Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၂၅</h2> <h2 style="text-align: center;">ချန်ချန်းရွှယ်က လူတွေကို ထပ်ပြီး အကျပ်ကိုင်နေပြန်ပြီ။ (၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​အခြားမင်းဆက်များ၏အမြင်တွင် သူတို့၏ မင်းဆက်သည် မဟာဝေမင်းဆက်၏ လက်အောက်ခံနိုင်ငံတစ်ခု ဖြစ်သွားနိုင်ချေရှိပေသည်။ ဤသည်ကား သူ မမြင်ချင်ဆုံး အရာပင်ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>​အကယ်၍ ထိုကဲ့သို့သောအရာမျိုးသာ ဖြစ်လာခဲ့လျှင် သူသည် ဘိုးဘေးများကို အမှန်တကယ် စိတ်ပျက်စေမည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ရှီးးး"</p> <p> </p> <p>​မဟာယွီဧကရာဇ်သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး မဟာဝေမင်းဆက်၏ သံတမန်အား စဉ်းစားရန် ရက်အနည်းငယ် လိုအပ်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​မဟာဝေမင်းဆက်၏ သံတမန်ကလည်း ဤကိစ္စကို ကန့်ကွက်စရာ မရှိပေ။ ဤမျှကြီးမားသော ကိစ္စရပ်တစ်ခုအတွက် စဉ်းစားရန် ရက်အနည်းငယ် လိုအပ်ခြင်းမှာ ပုံမှန်သာဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် မဟာယွီဧကရာဇ်သည် ညဘက်တွင် တစ်ရေးမျှပင် မအိပ်ခဲ့ချေ။ သူသည် အရာရှိများနှင့် နေ့ရောညပါ ကိစ္စရပ်များကို ဆွေးနွေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဆွေးနွေးပွဲ၏ အဓိကအကြောင်းအရာမှာ မဟာဝေမင်းဆက်ကို ဝင်စွက်ဖက်ခွင့် ပြုသင့်၊ မပြုသင့်ဆိုသည့် ကိစ္စပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ရက်အနည်းငယ်ကြာ ဆွေးနွေးငြင်းခုံပြီးနောက်...</p> <p> </p> <p>​အဆုံးတွင် ရှေ့တန်းမှနေ၍ ဧကရာဇ်မြို့တော်သို့ ပြန်လည်ပေးပို့လာသော ဆက်သွယ်ရေးအဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခု၏ အကြောင်းအရာများကြောင့် မဟာယွီဧကရာဇ်နှင့် အရာရှိများသည် မဟာဝေသံတမန်နှင့် ထပ်မံတွေ့ဆုံကာ ဤကိစ္စတွင် မဟာဝေမင်းဆက်ကို ဝင်စွက်ဖက်ခွင့်ပြုရန် သဘောတူလိုက်ရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>​ထို ဆက်သွယ်ရေးအဆောင်လက်ဖွဲ့၏ အကြောင်းအရာမှာ မဟာယွီမင်းဆက်၏ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာပြင်သည် နတ်တောင်ပံမင်းဆက်၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် အကြိမ်ကြိမ် ဆုတ်ခွာနေရကြောင်းပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​နတ်တောင်ပံမင်းဆက်၏ စစ်သည်များသည် မင်းဆက်၏ နယ်မြေထဲသို့ ချီတက်ဝင်ရောက်လာပြီး မြို့အများအပြားကို သိမ်းပိုက်လိုက်ကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ရန်သူ့တပ်များသည် နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီဖြစ်သောကြောင့် သူတို့အနေဖြင့် စိုးရိမ်ပူပန်ရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>​သူတို့က မဟာဝေသံတမန်ကို စတင်ရှာဖွေလာချိန်တွင် သူတို့သည် ခံစစ်အခြေအနေသို့ ကျရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​မဟာဝေသံတမန်က အခြေအနေ တစ်ရပ်ကို စတင်အဆိုပြုလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဘာ" မဟာယွီဧကရာဇ်သည် မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မျက်လုံးပြူးသွားပြီး သူ၏ရှေ့ရှိ မဟာဝေသံတမန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ၏နားများ တစ်ခုခုမှားယွင်းနေသလားဟု အလေးအနက် သံသယဝင်သွား၏။ သူက မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။ "အကယ်၍ ငါက မဟာဝေမင်းဆက်ကို စစ်တပ်စေလွှတ်စေချင်ရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ၊ ဆေးလုံးတွေနဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးပင် မြောက်မြားစွာကို ပေးဆောင်ရမယ့်အပြင် မဟာဝေစစ်တပ်ရဲ့ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးကိုပါ အာမခံပေးရမယ်ပေါ့..."</p> <p> </p> <p>​"တကယ်တော့ ဒီကိစ္စပြီးသွားရင် မဟာယွီမင်းဆက်အတွင်းမှာ မြို့တစ်မြို့ထက် မသေးငယ်တဲ့ နယ်မြေတစ်ခုကို ဖယ်ထုတ်ပေးရမယ်၊ ဒါမှ မဟာဝေမင်းဆက်ရဲ့တပ်တွေက ဒီမှာ ထာဝရ တပ်စွဲထားနိုင်မှာပေါ့ ဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>​"မင်း ငါ့ကို နောက်နေတာလား"</p> <p> </p> <p>​သူသည် အချို့သော အခြေအနေများကို သည်းခံနိုင်သည်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် ဆေးလုံးများသည် တန်ဖိုးကြီးသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ လောကီပစ္စည်းအချို့သာဖြစ်သည်။ အကယ်၍ နတ်တောင်ပံမင်းဆက်ကို အနိုင်ယူရန် ဤအရာများကို အသုံးပြုနိုင်မည်ဆိုလျှင် မဟာယွီဧကရာဇ်အနေဖြင့် လက်ခံနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>​မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ... နောက်ဆုံးအခြေအနေကိုတော့... သူ လုံးဝ လက်ခံမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>​အကယ်၍ သူသည် မဟာယွီမင်းဆက်၏ နယ်မြေအတွင်းမှ မြေကွက်တစ်ကွက်ကို ဖယ်ထုတ်ကာ မဟာဝေမင်းဆက်ကို ပေးလိုက်မည်ဆိုပါက ထိုမြေကွက်ပေါ်တွင် မဟာဝေမင်းဆက်၏စစ်တပ်များ တပ်စွဲထားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့ဆိုလျှင် ထိုမြေကွက်က မဟာယွီမင်းဆက် ပိုင်ဆိုင်သေးသည်ဟု ဆိုနိုင်ပါဦးမည်လား။</p> <p> </p> <p>​ဤသည်က နယ်မြေကို ခွဲပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"အရှင်မင်းကြီး"</p> <p> </p> <p>​ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော အသံပို့လွှတ်မှုတစ်ခုက မဟာယွီဧကရာဇ်ကို အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားစေသည်။ သူက ပြောလိုက်၏။ "အရှင်မင်းကြီး၊ စိတ်မလောပါနဲ့။ အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ အကျိုးအကြောင်း ချိန်ဆရပါမယ်။ အခုဆို နတ်တောင်ပံမင်းဆက်က နိုင်ငံရဲ့နယ်မြေထဲ ခြေချနေပြီဆိုတော့ သူတို့ကို မြန်မြန်နှင်ထုတ်မပစ်ဘူးဆိုရင် မြို့တစ်မြို့အရွယ်အစားလောက်ရှိတဲ့ နယ်မြေတစ်ခုထက်မက ဆုံးရှုံးရပါလိမ့်မယ်။"</p> <p> </p> <p>​"အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် ကျွန်တော်တို့ မြို့ဆယ်မြို့ ဒါမှမဟုတ် မြို့ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ဆုံးရှုံးရနိုင်ပါတယ်။ အရှင်မင်းကြီး၊ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ဖို့ အရှင်မင်းကြီးကို တောင်းဆိုချင်ပါတယ်။"</p> <p> </p> <p>​ဤသည်ကား မဟာယွီဧကရာဇ်ထံ လျှို့ဝှက်စွာ သတင်းစကား ပေးပို့နေသော မဟာယွီအင်ပါယာမှ အရာရှိဟောင်းတစ်ဦးပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​မဟာဝေမင်းဆက်၏ သံတမန်သည် မဟာယွီဧကရာဇ်၏ ဒေါသကို ခံစားရတော့မည်ဆဲဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​သို့သော် ဧကရာဇ်၏မျက်နှာပေါ်ရှိ ဒေါသများသည် တစ်ဝက်ကျော်ခန့် လျော့ကျသွားသည်ကို သူ ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ဒေါသများသည် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။ ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာသည် အလွန်ပင် ပဋိပက္ခဖြစ်နေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>​"အဲဒီမြေကွက်ပေါ်မှာ တပ်စွဲထားမယ့် မဟာဝေစစ်တပ်က လူငါးသောင်းထက် မကျော်လွန်စေရဘူး"</p> <p> </p> <p>​မဟာယွီဧကရာဇ်သည် ခေတ္တမျှ အံကြိတ်လိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ဤစကားကို ပြောထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​မဟာဝေသံတမန်သည် ချက်ချင်း ဝမ်းသာသွားလေသည်။ "ကောင်းပါပြီ"</p> <p> </p> <p>​အကြောင်းမှာ မဟာယွီဧကရာဇ်၏ စကားသည် သူ အံကြိတ်ကာ မဟာဝေမင်းဆက်၏ အကြောင်းပြချက်မရှိသော အခြေအနေများကို သဘောတူလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုနေသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>​သူမည်မျှပင် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေပါစေ ဤစကားသည် သူ သဘောတူလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်းကို အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်နေ၏။</p> <p> </p> <p>​သူသည် သူ၏စကားကို ပြန်ရုပ်သိမ်း၍ မရနိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>​မင်းဆက်တစ်ခု၏ ဧကရာဇ်တစ်ပါးအနေဖြင့် သူသာ ကတိဖျက်ခဲ့မည်ဆိုလျှင်...</p> <p> </p> <p>​သာမန်အင်အားစုတစ်ခုဆိုလျှင် သူ့ကို မည်သို့မျှ လုပ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော်... မဟာဝေမင်းဆက်သည် သာမန်အင်အားစုတစ်ခု မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>​အကယ်၍ သူသာ ကတိဖျက်ရဲမည်ဆိုလျှင်...</p> <p> </p> <p>​မဟာယွီမင်းဆက်ကို ကြိုဆိုနေမည်မှာ နတ်တောင်ပံမင်းဆက်တစ်ခုတည်း၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုမဟုတ်ဘဲ အင်အားကြီးမားသော မင်းဆက်နှစ်ခုဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>​...</p> <p> </p> <p>​မဟာယွီမင်းဆက်သည် မဟာဝေမင်းဆက်၏ တပ်များကို ဖိတ်ခေါ်ရန် သဘောတူလိုက်ပြီဟူသော သတင်းသည် အလွန်တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း မဟာဝေမင်းဆက်ထံသို့ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် မဟာဝေမင်းဆက်၏ အရာရှိများသာမက ချန်ချန်ရွှယ်၏ နားထဲသို့ပါ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​ချန်ချန်ရွှယ်သည် လုံးဝ အံ့အားသင့်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သံတမန်များကို စေလွှတ်လိုက်ချိန်တွင် သူမသည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စစ်တပ်များကို စတင်စုဆောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ယခုမူ အခြားမင်းဆက်၏ ဧကရာဇ်ထံမှ တောင်းဆိုချက်တစ်ခုကို သူမ လက်ခံရရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ချန်ချန်ရွှယ်က တိုက်ရိုက်အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး မဟာဝေမင်းဆက်၏ စစ်တပ် သိန်းနှင့်ချီကာ မဟာယွီမင်းဆက်ထဲသို့ ဒီရေလှိုင်းများအလား စီးဝင်သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>​မဟာဝေမင်းဆက်စစ်တပ်၏ လမ်းကြောင်းသည် လူသူကင်းမဲ့သော တောင်တန်းကြီးတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းသွား၏။</p> <p> </p> <p>​သူတို့ အသုံးပြုခဲ့သော လမ်းကြောင်းမှာ မဟာယွီမင်းဆက်မှ ဒုက္ခသည်များကို လက်ခံနိုင်ရန်အတွက် ဖူရွှမ်နီ ဖောက်လုပ်ထားသော လမ်းကြောင်းပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ စီစဉ်ထားသည့်အလားပင်။</p> <p> </p> <p>​မဟာယန်မြို့အတွင်းတွင်...</p> <p> </p> <p>​ဖူရွှမ်နီသည် မြင့်မားသောနေရာတွင် ရှိနေပြီး မဟာယန်မြို့ကို ဖြတ်သန်းသွားသော မဟာဝေစစ်တပ်ကို ငုံ့ကြည့်နေ၏။ သူမသည် မှတ်ဉာဏ်အချို့ကို ပြန်လည်အမှတ်ရနေပုံပေါ်သည်။</p> <p> </p> <p>​သူမ၏ လေသံမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်နေသည့်ဟန် ပါဝင်နေခဲ့သည်။ 'ငါ မသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်းကို သရုပ်ဖော်တုန်းက အဲဒီမင်းဆက်ရဲ့ စစ်တပ်လက်ချက်နဲ့ သေခဲ့ဖူးတယ်မဟုတ်လား။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ငါက နိုင်ငံတော်တံခါးဝကို စောင့်ရှောက်သော ဧကရာဇ်ဆိုတဲ့ အောင်မြင်မှုကိုတောင် ဖွင့်နိုင်ခဲ့သေးတာပဲ။'</p> <p>***</p> <p> </p>


Save