Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၂၇</h2> <h2 style="text-align: center;">ချန်ချန်းရွှယ်က လူတွေကို ထပ်ပြီး အကျပ်ကိုင်နေပြန်ပြီ။ (၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​[ရှုံးနိမ့်သွားကြောင်း သိရှိပြီးနောက် နတ်တောင်ပံမင်းဆက်၏ဧကရာဇ်သည် အဆုံးမဲ့ မယုံကြည်နိုင်မှုများကြားမှ ဤအမှန်တရားကို နောက်ဆုံးတွင် လက်ခံလိုက်ရသည်။]</p> <p> </p> <p>​[သူ၏မင်းဆက်ထဲသို့ မင်းဆက်နှစ်ခုမှ စစ်တပ်များကို ဝင်ခွင့်ပြုခြင်းသည် အိမ်ထဲသို့ ဝံပုလွေကို ဖိတ်ခေါ်ခြင်းနှင့်တူကြောင်း သူ သိထားပေသည်။]</p> <p> </p> <p>​[အသက် ၁၅၄ နှစ်၊ နတ်တောင်ပံမင်းဆက်၏ ဧကရာဇ်သည် သံတမန်နှစ်သုတ် စေလွှတ်ခဲ့သည်။ တစ်သုတ်က မဟာယွီမင်းဆက်၏ ဧကရာဇ်နှင့် တွေ့ဆုံရန်ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်သုတ်က မဟာဝေမင်းဆက်၏ အိမ်ရှေ့မင်းသမီးနှင့် တွေ့ဆုံရန် ဖြစ်သည်။]</p> <p> </p> <p>​[မဟာယွီမင်းဆက်၏ ဧကရာဇ်နှင့် တွေ့ဆုံရန် တောင်းဆိုခဲ့သော သံတမန်များအားလုံး ပြန်လာချိန်တွင် သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့ကြ၏။]</p> <p> </p> <p>​[ချန်ချန်ရွှယ်နှင့် တွေ့ဆုံရန် တောင်းဆိုခဲ့သော နတ်တောင်ပံမင်းဆက်မှ သံတမန်များ ပြန်လာချိန်တွင်မူ သူတို့အားလုံး၏ မျက်နှာများမှာ ပြာနှမ်းနေခဲ့ချေသည်။]</p> <p> </p> <p>​[...]</p> <p> </p> <p>​"ဟွန့်... မဟာယွီမင်းဆက်ရဲ့ဧကရာဇ်ဆိုတဲ့ ဒီကောင်က တကယ်ကို ကျောရိုးမရှိတဲ့ကောင်ပဲ။" ပထမ သံတမန်အသုတ်ထံမှ သတင်းပို့ချက်ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် နတ်တောင်ပံဧကရာဇ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အထင်အမြင်သေးသည့် အမူအရာတစ်ခု ရှိနေ၏။ "ငါက သံတမန်ကို နည်းနည်းလောက် ခြောက်လှန့်ခိုင်းလိုက်ရုံရှိသေးတယ်၊ သူက ငါနဲ့ပတ်သက်တဲ့ မကျေနပ်ချက်တွေ အားလုံးကို လက်လွှတ်ဖို့ သဘောတူလိုက်ပြီတဲ့လေ။"</p> <p> </p> <p>​သို့သော် ဒုတိယသံတမန်အသုတ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး ချန်ချန်ရွှယ်၏ အကြောင်းပြန်စာကို ပေးလိုက်သောအခါ နတ်တောင်ပံဧကရာဇ်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ သူ၏ရင်တွင်းရှိ ဒေါသများ တစ်ဖန် ပြန်လည်ဆူပွက်လာခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>​'သူမက ငါ့ကို တစ်ကြိမ် အကျပ်ကိုင်ခဲ့တာ မလုံလောက်သေးလို့ ဒုတိယအကြိမ် ထပ်ပြီး အကျပ်ကိုင်ချင်နေတာလား။ သူမက ငါ့ကို ဘာမှတ်နေတာလဲ။ ငါ့ကို အရာအားလုံးသည်းခံနိုင်တဲ့ သူတော်စင်လို့များ ထင်နေတာလား။'</p> <p> </p> <p>​သူ ဤစကားများကို ဟစ်အော်လုနီးပါး ဖြစ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>​ကံကောင်းစွာဖြင့် ဒေါသကြောင့် ပြာနှမ်းနေသော မျက်နှာဖြင့်ပင် သူ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​နတ်တောင်ပံဧကရာဇ်သည် လူတစ်ယောက် ဤမျှလောက် လောဘကြီးလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူ၏ရှည်လျားလှသော ဘဝတစ်လျှောက်လုံးတွင် မဟာဝေမင်းဆက်၏ အိမ်ရှေ့မင်းသမီးကဲ့သို့ လောဘကြီးသောသူမျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>​သူဟာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ချက်ချင်းပြောင်းလဲကာ မဟာဝေမင်းဆက်သို့ ပျံသန်းသွားပြီး မဟာဝေ၏ အိမ်ရှေ့မင်းသမီးကို လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းနှင့် ရိုက်သတ်ပစ်လိုက်ချင်စိတ်များ တဖွားဖွား ပေါ်ပေါက်နေ၏။</p> <p> </p> <p>​သူ့အပေါ် အနက်ရှိုင်းဆုံး အထင်အမြင်ကို ချန်ရစ်ထားနိုင်ခဲ့သူမှာ မိန်းမတစ်ယောက်ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ၎င်းကမျိုးဆက်သစ်တစ်ယောက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​"ချန်-ချန်-ရွှယ်" သူ အံကြိတ်ကာ ဤစာလုံးသုံးလုံးကို တစ်လုံးချင်းစီ ရေရွတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>​ဤစာလုံးသုံးလုံးသည် ပြီးခဲ့သော ဆယ်နှစ်ကျော်ကာလအတွင်း သူ့အတွက် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>​သူတို့သည် သူ့ကို အထူးတလည် တန်ပြန်နှိမ်နင်းရန်အတွက် ကောင်းကင်ဘုံက စေလွှတ်လိုက်သော ကံကြမ္မာရန်သူတော်များအလားပင်။</p> <p> </p> <p>​သူ၏ ရင်ထဲရှိ ဒေါသများကို ခွန်အားအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍မရခြင်းကတော့ နှမြောစရာပင်။ နတ်တောင်ပံမင်းဆက်အနေဖြင့် မင်းဆက်နှစ်ခုနှင့် တစ်ပြိုင်နက် စစ်ပွဲစတင်ရန် နည်းလမ်းမရှိကြောင်း နတ်တောင်ပံဧကရာဇ် ကောင်းကောင်း သိထားပေသည်။ ထိုသို့လုပ်ခြင်းက သေလမ်းကို ရှာခြင်းသာဖြစ်မည်မှာ သေချာလှ၏။</p> <p> </p> <p>​မှန်ပေသည်။ သူ၏အမြင်တွင် မဟာယွီမင်းဆက်သည် မဟာဝေမင်းဆက်၏ လက်အောက်ခံနိုင်ငံတစ်ခုနှင့် တူညီနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းဆက်တစ်ခုက အခြားမင်းဆက်တစ်ခုကို ထိုကဲ့သို့ တောင်းပန်တိုးလျှိုးသည်ကို သူ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့သလို မင်းဆက်တစ်ခုက အခြားမင်းဆက်တစ်ခုကို ထိုကဲ့သို့ ကူညီပေးသည်ကိုလည်း တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>​"ကျက်သရေမရှိလိုက်တာ" မစင်စားထားရသည့်အလား မျက်နှာအမူအရာ ဖြစ်နေသော နတ်တောင်ပံမင်းဆက်၏ ဧကရာဇ်သည် အံကြိတ်ကာ ကြီးမားသော လျော်ကြေးငွေများကို ထုတ်ပေးလိုက်ရလေသည်။ ထို့အပြင် သိုလှောင်အိတ်ရာပေါင်းများစွာကို မဟာဝေမင်းဆက်သို့ သယ်ယူသွားရန် သံတမန်အား စေခိုင်းလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>​သူ တစ်ဖန်ခေါင်းငုံ့ခံရန် ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချလိုက်ချိန်တွင်ပင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် သတင်းတစ်ပုဒ်သည် ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းတစ်ခုအလား ကျင့်ကြံခြင်းလောကတစ်ခုလုံးကို တိုက်ခတ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>​မဟာဝေမင်းဆက်၏ဧကရာဇ်သည် နောက်ဆုံးတွင် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ချန်ဖုန်းယင်သည် ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ပထမအလွှာသို့ အောင်မြင်စွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"... ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်တောင်လား။" ဤသတင်းကို ကြားပြီးနောက် နတ်တောင်ပံမင်းဆက်၏ ဧကရာဇ်သည် နက်ရှိုင်းသော အတွေးများထဲသို့ မကျဆင်းဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>​အံကြိတ်ကာ ခေါင်းငုံ့ခံခဲ့ရခြင်းမှာ မလွှဲမရှောင်သာဖြစ်ကြောင်း သူ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>​၎င်းက မှန်ကန်သော ရွေးချယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပုံရပေသည်။</p> <p> </p> <p>​ထို့အပြင် ၎င်းသည် ဉာဏ်ပညာရှိသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုလည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​...</p> <p> </p> <p>​မဟာဝေမင်းဆက်။</p> <p> </p> <p>တောရိုင်းတောင်တန်း။</p> <p> </p> <p>​ဖူရွှမ်နီသည်လည်း သဘာဝကျကျပင် ဤသတင်းကို ကြားခဲ့ရသည်။ သို့သော် အစွမ်းအထက်ဆုံးဖြစ်သော ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူဆိုသည်မှာ လက်ရှိသူမနှင့် များစွာ ကွာဝေးလွန်းနေဆဲဖြစ်သည်။ သူမသည် အခြေတည်အဆင့် ကိုးလွှာသို့ပင် မထိုးဖောက်နိုင်သေးကြောင်း သိထားရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"အရာရာက ကောင်းမွန်တဲ့ ဦးတည်ချက်ဆီကို တိုးတက်နေတာပဲ။" ဖူရွှမ်နီက သူမကိုယ်သူမ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဒီမသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်း သရုပ်ဖော်စနစ်က ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုကောင်းတယ်။ ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ တစ်ယောက်တည်းရဲ့ ခွန်အားဆိုတာ ကန့်သတ်ချက် ရှိနေတာပဲ။"</p> <p> </p> <p>​"ချန်ချန်ရွှယ်၊ ချင်းကျောက်တို့နဲ့ ဒီပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ဆက်ဆံရေးကိုသာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သရွေ့ ငါက အံ့ဖွယ်အမှုမျိုးစုံကို ဖန်တီးနိုင်မှာပဲ။"</p> <p> </p> <p>​"ဒါပေမဲ့..."</p> <p> </p> <p>​သူမ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ငါနဲ့ပတ်သက်နေတဲ့ အံ့ဖွယ်အမှုအများစုက ငါနဲ့ သိပ်ပြီး သက်ဆိုင်ပုံမပေါ်ဘူးပဲ။"</p> <p> </p> <p>​အဆုံးတွင် မွေးရာပါ ပါရမီကောင်းတစ်ခုကို သူမ မရွေးချယ်နိုင်ခဲ့ခြင်းက သူမ၏ကံဆိုးမှုပင်ဖြစ်သည်။ ထိုအရာက အခြားသူများထက် သူမကို များစွာ နောက်ကျမှ စတင်နိုင်စေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>​ဖူရွှမ်နီက သူမအနေဖြင့် ကျင့်ကြံရန်အတွက် သရုပ်ဖော်စနစ်ထဲသို့ ချန်ချန်ရွှယ်နှင့် ချင်းကျောက်တို့ထက် စောပြီး ဝင်ရောက်ခဲ့လျှင်တောင်မှ သူမ၏ ပါရမီက အားနည်းလွန်းသောကြောင့် သူတို့က သူမကို အလွယ်တကူ မှီသွားလိမ့်မည်ဟု ခံစားမိသည်။</p> <p> </p> <p>​သူမ၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ပြီး မည်သို့ပင် ကြိုးစားစေကာမူ ထိုအတွေးကို ဖယ်ရှားပစ်၍ မရနိုင်ခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>​'နောက်တစ်ကြိမ်ကျရင် ပြန်စကြည့်ရမလား။ အစစ်အမှန် အစပျိုးမှုမျိုးပေါ့။'</p> <p> </p> <p>​ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် ဖူရွှမ်းနီသည် တစ်ခါမှ အမှန်တကယ် အစက ပြန်မစခဲ့ဖူးပေ။</p> <p> </p> <p>​ပထမဆုံးအကြိမ် မသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်းကို သရုပ်ဖော်ခဲ့စဉ်က သူမသည် လမင်းကျီးကန်းမိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဖူရွှမ်နီသည် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော ဘဝနှစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရကြောင်း ချန်ချန်ရွှယ် ပြောသည်ကို တစ်ကြိမ် ကြားဖူးခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>​ချင်းကျောက်သည်လည်း ကွဲပြားသော ဘဝနှစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရကြောင်း ဖူရွှမ်နီ မှတ်မိနေသည်။</p> <p> </p> <p>​'တစ်ခါတလေ မသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် သရုပ်ဖော်တဲ့အခါ ပြောင်းလဲရမယ့်အချိန် ရောက်လာနိုင်တယ်။'</p> <p> </p> <p>​သူမ အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>​...</p> <p> </p> <p>​မဟာဝေ ဧကရာဇ်မြို့တော်။</p> <p> </p> <p>ဧကရာဇ်နန်းတော်အတွင်း။</p> <p> </p> <p>​မဟာဝေဧကရာဇ် ချန်ဖုန်းယင်သည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ စွမ်းအားကြီးမားသော ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ပထမအလွှာ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာပြီးနောက် သူသည် သူ၏ကျင့်ကြံမှုကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်တော့ချေ။ သူ၏ မင်းဆက်ကိုသာ ပို၍ ဂရုစိုက်လေသည်။ ဤနှစ် ၂၀ အတွင်း အတိအကျ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့သနည်း။</p> <p> </p> <p>​ယခုအချိန်တွင် မိန်းမစိုးတစ်ဦးက ဤနှစ် ၂၀ အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို သူ့အား အသေးစိတ် ပြောပြနေ၏။</p> <p> </p> <p>​ထိုအထဲတွင် ဤမိန်းမစိုးက ချန်ချန်ရွှယ်နှင့် ပတ်သက်သည့် အဖြစ်အပျက်ကို အလွန်အသေးစိတ် ပြောပြခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ချန်ဖုန်းယင်ကိုယ်တိုင် အသေးစိတ် ပြောပြရန် သူ့ကို တောင်းဆိုထားခဲ့ခြင်းကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>​ချန်ဖုန်းယင် နားထောင်နေရင်းနှင့် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပိုမို ထူးဆန်းလာလေသည်။</p> <p> </p> <p>​သူ၏ အငယ်ဆုံးသမီးသည် နှစ်ပေါင်း ၂၀ အတွင်း၌ ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်သွားစေမည့် အရာများကို အမှန်တကယ် လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် သူ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>​"ချန်နင်... နိုင်ငံတော်ကို ကြီးကြပ်ရတာက တကယ်ပဲ သူမအတွက် ပထမဆုံးအကြိမ် ဟုတ်ရဲ့လား။ ဒီမတိုင်ခင်ကရော သူမမှာ အတွေ့အကြုံ တစ်ခုမှ တကယ်မရှိခဲ့ဘူးလား။"</p> <p> </p> <p>​ချန်ဖုန်းယင်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။ သူက ချန်နင်ကို ကောင်းကောင်းသိထားပြီဟု ထင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​အဆုံးတွင် သူသည် သူ၏သမီးအကြောင်း လုံလုံလောက်လောက် မသိသေးကြောင်း အမှန်တကယ် သဘောပေါက်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save