် ကိုယ့်ဘာသာ သွားသင်လေ... ဘယ်သူသိမှာလဲ... မင်းရဲ့ ရန်သူက တစ်နေ့ကျရင် မင်းရဲ့ တံခါးကို လာခေါက်ပြီး မင်းကို ပြဿနာ လာရှာနိုင်တယ်..."</p> <p> လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူမ ပေးခဲ့သော ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုများကို တွေးမိသောအခါ ကျန်းဖိန်၏ နှလုံးသားမှာ နူးညံ့သွားပြန်သည်။</p> <p>"ဒီလောက် မြင့်တာကို သူတို့က ဘယ်လို အောက်ဆင်းလာမှာလဲ..."</p> <p> "မင်းကို ငါ မေးချင်နေတာ ကြာပြီ... မင်း ဘယ်သူလဲ၊ ပြီးတော့ အဲဒီ အရှင်သခင်တွေက မင်းကို ဘာလို့ ပြဿနာ လာရှာနေကြတာလဲ..."</p> <p>သူ ယခင်က မေးချင်ခဲ့သော်လည်း ပိုကြီးမားသော ပြဿနာများတွင် ပါဝင်ပတ်သက်မိမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ ယခု သူ လွတ်မြောက်ရန် မျှော်လင့်ချက် မမြင်ရတော့သဖြင့် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းပင်။</p> <p>"ကျွန်မက မုရုံအိမ်တော်က လာတာပါ... ရှင် ကြားဖူးလား... အဲဒီလူတွေက ကျွန်မတို့လူမျိုးတွေပဲ... သူတို့က​​ ကျွန်မဆီကနေ ရတနာ တစ်ခုကို ခိုးချင်နေကြတာ..."</p> <p>အကယ်၍ သူမ ပြုတ်ကျစဉ်က ကျန်းဖိန်သာ သူမကို မဖမ်းပေးခဲ့လျှင် အခုနေလောက်ဆို တစ်စစီ ကြေမွသွားမည် ဖြစ်ရာ ထို့ကြောင့်ပင် ကျန်းဖိန်အပေါ် အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>***</p> <p> </p> <p> </p>


Save