Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၂၈</h2> <h2 style="text-align: center;">ပုန်းကွယ်နေသော ဂိုဏ်း၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အဆောင်လက်ဖွဲ့ (၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​သူ၏ ဤသမီးငယ်လေးသည် ရွယ်တူမျိုးဆက်ထဲရှိ လူအများအပြားထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ထူးချွန်ကြောင်း သိထားသော်လည်း ချန်ဖုန်းရင်သည် ချန်ချန်ရွှယ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>​သို့သော်လည်း ဤမျှ ကြီးမားသော မင်းဆက်ကြီးတစ်ခုကို တာဝန်ယူအုပ်ချုပ်ရခြင်းမှာ လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော ကိစ္စတစ်ရပ် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>​သူသည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် ဧကရာဇ်နန်းတော်အတွင်းရှိ ရှုပ်ထွေးနေသော ပြဿနာများကို ရှင်းလင်းရာတွင် ချန်ချန်ရွှယ်အား ကူညီပေးရန် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>​မင်းဆက်အတွင်း သူ၏သမီး ဖန်တီးထားခဲ့မည့် ပြဿနာများကို ရှင်းလင်းပေးရန်လည်း သူ ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​အဆုံးတွင် သူကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော ဤကိစ္စနှစ်ခုစလုံးကို လုပ်ဆောင်ရန် မလိုအပ်တော့မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>​လွန်ခဲ့သော နှစ် ၂၀အတွင်း ချန်ချန်ရွှယ်သည် ရှင်းလင်းရန် ခက်ခဲသော မည်သည့်ပြဿနာကိုမျှ မဖန်တီးခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>​ချန်ချန်ရွှယ် ချန်ရစ်ခဲ့သည့် ကိစ္စရပ်များတွင် မသမာသော အညစ်အကြေးများလည်း လုံးဝ စွန်းထင်းနေခြင်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>​မိန်းမစိုး၏ စကားများကို နားထောင်ပြီးနောက် သူ၏သမီးသည် မင်းဆက်တစ်ခု၏ ဧကရာဇ်ဖြစ်လာရန် အပြည့်အဝ အရည်အချင်းပြည့်မီနေပြီဟုပင် ချန်ဖုန်းရင်င် ခံစားလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>​အချို့သော မင်းဆက်များ၏ ဧကရာဇ်များသည် သူ၏ သမီးငယ်လေးလောက်ပင် တော်မည်မဟုတ်ဟုလည်း သူ ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>​'ရှီး.. ဒီနှစ် ချန်ချန်ရွှယ် အသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ။'</p> <p> </p> <p>​'သူမက အသက် ၁၀၀ ဝန်းကျင်ပဲ ရှိသေးတာလေ။'</p> <p> </p> <p>​'အကယ်၍ သူမသာ ဆက်ပြီး ကြီးထွားလာမယ်ဆိုရင် ပိုပြီးတော့တောင် အံ့မခန်း ပါရမီရှင် ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်လား။'</p> <p> </p> <p>​တုန်လှုပ်မှုမှ သတိပြန်ဝင်လာပြီးနောက် ချန်ဖုန်းရင်သည် သူ၏ရှေ့ရှိ မိန်းမစိုးကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထူးဆန်းသော အကြည့်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။ သူက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။ "တစ်ခါတလေ... မဟာဝေမင်းဆက်ရဲ့ အနာဂတ်ကို သူမဆီ အပ်နှင်းလိုက်တာက ငါ့ဘဝမှာ ချခဲ့ဖူးသမျှ အကောင်းဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်နေနိုင်တယ်။ တခြား ရွေးချယ်စရာမှ မရှိတာ။"</p> <p> </p> <p>​"ဟူး" ချန်ဖုန်းရင်သည် သက်ပြင်းကို ပြင်းပြင်းချလိုက်သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်ဆောက်ထားခဲ့သော သူ၏တည်ငြိမ်မှုနှင့် ထက်မြက်မှုတို့သည် ဤအချိန်တွင် ပြိုကျသွားလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ သူ အမှန်တကယ်ပင် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရပေသည်။</p> <p> </p> <p>​...</p> <p> </p> <p>​တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။</p> <p> </p> <p>​တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီဖြစ်သော မဟာဝေဧကရာဇ်သည် လွန်ခဲ့သော နှစ် ၂၀အတွင်း သူမ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကြောင့် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်အံ့သြနေခဲ့ကြောင်း ချန်ချန်ရွှယ် မသိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>​ယခုအချိန်တွင် ချန်ချန်ရွှယ်သည် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကမှ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းမှ ထွက်လာခဲ့သော ချင်းကျောက်ကို တည်ငြိမ်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​သူမ၏ရှေ့တွင် ညည်းညူနေသော ချင်းကျောက်ကို သူမ တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေ၏။</p> <p> </p> <p>​မှန်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>​တိုက်ဆိုင်စွာပင် ချင်းကျောက်သည် မဟာဝေဧကရာဇ်နှင့် အချိန်လုနီးပါး တစ်ရက်တည်းမှာပင် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းမှ ထွက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ကာလတစ်ခုကြာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံပြီးနောက် သူမ၏ကျင့်ကြံမှုသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူမသည် ရွှေအမြုတေအဆင့် လေးလွှာသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ချန်ချန်ရွှယ်ထက် သေးငယ်သော အဆင့်ငယ်တစ်ခု ပို၍ မြင့်မားနေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>​"ကျက်သရေမရှိလိုက်တာ။ ငါ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတုန်း မဟာဝေမင်းဆက်မှာ ဒီလောက် အရေးကြီးတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေ အများကြီး ဖြစ်ခဲ့တာလား။ ဒါ့အပြင် အဲဒီအရေးကြီးတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေထဲက တစ်ခုမှ ငါ မပါဝင်လိုက်ရဘူး။ သောက်ကျိုးနည်း"</p> <p> </p> <p>​ချင်းကျောက်က အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စွာဖြင့် ညည်းညူလိုက်သည်။ "ငါသာ ရွှေမြုတေအဆင့် လေးလွှာကို စောစောစီးစီး ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့ပြီး တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံတာကနေ စောစောထွက်လာနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဒီအရေးကြီးတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေမှာ မပါဝင်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေမှာမဟုတ်ဘူး။"</p> <p> </p> <p>​သူမကိုယ်သူမ အပြစ်တင်နေစဉ် သူမ၏ လေသံတွင် စိတ်ပျက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေလေသည်။ "ရွှေအမြုတေအဆင့် လေးလွှာကို ထိုးဖောက်နိုင်ဖို့အတွက် ငါက အရာရာကို လက်လွတ်ခံခဲ့ရတယ်။ ဒီအဆင့်ငယ်လေးကို ထိုးဖောက်ဖို့အတွက်နဲ့ ငါ့ရဲ့ အချိန်ခုနစ်နှစ်တိတိကို ဖြုန်းတီးပစ်လိုက်ရတယ်။ ခုနစ်နှစ်တောင်...."</p> <p> </p> <p>​"ပြီးတော့ ဒီခုနစ်နှစ်အတွင်းမှာ ငါက ကံကောင်းပြီး မတော်တဆ အသိအမြင်ပွင့်လင်းမှုတစ်ခုသာ မရခဲ့ရင်၊ အဲဒီကနေတစ်ဆင့် ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေ ရုတ်တရက် တိုးတက်မလာခဲ့ရင်... ခုနစ်နှစ်အတွင်း ရွှေအမြုတေအဆင့် လေးလွှာကို ထိုးဖောက်နိုင်ဖို့ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။"</p> <p> </p> <p>​"ငါသာ လမ်းတစ်ဝက်မှာ အသိအမြင် ပွင့်လင်းမှု မရခဲ့ဘူးဆိုရင် ဒီခုနစ်နှစ်ကြာကျင့်ကြံနေတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ အထီးကျန်နေခဲ့ရမှာ သေချာတယ်။"</p> <p> </p> <p>​"ရွှေအမြုတေအဆင့် လေးလွှာကို ထိုးဖောက်ဖို့ ဘာလို့ ခုနစ်နှစ်တောင် အချိန်ယူခဲ့ရတာလဲ။ အကယ်၍ ငါက နှစ်နှစ်၊ သုံးနှစ်လောက်ပဲ အချိန်ယူခဲ့ရမယ်ဆိုရင် ဒီလောက်အများကြီး လက်လွတ်သွားမှာ သေချာပေါက် မဟုတ်ဘူး။"</p> <p> </p> <p>​"ဟူး..."</p> <p> </p> <p>​ဤသို့ပြောပြီးချိန်တွင် ချင်းကျောက်သည် သူမ၏ခေါင်းကို ရုတ်တရက်မော့ကာ သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။ "အဆုံးသတ်မှာတော့ မသေမျိုး ကျင့်ကြံခြင်းပါရမီအခံက အရမ်း ဆိုးရွားနေလို့ပဲ။"</p> <p> </p> <p>​ထို့နောက် သူမသည် မျက်နှာပေါ်ရှိ ညှိုးငယ်သော အမူအရာများကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အသွင်ကို ဆောင်လိုက်လေသည်။ သူမက ချန်ချန်ရွှယ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်၏။ "ပြီးခဲ့တဲ့ ခုနစ်နှစ်အတွင်းမှာ နင့်ရဲ့ တိုးတက်မှုက ဘယ်လိုလဲ။"</p> <p> </p> <p>​ချန်ချန်ရွှယ်က ဤနေရာတွင် ရှိနေနှင့်ပြီး ချင်းကျောက်၏ ညည်းတွားသံများကို နေ့ဝက်ကျော်ကြာအောင် နားထောင်ပေးနေခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>​ချင်းကျောက်သည် 'ရွှေရောင်အူတိုင်အဆင့် လေးလွှာ' နှင့် 'ခုနစ်နှစ်' ဟူသော စကားလုံးများကို ထပ်ခါတလဲလဲ အလေးပေး ပြောဆိုနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>​ချန်ချန်ရွှယ်၏ နားများပင် အသားမာတက်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>​ဤအချိန်တွင် သာမန်လူ မည်သူမဆို ချင်းကျောက်ဘာလုပ်ရန် ကြိုးစားနေသည်ကို သိနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>​မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် သူမ၏ နောက်ဆုံးစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချန်ချန်ရွှယ်က ၎င်းကို ကြိုတင်သိရှိထားသည့်အလား အမူအရာမျိုး ချက်ချင်းဖြစ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>​ချင်းကျောက် ကြွားလုံးထုတ်ရန် ရောက်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူမ သိထားပေသည်။</p> <p> </p> <p>​တစ်ဖက်လူ၏ ယခင်ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ညည်းညူမှုများ၊ နှိမ့်ချမှုများနှင့် စိတ်အားငယ်မှုများ အားလုံးသည် ဤနောက်ဆုံးအကြိမ် ကြွားလုံးထုတ်ရန်အတွက် လမ်းခင်းပေးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​'သူမက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် ကျွမ်းကျင်နေရတာလဲ။'</p> <p> </p> <p>​"ငါ သိပ်မတိုးတက်ပါဘူး။" ချန်ချန်ရွှယ်က ရယ်မောကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူမသည် ချင်းကျောက်၏ အတွေးများကို ရိပ်မိနေသော်လည်း သူမနှင့် အလိုက်သင့် ပူးပေါင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ဆဲဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ချန်ချန်ရွှယ်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ငါက ကိစ္စပေါင်းစုံနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့တာ။ ကျင့်ကြံဖို့ အချိန်သိပ်မရခဲ့လို့ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကလည်း သိပ်မတိုးတက်လာခဲ့ဘူး။"</p> <p> </p> <p>​"မိုက်တယ်... အသေးအမွှားလေးတွေကြောင့် အကြီးကြီးကို အဆုံးရှုံးခံလို့ မဖြစ်ဘူးလေ။" ချင်းကျောက်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် 'ငါက အစ်မကြီးပဲ' ဟူသော အမူအရာတစ်ခု ရှိနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>​သူမက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ချန်ချန်ရွှယ်၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>​ထို့နောက် သူမက အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သည့် အသွင်ဖြင့် ပြောလာသည်။ "ကျင့်ကြံမှုဆိုတာက အစစ်အမှန် အခြေခံအုတ်မြစ်ဆိုတာကို မှတ်ထား။ အဓိကနဲ့ သာမည အလွဲအချော်ဖြစ်လို့ မရဘူးလေ။"</p> <p> </p> <p>​"..." အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ချန်ချန်ရွှယ်သည် ဤနူးညံ့သိမ်မွေ့သော မျက်နှာကို လက်သီးဖြင့် ထိုးချင်စိတ်များ တဖွားဖွား ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​ချင်းကျောက်၏ လေသံသည် အရိုက်ခံချင်နေသည့် လေသံဖြစ်နေသည်မှာ အမှန်ပင်။</p> <p> </p> <p>​ကံကောင်းစွာဖြင့် သူမ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​နောက်တစ်ကြိမ် မသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်းကို သရုပ်ဖော်သည့်အခါ ကျင့်ကြံခြင်းသရုပ်ဖော်စနစ်ထဲသို့ အချိန်မီဝင်ရောက်ပြီး ဤကောင်မလေးထက် နောက်မကျစေရဟု သူမ ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုသို့မဟုတ်ပါက ဤကောင်မလေး အဆင့်တက်သွားတိုင်း သူမ၏ရှေ့တွင် ကြွားလုံးထုတ်နေမည်ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ သူမ၏ဒေါသကို ဆွပေးရန် ကြိုးစားနေခြင်းပင် ဖြစ်ချေမည်။</p> <p> </p> <p>​[အသက် ၁၅၅ နှစ်၊ မဟာဝေမင်းဆက်မှ ချန်ဖုန်းရင်သည် မဟာဝေမင်းဆက်ကို ပြန်လည်တာဝန်ယူ အုပ်ချုပ်လေပြီ။ မဟာဝေမင်းဆက်အတွင်းရှိ ရှေးရိုးစဉ်လာ ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းများစွာသည် သူတို့၏ တပည့်များ သို့မဟုတ် အကြီးအကဲများကို စေလွှတ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင်များနှင့်အတူ မဟာဝေဧကရာဇ်မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး ဧကရာဇ်အနေဖြင့် ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် သူတို့၏သက်ဆိုင်ရာ ဂိုဏ်းများကိုယ်စား ဂုဏ်ပြုစကား ဆိုခဲ့ကြသည်။]</p> <p>***</p> <p> </p>


Save